1 Introduction
In this paper we study the following problem:
{ − ε 2 div ( J ( x ) ∇ u ) + V ( x ) u = u p in Ω , ∂ u ∂ ν = 0 on ∂ Ω , \left\{\begin{array}[c]{ll}-\varepsilon^{2}\dv\left(J(x)\nabla u\right)+V(x)u=u^{p}&\text{in }\Omega,\\
\dfrac{\partial u}{\partial\nu}=0&\text{on }\partial\Omega,\end{array}\right.
(1)
where Ω \Omega is a smooth bounded domain with external normal ν \nu , N ⩾ 3 N\geqslant 3 , 1 < p < ( N + 2 ) / ( N − 2 ) 1<p<(N+2)/(N-2) ,
J : ℝ N → ℝ J\colon{\mathbb{R}^{N}}\to\mathbb{R} and V : ℝ N → ℝ V\colon{\mathbb{R}^{N}}\to\mathbb{R} are C 2 C^{2} functions.
When J ≡ 1 J\equiv 1 and V ≡ 1 V\equiv 1 , then (1 ) becomes
{ − ε 2 Δ u + u = u p in Ω , ∂ u ∂ ν = 0 on ∂ Ω . \left\{\begin{array}[c]{ll}-\varepsilon^{2}\varDelta u+u=u^{p}&\text{in }\Omega,\\
\dfrac{\partial u}{\partial\nu}=0&\text{on }\partial\Omega.\end{array}\right.
(2)
Such a problem was intensively studied in several works. For example, Ni & Takagi, in [11 , 12 ] ,
show that, for ε \varepsilon sufficiently small, there exists a solution u ε u_{\varepsilon} of (2 )
which concentrates in a point Q ε ∈ ∂ Ω Q_{\varepsilon}\in\partial\Omega and H ( Q ε ) → max ∂ Ω H H(Q_{\varepsilon})\to\max_{\partial\Omega}H , here H H
denotes the mean curvature of ∂ Ω \partial\Omega . Moreover in [10 ] , using the Liapunov-Schmidt reduction,
Li constructs solutions with single peak and multi-peaks on ∂ Ω \partial\Omega located near any stable
critical points of H H . Since the publication of [11 , 12 ] , there have been many works
on spike-layer solutions of (2 ), see for example [5 , 6 , 7 , 8 , 9 , 14 ] and
references therein.
What happens in presence of potentials J J and V V ?
In this paper we try to give an answer to this question and we will show that,
for the existence of concentrating solutions, one has to check if at least one
between J J and V V is not constant on ∂ Ω \partial\Omega . In this case the concentration
point is determined by J J and V V only. In the other case the concentration
point is determined by an interplay among the derivatives of J J and V V calculated on ∂ Ω \partial\Omega
and the mean curvature H H .
On J J and V V we will do the following assumptions:
(J)
J ∈ C 2 ( Ω , ℝ ) J\in C^{2}(\Omega,\mathbb{R}) , J J and D 2 J D^{2}J are bounded; moreover,
J ( x ) ⩾ C > 0 for all x ∈ Ω ; J(x)\geqslant C>0\quad\textrm{for all }x\in\Omega;
(V)
V ∈ C 2 ( Ω , ℝ ) V\in C^{2}(\Omega,\mathbb{R}) , V V and D 2 V D^{2}V are bounded; moreover,
V ( x ) ⩾ C > 0 for all x ∈ Ω . V(x)\geqslant C>0\quad\textrm{for all }x\in\Omega.
Let us introduce an auxiliary function which will play a crucial rôle in the study of (1 ).
Let Γ : ∂ Ω → ℝ \Gamma\colon\partial\Omega\to\mathbb{R} be a function so defined:
Γ ( Q ) = V ( Q ) p + 1 p − 1 − N 2 J ( Q ) N 2 . \Gamma(Q)=V(Q)^{\frac{p+1}{p-1}-\frac{N}{2}}J(Q)^{\frac{N}{2}}.
(3)
Let us observe that by (J) and (V) , Γ \Gamma is well defined.
Theorem 1.1 .
Let Q 0 ∈ ∂ Ω Q_{0}\in\partial\Omega . Suppose (J) and (V) . There exists ε 0 > 0 \varepsilon_{0}>0 such that
if 0 < ε < ε 0 0<\varepsilon<\varepsilon_{0} ,
then (1 ) possesses a solution u ε u_{\varepsilon}
which concentrates in Q ε Q_{\varepsilon} with Q ε → Q 0 Q_{\varepsilon}\to Q_{0} , as ε → 0 \varepsilon\to 0 ,
provided that one of the two following conditions holds:
( a ) (a)
Q 0 Q_{0} is a non-degenerate critical point of Γ \Gamma ;
( b ) (b)
Q 0 Q_{0} is an isolated local strict minimum or maximum of Γ \Gamma .
Hence, if J J and V V are not constant on the boundary ∂ Ω \partial\Omega , the concentration phenomena
depend only by J J and V V and not by the mean curvature H H .
Our second result deals with the other case and, more precisely, we will show
that, if J J and V V (and so also Γ \Gamma ) are constant on the boundary, then
the concentration phenomena are due by another auxiliary function
which depends on the derivatives of J J and
V V on the boundary and by the mean curvature H H . Let Σ ¯ : ∂ Ω → ℝ \bar{\Sigma}\colon\partial\Omega\to\mathbb{R} be the function so
defined:
Σ ¯ ( Q ) ≡ k 1 ∫ ℝ ν ( Q ) − J ′ ( Q ) [ x ] | ( ∇ U ¯ ) ( k 2 x ) | 2 𝑑 x + k 3 ∫ ℝ ν ( Q ) − V ′ ( Q ) [ x ] [ U ¯ ( k 2 x ) ] 2 d x − k 4 H ( Q ) , \bar{\Sigma}(Q)\equiv\ k_{1}\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}J^{\prime}(Q)[x]\left|\left(\nabla\bar{U}\right)\!\left(k_{2}x\right)\right|^{2}dx\\
+k_{3}\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}V^{\prime}(Q)[x]\left[\bar{U}\!\!\left(k_{2}x\right)\right]^{2}dx-k_{4}H(Q),
(4)
where U ¯ \bar{U} is the unique solution of
{ − Δ U ¯ + U ¯ = U ¯ p in ℝ N , U ¯ > 0 in ℝ N , U ¯ ( 0 ) = max ℝ N U ¯ , \left\{\begin{array}[c]{lll}-\varDelta\bar{U}+\bar{U}=\bar{U}^{p}&\text{in }\mathbb{R}^{N},\\
\bar{U}>0&\text{in }\mathbb{R}^{N},\\
\bar{U}(0)=\max_{\mathbb{R}^{N}}\bar{U},\end{array}\right.
ν ( Q ) \nu(Q) is the outer normal in Q Q at Ω \Omega ,
ℝ ν ( Q ) − ≡ { x ∈ ℝ N : x ⋅ ν ( Q ) ⩽ 0 } , \mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}\equiv\left\{x\in{\mathbb{R}^{N}}:x\cdot\nu(Q)\leqslant 0\right\},
and, for i = 1 , … , 4 i=1,\ldots,4 , k i k_{i} are constants which depend only on J J and V V and not on Q Q
(see Remark 5.3 for an explicit formula).
Theorem 1.2 .
Suppose (J) and (V) with J J and V V constant on the boundary ∂ Ω \partial\Omega .
Let Q 0 ∈ ∂ Ω Q_{0}\in\partial\Omega be an isolated local strict minimum or maximum of Σ ¯ \bar{\Sigma} .
There exists ε 0 > 0 \varepsilon_{0}>0 such that if 0 < ε < ε 0 0<\varepsilon<\varepsilon_{0} ,
then (1 ) possesses a solution u ε u_{\varepsilon}
which concentrates in Q ε Q_{\varepsilon} with Q ε → Q 0 Q_{\varepsilon}\to Q_{0} , as ε → 0 \varepsilon\to 0 .
Example 1.3 .
Suppose that J ≡ 1 J\equiv 1 and fix any Q 0 ∈ ∂ Ω Q_{0}\in\partial\Omega . For k ∈ ℕ k\in\mathbb{N} , let V k V_{k} be a
bounded smooth function constantly
equal to 1 1 on the ∂ Ω \partial\Omega and in the whole Ω \Omega , except a little ball tangent
at ∂ Ω \partial\Omega in Q 0 Q_{0} , with ∇ V k ( Q 0 ) = − k ν ( Q 0 ) \nabla V_{k}(Q_{0})=-k\nu(Q_{0}) (see figure 1).
It is easy to see that, outside a little neighborhood of Q 0 Q_{0} in ∂ Ω \partial\Omega , we have
Σ ¯ ( Q ) = − C 1 H ( Q ) , \bar{\Sigma}(Q)=-C_{1}H(Q),
while
Σ ¯ ( Q 0 ) = − C 1 H ( Q 0 ) + k C 2 , \bar{\Sigma}(Q_{0})=-C_{1}H(Q_{0})+kC_{2},
where
C 1 \displaystyle C_{1}
= \displaystyle=
1 2 B ¯ + ( 1 2 − 1 p + 1 ) A ¯ , \displaystyle\frac{1}{2}\bar{B}+\left(\frac{1}{2}-\frac{1}{p+1}\right)\bar{A},
C 2 \displaystyle C_{2}
= \displaystyle=
− 1 2 ∫ { ν ( Q 0 ) ⋅ x ⩽ 0 } ν ( Q 0 ) ⋅ x U ¯ 2 d x . \displaystyle-\frac{1}{2}\int_{\{\nu(Q_{0})\cdot x\leqslant 0\}}\nu(Q_{0})\cdot x\;\bar{U}^{2}dx.
Since C 2 > 0 C_{2}>0 , we can choose k ≫ 1 k\gg 1 such that Q 0 Q_{0} is the absolute maximum point for Σ ¯ \bar{\Sigma}
and hence there exists a solution concentrating at Q 0 Q_{0} .
Theorem 1.1 will be proved as a particular case of two multiplicity results in Section 6, where
we will prove also Theorem 1.2 . The proof of the theorems relies on a finite dimensional
reduction, precisely on the perturbation technique developed in [1 , 2 , 3 ] .
In Section 2 we give some preliminary
lemmas and some estimates which will be useful in Section 3 and Section 4,
where we perform the Liapunov-Schmidt reduction,
and in Section 5, where we make the asymptotic expansion of the finite dimensional functional.
Finally we mention that problem (1 ), but with the Dirichlet boundary
conditions, is studied by the author
and by S. Secchi in [13 ] , where we
show that there are solutions which concentrate in minima of an auxiliary
function, which depends only on J J and V V .
Acknowledgments The author wishes to thank Professor Antonio Ambrosetti and
Professor Andrea Malchiodi for suggesting the problem and for useful discussions.
•
ℝ + N ≡ { ( x 1 , … , x N ) ∈ ℝ N : x N > 0 } \mathbb{R}^{N}_{+}\equiv\left\{(x_{1},\ldots,x_{N})\in{\mathbb{R}^{N}}:x_{N}>0\right\} .
•
If μ ∈ ℝ N \mu\in{\mathbb{R}^{N}} , then
ℝ μ − ≡ { x ∈ ℝ N : x ⋅ μ ⩽ 0 } \mathbb{R}^{-}_{\mu}\equiv\left\{x\in{\mathbb{R}^{N}}:x\cdot\mu\leqslant 0\right\} ,
where with x ⋅ μ x\cdot\mu we denote the scalar product in ℝ N {\mathbb{R}^{N}} between x x and μ \mu .
•
If r > 0 r>0 and x 0 ∈ ℝ N x_{0}\in{\mathbb{R}^{N}} , B r ( x 0 ) ≡ { x ∈ ℝ N : | x − x 0 | < r } B_{r}(x_{0})\equiv\left\{x\in{\mathbb{R}^{N}}:|x-x_{0}|<r\right\} .
We denote with B r B_{r} the ball of radius r r centered in the origin.
•
If u : ℝ N → ℝ u\colon{\mathbb{R}^{N}}\to\mathbb{R} and P ∈ ℝ N P\in{\mathbb{R}^{N}} , we set u P ≡ u ( ⋅ − P ) u_{P}\equiv u(\cdot-P) .
•
If U Q U^{Q} is the function defined in (6 ), when there is no misunderstanding,
we will often write U U instead of U Q U^{Q} . Moreover if P = Q / ε P=Q/\varepsilon , then U P ≡ U Q ( ⋅ − P ) U_{P}\equiv U^{Q}(\cdot-P) .
•
If Q ∈ ∂ Ω Q\in\partial\Omega , we denote with ν ( Q ) \nu(Q) the outer normal in Q Q at Ω \Omega and with H ( Q ) H(Q) the mean
curvature of ∂ Ω \partial\Omega in Q Q .
•
If ε > 0 \varepsilon>0 , we set Ω ε ≡ Ω / ε ≡ { x ∈ ℝ N : ε x ∈ Ω } \Omega_{\varepsilon}\equiv\Omega/\varepsilon\equiv\{x\in{\mathbb{R}^{N}}:\varepsilon x\in\Omega\} .
•
We denote with ∥ ⋅ ∥ \|\cdot\| and with ( ⋅ ∣ ⋅ ) (\cdot\mid\cdot) respectively the norm and the scalar
product of H 1 ( Ω ε ) H^{1}(\Omega_{\varepsilon}) . While we denote with ∥ ⋅ ∥ + \|\cdot\|_{+} and with ( ⋅ ∣ ⋅ ) + (\cdot\mid\cdot)_{+}
respectively the norm and the scalar product of H 1 ( ℝ + N ) H^{1}({\mathbb{R}^{N}_{+}}) .
•
If P ∈ ∂ Ω ε P\in\partial\Omega_{\varepsilon} , we set ∂ P i ≡ ∂ ∂ e i \partial_{P_{i}}\equiv\frac{\partial}{\partial e_{i}} ,
where { e 1 , … , e N − 1 } \left\{e_{1},\ldots,e_{N-1}\right\} is an orthonormal basis of T P ( ∂ Ω ε ) T_{P}(\partial\Omega_{\varepsilon}) . Analogously,
if Q ∈ ∂ Ω Q\in\partial\Omega , we set ∂ Q i ≡ ∂ ∂ e ~ i \partial_{Q_{i}}\equiv\frac{\partial}{\partial{\tilde{e}}_{i}} ,
where { e ~ 1 , … , e ~ N − 1 } \left\{{\tilde{e}}_{1},\ldots,{\tilde{e}}_{N-1}\right\} is an orthonormal basis of T Q ( ∂ Ω ) T_{Q}(\partial\Omega) .
2 Preliminary lemmas and some estimates
First of all we perform the change of variable x ↦ ε x x\mapsto\varepsilon x and so problem (1 ) becomes
{ − div ( J ( ε x ) ∇ u ) + V ( ε x ) u = u p in Ω ε , ∂ u ∂ ν = 0 on ∂ Ω ε , \left\{\begin{array}[c]{ll}-\dv\left(J(\varepsilon x)\nabla u\right)+V(\varepsilon x)u=u^{p}&\text{in }\Omega_{\varepsilon},\\
\dfrac{\partial u}{\partial\nu}=0&\text{on }\partial\Omega_{\varepsilon},\end{array}\right.
(5)
where Ω ε = ε − 1 Ω \Omega_{\varepsilon}=\varepsilon^{-1}\Omega . Of course if u u is a solution of (5 ), then u ( ⋅ / ε ) u(\cdot/\varepsilon)
is a solution of (1 ).
Solutions of (5 ) are critical points u ∈ H 1 ( Ω ε ) u\in H^{1}(\Omega_{\varepsilon}) of
f ε ( u ) = 1 2 ∫ Ω ε J ( ε x ) | ∇ u | 2 𝑑 x + 1 2 ∫ Ω ε V ( ε x ) u 2 𝑑 x − 1 p + 1 ∫ Ω ε | u | p + 1 . f_{\varepsilon}(u)=\frac{1}{2}\int_{\Omega_{\varepsilon}}J(\varepsilon x)|\nabla u|^{2}dx+\frac{1}{2}\int_{\Omega_{\varepsilon}}V(\varepsilon x)u^{2}dx-\frac{1}{p+1}\int_{\Omega_{\varepsilon}}|u|^{p+1}.
The solutions of (5 ) will be found near a U Q U^{Q} , the unique solution of
{ − J ( Q ) Δ u + V ( Q ) u = u p in ℝ N , u > 0 in ℝ N , u ( 0 ) = max ℝ N u , \left\{\begin{array}[c]{lll}-J(Q)\varDelta u+V(Q)u=u^{p}&\text{in }\mathbb{R}^{N},\\
u>0&\text{in }\mathbb{R}^{N},\\
u(0)=\max_{\mathbb{R}^{N}}u,&\end{array}\right.
for an appropriate choice of Q ∈ ∂ Ω Q\in\partial\Omega . It is easy to see that
U Q ( x ) = V ( Q ) 1 p − 1 U ¯ ( x V ( Q ) / J ( Q ) ) , U^{Q}(x)=V(Q)^{\frac{1}{p-1}}\,\bar{U}\left(x\sqrt{V(Q)/J(Q)}\right),
(6)
where U ¯ \bar{U} is the unique solution of
{ − Δ U ¯ + U ¯ = U ¯ p in ℝ N , U ¯ > 0 in ℝ N , U ¯ ( 0 ) = max ℝ N U ¯ , \left\{\begin{array}[c]{lll}-\varDelta\bar{U}+\bar{U}=\bar{U}^{p}&\text{in }\mathbb{R}^{N},\\
\bar{U}>0&\text{in }\mathbb{R}^{N},\\
\bar{U}(0)=\max_{\mathbb{R}^{N}}\bar{U},\end{array}\right.
which is radially symmetric and decays exponentially at infinity with its derivatives.
We remark that U Q U^{Q} is a solution also of the “problem to infinity”:
{ − J ( Q ) Δ u + V ( Q ) u = u p in ℝ + N , ∂ u ∂ ν = 0 on ∂ ℝ + N . \left\{\begin{array}[c]{lll}-J(Q)\varDelta u+V(Q)u=u^{p}&\text{in }\mathbb{R}^{N}_{+},\\
\dfrac{\partial u}{\partial\nu}=0&\text{on }\partial\mathbb{R}^{N}_{+}.\end{array}\right.
(7)
The solutions of (7 ) are critical points of the functional defined on H 1 ( ℝ + N ) H^{1}({\mathbb{R}^{N}_{+}})
F Q ( u ) = 1 2 J ( Q ) ∫ ℝ + N | ∇ u | 2 + 1 2 V ( Q ) ∫ ℝ + N u 2 − 1 p + 1 ∫ ℝ + N | u | p + 1 . F^{Q}(u)=\frac{1}{2}J(Q)\int_{\mathbb{R}^{N}_{+}}|\nabla u|^{2}+\frac{1}{2}V(Q)\int_{\mathbb{R}^{N}_{+}}u^{2}-\frac{1}{p+1}\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}|u|^{p+1}.
(8)
We recall that we will often write U U instead of U Q U^{Q} .
If P = ε − 1 Q ∈ ∂ Ω ε P=\varepsilon^{-1}Q\in\partial\Omega_{\varepsilon} , we set U P ≡ U Q ( ⋅ − P ) U_{P}\equiv U^{Q}(\cdot-P) and
Z ε ≡ { U P : P ∈ ∂ Ω ε } . Z^{\varepsilon}\equiv\{U_{P}:P\in\partial\Omega_{\varepsilon}\}.
Lemma 2.1 .
For all Q ∈ ∂ Ω Q\in\partial\Omega and for all ε \varepsilon sufficiently small, if P = Q / ε ∈ ∂ Ω ε P=Q/\varepsilon\in\partial\Omega_{\varepsilon} , then
‖ ∇ f ε ( U P ) ‖ = O ( ε ) . \|\nabla f_{\varepsilon}(U_{P})\|=O(\varepsilon).
(9)
Proof
( ∇ f ε ( U P ) ∣ v ) = ∫ Ω ε J ( ε x ) ∇ U P ⋅ ∇ v + ∫ Ω ε V ( ε x ) U P v − ∫ Ω ε U P p v \displaystyle(\nabla f_{\varepsilon}(U_{P})\mid v)=\int_{\Omega_{\varepsilon}}J(\varepsilon x)\nabla U_{P}\cdot\nabla v+\int_{\Omega_{\varepsilon}}V(\varepsilon x)U_{P}v-\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p}v
= ∫ Ω − Q ε J ( ε x + Q ) ∇ U ⋅ ∇ v − P + ∫ Ω − Q ε V ( ε x + Q ) U v − P − ∫ Ω − Q ε U p v − P \displaystyle=\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}J(\varepsilon x+Q)\nabla U\cdot\nabla v_{-P}+\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}V(\varepsilon x+Q)Uv_{-P}-\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}U^{p}v_{-P}
= ∫ Ω − Q ε J ( Q ) ∇ U ⋅ ∇ v − P + ∫ Ω − Q ε V ( Q ) U v − P − ∫ Ω − Q ε U p v − P \displaystyle=\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}J(Q)\nabla U\cdot\nabla v_{-P}+\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}V(Q)Uv_{-P}-\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}U^{p}v_{-P}
+ ∫ Ω − Q ε ( J ( ε x + Q ) − J ( Q ) ) ∇ U ⋅ ∇ v − P + ∫ Ω − Q ε ( V ( ε x + Q ) − V ( Q ) ) U v − P \displaystyle+\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}(J(\varepsilon x+Q)-J(Q))\nabla U\cdot\nabla v_{-P}+\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}(V(\varepsilon x+Q)-V(Q))Uv_{-P}
= ∫ Ω − Q ε [ − J ( Q ) Δ U + V ( Q ) U − U p ] v − P + J ( Q ) ∫ ∂ Ω ε ∂ U P ∂ ν v \displaystyle=\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}\left[-J(Q)\varDelta U+V(Q)U-U^{p}\right]v_{-P}+J(Q)\int_{\partial\Omega_{\varepsilon}}\frac{\partial U_{P}}{\partial\nu}v
+ ∫ Ω − Q ε ( J ( ε x + Q ) − J ( Q ) ) ∇ U ⋅ ∇ v − P + ∫ Ω − Q ε ( V ( ε x + Q ) − V ( Q ) ) U v − P . \displaystyle+\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}(J(\varepsilon x+Q)-J(Q))\nabla U\cdot\nabla v_{-P}+\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}(V(\varepsilon x+Q)-V(Q))Uv_{-P}.
Hence, since U ≡ U Q U\equiv U^{Q} is solution of (7 ), we get
( ∇ f ε ( U P ) ∣ v ) = J ( Q ) ∫ ∂ Ω ε ∂ U P ∂ ν v + ∫ Ω − Q ε ( J ( ε x + Q ) − J ( Q ) ) ∇ U ⋅ ∇ v − P + ∫ Ω − Q ε ( V ( ε x + Q ) − V ( Q ) ) U v − P . (\nabla f_{\varepsilon}(U_{P})\mid v)=J(Q)\int_{\partial\Omega_{\varepsilon}}\frac{\partial U_{P}}{\partial\nu}v+\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}(J(\varepsilon x+Q)-J(Q))\nabla U\cdot\nabla v_{-P}\\
+\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}(V(\varepsilon x+Q)-V(Q))Uv_{-P}.
(10)
Let us estimate the first of these three terms:
| J ( Q ) ∫ ∂ Ω ε ∂ U P ∂ ν v | ⩽ C ‖ v ‖ L 2 ( ∂ Ω ε ) ( ∫ ∂ Ω ε | ∂ U P ∂ ν | 2 ) 1 / 2 . \displaystyle\left|J(Q)\int_{\partial\Omega_{\varepsilon}}\frac{\partial U_{P}}{\partial\nu}v\right|\leqslant C\|v\|_{L^{2}(\partial\Omega_{\varepsilon})}\left(\int_{\partial\Omega_{\varepsilon}}\left|\frac{\partial U_{P}}{\partial\nu}\right|^{2}\right)^{1/2}.
First of all, we observe that there exist ε 0 > 0 \varepsilon_{0}>0 and C > 0 C>0 such that, for all
ε ∈ ( 0 , ε 0 ) \varepsilon\in(0,\varepsilon_{0}) and for all v ∈ H 1 ( Ω ε ) v\in H^{1}(\Omega_{\varepsilon}) , we have
‖ v ‖ L 2 ( ∂ Ω ε ) ⩽ C ‖ v ‖ H 1 ( Ω ε ) . \|v\|_{L^{2}(\partial\Omega_{\varepsilon})}\leqslant C\|v\|_{H^{1}(\Omega_{\varepsilon})}.
Moreover, after making a translation and rotation, we can assume that Q Q coincides with
the origin 𝒪 \cal O and that part of ∂ Ω \partial\Omega is given by
x N = ψ ( x ′ ) = 1 2 ∑ i = 1 N − 1 λ i x i 2 + O ( | x ′ | 3 ) x_{N}=\psi(x^{\prime})=\frac{1}{2}\sum^{N-1}_{i=1}\lambda_{i}x_{i}^{2}+O(|x^{\prime}|^{3}) for | x ′ | < μ |x^{\prime}|<\mu , where
μ \mu is some constant depending only on Ω \Omega . Then for | y ′ | < μ / ε |y^{\prime}|<\mu/\varepsilon , the corresponding
part of ∂ Ω ε \partial\Omega_{\varepsilon} is given by y N = Ψ ( y ′ ) = ε − 1 ψ ( ε y ′ ) = ε 2 ∑ i = 1 N − 1 λ i y i 2 + O ( ε 2 | y ′ | 3 ) y_{N}=\Psi(y^{\prime})=\varepsilon^{-1}\psi(\varepsilon y^{\prime})=\frac{\varepsilon}{2}\sum^{N-1}_{i=1}\lambda_{i}y_{i}^{2}+O(\varepsilon^{2}|y^{\prime}|^{3}) . Then it is easy to see that
∂ U ∂ ν ( y ′ , Ψ ( y ′ ) ) = ε [ ∑ i = 1 N − 1 λ i y i ∂ U ∂ y i ( y ′ , 0 ) − 1 2 ∂ 2 U ∂ y N 2 ( y ′ , 0 ) ∑ i = 1 N − 1 λ i y i 2 ] + O ( ε 2 ) . \frac{\partial U}{\partial\nu}(y^{\prime},\Psi(y^{\prime}))=\varepsilon\left[\sum_{i=1}^{N-1}\lambda_{i}y_{i}\frac{\partial U}{\partial y_{i}}(y^{\prime},0)-\frac{1}{2}\frac{\partial^{2}U}{\partial y_{N}^{2}}(y^{\prime},0)\sum_{i=1}^{N-1}\lambda_{i}y_{i}^{2}\right]+O(\varepsilon^{2}).
Let us observe that by the exponential decay of U U and of its derivatives, we get:
∫ ∂ Ω ~ ε | ∂ U ∂ ν | 2 = ε 2 ∫ ∂ Ω ~ ε [ ∑ i = 1 N − 1 λ i y i ∂ U ∂ y i ( y ′ , 0 ) − 1 2 ∂ 2 U ∂ y N 2 ( y ′ , 0 ) ∑ i = 1 N − 1 λ i y i 2 ] 2 + o ( ε 2 ) = O ( ε 2 ) , \displaystyle\int_{\partial\tilde{\Omega}_{\varepsilon}}\!\!\left|\frac{\partial U}{\partial\nu}\right|^{2}\!\!\!=\!\varepsilon^{2}\!\int_{\partial\tilde{\Omega}_{\varepsilon}}\!\!\left[\sum_{i=1}^{N-1}\lambda_{i}y_{i}\frac{\partial U}{\partial y_{i}}(y^{\prime},0)-\frac{1}{2}\frac{\partial^{2}U}{\partial y_{N}^{2}}(y^{\prime},0)\sum_{i=1}^{N-1}\lambda_{i}y_{i}^{2}\right]^{2}\!\!\!\!+\!o(\varepsilon^{2})\!=\!O(\varepsilon^{2}),
where ∂ Ω ~ ε ≡ ∂ Ω ε ∩ B ε − 1 / 2 \partial\tilde{\Omega}_{\varepsilon}\equiv\partial\Omega_{\varepsilon}\cap B_{\varepsilon^{-1/2}} . Therefore
( ∫ ∂ Ω ε | ∂ U ∂ ν | 2 ) 1 / 2 = ( ∫ ∂ Ω ε ∩ B ε − 1 / 2 | ∂ U ∂ ν | 2 ) 1 / 2 + o ( ε ) = O ( ε ) . \left(\int_{\partial\Omega_{\varepsilon}}\left|\frac{\partial U}{\partial\nu}\right|^{2}\right)^{1/2}=\left(\int_{\partial\Omega_{\varepsilon}\cap B_{\varepsilon^{-1/2}}}\left|\frac{\partial U}{\partial\nu}\right|^{2}\right)^{1/2}+o(\varepsilon)=O(\varepsilon).
(11)
Let us calculate the second term of (10 ). We start observing that, from the
assumption D 2 J D^{2}J bounded, we infer that
| J ( ε x + Q ) − J ( Q ) | ⩽ ε | J ′ ( Q ) | | x | + c 1 ε 2 | x | 2 , |J(\varepsilon x+Q)-J(Q)|\leqslant\varepsilon|J^{\prime}(Q)||x|+c_{1}\varepsilon^{2}|x|^{2},
and so, using again the exponential decay of U U and of its derivatives,
∫ Ω − Q ε ( J ( ε x + Q ) − J ( Q ) ) ∇ U ⋅ ∇ v − P ⩽ ∥ v ∥ ( ∫ Ω − Q ε | J ( ε x + Q ) − J ( Q ) | 2 | ∇ U | 2 ) 1 / 2 \displaystyle\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}\!\!(J(\varepsilon x+Q)-J(Q))\nabla U\!\!\cdot\!\!\nabla v_{-P}\leqslant\|v\|\!\left(\!\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}\!\!|J(\varepsilon x+Q)-J(Q)|^{2}|\nabla U|^{2}\!\right)^{1/2}
⩽ c 2 ‖ v ‖ [ ∫ ℝ + N ε 2 | J ′ ( Q ) | 2 | x | 2 | ∇ U | 4 + ∫ ℝ + N ε 4 | x | 4 | ∇ U | 4 ] 1 / 2 = O ( ε ) ‖ v ‖ . \displaystyle\leqslant c_{2}\|v\|\left[\int_{\mathbb{R}^{N}_{+}}\varepsilon^{2}|J^{\prime}(Q)|^{2}|x|^{2}|\nabla U|^{4}+\int_{\mathbb{R}^{N}_{+}}\varepsilon^{4}|x|^{4}|\nabla U|^{4}\right]^{1/2}=O(\varepsilon)\|v\|.
(12)
Analogously, we can say that:
∫ Ω − Q ε ( V ( ε x + Q ) − V ( Q ) ) U v − P = O ( ε ) ‖ v ‖ . \int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}(V(\varepsilon x+Q)-V(Q))Uv_{-P}=O(\varepsilon)\|v\|.
(13)
Now the conclusion follows immediately by (10 ), (11 ), (12 )
and (13 ).
□ \hfill\square
We here present some useful estimates that will be used in the sequel.
Proposition 2.2 .
Let P = Q / ε ∈ ∂ Ω ε P=Q/\varepsilon\in\partial\Omega_{\varepsilon} . Then we have:
∫ Ω ε U P p + 1 = ∫ ℝ + N ( U Q ) p + 1 − ε H ( Q ) 2 ∫ ℝ N − 1 [ U Q ( y ′ , 0 ) ] p + 1 | y ′ | 2 d y ′ + o ( ε ) , \int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p+1}=\int_{\mathbb{R}^{N}_{+}}\left(U^{Q}\right)^{p+1}-\varepsilon\frac{H(Q)}{2}\int_{\mathbb{R}^{N-1}}\left[U^{Q}(y^{\prime},0)\right]^{p+1}|y^{\prime}|^{2}dy^{\prime}+o(\varepsilon),
(14)
∫ ∂ Ω ε ∂ U P ∂ ν U P = − ε ( N − 1 ) H ( Q ) 4 ∫ ℝ N − 1 [ U Q ( y ′ , 0 ) ] 2 d y ′ + o ( ε ) , \int_{\partial\Omega_{\varepsilon}}\frac{\partial U_{P}}{\partial\nu}U_{P}=-\varepsilon\frac{(N-1)H(Q)}{4}\int_{\mathbb{R}^{N-1}}\left[U^{Q}(y^{\prime},0)\right]^{2}dy^{\prime}+o(\varepsilon),
(15)
J ( Q ) ∫ Ω ε | ∇ U P | 2 + V ( Q ) ∫ Ω ε U P 2 = ∫ ℝ + N ( U Q ) p + 1 − ε H ( Q ) 2 ∫ ℝ N − 1 [ U Q ( y ′ , 0 ) ] p + 1 | y ′ | 2 d y ′ − ε J ( Q ) ( N − 1 ) H ( Q ) 4 ∫ ℝ N − 1 [ U Q ( y ′ , 0 ) ] 2 d y ′ + o ( ε ) , J(Q)\int_{\Omega_{\varepsilon}}|\nabla U_{P}|^{2}+V(Q)\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{2}\\
=\int_{\mathbb{R}^{N}_{+}}\left(U^{Q}\right)^{p+1}-\varepsilon\frac{H(Q)}{2}\int_{\mathbb{R}^{N-1}}\left[U^{Q}(y^{\prime},0)\right]^{p+1}|y^{\prime}|^{2}dy^{\prime}\\
-\varepsilon J(Q)\frac{(N-1)H(Q)}{4}\int_{\mathbb{R}^{N-1}}\left[U^{Q}(y^{\prime},0)\right]^{2}dy^{\prime}+o(\varepsilon),
(16)
∫ Ω ε J ( ε x ) | ∇ U P | 2 = J ( Q ) ∫ Ω ε | ∇ U P | 2 + ε ∫ ℝ ν ( Q ) − J ′ ( Q ) [ x ] | ∇ U Q | 2 + o ( ε ) , \int_{\Omega_{\varepsilon}}J(\varepsilon x)|\nabla U_{P}|^{2}=J(Q)\int_{\Omega_{\varepsilon}}|\nabla U_{P}|^{2}+\varepsilon\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}J^{\prime}(Q)[x]|\nabla U^{Q}|^{2}+o(\varepsilon),
(17)
∫ Ω ε V ( ε x ) U P 2 = V ( Q ) ∫ Ω ε U P 2 + ε ∫ ℝ ν ( Q ) − V ′ ( Q ) [ x ] ( U Q ) 2 + o ( ε ) . \int_{\Omega_{\varepsilon}}V(\varepsilon x)U_{P}^{2}=V(Q)\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{2}+\varepsilon\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}V^{\prime}(Q)[x]\left(U^{Q}\right)^{2}+o(\varepsilon).
(18)
Moreover, we have
∫ Ω ε U P p ∂ P i U P = ε 1 p + 1 C ¯ ∂ Q i Γ ( Q ) + o ( ε ) , \int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p}\;\partial_{P_{i}}U_{P}=\varepsilon\frac{1}{p+1}\bar{C}\partial_{Q_{i}}\Gamma(Q)+o(\varepsilon),
(19)
∂ P i [ J ( Q ) ∫ Ω ε | ∇ U P | 2 + V ( Q ) ∫ Ω ε U P 2 ] = ε C ¯ ∂ Q i Γ ( Q ) + o ( ε ) . \partial_{P_{i}}\left[J(Q)\!\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!|\nabla U_{P}|^{2}+V(Q)\!\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!U_{P}^{2}\right]=\varepsilon\bar{C}\partial_{Q_{i}}\Gamma(Q)+o(\varepsilon).
(20)
where C ¯ = ∫ ℝ + N U ¯ p + 1 \bar{C}=\int_{\mathbb{R}^{N}_{+}}\bar{U}^{p+1} and Γ \Gamma is defined in (3 ).
Proof
The first two formulas can be proved repeating the arguments of
Lemma 1.2 of [10 ] . Equation (16 )
follows easily by (14 ) and (15 ) observing that
J ( Q ) ∫ Ω ε | ∇ U P | 2 + V ( Q ) ∫ Ω ε U P 2 = ∫ Ω ε U P p + 1 + J ( Q ) ∫ ∂ Ω ε ∂ U P ∂ ν U P . J(Q)\int_{\Omega_{\varepsilon}}|\nabla U_{P}|^{2}+V(Q)\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{2}=\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p+1}+J(Q)\int_{\partial\Omega_{\varepsilon}}\frac{\partial U_{P}}{\partial\nu}U_{P}.
Let us prove (17 ). Arguing as in the proof of (12 ), we infer:
∫ Ω ε J ( ε x ) | ∇ U P | 2 = ∫ Ω − Q ε J ( ε x + Q ) | ∇ U Q | 2 \displaystyle\int_{\Omega_{\varepsilon}}J(\varepsilon x)|\nabla U_{P}|^{2}=\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}J(\varepsilon x+Q)|\nabla U^{Q}|^{2}
= J ( Q ) ∫ Ω − Q ε | ∇ U Q | 2 + ε ∫ Ω − Q ε J ′ ( Q ) [ x ] | ∇ U Q | 2 + o ( ε ) \displaystyle=J(Q)\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}|\nabla U^{Q}|^{2}+\varepsilon\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}J^{\prime}(Q)[x]|\nabla U^{Q}|^{2}+o(\varepsilon)
= J ( Q ) ∫ Ω ε | ∇ U P | 2 + ε ∫ ℝ ν ( Q ) − J ′ ( Q ) [ x ] | ∇ U Q | 2 + o ( ε ) . \displaystyle=J(Q)\int_{\Omega_{\varepsilon}}|\nabla U_{P}|^{2}+\varepsilon\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}J^{\prime}(Q)[x]|\nabla U^{Q}|^{2}+o(\varepsilon).
We can prove equation (18 ) repeating the arguments of (17 ).
Since
∫ Ω ε U P p ∂ P i U P = 1 p + 1 ∂ P i ∫ Ω ε U P p + 1 , \int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p}\;\partial_{P_{i}}U_{P}=\frac{1}{p+1}\partial_{P_{i}}\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p+1},
equations (19 ) and (20 ) follow easily because, as observed by [10 ] , the
error terms O ( ε ) O(\varepsilon) in (14 ) and (16 ) become of order o ( ε ) o(\varepsilon) after applying
∂ P i \partial_{P_{i}} to them.
□ \hfill\square
3 Invertibility of D 2 f ε D^{2}f_{\varepsilon} on ( T U P Z ε ) ⟂ \left(T_{U_{P}}Z^{\varepsilon}\right)^{\perp}
In this section we will show that D 2 f ε D^{2}f_{\varepsilon} is invertible on
( T U P Z ε ) ⟂ \left(T_{U_{P}}Z^{\varepsilon}\right)^{\perp} , where T U P Z ε T_{U_{P}}Z^{\varepsilon}
denotes the tangent space to Z ε Z^{\varepsilon} at U P U_{P} .
Let L ε , Q : ( T U P Z ε ) ⟂ → ( T U P Z ε ) ⟂ L_{\varepsilon,Q}:(T_{U_{P}}Z^{\varepsilon})^{\perp}\to(T_{U_{P}}Z^{\varepsilon})^{\perp} denote the operator defined by setting
( L ε , Q v ∣ w ) = D 2 f ε ( U P ) [ v , w ] (L_{\varepsilon,Q}v\mid w)=D^{2}f_{\varepsilon}(U_{P})[v,w] .
Lemma 3.1 .
There exists C > 0 C>0 such that for ε \varepsilon small enough
one has that
| ( L ε , Q v ∣ v ) | ⩾ C ‖ v ‖ 2 , ∀ v ∈ ( T U P Z ε ) ⟂ . |(L_{\varepsilon,Q}v\mid v)|\geqslant C\|v\|^{2},\qquad\forall\;v\in(T_{U_{P}}Z^{\varepsilon})^{\perp}.
(21)
Proof
By (6 ), if we set α ( Q ) = V ( Q ) 1 p − 1 \alpha(Q)=V(Q)^{\frac{1}{p-1}} and β ( Q ) = V ( Q ) / J ( Q ) \beta(Q)=\sqrt{V(Q)/J(Q)} ,
we have that U Q ( x ) = α ( Q ) U ¯ ( β ( Q ) x ) U^{Q}(x)=\alpha(Q)\bar{U}(\beta(Q)x) . Therefore, we have:
∂ P i U Q ( x − P ) = ∂ P i [ α ( ε P ) U ¯ ( β ( ε P ) ( x − P ) ) ] = \displaystyle\partial_{P_{i}}U^{Q}(x-P)=\partial_{P_{i}}\left[\alpha(\varepsilon P)\bar{U}(\beta(\varepsilon P)(x-P))\right]=
ε ∂ P i α ( ε P ) U Q ( β ( ε P ) ( x − P ) ) + ε α ( ε P ) ∂ P i β ( ε P ) ∇ U Q ( β ( ε P ) ( x − P ) ) ⋅ ( x − P ) \displaystyle\varepsilon\partial_{P_{i}}\alpha(\varepsilon P)U^{Q}(\beta(\varepsilon P)(x-P))\!+\!\varepsilon\alpha(\varepsilon P)\partial_{P_{i}}\beta(\varepsilon P)\nabla U^{Q}(\beta(\varepsilon P)(x-P))\cdot(x-P)
− α ( ε P ) β ( ε P ) ( ∂ x i U Q ) ( β ( ε P ) ( x − P ) ) . \displaystyle-\alpha(\varepsilon P)\beta(\varepsilon P)(\partial_{x_{i}}U^{Q})(\beta(\varepsilon P)(x-P)).
Hence
∂ P i U Q ( x − P ) = − ∂ x i U Q ( x − P ) + O ( ε ) . \partial_{P_{i}}U^{Q}(x-P)=-\partial_{x_{i}}U^{Q}(x-P)+O(\varepsilon).
(22)
For simplicity, we can assume that Q = ε P Q=\varepsilon P is the origin 𝒪 \cal O .
Following [10 ] , without loss of generality, we assume that Q = ε P Q=\varepsilon P is
the origin 𝒪 \cal O , x N x_{N} is the tangent plane of
∂ Ω \partial\Omega at Q Q and ν ( Q ) = ( 0 , … , 0 , − 1 ) \nu(Q)=(0,\ldots,0,-1) . We also assume that part of ∂ Ω \partial\Omega is given by
x N = ψ ( x ′ ) = 1 2 ∑ i = 1 N − 1 λ i x i 2 + O ( | x ′ | 3 ) x_{N}=\psi(x^{\prime})=\frac{1}{2}\sum^{N-1}_{i=1}\lambda_{i}x_{i}^{2}+O(|x^{\prime}|^{3}) for | x ′ | < μ |x^{\prime}|<\mu , where
μ \mu is some constant depending only on Ω \Omega . Then for | y ′ | < μ / ε |y^{\prime}|<\mu/\varepsilon , the corresponding
part of ∂ Ω ε \partial\Omega_{\varepsilon} is given by y N = Ψ ( y ′ ) = ε − 1 ψ ( ε y ′ ) = ε 2 ∑ i = 1 N − 1 λ i y i 2 + O ( ε 2 | y ′ | 3 ) y_{N}=\Psi(y^{\prime})=\varepsilon^{-1}\psi(\varepsilon y^{\prime})=\frac{\varepsilon}{2}\sum^{N-1}_{i=1}\lambda_{i}y_{i}^{2}+O(\varepsilon^{2}|y^{\prime}|^{3}) .
We recall that
T U 𝒪 Z ε = span H 1 ( Ω ε ) { ∂ P 1 U 𝒪 , … , ∂ P N − 1 U 𝒪 } T_{U^{\cal O}}Z^{\varepsilon}={\rm span}_{H^{1}(\Omega_{\varepsilon})}\{\partial_{P_{1}}U^{\cal O},\ldots,\partial_{P_{N-1}}U^{\cal O}\} .
We set
𝒱 ε \displaystyle{\cal V}_{\varepsilon}
= \displaystyle=
span H 1 ( Ω ε ) { U 𝒪 , ∂ x 1 U 𝒪 , … , ∂ x N − 1 U 𝒪 } , \displaystyle{\rm span}_{H^{1}(\Omega_{\varepsilon})}\{U^{\cal O},\partial_{x_{1}}U^{\cal O},\ldots,\partial_{x_{N-1}}U^{\cal O}\},
𝒱 + \displaystyle{\cal V}_{+}
= \displaystyle=
span H 1 ( ℝ + N ) { U 𝒪 , ∂ x 1 U 𝒪 , … , ∂ x N − 1 U 𝒪 } . \displaystyle{\rm span}_{H^{1}({\mathbb{R}^{N}_{+}})}\{U^{\cal O},\partial_{x_{1}}U^{\cal O},\ldots,\partial_{x_{N-1}}U^{\cal O}\}.
By (22 ) it suffices to prove (21 ) for all
v ∈ span { U 𝒪 , ϕ } v\in{\rm span}\{U^{\cal O},\phi\} , where ϕ \phi is
orthogonal to 𝒱 ε {\cal V}_{\varepsilon} . Precisely we shall prove that there exist C 1 , C 2 > 0 C_{1},C_{2}>0 such that,
for all ε > 0 \varepsilon>0 small enough, one has:
( L ε , 𝒪 U 𝒪 ∣ U 𝒪 ) \displaystyle(L_{\varepsilon,\cal O}U^{\cal O}\mid U^{\cal O})
⩽ \displaystyle\leqslant
− C 1 < 0 . \displaystyle-C_{1}<0.
(23)
( L ε , 𝒪 ϕ ∣ ϕ ) \displaystyle(L_{\varepsilon,\cal O}\phi\mid\phi)
⩾ \displaystyle\geqslant
C 2 ‖ ϕ ‖ 2 . \displaystyle C_{2}\|\phi\|^{2}.
(24)
The proof of (23 ) follows easily from the fact that U 𝒪 U^{\cal O} is a Mountain Pass
critical point of F 𝒪 F^{\cal O} and so from the fact that there exists c 0 > 0 c_{0}>0
such that, for all ε > 0 \varepsilon>0 small enough, one finds:
D 2 F 𝒪 ( U 𝒪 ) [ U 𝒪 , U 𝒪 ] < − c 0 < 0 . D^{2}F^{\cal O}(U^{\cal O})[U^{\cal O},U^{\cal O}]<-c_{0}<0.
Indeed, arguing as in the proof of Lemma 9 (see (12 ) and (13 ))
and by (14 ) and (16 ), we have:
( L ε , 𝒪 U 𝒪 ∣ U 𝒪 ) = ∫ Ω ε J ( ε x ) | ∇ U 𝒪 | 2 + ∫ Ω ε V ( ε x ) ( U 𝒪 ) 2 − p ∫ Ω ε ( U 𝒪 ) p + 1 \displaystyle(L_{\varepsilon,\cal O}U^{\cal O}\mid U^{\cal O})=\int_{\Omega_{\varepsilon}}J(\varepsilon x)|\nabla U^{\cal O}|^{2}+\int_{\Omega_{\varepsilon}}V(\varepsilon x)(U^{\cal O})^{2}-p\int_{\Omega_{\varepsilon}}(U^{\cal O})^{p+1}
= J ( 𝒪 ) ∫ Ω ε | ∇ U 𝒪 | 2 + V ( 𝒪 ) ∫ Ω ε ( U 𝒪 ) 2 − p ∫ Ω ε ( U 𝒪 ) p + 1 + O ( ε ) \displaystyle=J({\cal O})\int_{\Omega_{\varepsilon}}|\nabla U^{\cal O}|^{2}+V({\cal O})\int_{\Omega_{\varepsilon}}(U^{\cal O})^{2}-p\int_{\Omega_{\varepsilon}}(U^{\cal O})^{p+1}+O(\varepsilon)
= D 2 F 𝒪 ( U 𝒪 ) [ U 𝒪 , U 𝒪 ] + O ( ε ) < − c 0 + O ( ε ) < − C 1 . \displaystyle=D^{2}F^{\cal O}(U^{\cal O})[U^{\cal O},U^{\cal O}]+O(\varepsilon)<-c_{0}+O(\varepsilon)<-C_{1}.
As before, the fact that U 𝒪 U^{\cal O} is a Mountain Pass critical point of F 𝒪 F^{\cal O} implies that
D 2 F 𝒪 ( U 𝒪 ) [ ϕ ~ , ϕ ~ ] > c 1 ‖ ϕ ~ ‖ + 2 ∀ ϕ ~ ⟂ 𝒱 + . D^{2}F^{\cal O}(U^{\cal O})[\tilde{\phi},\tilde{\phi}]>c_{1}\|\tilde{\phi}\|^{2}_{+}\quad\forall\tilde{\phi}\perp{\cal V}_{+}.
(25)
Let us consider a smooth function
χ 1 : ℝ N → ℝ \chi_{1}:{\mathbb{R}^{N}}\to\mathbb{R} such that
χ 1 ( x ) = 1 , for | x | ⩽ ε − 1 / 8 ; χ 1 ( x ) = 0 , for | x | ⩾ 2 ε − 1 / 8 ; \chi_{1}(x)=1,\quad\hbox{ for }|x|\leqslant\varepsilon^{-1/8};\qquad\chi_{1}(x)=0,\quad\hbox{ for }|x|\geqslant 2\varepsilon^{-1/8};
| ∇ χ 1 ( x ) | ⩽ 2 ε 1 / 8 , for ε − 1 / 8 ⩽ | x | ⩽ 2 ε − 1 / 8 . |\nabla\chi_{1}(x)|\leqslant 2\varepsilon^{1/8},\quad\hbox{ for }\varepsilon^{-1/8}\leqslant|x|\leqslant 2\varepsilon^{-1/8}.
We also set χ 2 ( x ) = 1 − χ 1 ( x ) \chi_{2}(x)=1-\chi_{1}(x) .
Given ϕ ⟂ 𝒱 ε \phi\perp{\cal V}_{\varepsilon} , let us consider the functions
ϕ i ( x ) = χ i ( x ) ϕ ( x ) , i = 1 , 2 . \phi_{i}(x)=\chi_{i}(x)\phi(x),\quad i=1,2.
If Q ≠ 𝒪 Q\neq{\cal O} , then we would take
ϕ i ( x ) = χ i ( x − P ) ϕ ( x ) , i = 1 , 2 . \phi_{i}(x)=\chi_{i}(x-P)\phi(x),\quad i=1,2.
With calculations similar to those of [3 ] , we have
‖ ϕ ‖ 2 = ‖ ϕ 1 ‖ 2 + ‖ ϕ 2 ‖ 2 + 2 ∫ ℝ N χ 1 χ 2 ( ϕ 2 + | ∇ ϕ | 2 ) ⏟ I ϕ + O ( ε 1 / 8 ) ‖ ϕ ‖ 2 . \|\phi\|^{2}=\|\phi_{1}\|^{2}+\|\phi_{2}\|^{2}+\underbrace{2\int_{\mathbb{R}^{N}}\chi_{1}\chi_{2}(\phi^{2}+|\nabla\phi|^{2})}_{I_{\phi}}+O(\varepsilon^{1/8})\|\phi\|^{2}.
(26)
We need to evaluate the three terms in the equation below:
( L ε , 𝒪 ϕ ∣ ϕ ) = ( L ε , 𝒪 ϕ 1 ∣ ϕ 1 ) + ( L ε , 𝒪 ϕ 2 ∣ ϕ 2 ) + 2 ( L ε , 𝒪 ϕ 1 ∣ ϕ 2 ) . (L_{\varepsilon,{\cal O}}\phi\mid\phi)=(L_{\varepsilon,{\cal O}}\phi_{1}\mid\phi_{1})+(L_{\varepsilon,{\cal O}}\phi_{2}\mid\phi_{2})+2(L_{\varepsilon,{\cal O}}\phi_{1}\mid\phi_{2}).
(27)
Let us start with ( L ε , 𝒪 ϕ 1 ∣ ϕ 1 ) (L_{\varepsilon,{\cal O}}\phi_{1}\mid\phi_{1}) .
Let η = η ε \eta=\eta_{\varepsilon} a smooth cutoff function satisfying
η ( y ) = 1 , for | y | ⩽ ε − 1 / 4 ; η ( y ) = 0 , for | y | ⩾ 2 ε − 1 / 4 ; \eta(y)=1,\quad\hbox{ for }|y|\leqslant\varepsilon^{-1/4};\qquad\eta(y)=0,\quad\hbox{ for }|y|\geqslant 2\varepsilon^{-1/4};
| ∇ η ( y ) | ⩽ 2 ε 1 / 4 , for ε − 1 / 4 ⩽ | y | ⩽ 2 ε − 1 / 4 . |\nabla\eta(y)|\leqslant 2\varepsilon^{1/4},\quad\hbox{ for }\varepsilon^{-1/4}\leqslant|y|\leqslant 2\varepsilon^{-1/4}.
Now we will straighten ∂ Ω ε \partial\Omega_{\varepsilon} in the following way: let
Φ : ℝ N + ∩ B ε − 1 / 2 → Ω ε \Phi\colon{\mathbb{R}^{N}_{+}}\cap B_{\varepsilon^{-1/2}}\to\Omega_{\varepsilon} be a function so defined:
Φ ( y ′ , y N ) = ( y ′ , y N + Ψ ( y ′ ) ) . \Phi(y^{\prime},y_{N})=(y^{\prime},y_{N}+\Psi(y^{\prime})).
We observe that:
D Φ ( y ) = ( 1 0 ⋱ ⋮ 1 0 ∇ y ′ Ψ ( y ′ ) 1 ) . D\Phi(y)=\left(\begin{array}[]{ccc|c}1&&&0\\
&\ddots&&\vdots\\
&&1&0\\
\hline\cr&\nabla_{y^{\prime}}\Psi(y^{\prime})&&1\end{array}\right).
Let us defined ϕ 1 ~ ∈ H 1 ( ℝ + N ) \tilde{\phi_{1}}\in H^{1}({\mathbb{R}^{N}_{+}}) as:
ϕ 1 ~ ( y ) = { ϕ 1 ( Φ ( y ) ) η ( y ) if | y | ⩽ ε − 1 / 2 , 0 if | y | > ε − 1 / 2 . \tilde{\phi_{1}}(y)=\left\{\begin{array}[]{lll}\phi_{1}(\Phi(y))\,\eta(y)&\quad{\rm if}\;|y|\leqslant\varepsilon^{-1/2},\\
0&\quad{\rm if}\;|y|>\varepsilon^{-1/2}.\end{array}\right.
We get:
∫ ℝ + N | ∇ ϕ 1 ~ | 2 = ∫ ℝ N + ∩ B 2 ε − 1 / 4 | ∇ [ ϕ 1 ( Φ ( y ) ) ] | 2 d y \displaystyle\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}|\nabla\tilde{\phi_{1}}|^{2}=\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}\cap B_{2\varepsilon^{-1/4}}}\left|\nabla\left[\phi_{1}(\Phi(y))\right]\right|^{2}dy
= ∫ ℝ N + ∩ B 2 ε − 1 / 4 ∑ i = 1 N − 1 | ∂ ϕ 1 ∂ x i ( Φ ) + ε λ i y i ∂ ϕ 1 ∂ x N ( Φ ) | 2 + | ∂ ϕ 1 ∂ x N ( Φ ) | 2 + o ( ε ) ∥ ϕ ∥ 2 \displaystyle=\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}\cap B_{2\varepsilon^{-1/4}}}\sum_{i=1}^{N-1}\left|\frac{\partial\phi_{1}}{\partial x_{i}}(\Phi)+\varepsilon\lambda_{i}y_{i}\frac{\partial\phi_{1}}{\partial x_{N}}(\Phi)\right|^{2}+\left|\frac{\partial\phi_{1}}{\partial x_{N}}(\Phi)\right|^{2}+o(\varepsilon)\|\phi\|^{2}
= ∫ ℝ N + ∩ B 2 ε − 1 / 4 | ( ∇ ϕ 1 ) ( Φ ) | 2 + O ( ε 7 / 8 ) ∥ ϕ ∥ 2 = ∫ Ω ε | ∇ ϕ 1 | 2 + O ( ε 7 / 8 ) ∥ ϕ ∥ 2 . \displaystyle=\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}\cap B_{2\varepsilon^{-1/4}}}|(\nabla\phi_{1})(\Phi)|^{2}+O(\varepsilon^{7/8})\|\phi\|^{2}=\int_{\Omega_{\varepsilon}}|\nabla\phi_{1}|^{2}+O(\varepsilon^{7/8})\|\phi\|^{2}.
Analogously, we have:
∫ ℝ + N | ϕ 1 ~ | 2 = ∫ Ω ε | ϕ 1 | 2 , \int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}|\tilde{\phi_{1}}|^{2}=\int_{\Omega_{\varepsilon}}|\phi_{1}|^{2},
and so
‖ ϕ 1 ~ ‖ + 2 = ‖ ϕ 1 ‖ 2 + O ( ε 7 / 8 ) ‖ ϕ ‖ 2 . \|\tilde{\phi_{1}}\|^{2}_{+}=\|\phi_{1}\|^{2}+O(\varepsilon^{7/8})\|\phi\|^{2}.
Let us now evaluate ( L ε , 𝒪 ϕ 1 | ϕ 1 ) (L_{\varepsilon,{\cal O}}\phi_{1}|\phi_{1}) :
( L ε , 𝒪 ϕ 1 ∣ ϕ 1 ) = ∫ Ω ε J ( ε x ) | ∇ ϕ 1 | 2 + ∫ Ω ε V ( ε x ) ϕ 1 2 − p ∫ Ω ε ( U 𝒪 ) p − 1 ϕ 1 2 \displaystyle(L_{\varepsilon,{\cal O}}\phi_{1}\mid\phi_{1})=\int_{\Omega_{\varepsilon}}J(\varepsilon x)|\nabla\phi_{1}|^{2}+\int_{\Omega_{\varepsilon}}V(\varepsilon x)\phi_{1}^{2}-p\int_{\Omega_{\varepsilon}}(U^{\cal O})^{p-1}\phi_{1}^{2}
= J ( 𝒪 ) ∫ Ω ε | ∇ ϕ 1 | 2 + V ( 𝒪 ) ∫ Ω ε ϕ 1 2 − p ∫ Ω ε ( U 𝒪 ) p − 1 ϕ 1 2 \displaystyle=J({\cal O})\int_{\Omega_{\varepsilon}}|\nabla\phi_{1}|^{2}+V({\cal O})\int_{\Omega_{\varepsilon}}\phi_{1}^{2}-p\int_{\Omega_{\varepsilon}}(U^{\cal O})^{p-1}\phi_{1}^{2}
+ ε ∫ Ω ε J ′ ( 𝒪 ) [ x ] | ∇ ϕ 1 | 2 + ε ∫ Ω ε V ′ ( 𝒪 ) [ x ] ϕ 1 2 + o ( ε ) ∥ ϕ ∥ 2 \displaystyle+\varepsilon\int_{\Omega_{\varepsilon}}J^{\prime}({\cal O})[x]|\nabla\phi_{1}|^{2}+\varepsilon\int_{\Omega_{\varepsilon}}V^{\prime}({\cal O})[x]\phi_{1}^{2}+o(\varepsilon)\|\phi\|^{2}
= J ( 𝒪 ) ∫ Ω ε | ∇ ϕ 1 | 2 + V ( 𝒪 ) ∫ Ω ε ϕ 1 2 − p ∫ Ω ε ( U 𝒪 ) p − 1 ϕ 1 2 + O ( ε 7 / 8 ) ‖ ϕ ‖ 2 \displaystyle=J({\cal O})\int_{\Omega_{\varepsilon}}|\nabla\phi_{1}|^{2}+V({\cal O})\int_{\Omega_{\varepsilon}}\phi_{1}^{2}-p\int_{\Omega_{\varepsilon}}(U^{\cal O})^{p-1}\phi_{1}^{2}+O(\varepsilon^{7/8})\|\phi\|^{2}
= J ( 𝒪 ) ∫ ℝ + N | ∇ ϕ 1 ~ | 2 + V ( 𝒪 ) ∫ ℝ + N ϕ 1 ~ 2 − p ∫ ℝ + N [ U 𝒪 ( Φ ) ] p − 1 ϕ 1 ~ 2 + O ( ε 7 / 8 ) ‖ ϕ ‖ 2 \displaystyle=J({\cal O})\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}|\nabla\tilde{\phi_{1}}|^{2}+V({\cal O})\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}\tilde{\phi_{1}}^{2}-p\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}[U^{\cal O}(\Phi)]^{p-1}\tilde{\phi_{1}}^{2}+O(\varepsilon^{7/8})\|\phi\|^{2}
= D 2 F 𝒪 ( U 𝒪 ) [ ϕ 1 ~ , ϕ 1 ~ ] − p ∫ ℝ + N ( [ U 𝒪 ( Φ ) ] p − 1 − ( U 𝒪 ) p − 1 ) ϕ 1 ~ 2 + O ( ε 7 / 8 ) ‖ ϕ ‖ 2 . \displaystyle=D^{2}F^{\cal O}(U^{\cal O})[\tilde{\phi_{1}},\tilde{\phi_{1}}]-p\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}\left([U^{\cal O}(\Phi)]^{p-1}-(U^{\cal O})^{p-1}\right)\tilde{\phi_{1}}^{2}+O(\varepsilon^{7/8})\|\phi\|^{2}.
We have:
| ∫ ℝ + N ( [ U 𝒪 ( Φ ) ] p − 1 − ( U 𝒪 ) p − 1 ) ϕ 1 ~ 2 | ⩽ C ∫ ℝ + N | Ψ ( y ′ ) | ϕ 1 ~ 2 \displaystyle\left|\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}\left([U^{\cal O}(\Phi)]^{p-1}-(U^{\cal O})^{p-1}\right)\tilde{\phi_{1}}^{2}\right|\leqslant C\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}|\Psi(y^{\prime})|\tilde{\phi_{1}}^{2}
= O ( ε 3 / 4 ) ‖ ϕ 1 ~ ‖ 2 = O ( ε 3 / 4 ) ‖ ϕ ‖ 2 . \displaystyle=O(\varepsilon^{3/4})\|\tilde{\phi_{1}}\|^{2}=O(\varepsilon^{3/4})\|\phi\|^{2}.
Therefore, we have that
( L ε , 𝒪 ϕ 1 ∣ ϕ 1 ) = D 2 F 𝒪 ( U 𝒪 ) [ ϕ 1 ~ , ϕ 1 ~ ] + O ( ε 3 / 4 ) ‖ ϕ ‖ 2 . (L_{\varepsilon,{\cal O}}\phi_{1}\mid\phi_{1})=D^{2}F^{\cal O}(U^{\cal O})[\tilde{\phi_{1}},\tilde{\phi_{1}}]+O(\varepsilon^{3/4})\|\phi\|^{2}.
(28)
We can write ϕ 1 ~ = ξ + ζ \tilde{\phi_{1}}=\xi+\zeta , where ξ ∈ 𝒱 + \xi\in{\cal V}_{+} and ζ ⟂ 𝒱 + \zeta\perp{\cal V}_{+} . More precisely
ξ = ( ϕ 1 ~ ∣ U 𝒪 ) + U 𝒪 ‖ U 𝒪 ‖ + − 2 + ∑ i = 1 N − 1 ( ϕ 1 ~ ∣ ∂ P i U 𝒪 ) + ∂ P i U 𝒪 ‖ ∂ P i U 𝒪 ‖ + − 2 . \xi=(\tilde{\phi_{1}}\mid U^{\cal O})_{+}\,U^{\cal O}\|U^{\cal O}\|^{-2}_{+}+\sum_{i=1}^{N-1}(\tilde{\phi_{1}}\mid\partial_{P_{i}}U^{\cal O})_{+}\,\partial_{P_{i}}U^{\cal O}\|\partial_{P_{i}}U^{\cal O}\|^{-2}_{+}.
Let us calculate ( ϕ 1 ~ | U 𝒪 ) + (\tilde{\phi_{1}}|U^{\cal O})_{+} .
( ϕ 1 ~ ∣ U 𝒪 ) + = ∫ ℝ + N ∇ ϕ 1 ~ ⋅ ∇ U 𝒪 + ∫ ℝ + N ϕ 1 ~ U 𝒪 \displaystyle(\tilde{\phi_{1}}\mid U^{\cal O})_{+}=\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}\nabla\tilde{\phi_{1}}\cdot\nabla U^{\cal O}+\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}\tilde{\phi_{1}}U^{\cal O}
= ∫ ℝ N + ∩ B 2 ε − 1 / 4 ∇ [ ϕ 1 ( Φ ( y ) ) ] ⋅ ∇ U 𝒪 + ∫ ℝ N + ∩ B 2 ε − 1 / 4 ϕ 1 ( Φ ( y ) ) U 𝒪 \displaystyle=\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}\cap B_{2\varepsilon^{-1/4}}}\nabla\left[\phi_{1}(\Phi(y))\right]\cdot\nabla U^{\cal O}+\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}\cap B_{2\varepsilon^{-1/4}}}\phi_{1}(\Phi(y))\,U^{\cal O}
= ∫ ℝ N + ∩ B 2 ε − 1 / 4 [ ( ∇ ϕ 1 ) ( Φ ) ⋅ ∇ U 𝒪 + ϕ 1 ( Φ ) U 𝒪 ] + ε ∑ i = 1 N − 1 ∫ ℝ N + ∩ B 2 ε − 1 / 4 λ i y i ∂ ϕ 1 ∂ x N ( Φ ) ∂ U 𝒪 ∂ x i \displaystyle=\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}\cap B_{2\varepsilon^{-1/4}}}\!\!\!\!\!\!\!\left[(\nabla\phi_{1})(\Phi)\cdot\nabla U^{\cal O}+\phi_{1}(\Phi)\,U^{\cal O}\right]\!+\!\varepsilon\!\sum_{i=1}^{N-1}\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}\cap B_{2\varepsilon^{-1/4}}}\!\!\!\!\!\!\!\!\lambda_{i}y_{i}\frac{\partial\phi_{1}}{\partial x_{N}}(\Phi)\frac{\partial U^{\cal O}}{\partial x_{i}}
= ∫ Ω ε ∇ ϕ 1 ⋅ ∇ U 𝒪 ( Φ − 1 ) + ∫ Ω ε ϕ 1 U 𝒪 ( Φ − 1 ) + O ( ε 7 / 8 ) ‖ ϕ ‖ 2 \displaystyle=\int_{\Omega_{\varepsilon}}\nabla\phi_{1}\cdot\nabla U^{\cal O}(\Phi^{-1})+\int_{\Omega_{\varepsilon}}\phi_{1}U^{\cal O}(\Phi^{-1})+O(\varepsilon^{7/8})\|\phi\|^{2}
= ∫ Ω ε ∇ ϕ 1 ⋅ ∇ U 𝒪 + ∫ Ω ε ϕ 1 U 𝒪 + O ( ε 3 / 4 ) ‖ ϕ ‖ = O ( ε 3 / 4 ) ‖ ϕ ‖ . \displaystyle=\int_{\Omega_{\varepsilon}}\nabla\phi_{1}\cdot\nabla U^{\cal O}+\int_{\Omega_{\varepsilon}}\phi_{1}U^{\cal O}+O(\varepsilon^{3/4})\|\phi\|=O(\varepsilon^{3/4})\|\phi\|.
In an analogous way, we can prove also that ( ϕ 1 ~ ∣ ∂ P i U 𝒪 ) + = O ( ε 3 / 4 ) ‖ ϕ ‖ (\tilde{\phi_{1}}\mid\partial_{P_{i}}U^{\cal O})_{+}=O(\varepsilon^{3/4})\|\phi\| ,
and so
‖ ξ ‖ + \displaystyle\|\xi\|_{+}
= \displaystyle=
O ( ε 3 / 4 ) ‖ ϕ ‖ , \displaystyle O(\varepsilon^{3/4})\|\phi\|,
(29)
‖ ζ ‖ + \displaystyle\|\zeta\|_{+}
= \displaystyle=
‖ ϕ 1 ‖ + O ( ε 3 / 4 ) ‖ ϕ ‖ . \displaystyle\|\phi_{1}\|+O(\varepsilon^{3/4})\|\phi\|.
(30)
Let us estimate D 2 F 𝒪 ( U 𝒪 ) [ ϕ 1 ~ , ϕ 1 ~ ] D^{2}F^{\cal O}(U^{\cal O})[\tilde{\phi_{1}},\tilde{\phi_{1}}] . We get:
D 2 F 𝒪 ( U 𝒪 ) [ ϕ 1 ~ , ϕ 1 ~ ] = D 2 F 𝒪 ( U 𝒪 ) [ ζ , ζ ] + 2 D 2 F 𝒪 ( U 𝒪 ) [ ζ , ξ ] + D 2 F 𝒪 ( U 𝒪 ) [ ξ , ξ ] . D^{2}F^{\cal O}(U^{\cal O})[\tilde{\phi_{1}},\tilde{\phi_{1}}]=D^{2}F^{\cal O}(U^{\cal O})[\zeta,\zeta]+2D^{2}F^{\cal O}(U^{\cal O})[\zeta,\xi]+D^{2}F^{\cal O}(U^{\cal O})[\xi,\xi].
(31)
By (25 ) and (30 ), we know that
D 2 F 𝒪 ( U 𝒪 ) [ ζ , ζ ] > c 1 ‖ ζ ‖ + 2 = c 1 ‖ ϕ 1 ‖ 2 + O ( ε 3 / 4 ) ‖ ϕ ‖ 2 , D^{2}F^{\cal O}(U^{\cal O})[\zeta,\zeta]>c_{1}\|\zeta\|^{2}_{+}=c_{1}\|\phi_{1}\|^{2}+O(\varepsilon^{3/4})\|\phi\|^{2},
while, by (29 ) and straightforward calculations, we have
D 2 F 𝒪 ( U 𝒪 ) [ ζ , ξ ] \displaystyle D^{2}F^{\cal O}(U^{\cal O})[\zeta,\xi]
= \displaystyle=
O ( ε 3 / 4 ) ‖ ϕ ‖ 2 , \displaystyle O(\varepsilon^{3/4})\|\phi\|^{2},
D 2 F 𝒪 ( U 𝒪 ) [ ξ , ξ ] \displaystyle D^{2}F^{\cal O}(U^{\cal O})[\xi,\xi]
= \displaystyle=
O ( ε 3 / 2 ) ‖ ϕ ‖ 2 . \displaystyle O(\varepsilon^{3/2})\|\phi\|^{2}.
By these estimates, (31 ) and (28 ), we can say that
( L ε , 𝒪 ϕ 1 ∣ ϕ 1 ) > c 1 ‖ ϕ 1 ‖ 2 + O ( ε 3 / 4 ) ‖ ϕ ‖ 2 . (L_{\varepsilon,{\cal O}}\phi_{1}\mid\phi_{1})>c_{1}\|\phi_{1}\|^{2}+O(\varepsilon^{3/4})\|\phi\|^{2}.
(32)
Using the definition of χ i \chi_{i} and the exponential decay of U 𝒪 U^{\cal O} , we easily get
( L ε , 𝒪 ϕ 2 ∣ ϕ 2 ) \displaystyle(L_{\varepsilon,{\cal O}}\phi_{2}\mid\phi_{2})
⩾ \displaystyle\geqslant
c 2 ‖ ϕ 2 ‖ 2 + o ( ε ) ‖ ϕ ‖ 2 , \displaystyle c_{2}\|\phi_{2}\|^{2}+o(\varepsilon)\|\phi\|^{2},
(33)
( L ε , 𝒪 ϕ 1 ∣ ϕ 2 ) \displaystyle(L_{\varepsilon,{\cal O}}\phi_{1}\mid\phi_{2})
⩾ \displaystyle\geqslant
c 3 I ϕ + O ( ε 1 / 8 ) ‖ ϕ ‖ 2 , \displaystyle c_{3}I_{\phi}+O(\varepsilon^{1/8})\|\phi\|^{2},
(34)
where I ϕ I_{\phi} is defined in (26 ).
Therefore by (27 ), (32 ), (33 ), (34 ) and
recalling (26 ) we get
( L ε , 𝒪 ϕ ∣ ϕ ) ⩾ c 4 ‖ ϕ ‖ 2 + O ( ε 1 / 8 ) ‖ ϕ ‖ 2 . (L_{\varepsilon,{\cal O}}\phi\mid\phi)\geqslant c_{4}\|\phi\|^{2}+O(\varepsilon^{1/8})\|\phi\|^{2}.
This completes the proof of the lemma.
□ \hfill\square
4 The finite dimensional reduction
Lemma 4.1 .
For ε > 0 \varepsilon>0 small enough, there exists a unique
w = w ( ε , Q ) ∈ ( T U P Z ε ) ⟂ w=w(\varepsilon,Q)\in(T_{U_{P}}Z^{\varepsilon})^{\perp} such that
∇ f ε ( U P + w ) ∈ T U P Z \nabla f_{\varepsilon}(U_{P}+w)\in T_{U_{P}}Z .
Such a w ( ε , Q ) w(\varepsilon,Q) is of class C 2 C^{2} , resp. C 1 , p − 1 C^{1,p-1} , with respect to Q Q , provided
that p ⩾ 2 p\geqslant 2 , resp. 1 < p < 2 1<p<2 .
Moreover, the functional 𝒜 ε ( Q ) = f ε ( U Q / ε + w ( ε , Q ) ) {\cal A}_{\varepsilon}(Q)=f_{\varepsilon}(U_{Q/\varepsilon}+w(\varepsilon,Q)) has
the same regularity of w w and satisfies:
∇ 𝒜 ε ( Q 0 ) = 0 ⟺ ∇ f ε ( U Q 0 / ε + w ( ε , Q 0 ) ) = 0 . \nabla{\cal A}_{\varepsilon}(Q_{0})=0\quad\Longleftrightarrow\quad\nabla f_{\varepsilon}\left(U_{Q_{0}/\varepsilon}+w(\varepsilon,Q_{0})\right)=0.
Proof
Let 𝒫 = 𝒫 ε , Q {\cal P}={\cal P}_{\varepsilon,Q} denote the projection onto ( T U P Z ε ) ⟂ (T_{U_{P}}Z^{\varepsilon})^{\perp} . We want
to find a solution w ∈ ( T U P Z ε ) ⟂ w\in(T_{U_{P}}Z^{\varepsilon})^{\perp} of the equation
𝒫 ∇ f ε ( U P + w ) = 0 {\cal P}\nabla f_{\varepsilon}(U_{P}+w)=0 . One has that ∇ f ε ( U P + w ) = ∇ f ε ( U P ) + D 2 f ε ( U P ) [ w ] + R ( U P , w ) \nabla f_{\varepsilon}(U_{P}+w)=\nabla f_{\varepsilon}(U_{P})+D^{2}f_{\varepsilon}(U_{P})[w]+R(U_{P},w) with ‖ R ( U P , w ) ‖ = o ( ‖ w ‖ ) \|R(U_{P},w)\|=o(\|w\|) , uniformly
with respect to U P U_{P} . Therefore, our equation is:
L ε , Q w + 𝒫 ∇ f ε ( U P ) + 𝒫 R ( U P , w ) = 0 . L_{\varepsilon,Q}w+{\cal P}\nabla f_{\varepsilon}(U_{P})+{\cal P}R(U_{P},w)=0.
(35)
According to Lemma 3.1 , this is equivalent to
w = N ε , Q ( w ) , where N ε , Q ( w ) = − L ε , Q ( 𝒫 ∇ f ε ( U P ) + 𝒫 R ( U P , w ) ) . w=N_{\varepsilon,Q}(w),\quad\mbox{where}\quad N_{\varepsilon,Q}(w)=-L_{\varepsilon,Q}\left({\cal P}\nabla f_{\varepsilon}(U_{P})+{\cal P}R(U_{P},w)\right).
By (9 ) it follows that
‖ N ε , Q ( w ) ‖ = O ( ε ) + o ( ‖ w ‖ ) . \|N_{\varepsilon,Q}(w)\|=O(\varepsilon)+o(\|w\|).
(36)
Then one readily checks that N ε , Q N_{\varepsilon,Q} is a contraction on some ball in
( T U P Z ε ) ⟂ (T_{U_{P}}Z^{\varepsilon})^{\perp}
provided that ε > 0 \varepsilon>0 is small enough.
Then there exists a unique w w such that w = N ε , Q ( w ) w=N_{\varepsilon,Q}(w) . Let us
point out that we cannot use the Implicit Function Theorem to find
w ( ε , Q ) w(\varepsilon,Q) , because the map ( ε , u ) ↦ 𝒫 ∇ f ε ( u ) (\varepsilon,u)\mapsto{\cal P}\nabla f_{\varepsilon}(u) fails to be
C 2 C^{2} . However, fixed ε > 0 \varepsilon>0 small, we can apply the Implicit
Function Theorem to the map ( Q , w ) ↦ 𝒫 ∇ f ε ( U P + w ) (Q,w)\mapsto{\cal P}\nabla f_{\varepsilon}(U_{P}+w) .
Then, in particular, the function w ( ε , Q ) w(\varepsilon,Q) turns out to be of class
C 1 C^{1} with respect to Q Q . Finally, it is a standard argument, see
[1 , 2 ] , to check that the critical points of 𝒜 ε ( Q ) = f ε ( U P + w ) {\cal A}_{\varepsilon}(Q)=f_{\varepsilon}(U_{P}+w)
give rise to critical points of f ε f_{\varepsilon} .
□ \hfill\square
For future references, it is convenient to estimate the derivative ∂ P i w \partial_{P_{i}}w .
Lemma 4.3 .
If γ = min { 1 , p − 1 } \gamma=\min\{1,p-1\} , then, for i = 1 , … , N − 1 i=1,\ldots,N-1 , one has that:
‖ ∂ P i w ‖ = O ( ε γ ) . \|\partial_{P_{i}}w\|=O(\varepsilon^{\gamma}).
(38)
Proof
We will set h ( U P , w ) = ( U P + w ) p − U P p − p U P p − 1 w h(U_{P},w)=(U_{P}+w)^{p}-U_{P}^{p}-pU_{P}^{p-1}w . With these notations, and recalling that
L ε , Q w = − div ( J ( ε x ) ∇ w ) + V ( ε x ) w − p U P p − 1 w L_{\varepsilon,Q}w=-\dv(J(\varepsilon x)\nabla w)+V(\varepsilon x)w-pU_{P}^{p-1}w , it follows that,
for all v ∈ ( T U P Z ε ) ⟂ v\in(T_{U_{P}}Z^{\varepsilon})^{\perp} , since w w satisfies (35 ), then:
∫ Ω ε J ( ε x ) ∇ U P ⋅ ∇ v + ∫ Ω ε V ( ε x ) U P v − ∫ Ω ε U P p v \displaystyle\int_{\Omega_{\varepsilon}}J(\varepsilon x)\nabla U_{P}\cdot\nabla v+\int_{\Omega_{\varepsilon}}V(\varepsilon x)U_{P}v-\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p}v
+ ∫ Ω ε J ( ε x ) ∇ w ⋅ ∇ v + ∫ Ω ε V ( ε x ) w v − p ∫ Ω ε U P p − 1 w v − ∫ Ω ε h ( U P , w ) v = 0 . \displaystyle+\!\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!J(\varepsilon x)\nabla w\cdot\nabla v+\!\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!V(\varepsilon x)wv-p\!\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!U_{P}^{p-1}wv-\!\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!h(U_{P},w)v=0.
Hence ∂ P i w \partial_{P_{i}}w verifies:
∫ Ω ε J ( ε x ) ∇ ( ∂ P i U P ) ⋅ ∇ v + ∫ Ω ε V ( ε x ) ( ∂ P i U P ) v − p ∫ Ω ε U P p − 1 ( ∂ P i U P ) v \displaystyle\int_{\Omega_{\varepsilon}}J(\varepsilon x)\nabla(\partial_{P_{i}}U_{P})\cdot\nabla v+\int_{\Omega_{\varepsilon}}V(\varepsilon x)(\partial_{P_{i}}U_{P})v-p\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p-1}(\partial_{P_{i}}U_{P})v
+ ∫ Ω ε J ( ε x ) ∇ ( ∂ P i w ) ⋅ ∇ v + ∫ Ω ε V ( ε x ) ( ∂ P i w ) v − p ∫ Ω ε U P p − 1 ( ∂ P i w ) v \displaystyle+\int_{\Omega_{\varepsilon}}J(\varepsilon x)\nabla(\partial_{P_{i}}w)\cdot\nabla v+\int_{\Omega_{\varepsilon}}V(\varepsilon x)(\partial_{P_{i}}w)v-p\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p-1}(\partial_{P_{i}}w)v
− p ( p − 1 ) ∫ Ω ε U P p − 2 ( ∂ P i U P ) w v − ∫ Ω ε [ h U P ( ∂ P i U P ) + h w ( ∂ P i w ) ] v = 0 . \displaystyle-p(p-1)\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p-2}(\partial_{P_{i}}U_{P})wv-\int_{\Omega_{\varepsilon}}\left[h_{U_{P}}(\partial_{P_{i}}U_{P})+h_{w}(\partial_{P_{i}}w)\right]v=0.
(39)
Let us set L ′ = L ε , Q − h w L^{\prime}=L_{\varepsilon,Q}-h_{w} . Then (39 ) can be written as
( L ′ ( ∂ P i w ) ∣ v ) = p ( p − 1 ) ∫ Ω ε U P p − 2 ( ∂ P i U P ) w v + ∫ Ω ε h U P ( ∂ P i U P ) v \displaystyle(L^{\prime}(\partial_{P_{i}}w)\mid v)=p(p-1)\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p-2}(\partial_{P_{i}}U_{P})wv+\int_{\Omega_{\varepsilon}}h_{U_{P}}(\partial_{P_{i}}U_{P})v
− ∫ Ω ε J ( ε x ) ∇ ( ∂ P i U P ) ⋅ ∇ v − ∫ Ω ε V ( ε x ) ( ∂ P i U P ) v + p ∫ Ω ε U P p − 1 ( ∂ P i U P ) v . \displaystyle-\int_{\Omega_{\varepsilon}}J(\varepsilon x)\nabla(\partial_{P_{i}}U_{P})\cdot\nabla v-\int_{\Omega_{\varepsilon}}V(\varepsilon x)(\partial_{P_{i}}U_{P})v+p\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p-1}(\partial_{P_{i}}U_{P})v.
(40)
It is easy to see that
| p ( p − 1 ) ∫ Ω ε U P p − 2 ( ∂ P i U P ) w v | ⩽ c 1 ‖ w ‖ ‖ v ‖ \left|p(p-1)\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p-2}(\partial_{P_{i}}U_{P})wv\right|\leqslant c_{1}\|w\|\|v\|
(41)
and, if γ = min { 1 , p − 1 } \gamma=\min\{1,p-1\} ,
| ∫ Ω ε h U P ( ∂ P i U P ) v | ⩽ c 2 ‖ w ‖ γ ‖ v ‖ . \left|\int_{\Omega_{\varepsilon}}h_{U_{P}}(\partial_{P_{i}}U_{P})v\right|\leqslant c_{2}\|w\|^{\gamma}\|v\|.
(42)
Let us study the second line of (40 ). We recall that often we will write U U instead of U Q U^{Q} .
Reasoning as in the proof of Lemma 9 (see (12 ) and (13 )),
we infer:
I ≡ ∫ Ω ε J ( ε x ) ∇ ( ∂ P i U P ) ⋅ ∇ v + ∫ Ω ε V ( ε x ) ( ∂ P i U P ) v − p ∫ Ω ε U P p − 1 ( ∂ P i U P ) v \displaystyle I\equiv\int_{\Omega_{\varepsilon}}J(\varepsilon x)\nabla(\partial_{P_{i}}U_{P})\cdot\nabla v+\int_{\Omega_{\varepsilon}}V(\varepsilon x)(\partial_{P_{i}}U_{P})v-p\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p-1}(\partial_{P_{i}}U_{P})v
= ∫ Ω − Q ε J ( Q ) ∇ ( ∂ P i U ) ⋅ ∇ v − P + ∫ Ω − Q ε V ( Q ) ( ∂ P i U ) v − P \displaystyle=\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}J(Q)\nabla(\partial_{P_{i}}U)\cdot\nabla v_{-P}+\int_{\frac{\Omega-Q}{\varepsilon}}V(Q)(\partial_{P_{i}}U)v_{-P}
+ ε ∫ Ω ε J ′ ( Q ) [ x − P ] ∇ ( ∂ P i U P ) ⋅ ∇ v + ε ∫ Ω ε V ′ ( Q ) [ x − P ] ( ∂ P i U P ) v \displaystyle+\varepsilon\int_{\Omega_{\varepsilon}}J^{\prime}(Q)[x-P]\nabla(\partial_{P_{i}}U_{P})\cdot\nabla v+\varepsilon\int_{\Omega_{\varepsilon}}V^{\prime}(Q)[x-P](\partial_{P_{i}}U_{P})v
− p ∫ Ω ε U P p − 1 ( ∂ P i U P ) v + O ( ε ) ∥ v ∥ . \displaystyle-p\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p-1}(\partial_{P_{i}}U_{P})v+O(\varepsilon)\|v\|.
Suppose, for simplicity, Q Q coincides with the origin 𝒪 \cal O and that part of ∂ Ω \partial\Omega is given by
x N = ψ ( x ′ ) = 1 2 ∑ i = 1 N − 1 λ i x i 2 + O ( | x ′ | 3 ) x_{N}=\psi(x^{\prime})=\frac{1}{2}\sum^{N-1}_{i=1}\lambda_{i}x_{i}^{2}+O(|x^{\prime}|^{3}) for | x ′ | < μ |x^{\prime}|<\mu , where
μ \mu is some constant depending only on Ω \Omega . Then for | y ′ | < μ / ε |y^{\prime}|<\mu/\varepsilon , the corresponding
part of ∂ Ω ε \partial\Omega_{\varepsilon} is given by y N = Ψ ( y ′ ) = ε − 1 ψ ( ε y ′ ) = ε 2 ∑ i = 1 N − 1 λ i y i 2 + O ( ε 2 | y ′ | 3 ) y_{N}=\Psi(y^{\prime})=\varepsilon^{-1}\psi(\varepsilon y^{\prime})=\frac{\varepsilon}{2}\sum^{N-1}_{i=1}\lambda_{i}y_{i}^{2}+O(\varepsilon^{2}|y^{\prime}|^{3}) .
Since by (22 ) ∂ P i U P = − ∂ x i U P + O ( ε ) \partial_{P_{i}}U_{P}=-\partial_{x_{i}}U_{P}+O(\varepsilon) , by integration by parts, we get:
ε ∫ Ω ε J ′ ( Q ) [ x − P ] ∇ ( ∂ P i U P ) ⋅ ∇ v \displaystyle\varepsilon\int_{\Omega_{\varepsilon}}J^{\prime}(Q)[x-P]\nabla(\partial_{P_{i}}U_{P})\!\cdot\!\nabla v
= \displaystyle=
ε ∫ Ω ε ∂ Q i J ( Q ) ∇ U P ⋅ ∇ v + O ( ε ) ∥ v ∥ , \displaystyle\varepsilon\int_{\Omega_{\varepsilon}}\partial_{Q_{i}}J(Q)\nabla U_{P}\cdot\nabla v+O(\varepsilon)\|v\|,
ε ∫ Ω ε V ′ ( Q ) [ x − P ] ( ∂ P i U P ) v \displaystyle\varepsilon\int_{\Omega_{\varepsilon}}V^{\prime}(Q)[x-P](\partial_{P_{i}}U_{P})v
= \displaystyle=
ε ∫ Ω ε ∂ Q i V ( Q ) U P v + O ( ε ) ‖ v ‖ . \displaystyle\varepsilon\int_{\Omega_{\varepsilon}}\partial_{Q_{i}}V(Q)U_{P}v+O(\varepsilon)\|v\|.
Hence
I = ∫ Ω ε J ( Q ) ∇ ( ∂ P i U P ) ⋅ ∇ v + ε ∫ Ω ε ∂ Q i J ( Q ) ∇ U P ⋅ ∇ v \displaystyle I=\int_{\Omega_{\varepsilon}}J(Q)\nabla(\partial_{P_{i}}U_{P})\cdot\nabla v+\varepsilon\int_{\Omega_{\varepsilon}}\partial_{Q_{i}}J(Q)\nabla U_{P}\cdot\nabla v
+ ∫ Ω ε V ( Q ) ( ∂ P i U P ) v + ε ∫ Ω ε ∂ Q i V ( Q ) U P v − p ∫ Ω ε U P p − 1 ( ∂ P i U P ) v + O ( ε ) ∥ v ∥ . \displaystyle+\int_{\Omega_{\varepsilon}}V(Q)(\partial_{P_{i}}U_{P})v+\varepsilon\int_{\Omega_{\varepsilon}}\partial_{Q_{i}}V(Q)U_{P}v-p\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p-1}(\partial_{P_{i}}U_{P})v+O(\varepsilon)\|v\|.
Being U = U Q U=U^{Q} solution of (7 ), we have that
− J ( Q ) Δ ( ∂ P i U ) − ε ∂ Q i J ( Q ) Δ U + V ( Q ) ( ∂ P i U ) + ε ∂ Q i V ( Q ) U − p U p − 1 ( ∂ P i U ) = 0 -J(Q)\varDelta(\partial_{P_{i}}U)-\varepsilon\partial_{Q_{i}}J(Q)\varDelta U+V(Q)(\partial_{P_{i}}U)+\varepsilon\partial_{Q_{i}}V(Q)U-pU^{p-1}(\partial_{P_{i}}U)=0
and so
I = J ( Q ) ∫ ∂ Ω ε ∂ ∂ ν ( ∂ P i U P ) v + ε ∂ Q i J ( Q ) ∫ ∂ Ω ε ∂ U P ∂ ν v + O ( ε ) ‖ v ‖ . \displaystyle I=J(Q)\int_{\partial\Omega_{\varepsilon}}\frac{\partial}{\partial\nu}(\partial_{P_{i}}U_{P})v+\varepsilon\partial_{Q_{i}}J(Q)\int_{\partial\Omega_{\varepsilon}}\frac{\partial U_{P}}{\partial\nu}v+O(\varepsilon)\|v\|.
Arguing again as in the proof of Lemma 9 (see (11 )),
we can prove that
| J ( Q ) ∫ ∂ Ω ε ∂ ∂ ν ( ∂ P i U P ) v + ε ∂ Q i J ( Q ) ∫ ∂ Ω ε ∂ U P ∂ ν v | = O ( ε ) ‖ v ‖ . \left|J(Q)\int_{\partial\Omega_{\varepsilon}}\frac{\partial}{\partial\nu}(\partial_{P_{i}}U_{P})v+\varepsilon\partial_{Q_{i}}J(Q)\int_{\partial\Omega_{\varepsilon}}\frac{\partial U_{P}}{\partial\nu}v\right|=O(\varepsilon)\|v\|.
Hence
I = O ( ε 3 / 4 ) ‖ v ‖ . I=O(\varepsilon^{3/4})\|v\|.
(43)
Putting together (40 ), (41 ), (42 ) and (43 ), we find
| ( L ′ ( ∂ w i ) ∣ v ) | = ( c 3 ‖ w ‖ γ + O ( ε ) ) ‖ v ‖ . |(L^{\prime}(\partial w_{i})\mid v)|=\left(c_{3}\|w\|^{\gamma}+O(\varepsilon)\right)\|v\|.
Since h w → 0 h_{w}\to 0 as w → 0 w\to 0 , the operator L ′ L^{\prime} , likewise L L , is
invertible for ε > 0 \varepsilon>0 small and therefore one finds
‖ ∂ P i w ‖ ⩽ c 4 ‖ w ‖ γ + O ( ε ) . \|\partial_{P_{i}}w\|\leqslant c_{4}\|w\|^{\gamma}+O(\varepsilon).
Finally, by Remark 4.2 , the Lemma follows.
□ \hfill\square
5 The finite dimensional functional
Theorem 5.1 .
Let Q ∈ ∂ Ω Q\in\partial\Omega and P = Q / ε ∈ ∂ Ω ε P=Q/\varepsilon\in\partial\Omega_{\varepsilon} . Suppose (J) and (V) . Then,
for ε \varepsilon sufficiently small, we get:
𝒜 ε ( Q ) = f ε ( U P + w ( ε , Q ) ) = c 0 Γ ( Q ) + ε Σ ( Q ) + o ( ε ) , {\cal A}_{\varepsilon}(Q)=f_{\varepsilon}(U_{P}+w(\varepsilon,Q))=c_{0}\Gamma(Q)+\varepsilon\Sigma(Q)+o(\varepsilon),
(44)
where Γ \Gamma is the auxiliary functions introduced in (3 ),
c 0 ≡ ( 1 2 − 1 p + 1 ) ∫ ℝ + N U ¯ p + 1 , c_{0}\equiv\left(\frac{1}{2}-\frac{1}{p+1}\right)\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}\bar{U}^{p+1},
and Σ : ∂ Ω → ℝ \Sigma\colon\partial\Omega\to\mathbb{R} is so defined:
Σ ( Q ) ≡ 1 2 ∫ ℝ ν ( Q ) − J ′ ( Q ) [ x ] | ∇ U Q | 2 𝑑 x + 1 2 ∫ ℝ ν ( Q ) − V ′ ( Q ) [ x ] ( U Q ) 2 𝑑 x − 1 2 B ¯ Q J ( Q ) H ( Q ) − ( 1 2 − 1 p + 1 ) A ¯ Q H ( Q ) , \Sigma(Q)\equiv\frac{1}{2}\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}\!\!\!\!J^{\prime}(Q)[x]|\nabla U^{Q}|^{2}dx+\frac{1}{2}\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}\!\!\!\!V^{\prime}(Q)[x]\left(U^{Q}\right)^{2}dx\\
-\frac{1}{2}\bar{B}^{Q}J(Q)H(Q)-\left(\frac{1}{2}-\frac{1}{p+1}\right)\bar{A}^{Q}H(Q),
(45)
with
A ¯ Q \displaystyle\bar{A}^{Q}
≡ \displaystyle\equiv
1 2 ∫ ℝ N − 1 [ U Q ( x ′ , 0 ) ] p + 1 | x ′ | 2 d x ′ , \displaystyle\frac{1}{2}\int_{\mathbb{R}^{N-1}}\left[U^{Q}(x^{\prime},0)\right]^{p+1}|x^{\prime}|^{2}dx^{\prime},
B ¯ Q \displaystyle\bar{B}^{Q}
≡ \displaystyle\equiv
( N − 1 ) 4 ∫ ℝ N − 1 [ U Q ( x ′ , 0 ) ] 2 𝑑 x . \displaystyle\frac{(N-1)}{4}\int_{\mathbb{R}^{N-1}}\left[U^{Q}(x^{\prime},0)\right]^{2}dx.
Moreover, for all i = 1 , … , N − 1 i=1,\ldots,N-1 , we get:
∂ P i 𝒜 ε ( Q ) = ε c 0 ∂ Q i Γ ( Q ) + o ( ε ) . \partial_{P_{i}}{\cal A}_{\varepsilon}(Q)=\varepsilon c_{0}\partial_{Q_{i}}\Gamma(Q)+o(\varepsilon).
(46)
Proof
In the sequel, to be short, we will often write w w instead of w ( ε , Q ) w(\varepsilon,Q) .
It is always understood that ε \varepsilon is taken in such a
way that all the results discussed previously hold.
First of all, reasoning as in the proofs of (17 ) and (18 )
and by (37 ), we can observe that
∫ Ω ε J ( ε x ) ∇ U P ⋅ ∇ w \displaystyle\int_{\Omega_{\varepsilon}}J(\varepsilon x)\nabla U_{P}\cdot\nabla w
= \displaystyle=
J ( Q ) ∫ Ω ε ∇ U P ⋅ ∇ w + o ( ε ) , \displaystyle J(Q)\int_{\Omega_{\varepsilon}}\nabla U_{P}\cdot\nabla w+o(\varepsilon),
(47)
∫ Ω ε V ( ε x ) U P w \displaystyle\int_{\Omega_{\varepsilon}}V(\varepsilon x)U_{P}\,w
= \displaystyle=
V ( Q ) ∫ Ω ε U P w + o ( ε ) . \displaystyle V(Q)\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}\,w+o(\varepsilon).
(48)
We have:
𝒜 ε ( Q ) = f ε ( U P + w ( ε , Q ) ) \displaystyle{\cal A}_{\varepsilon}(Q)=f_{\varepsilon}(U_{P}+w(\varepsilon,Q))
= 1 2 ∫ Ω ε J ( ε x ) | ∇ ( U P + w ) | 2 + 1 2 ∫ Ω ε V ( ε x ) ( U P + w ) 2 − 1 p + 1 ∫ Ω ε ( U P + w ) p + 1 \displaystyle=\frac{1}{2}\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!J(\varepsilon x)|\nabla(U_{P}+w)|^{2}+\frac{1}{2}\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!V(\varepsilon x)(U_{P}+w)^{2}-\frac{1}{p+1}\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!(U_{P}+w)^{p+1}
[by (37 )]
= 1 2 ∫ Ω ε J ( ε x ) | ∇ U P | 2 + 1 2 ∫ Ω ε V ( ε x ) U P 2 − 1 2 ∫ Ω ε U P p + 1 \displaystyle=\frac{1}{2}\int_{\Omega_{\varepsilon}}J(\varepsilon x)|\nabla U_{P}|^{2}+\frac{1}{2}\int_{\Omega_{\varepsilon}}V(\varepsilon x)U_{P}^{2}-\frac{1}{2}\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p+1}
+ ∫ Ω ε J ( ε x ) ∇ U P ⋅ ∇ w + ∫ Ω ε V ( ε x ) U P w − ∫ Ω ε U P p w + ( 1 2 − 1 p + 1 ) ∫ Ω ε U P p + 1 \displaystyle+\int_{\Omega_{\varepsilon}}J(\varepsilon x)\nabla U_{P}\cdot\nabla w+\int_{\Omega_{\varepsilon}}V(\varepsilon x)U_{P}\,w-\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p}\,w+\left(\frac{1}{2}-\frac{1}{p+1}\right)\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!U_{P}^{p+1}
− 1 p + 1 ∫ Ω ε [ ( U P + w ) p + 1 − U P p + 1 − ( p + 1 ) U P p w ] + o ( ε ) = \displaystyle-\frac{1}{p+1}\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\left[(U_{P}+w)^{p+1}-U_{P}^{p+1}-(p+1)U_{P}^{p}\,w\right]+o(\varepsilon)=
[by (16 ), (17 ), (18 ), (47 ) and (48 )
and with our notations]
= 1 2 ∫ ℝ + N U p + 1 − ε 2 A ¯ Q H ( Q ) − ε 2 B ¯ Q J ( Q ) H ( Q ) + ε 2 ∫ ℝ ν ( Q ) − J ′ ( Q ) [ x ] | ∇ U | 2 \displaystyle=\frac{1}{2}\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}U^{p+1}-\frac{\varepsilon}{2}\bar{A}^{Q}H(Q)-\frac{\varepsilon}{2}\bar{B}^{Q}J(Q)H(Q)+\frac{\varepsilon}{2}\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}\!\!\!\!J^{\prime}(Q)[x]|\nabla U|^{2}
+ ε 2 ∫ ℝ ν ( Q ) − V ′ ( Q ) [ x ] U 2 − 1 2 ∫ ℝ + N U p + 1 + ε 2 A ¯ Q H ( Q ) \displaystyle+\frac{\varepsilon}{2}\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}V^{\prime}(Q)[x]U^{2}-\frac{1}{2}\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}U^{p+1}+\frac{\varepsilon}{2}\bar{A}^{Q}H(Q)
+ J ( Q ) ∫ Ω ε ∇ U P ⋅ ∇ w + V ( Q ) ∫ Ω ε U P w − ∫ Ω ε U P p w \displaystyle+J(Q)\int_{\Omega_{\varepsilon}}\nabla U_{P}\cdot\nabla w+V(Q)\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}\,w-\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p}\,w
+ ( 1 2 − 1 p + 1 ) ∫ ℝ + N U p + 1 − ε ( 1 2 − 1 p + 1 ) A ¯ Q H ( Q ) + o ( ε ) . \displaystyle+\left(\frac{1}{2}-\frac{1}{p+1}\right)\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}U^{p+1}-\varepsilon\left(\frac{1}{2}-\frac{1}{p+1}\right)\bar{A}^{Q}H(Q)+o(\varepsilon).
From the fact that U U is solution of (7 ), we infer
J ( Q ) ∫ Ω ε ∇ U P ⋅ ∇ w + V ( Q ) ∫ Ω ε U P w − ∫ Ω ε U P p w \displaystyle J(Q)\int_{\Omega_{\varepsilon}}\nabla U_{P}\cdot\nabla w+V(Q)\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}\,w-\int_{\Omega_{\varepsilon}}U_{P}^{p}\,w
= ∫ Ω ε [ − J ( Q ) Δ U P + V ( Q ) U P − U P p ] w + J ( Q ) ∫ ∂ Ω ε ∂ U P ∂ ν w \displaystyle=\int_{\Omega_{\varepsilon}}\left[-J(Q)\varDelta U_{P}+V(Q)U_{P}-U_{P}^{p}\right]w+J(Q)\int_{\partial\Omega_{\varepsilon}}\frac{\partial U_{P}}{\partial\nu}w
= J ( Q ) ∫ ∂ Ω ε ∂ U P ∂ ν w = o ( ε ) . \displaystyle=J(Q)\int_{\partial\Omega_{\varepsilon}}\frac{\partial U_{P}}{\partial\nu}w=o(\varepsilon).
By these considerations we can say that
𝒜 ε ( Q ) = ( 1 2 − 1 p + 1 ) ∫ ℝ + N U p + 1 + ε [ 1 2 ∫ ℝ ν ( Q ) − J ′ ( Q ) [ x ] | ∇ U | 2 + 1 2 ∫ ℝ ν ( Q ) − V ′ ( Q ) [ x ] U 2 − 1 2 B ¯ Q J ( Q ) H ( Q ) − ( 1 2 − 1 p + 1 ) A ¯ Q H ( Q ) ] + o ( ε ) . {\cal A}_{\varepsilon}(Q)=\left(\frac{1}{2}-\frac{1}{p+1}\right)\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}U^{p+1}\\
+\varepsilon\Bigg[\frac{1}{2}\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}J^{\prime}(Q)[x]|\nabla U|^{2}+\frac{1}{2}\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}V^{\prime}(Q)[x]U^{2}\\
-\frac{1}{2}\bar{B}^{Q}J(Q)H(Q)-\left(\frac{1}{2}-\frac{1}{p+1}\right)\bar{A}^{Q}H(Q)\Bigg]+o(\varepsilon).
Now the conclusion of the first part of the theorem follows observing that, since by (6 )
U Q ( x ) = V ( Q ) 1 p − 1 U ¯ ( x V ( Q ) / J ( Q ) ) , U^{Q}(x)=V(Q)^{\frac{1}{p-1}}\,\bar{U}\left(x\sqrt{V(Q)/J(Q)}\right),
then
∫ ℝ + N U p + 1 = V ( Q ) p + 1 p − 1 − N 2 J ( Q ) N 2 ∫ ℝ + N U ¯ p + 1 . \int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}U^{p+1}=V(Q)^{\frac{p+1}{p-1}-\frac{N}{2}}J(Q)^{\frac{N}{2}}\int_{{\mathbb{R}^{N}_{+}}}\bar{U}^{p+1}.
Let us prove now the estimate on the derivatives of 𝒜 ε {\cal A}_{\varepsilon} . First of all, we observe that
by (9 ) and by (38 ), we infer that
| ∇ f ε ( U P ) [ ∂ P i w ] | = O ( ε 1 + γ ) , \left|\nabla f_{\varepsilon}(U_{P})[\partial_{P_{i}}w]\right|=O(\varepsilon^{1+\gamma}),
and so, by (37 ) and (38 ), we have:
∂ P i 𝒜 ε ( Q ) = ∇ f ε ( U P + w ) [ ∂ P i U P + ∂ P i w ] = ∇ f ε ( U P + w ) [ ∂ P i U P ] + O ( ε 1 + γ ) \displaystyle\partial_{P_{i}}{\cal A}_{\varepsilon}(Q)=\nabla f_{\varepsilon}(U_{P}+w)[\partial_{P_{i}}U_{P}+\partial_{P_{i}}w]=\nabla f_{\varepsilon}(U_{P}+w)[\partial_{P_{i}}U_{P}]+O(\varepsilon^{1+\gamma})
= ∇ f ε ( U P ) [ ∂ P i U P ] + D 2 f ε ( U P ) [ w , ∂ P i U P ] \displaystyle=\nabla f_{\varepsilon}(U_{P})[\partial_{P_{i}}U_{P}]+D^{2}f_{\varepsilon}(U_{P})[w,\partial_{P_{i}}U_{P}]
+ ( ∇ f ε ( U P + w ) − ∇ f ε ( U P ) − D 2 f ε ( U P ) [ w ] ) [ ∂ P i U P ] + O ( ε 1 + γ ) . \displaystyle+\left(\nabla f_{\varepsilon}(U_{P}+w)-\nabla f_{\varepsilon}(U_{P})-D^{2}f_{\varepsilon}(U_{P})[w]\right)[\partial_{P_{i}}U_{P}]+O(\varepsilon^{1+\gamma}).
But
‖ ∇ f ε ( U P + w ) − ∇ f ε ( U P ) − D 2 f ε ( U P ) [ w ] ‖ = o ( ‖ w ‖ ) = o ( ε ) \|\nabla f_{\varepsilon}(U_{P}+w)-\nabla f_{\varepsilon}(U_{P})-D^{2}f_{\varepsilon}(U_{P})[w]\|=o(\|w\|)=o(\varepsilon)
and, moreover, by (35 ) also D 2 f ε ( U P ) [ w , ∂ P i U P ] = O ( ε 1 + γ ) D^{2}f_{\varepsilon}(U_{P})[w,\partial_{P_{i}}U_{P}]=O(\varepsilon^{1+\gamma}) , therefore
∂ P i 𝒜 ε ( Q ) = ∇ f ε ( U P ) [ ∂ P i U P ] + O ( ε 1 + γ ) . \partial_{P_{i}}{\cal A}_{\varepsilon}(Q)=\nabla f_{\varepsilon}(U_{P})[\partial_{P_{i}}U_{P}]+O(\varepsilon^{1+\gamma}).
(49)
Let us calculate ∇ f ε ( U P ) [ ∂ P i U P ] \nabla f_{\varepsilon}(U_{P})[\partial_{P_{i}}U_{P}] .
∇ f ε ( U P ) [ ∂ P i U P ] = ∫ Ω ε J ( ε x ) ∇ U P ⋅ ∇ ( ∂ P i U P ) + ∫ Ω ε V ( ε x ) U P ( ∂ P i U P ) − ∫ Ω ε U P p ( ∂ P i U P ) \displaystyle\nabla f_{\varepsilon}(U_{P})[\partial_{P_{i}}U_{P}]\!=\!\!\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!\!\!J(\varepsilon x)\nabla U_{P}\!\cdot\!\nabla(\partial_{P_{i}}U_{P})\!+\!\!\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!\!\!V(\varepsilon x)U_{P}(\partial_{P_{i}}U_{P})\!-\!\!\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!\!\!U_{P}^{p}(\partial_{P_{i}}U_{P})
= J ( Q ) ∫ Ω ε ∇ U P ⋅ ∇ ( ∂ P i U P ) + V ( Q ) ∫ Ω ε U P ( ∂ P i U P ) \displaystyle=J(Q)\!\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!\nabla U_{P}\cdot\nabla(\partial_{P_{i}}U_{P})+V(Q)\!\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!U_{P}(\partial_{P_{i}}U_{P})
+ ε ∫ ℝ ν ( Q ) − J ′ ( Q ) [ x ] ∇ U ⋅ ∇ ( ∂ P i U ) + ε ∫ ℝ ν ( Q ) − V ′ ( Q ) [ x ] U ( ∂ P i U ) − ∫ Ω ε U P p ( ∂ P i U P ) + o ( ε ) . \displaystyle+\varepsilon\!\!\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}\!\!\!\!\!\!\!\!J^{\prime}(Q)[x]\nabla U\!\cdot\!\nabla(\partial_{P_{i}}U)\!+\!\varepsilon\!\!\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}\!\!\!\!\!\!\!\!V^{\prime}(Q)[x]U(\partial_{P_{i}}U)\!-\!\!\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!\!\!U_{P}^{p}(\partial_{P_{i}}U_{P})\!+\!o(\varepsilon).
Suppose, for simplicity, Q Q coincides with the origin 𝒪 \cal O and that part of ∂ Ω \partial\Omega is given by
x N = ψ ( x ′ ) = 1 2 ∑ i = 1 N − 1 λ i x i 2 + O ( | x ′ | 3 ) x_{N}=\psi(x^{\prime})=\frac{1}{2}\sum^{N-1}_{i=1}\lambda_{i}x_{i}^{2}+O(|x^{\prime}|^{3}) for | x ′ | < μ |x^{\prime}|<\mu , where
μ \mu is some constant depending only on Ω \Omega . Then for | y ′ | < μ / ε |y^{\prime}|<\mu/\varepsilon , the corresponding
part of ∂ Ω ε \partial\Omega_{\varepsilon} is given by y N = Ψ ( y ′ ) = ε − 1 ψ ( ε y ′ ) = ε 2 ∑ i = 1 N − 1 λ i y i 2 + O ( ε 2 | y ′ | 3 ) y_{N}=\Psi(y^{\prime})=\varepsilon^{-1}\psi(\varepsilon y^{\prime})=\frac{\varepsilon}{2}\sum^{N-1}_{i=1}\lambda_{i}y_{i}^{2}+O(\varepsilon^{2}|y^{\prime}|^{3}) .
Since by (22 ) ∂ P i U P = − ∂ x i U P + O ( ε ) \partial_{P_{i}}U_{P}=-\partial_{x_{i}}U_{P}+O(\varepsilon) , by integration by parts, we get:
∫ ℝ ν ( Q ) − J ′ ( Q ) [ x ] ∇ U ⋅ ∇ ( ∂ P i U ) \displaystyle\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}\!\!\!J^{\prime}(Q)[x]\nabla U\!\cdot\!\nabla(\partial_{P_{i}}U)
= \displaystyle=
1 2 ∫ ℝ ν ( Q ) − ∂ Q i J ( Q ) | ∇ U | 2 , \displaystyle\frac{1}{2}\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}\!\partial_{Q_{i}}J(Q)|\nabla U|^{2},
∫ ℝ ν ( Q ) − V ′ ( Q ) [ x ] U ( ∂ P i U ) \displaystyle\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}\!V^{\prime}(Q)[x]U(\partial_{P_{i}}U)
= \displaystyle=
1 2 ∫ ℝ ν ( Q ) − ∂ Q i V ( Q ) U 2 . \displaystyle\frac{1}{2}\int_{\mathbb{R}^{-}_{\nu(Q)}}\!\partial_{Q_{i}}V(Q)U^{2}.
Therefore we infer
∇ f ε ( U P ) [ ∂ P i U P ] = 1 2 ∂ P i [ J ( Q ) ∫ Ω ε | ∇ U P | 2 + V ( Q ) ∫ Ω ε U P 2 ] − ∫ Ω ε U P p ( ∂ P i U P ) + o ( ε ) , \nabla f_{\varepsilon}(U_{P})[\partial_{P_{i}}U_{P}]=\frac{1}{2}\partial_{P_{i}}\!\!\left[J(Q)\!\!\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!|\nabla U_{P}|^{2}\!+\!V(Q)\!\!\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!U_{P}^{2}\right]-\int_{\Omega_{\varepsilon}}\!\!U_{P}^{p}\;(\partial_{P_{i}}U_{P})+o(\varepsilon),
and so, by (19 ) and (20 ),
∇ f ε ( U P ) [ ∂ P i U P ] = ε [ ( 1 2 − 1 p + 1 ) ∫ ℝ + N U ¯ p + 1 ] ∂ Q i Γ ( Q ) = ε c 0 ∂ Q i Γ ( Q ) + o ( ε ) . \nabla f_{\varepsilon}(U_{P})[\partial_{P_{i}}U_{P}]=\varepsilon\left[\left(\frac{1}{2}-\frac{1}{p+1}\right)\int_{\mathbb{R}^{N}_{+}}\bar{U}^{p+1}\right]\partial_{Q_{i}}\Gamma(Q)=\varepsilon c_{0}\partial_{Q_{i}}\Gamma(Q)+o(\varepsilon).
By this equation and by (49 ), (46 ) follows immediately.
□ \hfill\square
6 Proofs of Theorem 1.1 and Theorem 1.2
In this section we will state and prove two multiplicity results for (1 ) whose
Theorem 1.1 is a particular case. Finally we will prove also
Theorem 1.2 .
Let us start introducing a topological invariant related to Conley theory.
Definition 6.1 .
Let M M be a subset of ℝ N {\mathbb{R}^{N}} , M ≠ ∅ M\neq\emptyset .
The cup long l ( M ) l(M) of M M is defined by
l ( M ) = 1 + sup { k ∈ ℕ ∣ ∃ α 1 , … , α k ∈ H ˇ ∗ ( M ) ∖ 1 , α 1 ∪ … ∪ α k ≠ 0 } . l(M)=1+\sup\{k\in\mathbb{N}\mid\exists\,\alpha_{1},\ldots,\alpha_{k}\in\check{H}^{*}(M)\setminus 1,\,\alpha_{1}\cup\ldots\cup\alpha_{k}\neq 0\}.
If no such class exists, we set l ( M ) = 1 l(M)=1 . Here H ˇ ∗ ( M ) \check{H}^{*}(M) is the
Alexander
cohomology of M M with real coefficients and ∪ \cup denotes the cup product.
Let us recall Theorem 6.4 in Chapter II of [4 ] .
Theorem 6.2 .
Let N N a Hilbert-Riemannian manifold.
Let g ∈ C 2 ( N ) g\in C^{2}(N) and let M ⊂ N M\subset N be a smooth compact nondegenerate manifold of
critical points of g g . Let U U be a neighborhood of M M and let h ∈ C 1 ( N ) h\in C^{1}(N) .
Then, if ‖ g − h ‖ C 1 ( U ¯ ) \|g-h\|_{C^{1}(\bar{U})} is sufficiently small, the function g g possesses
at least l ( M ) l(M) critical points in U U .
Let us suppose that Γ \Gamma has a smooth manifold of critical points M M . We say that M M
is nondegenerate (for Γ \Gamma ) if every x ∈ M x\in M is a nondegenerate
critical point of Γ | M ⟂ \Gamma_{|M^{\perp}} . The Morse index of M M is, by definition,
the Morse index of any x ∈ M x\in M , as critical point of Γ | M ⟂ \Gamma_{|M^{\perp}} .
We now can state our first multiplicity result.
Theorem 6.3 .
Let (J) and (V) hold and suppose Γ \Gamma has a nondegenerate smooth manifold of critical points
M ⊂ ∂ Ω M\subset\partial\Omega .
There exists ε 0 > 0 \varepsilon_{0}>0 such that if 0 < ε < ε 0 0<\varepsilon<\varepsilon_{0} , then (1 ) has at least l ( M ) l(M) solutions that
concentrate near points of M M .
Proof
Fix a δ \delta -neighborhood M δ M_{\delta} of M M such that
the only critical points of Γ \Gamma in M δ M_{\delta} are those in M M . We will take U = M δ U=M_{\delta} .
For ε \varepsilon sufficiently small, by (50 ) and Theorem 6.2 ,
𝒜 ε {\cal A}_{\varepsilon} possesses at least l ( M ) l(M) critical points, which are solutions of (5 )
by Lemma 4.1 . Let Q ε ∈ M Q_{\varepsilon}\in M be one of these critical points, then
u ε Q ε = U Q ε / ε + w ( ε , Q ε ) u_{\varepsilon}^{Q_{\varepsilon}}=U_{Q_{\varepsilon}/\varepsilon}+w(\varepsilon,Q_{\varepsilon}) is a solution of (5 ). Therefore
u ε Q ε ( x / ε ) ≃ U Q ε / ε ( x / ε ) = U Q ε ( x − Q ε ε ) u_{\varepsilon}^{Q_{\varepsilon}}(x/\varepsilon)\simeq U_{Q_{\varepsilon}/\varepsilon}(x/\varepsilon)=U^{Q_{\varepsilon}}\left(\frac{x-Q_{\varepsilon}}{\varepsilon}\right)
is a solution of (1 ).
□ \hfill\square
Moreover, when we deal with local minima (resp. maxima) of Γ \Gamma , the
preceding results can be improved because the number of positive solutions of (1 )
can be estimated by means of the category and M M does not need to be a manifold.
Theorem 6.4 .
Let (J) and (V) hold and suppose Γ \Gamma has
a compact set X ⊂ ∂ Ω X\subset\partial\Omega where Γ \Gamma achieves a strict local minimum (resp. maximum),
in the sense that there exist δ > 0 \delta>0 and a δ \delta -neighborhood X δ ⊂ ∂ Ω X_{\delta}\subset\partial\Omega of X X such that
b ≡ inf { Γ ( Q ) : Q ∈ ∂ X δ } > a ≡ Γ | X , ( resp . sup { Γ ( Q ) : Q ∈ ∂ X δ } < Γ | X ) . b\equiv\inf\{\Gamma(Q):Q\in\partial X_{\delta}\}>a\equiv\Gamma_{|_{X}},\quad\left({\rm resp.}\;\sup\{\Gamma(Q):Q\in\partial X_{\delta}\}<\Gamma_{|_{X}}\right).
Then there exists ε 0 > 0 \varepsilon_{0}>0 such that (1 )
has at least cat ( X , X δ ) \cat(X,X_{\delta}) solutions that concentrate near points of X δ X_{\delta} , provided
ε ∈ ( 0 , ε 0 ) \varepsilon\in(0,\varepsilon_{0}) . Here cat ( X , X δ ) \cat(X,X_{\delta}) denotes the Lusternik-Schnirelman category of X X with
respect to X δ X_{\delta} .
Proof
We will treat only the case of minima, being the other one similar.
We set
Y = { Q ∈ X δ : 𝒜 ε ( Q ) ⩽ c 0 ( a + b ) / 2 } Y=\{Q\in X_{\delta}:{\cal A}_{\varepsilon}(Q)\leqslant c_{0}(a+b)/2\} .
By (44 ) it follows that there exists ε 0 > 0 \varepsilon_{0}>0 such that
X ⊂ Y ⊂ X δ , X\subset Y\subset X_{\delta},
(51)
provided ε ∈ ( 0 , ε 0 ) \varepsilon\in(0,\varepsilon_{0}) . Moreover, if Q ∈ ∂ X δ Q\in\partial X_{\delta} then
Γ ( Q ) ⩾ b \Gamma(Q)\geqslant b and hence
𝒜 ε ( Q ) ⩾ c 0 Γ ( Q ) + O ( ε ) ⩾ c 0 b + O ( ε ) . {\cal A}_{\varepsilon}(Q)\geqslant c_{0}\Gamma(Q)+O(\varepsilon)\geqslant c_{0}b+O(\varepsilon).
On the other side, if Q ∈ Y Q\in Y
then 𝒜 ε ( Q ) ⩽ c 0 ( a + b ) / 2 {\cal A}_{\varepsilon}(Q)\leqslant c_{0}(a+b)/2 . Hence, for ε \varepsilon small,
Y Y cannot meet ∂ X δ \partial X_{\delta}
and this readily implies that Y Y is compact.
Then 𝒜 ε {\cal A}_{\varepsilon} possesses at least cat ( Y , X δ ) \cat(Y,X_{\delta})
critical points in X δ X_{\delta} . Using (51 ) and the properties of
the category one gets
cat ( Y , Y ) ⩾ cat ( X , X δ ) , \cat(Y,Y)\geqslant\cat(X,X_{\delta}),
and the result follows.
□ \hfill\square
Let us now prove Theorem 1.2 .
Proof of Theorem 1.2
Let Q Q be a minimum point of Σ ¯ \bar{\Sigma} (the other case is similar) and let
Λ ⊂ ∂ Ω \Lambda\subset\partial\Omega be a compact neighborhood of Q Q such that
min Λ Σ ¯ < min ∂ Λ Σ ¯ . \min_{\Lambda}\bar{\Sigma}<\min_{\partial\Lambda}\bar{\Sigma}.
By (44 ) and Remark 5.3 , it is easy to see that for ε \varepsilon
sufficiently small, there results:
min Λ 𝒜 ε < min ∂ Λ 𝒜 ε . \min_{\Lambda}{\cal A}_{\varepsilon}<\min_{\partial\Lambda}{\cal A}_{\varepsilon}.
Hence, 𝒜 ε {\cal A}_{\varepsilon} possesses a critical point Q ε Q_{\varepsilon} in Λ \Lambda . By Lemma 4.1 we have that
u ε , Q ε = U Q ε / ε + w ( ε , Q ε ) u_{\varepsilon,Q_{\varepsilon}}=U_{Q_{\varepsilon}/\varepsilon}+w(\varepsilon,Q_{\varepsilon}) is a critical point of f ε f_{\varepsilon} and so a solution of
problem (5 ). Therefore
u ε , Q ε ( x / ε ) ≃ U Q ε / ε ( x / ε ) = U Q ε ( x − Q ε ε ) u_{\varepsilon,Q_{\varepsilon}}(x/\varepsilon)\simeq U_{Q_{\varepsilon}/\varepsilon}(x/\varepsilon)=U^{Q_{\varepsilon}}\left(\frac{x-Q_{\varepsilon}}{\varepsilon}\right)
is a solution of (1 ).
□ \hfill\square