跳到论文正文
W Papers独立论文阅读器 arXiv:2412.20886 论文正文 计算阅读时间 · 0%
引用这篇论文根据当前论文元数据生成,正式投稿前建议核对。

    
  

Про компактнi топологiï на напiвгрупi скiнченних часткових порядкових iзоморфiзмiв обмеженого рангу нескiнченноï лiнiйно впорядкованоï множини

Олег Гутiк, Максим Щипель Львiвський нацiональний унiверситет iм. Iвана Франка, Унiверситецька 1, Львiв, 79000, Україна [email protected], [email protected]
(Date: December 30, 2024)
Анотацiя.

Ми дослiджуємо топологiзацiю напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) скiнченних часткових порядкових iзоморфiзмiв обмеженого рангу нескiнченноï лiнiйно впорядкованоï множини (L,⩽)𝐿(L,\leqslant)( italic_L , ⩽ ). Зокрема, доведено, що кожна T1subscript𝑇1T_{1}italic_T start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT лiво-топологiчна (право-топологiчна) напiвгрупа 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) є цiлком гаусдорфовим, урисонiвським, цiлком вiдокремлюваним, розрiдженим простором. Доведено, що на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) iснує єдина гаусдорфова злiченно компактна (псевдокомпактна) трансляцiйно-неперервна топологiя, яка є компактною, а також, що компактифiкацiя Бора гаусдорфової топологiчної напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) є тривiальною напiвгрупою.


Oleg Gutik, Maksym Shchypel, On compact topologies on the semigroup of finite partial order isomorphisms of a bounded rank of an infinite linear ordered set.

We study topologization of the semigroup 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) of finite partial order isomorphisms of a bounded rank of an infinite linear ordered set (L,⩽)𝐿(L,\leqslant)( italic_L , ⩽ ). In particular we show that every T1subscript𝑇1T_{1}italic_T start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT left-topological (right-topological) semigroup 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) is a completely Hausdorff, Urysohn, totally separated, scattered space. We prove that on the semigroup 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) admits a unique Hausdorff countably compact (pseudocompact) shift-continuous topology which is compact, and the Bohr compactification of a Hausdorff topological semigroup 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) is the trivial semigroup.

Key words and phrases:
Iнверсна напiвгрупа, частковий порядковий iзоморфiзм, напiвтопологiчна напiвгрупа, компактний, злiченно компактний, псевдокомпактний, цiлком вiдокремлюваний, розрiджений, компактифiкацiя Бора.
2020 Mathematics Subject Classification:
22M15, 54A10, 54D10, 54D30, 54H10

1. Вступ

У цiй працi ми користуємося термiнологiєю з монографiй [5, 6, 7, 9, 15, 16, 17].

Якщо визначене часткове вiдображення α:X⇀Y:𝛼⇀𝑋𝑌\alpha\colon X\rightharpoonup Yitalic_α : italic_X ⇀ italic_Y з множини X𝑋Xitalic_X у множину Y𝑌Yitalic_Y, то через dom⁡αdom𝛼\operatorname{dom}\alpharoman_dom italic_α i ran⁡αran𝛼\operatorname{ran}\alpharoman_ran italic_α будемо позначати його область визначення та область значень, вiдповiдно, а через (x)⁢α𝑥𝛼(x)\alpha( italic_x ) italic_α i (A)⁢α𝐴𝛼(A)\alpha( italic_A ) italic_α — образи елемента x∈dom⁡α𝑥dom𝛼x\in\operatorname{dom}\alphaitalic_x ∈ roman_dom italic_α та пiдмножини A⊆dom⁡α𝐴dom𝛼A\subseteq\operatorname{dom}\alphaitalic_A ⊆ roman_dom italic_α при частковому вiдображеннi α𝛼\alphaitalic_α, вiдповiдно. Також через rank⁡αrank𝛼\operatorname{rank}\alpharoman_rank italic_α будемо позначати ранг часткового вiдображення α:X⇀Y:𝛼⇀𝑋𝑌\alpha\colon X\rightharpoonup Yitalic_α : italic_X ⇀ italic_Y, тобто rank⁡α=|dom⁡α|rank𝛼dom𝛼\operatorname{rank}\alpha=|\operatorname{dom}\alpha|roman_rank italic_α = | roman_dom italic_α |.

Нехай (X,≦)𝑋(X,\leqq)( italic_X , ≦ ) — частково впорядкована множина. Для довiльного елемента x𝑥xitalic_x з (X,≦)𝑋(X,\leqq)( italic_X , ≦ ) позначимо

↑≦x={y∈X:x≦y},↓≦x={y∈X:y≦x}i↓≦∘x=↓≦x∖{x}.{\uparrow}_{\leqq}x=\left\{y\in X\colon x\leqq y\right\},\qquad{\downarrow}_{% \leqq}x=\left\{y\in X\colon y\leqq x\right\}\qquad\hbox{i}\qquad{\downarrow}_{% \leqq}^{\circ}x={\downarrow}_{\leqq}x\setminus\{x\}.↑ start_POSTSUBSCRIPT ≦ end_POSTSUBSCRIPT italic_x = { italic_y ∈ italic_X : italic_x ≦ italic_y } , ↓ start_POSTSUBSCRIPT ≦ end_POSTSUBSCRIPT italic_x = { italic_y ∈ italic_X : italic_y ≦ italic_x } i ↓ start_POSTSUBSCRIPT ≦ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∘ end_POSTSUPERSCRIPT italic_x = ↓ start_POSTSUBSCRIPT ≦ end_POSTSUBSCRIPT italic_x ∖ { italic_x } .

Надалi через E⁢(S)𝐸𝑆E(S)italic_E ( italic_S ) позначатимемо множину iдемпотентiв напiвгрупи S𝑆Sitalic_S. Напiвгрупа iдемпотентiв називається в’язкою, а комутативна напiвгрупа iдемпотентiв — напiвґраткою.

Якщо S𝑆Sitalic_S — напiвгрупа, то на E⁢(S)𝐸𝑆E(S)italic_E ( italic_S ) визначено частковий порядок: e≼fprecedes-or-equals𝑒𝑓e\preccurlyeq fitalic_e ≼ italic_f тодi i лише тодi, коли e⁢f=f⁢e=e𝑒𝑓𝑓𝑒𝑒ef=fe=eitalic_e italic_f = italic_f italic_e = italic_e. Так означений частковий порядок на E⁢(S)𝐸𝑆E(S)italic_E ( italic_S ) називається природним.

Напiвгрупа S𝑆Sitalic_S називається iнверсною, якщо для довiльного елемента s∈S𝑠𝑆s\in Sitalic_s ∈ italic_S iснує єдиний елемент s−1∈Ssuperscript𝑠1𝑆s^{-1}\in Sitalic_s start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_S такий, що s⁢s−1⁢s=s𝑠superscript𝑠1𝑠𝑠ss^{-1}s=sitalic_s italic_s start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_s = italic_s i s−1⁢s⁢s−1=s−1superscript𝑠1𝑠superscript𝑠1superscript𝑠1s^{-1}ss^{-1}=s^{-1}italic_s start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_s italic_s start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_s start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT [2]. В iнверснiй напiвгрупi S𝑆Sitalic_S вище означений елемент s−1superscript𝑠1s^{-1}italic_s start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT називається iнверсним до s𝑠sitalic_s.

Означимо вiдношення ≼precedes-or-equals\preccurlyeq≼ на iнверснiй напiвгрупi S𝑆Sitalic_S так: s≼tprecedes-or-equals𝑠𝑡s\preccurlyeq titalic_s ≼ italic_t тодi i лише тодi, коли s=t⁢e𝑠𝑡𝑒s=teitalic_s = italic_t italic_e, для деякого iдемпотента e∈S𝑒𝑆e\in Sitalic_e ∈ italic_S. Так означений частковий порядок називається природним частковим порядком на iнверснiй напiвгрупi S𝑆Sitalic_S [2]. Очевидно, що звуження природного часткового порядку ≼precedes-or-equals\preccurlyeq≼ на iнверснiй напiвгрупi S𝑆Sitalic_S на її в’язку E⁢(S)𝐸𝑆E(S)italic_E ( italic_S ) є природним частковим порядком на E⁢(S)𝐸𝑆E(S)italic_E ( italic_S ).

Через ℐ⁢(X)ℐ𝑋\mathscr{I}(X)script_I ( italic_X ) позначимо множину всiх часткових взаємно однозначних перетворень множини X𝑋Xitalic_X разом з такою напiвгруповою операцiєю

x⁢(α⁢β)=(x⁢α)⁢β,якщоx∈dom⁡(α⁢β)={y∈dom⁡α:y⁢α∈dom⁡β},дляα,β∈ℐλ.formulae-sequenceformulae-sequence𝑥𝛼𝛽𝑥𝛼𝛽якщо𝑥dom𝛼𝛽conditional-set𝑦dom𝛼𝑦𝛼dom𝛽для𝛼𝛽subscriptℐ𝜆x(\alpha\beta)=(x\alpha)\beta,\quad\mbox{\T2A\cyrya\T2A\cyrk\T2A\cyrshch% \T2A\cyro}\quad x\in\operatorname{dom}(\alpha\beta)=\{y\in\operatorname{dom}% \alpha\colon y\alpha\in\operatorname{dom}\beta\},\qquad\mbox{\T2A\cyrd% \T2A\cyrl\T2A\cyrya}\quad\alpha,\beta\in\mathscr{I}_{\lambda}.italic_x ( italic_α italic_β ) = ( italic_x italic_α ) italic_β , якщо italic_x ∈ roman_dom ( italic_α italic_β ) = { italic_y ∈ roman_dom italic_α : italic_y italic_α ∈ roman_dom italic_β } , для italic_α , italic_β ∈ script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_λ end_POSTSUBSCRIPT .

Напiвгрупа ℐ⁢(X)ℐ𝑋\mathscr{I}(X)script_I ( italic_X ) називається симетричною iнверсною напiвгрупою або симетричним iнверсним моноїдом над множиною X𝑋Xitalic_X (див. [6]). Симетрична iнверсна напiвгрупа введена В. В. Вагнером у працях [1, 2] i вона вiдiграє важливу роль у теорiї напiвгруп. Надалi, якщо для α,β∈ℐ⁢(X)𝛼𝛽ℐ𝑋\alpha,\beta\in\mathscr{I}(X)italic_α , italic_β ∈ script_I ( italic_X ) виконуються умови dom⁡α⊆dom⁡βdom𝛼dom𝛽\operatorname{dom}\alpha\subseteq\operatorname{dom}\betaroman_dom italic_α ⊆ roman_dom italic_β i (x)⁢β=(x)⁢α𝑥𝛽𝑥𝛼(x)\beta=(x)\alpha( italic_x ) italic_β = ( italic_x ) italic_α для довiльного x∈dom⁡α𝑥dom𝛼x\in\operatorname{dom}\alphaitalic_x ∈ roman_dom italic_α, то будемо писати α⊆β𝛼𝛽\alpha\subseteq\betaitalic_α ⊆ italic_β. Для довiльного натурального числа n𝑛nitalic_n позначимо ℐn⁢(X)={α∈ℐ⁢(X):rank⁡α≤n}superscriptℐ𝑛𝑋conditional-set𝛼ℐ𝑋rank𝛼𝑛\mathscr{I}^{n}(X)=\{\alpha\in\mathscr{I}(X)\colon\operatorname{rank}\alpha% \leq n\}script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) = { italic_α ∈ script_I ( italic_X ) : roman_rank italic_α ≤ italic_n }. Напiвгрупа ℐn⁢(X)superscriptℐ𝑛𝑋\mathscr{I}^{n}(X)script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) називається симетричною iнверсною напiвгрупою або симетричним iнверсним моноїдом рангу ≤nabsent𝑛\leq n≤ italic_n над множиною X𝑋Xitalic_X [10, 14, 3]. Очевидно, що ℐn⁢(X)superscriptℐ𝑛𝑋\mathscr{I}^{n}(X)script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) — iнверсна пiднапiвгрупа в ℐ⁢(X)ℐ𝑋\mathscr{I}(X)script_I ( italic_X ), бiльше того ℐn⁢(X)superscriptℐ𝑛𝑋\mathscr{I}^{n}(X)script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_X ) — iдеал в ℐ⁢(X)ℐ𝑋\mathscr{I}(X)script_I ( italic_X ).

Надалi будемо вважати, що (L,⩽)𝐿(L,\leqslant)( italic_L , ⩽ ) — нескiнченна лiнiйно впорядкована множина. Для елементiв x,y∈L𝑥𝑦𝐿x,y\in Litalic_x , italic_y ∈ italic_L умову x⩽y𝑥𝑦x\leqslant yitalic_x ⩽ italic_y i x≠y𝑥𝑦x\neq yitalic_x ≠ italic_y записуватимемо так: x<y𝑥𝑦x<yitalic_x < italic_y. Елемент α∈ℐ⁢(L)𝛼ℐ𝐿\alpha\in\mathscr{I}(L)italic_α ∈ script_I ( italic_L ) називається частковим порядковим iзоморфiзмом, якщо для довiльних x1,x2∈dom⁡αsubscript𝑥1subscript𝑥2dom𝛼x_{1},x_{2}\in\operatorname{dom}\alphaitalic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∈ roman_dom italic_α з x1⩽x2subscript𝑥1subscript𝑥2x_{1}\leqslant x_{2}italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ⩽ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT випливає (x1)⁢α⩽(x2)⁢αsubscript𝑥1𝛼subscript𝑥2𝛼(x_{1})\alpha\leqslant(x_{2})\alpha( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_α ⩽ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_α. Позаяк ⩽\leqslant⩽ — лiнiйний порядок на L𝐿Litalic_L, то для α∈ℐ⁢(L)𝛼ℐ𝐿\alpha\in\mathscr{I}(L)italic_α ∈ script_I ( italic_L ) i для довiльних x1,x2∈dom⁡αsubscript𝑥1subscript𝑥2dom𝛼x_{1},x_{2}\in\operatorname{dom}\alphaitalic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∈ roman_dom italic_α з (x1)⁢α⩽(x2)⁢αsubscript𝑥1𝛼subscript𝑥2𝛼(x_{1})\alpha\leqslant(x_{2})\alpha( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_α ⩽ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_α випливає x1⩽x2subscript𝑥1subscript𝑥2x_{1}\leqslant x_{2}italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ⩽ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT. Очевидно, що композицiя часткових порядкових iзоморфiзмiв лiнiйно впорядкованої множини (L,⩽)𝐿(L,\leqslant)( italic_L , ⩽ ) є частковим порядковим iзоморфiзмом, i обернене часткове вiдображення до часткового порядкового iзоморфiзму є знову частковим порядковим iзоморфiзмом. Через 𝒪⁢ℐ⁢(L)𝒪ℐ𝐿\mathscr{O\!\!I\!}(L)script_O script_I ( italic_L ) позначимо напiвгрупу всiх часткових порядкових iзоморфiзмiв лiнiйно впорядкованої множини (L,⩽)𝐿(L,\leqslant)( italic_L , ⩽ ). Очевидно, що 𝒪⁢ℐ⁢(L)𝒪ℐ𝐿\mathscr{O\!\!I\!}(L)script_O script_I ( italic_L ) — iнверсна напiвгрупа симетричного iнверсного моноїда ℐ⁢(L)ℐ𝐿\mathscr{I}(L)script_I ( italic_L ) над множиною L𝐿Litalic_L.

Для довiльного натурального числа n𝑛nitalic_n визначимо

𝒪⁢ℐn⁢(L)={α∈𝒪⁢ℐ⁢(L):|dom⁡α|≤n}.𝒪subscriptℐ𝑛𝐿conditional-set𝛼𝒪ℐ𝐿dom𝛼𝑛\mathscr{O\!\!I\!}_{n}(L)=\left\{\alpha\in\mathscr{O\!\!I\!}(L)\colon|% \operatorname{dom}\alpha|\leq n\right\}.script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) = { italic_α ∈ script_O script_I ( italic_L ) : | roman_dom italic_α | ≤ italic_n } .

Очевидно, що 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I\!}_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) — iнверсна пiднапiвгрупа симетричного iнверсного моноїда 𝒪⁢ℐ⁢(L)𝒪ℐ𝐿\mathscr{O\!\!I\!}(L)script_O script_I ( italic_L ) над множиною L𝐿Litalic_L. Надалi напiвгрупу 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) будемо називати напiвгрупою скiнченних часткових порядкових iзоморфiзмiв рангу ≤nabsent𝑛\leq n≤ italic_n лiнiйно впорядкованої множини (L,⩽)𝐿(L,\leqslant)( italic_L , ⩽ ) [4]. Далi в текстi, якщо елемент α𝛼\alphaitalic_α напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) вiдображає x1subscript𝑥1x_{1}italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT у y1subscript𝑦1y_{1}italic_y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT, ……\ldots…, xksubscript𝑥𝑘x_{k}italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT у yksubscript𝑦𝑘y_{k}italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT, де x1,…⁢xk,y1,…⁢yk∈Lsubscript𝑥1…subscript𝑥𝑘subscript𝑦1…subscript𝑦𝑘𝐿x_{1},\ldots x_{k},y_{1},\ldots y_{k}\in Litalic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_L, x1<⋯<xksubscript𝑥1⋯subscript𝑥𝑘x_{1}<\cdots<x_{k}italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT, y1<⋯<yksubscript𝑦1⋯subscript𝑦𝑘y_{1}<\cdots<y_{k}italic_y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT, k≤n𝑘𝑛k\leq nitalic_k ≤ italic_n, то записуватимемо так:

α=(x1⋯xky1⋯yk).𝛼matrixsubscript𝑥1⋯subscript𝑥𝑘subscript𝑦1⋯subscript𝑦𝑘\alpha=\begin{pmatrix}x_{1}&\cdots&x_{k}\\ y_{1}&\cdots&y_{k}\end{pmatrix}.italic_α = ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL ⋯ end_CELL start_CELL italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL ⋯ end_CELL start_CELL italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW end_ARG ) .

Порожнє часткове перетворення множини L𝐿Litalic_L будемо позначати символом 𝟎0\boldsymbol{0}bold_0. Очевидно, що 𝟎0\boldsymbol{0}bold_0 — нуль напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Очевидно, що 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) — iнверсна пiднапiвгрупа в ℐn⁢(L)superscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{I}^{n}(L)script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ), а також, що напiвгрупи ℐ1⁢(L)superscriptℐ1𝐿\mathscr{I}^{1}(L)script_I start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ) i 𝒪⁢ℐ1⁢(L)𝒪subscriptℐ1𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{1}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) iзоморфнi напiвгрупi L×L𝐿𝐿L\times Litalic_L × italic_L-матричних одиниць.

У [4] ми дослiджували алгебричнi властивостi напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I\!}_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Зокрема описано її iдемпотенти, природний частковий порядок та вiдношення Ґрiна на 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I\!}_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Доведено, що напiвгрупа 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I\!}_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) стiйка та мiстить щiльний ряд iдеалiв, а також, що всi конґруенцiї на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I\!}_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) є конґруенцiями Рiса.

Нагадаємо, що напiвгрупа S𝑆Sitalic_S iз заданою на нiй топологiєю τ𝜏\tauitalic_τ називається:

  • •

    лiво-топологiчною, якщо правi внутрiшнi зсуви в (S,τ)𝑆𝜏(S,\tau)( italic_S , italic_τ ) неперервнi [17];

  • •

    право-топологiчною, якщо лiвi внутрiшнi зсуви в (S,τ)𝑆𝜏(S,\tau)( italic_S , italic_τ ) неперервнi [17];

  • •

    напiвтопологiчною, якщо напiвгрупова операцiя на (S,τ)𝑆𝜏(S,\tau)( italic_S , italic_τ ) нарiзно неперервна [17];

  • •

    топологiчною, якщо напiвгрупова операцiя на (S,τ)𝑆𝜏(S,\tau)( italic_S , italic_τ ) неперервна [5].

Топологiя τ𝜏\tauitalic_τ на напiвгрупi S𝑆Sitalic_S називається:

  • •

    лiво-неперервною, якщо (S,τ)𝑆𝜏(S,\tau)( italic_S , italic_τ ) — лiво-топологiчна напiвгрупа;

  • •

    право-неперервною, якщо (S,τ)𝑆𝜏(S,\tau)( italic_S , italic_τ ) — право-топологiчна напiвгрупа;

  • •

    трансляцiйно-неперервною, якщо (S,τ)𝑆𝜏(S,\tau)( italic_S , italic_τ ) — напiвтопологiчна напiвгрупа;

  • •

    напiвгруповою, якщо (S,τ)𝑆𝜏(S,\tau)( italic_S , italic_τ ) — топологiчна напiвгрупа.

У цiй працi дослiджуємо топологiзацiю напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Зокрема, доведено, що кожна T1subscript𝑇1T_{1}italic_T start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT лiво-топологiчна (право-топологiчна) напiвгрупа 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) є цiлком гаусдорфовим, урисонiвським, цiлком вiдокремлюваним, розрiдженим простором. Доведено, що на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) iснує єдина гаусдорфова злiченно компактна (псевдокомпактна) трансляцiйно-неперервна топологiя, яка є компактною.

2. Топологiзацiя напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L )

Нехай α𝛼\alphaitalic_α — довiльний елемент напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Позначимо

↑≼lα={β∈𝒪ℐn(L):αα−1β=α}i↑≼rα={β∈𝒪ℐn(L):α=βα−1α}.{\uparrow}_{\preccurlyeq_{l}}\alpha=\left\{\beta\in\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)% \colon\alpha\alpha^{-1}\beta=\alpha\right\}\qquad\hbox{i}\qquad{\uparrow}_{% \preccurlyeq_{r}}\alpha=\left\{\beta\in\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)\colon\alpha=% \beta\alpha^{-1}\alpha\right\}.↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_α = { italic_β ∈ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) : italic_α italic_α start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_β = italic_α } i ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_α = { italic_β ∈ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) : italic_α = italic_β italic_α start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_α } .

З леми 1.4.6 [15] випливає

Лема 1.

Для довiльного елемента α𝛼\alphaitalic_α напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) виконується рiвнiсть

↑≼α=↑≼lα=↑≼rα.{\uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha={\uparrow}_{\preccurlyeq_{l}}\alpha={\uparrow}% _{\preccurlyeq_{r}}\alpha.↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α = ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_α = ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_α .
Лема 2.

Для довiльного елемента α𝛼\alphaitalic_α напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) множина ↓≼αsubscript↓precedes-or-equalsabsent𝛼{\downarrow}_{\preccurlyeq}\alpha↓ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α скiнченна.

Доведення.

Зафiксуємо довiльний елемент α𝛼\alphaitalic_α напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Позаяк α𝛼\alphaitalic_α — скiнченний частковий порядковий iзоморфiзм лiнiйно впорядкованої множини L𝐿Litalic_L, то ототожнивши часткову бiєкцiю α𝛼\alphaitalic_α з її графiком graph⁡αgraph𝛼\operatorname{graph}\alpharoman_graph italic_α отримуємо, що α𝛼\alphaitalic_α — скiнченна пiдмножина декартового добутку L×L𝐿𝐿L\times Litalic_L × italic_L. За твердженням 1(2) з [4], β∈↓≼α\beta\in{\downarrow}_{\preccurlyeq}\alphaitalic_β ∈ ↓ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α тодi i лише тодi, коли β⊆α𝛽𝛼\beta\subseteq\alphaitalic_β ⊆ italic_α, а отже, множина ↓≼αsubscript↓precedes-or-equalsabsent𝛼{\downarrow}_{\preccurlyeq}\alpha↓ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α скiнченна. ∎

Твердження 1.

Нехай τ𝜏\tauitalic_τ — лiво-неперервна (право-неперервна) T1subscript𝑇1T_{1}italic_T start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT-топологiя на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Тодi для довiльного елемента α𝛼\alphaitalic_α напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) iснує його вiдкритий окiл U⁢(α)𝑈𝛼U(\alpha)italic_U ( italic_α ) в (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) такий, що U(α)⊆↑≼αU(\alpha)\subseteq{\uparrow}_{\preccurlyeq}\alphaitalic_U ( italic_α ) ⊆ ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α.

Доведення.

Зафiксуємо довiльний вiдкритий окiл W⁢(α)𝑊𝛼W(\alpha)italic_W ( italic_α ) елемента α𝛼\alphaitalic_α в топологiчному просторi (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ). Позаяк τ𝜏\tauitalic_τ — T1subscript𝑇1T_{1}italic_T start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT-топологiя на 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ), то усi одноточковi пiдмножини в (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) замкненi, а отже, за лемою 2, не зменшуючи загальностi, можемо вважати, що W⁢(α)∩↓≼∘α=∅superscriptsubscript↓precedes-or-equalslimit-from𝑊𝛼𝛼W(\alpha)\cap{\downarrow}_{\preccurlyeq}^{\circ}\alpha=\varnothingitalic_W ( italic_α ) ∩ ↓ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∘ end_POSTSUPERSCRIPT italic_α = ∅. З неперервностi правих зсувiв у (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) випливає, що iснує вiдкритий окiл U⁢(α)𝑈𝛼U(\alpha)italic_U ( italic_α ) елемента α𝛼\alphaitalic_α в (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) такий, що U⁢(α)⋅α−1⁢α⊆W⁢(α)⋅𝑈𝛼superscript𝛼1𝛼𝑊𝛼U(\alpha)\cdot\alpha^{-1}\alpha\subseteq W(\alpha)italic_U ( italic_α ) ⋅ italic_α start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_α ⊆ italic_W ( italic_α ). Якщо U(α)⊈↑≼αU(\alpha)\nsubseteq{\uparrow}_{\preccurlyeq}\alphaitalic_U ( italic_α ) ⊈ ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α, то з властивостей напiвгрупової операцiї в 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) та леми 1 випливає, що iснує елемент χ∈U⁢(α)𝜒𝑈𝛼\chi\in U(\alpha)italic_χ ∈ italic_U ( italic_α ) такий, що χ⋅α−1⁢α≠α⋅𝜒superscript𝛼1𝛼𝛼\chi\cdot\alpha^{-1}\alpha\neq\alphaitalic_χ ⋅ italic_α start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_α ≠ italic_α, тобто χ⋅α−1α∈↓≼∘α\chi\cdot\alpha^{-1}\alpha\in{\downarrow}_{\preccurlyeq}^{\circ}\alphaitalic_χ ⋅ italic_α start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_α ∈ ↓ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∘ end_POSTSUPERSCRIPT italic_α, а це суперечить вибору окола W⁢(α)𝑊𝛼W(\alpha)italic_W ( italic_α ). З отриманого протирiччя випливає твердження.

У випадку неперервностi лiвих зсувiв доведення аналогiчне. ∎

Лема 3.

Нехай τ𝜏\tauitalic_τ — лiво-неперервна (право-неперервна) T1subscript𝑇1T_{1}italic_T start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT-топологiя на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Тодi ↑≼αsubscript↑precedes-or-equalsabsent𝛼{\uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α — вiдкрито-замкнена пiдмножина в (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) для довiльного елемента α𝛼\alphaitalic_α напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ).

Доведення.

З леми 2 випливає, що ↑≼αsubscript↑precedes-or-equalsabsent𝛼{\uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α — вiдкрита пiдмножина в (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) для довiльного елемента α𝛼\alphaitalic_α напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Позаяк τ𝜏\tauitalic_τ — T1subscript𝑇1T_{1}italic_T start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT-топологiя на 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ), то кожна точка α𝛼\alphaitalic_α у топологiчному просторi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) є замкненою множиною. Тодi ↑≼αsubscript↑precedes-or-equalsabsent𝛼{\uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α — замкнена пiдмножина в (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) як повний прообраз точки α𝛼\alphaitalic_α стосовно неперервного правого (лiвого) зсуву χ↦χ⋅α−1⁢αmaps-to𝜒⋅𝜒superscript𝛼1𝛼\chi\mapsto\chi\cdot\alpha^{-1}\alphaitalic_χ ↦ italic_χ ⋅ italic_α start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_α (χ↦α⁢α−1⋅χmaps-to𝜒⋅𝛼superscript𝛼1𝜒\chi\mapsto\alpha\alpha^{-1}\cdot\chiitalic_χ ↦ italic_α italic_α start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ⋅ italic_χ) в (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ). ∎

Нагадаємо, що топологiчний простiр X𝑋Xitalic_X називається:

  • •

    урисонiвським, якщо для довiльної пари рiзних точок x1,x2∈Xsubscript𝑥1subscript𝑥2𝑋x_{1},x_{2}\in Xitalic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_X iснує неперервне вiдображення f:[0,1]→X:𝑓→01𝑋f\colon[0,1]\to Xitalic_f : [ 0 , 1 ] → italic_X таке, що (x1)⁢f=0subscript𝑥1𝑓0(x_{1})f=0( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_f = 0 i (x2)⁢f=1subscript𝑥2𝑓1(x_{2})f=1( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_f = 1 [18];

  • •

    цiлком гаусдорфовим, якщо для довiльної пари рiзних точок x1,x2∈Xsubscript𝑥1subscript𝑥2𝑋x_{1},x_{2}\in Xitalic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_X iснують їхнi вiдкритi околи U⁢(x1)𝑈subscript𝑥1U(x_{1})italic_U ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) i U⁢(x2)𝑈subscript𝑥2U(x_{2})italic_U ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) такi, що clX⁡(U⁢(x1))∩clX⁡(U⁢(x2))=∅subscriptcl𝑋𝑈subscript𝑥1subscriptcl𝑋𝑈subscript𝑥2\operatorname{cl}_{X}(U(x_{1}))\cap\operatorname{cl}_{X}(U(x_{2}))=\varnothingroman_cl start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_U ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) ∩ roman_cl start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT ( italic_U ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) = ∅ [20];

  • •

    цiлком вiдокремлюваним, якщо для довiльної пари рiзних точок x1,x2∈Xsubscript𝑥1subscript𝑥2𝑋x_{1},x_{2}\in Xitalic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_X iснують їхнi диз’юнктнi вiдкритi околи U⁢(x1)𝑈subscript𝑥1U(x_{1})italic_U ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) i U⁢(x2)𝑈subscript𝑥2U(x_{2})italic_U ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) такi, що U⁢(x1)∪U⁢(x2)=X𝑈subscript𝑥1𝑈subscript𝑥2𝑋U(x_{1})\cup U(x_{2})=Xitalic_U ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ∪ italic_U ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_X [18];

  • •

    цiлком незв’язним, якщо кожна компонента зв’язностi в X𝑋Xitalic_X є одноелеметною [9];

  • •

    розрiдженим, якщо кожна непорожна пiдмножина A𝐴Aitalic_A в X𝑋Xitalic_X мiстить iзольовану точку в A𝐴Aitalic_A [9].

Зауважимо, що кожний цiлком вiдокремлюваний простiр є цiлком незв’язним, урисонiвським i цiлком гаусдорфовим [18].

З леми 3 випливає

Твердження 2.

Нехай τ𝜏\tauitalic_τ — лiво-неперервна (право-неперервна) T1subscript𝑇1T_{1}italic_T start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT-топологiя на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Тодi (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — цiлком вiдокремлюваний простiр.

Твердження 3.

Якщо τ𝜏\tauitalic_τ — лiво-неперервна (право-неперервна) T1subscript𝑇1T_{1}italic_T start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT-топологiя на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ), то (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — розрiджений простiр.

Доведення.

Нехай A𝐴Aitalic_A — довiльна непорожна пiдмножина в (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ). Позаяк кожен ранг кожного елемента напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) обмежений натуральним числом, то iснує елемент α𝛼\alphaitalic_α в 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) такий, що A∩↑≼α={α}subscript↑precedes-or-equalslimit-from𝐴𝛼𝛼A\cap{\uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha=\{\alpha\}italic_A ∩ ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α = { italic_α }. Далi скористаємося твердженням 1. ∎

Лема 4.

Нехай L𝐿Litalic_L — лiнiйно впорядкована множина. Тодi ↑≼α⊆ℐn⁢(L)∖𝒪⁢ℐn⁢(L)subscript↑precedes-or-equalsabsent𝛼superscriptℐ𝑛𝐿𝒪subscriptℐ𝑛𝐿{\uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha\subseteq\mathscr{I}^{n}(L)\setminus\mathscr{O% \!\!I}\!_{n}(L)↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α ⊆ script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ) ∖ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) в ℐn⁢(L)superscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{I}^{n}(L)script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ) для довiльного α∈ℐn⁢(L)∖𝒪⁢ℐn⁢(L)𝛼superscriptℐ𝑛𝐿𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\alpha\in\mathscr{I}^{n}(L)\setminus\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)italic_α ∈ script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ) ∖ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ).

Доведення.

Зафiксуємо довiльний елемент α∈ℐn⁢(L)∖𝒪⁢ℐn⁢(L)𝛼superscriptℐ𝑛𝐿𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\alpha\in\mathscr{I}^{n}(L)\setminus\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)italic_α ∈ script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ) ∖ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). З означень напiвгруп ℐn⁢(L)superscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{I}^{n}(L)script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ) i 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) випливає, що rank⁡α≥2rank𝛼2\operatorname{rank}\alpha\geq 2roman_rank italic_α ≥ 2. Тодi iснують такi x1,x2∈dom⁡αsubscript𝑥1subscript𝑥2dom𝛼x_{1},x_{2}\in\operatorname{dom}\alphaitalic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∈ roman_dom italic_α, що x1⩽x2subscript𝑥1subscript𝑥2x_{1}\leqslant x_{2}italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ⩽ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT i (x2)⁢α⩽(x1)⁢αsubscript𝑥2𝛼subscript𝑥1𝛼(x_{2})\alpha\leqslant(x_{1})\alpha( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_α ⩽ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_α. З означення природного часткового порядку на ℐn⁢(L)superscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{I}^{n}(L)script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ) (див. [14, 3]) випливає, що для довiльного β∈↑≼α\beta\in{\uparrow}_{\preccurlyeq}\alphaitalic_β ∈ ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α виконуються умови x1,x2∈dom⁡βsubscript𝑥1subscript𝑥2dom𝛽x_{1},x_{2}\in\operatorname{dom}\betaitalic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∈ roman_dom italic_β i (x2)⁢α,(x1)⁢α∈ran⁡βsubscript𝑥2𝛼subscript𝑥1𝛼ran𝛽(x_{2})\alpha,(x_{1})\alpha\in\operatorname{ran}\beta( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_α , ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_α ∈ roman_ran italic_β. Позаяк (x2)⁢α⩽(x1)⁢αsubscript𝑥2𝛼subscript𝑥1𝛼(x_{2})\alpha\leqslant(x_{1})\alpha( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_α ⩽ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_α, то β∉𝒪⁢ℐn⁢(L)𝛽𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\beta\notin\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)italic_β ∉ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ), звiдки випливає твердження леми. ∎

Позаяк твердження лем 1, 2 i 3 виконуються i для напiвгрупи ℐn⁢(L)superscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{I}^{n}(L)script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ) (див. [3]), то з леми 4 випливає

Твердження 4.

Нехай τ𝜏\tauitalic_τ — лiво-неперервна (право-неперервна) T1subscript𝑇1T_{1}italic_T start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT-топологiя на напiвгрупi ℐn⁢(L)superscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{I}^{n}(L)script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ). Тодi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) — замкнена пiднапiвгрупа в (ℐn⁢(L),τ)superscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{I}^{n}(L),\tau)( script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ).

Надалi пiд топологiзовною напiвгрупою будемо розумiти напiвгрупу iз заданою на нiй топологiєю.

Означення 1 ([11, 19]).

Нехай 𝔖𝔖\mathfrak{S}fraktur_S — клас топологiзовних напiвгруп. Будемо говорити, що (алгебрична) напiвгрупа S𝑆Sitalic_S алгебрично h-замкнена в класi 𝔖𝔖\mathfrak{S}fraktur_S, якщо S𝑆Sitalic_S з дискретною топологiєю є елементом класу 𝔖𝔖\mathfrak{S}fraktur_S i для довiльних топологiзовної напiвгрупи T∈𝔖𝑇𝔖T\in\mathfrak{S}italic_T ∈ fraktur_S i гомоморфiзму 𝔥:S→T:𝔥→𝑆𝑇\mathfrak{h}\colon S\to Tfraktur_h : italic_S → italic_T образ (S)⁢𝔥𝑆𝔥(S)\mathfrak{h}( italic_S ) fraktur_h є замкненою пiднапiвгрупою в T𝑇Titalic_T.

Нагадаємо [10], що нескiнченна пiдмножина D𝐷Ditalic_D напiвгрупи S𝑆Sitalic_S називається ω𝜔\omegaitalic_ω-нестiйкою, якщо s⁢B∪B⁢s⊈Dnot-subset-of-nor-equals𝑠𝐵𝐵𝑠𝐷sB\cup Bs\nsubseteq Ditalic_s italic_B ∪ italic_B italic_s ⊈ italic_D для довiльних s∈D𝑠𝐷s\in Ditalic_s ∈ italic_D i нескiнченої пiдмножини B𝐵Bitalic_B у D𝐷Ditalic_D. Будемо говорити, що напiвгрупа S𝑆Sitalic_S має щiльний ряд iдеалiв J0⊆J1⊆⋯⊆Jmsubscript𝐽0subscript𝐽1⋯subscript𝐽𝑚J_{0}\subseteq J_{1}\subseteq\cdots\subseteq J_{m}italic_J start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ⊆ italic_J start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ⊆ ⋯ ⊆ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT, m∈ℕ𝑚ℕm\in\mathbb{N}italic_m ∈ blackboard_N, якщо J0subscript𝐽0J_{0}italic_J start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT — скiнченний iдеал в S𝑆Sitalic_S i Jk∖Jk−1subscript𝐽𝑘subscript𝐽𝑘1J_{k}\setminus J_{k-1}italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ∖ italic_J start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT — ω𝜔\omegaitalic_ω-нестiйка пiдмножина в S𝑆Sitalic_S для довiльного k=1,…,m𝑘1…𝑚k=1,\ldots,mitalic_k = 1 , … , italic_m.

Теорема 2.

Нехай (L,⩽)𝐿(L,\leqslant)( italic_L , ⩽ ) — нескiнченна лiнiйно впорядкована множина, n𝑛nitalic_n — довiльне натуральне число. Тодi напiвгрупа 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) алгебрично h-замкнена в класi гаусдорфових напiвтопологiчних iнверсних напiвгруп з неперервною iнверсiєю.

Доведення.

Нехай T𝑇Titalic_T — довiльна гаусдорфова напiвтопологiчна iнверсна напiвгрупа з неперервною iнверсiєю i 𝔥:𝒪⁢ℐn⁢(L)→T:𝔥→𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝑇\mathfrak{h}\colon\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)\to Tfraktur_h : script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) → italic_T — гомоморфiзм. Якщо 𝔥𝔥\mathfrak{h}fraktur_h — анулюючий гомоморфiзм, то доводити нiчого, оскiльки кожна точка в гаусдорфому топологiчному просторi T𝑇Titalic_T є замкненою множиною. Тому надалi вважатимемо, що 𝔥:𝒪⁢ℐn⁢(L)→T:𝔥→𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝑇\mathfrak{h}\colon\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)\to Tfraktur_h : script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) → italic_T — неанулюючий гомоморфiзм. За теоремою 3 з [4] гомоморфний образ (𝒪⁢ℐn⁢(L))⁢𝔥𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝔥(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L))\mathfrak{h}( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ) fraktur_h є пiднапiвгрупою в T𝑇Titalic_T, яка має щiльний ряд iдеалiв, а отже, за твердженням 10 з [10] (𝒪⁢ℐn⁢(L))⁢𝔥𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝔥(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L))\mathfrak{h}( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ) fraktur_h — замкнена пiднапiвгрупа в T𝑇Titalic_T. ∎

Твердження 5.

Нехай τ𝜏\tauitalic_τ — лiво-неперервна (право-неперервна) T1subscript𝑇1T_{1}italic_T start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT-топологiя на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Тодi природний частковий порядок ≼precedes-or-equals\preccurlyeq≼ є замкненим вiдношенням на 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ).

Доведення.

Зафiксуємо два довiльнi рiзнi елементи α𝛼\alphaitalic_α i β𝛽\betaitalic_β напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ), якi непорiвняльнi стосовно її природного часткового порядку ≼precedes-or-equals\preccurlyeq≼. Тодi α∉↑≼β\alpha\notin{\uparrow}_{\preccurlyeq}\betaitalic_α ∉ ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_β i β∉↑≼α\beta\notin{\uparrow}_{\preccurlyeq}\alphaitalic_β ∉ ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α. Приймемо U(α)=↑≼α∖↑≼βU(\alpha)={\uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha\setminus{\uparrow}_{\preccurlyeq}\betaitalic_U ( italic_α ) = ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α ∖ ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_β i U(β)=↑≼β∖↑≼αU(\beta)={\uparrow}_{\preccurlyeq}\beta\setminus{\uparrow}_{\preccurlyeq}\alphaitalic_U ( italic_β ) = ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_β ∖ ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α. З леми 3 випливає, що U⁢(α)𝑈𝛼U(\alpha)italic_U ( italic_α ) i U⁢(β)𝑈𝛽U(\beta)italic_U ( italic_β ) — вiдкрито-замкненi околи точок α𝛼\alphaitalic_α i β𝛽\betaitalic_β в топологiчному просторi (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ), вiдповiдно. За побудовою множини U⁢(α)𝑈𝛼U(\alpha)italic_U ( italic_α ) i U⁢(β)𝑈𝛽U(\beta)italic_U ( italic_β ) маємо, що U⁢(α)∩U⁢(β)=∅𝑈𝛼𝑈𝛽U(\alpha)\cap U(\beta)=\varnothingitalic_U ( italic_α ) ∩ italic_U ( italic_β ) = ∅ i для довiльних γ∈U⁢(α)𝛾𝑈𝛼\gamma\in U(\alpha)italic_γ ∈ italic_U ( italic_α ) i δ∈U⁢(β)𝛿𝑈𝛽\delta\in U(\beta)italic_δ ∈ italic_U ( italic_β ) елементи γ𝛾\gammaitalic_γ i δ𝛿\deltaitalic_δ непорiвняльнi стосовно природного часткового порядку ≼precedes-or-equals\preccurlyeq≼ на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Отже, (U(α)×U(β))∩≼=∅(U(\alpha)\times U(\beta))\cap\preccurlyeq=\varnothing( italic_U ( italic_α ) × italic_U ( italic_β ) ) ∩ ≼ = ∅, звiдки випливає, що природний частковий порядок ≼precedes-or-equals\preccurlyeq≼ є замкненим вiдношенням на 𝒪⁢ℐn⁢(L)×𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)\times\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) × script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) з топологiєю добутку. ∎

3. Про компактнi топологiї на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L )

Нагадаємо [9], що топологiчний простiр X𝑋Xitalic_X називається:

  • •

    компактним, якщо довiльне вiдкрите покриття простору X𝑋Xitalic_X мiстить скiнченне пiдпокриття;

  • •

    злiченно компактним, якщо довiльне злiченне вiдкрите покриття простору X𝑋Xitalic_X мiстить скiнченне пiдпокриття;

  • •

    секвенцiально компактним, якщо X𝑋Xitalic_X — гаусдорфовий i кожна послiдовнiсть точок в X𝑋Xitalic_X мiстить збiжну пiдпослiдовнiсть;

  • •

    псевдокомпактним, якщо X𝑋Xitalic_X — цiлком регулярний i кожна неперервна дiйсно визначена функцiя на X𝑋Xitalic_X є обмеженою.

За теоремою 5 з [13] нескiнченна напiвгрупа матричних одиниць не занурюється iзоморфно в довiльну гаусдорфову злiченно компактну топологiчну напiвгрупу. Звiдси випливає, що аналогiчне твердження справджується для напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) для довiльної нескiнченної лiнiйно впорядкованої множини (L,⩽)𝐿(L,\leqslant)( italic_L , ⩽ ) i довiльного натурального числа n𝑛nitalic_n.

За твердженням 10 з [3] топологiя τcsubscript𝜏c\tau_{\mathrm{c}}italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_c end_POSTSUBSCRIPT на напiвгрупi ℐn⁢(L)superscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{I}^{n}(L)script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ), породжена базою

ℬ={Uα(α1,…,αk)=↑≼α∖(↑≼α1∪⋯∪↑≼αk):αi∈↑≼α,α,αi∈ℐn(L),i=1,…,k},\mathscr{B}=\left\{U_{\alpha}(\alpha_{1},\ldots,\alpha_{k})={\uparrow}_{% \preccurlyeq}\alpha\setminus({\uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha_{1}\cup\cdots\cup% {\uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha_{k})\colon\alpha_{i}\in{\uparrow}_{% \preccurlyeq}\alpha,\,\alpha,\alpha_{i}\in\mathscr{I}^{n}(L),i=1,\ldots,k% \right\},script_B = { italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_α end_POSTSUBSCRIPT ( italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) = ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α ∖ ( ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∪ ⋯ ∪ ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) : italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α , italic_α , italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ) , italic_i = 1 , … , italic_k } ,

гаусдорфова, компактна, трансляцiйно-неперервна i, крiм того, iнверсiя стосовно неї також є неперервною. Також через τcsubscript𝜏c\tau_{\mathrm{c}}italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_c end_POSTSUBSCRIPT позначимо топологiю на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ), iндуковану з топологiчного простору (ℐn⁢(L),τc)superscriptℐ𝑛𝐿subscript𝜏c(\mathscr{I}^{n}(L),\tau_{\mathrm{c}})( script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_c end_POSTSUBSCRIPT ). Очевидно, що топологiя τcsubscript𝜏c\tau_{\mathrm{c}}italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_c end_POSTSUBSCRIPT на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) породжується базою

ℬc={Uα(α1,…,αk)=↑≼α∖(↑≼α1∪⋯∪↑≼αk):αi∈↑≼α,α,αi∈𝒪ℐn(L),i=1,…,k}.\mathscr{B}_{\mathrm{c}}=\left\{U_{\alpha}(\alpha_{1},\ldots,\alpha_{k})={% \uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha\setminus({\uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha_{1}% \cup\cdots\cup{\uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha_{k})\colon\alpha_{i}\in{\uparrow% }_{\preccurlyeq}\alpha,\,\alpha,\alpha_{i}\in\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),i=1,% \ldots,k\right\}.script_B start_POSTSUBSCRIPT roman_c end_POSTSUBSCRIPT = { italic_U start_POSTSUBSCRIPT italic_α end_POSTSUBSCRIPT ( italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) = ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α ∖ ( ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∪ ⋯ ∪ ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) : italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α , italic_α , italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_i = 1 , … , italic_k } .

З твердженням 10 [3] i твердження 4 випливає

Твердження 6.

Для довiльного натурального числа n𝑛nitalic_n, (𝒪⁢ℐn⁢(L),τc)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿subscript𝜏c(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau_{\mathrm{c}})( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_c end_POSTSUBSCRIPT ) — гаусдорфова компактна напiвтопологiчна напiвгрупа з неперервною iнверсiєю.

Зауваження 1.

З леми 3 та означення топологiї τcsubscript𝜏c\tau_{\mathrm{c}}italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_c end_POSTSUBSCRIPT на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) випливає, що для довiльної лiво-неперервної (право-неперервної) T1subscript𝑇1T_{1}italic_T start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT-топологiї τ𝜏\tauitalic_τ на 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) виконується включення τc⊆τsubscript𝜏c𝜏\tau_{\mathrm{c}}\subseteq\tauitalic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_c end_POSTSUBSCRIPT ⊆ italic_τ.

Теорема 3.

Нехай (L,⩽)𝐿(L,\leqslant)( italic_L , ⩽ ) — нескiнченна лiнiйно впорядкована множина, n𝑛nitalic_n — довiльне натуральне число i τ𝜏\tauitalic_τ — гаусдофрова топологiя на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Тодi такi умови еквiвалентнi:

  1. (1)1(1)( 1 )

    (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — компактна напiвтопологiчна напiвгрупа;

  2. (2)2(2)( 2 )

    (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) топологiчно iзоморфна (𝒪⁢ℐn⁢(L),τc)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿subscript𝜏c(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau_{\mathrm{c}})( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_c end_POSTSUBSCRIPT );

  3. (3)3(3)( 3 )

    (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — компактна напiвтопологiчна напiвгрупа з неперервною iнверсiєю;

  4. (4)4(4)( 4 )

    (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — злiченно компактна напiвтопологiчна напiвгрупа;

  5. (5)5(5)( 5 )

    (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — секвенцiально компактна напiвтопологiчна напiвгрупа;

  6. (6)6(6)( 6 )

    (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — псевдокомпактна напiвтопологiчна напiвгрупа;

  7. (7)7(7)( 7 )

    (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — компактна лiво-топологiчна напiвгрупа;

  8. (8)8(8)( 8 )

    (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — компактна право-топологiчна напiвгрупа;

  9. (9)9(9)( 9 )

    (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — злiченно компактна лiво-топологiчна напiвгрупа;

  10. (10)10(10)( 10 )

    (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — злiченно компактна право-топологiчна напiвгрупа;

  11. (11)11(11)( 11 )

    (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — секвенцiально компактна лiво-топологiчна напiвгрупа;

  12. (12)12(12)( 12 )

    (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — секвенцiально компактна право-топологiчна напiвгрупа;

  13. (13)13(13)( 13 )

    (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — псевдокомпактна лiво-топологiчна напiвгрупа;

  14. (14)14(14)( 14 )

    (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — псевдокомпактна право-топологiчна напiвгрупа.

Доведення.

Iмплiкацiї (1)⇒(7)⇒17(1)\Rightarrow(7)( 1 ) ⇒ ( 7 ), (1)⇒(8)⇒18(1)\Rightarrow(8)( 1 ) ⇒ ( 8 ), (2)⇒(1)⇒21(2)\Rightarrow(1)( 2 ) ⇒ ( 1 ), (2)⇒(3)⇒23(2)\Rightarrow(3)( 2 ) ⇒ ( 3 ), (3)⇒(1)⇒31(3)\Rightarrow(1)( 3 ) ⇒ ( 1 ), (4)⇒(9)⇒49(4)\Rightarrow(9)( 4 ) ⇒ ( 9 ), (4)⇒(10)⇒410(4)\Rightarrow(10)( 4 ) ⇒ ( 10 ), (5)⇒(11)⇒511(5)\Rightarrow(11)( 5 ) ⇒ ( 11 ). (5)⇒(12)⇒512(5)\Rightarrow(12)( 5 ) ⇒ ( 12 ), (6)⇒(13)⇒613(6)\Rightarrow(13)( 6 ) ⇒ ( 13 ), (6)⇒(14)⇒614(6)\Rightarrow(14)( 6 ) ⇒ ( 14 ), (11)⇒(9)⇒119(11)\Rightarrow(9)( 11 ) ⇒ ( 9 ), (12)⇒(10)⇒1210(12)\Rightarrow(10)( 12 ) ⇒ ( 10 ) очевиднi. Iмплiкацiї (1)⇒(4)⇒14(1)\Rightarrow(4)( 1 ) ⇒ ( 4 ), (2)⇒(4)⇒24(2)\Rightarrow(4)( 2 ) ⇒ ( 4 ), (1)⇒(6)⇒16(1)\Rightarrow(6)( 1 ) ⇒ ( 6 ) i (5)⇒(4)⇒54(5)\Rightarrow(4)( 5 ) ⇒ ( 4 ) випливають з властивостей топологiчних просторiв (див. [9, глава 3]).

(7)⇒(2)⇒72(7)\Rightarrow(2)( 7 ) ⇒ ( 2 ) Iз зауваження 1 випливає, що τc⊆τsubscript𝜏c𝜏\tau_{\mathrm{c}}\subseteq\tauitalic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_c end_POSTSUBSCRIPT ⊆ italic_τ, оскiльки τ𝜏\tauitalic_τ — гаусдорфова компактна лiво-неперервна топологiя на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Тодi скориставшись наслiдком 3.1.14 з [9], отримуємо, що τ=τc𝜏subscript𝜏c\tau=\tau_{\mathrm{c}}italic_τ = italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_c end_POSTSUBSCRIPT. Доведення iмплiкацiї (8)⇒(2)⇒82(8)\Rightarrow(2)( 8 ) ⇒ ( 2 ) аналогiчне.

(9)⇒(7)⇒97(9)\Rightarrow(7)( 9 ) ⇒ ( 7 ) Нехай τ𝜏\tauitalic_τ — гаусдорфова злiченно компактна дiво-неперервна топологiя на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Доведення проведемо iндукцiєю по n𝑛nitalic_n. Очевидно, що напiвгрупа 𝒪⁢ℐ1⁢(L)𝒪subscriptℐ1𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{1}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) iзоморфна напiвгрупi L×L𝐿𝐿L\times Litalic_L × italic_L-матричних одиниць. За лемою 3 ↑≼α={α}subscript↑precedes-or-equalsabsent𝛼𝛼{\uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha=\{\alpha\}↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α = { italic_α } — вiдкрито-замкнена пiдмножина в (𝒪⁢ℐ1⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ1𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{1}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) для довiльного ненульового елемента α𝛼\alphaitalic_α напiвгрупи 𝒪⁢ℐ1⁢(L)𝒪subscriptℐ1𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{1}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ), а отже, з теореми 3.10.3 [9] випливає, що кожен вiдкритий окiл нуля в (𝒪⁢ℐ1⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ1𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{1}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) має скiнченне доповнення. Тодi за теоремою 2 [12] лiво-топологiчна напiвгрупа (𝒪⁢ℐ1⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ1𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{1}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) є компактною напiвтопологiчною напiвгрупою.

Далi доведемо, що з того, що для довiльного натурального числа k<n𝑘𝑛k<nitalic_k < italic_n злiченно компактна лiво-топологiчна напiвгрупа (𝒪⁢ℐk⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑘𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{k}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) є компактною, випливає, що злiченно компактна напiвгрупа (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) також є компактною. З леми 3 випливає, що 𝒪⁢ℐn−1⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛1𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n-1}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) — замкнена пiднапiвгрупа в (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ), а тодi за теоремою 3.10.4 [9] маємо, що 𝒪⁢ℐn−1⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛1𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n-1}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) — злiченно компактний пiдпростiр у (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ). Скориставшись припущенням iндукцiї, отримуємо, що пiднапiвгрупа 𝒪⁢ℐn−1⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛1𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n-1}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) в (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) компактна. Припустимо, що простiр (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) не є компактним. Тодi iснує вiдкрите покриття 𝒰𝒰\mathscr{U}script_U простору (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ), що не мiстить скiнченне пiдпокриття. З компактностi пiдпростору 𝒪⁢ℐn−1⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛1𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n-1}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) в (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) випливає iснування скiнченної пiдсiм’ї 𝒰0subscript𝒰0\mathscr{U}_{0}script_U start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT в 𝒰𝒰\mathscr{U}script_U, яка є покриттям простору 𝒪⁢ℐn−1⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛1𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n-1}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Тодi ⋃𝒰0⊇𝒪⁢ℐn−1⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛1𝐿subscript𝒰0\bigcup\mathscr{U}_{0}\supseteq\mathscr{O\!\!I}\!_{n-1}(L)⋃ script_U start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ⊇ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ), однак за припущенням множина 𝒪⁢ℐn⁢(L)∖⋃𝒰0𝒪subscriptℐ𝑛𝐿subscript𝒰0\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)\setminus\bigcup\mathscr{U}_{0}script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ∖ ⋃ script_U start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT нескiнченна та замкнена в (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ). За лемою 3 усi точки множини 𝒪⁢ℐn⁢(L)∖𝒪⁢ℐn−1⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝒪subscriptℐ𝑛1𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)\setminus\mathscr{O\!\!I}\!_{n-1}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ∖ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ), а отже, i множини 𝒪⁢ℐn⁢(L)∖⋃𝒰0𝒪subscriptℐ𝑛𝐿subscript𝒰0\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)\setminus\bigcup\mathscr{U}_{0}script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ∖ ⋃ script_U start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT, є iзольованими в (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ). Отже, топологiчний простiр (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) мiстить нескiнченну злiченну замкнену множину iзольованих точок, а це суперечить тому, що вiн є злiченно компактним (див. теорему 3.10.3 в [9]). З отриманого протирiччя випливає наша iмплiкацiя. Доведення iмплiкацiй (4)⇒(1)⇒41(4)\Rightarrow(1)( 4 ) ⇒ ( 1 ) i (10)⇒(8)⇒108(10)\Rightarrow(8)( 10 ) ⇒ ( 8 ) аналогiчнi.

(1)⇒(5)⇒15(1)\Rightarrow(5)( 1 ) ⇒ ( 5 ) За твердженням 3 топологiчний простiр (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) є розрiдженим. Позаяк кожен злiченно компактний розрiджений T3subscript𝑇3T_{3}italic_T start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT-простiр, а отже, i гаусдорфовий компактний розрiджений простiр, є секвенцiально компактним (див. [21, теорема 5.7]), то (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) є секвенцiально компактним простором. Доведення iмплiкацiй (7)⇒(11)⇒711(7)\Rightarrow(11)( 7 ) ⇒ ( 11 ) i (8)⇒(12)⇒812(8)\Rightarrow(12)( 8 ) ⇒ ( 12 ) аналогiчнi.

(13)⇒(7)⇒137(13)\Rightarrow(7)( 13 ) ⇒ ( 7 ) Нехай τ𝜏\tauitalic_τ — псевдокомпактна лiво-неперервна топологiя на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Провiвши аналогiчнi мiркування доведення iндукцiєю по n𝑛nitalic_n, як i в доведеннi iмплiкацiї (9)⇒(7)⇒97(9)\Rightarrow(7)( 9 ) ⇒ ( 7 ), отримуємо, що топологiчний простiр (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) мiстить нескiнченну злiченну замкнену множину iзольованих точок {αi:i∈ω}=𝒪⁢ℐn⁢(L)∖⋃𝒰0conditional-setsubscript𝛼𝑖𝑖𝜔𝒪subscriptℐ𝑛𝐿subscript𝒰0\left\{\alpha_{i}\colon i\in\omega\right\}=\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)\setminus% \bigcup\mathscr{U}_{0}{ italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : italic_i ∈ italic_ω } = script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ∖ ⋃ script_U start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT. Означимо вiдображення 𝔣:(𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)→ℝ:𝔣→𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏ℝ\mathfrak{f}\colon(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)\to\mathbb{R}fraktur_f : ( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) → blackboard_R у множину дiйсних чисел ℝℝ\mathbb{R}blackboard_R зi звичайною топологiєю за формулою

(α)⁢𝔣={−1,якщо ⁢α∈⋃𝒰0;i,якщо ⁢α=αi⁢ для деякого ⁢i∈ω.𝛼𝔣cases1якщо 𝛼subscript𝒰0𝑖якщо 𝛼subscript𝛼𝑖 для деякого 𝑖𝜔(\alpha)\mathfrak{f}=\left\{\begin{array}[]{cl}-1,&\hbox{\T2A\cyrya\T2A\cyrk% \T2A\cyrshch\T2A\cyro\leavevmode\nobreak\ }\alpha\in\bigcup\mathscr{U}_{0};\\ i,&\hbox{\T2A\cyrya\T2A\cyrk\T2A\cyrshch\T2A\cyro\leavevmode\nobreak\ }\alpha=% \alpha_{i}\hbox{\leavevmode\nobreak\ \T2A\cyrd\T2A\cyrl\T2A\cyrya \T2A\cyrd% \T2A\cyre\T2A\cyrya\T2A\cyrk\T2A\cyro\T2A\cyrg\T2A\cyro\leavevmode\nobreak\ }i% \in\omega.\end{array}\right.( italic_α ) fraktur_f = { start_ARRAY start_ROW start_CELL - 1 , end_CELL start_CELL якщо italic_α ∈ ⋃ script_U start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ; end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_i , end_CELL start_CELL якщо italic_α = italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT для деякого italic_i ∈ italic_ω . end_CELL end_ROW end_ARRAY

Очевидно, що так означене вiдображення 𝔣𝔣\mathfrak{f}fraktur_f неперервне та необмежене, а це суперечить псевдокомпактностi простору (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ). З отриманого протирiччя випливає наша iмплiкацiя. Доведення iмплiкацiй (6)⇒(1)⇒61(6)\Rightarrow(1)( 6 ) ⇒ ( 1 ) i (14)⇒(8)⇒148(14)\Rightarrow(8)( 14 ) ⇒ ( 8 ) аналогiчнi. ∎

З теореми 3 та теореми 1 [3] випливає такий наслiдок.

Наслiдок 1.

Нехай (L,⩽)𝐿(L,\leqslant)( italic_L , ⩽ ) — нескiнченна лiнiйно впорядкована множина, n𝑛nitalic_n — довiльне натуральне число. На напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) iснує єдина гаусдорфова компактна трансляцiйно-неперервна топологiя, яка єдиним чином продожується до гаусдорфової компактної трансляцiйно-неперервної топологiї на напiвгрупi ℐn⁢(L)superscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{I}^{n}(L)script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ).

Зауваження 2.

Зауважимо, що еквiвалентнiсть тверджень (1)−(14)114(1)-(14)( 1 ) - ( 14 ) теореми 3 для напiвгрупи ℐn⁢(L)superscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{I}^{n}(L)script_I start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ) доводиться аналогiчно.

Нагадаємо [9], що топологiчний простiр X𝑋Xitalic_X називається:

  • •

    локально компактним, якщо кожна його точка x𝑥xitalic_x має вiдкритий окiл U⁢(x)𝑈𝑥U(x)italic_U ( italic_x ) з компактним замиканням U⁢(x)¯¯𝑈𝑥\overline{U(x)}over¯ start_ARG italic_U ( italic_x ) end_ARG;

  • •

    нуль-вимiрним, якщо в X𝑋Xitalic_X iснує база, що складається з вiдкрито-замкнених пiдмножин.

Твердження 7.

Нехай τ𝜏\tauitalic_τ — лiво-неперервна (право-неперервна) локально компактна T1subscript𝑇1T_{1}italic_T start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT-топологiя на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Тодi (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) — нуль-вимiрний простiр.

Доведення.

З твердження 2 випливає, що топологiчний простiр (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) є цiлком гаусдорфовим, а отже, за теоремою 3.3.1 з [9] (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) є цiлком регулярним простором.

Зафiксуємо довiльну точку α∈𝒪⁢ℐn⁢(L)𝛼𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\alpha\in\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)italic_α ∈ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Нехай U⁢(α)𝑈𝛼U(\alpha)italic_U ( italic_α ) — вiдкритий окiл точки α𝛼\alphaitalic_α в просторi (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) з компактним замиканням U⁢(α)¯¯𝑈𝛼\overline{U(\alpha)}over¯ start_ARG italic_U ( italic_α ) end_ARG. Тодi за лемою 3 маємо, що V(α)=↑≼α∩U(α)V(\alpha)={\uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha\cap U(\alpha)italic_V ( italic_α ) = ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α ∩ italic_U ( italic_α ) — вiдкритий окiл точки α𝛼\alphaitalic_α з компактним замиканням V⁢(α)¯=↑≼α∩U⁢(α)¯\overline{V(\alpha)}={\uparrow}_{\preccurlyeq}\alpha\cap\overline{U(\alpha)}over¯ start_ARG italic_V ( italic_α ) end_ARG = ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_α ∩ over¯ start_ARG italic_U ( italic_α ) end_ARG. Якщо V⁢(α)¯∖V⁢(α)=∅¯𝑉𝛼𝑉𝛼\overline{V(\alpha)}\setminus V(\alpha)=\varnothingover¯ start_ARG italic_V ( italic_α ) end_ARG ∖ italic_V ( italic_α ) = ∅, то доводити нiчого. Тому будемо вважати, що V⁢(α)¯∖V⁢(α)≠∅¯𝑉𝛼𝑉𝛼\overline{V(\alpha)}\setminus V(\alpha)\neq\varnothingover¯ start_ARG italic_V ( italic_α ) end_ARG ∖ italic_V ( italic_α ) ≠ ∅. За лемою 3 сiм’я 𝒰={↑≼β:β∈V⁢(α)¯∖V(α)}\mathscr{U}=\big{\{}{\uparrow}_{\preccurlyeq}\beta\colon\beta\in\overline{V(% \alpha)}\setminus V(\alpha)\big{\}}script_U = { ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_β : italic_β ∈ over¯ start_ARG italic_V ( italic_α ) end_ARG ∖ italic_V ( italic_α ) } є вiдкритим покриттям множини V⁢(α)¯∖V⁢(α)¯𝑉𝛼𝑉𝛼\overline{V(\alpha)}\setminus V(\alpha)over¯ start_ARG italic_V ( italic_α ) end_ARG ∖ italic_V ( italic_α ). Позаяк множина V⁢(α)¯∖V⁢(α)¯𝑉𝛼𝑉𝛼\overline{V(\alpha)}\setminus V(\alpha)over¯ start_ARG italic_V ( italic_α ) end_ARG ∖ italic_V ( italic_α ) компактна, то 𝒰𝒰\mathscr{U}script_U мiстить скiнченне пiдпокриття 𝒰0={↑≼β1,…,↑≼βk}\mathscr{U}_{0}=\left\{{\uparrow}_{\preccurlyeq}\beta_{1},\ldots,{\uparrow}_{% \preccurlyeq}\beta_{k}\right\}script_U start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = { ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_β start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT }. Тодi за побудовою множина

W(α)=V⁢(α)¯∖(↑≼β1∪⋯∪↑≼βk)=V(α)∖(↑≼β1∪⋯∪↑≼βk)W(\alpha)=\overline{V(\alpha)}\setminus({\uparrow}_{\preccurlyeq}\beta_{1}\cup% \cdots\cup{\uparrow}_{\preccurlyeq}\beta_{k})=V(\alpha)\setminus({\uparrow}_{% \preccurlyeq}\beta_{1}\cup\cdots\cup{\uparrow}_{\preccurlyeq}\beta_{k})italic_W ( italic_α ) = over¯ start_ARG italic_V ( italic_α ) end_ARG ∖ ( ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_β start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∪ ⋯ ∪ ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_V ( italic_α ) ∖ ( ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_β start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∪ ⋯ ∪ ↑ start_POSTSUBSCRIPT ≼ end_POSTSUBSCRIPT italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT )

мiстить точку α𝛼\alphaitalic_α, i за лемою 3 є її вiдкрито-замкненим околом. Очевидно, що W⁢(α)⊆U⁢(α)𝑊𝛼𝑈𝛼W(\alpha)\subseteq U(\alpha)italic_W ( italic_α ) ⊆ italic_U ( italic_α ). Звiдси випливає, що топологiчний простiр (𝒪⁢ℐn⁢(L),τ)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝜏(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau)( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ ) має вiдкрито-замкнену базу, а отже, є нуль-вимiрним. ∎

З наступного прикладу випливає, що для довiльного натурального числа n𝑛nitalic_n у локально компактному випадку з неперервностi правих (лiвих) зсувiв не випливає нарiзна неперервнiсть напiвгрупової операцiї на топологiзовнiй напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ).

Приклад 1.

Для довiльного елемента x∈L𝑥𝐿x\in Litalic_x ∈ italic_L позначимо ℒx={α=(xy):y∈L}superscriptℒ𝑥conditional-set𝛼𝑥𝑦𝑦𝐿\mathscr{L}^{x}=\left\{\alpha=\left(\begin{smallmatrix}x\\ y\end{smallmatrix}\right)\colon y\in L\right\}script_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_x end_POSTSUPERSCRIPT = { italic_α = ( start_ROW start_CELL italic_x end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_y end_CELL end_ROW ) : italic_y ∈ italic_L }. Очевидно, що ℒx⊆𝒪⁢ℐ1⁢(L)superscriptℒ𝑥𝒪subscriptℐ1𝐿\mathscr{L}^{x}\subseteq\mathscr{O\!\!I}\!_{1}(L)script_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_x end_POSTSUPERSCRIPT ⊆ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) для довiльного x∈L𝑥𝐿x\in Litalic_x ∈ italic_L. Зафiксуємо довiльний елемент x0∈Lsubscript𝑥0𝐿x_{0}\in Litalic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_L. Топологiю τx0superscript𝜏subscript𝑥0\tau^{x_{0}}italic_τ start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT на 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) визначимо так:

  • (1)

    усi ненульовi елементи напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) є iзольованими точками в просторi (𝒪⁢ℐn⁢(L),τx0)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿superscript𝜏subscript𝑥0(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau^{x_{0}})( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT );

  • (2)

    сiм’я ℬx0={Uα1,…,αkx0={𝟎}∪ℒx0∖{α1,…,αk}:α1,…,αk∈ℒx0}superscriptℬsubscript𝑥0conditional-setsubscriptsuperscript𝑈subscript𝑥0subscript𝛼1…subscript𝛼𝑘0superscriptℒsubscript𝑥0subscript𝛼1…subscript𝛼𝑘subscript𝛼1…subscript𝛼𝑘superscriptℒsubscript𝑥0\mathscr{B}^{x_{0}}=\left\{U^{x_{0}}_{\alpha_{1},\ldots,\alpha_{k}}=\{% \boldsymbol{0}\}\cup\mathscr{L}^{x_{0}}\setminus\{\alpha_{1},\ldots,\alpha_{k}% \}\colon\alpha_{1},\ldots,\alpha_{k}\in\mathscr{L}^{x_{0}}\right\}script_B start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT = { italic_U start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = { bold_0 } ∪ script_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ∖ { italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT } : italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ∈ script_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT } є базою топологiї τx0superscript𝜏subscript𝑥0\tau^{x_{0}}italic_τ start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT в нулi 𝟎0\boldsymbol{0}bold_0 напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ).

Очевидно, що (𝒪⁢ℐn⁢(L),τx0)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿superscript𝜏subscript𝑥0(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau^{x_{0}})( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ) — локально компактний гаусдорфовий топологiчний простiр. Лiвi зсуви в топологiзовнiй напiвгрупi (𝒪⁢ℐn⁢(L),τx0)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿superscript𝜏subscript𝑥0(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau^{x_{0}})( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ) не є неперервними, оскiльки α⋅Uα1,…,αkx0⊈Uα1′,…,αp′x0not-subset-of-nor-equals⋅𝛼subscriptsuperscript𝑈subscript𝑥0subscript𝛼1…subscript𝛼𝑘subscriptsuperscript𝑈subscript𝑥0subscriptsuperscript𝛼′1…subscriptsuperscript𝛼′𝑝\alpha\cdot U^{x_{0}}_{\alpha_{1},\ldots,\alpha_{k}}\nsubseteq U^{x_{0}}_{% \alpha^{\prime}_{1},\ldots,\alpha^{\prime}_{p}}italic_α ⋅ italic_U start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⊈ italic_U start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_α start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_α start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT для довiльних α1,…,αk,α1′,…,αp′∈ℒx0subscript𝛼1…subscript𝛼𝑘subscriptsuperscript𝛼′1…subscriptsuperscript𝛼′𝑝superscriptℒsubscript𝑥0\alpha_{1},\ldots,\alpha_{k},\alpha^{\prime}_{1},\ldots,\alpha^{\prime}_{p}\in% \mathscr{L}^{x_{0}}italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_α start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_α start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT ∈ script_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT у випадку, коли dom⁡α≠ran⁡α={x0}dom𝛼ran𝛼subscript𝑥0\operatorname{dom}\alpha\neq\operatorname{ran}\alpha=\{x_{0}\}roman_dom italic_α ≠ roman_ran italic_α = { italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT }. Однак, Uβx0⋅α={𝟎}⋅subscriptsuperscript𝑈subscript𝑥0𝛽𝛼0U^{x_{0}}_{\beta}\cdot\alpha=\{\boldsymbol{0}\}italic_U start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ⋅ italic_α = { bold_0 }, де β=(x0y)𝛽subscript𝑥0𝑦\beta=\left(\begin{smallmatrix}x_{0}\\ y\end{smallmatrix}\right)italic_β = ( start_ROW start_CELL italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_y end_CELL end_ROW ) i y∉dom⁡α𝑦dom𝛼y\notin\operatorname{dom}\alphaitalic_y ∉ roman_dom italic_α, звiдки випливає, що правi зсуви в (𝒪⁢ℐn⁢(L),τx0)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿superscript𝜏subscript𝑥0(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau^{x_{0}})( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ) є неперервними, оскiльки всi ненульовi елементи напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) є iзольованими точками в просторi (𝒪⁢ℐn⁢(L),τx0)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿superscript𝜏subscript𝑥0(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L),\tau^{x_{0}})( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_τ start_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ).

Нехай X𝑋Xitalic_X — непорожня множина та 𝒪∉X×X𝒪𝑋𝑋\mathcal{O}\notin X\times Xcaligraphic_O ∉ italic_X × italic_X. На 𝔅X=X×X⊔{𝒪}subscript𝔅𝑋square-union𝑋𝑋𝒪\mathfrak{B}_{X}=X\times X\sqcup\{\mathcal{O}\}fraktur_B start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT = italic_X × italic_X ⊔ { caligraphic_O } означимо напiвгрупову операцiю так:

(x,y)⋅(u,v)={(x,v),якщо ⁢y=u;𝒪,якщо ⁢y≠ui(x,y)⋅𝒪=𝒪⋅(x,v)=𝒪⋅𝒪=𝒪,formulae-sequence⋅𝑥𝑦𝑢𝑣cases𝑥𝑣якщо 𝑦𝑢𝒪якщо 𝑦𝑢i⋅𝑥𝑦𝒪⋅𝒪𝑥𝑣⋅𝒪𝒪𝒪(x,y)\cdot(u,v)=\left\{\begin{array}[]{cl}(x,v),&\hbox{\T2A\cyrya\T2A\cyrk% \T2A\cyrshch\T2A\cyro\leavevmode\nobreak\ }y=u;\\ \mathcal{O},&\hbox{\T2A\cyrya\T2A\cyrk\T2A\cyrshch\T2A\cyro\leavevmode\nobreak% \ }y\neq u\end{array}\right.\qquad\hbox{i}\qquad(x,y)\cdot\mathcal{O}=\mathcal% {O}\cdot(x,v)=\mathcal{O}\cdot\mathcal{O}=\mathcal{O},( italic_x , italic_y ) ⋅ ( italic_u , italic_v ) = { start_ARRAY start_ROW start_CELL ( italic_x , italic_v ) , end_CELL start_CELL якщо italic_y = italic_u ; end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_O , end_CELL start_CELL якщо italic_y ≠ italic_u end_CELL end_ROW end_ARRAY i ( italic_x , italic_y ) ⋅ caligraphic_O = caligraphic_O ⋅ ( italic_x , italic_v ) = caligraphic_O ⋅ caligraphic_O = caligraphic_O ,

де x,y,u,v∈X𝑥𝑦𝑢𝑣𝑋x,y,u,v\in Xitalic_x , italic_y , italic_u , italic_v ∈ italic_X. Множина 𝔅Xsubscript𝔅𝑋\mathfrak{B}_{X}fraktur_B start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT з вище означеною напiвгруповою оперцiєю називається напiвгрупою X×X𝑋𝑋X{\times}Xitalic_X × italic_X-матричних одиниць [6], а у випадку, коли множина X𝑋Xitalic_X нескiнченна, то будемо говорити, що 𝔅Xsubscript𝔅𝑋\mathfrak{B}_{X}fraktur_B start_POSTSUBSCRIPT italic_X end_POSTSUBSCRIPT — нескiнченна напiвгрупа матричних одиниць. Очевидно, що напiвгрупи ℐ1⁢(L)superscriptℐ1𝐿\mathscr{I}^{1}(L)script_I start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_L ) i 𝒪⁢ℐ1⁢(L)𝒪subscriptℐ1𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{1}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) iзоморфнi напiвгрупi L×L𝐿𝐿L{\times}Litalic_L × italic_L-матричних одиниць.

Нагадаємо [6], що гомоморфiзм з напiвгрупи S𝑆Sitalic_S у напiвгрупу T𝑇Titalic_T називається анулюючим, якщо iснує такий елемент t0∈Tsubscript𝑡0𝑇t_{0}\in Titalic_t start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_T, що (s)⁢𝔥=t0𝑠𝔥subscript𝑡0(s)\mathfrak{h}=t_{0}( italic_s ) fraktur_h = italic_t start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT для всiх s∈S𝑠𝑆s\in Sitalic_s ∈ italic_S.

Лема 5.

Нехай (L,⩽)𝐿(L,\leqslant)( italic_L , ⩽ ) — нескiнченна лiнiйно впорядкована множина, n𝑛nitalic_n — довiльне натуральне число i S𝑆Sitalic_S — напiвгрупа. Якщо 𝔥:𝒪⁢ℐn⁢(L)→S:𝔥→𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝑆\mathfrak{h}\colon\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)\to Sfraktur_h : script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) → italic_S — неанулюючий гомоморфiзм, то образ (𝒪⁢ℐn⁢(L))⁢𝔥𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝔥(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L))\mathfrak{h}( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ) fraktur_h мiстить напiвгрупу, яка iзоморфна нескiнченнiй напiвгрупi матричних одиниць.

Доведення.

Якщо гомоморфiзм 𝔥:𝒪⁢ℐn⁢(L)→S:𝔥→𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝑆\mathfrak{h}\colon\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)\to Sfraktur_h : script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) → italic_S iн’єктивний, то образ (𝒪⁢ℐ1⁢(L))⁢𝔥𝒪subscriptℐ1𝐿𝔥(\mathscr{O\!\!I}\!_{1}(L))\mathfrak{h}( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ) fraktur_h iзоморфний напiвгрупi 𝒪⁢ℐ1⁢(L)𝒪subscriptℐ1𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{1}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ), а отже, (𝒪⁢ℐn⁢(L))⁢𝔥𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝔥(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L))\mathfrak{h}( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ) fraktur_h мiстить напiвгрупу, яка iзоморфна нескiнченнiй напiвгрупi матричних одиниць. Тому надалi будемо вважати, що гомоморфiзм 𝔥𝔥\mathfrak{h}fraktur_h не є iн’єктивним. Тодi гомоморфiзм 𝔥𝔥\mathfrak{h}fraktur_h породжує на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) конґруенцiю 𝒞𝔥subscript𝒞𝔥\mathcal{C}_{\mathfrak{h}}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT. За теоремою 2 з [4] кожна конґруенцiя на напiвгрупi 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) є конґруенцiєю Рiса, а отже, конґруенцiя 𝒞𝔥subscript𝒞𝔥\mathcal{C}_{\mathfrak{h}}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT породжується iдеалом Ik=𝒪⁢ℐk⁢(L)subscript𝐼𝑘𝒪subscriptℐ𝑘𝐿I_{k}=\mathscr{O\!\!I}\!_{k}(L)italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) для деякого натурального числа k∈{1,…,n−1}𝑘1…𝑛1k\in\{1,\ldots,n-1\}italic_k ∈ { 1 , … , italic_n - 1 }. Тодi для довiльних α,β∈𝒪⁢ℐk+1⁢(L)𝛼𝛽𝒪subscriptℐ𝑘1𝐿\alpha,\beta\in\mathscr{O\!\!I}\!_{k+1}(L)italic_α , italic_β ∈ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_k + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) i γ∈𝒪⁢ℐk⁢(L)𝛾𝒪subscriptℐ𝑘𝐿\gamma\in\mathscr{O\!\!I}\!_{k}(L)italic_γ ∈ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) з визначення напiвгрупової операцiї на 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) випливає, що α⁢β∈𝒪⁢ℐk+1⁢(L)𝛼𝛽𝒪subscriptℐ𝑘1𝐿\alpha\beta\in\mathscr{O\!\!I}\!_{k+1}(L)italic_α italic_β ∈ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_k + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) у випадку ran⁡α=dom⁡βran𝛼dom𝛽\operatorname{ran}\alpha=\operatorname{dom}\betaroman_ran italic_α = roman_dom italic_β, i α⁢β∈𝒪⁢ℐk⁢(L)𝛼𝛽𝒪subscriptℐ𝑘𝐿\alpha\beta\in\mathscr{O\!\!I}\!_{k}(L)italic_α italic_β ∈ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) у випадку ran⁡α≠dom⁡βran𝛼dom𝛽\operatorname{ran}\alpha\neq\operatorname{dom}\betaroman_ran italic_α ≠ roman_dom italic_β, i α⁢γ,γ⁢α∈𝒪⁢ℐk⁢(L)𝛼𝛾𝛾𝛼𝒪subscriptℐ𝑘𝐿\alpha\gamma,\gamma\alpha\in\mathscr{O\!\!I}\!_{k}(L)italic_α italic_γ , italic_γ italic_α ∈ script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ). Отже, гомоморфний образ (𝒪⁢ℐk+1⁢(L))⁢𝔥𝒪subscriptℐ𝑘1𝐿𝔥(\mathscr{O\!\!I}\!_{k+1}(L))\mathfrak{h}( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_k + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ) fraktur_h мiстить напiвгрупу iзоморфну нескiнченнiй напiвгрупi матричних одиниць, оскiльки образ (𝒪⁢ℐk⁢(L))⁢𝔥𝒪subscriptℐ𝑘𝐿𝔥(\mathscr{O\!\!I}\!_{k}(L))\mathfrak{h}( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ) fraktur_h є нулем пiднапiвгрупи (𝒪⁢ℐn⁢(L))⁢𝔥𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝔥(\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L))\mathfrak{h}( script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ) fraktur_h. ∎

За теоремою 6 з [13] кожний гомоморфiзм з нескiнченної напiвгрупи матричних одиниць у гаусдорфову злiченно компактну топологiчну напiвгрупу є анулюючим. Отже, леми 5 випливає така теорема.

Теорема 4.

Нехай (L,⩽)𝐿(L,\leqslant)( italic_L , ⩽ ) — нескiнченна лiнiйно впорядкована множина, n𝑛nitalic_n — довiльне натуральне число. Тодi кожний гомоморфiзм 𝔥:𝒪⁢ℐn⁢(L)→S:𝔥→𝒪subscriptℐ𝑛𝐿𝑆\mathfrak{h}\colon\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)\to Sfraktur_h : script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) → italic_S у гаусдорфову злiченно компактну топологiчну напiвгрупу S𝑆Sitalic_S є анулюючим.

Нагадаємо [8], що компактифiкацiєю Бора топологiчної напiвгрупи S𝑆Sitalic_S називається пара (𝔟,𝐁⁢(S))𝔟𝐁𝑆(\mathfrak{b},\mathbf{B}(S))( fraktur_b , bold_B ( italic_S ) ) така, що 𝐁⁢(S)𝐁𝑆\mathbf{B}(S)bold_B ( italic_S ) — компактна напiвгрупа, 𝔟:S→𝐁⁢(S):𝔟→𝑆𝐁𝑆\mathfrak{b}\colon S\to\mathbf{B}(S)fraktur_b : italic_S → bold_B ( italic_S ) — неперервний гомоморфiзм, i якщо 𝔤:S→T:𝔤→𝑆𝑇\mathfrak{g}\colon S\to Tfraktur_g : italic_S → italic_T — неперервний гомоморфiзм напiвгрупи S𝑆Sitalic_S у компактну напiвгрупу T𝑇Titalic_T, то iснує єдиний неперервний гомоморфiзм 𝔣:𝐁⁢(S)→T:𝔣→𝐁𝑆𝑇\mathfrak{f}\colon\mathbf{B}(S)\to Tfraktur_f : bold_B ( italic_S ) → italic_T такий, що дiаграма

S𝑆\textstyle{S\ignorespaces\ignorespaces\ignorespaces\ignorespaces\ignorespaces% \ignorespaces\ignorespaces\ignorespaces}italic_S𝔟𝔟\scriptstyle{\!\!\mathfrak{b}}fraktur_b𝔤𝔤\scriptstyle{\mathfrak{g}}fraktur_g𝐁⁢(S)𝐁𝑆\textstyle{\mathbf{B}(S)\ignorespaces\ignorespaces\ignorespaces\ignorespaces}bold_B ( italic_S )f𝑓\scriptstyle{f}italic_fT𝑇\textstyle{T}italic_T

комутативна.

З теореми 4 випливає

Теорема 5.

Нехай (L,⩽)𝐿(L,\leqslant)( italic_L , ⩽ ) — нескiнченна лiнiйно впорядкована множина, n𝑛nitalic_n — довiльне натуральне число. Тодi компактифiкацiя Бора гаусдорфової топологiчної напiвгрупи 𝒪⁢ℐn⁢(L)𝒪subscriptℐ𝑛𝐿\mathscr{O\!\!I}\!_{n}(L)script_O script_I start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) є тривiальною напiвгрупою.

Лiтература

  • [1] В. В. Вагнер, К теории частнчных преобразований, ДАН СССР 84 (1952), 653–656.
  • [2] В. В. Вагнер, Обобщенные группы, ДАН СССР 84 (1952), 1119–1122.
  • [3] O. Гутiк, А. Рейтер, Про напiвтопологiчнi симетричнi iнверснi пiвгрупи обмеженого скiнченного рангу, Вiсник Львiв. ун-ту. Сер. мех.-мат. 72 (2010), 94–106.
  • [4] O. В. Гутiк, M. Р. Щипель, Напiвгрупа скiнченних часткових порядкових iзоморфiзмiв обмеженого рангу нескiнченної лiнiйно впорядкованої множини, Буковинський математичний журнал 12 (2024), no. 2, 60–68. DOI: 10.31861/bmj2024.02.05.
  • [5] J. H. Carruth, J. A. Hildebrant, and R. J. Koch, The theory of topological semigroups, Vol. I, Marcel Dekker, Inc., New York and Basel, 1983.
  • [6] A. H. Clifford and G. B. Preston, The Algebraic Theory of Semigroups, Vol. I, Amer. Math. Soc. Surveys 7, Providence, R.I., 1961.
  • [7] A. H. Clifford and G. B. Preston, The Algebraic Theory of Semigroups, Vol. II, Amer. Math. Soc. Surveys 7, Providence, R.I., 1967.
  • [8] K. DeLeeuw, and I. Glicksberg, Almost-periodic functions on semigroups, Acta Math. 105 (1961), 99–140.
  • [9] R. Engelking, General topology, 2nd ed., Heldermann, Berlin, 1989.
  • [10] O. Gutik, J. Lawson, and D. Repovš, Semigroup closures of finite rank symmetric inverse semigroups, Semigroup Forum 78 (2009), no. 2, 326–336. DOI: 10.1007/s00233-008-9112-2
  • [11] O. Gutik and K. Pavlyk, Topological Brandt λ𝜆\lambdaitalic_λ-extensions of absolutely H-closed topological inverse semigroups, Вiсник Львiв. ун-ту. Сер. мех.-мат. 61 (2003), 98–105.
  • [12] O. Gutik and K. Pavlyk, Topological semigroups of matrix units, Algebra Discrete Math. (2005), no. 3, 1–17.
  • [13] O. Gutik, K. Pavlyk, and A. Reiter, Topological semigroups of matrix units and countably compact Brandt λ0superscript𝜆0\lambda^{0}italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT-extensions, Матем. Студiї 32 (2009), no. 2, 115–131.
  • [14] O. V. Gutik and A. R. Reiter, Symmetric inverse topological semigroups of finite rank ≤nabsent𝑛\leq n≤ italic_n, Мат. методи фiз.-мех. поля 52 (2009), no. 3, 7–14; reprinted version: J. Math. Sci. 171 (2010), no. 4, 425–432.
    DOI: 10.1007/s10958-010-0147-z
  • [15] M. Lawson, Inverse Semigroups. The Theory of Partial Symmetries, Singapore: World Scientific, 1998.
  • [16] M. Petrich, Inverse Semigroups, John Wiley &\&& Sons, New York, 1984.
  • [17] W. Ruppert, Compact semitopological semigroups: an intrinsic theory, Lect. Notes Math., 1079, Springer, Berlin, 1984. DOI: 10.1007/BFb0073675
  • [18] L. A. Steen and J. A. Seebach, jun., Counterexamples in topology, Reprint of the 2nd ed. Dover Publications, Mineola, NY, 1995.
  • [19] J. W. Stepp, Algebraic maximal semilattices, Pacific J. Math. 58 (1975), тo. 1, 243–248.
  • [20] P. Urysohn, Über die Mächtigkeit der zusammenhängenden Mengen, Math. Ann. 94 (1925), 262–295.
    DOI: 10.1007/BF01208659
  • [21] J. E. Vaughan, Countably compact and sequentially compact spaces, Handbook of Set-Theoretic Topology, K. Kunen and J. E. Vaughan (eds.), North-Holland, Amsterdam, 1984, pp. 569–602. DOI: 10.1016/B978-0-444-86580-9.50015-X