跳到论文正文
W Papers独立论文阅读器 arXiv:math/9306203 论文正文 计算阅读时间 · 0%
引用这篇论文根据当前论文元数据生成,正式投稿前建议核对。

    
  
License: Assumed arXiv.org perpetual non-exclusive license
arXiv:math/9306203v1 [math.GR] 16 Jun 1993

Sur un generalisation del notion de producto libere amalgamate de gruppos

John R. Stallings

 

Introduction

In [1], io ha studite lo que occurre in le circumstantia que un gruppo GG ha un subensemble PP tal que tote elemento de GG es representabile unicamente per un verbo reducite in PP. Il eveni que tal GG es multo como un producto libere.

Que occurre quando le representation per verbo reducite es unic solmente modulo le sorta de equivalentia que interveni in le theoria del productos libere amalgamate? In iste articulo, io determina le structura internal del subensemble PP (io los appella “pregruppos”), e prova, sequente le methodo de van der Waerden, que su gruppo universal ha le proprietate desiderate. Multe interessante exemplos pote esser trovate; tote semble simile aliquanto al productos libere amalgamate; sed il es nulle simple maniera de construer los omne ex ordinari tal productos.

1. Definition e enunciation del theorema

1.1. Definition . Un pregruppo consiste de:     (a)(a) Un ensemble PP.     (b)(b) Un elemento de PP, denotate per 11.     (c)(c) Un function P→PP\to P, denotate per x↦x−1x\mapsto x^{-1}.     (d)(d) Un subensemble DD de P×PP\times P.     (e)(e) Un function D→PD\to P, denotate per (x,y)↦x​y(x,y)\mapsto xy. Tal que le cinque axiomes sequente sia ver:   (1)(1) Pro tote x∈Px\in P es que (1,x)(1,x), (x,1)∈D(x,1)\in D e que 1​x=x​1=x1x=x1=x.   (2)(2) Pro tote x∈Px\in P es que (x,x−1)(x,x^{-1}), (x−1,x)∈D(x^{-1},x)\in D e que     x​x−1=x−1​x=1xx^{-1}=x^{-1}x=1.   (3)(3) Pro tote x,y∈Px,y\in P, si (x,y)∈D(x,y)\in D, alora (y−1,x−1)∈D(y^{-1},x^{-1})\in D e     (x​y)−1=y−1​x−1(xy)^{-1}=y^{-1}x^{-1}.   (4)(4) Pro tote x,y,z∈Px,y,z\in P, si (x,y)(x,y), (y,z)∈D(y,z)\in D, alora: (x,y​z)∈D(x,yz)\in D si e solo     si (x​y,z)∈D(xy,z)\in D, in qual caso, es que x⁡(y​z)=(x​y)​zx(yz)=(xy)z.   (5)(5) Pro tote w,x,y,z∈Pw,x,y,z\in P, si (w,x)(w,x), (x,y)(x,y), (y,z)∈D(y,z)\in D, alora     o (w,x​y)∈D(w,xy)\in D o (x​y,z)∈D(xy,z)\in D.

Nos dice subinde que x​yxy es definite, in loco de (x,y)∈D(x,y)\in D.

1.2. Definition . Sia PP un pregruppo. Un verbo in PP es un nn-ena, pro alicun n≥1n\geq 1, de elementos de PP, assi: (x1,…,xn)(x_{1},\dots,x_{n}). Le numero nn es appellate le longitude del verbo. Il es possibile reducer le verbo (x1,…,xn)(x_{1},\dots,x_{n}), si, pro alicun ii, il es xi​xi+1x_{i}x_{i+1} definite; alora (x1,…,xi−1,xi​xi+1,xi+2,…,xn)(x_{1},\dots,x_{i-1},x_{i}x_{i+1},x_{i+2},\dots,x_{n}) es appellate un de su reductiones. Le verbo es dicite esser reducite si nulle reduction existe; i.e., pro tote ii, es que (xi,xi+1)∉D(x_{i},x_{i+1})\notin D. Tote verbo de longitude un es reducite.

Si (x1,…,xn)(x_{1},\dots,x_{n}), (a1,…,an−1)(a_{1},\dots,a_{n-1}) es verbos, e (conveninte que a0=an=1a_{0}=a_{n}=1) le productos xi​aix_{i}a_{i}, ai−1−1​xi,ai−1−1​xi​aia_{i-1}^{-1}x_{i},a_{i-1}^{-1}x_{i}a_{i} es toto definite, alora nos defini le interfoliation de illo per isto, a esser:

(x1,…,xn)⋆(a1,…,an−1)=(y1,…,yn)(x_{1},\dots,x_{n})\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}(a_{1},\dots,a_{n-1})=(y_{1},\dots,y_{n})

que y=ai−1−1​xi​aiy=a_{i-1}^{-1}x_{i}a_{i}.

Nos provera:

(1)(1) Si XX es reducite e le interfoliation X⋆AX\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}A es definite, alora X⋆AX\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}A es reducite.

(2)(2) Le relation sur verbos reducite que X≈X⋆AX\approx X\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}A es un relation de equivalentia.

Pro a∈Pa\in P e X=(x1,…,xn)X=(x_{1},\dots,x_{n}) un verbo reducite, defini λa​(X)\lambda_{a}(X) assi:

  Si a​x1ax_{1} es non definite,

λa​(X)=(a,x1,…,xn).\lambda_{a}(X)=(a,x_{1},\dots,x_{n}).

  Si a​x1ax_{1} es definite sed (a​x1)​x2(ax_{1})x_{2} non definite,

λa​(X)=(a​x1,x2,…,xn).\lambda_{a}(X)=(ax_{1},x_{2},\dots,x_{n}).

  Si a​x1ax_{1} e (a​x1)​x2(ax_{1})x_{2} es definite,

λa​(X)=((a​x1)​x2,x3,…,xn).\lambda_{a}(X)=((ax_{1})x_{2},x_{3},\dots,x_{n}).

(3)(3) Si XX es reducite, etiam es λa​(X)\lambda_{a}(X).

(4)(4) Si XX es reducite e a​bab es definite, alora λa​b​(X)≈λa​(λb​(X))\lambda_{ab}(X)\approx\lambda_{a}(\lambda_{b}(X)), quo ≈\approx es definite in (2)(2).

(5)(5) Le pregruppo PP pote esser incorporate in un gruppo universal U⁡(P)U(P), tal que tote elemento g∈U⁡(P)g\in U(P) pote esser scribite como un producto

g=x1x2⋯xng=x_{1}x_{2}\cdots x_{n}

quo (x1,…,xn)(x_{1},\dots,x_{n}) es un verbo reducite in PP, e duo tal verbos reducite pro le mesme gg es ≈\approx equivalente.

Le theorema (5)(5) es le principal; le alteres es lemmas pro isto, in le maniera del prova per van der Waerden [3] pro un resultato simile in le contexto del productos libere. Illo ha le corollario que tote pregruppo es continite fidelmente in su gruppo universal. Existe multe exemplos de pregruppos, de que un dona le producto libere con amalgamation; un altere dona lo que nos ha denotate per AF​⊃<e​φA_{F}{\mathord{\raise 1.29167pt\hbox{\hbox to0.0pt{$\supset$\hss}\raise 3.96109pt\hbox{$\scriptscriptstyle<$}\phantom{e}}}}\varphi [2]. E alteres existe plus estranie. Ante doner tal exemplos, nos provera le theorema.

2. Lemmas (1) (2) (3)

In iste section e le proxime, sia PP un pregruppo fixe.

2.1 . (x−1)−1=x(x^{-1})^{-1}=x.

Prova : Applica axiomes (4)(4), (2)(2), e (1)(1) al producto x​x−1​(x−1)−1xx^{-1}(x^{-1})^{-1}.         

2.2 . Si a​xax es definite, alora a−1​(a​x)a^{-1}(ax) es definite, e a−1​(a​x)=xa^{-1}(ax)=x. Dualmente, si x​axa es definite, etiam es (x​a)​a−1(xa)a^{-1}, e (x​a)​a−1=x(xa)a^{-1}=x.

Prova : Par axioma (2)(2), es que a−1​aa^{-1}a es definite e =1=1. Dunque, per axiomas (4)(4) e (1)(1) es a−1​(a​x)a^{-1}(ax) definite e =(a−1​a)​x=x=(a^{-1}a)x=x. Le caso dual se prova mesmo.         

2.3 . Si x​axa e a−1​ya^{-1}y es definite, alora: x​yxy es definite si e solo si (x​a)​(a−1​y)(xa)(a^{-1}y) es definite, in qual caso x​y=(x​a)​(a−1​y)xy=(xa)(a^{-1}y).

Prova : Applica axioma (4)(4) e 2.2 al producto de x,a,(a−1​y)x,a,(a^{-1}y).         

2.4 . Si x​axa e a−1​ya^{-1}y es definite, alora (x,y,z)(x,y,z) es un reducite verbo si e solo si (x​a,a−1​y,z)(xa,a^{-1}y,z) es reducite. Dualmente, (z,x,y)(z,x,y) es reducite si e solo si (z,x​a,a−1​y)(z,xa,a^{-1}y) es reducite.

Prova Nos debe monstrar que si (x,y,z)(x,y,z) es reducite, alora (a−1​y)​z(a^{-1}y)z es non definite. Suppone que (a−1​y)​z(a^{-1}y)z es definite e considera {x,a,a−1​y,z}\{x,a,a^{-1}y,z\}. Alora, per axioma (5)(5) (e 2.2 e 2.1, per provar que a⁡(a−1​y)a(a^{-1}y) es definite), o x⁡(a⁡(a−1​y))x(a(a^{-1}y)) es definite o (a⁡(a−1​y))​z(a(a^{-1}y))z es definite. Perque a⁡(a−1​y)=ya(a^{-1}y)=y, in ambe casos (x,y,z)(x,y,z) es non reducite. Dunque, (a−1​y)​z(a^{-1}y)z es non definite si (x,y,z)(x,y,z) es reducite; per 2.3, es (x​a)​(a−1​y)(xa)(a^{-1}y) anque non definite; ita es (x​a,a−1​y,z)(xa,a^{-1}y,z) reducite. : Le converso e le dual se prova mesmo.         

On pote provar que axiomas (1)(1)–(4)(4) con 2.4 implica axioma (5)(5). Dunque, perque axiomas (1)(1)–(4)(4) es rationabile e natural, il necessita axioma (5)(5) pro nostre investigation.

2.5 . Si (x,y)(x,y) es un verbo reducite, e si x​axa, a−1​ya^{-1}y, y​byb es definite, alora (a−1​y)​b(a^{-1}y)b es definite.

Prova : Si non, per 2.3 es (x​a,a−1​y,b)(xa,a^{-1}y,b) reducite. Dunque, per 2.4, es (x,y,b)(x,y,b) reducite, in contradiction con y​byb esser definite.         

2.6 . Si (x,y)(x,y) es un verbo reducite, si x​axa, a−1​ya^{-1}y, (x​a)​b(xa)b, b−1​(a−1​y)b^{-1}(a^{-1}y) es definite, alora a​bab es definite.

Prova : Per 2.3 bis, ((x​a)​b)​(b−1​(a−1​y))((xa)b)(b^{-1}(a^{-1}y)) es non definite. Applica axioma (5)(5) pro {x−1,x​a,b,b−1​(a−1​y)}\{x^{-1},xa,b,b^{-1}(a^{-1}y)\}; le consecutive productos es definite per 2.2; le producto del ultime trina es non definite. Dunque per axioma (5)(5), le producto del prima trina es definite. Per axioma (4)(4) es x−1​((x​a)​b)=(x−1​(x​a))​b=a​bx^{-1}((xa)b)=(x^{-1}(xa))b=ab, per 2.2, definite.         

2.7. Lemma (1) . Sia X=(x1,…,xn)X=(x_{1},\dots,x_{n}) un verbo reducite, e A=(a1,…,an−1)A=(a_{1},\dots,a_{n-1}) un verbo. Conveni que a0=an=1a_{0}=a_{n}=1. Suppone que xi​aix_{i}a_{i} e ai−1−1​xia_{i-1}^{-1}x_{i} es definite. Alora (ai−1−1​xi)​ai(a_{i-1}^{-1}x_{i})a_{i} es definite, e Y=X⋆A=(x1​a1,a1−1​x2​a2,…,an−1−1​xn)Y=X\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}A=(x_{1}a_{1},a_{1}^{-1}x_{2}a_{2},\dots,a_{n-1}^{-1}x_{n}) es reducite.

Prova : Applica 2.4 e 2.5 al subverbos de XX; 2.5 monstra que (ai−1−1​xi)​ai(a_{i-1}^{-1}x_{i})a_{i} es definite. A fortia de axioma (4)(4), nos pote omitter le parentheses. 2.4 monstra que X⋆AX\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}A es reducite.         

2.8. Definition . Per RnR_{n} o Rn​(P)R_{n}(P), nos denota le ensemble del verbos reducite de PP del longitude nn. Per Pn−1P^{n-1}, nos denote le ensemble de tote verbos de PP del longitude n−1n-1. Si A=(a1,…,an−1)A=(a_{1},\dots,a_{n-1}) e B=(b1,…,bn−1)∈Pn−1B=(b_{1},\dots,b_{n-1})\in P^{n-1}, e si ai​bia_{i}b_{i} es definite pro tote ii, alora nos denota per A​BAB le verbo (a1​b1,…,an−1​bn−1)(a_{1}b_{1},\dots,a_{n-1}b_{n-1}).

2.9 . Si X∈RnX\in R^{n}, A,B∈Pn−1A,B\in P^{n-1}, e si X⋆AX\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}A e (X⋆A)⋆B(X\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}A)\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}B pote esser definite, alora A​BAB pote esser definite, e pois

(X⋆A)⋆B=X⋆(A​B)(X\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}A)\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}B=X\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}(AB)

Prova : Applica 2.6 al subverbos de XX. Isto monstra que A​BAB pote esser definite. Axiomas (4)(4) e (3)(3) monstra que (X⋆A)⋆B=X⋆(A​B)(X\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}A)\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}B=X\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}(AB).         

2.10. Definition . Le relation ≈\approx sur RnR_{n} es definite assi:

(x1,…,xn)≈(y1,…,yn)(x_{1},\dots,x_{n})\approx(y_{1},\dots,y_{n})

si e solo si existe (a1,…,an−1)∈Pn−1(a_{1},\dots,a_{n-1})\in P^{n-1} tal que cata xi​aix_{i}a_{i} e ai−1−1​xia_{i-1}^{-1}x_{i} es definite, e yi=ai−1−1​xi​aiy_{i}=a_{i-1}^{-1}x_{i}a_{i}. I.e., X≈YX\approx Y si e solo si existe AA tal que Y=X⋆AY=X\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}A.

2.11. Lemma (2) . Le relation ≈\approx es un relation de equivalentia sur RnR_{n}.

Prova : Si I=(1,…,1)I=(1,\dots,1), alora X=X⋆IX=X\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}I, ita X≈XX\approx X. Si A=(a1,…,an−1)A=(a_{1},\dots,a_{n-1}) sia A−1=(a1−1,…,an−1−1)A^{-1}=(a_{1}^{-1},\dots,a_{n-1}^{-1}); alora, Y=X⋆AY=X\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}A si e solo si X=Y⋆A−1X=Y\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}A^{-1}; dunque, si X≈YX\approx Y, alora Y≈XY\approx X. Si Y=X⋆AY=X\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}A e Z=Y⋆BZ=Y\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}B, alora per 2.9, es A​BAB definabile e Z=X⋆(A​B)Z=X\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}(AB); dunque, si X≈YX\approx Y e Y≈ZY\approx Z, alora X≈ZX\approx Z.         

2.12. Definition . Per RR o R⁡(P)R(P), nos denota le reunion de tote RnR_{n}, pro n=1,2,3,…n=1,2,3,\dots. Pro cata a∈Pa\in P e cata X∈RX\in R, nos defini un verbo λa​(X)\lambda_{a}(X) como seque:

Sia X=(x1,x2,x3,…)X=(x_{1},x_{2},x_{3},\dots).   (1)(1) Si (a,x1)(a,x_{1}) es reducite, alora

λa​(X)=(a,x1,x2,…).\lambda_{a}(X)=(a,x_{1},x_{2},\dots).

  (2)(2) Si a​x1ax_{1} es definite sed (a​x1,x2)(ax_{1},x_{2}) reducite, alora

λa​(X)=(a​x1,x2,x3,…).\lambda_{a}(X)=(ax_{1},x_{2},x_{3},\dots).

  (3)(3) Si a​x1ax_{1} e (a​x1)​x2(ax_{1})x_{2} es definite, alora

λa​(X)=((a​x1)​x2,x3,…).\lambda_{a}(X)=((ax_{1})x_{2},x_{3},\dots).

In caso (2)(2) nos includa, como caso degenerate, le possibilitate que XX ha longituda un, quando a​x1ax_{1} es definite.

2.13. Lemma (3) . Si XX es reducite, alora λa​(X)\lambda_{a}(X) es reducite.

Prova : Isto es obvie in le casos (1)(1) e (2)(2). In caso (3)(3), quo a​x1ax_{1}, (a​x1)​x2(ax_{1})x_{2} es definite, sed x1​x2x_{1}x_{2} e x2​x3x_{2}x_{3} non definite, nos debe provar que ((a​x1)​x2)​x3((ax_{1})x_{2})x_{3} es non definite. Considera {x1,x1−1​a−1,(a​x1)​x2,x3}\{x_{1},x_{1}^{-1}a^{-1},(ax_{1})x_{2},x_{3}\} e lo applica axioma (5)(5); isto es possibile si ((a​x1)​x2)​x3((ax_{1})x_{2})x_{3} es definite; mais axioma (5)(5) implicarea alora que o x1​x2x_{1}x_{2} o x2​x3x_{2}x_{3} es definite, in contradiction con XX esser reducite.         

3. Lemma (4)

Hic nos prova

3.1. Lemma (4) . Si XX es reducite e a​bab es definite, alora λa​b​(X)≈λa​(λb​(X))\lambda_{ab}(X)\approx\lambda_{a}(\lambda_{b}(X)).

Prova : Le prova consiste de spectar le varie casos. Sia X=(x1,…,xn)X=(x_{1},\dots,x_{n}).

Caso 11: Es b​x1bx_{1} non definite. Alora,

λb​(X)=(b,x1,…,xn).\lambda_{b}(X)=(b,x_{1},\dots,x_{n}).

  Subcaso 111_{1}: Es (a​b)​x1(ab)x_{1} non definite. Pro applicar λa\lambda_{a} nos nos trove in caso 2.12​(2)2.12(2); dunque

λa​(λb​(X))=(a​b,x1,…,xn)=λa​b​(X).\lambda_{a}(\lambda_{b}(X))=(ab,x_{1},\dots,x_{n})=\lambda_{ab}(X).

  Subcaso 121_{2}: Es (a​b)​x1(ab)x_{1} definite. Alora, pro applicar λa\lambda_{a} a λb\lambda_{b} nos nos trova in caso 2.12​(3)2.12(3); dunque

λa​(λb​(X))=((a​b)​x1,x2,…,xn).\lambda_{a}(\lambda_{b}(X))=((ab)x_{1},x_{2},\dots,x_{n}).

Il seque que ((a​b)​x1)​x2((ab)x_{1})x_{2} es non definite; ita, pro applicar λa​b\lambda_{ab} a XX nos nos trova in caso 2.12​(2)2.12(2); dunque

λa​b​(X)=((a​b)​x1,x2,…,xn)=λa​(λb​(X)).\lambda_{ab}(X)=((ab)x_{1},x_{2},\dots,x_{n})=\lambda_{a}(\lambda_{b}(X)).

  Caso 22: Es b​x1bx_{1} definite sed (b​x1)​x2(bx_{1})x_{2} non definite. Alora,

λb​(X)=(b​x1,x2,…,xn).\lambda_{b}(X)=(bx_{1},x_{2},\dots,x_{n}).

  Subcaso 212_{1}: Es a⁡(b​x1)a(bx_{1}) non definite. Alora, (a,b​x1)(a,bx_{1}) es reducite; dunque (a​b,b−1​(b​x1))=(a​b,x1)(ab,b^{-1}(bx_{1}))=(ab,x_{1}) es redu;cite. In iste caso,

λa​(λb​(X))=(a,b​x1,x2,…,xn),λa​b​(X)=(a​b,x1,x2,…,xn).\eqalign{\lambda_{a}(\lambda_{b}(X))&=(a,bx_{1},x_{2},\dots,x_{n}),\cr\lambda_{ab}(X)&=(ab,x_{1},x_{2},\dots,x_{n}).\cr}

Dunque, λa​b​(X)=(λa​(λb​(X)))⋆(b,1,…,1)\lambda_{ab}(X)=(\lambda_{a}(\lambda_{b}(X)))\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}(b,1,\dots,1).   Subcaso 222_{2}: Es (a⁡(b​x1)CLOSE(a(bx_{1}) definite. Alora, anque (a​b)​x1(ab)x_{1} es definite e =a⁡(b​x1)=a(bx_{1}). Si (a​b​x1)​x2(abx_{1})x_{2} es non definite, alora

λa​b​(X)=λa​(λb​(X))=(a​b​x1,x2,…,xn).\lambda_{ab}(X)=\lambda_{a}(\lambda_{b}(X))=(abx_{1},x_{2},\dots,x_{n}).

Si (a​b​x1)​x2(abx_{1})x_{2} es definite, alora

λa​b​(X)=λa​(λb​(X))=((a​b​x1)​x2,x3,…,xn).\lambda_{ab}(X)=\lambda_{a}(\lambda_{b}(X))=((abx_{1})x_{2},x_{3},\dots,x_{n}).

  Caso 33: Es b​x1bx_{1} e (b​x1)​x2(bx_{1})x_{2} definite. Alora,

λb​(X)=((b​x1)​x2,x3,…,xn).\lambda_{b}(X)=((bx_{1})x_{2},x_{3},\dots,x_{n}).

  Subcaso 313_{1}: Es a⁡(b​x1)a(bx_{1}) non definite. Alora, (a​b)​x1(ab)x_{1} es non definite, e

λa​b​(x1,…,xn)=(a​b,x1,…,xn)≈(a,b​x1,x2,…,xn).\lambda_{ab}(x_{1},\dots,x_{n})=(ab,x_{1},\dots,x_{n})\approx(a,bx_{1},x_{2},\dots,x_{n}).

Ita, (b​x1)​x2(bx_{1})x_{2} es non definite. In altere verbos, iste subcaso non occurre jammais.   Subcaso 323_{2}: Es a⁡(b​x1)a(bx_{1}) definite. Alora, (a​b)​x1(ab)x_{1} es definite e =a⁡(b​x1)=a(bx_{1}).   Subsubcaso 3213_{2_{1}}: Es (a​b​x1)​x2(abx_{1})x_{2} non definite. Alora a⁡((b​x1)​x2)a((bx_{1})x_{2}) es non definite. Dunque:

λa​b​(X)=(a​b​x1,x2,…,xn),λa​(λb​(X))=(a,(b​x1)​x2,x3,…,xn).\eqalign{\lambda_{ab}(X)&=(abx_{1},x_{2},\dots,x_{n}),\cr\lambda_{a}(\lambda_{b}(X))&=(a,(bx_{1})x_{2},x_{3},\dots,x_{n}).\cr}

Ita

λa​b​(X)=(λa​(λb​(X)))⋆(b​x1,1,…,1).\lambda_{ab}(X)=(\lambda_{a}(\lambda_{b}(X)))\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}(bx_{1},1,\dots,1).

  Subssubcaso 3223_{2_{2}}: Es (a​b​x1)​x2(abx_{1})x_{2} definite. Alora (a⁡(b​x1))​x2=a⁡((b​x1)​x2)(a(bx_{1}))x_{2}=a((bx_{1})x_{2}) es definite, e

λa​b​(X)=((a​b​x1)​x2,x3,…,xn).\lambda_{ab}(X)=((abx_{1})x_{2},x_{3},\dots,x_{n}).

Dunque, ((a​b​x1)​x2)​x3((abx_{1})x_{2})x_{3} es non definite; ita,

λa​(λb​(X))=((a​b​x1)​x2,x3,…,xn)=λa​b​(X).\lambda_{a}(\lambda_{b}(X))=((abx_{1})x_{2},x_{3},\dots,x_{n})=\lambda_{ab}(X).

Isto exhauri tote le casos possibiles, ita prova 3.13.1.         

4. Le Theorema Principal

Pro un pregruppo PP, nos ha R⁡(P)R(P), le ensemble de tote reducite verbos in PP, sur le qual nos ha le relation de equivalentia ≈\approx. Per R~​(P)\widetilde{R}(P), nos denota le ensemble del classes de ≈\approx equivalentia.

4.1 . Pro tote a∈Pa\in P, le function λa:R⁡(P)→R⁡(P)\lambda_{a}:R(P)\to R(P) induce un function, anque denotate λa\lambda_{a}, R~​(P)→R~​(P)\widetilde{R}(P)\to\widetilde{R}(P).

Prova : Nos debe monstrar que, si Y=X⋆BY=X\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}B, alora λa​(X)≈λa​(Y)\lambda_{a}(X)\approx\lambda_{a}(Y). Sia X=(x1,…,xn)X=(x_{1},\dots,x_{n}) e B=(b1​…,bn−1)B=(b_{1}\dots,b_{n-1}). Le tres casos es como seque:   (1)(1) a​x1ax_{1} es non definite. Sia B′=(1,b1,…,bn−1)B^{\prime}=(1,b_{1},\dots,b_{n-1}). In iste caso, λa​(Y)=(λa​(X))⋆B′\lambda_{a}(Y)=(\lambda_{a}(X))\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}B^{\prime}.   (2)(2) a​x1ax_{1} es definite sed (a​x1)​x2(ax_{1})x_{2} non definite. In iste caso, λa​(Y)=(λa​(X))⋆B\lambda_{a}(Y)=(\lambda_{a}(X))\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}B.   (3)(3) a​x1ax_{1} e (a​x1)​x2(ax_{1})x_{2} es ambes definite. Sia B′′=(b2,…,bn−1)B^{\prime\prime}=(b_{2},\dots,b_{n-1}). In iste caso, λa​(Y)=(λa​(X))⋆B′′\lambda_{a}(Y)=(\lambda_{a}(X))\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}B^{\prime\prime}.

In cata caso, le verbo λa​(X)\lambda_{a}(X) es determinate; le expression al latere dextre del formula determina un verbo reducite; examine de iste verbo determina λa​(Y)\lambda_{a}(Y). Per exemplo, in caso (3)(3),

λa​(X)=((a​x1)​x2,x3,…,xn)λa​(X)⋆B′′=((a​x1)​x2​b2,b2−1​x3​b3,…,bn−1−1​xn)=((a​x1​b1)​b1−1​x2​b2,…,bn−1​xn)=((a​y1)​y2,…,yn)=λa​(Y).\eqalign{\lambda_{a}(X)&=((ax_{1})x_{2},x_{3},\dots,x_{n})\cr\lambda_{a}(X)\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\star$}}B^{\prime\prime}&=((ax_{1})x_{2}b_{2},b_{2}^{-1}x_{3}b_{3},\dots,b_{n-1}^{-1}x_{n})\cr&=((ax_{1}b_{1})b_{1}^{-1}x_{2}b_{2},\dots,b_{n-1}x_{n})\cr&=((ay_{1})y_{2},\dots,y_{n})\cr&=\lambda_{a}(Y).\cr}

Le producto triple (a​x1)​x2​b2(ax_{1})x_{2}b_{2} es definite, per le dual de 2.52.5, perque (x2,x3)(x_{2},x_{3}) es reducite, x2​b2x_{2}b_{2} e b2−1​x3b_{2}^{-1}x_{3} es definite, e (a​x1)​x2(ax_{1})x_{2} es definite. Mesmo es a​x1​b1ax_{1}b_{1} definite.

Le detalios del altere casos es plus facile.         

4.2. Definition . Sia PP, QQ duo pregruppos. Un function φ:P→Q\varphi:P\to Q es appellate un morphismo de pregruppos si, pro tote x,y∈Px,y\in P tal que x​yxy es definite, es que φ⁡(x)​φ​(y)\varphi(x)\varphi(y) es definite, e que φ⁡(x​y)=φ⁡(x)​φ​(y)\varphi(xy)=\varphi(x)\varphi(y).

La classe de pregruppos con lor morphismos constitue un categoria continente le categoria de gruppos e homomorphismos. Il existe, per nonsenso abstracte, un functor co-adjuncte al functor de inclusion. Isto dona le gruppo universal U⁡(P)U(P) de un pregruppo. I.e., U⁡(P)U(P) es un gruppo, e ha un morphismo specific ι:P→U⁡(P)\iota:P\to U(P), tal que, pro tote gruppo GG e tote morphismo φ:P→G\varphi:P\to G, il existe un homomorphismo unic ψ:U⁡(P)→G\psi:U(P)\to G tal que φ=ψ∘ι\varphi=\psi\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\scriptstyle\circ$}}\iota.

4.3 . Sia SS le gruppo de permutationes de R~​(P)\widetilde{R}(P). Alora λ\lambda es un morphismo de PP in SS.

Prova : Perque λ1\lambda_{1} es le function identic de R~​(P)\widetilde{R}(P) in se, e que λx∘λx−1=λx−1∘λx=λ1\lambda_{x}\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\scriptstyle\circ$}}\lambda_{x^{-1}}=\lambda_{x^{-1}}\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\scriptstyle\circ$}}\lambda_{x}=\lambda_{1}, per 3.13.1, tote λx\lambda_{x} pertine a SS. Anque, 3.13.1 pote esser interpretate como dicer λ\lambda esser un morphismo.         

4.4. Per le proprietate universal, λ\lambda extende unicamente a un homomorphismo, anque denotate λ\lambda, de U⁡(P)U(P) in SS. Nos denota le valor de λ\lambda sur g∈U⁡(P)g\in U(P), per λg:R~​(P)→R~​(P)\lambda_{g}:\widetilde{R}(P)\to\widetilde{R}(P).

Perque ι⁡(P)\iota(P) genera U⁡(P)U(P), cata g∈U⁡(P)g\in U(P) pote esser scribite como g=ι(x1)ι(x2)⋯ι(xn)g=\iota(x_{1})\iota(x_{2})\cdots\iota(x_{n}), quo (x1,x2,…,xn)(x_{1},x_{2},\dots,x_{n}) es un verbo in PP. Post applicar reductiones a iste verbo, nos obtene un verbo reducite (x1,…,xn)(x_{1},\dots,x_{n}) tal que g=ι(x1)ι(x2)⋯ι(xn)g=\iota(x_{1})\iota(x_{2})\cdots\iota(x_{n}). Nos denota per ∧\mathord{\wedge}, le verbo (1)(1) de longitude un. Nos ha le formula:

λg([∧])=λx1(λx2(⋯(λxn([∧]))⋯))=[(x1,x2,…,xn)],\lambda_{g}([\mathord{\wedge}])=\lambda_{x_{1}}(\lambda_{x_{2}}(\cdots(\lambda_{x_{n}}([\mathord{\wedge}]))\cdots))=[(x_{1},x_{2},\dots,x_{n})],

quo [][\phantom{\mathord{\wedge}}] denota le classe de ≈\approx equivalentia. Tote application de un λxi\lambda_{x_{i}} hic se trova in le caso 2.12​(1)2.12(1).

In iste maniera gg determina per se le classe del verbos reducite que representa gg. Dunque:

4.5. Theorema . Si PP es un pregruppo, alora tote elemento g∈U⁡(P)g\in U(P), le gruppo universal de PP, pote esser representate como producto x1x2⋯xnx_{1}x_{2}\cdots x_{n} de un verbo reducite in PP, (x1,…,xn)(x_{1},\dots,x_{n}). Duo tel verbos reducite representa le mesme elemento de U⁡(P)U(P), si et solo si illos es ≈\approx equivalente. (Hic nos ha identificate x∈Px\in P con ι⁡(x)∈U⁡(P)\iota(x)\in U(P), pro simplificar le notation.)

Prova : Nos ha jam provate le “solo si”. Le “si” es le computation trivial que, si g=x1x2⋯xng=x_{1}x_{2}\cdots x_{n}, alora g=(x1a1)(a1−1x2a2)⋯(an−1−1xn)g=(x_{1}a_{1})(a_{1}^{-1}x_{2}a_{2})\cdots(a_{n-1}^{-1}x_{n}).         

4.6. Corollario . Un pregruppo PP es continite fidelmente in su gruppo universal U⁡(P)U(P).

Prova : Isto vole dicer que le morphismo specific ι:P→U⁡(P)\iota:P\to U(P) es injective. Isto seque del theorema, perque nulle verbo de longitude un non es equivalente a nulle altere verbo.         

5. Exemplos

5.1 . Le plus standard exemplo de un pregruppo es facite de tres gruppos AA, BB, CC e de duo monomorphismos φ:C→A\varphi:C\to A, ψ:C→B\psi:C\to B. Identifica φ⁡(C)\varphi(C) con ψ⁡(C)\psi(C); alora A∩B=CA\cap B=C. Sia P=A∪BP=A\cup B. Le 11 e le inverso es obvie; le producto es definite pro duo elementos x,yx,y si e solo si le duo pertine a un singule del AA o BB. Le axiomas (1)(1) usque (4)(4) es clarmente satisfacte. Pro axioma (5)(5), il frange in casos simple facile a verificar. Le gruppo universal es le producto libere con amalgamation A∗CBA*_{C}B.

5.2 . Ecce un caso simile sed plus general. Un arbore de gruppos consista de:   (a)(a) Un ensemble II, partialmente ordinate per <<, con elemento minime, tal que pro tote i,j,k∈Ii,j,k\in I, si i<ki<k e j<kj<k, alora o i≤ji\leq j o j≤ij\leq i. (Tal ensemble ordinate es un sorta de arbore abstracte.)   (b)(b) Un classe de gruppos {Gi}\{G_{i}\} indicate per i∈Ii\in I.   (c)(c) Per tote i,j∈Ii,j\in I, si i<ji<j, un monomorphismo ϕi​j:Gi→Gj\phi_{ij}:G_{i}\to G_{j}; tal que, per tote i,j,k∈Ii,j,k\in I, si i<j<ki<j<k, alora ϕj​k∘ϕi​j=ϕi​k:Gi→Gk\phi_{jk}\mathbin{\raise 1.0pt\hbox{$\scriptstyle\circ$}}\phi_{ij}=\phi_{ik}:G_{i}\to G_{k}.

Nos pote construer, como supra, le reunion PP de tote {Gi}\{G_{i}\}, identificante x∈Gix\in G_{i} con ϕi​j​(x)∈Gj\phi_{ij}(x)\in G_{j}. Le lector pote verifica que, a fortia del proprietates de arbore, con le obvie operationes, PP es un pregruppo. Le gruppos universal de tal progruppos include tote ordinari productos libere con amalgamation de multe factores.

5.3 . Considera un producto libere amalgamate A∗CBA*_{C}B. Sia PP le subensemble de tote elementos que pote esser scribite b​a​b′bab^{\prime}, pro alicun b,b′∈Bb,b^{\prime}\in B, a∈Aa\in A; dunque, PP contine AA e BB e aliquanto plus. Dice que la producto x​yxy de duo elementos x,y∈Px,y\in P es definite, quando x​y∈Pxy\in P. Usante le structura (per verbos reducite in A∪BA\cup B, etc.) de A∗CBA*_{C}B, nos pote provar que PP es un pregruppo. Le gruppo universal de PP es etiam A∗CBA*_{C}B; mais le structura de A∗CBA*_{C}B per verbos in PP es differente de illo per verbos in A∪BA\cup B.

5.4 . Considera un gruppo GG con subgruppo HH. Sia PP le ensemble GG, sed defini multiplication de xx e yy si e solo si al minus un de {x,y,x​y}\{x,y,xy\} pertine a HH. Isto es un pregruppo, e su gruppo universal es non troppo simile a un producto libere amalgamate.

5.5 . Sia GG un gruppo, HH un subgruppo, e φ:H→G\varphi:H\to G un monomorphismo. Construe quatro ensembles,

G,x−1​G,G​x,x−1​G​x.G,\ x^{-1}G,\ Gx,\ x^{-1}Gx.

Identifica h∈H⊂Gh\in H\subset G, con x−1​φ​(h)​x∈x−1​G​xx^{-1}\varphi(h)x\in x^{-1}Gx. Defini multiplication inter GG e GG, GG e G​xGx, x−1​Gx^{-1}G e GG, x−1​Gx^{-1}G e G​xGx, G​xGx e x−1​Gx^{-1}G, G​xGx e x−1​G​xx^{-1}Gx, x−1​G​xx^{-1}Gx e x−1​Gx^{-1}G, x−1​G​xx^{-1}Gx e x−1​G​xx^{-1}Gx, per cancellation de x​x−1xx^{-1} e multiplication in GG. Per le formulas:

h​x−1=x−1​φ​(h)x​h=φ⁡(h)​x,\eqalign{hx^{-1}&=x^{-1}\varphi(h)\cr xh&=\varphi(h)x,\cr}

que seque del identification de HH con x−1​φ​(H)​xx^{-1}\varphi(H)x, multiplication es defini in tote caso quando un factor pertina a HH. Iste monstruositate es un pregruppo, le gruppo universal de que es appellate GH​⊃<e​φG_{H}\mathord{\raise 1.29167pt\hbox{\hbox to0.0pt{$\supset$\hss}\raise 3.96109pt\hbox{$\scriptscriptstyle<$}\phantom{e}}}\varphi.

Referentias

[1]. J. Stallings, “A remark about the description of free products of groups”, Proc. Cambridge Philos. Soc. 62 (1966), 129–134.

[2]. J. Stallings, “On the theory of ends of groups”, (a parer).

[3]. B.L. van der Waerden.“Free products of groups”, Amer. J. Math. 70 (1948), 527–528.

* * * * * * * * * * * *

Universitate de California Berkeley februario 1968

 

Vinti-cinque annos retro, io ha scribite iste articulo. Es in le lingua international “Interlingua”, como describite in le libro del IALA (Interlingua, 1951, Storm Publishers, New York), que io ha emite in Telegraph Avenue in le anno ante. Interlingua es descendite de “Latino sine Flexione” que era usate per G. Peano in su scripturas mathematic.

Sub le arbores del Cañon del Fragas, io habeva contemplate le problema de Serre si un gruppo sin torsion que contine un subgruppo libere de indice finite esserea libere. Isto fructava in mi opera sur le fines del gruppos (Group Theory and Three-Dimensional Manifolds, 1971, Yale University Press). Le notion de pregruppo era parte de isto. Era presagite in opera de R. Baer sur le lege associative (Amer. J. Math., 1949–50). Le duo exemplos principal, A∗CBA*_{C}B e GH​⊃<e​φG_{H}\mathord{\raise 1.29167pt\hbox{\hbox to0.0pt{$\supset$\hss}\raise 3.96109pt\hbox{$\scriptscriptstyle<$}\phantom{e}}}\varphi, es debite, respectivemente, a Schreier (Hamburg. Abh., 1927) e a Higman-Neumann-Neumann (J. London Math. Soc., 1949).

* * * * * * * * * * * *

John R. Stallings Universitate de California e-posta: stall@math.berkeley.edu Berkeley junio 1993