Abstract.
In this paper, we prove a second main theorem for a holomorphic curve f 𝑓 f italic_f into ℙ N ( ℂ ) superscript ℙ 𝑁 ℂ \mathbb{P}^{N}(\mathbb{C}) blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_C ) with a family of slowly moving hypersurfaces D 1 , … , D q subscript 𝐷 1 … subscript 𝐷 𝑞
D_{1},...,D_{q} italic_D start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT with respect to f 𝑓 f italic_f in m 𝑚 m italic_m -subgeneral position, proving an inequality with factor 3 2 3 2 3\over 2 divide start_ARG 3 end_ARG start_ARG 2 end_ARG . The motivation comes from the recent result of Heier and Levin.
1. introduction
In 1929, relating to the study of value distribution theory for meromorphic functions, R. Nevanlinna [3 ] conjectured that the second main theorem for meromorphic functions is still valid if one replaces the fixed points
by meromorphic functions of slow growth. This conjecture was solved by Osgood[5 ] , Steinmetz[13 ] and Yamanoi[14 ] with truncation one. In 1991, Ru and Stoll [11 ] established the second main theorem for linearly nondegenerate holomorphic curves and moving hyperplanes in subgeneral position.
Theorem 1.1 (Ru and Stoll [11 ] ).
Let f : ℂ → ℙ N ( ℂ ) : 𝑓 → ℂ superscript ℙ 𝑁 ℂ f:\mathbb{C}\rightarrow\mathbb{P}^{N}(\mathbb{C}) italic_f : blackboard_C → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_C ) be a holomorphic map, and let ℋ := { H 1 , … , H q } assign ℋ subscript 𝐻 1 … subscript 𝐻 𝑞 {\mathcal{H}}:=\{H_{1},...,H_{q}\} caligraphic_H := { italic_H start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT } be a family of slowly moving hyperplanes with respect to f 𝑓 f italic_f located in
m 𝑚 m italic_m -subgeneral position. Assume that f 𝑓 f italic_f is linearly nondegenerate over 𝒦 ℋ subscript 𝒦 ℋ {\mathcal{K}}_{{\mathcal{H}}} caligraphic_K start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_H end_POSTSUBSCRIPT . Then, for any ϵ > 0 italic-ϵ 0 \epsilon>0 italic_ϵ > 0 ,
∑ j = 1 q m f ( r , H j ) ≤ e x c ( 2 m − N + 1 + ϵ ) T f ( r ) , subscript 𝑒 𝑥 𝑐 superscript subscript 𝑗 1 𝑞 subscript 𝑚 𝑓 𝑟 subscript 𝐻 𝑗 2 𝑚 𝑁 1 italic-ϵ subscript 𝑇 𝑓 𝑟 \sum\limits_{j=1}^{q}m_{f}(r,H_{j})\leq_{exc}(2m-N+1+\epsilon)T_{f}(r), ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_q end_POSTSUPERSCRIPT italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r , italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) ≤ start_POSTSUBSCRIPT italic_e italic_x italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m - italic_N + 1 + italic_ϵ ) italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) ,
where “≤ e x c subscript 𝑒 𝑥 𝑐 \leq_{exc} ≤ start_POSTSUBSCRIPT italic_e italic_x italic_c end_POSTSUBSCRIPT ” means that the above inequality holds for all r 𝑟 r italic_r outside a set with finite Lebesgue measure.
Before stating our main result, we recall some basic definitions for moving targets. We say a meromorphic function g 𝑔 g italic_g on ℂ ℂ \mathbb{C} blackboard_C is of slow growth with respect to f 𝑓 f italic_f if T g ( r ) = o ( T f ( r ) ) subscript 𝑇 𝑔 𝑟 𝑜 subscript 𝑇 𝑓 𝑟 T_{g}(r)=o(T_{f}(r)) italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_g end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) = italic_o ( italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) ) . Let 𝒦 f subscript 𝒦 𝑓 \mathcal{K}_{f} caligraphic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT be the field of all meromorphic functions on ℂ ℂ \mathbb{C} blackboard_C of slow growth with respect to f 𝑓 f italic_f which is a subfield of meromorphic functions on ℂ ℂ \mathbb{C} blackboard_C . For a positive integer d 𝑑 d italic_d , we set
ℐ d := { I = ( i 0 , … , i N ) ∈ ℤ ≥ 0 N + 1 | i 0 + ⋯ + i N = d } assign subscript ℐ 𝑑 conditional-set 𝐼 subscript 𝑖 0 … subscript 𝑖 𝑁 superscript subscript ℤ absent 0 𝑁 1 subscript 𝑖 0 ⋯ subscript 𝑖 𝑁 𝑑 {{\mathcal{I}}_{d}}:=\left\{I=(i_{0},...,i_{N})\in{\mathbb{Z}}_{\geq 0}^{N+1}%
\ \big{|}\ {i_{0}}+\cdots+{i_{N}}=d\right\} caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT := { italic_I = ( italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ) ∈ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT ≥ 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N + 1 end_POSTSUPERSCRIPT | italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT + ⋯ + italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT = italic_d }
and
n d = # ℐ d = ( d + N N ) . subscript 𝑛 𝑑 # subscript ℐ 𝑑 𝑑 𝑁 missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression 𝑁 missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression missing-subexpression {n_{d}}=\#{\mathcal{I}_{d}}=\left({\begin{array}[]{*{20}{c}}{d+N}\\
N\par\end{array}}\right). italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT = # caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT = ( start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_d + italic_N end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_N end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW end_ARRAY ) .
A moving hypersurface D 𝐷 D italic_D in ℙ N ( ℂ ) superscript ℙ 𝑁 ℂ \mathbb{P}^{N}(\mathbb{C}) blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_C ) of degree d 𝑑 d italic_d is defined by a homogeneous polynomial Q = ∑ I ∈ ℐ d a I 𝐱 I 𝑄 subscript 𝐼 subscript ℐ 𝑑 subscript 𝑎 𝐼 superscript 𝐱 𝐼 Q=\sum\nolimits_{I\in{\mathcal{I}_{d}}}{{a_{I}}{{\bf x}^{I}}} italic_Q = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_I ∈ caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT bold_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_I end_POSTSUPERSCRIPT , where a I , I ∈ ℐ d subscript 𝑎 𝐼 𝐼
subscript ℐ 𝑑 a_{I},I\in\mathcal{I}_{d} italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT , italic_I ∈ caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT , are holomorphic functions on ℂ ℂ \mathbb{C} blackboard_C without common zeros, and 𝐱 I = x 0 i 0 ⋯ x N i N superscript 𝐱 𝐼 superscript subscript 𝑥 0 subscript 𝑖 0 ⋯ superscript subscript 𝑥 𝑁 subscript 𝑖 𝑁 {\bf x}^{I}={x_{0}}^{i_{0}}\cdots{x_{N}}^{i_{N}} bold_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_I end_POSTSUPERSCRIPT = italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ⋯ italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT . Note that D 𝐷 D italic_D can be regarded as a holomorphic map a : ℂ → ℙ n d − 1 ( ℂ ) : 𝑎 → ℂ superscript ℙ subscript 𝑛 𝑑 1 ℂ a:\mathbb{C}\to{\mathbb{P}}^{{n_{d}}-1}(\mathbb{C}) italic_a : blackboard_C → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_C ) with a reduced representation ( … , a I ( z ) , … ) I ∈ ℐ d subscript … subscript 𝑎 𝐼 𝑧 … 𝐼 subscript ℐ 𝑑 ({...,{a_{I}}(z),...})_{I\in\mathcal{I}_{d}} ( … , italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) , … ) start_POSTSUBSCRIPT italic_I ∈ caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . We call D 𝐷 D italic_D a slowly moving hypersurface with respect to f 𝑓 f italic_f if T a ( r ) = o ( T f ( r ) ) subscript 𝑇 𝑎 𝑟 𝑜 subscript 𝑇 𝑓 𝑟 T_{a}(r)=o(T_{f}(r)) italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) = italic_o ( italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) ) .
Definition 1.2 .
Under the above notations, we say that f 𝑓 f italic_f is linearly nondegenerate over 𝒦 f subscript 𝒦 𝑓 \mathcal{K}_{f} caligraphic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT if there is no nonzero linear form L ∈ 𝒦 f [ x 0 , … , x N ] 𝐿 subscript 𝒦 𝑓 subscript 𝑥 0 … subscript 𝑥 𝑁
L\in\mathcal{K}_{f}\left[x_{0},...,x_{N}\right] italic_L ∈ caligraphic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ] such that L ( f 0 , … , f N ) ≡ 0 𝐿 subscript 𝑓 0 … subscript 𝑓 𝑁 0 L(f_{0},...,f_{N})\equiv 0 italic_L ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ) ≡ 0 , and f 𝑓 f italic_f is algebraically nondegenerate over 𝒦 f subscript 𝒦 𝑓 \mathcal{K}_{f} caligraphic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT if there is no nonzero homogeneous polynomial Q ∈ 𝒦 f [ x 0 , … , x N ] 𝑄 subscript 𝒦 𝑓 subscript 𝑥 0 … subscript 𝑥 𝑁
Q\in\mathcal{K}_{f}[x_{0},...,x_{N}] italic_Q ∈ caligraphic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ] such that Q ( f 0 , … , f N ) ≡ 0 𝑄 subscript 𝑓 0 … subscript 𝑓 𝑁 0 Q(f_{0},...,f_{N})\equiv 0 italic_Q ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ) ≡ 0 .
We say that the moving hypersurfaces D 1 , … , D q subscript 𝐷 1 … subscript 𝐷 𝑞
D_{1},\dots,D_{q} italic_D start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT are in m 𝑚 m italic_m -subgeneral position if there exists z ∈ ℂ 𝑧 ℂ z\in\mathbb{C} italic_z ∈ blackboard_C such that D 1 ( z ) , … , D q ( z ) subscript 𝐷 1 𝑧 … subscript 𝐷 𝑞 𝑧
D_{1}(z),\dots,D_{q}(z) italic_D start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) , … , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) are in m 𝑚 m italic_m -subgeneral position (as fixed hypersurfaces), i.e., any m + 1 𝑚 1 m+1 italic_m + 1 of D 1 ( z ) , … , D q ( z ) subscript 𝐷 1 𝑧 … subscript 𝐷 𝑞 𝑧
D_{1}(z),...,D_{q}(z) italic_D start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) , … , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) do not meet at one point. Actually, if the condition is satisfied for one point z ∈ ℂ 𝑧 ℂ z\in\mathbb{C} italic_z ∈ blackboard_C , it is also satisfied for all z ∈ ℂ 𝑧 ℂ z\in\mathbb{C} italic_z ∈ blackboard_C except for a discrete set.
In this paper, we consider the moving hypersurfaces in m 𝑚 m italic_m -subgeneral position and prove the following theorem. The method of proving our main theorem is motivated by the recent result of Heier-Levin [2 ] .
Theorem 1.4 (Main Theorem).
Let f : ℂ → ℙ N ( ℂ ) : 𝑓 → ℂ superscript ℙ 𝑁 ℂ f:\mathbb{C}\rightarrow\mathbb{P}^{N}(\mathbb{C}) italic_f : blackboard_C → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_C ) be a holomorphic map, and let D 1 , … , D q subscript 𝐷 1 … subscript 𝐷 𝑞
D_{1},\ldots,D_{q} italic_D start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT be a family of slowly moving hypersurfaces with respect to f 𝑓 f italic_f of degree d 1 , … , d q subscript 𝑑 1 … subscript 𝑑 𝑞
d_{1},\dots,d_{q} italic_d start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT , respectively. Assume that f 𝑓 f italic_f is algebraically nondegenerate over 𝒦 f subscript 𝒦 𝑓 \mathcal{K}_{f} caligraphic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT and D 1 , … , D q subscript 𝐷 1 … subscript 𝐷 𝑞
D_{1},\dots,D_{q} italic_D start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT are located in m 𝑚 m italic_m -subgeneral position. Then, for any ϵ > 0 italic-ϵ 0 \epsilon>0 italic_ϵ > 0 ,
∑ j = 1 q 1 d j m f ( r , D j ) ≤ e x c 3 2 ( 2 m − N + 1 + ϵ ) T f ( r ) . subscript 𝑒 𝑥 𝑐 superscript subscript 𝑗 1 𝑞 1 subscript 𝑑 𝑗 subscript 𝑚 𝑓 𝑟 subscript 𝐷 𝑗 3 2 2 𝑚 𝑁 1 italic-ϵ subscript 𝑇 𝑓 𝑟 \sum\limits_{j=1}^{q}{1\over d_{j}}m_{f}(r,D_{j})\leq_{exc}{3\over 2}(2m-N+1+%
\epsilon)T_{f}(r). ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_q end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) ≤ start_POSTSUBSCRIPT italic_e italic_x italic_c end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG 3 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( 2 italic_m - italic_N + 1 + italic_ϵ ) italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) .
Here “≤ e x c subscript 𝑒 𝑥 𝑐 \leq_{exc} ≤ start_POSTSUBSCRIPT italic_e italic_x italic_c end_POSTSUBSCRIPT ” means that the above inequality holds for all r 𝑟 r italic_r outside a set with finite Lebesgue measure.
Indeed, we prove a more general case when f 𝑓 f italic_f is degenerate over 𝒦 f subscript 𝒦 𝑓 \mathcal{K}_{f} caligraphic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT . To do so, we introduce the notion of “universal fields”. Let k 𝑘 k italic_k be a field. The universal field Ω k subscript Ω 𝑘 \Omega_{k} roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT of k 𝑘 k italic_k is a field extension of k 𝑘 k italic_k which is algebraically closed and has infinite transcendence degree over k 𝑘 k italic_k . In this paper, we take k = 𝒦 f 𝑘 subscript 𝒦 𝑓 k=\mathcal{K}_{f} italic_k = caligraphic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT and denoted by Ω Ω \Omega roman_Ω the universal field over k = 𝒦 f 𝑘 subscript 𝒦 𝑓 k=\mathcal{K}_{f} italic_k = caligraphic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT . Let f = [ f 0 : f 1 : ⋯ : f N ] f=[f_{0}:f_{1}:\cdots:f_{N}] italic_f = [ italic_f start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT : italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT : ⋯ : italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ] be a reduced representation of f 𝑓 f italic_f . We can regard each f i subscript 𝑓 𝑖 f_{i} italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , 0 ≤ i ≤ N 0 𝑖 𝑁 0\leq i\leq N 0 ≤ italic_i ≤ italic_N , as an element in Ω Ω \Omega roman_Ω . Hence f 𝑓 f italic_f can be seen as a set of homogeneous coordinates of some point P 𝑃 P italic_P in ℙ N ( Ω ) superscript ℙ 𝑁 Ω \mathbb{P}^{N}(\Omega) blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) . Equip ℙ N ( Ω ) superscript ℙ 𝑁 Ω \mathbb{P}^{N}(\Omega) blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) with the natural Zariski topology. Let V f subscript 𝑉 𝑓 V_{f} italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT be the closure of P 𝑃 P italic_P in ℙ N ( Ω ) superscript ℙ 𝑁 Ω \mathbb{P}^{N}(\Omega) blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) over 𝒦 f subscript 𝒦 𝑓 \mathcal{K}_{f} caligraphic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , i.e.,
(1)
V f := ∩ { P = 0 | P ∈ 𝒦 f [ x 0 , … , x N ] , P ( f ) ≡ 0 } ⊆ ℙ N ( Ω ) . assign subscript 𝑉 𝑓 conditional-set 𝑃 0 formulae-sequence 𝑃 subscript 𝒦 𝑓 subscript 𝑥 0 … subscript 𝑥 𝑁
𝑃 𝑓 0 superscript ℙ 𝑁 Ω V_{f}:=\cap\left\{{P=0\left|{P\in\mathcal{K}_{f}\left[x_{0},\ldots,x_{N}\right%
],P(f)\equiv 0}\right.}\right\}\subseteq\mathbb{P}^{N}(\Omega). italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT := ∩ { italic_P = 0 | italic_P ∈ caligraphic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ] , italic_P ( italic_f ) ≡ 0 } ⊆ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) .
Note that f 𝑓 f italic_f is algebraically nondegenerate over 𝒦 f subscript 𝒦 𝑓 \mathcal{K}_{f} caligraphic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT is equivalent to V f = ℙ N ( Ω ) subscript 𝑉 𝑓 superscript ℙ 𝑁 Ω V_{f}=\mathbb{P}^{N}(\Omega) italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT = blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) .
We also note that every moving hypersurface D 𝐷 D italic_D with defining function Q ∈ 𝒦 f [ x 0 , … , x N ] 𝑄 subscript 𝒦 𝑓 subscript 𝑥 0 … subscript 𝑥 𝑁
Q\in\mathcal{K}_{f}[x_{0},\dots,x_{N}] italic_Q ∈ caligraphic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ] can be seen as a hypersurface determined by Q 𝑄 Q italic_Q in ℙ N ( Ω ) . superscript ℙ 𝑁 Ω \mathbb{P}^{N}(\Omega). blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) .
Let V ⊂ ℙ N ( Ω ) 𝑉 superscript ℙ 𝑁 Ω V\subset{\mathbb{P}}^{N}(\Omega) italic_V ⊂ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) be an algebraic subvariety and D 1 , … , D q subscript 𝐷 1 … subscript 𝐷 𝑞
D_{1},...,D_{q} italic_D start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT be q 𝑞 q italic_q hypersurfaces in ℙ N ( Ω ) superscript ℙ 𝑁 Ω {\mathbb{P}}^{N}(\Omega) blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) . We say that D 1 , … , D q subscript 𝐷 1 … subscript 𝐷 𝑞
D_{1},...,D_{q} italic_D start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT are in m 𝑚 m italic_m -subgeneral position on V 𝑉 V italic_V if for any J ⊂ { 1 , ⋯ , q } 𝐽 1 ⋯ 𝑞 J\subset\{1,\cdots,q\} italic_J ⊂ { 1 , ⋯ , italic_q } with # J ≤ m + 1 # 𝐽 𝑚 1 \text{\#}J\leq m+1 # italic_J ≤ italic_m + 1 ,
dim ∩ j ∈ J D j ∩ V ≤ m − # J . subscript 𝑗 𝐽 dimension subscript 𝐷 𝑗 𝑉 𝑚 # 𝐽 \dim{\cap_{j\in J}}{D_{j}}\cap V\leq m-\text{\#}J. roman_dim ∩ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∩ italic_V ≤ italic_m - # italic_J .
When m = n 𝑚 𝑛 m=n italic_m = italic_n , we say D 1 , ⋯ , D q subscript 𝐷 1 ⋯ subscript 𝐷 𝑞
D_{1},\cdots,D_{q} italic_D start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , ⋯ , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT are in general position on V 𝑉 V italic_V .
Note that
dim ∩ j ∈ J D j ( z ) ∩ V ( z ) = dim ∩ j ∈ J D j ∩ V subscript 𝑗 𝐽 dimension subscript 𝐷 𝑗 𝑧 𝑉 𝑧 subscript 𝑗 𝐽 dimension subscript 𝐷 𝑗 𝑉 \dim{\cap_{j\in J}}{D_{j}}(z)\cap V(z)=\dim{\cap_{j\in J}}{D_{j}}\cap V roman_dim ∩ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) ∩ italic_V ( italic_z ) = roman_dim ∩ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∩ italic_V
for all z ∈ ℂ 𝑧 ℂ z\in\mathbb{C} italic_z ∈ blackboard_C excluding a discrete subset.
We prove the following general result.
Theorem 1.6 .
Let f 𝑓 f italic_f be a holomorphic map of ℂ ℂ {\mathbb{C}} blackboard_C into ℙ N ( ℂ ) superscript ℙ 𝑁 ℂ {\mathbb{P}}^{N}({\mathbb{C}}) blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_C ) . Let 𝒟 = { D 1 , … , D q } 𝒟 subscript 𝐷 1 … subscript 𝐷 𝑞 \mathcal{D}=\{D_{1},\ldots,D_{q}\} caligraphic_D = { italic_D start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT } be a family of slowly moving hypersurfaces in ℙ N ( ℂ ) superscript ℙ 𝑁 ℂ \mathbb{P}^{N}(\mathbb{C}) blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_C ) with respect to f 𝑓 f italic_f with deg D j = d j ( 1 ≤ j ≤ q \deg D_{j}=d_{j}(1\leq j\leq q roman_deg italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ≤ italic_j ≤ italic_q ). Let V f ⊂ ℙ N ( Ω ) subscript 𝑉 𝑓 superscript ℙ 𝑁 Ω V_{f}\subset{\mathbb{P}}^{N}(\Omega) italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ⊂ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) be given as in (1 ). Assume that D 1 , … , D q subscript 𝐷 1 … subscript 𝐷 𝑞
D_{1},\dots,D_{q} italic_D start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT are in m 𝑚 m italic_m -subgeneral position on V f subscript 𝑉 𝑓 V_{f} italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT and dim V f = n dimension subscript 𝑉 𝑓 𝑛 \dim V_{f}=n roman_dim italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT = italic_n . Assume that the following
Bezout property holds on V f subscript 𝑉 𝑓 V_{f} italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT for intersections among the divisors: If I , J ⊂ { 1 , … , q } 𝐼 𝐽
1 … 𝑞 I,J\subset\{1,...,q\} italic_I , italic_J ⊂ { 1 , … , italic_q } then
codim V f D I ∪ J = codim V f ( D I ∩ D J ) ≤ codim V f D I + codim V f D J , subscript codim subscript 𝑉 𝑓 subscript 𝐷 𝐼 𝐽 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 subscript 𝐷 𝐼 subscript 𝐷 𝐽 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 subscript 𝐷 𝐼 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 subscript 𝐷 𝐽 \mbox{codim}_{V_{f}}D_{I\cup J}=\mbox{codim}_{V_{f}}(D_{I}\cap D_{J})\leq\mbox%
{codim}_{V_{f}}D_{I}+\mbox{codim}_{V_{f}}D_{J}, codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_I ∪ italic_J end_POSTSUBSCRIPT = codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT ∩ italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_J end_POSTSUBSCRIPT ) ≤ codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT + codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_J end_POSTSUBSCRIPT ,
where for every subvariety Z 𝑍 Z italic_Z of ℙ N ( Ω ) , superscript ℙ 𝑁 Ω \mathbb{P}^{N}(\Omega), blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) , codim V f Z subscript codim subscript 𝑉 𝑓 𝑍 \mbox{codim}_{V_{f}}Z codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_Z is given by codim V f Z := dim V f − dim V f ∩ Z . assign subscript codim subscript 𝑉 𝑓 𝑍 dim subscript 𝑉 𝑓 dim subscript 𝑉 𝑓 𝑍 \mbox{codim}_{V_{f}}Z:=\mbox{dim}V_{f}-\mbox{dim}V_{f}\cap Z. codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_Z := dim italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT - dim italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ∩ italic_Z .
Then
∑ j = 1 q 1 d j m f ( r , D j ) ≤ e x c 3 2 ( 2 m − n + 1 + ϵ ) T f ( r ) . subscript 𝑒 𝑥 𝑐 superscript subscript 𝑗 1 𝑞 1 subscript 𝑑 𝑗 subscript 𝑚 𝑓 𝑟 subscript 𝐷 𝑗 3 2 2 𝑚 𝑛 1 italic-ϵ subscript 𝑇 𝑓 𝑟 \sum_{j=1}^{q}{1\over d_{j}}m_{f}(r,D_{j})\leq_{exc}{3\over 2}(2m-n+1+\epsilon%
)T_{f}(r). ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_q end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) ≤ start_POSTSUBSCRIPT italic_e italic_x italic_c end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG 3 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( 2 italic_m - italic_n + 1 + italic_ϵ ) italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) .
It is known that the Bezout property holds on projective spaces. Therefore Theorem 1.4 is the special case of Theorem 1.6 when V f = ℙ N ( Ω ) subscript 𝑉 𝑓 superscript ℙ 𝑁 Ω V_{f}={\mathbb{P}}^{N}(\Omega) italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT = blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) . Therefore the rest part of the paper is devoted to prove Theorem 1.6 .
2. Proof of Theorem 1.6
We begin with some background materials about moving targets. Let f : ℂ → ℙ N ( ℂ ) : 𝑓 → ℂ superscript ℙ 𝑁 ℂ f:\mathbb{C}\to\mathbb{P}^{N}(\mathbb{C}) italic_f : blackboard_C → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_C ) be a holomorphic map. The characteristic function of f 𝑓 f italic_f is defined by
T f ( r ) = ∫ 0 2 π log ‖ 𝐟 ( r e i θ ) ‖ d θ 2 π , subscript 𝑇 𝑓 𝑟 superscript subscript 0 2 𝜋 norm 𝐟 𝑟 superscript 𝑒 𝑖 𝜃 𝑑 𝜃 2 𝜋 {T_{f}}(r)=\int_{0}^{2\pi}{\log\left\|{{\bf f}(re^{i\theta}})\right\|}\frac{d%
\theta}{2\pi}, italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) = ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π end_POSTSUPERSCRIPT roman_log ∥ bold_f ( italic_r italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_θ end_POSTSUPERSCRIPT ) ∥ divide start_ARG italic_d italic_θ end_ARG start_ARG 2 italic_π end_ARG ,
where 𝐟 = ( f 0 , … , f N ) 𝐟 subscript 𝑓 0 … subscript 𝑓 𝑁 {\bf f}=(f_{0},...,f_{N}) bold_f = ( italic_f start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ) is a reduced representation of f 𝑓 f italic_f with entire functions f 0 , … , f N subscript 𝑓 0 … subscript 𝑓 𝑁
f_{0},...,f_{N} italic_f start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT having no common zeros and ‖ 𝐟 ( z ) ‖ = max { | f 0 ( z ) | , … , | f N ( z ) | } norm 𝐟 𝑧 subscript 𝑓 0 𝑧 … subscript 𝑓 𝑁 𝑧 \left\|{{\bf f}(z)}\right\|=\max\left\{{\left|{f_{0}(z)}\right|,...,\left|{f_{%
N}(z)}\right|}\right\} ∥ bold_f ( italic_z ) ∥ = roman_max { | italic_f start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) | , … , | italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) | } .
The proximity function of f 𝑓 f italic_f with respect to the moving hypersurface D 𝐷 D italic_D defined by a homogeneous polynomial Q 𝑄 Q italic_Q is defined by
m f ( r , D ) = ∫ 0 2 π λ D ( r e i θ ) ( 𝐟 ( r e i θ ) ) d θ 2 π subscript 𝑚 𝑓 𝑟 𝐷 superscript subscript 0 2 𝜋 subscript 𝜆 𝐷 𝑟 superscript 𝑒 𝑖 𝜃 𝐟 𝑟 superscript 𝑒 𝑖 𝜃 𝑑 𝜃 2 𝜋 m_{f}(r,D)=\int_{0}^{2\pi}\lambda_{D(re^{i\theta})}({\bf f}(re^{i\theta}))%
\frac{d\theta}{2\pi} italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r , italic_D ) = ∫ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π end_POSTSUPERSCRIPT italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_D ( italic_r italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_θ end_POSTSUPERSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT ( bold_f ( italic_r italic_e start_POSTSUPERSCRIPT italic_i italic_θ end_POSTSUPERSCRIPT ) ) divide start_ARG italic_d italic_θ end_ARG start_ARG 2 italic_π end_ARG
where λ D ( z ) ( 𝐟 ( z ) ) = log ‖ 𝐟 ( z ) ‖ d ‖ Q ( z ) ‖ ‖ Q ( 𝐟 ) ( z ) ‖ subscript 𝜆 𝐷 𝑧 𝐟 𝑧 superscript norm 𝐟 𝑧 𝑑 norm 𝑄 𝑧 norm 𝑄 𝐟 𝑧 \lambda_{D(z)}({\bf f}(z))=\log\frac{{{\left\|{{\bf f}(z)}\right\|}^{d}}\left%
\|{Q(z)}\right\|}{\left\|{Q({\bf f})(z)}\right\|} italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_D ( italic_z ) end_POSTSUBSCRIPT ( bold_f ( italic_z ) ) = roman_log divide start_ARG ∥ bold_f ( italic_z ) ∥ start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT ∥ italic_Q ( italic_z ) ∥ end_ARG start_ARG ∥ italic_Q ( bold_f ) ( italic_z ) ∥ end_ARG is the Weil function associated to D 𝐷 D italic_D composites with f 𝑓 f italic_f and ‖ Q ( z ) ‖ = max I ∈ ℐ d { | a I ( z ) | } norm 𝑄 𝑧 subscript 𝐼 subscript ℐ 𝑑 subscript 𝑎 𝐼 𝑧 \left\|{Q(z)}\right\|=\mathop{\max}\limits_{I\in\mathcal{I}_{d}}\left\{{\left|%
{a_{I}(z)}\right|}\right\} ∥ italic_Q ( italic_z ) ∥ = roman_max start_POSTSUBSCRIPT italic_I ∈ caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_d end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT { | italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z ) | } . If D 𝐷 D italic_D is a slowly moving hypersurface with respect to f 𝑓 f italic_f of degree d 𝑑 d italic_d , we have
m f ( r , D ) ≤ d T f ( r ) + o ( T f ( r ) ) subscript 𝑚 𝑓 𝑟 𝐷 𝑑 subscript 𝑇 𝑓 𝑟 𝑜 subscript 𝑇 𝑓 𝑟 m_{f}(r,D)\leq dT_{f}(r)+o(T_{f}(r)) italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r , italic_D ) ≤ italic_d italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) + italic_o ( italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) )
by the first main theorem for moving targets.
In 2022, Quang [6 ] introduced the notion of distributive constant Δ Δ \Delta roman_Δ as follows:
Definition 2.1 .
Let f : ℂ → ℙ N ( ℂ ) : 𝑓 → ℂ superscript ℙ 𝑁 ℂ f:\mathbb{C}\to\mathbb{P}^{N}(\mathbb{C}) italic_f : blackboard_C → blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_C ) be a holomorphic curve. Let D 1 , ⋯ , D q subscript 𝐷 1 ⋯ subscript 𝐷 𝑞
D_{1},\cdots,D_{q} italic_D start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , ⋯ , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT be q 𝑞 q italic_q hypersurfaces in ℙ N ( Ω ) superscript ℙ 𝑁 Ω {\mathbb{P}}^{N}(\Omega) blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) . Let V f subscript 𝑉 𝑓 V_{f} italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT be given as in (1 ). We define the distributive constant for D 1 , … , D q subscript 𝐷 1 … subscript 𝐷 𝑞
D_{1},...,D_{q} italic_D start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT with respect to f 𝑓 f italic_f by
Δ := max Γ ⊂ { 1 , … , q } # Γ codim V f ( ⋂ j ∈ Γ D j ) . assign Δ subscript Γ 1 … 𝑞 # Γ subscript codim subscript 𝑉 𝑓 subscript 𝑗 Γ subscript 𝐷 𝑗 \Delta:=\max_{\Gamma\subset\{1,...,q\}}{\#\Gamma\over\mbox{codim}_{V_{f}}(%
\bigcap_{j\in\Gamma}D_{j})}. roman_Δ := roman_max start_POSTSUBSCRIPT roman_Γ ⊂ { 1 , … , italic_q } end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG # roman_Γ end_ARG start_ARG codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( ⋂ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ roman_Γ end_POSTSUBSCRIPT italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG .
We remark that Quang’s original definition (See Definition 3.3 in [6 ] ) is different from Definition 2.1 . But by Lemma 3.3 in [15 ] , we can see that Definition 2.1 is equivalent to Definition 3.3 in [6 ] . We re-phrase the definition, according to Heier-Levin [2 ] , as follows:
Definition 2.2 .
With the assumptions and notations in Definition 2.1 , for a closed subset W 𝑊 W italic_W of V f subscript 𝑉 𝑓 V_{f} italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , let
α ( W ) = # { j | W ⊂ Supp D j } . 𝛼 𝑊 # conditional-set 𝑗 𝑊 Supp subscript 𝐷 𝑗 \alpha(W)=\#\{j~{}|~{}W\subset\mbox{Supp}D_{j}\}. italic_α ( italic_W ) = # { italic_j | italic_W ⊂ Supp italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT } .
We define
Δ := max ∅ ⊊ W ⊊ V f α ( W ) codim V f W . assign Δ subscript 𝑊 subscript 𝑉 𝑓 𝛼 𝑊 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 𝑊 \Delta:=\max_{\emptyset\subsetneq W\subsetneq V_{f}}{\alpha(W)\over\mbox{codim%
}_{V_{f}}W}. roman_Δ := roman_max start_POSTSUBSCRIPT ∅ ⊊ italic_W ⊊ italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG italic_α ( italic_W ) end_ARG start_ARG codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W end_ARG .
We show that the above two definitions are equivalent. Suppose that W ~ ~ 𝑊 \tilde{W} over~ start_ARG italic_W end_ARG is a subvariety of V f subscript 𝑉 𝑓 V_{f} italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT such that α ( W ) codim V f W 𝛼 𝑊 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 𝑊 {\alpha(W)\over\mbox{codim}_{V_{f}}W} divide start_ARG italic_α ( italic_W ) end_ARG start_ARG codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W end_ARG attains the maximum at W = W ~ . 𝑊 ~ 𝑊 W=\tilde{W}. italic_W = over~ start_ARG italic_W end_ARG . Reordering if necessary, we assume that W ~ ⊂ D j ~ 𝑊 subscript 𝐷 𝑗 \tilde{W}\subset D_{j} over~ start_ARG italic_W end_ARG ⊂ italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT for j = 1 , … , α ( W ~ ) . 𝑗 1 … 𝛼 ~ 𝑊
j=1,\dots,\alpha(\tilde{W}). italic_j = 1 , … , italic_α ( over~ start_ARG italic_W end_ARG ) . Let W ′ = ∩ j = 1 α ( W ~ ) D j . superscript 𝑊 ′ superscript subscript 𝑗 1 𝛼 ~ 𝑊 subscript 𝐷 𝑗 W^{\prime}=\cap_{j=1}^{\alpha(\tilde{W})}D_{j}. italic_W start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = ∩ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_α ( over~ start_ARG italic_W end_ARG ) end_POSTSUPERSCRIPT italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT . Then, clearly, W ~ ⊂ W ′ ~ 𝑊 superscript 𝑊 ′ \tilde{W}\subset W^{\prime} over~ start_ARG italic_W end_ARG ⊂ italic_W start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT and hence codim V f W ~ ≥ codim V f W ′ . subscript codim subscript 𝑉 𝑓 ~ 𝑊 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 superscript 𝑊 ′ \mbox{codim}_{V_{f}}\tilde{W}\geq\mbox{codim}_{V_{f}}W^{\prime}. codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT over~ start_ARG italic_W end_ARG ≥ codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT . On the other hand, W ~ ⊈ D j not-subset-of-nor-equals ~ 𝑊 subscript 𝐷 𝑗 \tilde{W}\nsubseteq D_{j} over~ start_ARG italic_W end_ARG ⊈ italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT for all j > α ( W ~ ) 𝑗 𝛼 ~ 𝑊 j>\alpha(\tilde{W}) italic_j > italic_α ( over~ start_ARG italic_W end_ARG ) implies that W ′ ⊈ D j not-subset-of-nor-equals superscript 𝑊 ′ subscript 𝐷 𝑗 W^{\prime}\nsubseteq D_{j} italic_W start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⊈ italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT for all j > α ( W ~ ) 𝑗 𝛼 ~ 𝑊 j>\alpha(\tilde{W}) italic_j > italic_α ( over~ start_ARG italic_W end_ARG ) . So α ( W ~ ) = α ( W ′ ) . 𝛼 ~ 𝑊 𝛼 superscript 𝑊 ′ \alpha(\tilde{W})=\alpha(W^{\prime}). italic_α ( over~ start_ARG italic_W end_ARG ) = italic_α ( italic_W start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) . Thus we have
α ( W ′ ) codim V f W ′ ≥ α ( W ~ ) codim V f W ~ . 𝛼 superscript 𝑊 ′ subscript codim subscript 𝑉 𝑓 superscript 𝑊 ′ 𝛼 ~ 𝑊 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 ~ 𝑊 {\alpha(W^{\prime})\over\mbox{codim}_{V_{f}}W^{\prime}}\geq{\alpha(\tilde{W})%
\over\mbox{codim}_{V_{f}}\tilde{W}}. divide start_ARG italic_α ( italic_W start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) end_ARG start_ARG codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ≥ divide start_ARG italic_α ( over~ start_ARG italic_W end_ARG ) end_ARG start_ARG codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT over~ start_ARG italic_W end_ARG end_ARG .
By our assumption for W ~ ~ 𝑊 \tilde{W} over~ start_ARG italic_W end_ARG , we get
α ( W ′ ) codim V f W ′ = α ( W ~ ) codim V f W ~ . 𝛼 superscript 𝑊 ′ subscript codim subscript 𝑉 𝑓 superscript 𝑊 ′ 𝛼 ~ 𝑊 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 ~ 𝑊 {\alpha(W^{\prime})\over\mbox{codim}_{V_{f}}W^{\prime}}={\alpha(\tilde{W})%
\over\mbox{codim}_{V_{f}}\tilde{W}}. divide start_ARG italic_α ( italic_W start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) end_ARG start_ARG codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG = divide start_ARG italic_α ( over~ start_ARG italic_W end_ARG ) end_ARG start_ARG codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT over~ start_ARG italic_W end_ARG end_ARG .
This means that, in Definition 2.2 , we only need to consider those W 𝑊 W italic_W which are the intersections of some D i subscript 𝐷 𝑖 D_{i} italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ’s, and our claim follows from this observation. In the following, when we deal with W 𝑊 W italic_W , we always assume that W 𝑊 W italic_W is the intersection of some D i subscript 𝐷 𝑖 D_{i} italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ’s.
S.D. Quang obtained the following result.
Theorem 2.3 (S.D. Quang, Lei Shi, Qiming Yan and Guangsheng Yu [12 ] ).
Let f 𝑓 f italic_f be a holomorphic map of ℂ ℂ {\mathbb{C}} blackboard_C into ℙ N ( ℂ ) superscript ℙ 𝑁 ℂ {\mathbb{P}}^{N}({\mathbb{C}}) blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_C ) .
Let { D j } j = 1 q superscript subscript subscript 𝐷 𝑗 𝑗 1 𝑞 \{D_{j}\}_{j=1}^{q} { italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_q end_POSTSUPERSCRIPT be a family of slowly moving hypersurfaces in ℙ N ( ℂ ) superscript ℙ 𝑁 ℂ {\mathbb{P}}^{N}({\mathbb{C}}) blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_C ) with deg D j = d j ( 1 ≤ j ≤ q \deg D_{j}=d_{j}(1\leq j\leq q roman_deg italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT = italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ≤ italic_j ≤ italic_q ).
Let V f ⊂ ℙ N ( Ω ) subscript 𝑉 𝑓 superscript ℙ 𝑁 Ω V_{f}\subset\mathbb{P}^{N}(\Omega) italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ⊂ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) be given as in (1 ). Assume that dim V f = n dimension subscript 𝑉 𝑓 𝑛 \dim V_{f}=n roman_dim italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT = italic_n .
Then, for any ϵ > 0 italic-ϵ 0 \epsilon>0 italic_ϵ > 0 ,
∑ j = 1 q 1 d j m f ( r , D j ) ≤ e x c ( ( n + 1 ) max ∅ ⊊ W ⊊ V f α ( W ) codim V f W + ϵ ) T f ( r ) . subscript 𝑒 𝑥 𝑐 superscript subscript 𝑗 1 𝑞 1 subscript 𝑑 𝑗 subscript 𝑚 𝑓 𝑟 subscript 𝐷 𝑗 𝑛 1 subscript 𝑊 subscript 𝑉 𝑓 𝛼 𝑊 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 𝑊 italic-ϵ subscript 𝑇 𝑓 𝑟 \sum_{j=1}^{q}{1\over d_{j}}m_{f}(r,D_{j})\leq_{exc}\left((n+1)\max_{\emptyset%
\subsetneq W\subsetneq V_{f}}{\alpha(W)\over\mbox{codim}_{V_{f}}W}+\epsilon%
\right)T_{f}(r). ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_q end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) ≤ start_POSTSUBSCRIPT italic_e italic_x italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( ( italic_n + 1 ) roman_max start_POSTSUBSCRIPT ∅ ⊊ italic_W ⊊ italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG italic_α ( italic_W ) end_ARG start_ARG codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W end_ARG + italic_ϵ ) italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) .
We derive the following corollary of the Theorem 2.3 .
Corollary 2.4 .
We adopt the assumption in Theorem 2.3 . Let W 0 subscript 𝑊 0 W_{0} italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT be a closed subset of V f ⊂ ℙ N ( Ω ) subscript 𝑉 𝑓 superscript ℙ 𝑁 Ω V_{f}\subset{\mathbb{P}}^{N}(\Omega) italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ⊂ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) . Then, for any ϵ > 0 , italic-ϵ 0 \epsilon>0, italic_ϵ > 0 , we have
∑ j = 1 q 1 d j m f ( r , D j ) ≤ e x c ( α ( W 0 ) + ( n + 1 ) max ϕ ⊊ W ⊊ V f α ( W ) − α ( W ∪ W 0 ) codim V f W + ϵ ) T f ( r ) . subscript 𝑒 𝑥 𝑐 superscript subscript 𝑗 1 𝑞 1 subscript 𝑑 𝑗 subscript 𝑚 𝑓 𝑟 subscript 𝐷 𝑗 𝛼 subscript 𝑊 0 𝑛 1 subscript italic-ϕ 𝑊 subscript 𝑉 𝑓 𝛼 𝑊 𝛼 𝑊 subscript 𝑊 0 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 𝑊 italic-ϵ subscript 𝑇 𝑓 𝑟 \sum_{j=1}^{q}{1\over d_{j}}m_{f}(r,D_{j})\leq_{exc}\left(\alpha(W_{0})+(n+1)%
\max_{\phi\subsetneq W\subsetneq{V_{f}}}{\alpha(W)-\alpha(W\cup W_{0})\over%
\mbox{codim}_{V_{f}}W}+\epsilon\right)T_{f}(r). ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_q end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) ≤ start_POSTSUBSCRIPT italic_e italic_x italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) + ( italic_n + 1 ) roman_max start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ ⊊ italic_W ⊊ italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG italic_α ( italic_W ) - italic_α ( italic_W ∪ italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W end_ARG + italic_ϵ ) italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) .
Proof.
Without loss of generality, we suppose that W 0 ⊂ Supp D j subscript 𝑊 0 Supp subscript 𝐷 𝑗 W_{0}\subset\mbox{Supp}D_{j} italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ⊂ Supp italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT for j = q − α ( W 0 ) + 1 , … , q 𝑗 𝑞 𝛼 subscript 𝑊 0 1 … 𝑞
j=q-\alpha(W_{0})+1,\dots,q italic_j = italic_q - italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) + 1 , … , italic_q . Let q ′ = q − α ( W 0 ) superscript 𝑞 ′ 𝑞 𝛼 subscript 𝑊 0 q^{\prime}=q-\alpha(W_{0}) italic_q start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_q - italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) . Let
α ′ ( W ) = # { i ≤ q ′ | W ⊂ Supp D i } . superscript 𝛼 ′ 𝑊 # conditional-set 𝑖 superscript 𝑞 ′ 𝑊 Supp subscript 𝐷 𝑖 \alpha^{\prime}(W)=\#\{i\leq q^{\prime}~{}|~{}W\subset\mbox{Supp}D_{i}\}. italic_α start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_W ) = # { italic_i ≤ italic_q start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT | italic_W ⊂ Supp italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } .
Note that α ′ ( W ) = α ( W ) − α ( W ∪ W 0 ) superscript 𝛼 ′ 𝑊 𝛼 𝑊 𝛼 𝑊 subscript 𝑊 0 \alpha^{\prime}(W)=\alpha(W)-\alpha(W\cup W_{0}) italic_α start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_W ) = italic_α ( italic_W ) - italic_α ( italic_W ∪ italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) .
Then by the first main theorem for moving targets and α ( W 0 ) = q − q ′ 𝛼 subscript 𝑊 0 𝑞 superscript 𝑞 ′ \alpha(W_{0})=q-q^{\prime} italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_q - italic_q start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ,
∑ i = q ′ + 1 q 1 d i m f ( r , D i ) ≤ ( α ( W 0 ) + ϵ ) T f ( r ) . superscript subscript 𝑖 superscript 𝑞 ′ 1 𝑞 1 subscript 𝑑 𝑖 subscript 𝑚 𝑓 𝑟 subscript 𝐷 𝑖 𝛼 subscript 𝑊 0 italic-ϵ subscript 𝑇 𝑓 𝑟 \sum_{i=q^{\prime}+1}^{q}{1\over d_{i}}m_{f}(r,D_{i})\leq(\alpha(W_{0})+%
\epsilon)T_{f}(r). ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = italic_q start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_q end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ≤ ( italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_ϵ ) italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r ) .
Thus, Theorem 2.3 implies that
∑ j = 1 q 1 d j m f ( r , D j ) superscript subscript 𝑗 1 𝑞 1 subscript 𝑑 𝑗 subscript 𝑚 𝑓 𝑟 subscript 𝐷 𝑗 \displaystyle\sum_{j=1}^{q}{1\over d_{j}}m_{f}(r,D_{j}) ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_q end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT )
= \displaystyle= =
∑ i = 1 q ′ 1 d i m f ( r , D i ) + ∑ i = q ′ + 1 q 1 d i m f ( r , D i ) superscript subscript 𝑖 1 superscript 𝑞 ′ 1 subscript 𝑑 𝑖 subscript 𝑚 𝑓 𝑟 subscript 𝐷 𝑖 superscript subscript 𝑖 superscript 𝑞 ′ 1 𝑞 1 subscript 𝑑 𝑖 subscript 𝑚 𝑓 𝑟 subscript 𝐷 𝑖 \displaystyle\sum_{i=1}^{q^{\prime}}{1\over d_{i}}m_{f}(r,D_{i})+\sum_{i=q^{%
\prime}+1}^{q}{1\over d_{i}}m_{f}(r,D_{i}) ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_q start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) + ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = italic_q start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_q end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r , italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT )
≤ e x c subscript 𝑒 𝑥 𝑐 \displaystyle\leq_{exc} ≤ start_POSTSUBSCRIPT italic_e italic_x italic_c end_POSTSUBSCRIPT
( ( n + 1 ) max ∅ ⊊ W ⊊ V f α ′ ( W ) codim V f W + ϵ ) T f ( r ) 𝑛 1 subscript 𝑊 subscript 𝑉 𝑓 superscript 𝛼 ′ 𝑊 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 𝑊 italic-ϵ subscript 𝑇 𝑓 𝑟 \displaystyle\left((n+1)\max_{\emptyset\subsetneq W\subsetneq V_{f}}{\alpha^{%
\prime}(W)\over\mbox{codim}_{V_{f}}W}+\epsilon\right)T_{f}(r) ( ( italic_n + 1 ) roman_max start_POSTSUBSCRIPT ∅ ⊊ italic_W ⊊ italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG italic_α start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_W ) end_ARG start_ARG codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W end_ARG + italic_ϵ ) italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r )
+ ( α ( W 0 ) + ϵ ) T f ( r ) 𝛼 subscript 𝑊 0 italic-ϵ subscript 𝑇 𝑓 𝑟 \displaystyle+\Big{(}\alpha(W_{0})+\epsilon\Big{)}T_{f}(r) + ( italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_ϵ ) italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_r )
which is we desired.
∎
Proof.
We divide the proof into two cases. The first case is that for every algebraic subvariety W ⊂ V f ⊂ ℙ N ( Ω ) 𝑊 subscript 𝑉 𝑓 superscript ℙ 𝑁 Ω W\subset V_{f}\subset{\mathbb{P}}^{N}(\Omega) italic_W ⊂ italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ⊂ blackboard_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_Ω ) with W ≠ ∅ 𝑊 W\not=\emptyset italic_W ≠ ∅ , we have codim V f W ≥ n + 1 2 m − n + 1 α ( W ) subscript codim subscript 𝑉 𝑓 𝑊 𝑛 1 2 𝑚 𝑛 1 𝛼 𝑊 \mbox{codim}_{V_{f}}W\geq{n+1\over 2m-n+1}\alpha(W) codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W ≥ divide start_ARG italic_n + 1 end_ARG start_ARG 2 italic_m - italic_n + 1 end_ARG italic_α ( italic_W ) . Then, by Definition 2.2 , we have Δ ≤ 2 m − n + 1 n + 1 Δ 2 𝑚 𝑛 1 𝑛 1 \Delta\leq{2m-n+1\over n+1} roman_Δ ≤ divide start_ARG 2 italic_m - italic_n + 1 end_ARG start_ARG italic_n + 1 end_ARG . So the result follows easily from Theorem 2.3 .
Otherwise, we take a subvariety W 0 ⊂ V subscript 𝑊 0 𝑉 W_{0}\subset V italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ⊂ italic_V such that the quantity
n + 1 − codim V f W 2 m − n + 1 − α ( W ) 𝑛 1 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 𝑊 2 𝑚 𝑛 1 𝛼 𝑊 {n+1-\mbox{codim}_{V_{f}}W\over 2m-n+1-\alpha(W)} divide start_ARG italic_n + 1 - codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W end_ARG start_ARG 2 italic_m - italic_n + 1 - italic_α ( italic_W ) end_ARG
is maximized at W = W 0 𝑊 subscript 𝑊 0 W=W_{0} italic_W = italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT . We assume that W 0 subscript 𝑊 0 W_{0} italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT is an intersection
D I subscript 𝐷 𝐼 D_{I} italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_I end_POSTSUBSCRIPT for some I ⊂ { 1 , ⋯ , q } 𝐼 1 ⋯ 𝑞 I\subset\{1,\cdots,q\} italic_I ⊂ { 1 , ⋯ , italic_q } . Let
σ := n + 1 − codim V f W 0 2 m − n + 1 − α ( W 0 ) . assign 𝜎 𝑛 1 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 subscript 𝑊 0 2 𝑚 𝑛 1 𝛼 subscript 𝑊 0 \sigma:={n+1-\mbox{codim}_{V_{f}}W_{0}\over 2m-n+1-\alpha(W_{0})}. italic_σ := divide start_ARG italic_n + 1 - codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG 2 italic_m - italic_n + 1 - italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG .
Note that σ 𝜎 \sigma italic_σ is the slope of the straight line passing through ( 2 m − n + 1 , n + 1 ) 2 𝑚 𝑛 1 𝑛 1 (2m-n+1,n+1) ( 2 italic_m - italic_n + 1 , italic_n + 1 ) and ( α ( W 0 ) , codim V f W 0 ) 𝛼 subscript 𝑊 0 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 subscript 𝑊 0 (\alpha(W_{0}),\mbox{codim}_{V_{f}}W_{0}) ( italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) , codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) .
Take arbitrary ∅ ⊊ W ⊊ V f 𝑊 subscript 𝑉 𝑓 \emptyset\subsetneq W\subsetneq V_{f} ∅ ⊊ italic_W ⊊ italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT . By Corollary 2.4 , it suffices to show that
α ( W 0 ) + ( n + 1 ) α ( W ) − α ( W ∪ W 0 ) codim V f W ≤ 3 2 ( 2 m − n + 1 ) . 𝛼 subscript 𝑊 0 𝑛 1 𝛼 𝑊 𝛼 𝑊 subscript 𝑊 0 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 𝑊 3 2 2 𝑚 𝑛 1 \alpha(W_{0})+(n+1){\alpha(W)-\alpha(W\cup W_{0})\over\mbox{codim}_{V_{f}}W}%
\leq{3\over 2}(2m-n+1). italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) + ( italic_n + 1 ) divide start_ARG italic_α ( italic_W ) - italic_α ( italic_W ∪ italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W end_ARG ≤ divide start_ARG 3 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( 2 italic_m - italic_n + 1 ) .
Assume that W = D J 𝑊 subscript 𝐷 𝐽 W=D_{J} italic_W = italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_J end_POSTSUBSCRIPT for some nonempty J ⊂ { 1 , … , q } 𝐽 1 … 𝑞 J\subset\{1,...,q\} italic_J ⊂ { 1 , … , italic_q } (the case α ( W ) = 0 , J = ∅ formulae-sequence 𝛼 𝑊 0 𝐽 \alpha(W)=0,J=\emptyset italic_α ( italic_W ) = 0 , italic_J = ∅ , follows from m 𝑚 m italic_m -subgeneral position).
From the claim in page 19 of Heier-Levin [2 ] (apply the same argument in [2 ] ),
we have
α ( W 0 ) − α ( W ∪ W 0 ) codim V f W ≤ 1 σ . 𝛼 subscript 𝑊 0 𝛼 𝑊 subscript 𝑊 0 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 𝑊 1 𝜎 {\alpha(W_{0})-\alpha(W\cup W_{0})\over\mbox{codim}_{V_{f}}W}\leq{1\over\sigma}. divide start_ARG italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) - italic_α ( italic_W ∪ italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W end_ARG ≤ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_σ end_ARG .
Hence
(2)
α ( W 0 ) + ( n + 1 ) α ( W ) − α ( W ∪ W 0 ) codim V f W ≤ α ( W 0 ) + n + 1 σ . 𝛼 subscript 𝑊 0 𝑛 1 𝛼 𝑊 𝛼 𝑊 subscript 𝑊 0 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 𝑊 𝛼 subscript 𝑊 0 𝑛 1 𝜎 \alpha(W_{0})+(n+1){\alpha(W)-\alpha(W\cup W_{0})\over\mbox{codim}_{V_{f}}W}%
\leq\alpha(W_{0})+{n+1\over\sigma}. italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) + ( italic_n + 1 ) divide start_ARG italic_α ( italic_W ) - italic_α ( italic_W ∪ italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W end_ARG ≤ italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) + divide start_ARG italic_n + 1 end_ARG start_ARG italic_σ end_ARG .
Finally, consider Vojta’s Nochka-weight-diagram [17 ] (See the figure below).
α ( W ) 𝛼 𝑊 \alpha(W) italic_α ( italic_W ) c o d i m L 𝑐 𝑜 𝑑 𝑖 𝑚 L codim\textit{L} italic_c italic_o italic_d italic_i italic_m L Q 𝑄 Q italic_Q P 1 subscript 𝑃 1 P_{1} italic_P start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT P 2 subscript 𝑃 2 P_{2} italic_P start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT P 𝑃 P italic_P ( m + 1 , n + 1 ) 𝑚 1 𝑛 1 (m+1,n+1) ( italic_m + 1 , italic_n + 1 ) ( 2 m − n + 1 , n + 1 ) 2 𝑚 𝑛 1 𝑛 1 (2m-n+1,n+1) ( 2 italic_m - italic_n + 1 , italic_n + 1 )
We note that from our assumption that codim V f W 0 < n + 1 2 m − n + 1 α ( W 0 ) subscript codim subscript 𝑉 𝑓 subscript 𝑊 0 𝑛 1 2 𝑚 𝑛 1 𝛼 subscript 𝑊 0 \mathrm{codim}_{V_{f}}W_{0}<{n+1\over 2m-n+1}\alpha(W_{0}) roman_codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT < divide start_ARG italic_n + 1 end_ARG start_ARG 2 italic_m - italic_n + 1 end_ARG italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) , P = ( α ( W 0 ) , codim V f W 0 ) 𝑃 𝛼 subscript 𝑊 0 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 subscript 𝑊 0 P=(\alpha(W_{0}),\mbox{codim}_{V_{f}}W_{0}) italic_P = ( italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) , codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) lies below
the line y = n + 1 2 m − n + 1 x 𝑦 𝑛 1 2 𝑚 𝑛 1 𝑥 y={n+1\over 2m-n+1}x italic_y = divide start_ARG italic_n + 1 end_ARG start_ARG 2 italic_m - italic_n + 1 end_ARG italic_x . From m 𝑚 m italic_m -subgeneral position, it also lies to the left of the
the line y = x + n − m 𝑦 𝑥 𝑛 𝑚 y=x+n-m italic_y = italic_x + italic_n - italic_m . Therefore P 𝑃 P italic_P must lie below and to the left of the intersection point Q = ( 2 m − n + 1 2 , n + 1 2 ) 𝑄 2 𝑚 𝑛 1 2 𝑛 1 2 Q=\left({2m-n+1\over 2},{n+1\over 2}\right) italic_Q = ( divide start_ARG 2 italic_m - italic_n + 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG , divide start_ARG italic_n + 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ) of the above two straight lines.
Thus, we have
(3)
α ( W 0 ) < 2 m − n + 1 2 , 𝛼 subscript 𝑊 0 2 𝑚 𝑛 1 2 \alpha(W_{0})<{2m-n+1\over 2}, italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) < divide start_ARG 2 italic_m - italic_n + 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ,
codim V f W 0 < n + 1 2 . subscript codim subscript 𝑉 𝑓 subscript 𝑊 0 𝑛 1 2 \mbox{codim}_{V_{f}}W_{0}<{n+1\over 2}. codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT < divide start_ARG italic_n + 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG .
Since σ > n + 1 2 m − n + 1 𝜎 𝑛 1 2 𝑚 𝑛 1 \sigma>{n+1\over 2m-n+1} italic_σ > divide start_ARG italic_n + 1 end_ARG start_ARG 2 italic_m - italic_n + 1 end_ARG (See the figure), by using (3 ), we obtain
α ( W 0 ) + n + 1 σ 𝛼 subscript 𝑊 0 𝑛 1 𝜎 \displaystyle\alpha(W_{0})+{n+1\over\sigma} italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) + divide start_ARG italic_n + 1 end_ARG start_ARG italic_σ end_ARG
< \displaystyle< <
α ( W 0 ) + 2 m − n + 1 𝛼 subscript 𝑊 0 2 𝑚 𝑛 1 \displaystyle\alpha(W_{0})+2m-n+1 italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) + 2 italic_m - italic_n + 1
< \displaystyle< <
2 m − n + 1 2 + 2 m − n + 1 2 𝑚 𝑛 1 2 2 𝑚 𝑛 1 \displaystyle{2m-n+1\over 2}+2m-n+1 divide start_ARG 2 italic_m - italic_n + 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG + 2 italic_m - italic_n + 1
= \displaystyle= =
3 2 ( 2 m − n + 1 ) . 3 2 2 𝑚 𝑛 1 \displaystyle{3\over 2}(2m-n+1). divide start_ARG 3 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( 2 italic_m - italic_n + 1 ) .
Combing above with (2 ), we get
α ( W 0 ) + ( n + 1 ) α ( W ) − α ( W ∪ W 0 ) codim V f W ≤ 3 2 ( 2 m − n + 1 ) . 𝛼 subscript 𝑊 0 𝑛 1 𝛼 𝑊 𝛼 𝑊 subscript 𝑊 0 subscript codim subscript 𝑉 𝑓 𝑊 3 2 2 𝑚 𝑛 1 \alpha(W_{0})+(n+1){\alpha(W)-\alpha(W\cup W_{0})\over\mbox{codim}_{V_{f}}W}%
\leq{3\over 2}(2m-n+1). italic_α ( italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) + ( italic_n + 1 ) divide start_ARG italic_α ( italic_W ) - italic_α ( italic_W ∪ italic_W start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG codim start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_W end_ARG ≤ divide start_ARG 3 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( 2 italic_m - italic_n + 1 ) .
The theorem thus follows from Corollary 2.4 . ∎