Proof.
As mentioned in the introduction, the proof is similar to the proof of [Kim24 , Theorem 1.4] . The proof consists of four steps.
Step 1 . \thref lemlem tells us that all f i subscript 𝑓 𝑖 f_{i} italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT are flips. Let
X i − 1 subscript 𝑋 𝑖 1 {X_{i-1}} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT X i subscript 𝑋 𝑖 {X_{i}} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT Z i subscript 𝑍 𝑖 {Z_{i}} italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT φ i subscript 𝜑 𝑖 \scriptstyle{\varphi_{i}} italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT φ i + subscript superscript 𝜑 𝑖 \scriptstyle{\varphi^{+}_{i}} italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT
be the flipping diagram. If we use \thref KRss, then we see that there are resolutions g i : X ′ → X i − 1 : subscript 𝑔 𝑖 → superscript 𝑋 ′ subscript 𝑋 𝑖 1 g_{i}:X^{\prime}\to X_{i-1} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT → italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT and h i : X ′ → X i : subscript ℎ 𝑖 → superscript 𝑋 ′ subscript 𝑋 𝑖 h_{i}:X^{\prime}\to X_{i} italic_h start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT → italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT such that g i , h i , φ i , φ i + subscript 𝑔 𝑖 subscript ℎ 𝑖 subscript 𝜑 𝑖 subscript superscript 𝜑 𝑖
g_{i},h_{i},\varphi_{i},\varphi^{+}_{i} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_h start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT makes a diagram as follows:
(3.1)
X i ′ subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 {X^{\prime}_{i}} italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT X i − 1 subscript 𝑋 𝑖 1 {X_{i-1}} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT X i subscript 𝑋 𝑖 {X_{i}} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT Z i . subscript 𝑍 𝑖 {Z_{i}.} italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT . f i subscript 𝑓 𝑖 \scriptstyle{f_{i}} italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT g i subscript 𝑔 𝑖 \scriptstyle{g_{i}} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT φ i subscript 𝜑 𝑖 \scriptstyle{\varphi_{i}} italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT φ i + subscript superscript 𝜑 𝑖 \scriptstyle{\varphi^{+}_{i}} italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT
Note that for any i 𝑖 i italic_i , X i subscript 𝑋 𝑖 X_{i} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is of Fano type. Indeed, there is a big and effective ℚ ℚ \mathbb{Q} blackboard_Q -Weil divisor Δ ′ superscript Δ ′ \Delta^{\prime} roman_Δ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT on X 𝑋 X italic_X such that ( X , Δ ′ ) 𝑋 superscript Δ ′ (X,\Delta^{\prime}) ( italic_X , roman_Δ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) is klt and K X + Δ ′ ∼ ℚ 0 subscript similar-to ℚ subscript 𝐾 𝑋 superscript Δ ′ 0 K_{X}+\Delta^{\prime}\sim_{\mathbb{Q}}0 italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT + roman_Δ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∼ start_POSTSUBSCRIPT blackboard_Q end_POSTSUBSCRIPT 0 . Let us denote by Δ i ′ subscript superscript Δ ′ 𝑖 \Delta^{\prime}_{i} roman_Δ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT the strict transform of Δ ′ superscript Δ ′ \Delta^{\prime} roman_Δ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT to X i subscript 𝑋 𝑖 X_{i} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT . Then by [KM98 , Theorem 3.7 (4)] , ( X i , Δ i ′ ) subscript 𝑋 𝑖 subscript superscript Δ ′ 𝑖 (X_{i},\Delta^{\prime}_{i}) ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , roman_Δ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) is klt and K X i + Δ i ′ ∼ ℚ 0 subscript similar-to ℚ subscript 𝐾 subscript 𝑋 𝑖 subscript superscript Δ ′ 𝑖 0 K_{X_{i}}+\Delta^{\prime}_{i}\sim_{\mathbb{Q}}0 italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + roman_Δ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∼ start_POSTSUBSCRIPT blackboard_Q end_POSTSUBSCRIPT 0 . Moreover, Δ i ′ subscript superscript Δ ′ 𝑖 \Delta^{\prime}_{i} roman_Δ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is big and thus X i subscript 𝑋 𝑖 X_{i} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is of Fano type by \thref rmk.
Step 2 . Let us define
d i := h 1 ( X i , 𝒪 X i ( 2 m D i ) ) . assign subscript 𝑑 𝑖 superscript ℎ 1 subscript 𝑋 𝑖 subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 d_{i}:=h^{1}(X_{i},\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i})). italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT := italic_h start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) .
Let us prove d i − 1 ≤ d i subscript 𝑑 𝑖 1 subscript 𝑑 𝑖 d_{i-1}\leq d_{i} italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT . There is a Leray spectral sequence
E 2 s t = H s subscript superscript 𝐸 𝑠 𝑡 2 superscript 𝐻 𝑠 \displaystyle E^{st}_{2}=H^{s} italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_s italic_t end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT
( X i , R t g i ∗ 𝒪 X i ′ ( L X i ′ , 2 m D i − 1 + ⌊ E X i ′ , 2 m D i − 1 ⌋ ) ) subscript 𝑋 𝑖 superscript 𝑅 𝑡 subscript 𝑔 𝑖
subscript 𝒪 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 subscript 𝐿 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
\displaystyle\left(X_{i},R^{t}g_{i*}\mathcal{O}_{X^{\prime}_{i}}\left(L_{X^{%
\prime}_{i},2mD_{i-1}}+\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\right\rfloor%
\right)\right) ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_t end_POSTSUPERSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + ⌊ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⌋ ) )
⟹ H s + t ( X i ′ , 𝒪 X i ′ ( L X i ′ , 2 m D i − 1 + ⌊ E X i ′ , 2 m D i − 1 ⌋ ) ) . absent superscript 𝐻 𝑠 𝑡 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 subscript 𝒪 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 subscript 𝐿 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
\displaystyle\implies H^{s+t}\left(X^{\prime}_{i},\mathcal{O}_{X^{\prime}_{i}}%
\left(L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}+\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}%
\right\rfloor\right)\right). ⟹ italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s + italic_t end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + ⌊ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⌋ ) ) .
Let us consider
E 2 10 = H 1 ( X i , g i ∗ 𝒪 X i ′ ( L X i ′ , 2 m D i − 1 + ⌊ E X i ′ , 2 m D i − 1 ⌋ ) ) subscript superscript 𝐸 10 2 superscript 𝐻 1 subscript 𝑋 𝑖 subscript 𝑔 𝑖
subscript 𝒪 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 subscript 𝐿 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
E^{10}_{2}=H^{1}(X_{i},g_{i*}\mathcal{O}_{X^{\prime}_{i}}(L_{X^{\prime}_{i},2%
mD_{i-1}}+\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\right\rfloor)) italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 10 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + ⌊ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⌋ ) )
By the negativity lemma, we obtain
L X i ′ , 2 m D i − 1 + E X i ′ , 2 m D i − 1 ∼ ℚ L X i ′ , 2 m D i + E X i ′ , 2 m D i + F subscript similar-to ℚ subscript 𝐿 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
subscript 𝐿 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖
subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖
𝐹 L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}+E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\sim_{\mathbb{Q}}L_{X%
^{\prime}_{i},2mD_{i}}+E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i}}+F italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∼ start_POSTSUBSCRIPT blackboard_Q end_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + italic_F
for some effective g 𝑔 g italic_g -exceptional divisor F 𝐹 F italic_F on X ′ superscript 𝑋 ′ X^{\prime} italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT . Moreover,
(3.2)
L X i ′ , 2 m D i − 1 + limit-from subscript 𝐿 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
\displaystyle L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}+ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT +
⌊ E X i ′ , 2 m D i − 1 ⌋ subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
\displaystyle\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\right\rfloor ⌊ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⌋
∼ ℚ L X i ′ , 2 m D i + ⌊ E X i ′ , 2 m D i ⌋ + ( { E X i ′ , 2 m D i } + F − { E X i ′ , 2 m D i − 1 } ) . subscript similar-to ℚ absent subscript 𝐿 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖
subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖
subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖
𝐹 subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
\displaystyle\sim_{\mathbb{Q}}L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i}}+\left\lfloor E_{X^{%
\prime}_{i},2mD_{i}}\right\rfloor+(\{E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i}}\}+F-\{E_{X^{%
\prime}_{i},2mD_{i-1}}\}). ∼ start_POSTSUBSCRIPT blackboard_Q end_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + ⌊ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⌋ + ( { italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } + italic_F - { italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } ) .
Note that any coefficient of
{ E X i ′ , 2 m D i } + F − { E X i ′ , 2 m D i − 1 } subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖
𝐹 subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
\{E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i}}\}+F-\{E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\} { italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT } + italic_F - { italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT }
is > − 1 absent 1 >-1 > - 1 .
By Lemma LABEL:lemma:Kim , LABEL:lemma:>-1 and (3.2 ),
g i ∗ 𝒪 X i ′ ( L X i ′ , 2 m D i − 1 + ⌊ E X i ′ , 2 m D i − 1 ⌋ ) = 𝒪 X i ( 2 m D i ) . subscript 𝑔 𝑖
subscript 𝒪 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 subscript 𝐿 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 g_{i*}\mathcal{O}_{X^{\prime}_{i}}\left(L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}+\left%
\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\right\rfloor\right)=\mathcal{O}_{X_{i}}(2%
mD_{i}). italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + ⌊ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⌋ ) = caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) .
Thus,
E 2 10 = H 1 ( X i , 𝒪 X i ( 2 m D i ) ) . subscript superscript 𝐸 10 2 superscript 𝐻 1 subscript 𝑋 𝑖 subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 E^{10}_{2}=H^{1}(X_{i},\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i})). italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 10 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) .
Moreover, by applying \thref van2, we obtain
R s f i ∗ 𝒪 X i ′ ( L X i ′ , 2 m D i − 1 + ⌊ E X i ′ , 2 m D i − 1 ⌋ ) = 0 for s > 0 . superscript 𝑅 𝑠 subscript 𝑓 𝑖
subscript 𝒪 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 subscript 𝐿 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
0 for 𝑠 0 R^{s}f_{i*}\mathcal{O}_{X^{\prime}_{i}}\left(L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}+%
\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\right\rfloor\right)=0\text{ for }s>0. italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + ⌊ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⌋ ) = 0 for italic_s > 0 .
Furthermore, by Lemma LABEL:lemma:Kim and LABEL:lemma:>-1 ,
f i ∗ 𝒪 X i ′ ( L X i ′ , 2 m D i − 1 + ⌊ E X i ′ , 2 m D i − 1 ⌋ ) = 𝒪 X i − 1 ( 2 m D i − 1 ) . subscript 𝑓 𝑖
subscript 𝒪 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 subscript 𝐿 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1
subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 1 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1 f_{i*}\mathcal{O}_{X^{\prime}_{i}}\left(L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}+\left%
\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\right\rfloor\right)=\mathcal{O}_{X_{i-1}}%
(2mD_{i-1}). italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + ⌊ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⌋ ) = caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) .
Therefore, by the Leray spectral sequence,
H s ( X i ′ , 𝒪 X i ′ ( L X i ′ , 2 m D i − 1 + ⌊ E X i ′ , 2 m D i − 1 ⌋ ) = H s ( X i − 1 , 𝒪 X i − 1 ( 2 m D i − 1 ) ) for s ≥ 0 . H^{s}(X^{\prime}_{i},\mathcal{O}_{X^{\prime}_{i}}(L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}%
+\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i-1}}\right\rfloor)=H^{s}(X_{i-1},%
\mathcal{O}_{X_{i-1}}(2mD_{i-1}))\text{ for }s\geq 0. italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + ⌊ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⌋ ) = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) for italic_s ≥ 0 .
Thus, the injection E 2 10 ↪ E 2 ↪ subscript superscript 𝐸 10 2 superscript 𝐸 2 E^{10}_{2}\hookrightarrow E^{2} italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 10 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ↪ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT gives us d i − 1 ≤ d i subscript 𝑑 𝑖 1 subscript 𝑑 𝑖 d_{i-1}\leq d_{i} italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT .
Step 3 . In this step, we prove if d i − 1 = d i subscript 𝑑 𝑖 1 subscript 𝑑 𝑖 d_{i-1}=d_{i} italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , then m D i 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 mD_{i} italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT cannot be Cartier.
Let us consider the following Leray spectral sequence
(3.3)
E 2 s t = H s ( Z i , R t φ i ∗ 𝒪 X i − 1 ( 2 m D i − 1 ) ) ⟹ H s + t ( X i − 1 , 𝒪 X i − 1 ( 2 m D i − 1 ) ) . subscript superscript 𝐸 𝑠 𝑡 2 superscript 𝐻 𝑠 subscript 𝑍 𝑖 superscript 𝑅 𝑡 subscript 𝜑 𝑖
subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 1 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1 superscript 𝐻 𝑠 𝑡 subscript 𝑋 𝑖 1 subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 1 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1 E^{st}_{2}=H^{s}(Z_{i},R^{t}\varphi_{i*}\mathcal{O}_{X_{i-1}}(2mD_{i-1}))%
\implies H^{s+t}(X_{i-1},\mathcal{O}_{X_{i-1}}(2mD_{i-1})). italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_s italic_t end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_t end_POSTSUPERSCRIPT italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) ⟹ italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s + italic_t end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) .
Note that
φ i ∗ 𝒪 X i − 1 ( 2 m D i − 1 ) subscript 𝜑 𝑖
subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 1 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1 \displaystyle\varphi_{i*}\mathcal{O}_{X_{i-1}}(2mD_{i-1}) italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT )
= ( 1 ) ( f i ∘ φ i ) ∗ 𝒪 X i ′ ( L X i ′ , 2 m D i + ⌊ E X i ′ , 2 m D i ⌋ ) 1 subscript subscript 𝑓 𝑖 subscript 𝜑 𝑖 subscript 𝒪 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 subscript 𝐿 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖
subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖
\displaystyle\overset{(1)}{=}(f_{i}\circ\varphi_{i})_{*}\mathcal{O}_{X^{\prime%
}_{i}}\left(L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i}}+\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2mD_{i}}%
\right\rfloor\right) start_OVERACCENT ( 1 ) end_OVERACCENT start_ARG = end_ARG ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∘ italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + ⌊ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⌋ )
= ( 2 ) ( g i ∘ φ i + ) ∗ 𝒪 X i ′ ( L X i ′ , 2 m D i + ⌊ E X i ′ , 2 m D i ⌋ ) 2 subscript subscript 𝑔 𝑖 subscript superscript 𝜑 𝑖 subscript 𝒪 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 subscript 𝐿 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖
subscript 𝐸 subscript superscript 𝑋 ′ 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖
\displaystyle\overset{(2)}{=}(g_{i}\circ\varphi^{+}_{i})_{*}\mathcal{O}_{X^{%
\prime}_{i}}\left(L_{X^{\prime}_{i},2mD_{i}}+\left\lfloor E_{X^{\prime}_{i},2%
mD_{i}}\right\rfloor\right) start_OVERACCENT ( 2 ) end_OVERACCENT start_ARG = end_ARG ( italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∘ italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + ⌊ italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⌋ )
= ( 3 ) φ i ∗ + 𝒪 X i ( 2 m D i ) . 3 subscript superscript 𝜑 𝑖
subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 \displaystyle\overset{(3)}{=}\varphi^{+}_{i*}\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i}). start_OVERACCENT ( 3 ) end_OVERACCENT start_ARG = end_ARG italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) .
where ( 1 ) 1 (1) ( 1 ) comes from Lemma LABEL:lemma:Kim and LABEL:lemma:>-1 , ( 2 ) 2 (2) ( 2 ) comes from the fact that the diagram (3.1 ) is commutative, and ( 3 ) 3 (3) ( 3 ) follows from Lemma LABEL:lemma:Kim , LABEL:lemma:>-1 and (3.2 ). Moreover, by the relative Kawamata-Viehweg vanishing theorem (cf. \thref van1) and the Leray spectral sequence, we obtain
(3.4)
H 2 ( Z i , φ i ∗ + 𝒪 X i ( 2 m D i ) ) = H 2 ( X i , 𝒪 X i ( 2 m D i ) ) . superscript 𝐻 2 subscript 𝑍 𝑖 subscript superscript 𝜑 𝑖
subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 superscript 𝐻 2 subscript 𝑋 𝑖 subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 H^{2}(Z_{i},\varphi^{+}_{i*}\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i}))=H^{2}(X_{i},\mathcal%
{O}_{X_{i}}(2mD_{i})). italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) .
Our claim is
(3.5)
H 2 ( X i , 𝒪 X i ( 2 m D i ) ) = 0 superscript 𝐻 2 subscript 𝑋 𝑖 subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 0 H^{2}(X_{i},\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i}))=0 italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0
Let us consider
E 2 s t ′ = H s ( Z i + 1 , R t φ ( i + 1 ) ∗ 𝒪 X i ( 2 m D i ) ) ⟹ H s + t ( X i , 𝒪 X i ( 2 m D i ) ) . superscript subscript superscript 𝐸 𝑠 𝑡 2 ′ superscript 𝐻 𝑠 subscript 𝑍 𝑖 1 superscript 𝑅 𝑡 subscript 𝜑 𝑖 1
subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 superscript 𝐻 𝑠 𝑡 subscript 𝑋 𝑖 subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 {}^{{}^{\prime}}E^{st}_{2}=H^{s}(Z_{i+1},R^{t}\varphi_{(i+1)*}\mathcal{O}_{X_{%
i}}(2mD_{i}))\implies H^{s+t}(X_{i},\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i})). start_FLOATSUPERSCRIPT start_FLOATSUPERSCRIPT ′ end_FLOATSUPERSCRIPT end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_s italic_t end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_t end_POSTSUPERSCRIPT italic_φ start_POSTSUBSCRIPT ( italic_i + 1 ) ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) ⟹ italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_s + italic_t end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) .
Note that E 2 02 ′ = 0 superscript subscript superscript 𝐸 02 2 ′ 0 {}^{{}^{\prime}}E^{02}_{2}=0 start_FLOATSUPERSCRIPT start_FLOATSUPERSCRIPT ′ end_FLOATSUPERSCRIPT end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 02 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 0 by R 2 φ ( i + 1 ) ∗ 𝒪 X i ( 2 m D i ) = 0 superscript 𝑅 2 subscript 𝜑 𝑖 1
subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 0 R^{2}\varphi_{(i+1)*}\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i})=0 italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_φ start_POSTSUBSCRIPT ( italic_i + 1 ) ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 (cf. [Stacks , Lemma 02V7] ), and E 2 11 ′ = 0 superscript subscript superscript 𝐸 11 2 ′ 0 {}^{{}^{\prime}}E^{11}_{2}=0 start_FLOATSUPERSCRIPT start_FLOATSUPERSCRIPT ′ end_FLOATSUPERSCRIPT end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 11 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 0 by the fact that the support of R 1 φ ( i + 1 ) ∗ 𝒪 X i ( 2 m D i ) superscript 𝑅 1 subscript 𝜑 𝑖 1
subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 R^{1}\varphi_{(i+1)*}\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i}) italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_φ start_POSTSUBSCRIPT ( italic_i + 1 ) ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) has dimension 0 0 . Therefore, the edge map
(3.6)
E 2 20 ′ → E 2 ′ → superscript subscript superscript 𝐸 20 2 ′ superscript superscript 𝐸 2 ′ {}^{{}^{\prime}}E^{20}_{2}\to{}^{{}^{\prime}}E^{2} start_FLOATSUPERSCRIPT start_FLOATSUPERSCRIPT ′ end_FLOATSUPERSCRIPT end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 20 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT → start_FLOATSUPERSCRIPT start_FLOATSUPERSCRIPT ′ end_FLOATSUPERSCRIPT end_FLOATSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT
is surjective.
Hence,
H 2 ( X i + 1 , 𝒪 X i + 1 ( 2 m D i + 1 ) ) = 0 superscript 𝐻 2 subscript 𝑋 𝑖 1 subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 1 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1 0 \displaystyle H^{2}(X_{i+1},\mathcal{O}_{X_{i+1}}(2mD_{i+1}))=0 italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0
⇔ ( 1 ) H 2 ( Z i + 1 , φ ( i + 1 ) ∗ 𝒪 X i ( 2 m D i ) ) = 0 1 iff superscript 𝐻 2 subscript 𝑍 𝑖 1 subscript 𝜑 𝑖 1
subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 0 \displaystyle\overset{(1)}{\iff}H^{2}(Z_{i+1},\varphi_{(i+1)*}\mathcal{O}_{X_{%
i}}(2mD_{i}))=0 start_OVERACCENT ( 1 ) end_OVERACCENT start_ARG ⇔ end_ARG italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ start_POSTSUBSCRIPT ( italic_i + 1 ) ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0
⟹ ( 2 ) H 2 ( X i , 𝒪 X i ( 2 m D i ) ) = 0 , 2 superscript 𝐻 2 subscript 𝑋 𝑖 subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 0 \displaystyle\overset{(2)}{\implies}H^{2}(X_{i},\mathcal{O}_{X_{i}}(2mD_{i}))=0, start_OVERACCENT ( 2 ) end_OVERACCENT start_ARG ⟹ end_ARG italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0 ,
where (1) is due to the (3.4 ) and (2) follows from the surjectivity of (3.6 ). Thus, H 2 ( X n , 𝒪 X n ( 2 m D n ) ) = 0 superscript 𝐻 2 subscript 𝑋 𝑛 subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑛 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑛 0 H^{2}(X_{n},\mathcal{O}_{X_{n}}(2mD_{n}))=0 italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0 implies (3.5 ). H 2 ( X n , 𝒪 X n ( 2 m D n ) ) = 0 superscript 𝐻 2 subscript 𝑋 𝑛 subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑛 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑛 0 H^{2}(X_{n},\mathcal{O}_{X_{n}}(2mD_{n}))=0 italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0 follows from \thref van1.
Hence, the five-term exact sequence for (3.3 ) gives us
H 0 ( X i , R 1 φ i ∗ + 𝒪 X i − 1 ( 2 m D i − 1 ) ) = 0 . superscript 𝐻 0 subscript 𝑋 𝑖 superscript 𝑅 1 subscript superscript 𝜑 𝑖
subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 1 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1 0 H^{0}(X_{i},R^{1}\varphi^{+}_{i*}\mathcal{O}_{X_{i-1}}(2mD_{i-1}))=0. italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0 .
Furthermore, since the image of the exceptional locus of φ i + subscript superscript 𝜑 𝑖 \varphi^{+}_{i} italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is dimension 0 0 , we deduce
R 1 φ i ∗ + 𝒪 X i − 1 ( 2 m D i − 1 ) = 0 . superscript 𝑅 1 subscript superscript 𝜑 𝑖
subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 1 2 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1 0 R^{1}\varphi^{+}_{i*}\mathcal{O}_{X_{i-1}}(2mD_{i-1})=0. italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 .
For contradiction, let us assume that m D i − 1 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1 mD_{i-1} italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT is Cartier, and let us define
ℒ := 𝒪 X i − 1 ( m D i − 1 ) assign ℒ subscript 𝒪 subscript 𝑋 𝑖 1 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 1 \mathcal{L}:=\mathcal{O}_{X_{i-1}}(mD_{i-1}) caligraphic_L := caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT )
By [Kaw91 , Theorem 1] , there is a rational curve C ⊆ X i − 1 𝐶 subscript 𝑋 𝑖 1 C\subseteq X_{i-1} italic_C ⊆ italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT which is contracted by φ i + subscript superscript 𝜑 𝑖 \varphi^{+}_{i} italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT . Let us consider the following exact sequence
(3.7)
0 → 𝒬 → ℒ ⊗ 2 → ℒ ⊗ 2 | C → 0 → 0 𝒬 → superscript ℒ tensor-product absent 2 → evaluated-at superscript ℒ tensor-product absent 2 𝐶 → 0 0\to\mathcal{Q}\to\mathcal{L}^{\otimes 2}\to\mathcal{L}^{\otimes 2}|_{C}\to 0 0 → caligraphic_Q → caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT ⊗ 2 end_POSTSUPERSCRIPT → caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT ⊗ 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT → 0
for some coherent sheaf 𝒬 𝒬 \mathcal{Q} caligraphic_Q on X i − 1 subscript 𝑋 𝑖 1 X_{i-1} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT . Since any fibre of φ i + subscript superscript 𝜑 𝑖 \varphi^{+}_{i} italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT has dimension ≤ 1 absent 1 \leq 1 ≤ 1 , R 2 φ i ∗ + 𝒬 = 0 superscript 𝑅 2 subscript superscript 𝜑 𝑖
𝒬 0 R^{2}\varphi^{+}_{i*}\mathcal{Q}=0 italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_Q = 0 (cf. [Stacks , Lemma 02V7] ). Therefore, taking φ i ∗ + subscript superscript 𝜑 𝑖
\varphi^{+}_{i*} italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∗ end_POSTSUBSCRIPT on (3.7 ) gives us
H 1 ( C , ℒ ⊗ 2 | C ) = R 1 φ i ∗ + ℒ ⊗ 2 | C = 0 . superscript 𝐻 1 𝐶 evaluated-at superscript ℒ tensor-product absent 2 𝐶 evaluated-at superscript 𝑅 1 subscript superscript 𝜑 𝑖
superscript ℒ tensor-product absent 2 𝐶 0 H^{1}(C,\mathcal{L}^{\otimes 2}|_{C})=R^{1}\varphi^{+}_{i*}\mathcal{L}^{%
\otimes 2}|_{C}=0. italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT ⊗ 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT ⊗ 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT = 0 .
Let ν : ℙ 1 → C : 𝜈 → superscript ℙ 1 𝐶 \nu:\mathbb{P}^{1}\to C italic_ν : blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT → italic_C be the normalization. Then we have
(3.8)
H 1 ( ℙ 1 , ( ν ∗ ℒ ) ⊗ 2 | C ) = 0 . superscript 𝐻 1 superscript ℙ 1 evaluated-at superscript superscript 𝜈 ℒ tensor-product absent 2 𝐶 0 H^{1}(\mathbb{P}^{1},(\nu^{*}\mathcal{L})^{\otimes 2}|_{C})=0. italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT , ( italic_ν start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_L ) start_POSTSUPERSCRIPT ⊗ 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 .
Indeed, if we consider
0 → ℒ ⊗ 2 | C → ν ∗ ν ∗ ℒ ⊗ 2 | C → 𝒬 ′ → 0 → 0 evaluated-at superscript ℒ tensor-product absent 2 𝐶 → evaluated-at subscript 𝜈 superscript 𝜈 superscript ℒ tensor-product absent 2 𝐶 → superscript 𝒬 ′ → 0 0\to\mathcal{L}^{\otimes 2}|_{C}\to\nu_{*}\nu^{*}\mathcal{L}^{\otimes 2}|_{C}%
\to\mathcal{Q}^{\prime}\to 0 0 → caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT ⊗ 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT → italic_ν start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT ⊗ 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT → caligraphic_Q start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT → 0
for some coherent sheaf 𝒬 ′ superscript 𝒬 ′ \mathcal{Q}^{\prime} caligraphic_Q start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT on C 𝐶 C italic_C , then taking cohomology implies
H 1 ( C , ν ∗ ν ∗ ℒ ⊗ 2 | C ) = 0 . superscript 𝐻 1 𝐶 evaluated-at subscript 𝜈 superscript 𝜈 superscript ℒ tensor-product absent 2 𝐶 0 H^{1}(C,\nu_{*}\nu^{*}\mathcal{L}^{\otimes 2}|_{C})=0. italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_C , italic_ν start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT italic_ν start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT ⊗ 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 .
The Leray spectral sequence and [Stacks , Lemma 02OE] gives us (3.8 ).
Now, let us write ν ∗ ℒ | C = 𝒪 ℙ 1 ( − N ) evaluated-at superscript 𝜈 ℒ 𝐶 subscript 𝒪 superscript ℙ 1 𝑁 \nu^{*}\mathcal{L}|_{C}=\mathcal{O}_{\mathbb{P}^{1}}(-N) italic_ν start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_L | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT = caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - italic_N ) for some positive integer N 𝑁 N italic_N . Note that ℒ ℒ \mathcal{L} caligraphic_L is an anti φ i subscript 𝜑 𝑖 \varphi_{i} italic_φ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT -ample line bundle on X i − 1 subscript 𝑋 𝑖 1 X_{i-1} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT , and thus ν ∗ ℒ | C evaluated-at superscript 𝜈 ℒ 𝐶 \nu^{*}\mathcal{L}|_{C} italic_ν start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_L | start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT is also an anti-ample line bundle on ℙ 1 superscript ℙ 1 \mathbb{P}^{1} blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT . Then
H 1 ( ℙ 1 , 𝒪 ℙ 1 ( − 2 N ) ) = 0 . superscript 𝐻 1 superscript ℙ 1 subscript 𝒪 superscript ℙ 1 2 𝑁 0 H^{1}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}_{\mathbb{P}^{1}}(-2N))=0. italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 2 italic_N ) ) = 0 .
Contradiction to the fact that H 1 ( ℙ 1 , 𝒪 ℙ 1 ( − 2 N ) ) superscript 𝐻 1 superscript ℙ 1 subscript 𝒪 superscript ℙ 1 2 𝑁 H^{1}(\mathbb{P}^{1},\mathcal{O}_{\mathbb{P}^{1}}(-2N)) italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 2 italic_N ) ) is always non-zero.
Step 4 . Let us finish the proof. If m D i 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 mD_{i} italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT is Cartier, then d i − 1 < d i subscript 𝑑 𝑖 1 subscript 𝑑 𝑖 d_{i-1}<d_{i} italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT < italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT . If N > 1 + h 1 ( X , 2 m D ) 𝑁 1 superscript ℎ 1 𝑋 2 𝑚 𝐷 N>1+h^{1}(X,2mD) italic_N > 1 + italic_h start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X , 2 italic_m italic_D ) , then for some 1 ≤ j ≤ n 1 𝑗 𝑛 1\leq j\leq n 1 ≤ italic_j ≤ italic_n , d j ≤ − 1 subscript 𝑑 𝑗 1 d_{j}\leq-1 italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ≤ - 1 , and it is contradiction to the fact that d i ≥ 0 subscript 𝑑 𝑖 0 d_{i}\geq 0 italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ≥ 0 holds for any i 𝑖 i italic_i .
Proof of \thref coro.
Let Δ Δ \Delta roman_Δ be an effective ℚ ℚ \mathbb{Q} blackboard_Q -Weil divisor on X 𝑋 X italic_X such that ( X , Δ ) 𝑋 Δ (X,\Delta) ( italic_X , roman_Δ ) is klt and − ( K X + Δ ) subscript 𝐾 𝑋 Δ -(K_{X}+\Delta) - ( italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT + roman_Δ ) is big and nef, and let f : ( X ′ , Δ ′ ) → ( X , Δ ) : 𝑓 → superscript 𝑋 ′ superscript Δ ′ 𝑋 Δ f:(X^{\prime},\Delta^{\prime})\to(X,\Delta) italic_f : ( italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , roman_Δ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) → ( italic_X , roman_Δ ) be a small ℚ ℚ \mathbb{Q} blackboard_Q -factorialization of ( X , Δ ) 𝑋 Δ (X,\Delta) ( italic_X , roman_Δ ) (cf. [Fuj11 , Theorem 4.1] ). Then since
K X ′ + Δ ′ = f ∗ ( K X + Δ ) subscript 𝐾 superscript 𝑋 ′ superscript Δ ′ superscript 𝑓 subscript 𝐾 𝑋 Δ K_{X^{\prime}}+\Delta^{\prime}=f^{*}(K_{X}+\Delta) italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + roman_Δ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT + roman_Δ )
holds, − ( K X ′ + Δ ′ ) subscript 𝐾 superscript 𝑋 ′ superscript Δ ′ -(K_{X^{\prime}}+\Delta^{\prime}) - ( italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + roman_Δ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) is big and nef, and thus X ′ superscript 𝑋 ′ X^{\prime} italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is of Fano type. Moreover, since f 𝑓 f italic_f is small, f ∗ D superscript 𝑓 𝐷 f^{*}D italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_D is movable.
Let g : X ′′ → X ′ : 𝑔 → superscript 𝑋 ′′ superscript 𝑋 ′ g:X^{\prime\prime}\to X^{\prime} italic_g : italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT → italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT be a resolution. Since any klt pair has rational singularities (cf. [KM98 , Theorem 5.22] ), we see
R i ( f ∘ g ) ∗ 𝒪 X ′′ = 0 , and R i g ∗ 𝒪 X ′′ = 0 for i > 0 . formulae-sequence superscript 𝑅 𝑖 subscript 𝑓 𝑔 subscript 𝒪 superscript 𝑋 ′′ 0 and superscript 𝑅 𝑖 subscript 𝑔 subscript 𝒪 superscript 𝑋 ′′ 0 for 𝑖 0 R^{i}(f\circ g)_{*}\mathcal{O}_{X^{\prime\prime}}=0,\text{ and }R^{i}g_{*}%
\mathcal{O}_{X^{\prime\prime}}=0\text{ for }i>0. italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_f ∘ italic_g ) start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0 , and italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0 for italic_i > 0 .
By the Grothendieck spectral sequence
E 2 s t = R s f ∗ R t g ∗ 𝒪 X ′′ ⟹ R s + t ( f ∘ g ) ∗ 𝒪 X ′′ , subscript superscript 𝐸 𝑠 𝑡 2 superscript 𝑅 𝑠 subscript 𝑓 superscript 𝑅 𝑡 subscript 𝑔 subscript 𝒪 superscript 𝑋 ′′ superscript 𝑅 𝑠 𝑡 subscript 𝑓 𝑔 subscript 𝒪 superscript 𝑋 ′′ E^{st}_{2}=R^{s}f_{*}R^{t}g_{*}\mathcal{O}_{X^{\prime\prime}}\implies R^{s+t}(%
f\circ g)_{*}\mathcal{O}_{X^{\prime\prime}}, italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_s italic_t end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_t end_POSTSUPERSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⟹ italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_s + italic_t end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_f ∘ italic_g ) start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ,
we know R s f ∗ 𝒪 X ′ = R s ( f ∘ g ) ∗ 𝒪 X ′′ = 0 superscript 𝑅 𝑠 subscript 𝑓 subscript 𝒪 superscript 𝑋 ′ superscript 𝑅 𝑠 subscript 𝑓 𝑔 subscript 𝒪 superscript 𝑋 ′′ 0 R^{s}f_{*}\mathcal{O}_{X^{\prime}}=R^{s}(f\circ g)_{*}\mathcal{O}_{X^{\prime%
\prime}}=0 italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_f ∘ italic_g ) start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = 0 for s > 0 𝑠 0 s>0 italic_s > 0 . Therefore, by the Leray spectral sequence, H 1 ( X ′ , 𝒪 X ′ ( f ∗ ( m D ) ) ) = 0 superscript 𝐻 1 superscript 𝑋 ′ subscript 𝒪 superscript 𝑋 ′ superscript 𝑓 𝑚 𝐷 0 H^{1}(X^{\prime},\mathcal{O}_{X^{\prime}}(f^{*}(mD)))=0 italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m italic_D ) ) ) = 0 for any sufficiently divisible m 𝑚 m italic_m .
We see that X ′ superscript 𝑋 ′ X^{\prime} italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is a Mori dream space (cf. [BCHM10 , Corollary 1.3.1] ), and therefore there is a D 𝐷 D italic_D -MMP
X 0 := X ′ ⇢ X 1 ⇢ ⋯ ⇢ X n . assign subscript 𝑋 0 superscript 𝑋 ′ ⇢ subscript 𝑋 1 ⇢ ⋯ ⇢ subscript 𝑋 𝑛 X_{0}:=X^{\prime}\dashrightarrow X_{1}\dashrightarrow\cdots\dashrightarrow X_{%
n}. italic_X start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT := italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⇢ italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ⇢ ⋯ ⇢ italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT .
Let D i subscript 𝐷 𝑖 D_{i} italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT be the strict transform of f ∗ D superscript 𝑓 𝐷 f^{*}D italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_D to X i subscript 𝑋 𝑖 X_{i} italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , and let m 𝑚 m italic_m be a positive integer such that m D i 𝑚 subscript 𝐷 𝑖 mD_{i} italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT are Cartier for all i 𝑖 i italic_i . We may assume h 1 ( X 0 , 2 m D 0 ) = 0 superscript ℎ 1 subscript 𝑋 0 2 𝑚 subscript 𝐷 0 0 h^{1}(X_{0},2mD_{0})=0 italic_h start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , 2 italic_m italic_D start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 . \thref main says us that n + 1 ≤ 1 𝑛 1 1 n+1\leq 1 italic_n + 1 ≤ 1 holds, and therefore n = 0 𝑛 0 n=0 italic_n = 0 . Only the case of D 0 subscript 𝐷 0 D_{0} italic_D start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT nef is possible. Since X ′ superscript 𝑋 ′ X^{\prime} italic_X start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is a Mori dream space, D 0 := f ∗ D assign subscript 𝐷 0 superscript 𝑓 𝐷 D_{0}:=f^{*}D italic_D start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT := italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_D is semiample. Therefore, D 𝐷 D italic_D is semiample and we obtain the assertion.
∎
Remark 3.1 .
\thlabel
rmk1
Note that in \thref coro, the condition that D 𝐷 D italic_D is movable is necessary. For example, let f : X → ℙ 3 : 𝑓 → 𝑋 superscript ℙ 3 f:X\to\mathbb{P}^{3} italic_f : italic_X → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT be a blowup of ℙ 3 superscript ℙ 3 \mathbb{P}^{3} blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT along a point. If H 𝐻 H italic_H is an ample Cartier divisor on ℙ 3 superscript ℙ 3 \mathbb{P}^{3} blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT , and E 𝐸 E italic_E the effetive f 𝑓 f italic_f -exceptional divisor on X 𝑋 X italic_X , then for any positive integer n 𝑛 n italic_n , we obtain
H 1 ( ℙ 3 , f ∗ 𝒪 X ( n ( f ∗ H + E ) ) ) = H 1 ( ℙ 3 , 𝒪 ℙ 3 ( n H ) ) = 0 , superscript 𝐻 1 superscript ℙ 3 subscript 𝑓 subscript 𝒪 𝑋 𝑛 superscript 𝑓 𝐻 𝐸 superscript 𝐻 1 superscript ℙ 3 subscript 𝒪 superscript ℙ 3 𝑛 𝐻 0 H^{1}(\mathbb{P}^{3},f_{*}\mathcal{O}_{X}(n(f^{*}H+E)))=H^{1}(\mathbb{P}^{3},%
\mathcal{O}_{\mathbb{P}^{3}}(nH))=0, italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_f start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ( italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_H + italic_E ) ) ) = italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n italic_H ) ) = 0 ,
and
H 0 ( ℙ 3 , R 1 f ∗ 𝒪 X ( n f ∗ H + n E ) ) = 0 . superscript 𝐻 0 superscript ℙ 3 superscript 𝑅 1 subscript 𝑓 subscript 𝒪 𝑋 𝑛 superscript 𝑓 𝐻 𝑛 𝐸 0 H^{0}(\mathbb{P}^{3},R^{1}f_{*}\mathcal{O}_{X}(nf^{*}H+nE))=0. italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_H + italic_n italic_E ) ) = 0 .
Note that R 1 f ∗ 𝒪 X ( n E ) = 0 superscript 𝑅 1 subscript 𝑓 subscript 𝒪 𝑋 𝑛 𝐸 0 R^{1}f_{*}\mathcal{O}_{X}(nE)=0 italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n italic_E ) = 0 . Indeed, E ≅ ℙ 2 𝐸 superscript ℙ 2 E\cong\mathbb{P}^{2} italic_E ≅ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , and thus there is an exact sequence
0 → 𝒪 X ( ( n − 1 ) E ) → 𝒪 X ( n E ) → 𝒪 ℙ 2 ( − n ) → 0 . → 0 subscript 𝒪 𝑋 𝑛 1 𝐸 → subscript 𝒪 𝑋 𝑛 𝐸 → subscript 𝒪 superscript ℙ 2 𝑛 → 0 0\to\mathcal{O}_{X}((n-1)E)\to\mathcal{O}_{X}(nE)\to\mathcal{O}_{\mathbb{P}^{2%
}}(-n)\to 0. 0 → caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( ( italic_n - 1 ) italic_E ) → caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n italic_E ) → caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - italic_n ) → 0 .
Taking f ∗ subscript 𝑓 f_{*} italic_f start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT gives us a surjection
R 1 f ∗ 𝒪 X ( ( n − 1 ) E ) → R 1 f ∗ 𝒪 X ( n E ) → 0 . → superscript 𝑅 1 subscript 𝑓 subscript 𝒪 𝑋 𝑛 1 𝐸 superscript 𝑅 1 subscript 𝑓 subscript 𝒪 𝑋 𝑛 𝐸 → 0 R^{1}f_{*}\mathcal{O}_{X}((n-1)E)\to R^{1}f_{*}\mathcal{O}_{X}(nE)\to 0. italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( ( italic_n - 1 ) italic_E ) → italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n italic_E ) → 0 .
Thus, combining R 1 f ∗ 𝒪 X = 0 superscript 𝑅 1 subscript 𝑓 subscript 𝒪 𝑋 0 R^{1}f_{*}\mathcal{O}_{X}=0 italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT = 0 (cf. [KM98 , Theorem 5.22] ) with induction on n 𝑛 n italic_n , we have R 1 f ∗ 𝒪 X ( n E ) = 0 superscript 𝑅 1 subscript 𝑓 subscript 𝒪 𝑋 𝑛 𝐸 0 R^{1}f_{*}\mathcal{O}_{X}(nE)=0 italic_R start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n italic_E ) = 0 . Therefore, by the Leray spectral sequence,
H 1 ( X , 𝒪 X ( n ( f ∗ H + E ) ) ) = 0 superscript 𝐻 1 𝑋 subscript 𝒪 𝑋 𝑛 superscript 𝑓 𝐻 𝐸 0 H^{1}(X,\mathcal{O}_{X}(n(f^{*}H+E)))=0 italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X , caligraphic_O start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ( italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_H + italic_E ) ) ) = 0
for any positive integer n 𝑛 n italic_n . However, f ∗ H + E superscript 𝑓 𝐻 𝐸 f^{*}H+E italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT italic_H + italic_E is not nef.