跳到论文正文
W Papers独立论文阅读器 arXiv:2410.01995 论文正文 计算阅读时间 · 0%
引用这篇论文根据当前论文元数据生成,正式投稿前建议核对。

    
  

Exponential bases on modified domains

Oleg Asipchuk Oleg Asipchuk, Florida International University, Department of Mathematics and Statistics, Miami, FL 33199, USA [email protected]
Abstract.

The stability of exponential bases on domains in ℝnsuperscriptℝ𝑛\mathbb{R}^{n}blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT has been widely studied, with much of the research focusing on small perturbations of the phase. In this paper, we consider bases on measurable domains of the real line, and their stability under small modifications of the domain is investigated.

2020 Mathematics Subject Classification:
Primary: 42C15 Secondary classification: 42C30.

1. Introduction

The main purpose of this paper is to explore the stability of exponential bases under small modifications of the domain.

An exponential basis on a domain D⊂ℝd𝐷superscriptℝ𝑑D\subset\mathbb{R}^{d}italic_D ⊂ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT is an unconditional Schäuder basis for L2⁢(D)superscript𝐿2𝐷L^{2}(D)italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) in the form of {e2⁢π⁢i⁢λn⋅x}n∈ℤdsubscriptsuperscript𝑒⋅2𝜋𝑖subscript𝜆𝑛𝑥𝑛superscriptℤ𝑑\{e^{2\pi i\lambda_{n}\cdot x}\}_{n\in\mathbb{Z}^{d}}{ italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ⋅ italic_x end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_Z start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT with λn∈ℝdsubscript𝜆𝑛superscriptℝ𝑑\lambda_{n}\in\mathbb{R}^{d}italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT. A canonical example of exponential basis is the Fourier basis ℰ={e2⁢π⁢i⁢n⁢x}n∈ℤℰsubscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖𝑛𝑥𝑛ℤ{\mathcal{E}}=\{e^{2\pi inx}\}_{n\in\mathbb{Z}}caligraphic_E = { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_n italic_x end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT for L2⁢([0,1))superscript𝐿201L^{2}([0,1))italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( [ 0 , 1 ) ). In this case, the domain is an interval on the real line, and the corresponding set of exponent forms a complete and orthonormal basis for L2⁢(0,1)superscript𝐿201L^{2}(0,1)italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( 0 , 1 ).

The study of exponential bases on domains in ℝnsuperscriptℝ𝑛\mathbb{R}^{n}blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT is a topic of significant interest in harmonic analysis and approximation theory. Unfortunately, the existence of exponential bases on general domains remains largely unexplored. For example, we do not know if exponential bases on triangular and circular domains exist or not. The existence of exponential bases on finite unions of intervals in ℝℝ\mathbb{R}blackboard_R and on multirectangular domains (i.e., unions of rectangles with sides parallel to the coordinate axes) of ℝnsuperscriptℝ𝑛\mathbb{R}^{n}blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT is proved in [KozmaNitzan2015, KozmaNitzan2016]. See also [Marzo2006]. The bases produced in these papers and their frame bounds are not explicit, but see e.g. [DeCarli2019, Fuglede1971, Kadec] and also [asipchuk_drezels_2023] for explicit examples of bases. Further examples of domains with exponential bases can be found in [DebernardiLev2022, GREPSTAD20141, LyubarskiiRashkovskii2000] and [DeCarliKumar2015, Lee2024, LeeGotzWalnut2023] and their references. Additionally, sets with no exponential basis were found recently, see [KNO2023].

A classical problem in this area involves understanding the stability properties of exponential bases under various perturbations. Most existing research has primarily focused on the stability of these bases concerning small changes in the phase or frequency parameters. For examples, refer to [Avdonin1974, Balan1997, Kadec, SunZhou1999] and the references therein.

A less explored yet equally important aspect is the stability of exponential bases when the underlying domain itself is changed. Precisely, if ℬ={e2⁢π⁢i⁢λn⁢x}ℬsuperscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝜆𝑛𝑥\mathcal{B}=\{e^{2\pi i\lambda_{n}x}\}caligraphic_B = { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT italic_x end_POSTSUPERSCRIPT } is an exponential basis on a domain D⊂ℝd𝐷superscriptℝ𝑑D\subset\mathbb{R}^{d}italic_D ⊂ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT and D~⊂ℝd~𝐷superscriptℝ𝑑\tilde{D}\subset\mathbb{R}^{d}over~ start_ARG italic_D end_ARG ⊂ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT is such that |D∖D~|<ϵ𝐷~𝐷italic-ϵ|D\setminus\tilde{D}|<\epsilon| italic_D ∖ over~ start_ARG italic_D end_ARG | < italic_ϵ is ℬℬ\mathcal{B}caligraphic_B still a basis on D~~𝐷\tilde{D}over~ start_ARG italic_D end_ARG? The problem does not have a simple answer even for very simple domains.

1.1. The problem

In this article, we study the effect of domain modifications on exponential bases on unions of intervals of the real line. The domain choice is motivated by the fact that any set of finite measures in ℝℝ\mathbb{R}blackboard_R can be approximated by finite unions of intervals with rational endpoints. Any such union of intervals can be mapped into a union of intervals of intervals with integer endpoints, and so it is natural to treat unions of intervals with integer endpoints as a representative model.

Let s∈ℕ𝑠ℕs\in\mathbb{N}italic_s ∈ blackboard_N and Mj∈ℕ∪{0}subscript𝑀𝑗ℕ0M_{j}\in\mathbb{N}\cup\{0\}italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_N ∪ { 0 } for j=0,…,s−1𝑗0…𝑠1j=0,...,s-1italic_j = 0 , … , italic_s - 1. Also, we assume that 0=M0<a1<…<as−10subscript𝑀0subscript𝑎1…subscript𝑎𝑠10=M_{0}<a_{1}<...<a_{s-1}0 = italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT < italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < … < italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUBSCRIPT. We consider the set

(1) ℐ𝓈=⋃𝒿=0𝓈−1[𝒶𝒿,𝒶𝒿+1).subscriptℐ𝓈superscriptsubscript𝒿0𝓈1subscript𝒶𝒿subscript𝒶𝒿1\cal I_{s}=\bigcup_{j=0}^{s-1}[a_{j},a_{j}+1).caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_s end_POSTSUBSCRIPT = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_j = caligraphic_0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_s - caligraphic_1 end_POSTSUPERSCRIPT [ caligraphic_a start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_j end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_a start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_j end_POSTSUBSCRIPT + caligraphic_1 ) .

If ajsubscript𝑎𝑗a_{j}italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT (mod s𝑠sitalic_s) are distinct, then

ℬ={e2⁢π⁢i⁢n⁢xs}n∈ℤ=⋃j=0s−1{e2⁢π⁢i⁢(n+js)⁢x}n∈ℤℬsubscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖𝑛𝑥𝑠𝑛ℤsuperscriptsubscript𝑗0𝑠1subscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖𝑛𝑗𝑠𝑥𝑛ℤ\mathcal{B}=\left\{e^{2\pi i\frac{nx}{s}}\right\}_{n\in\mathbb{Z}}=\bigcup_{j=% 0}^{s-1}\left\{e^{2\pi i\left(n+\frac{j}{s}\right)x}\right\}_{n\in\mathbb{Z}}caligraphic_B = { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i divide start_ARG italic_n italic_x end_ARG start_ARG italic_s end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUPERSCRIPT { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_n + divide start_ARG italic_j end_ARG start_ARG italic_s end_ARG ) italic_x end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT

is an orthogonal exponential basis for L2⁢(I)superscript𝐿2𝐼L^{2}(I)italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_I ) with A=B=s𝐴𝐵𝑠A=B=sitalic_A = italic_B = italic_s as shown in Proposition LABEL:P-basisMod. Next, we consider a set of perturbations ℰ={ϵj}j=0s−1⊂ℚℰsuperscriptsubscriptsubscriptitalic-ϵ𝑗𝑗0𝑠1ℚ{\mathcal{E}}=\{\epsilon_{j}\}_{j=0}^{s-1}\subset\mathbb{Q}caligraphic_E = { italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ blackboard_Q and new union of intervals

ℐ𝓈,ℰ=⋃𝒿=0𝓈−1[ℳ𝒿+ϵ𝒿,ℳ𝒿+ϵ𝒿+1).subscriptℐ𝓈ℰsuperscriptsubscript𝒿0𝓈1subscriptℳ𝒿subscriptitalic-ϵ𝒿subscriptℳ𝒿subscriptitalic-ϵ𝒿1\cal I_{s,{\mathcal{E}}}=\bigcup_{j=0}^{s-1}[M_{j}+\epsilon_{j},M_{j}+\epsilon% _{j}+1).caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_s , caligraphic_E end_POSTSUBSCRIPT = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_j = caligraphic_0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_s - caligraphic_1 end_POSTSUPERSCRIPT [ caligraphic_M start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_j end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_j end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_M start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_j end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_j end_POSTSUBSCRIPT + caligraphic_1 ) .

We keep the first interval in the same position, i.e. ϵ0=0subscriptitalic-ϵ00\epsilon_{0}=0italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = 0. We show with Example LABEL:Ex-Theorem-main that for some choice of the ϵjsubscriptitalic-ϵ𝑗\epsilon_{j}italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT, ℬℬ\mathcal{B}caligraphic_B is no longer a basis for L2⁢(ℐ𝓈,ℰ)superscript𝐿2subscriptℐ𝓈ℰL^{2}(\cal I_{s,{\mathcal{E}}})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_s , caligraphic_E end_POSTSUBSCRIPT ). However, the next theorem shows that we can obtain a basis on Is,ℰsubscript𝐼𝑠ℰI_{s,{\mathcal{E}}}italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_s , caligraphic_E end_POSTSUBSCRIPT from a small perturbation of the basis ℬℬ\mathcal{B}caligraphic_B.

Theorem 1.1.

Let s∈ℕ𝑠ℕs\in\mathbb{N}italic_s ∈ blackboard_N and {ϵl}l=1s⊂ℚsuperscriptsubscriptsubscriptitalic-ϵ𝑙𝑙1𝑠ℚ\{\epsilon_{l}\}_{l=1}^{s}\subset\mathbb{Q}{ italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ blackboard_Q with a property supl|ϵl|<12subscriptsupremum𝑙subscriptitalic-ϵ𝑙12\sup_{l}|\epsilon_{l}|<\frac{1}{2}roman_sup start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT | italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT | < divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG. Let N𝑁Nitalic_N be the least common denominator of {ϵl}l=1ssuperscriptsubscriptsubscriptitalic-ϵ𝑙𝑙1𝑠\{\epsilon_{l}\}_{l=1}^{s}{ italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_l = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s end_POSTSUPERSCRIPT and β𝛽\betaitalic_β be a solution of the equation

(2) sin⁡(π⁢s⁢N⁢β)sin⁡(π⁢β)=s⁢N⁢sin⁡1s⁢N𝜋𝑠𝑁𝛽𝜋𝛽𝑠𝑁1𝑠𝑁\frac{\sin{(\pi sN\beta)}}{\sin{(\pi\beta)}}=sN\sin{\frac{1}{sN}}divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_s italic_N italic_β ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_β ) end_ARG = italic_s italic_N roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG

on the interval (0,1s⁢N)01𝑠𝑁\left(0,\frac{1}{sN}\right)( 0 , divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG ). If

(3) 12⁢s2⁢N3⁢m≤|δ|≤1s⁢N2⁢m−βN⁢m,12superscript𝑠2superscript𝑁3𝑚𝛿1𝑠superscript𝑁2𝑚𝛽𝑁𝑚\frac{1}{2s^{2}N^{3}m}\leq|\delta|\leq\frac{1}{sN^{2}m}-\frac{\beta}{Nm},divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 italic_s start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG ≤ | italic_δ | ≤ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG - divide start_ARG italic_β end_ARG start_ARG italic_N italic_m end_ARG ,

where m:=N⁢(as−1+ϵs−1)assign𝑚𝑁subscript𝑎𝑠1subscriptitalic-ϵ𝑠1m:=N(a_{s-1}+\epsilon_{s-1})italic_m := italic_N ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) and ajsubscript𝑎𝑗a_{j}italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT (mod s𝑠sitalic_s) are distinct, then

ℬIℰ,δ=⋃j=0s−1{e2⁢π⁢i⁢(n+js+j⁢δ)⁢x}n∈ℤsubscriptℬsubscript𝐼ℰ𝛿superscriptsubscript𝑗0𝑠1subscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖𝑛𝑗𝑠𝑗𝛿𝑥𝑛ℤ\mathcal{B}_{I_{{\mathcal{E}}},\delta}=\bigcup_{j=0}^{s-1}\left\{e^{2\pi i% \left(n+\frac{j}{s}+j\delta\right)x}\right\}_{n\in\mathbb{Z}}caligraphic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_E end_POSTSUBSCRIPT , italic_δ end_POSTSUBSCRIPT = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUPERSCRIPT { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_n + divide start_ARG italic_j end_ARG start_ARG italic_s end_ARG + italic_j italic_δ ) italic_x end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT

is a basis for L2⁢(ℐ𝓈,ℰ)superscript𝐿2subscriptℐ𝓈ℰL^{2}(\cal I_{s,{\mathcal{E}}})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_s , caligraphic_E end_POSTSUBSCRIPT ) with Riesz constants

1N⁢(1−s⁢N⁢sin⁡1s⁢N)⁢(s⁢N−sin⁡(π2⁢N⁢m)sin⁡(π2⁢s⁢N2⁢m))≤A1𝑁1𝑠𝑁1𝑠𝑁𝑠𝑁𝜋2𝑁𝑚𝜋2𝑠superscript𝑁2𝑚𝐴\frac{1}{N}\left(1-sN\sin{\frac{1}{sN}}\right)\left(sN-\frac{\sin{\left(\frac{% \pi}{2Nm}\right)}}{\sin{\left(\frac{\pi}{2sN^{2}m}\right)}}\right)\leq Adivide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ( 1 - italic_s italic_N roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG ) ( italic_s italic_N - divide start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N italic_m end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG ) end_ARG ) ≤ italic_A

and

B≤1N⁢(1+s⁢N⁢sin⁡1s⁢N)⁢(s⁢N+sin⁡(π2⁢N⁢m)sin⁡(π2⁢s⁢N2⁢m)).𝐵1𝑁1𝑠𝑁1𝑠𝑁𝑠𝑁𝜋2𝑁𝑚𝜋2𝑠superscript𝑁2𝑚B\leq\frac{1}{N}\left(1+sN\sin{\frac{1}{sN}}\right)\left(sN+\frac{\sin{\left(% \frac{\pi}{2Nm}\right)}}{\sin{\left(\frac{\pi}{2sN^{2}m}\right)}}\right).italic_B ≤ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ( 1 + italic_s italic_N roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG ) ( italic_s italic_N + divide start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N italic_m end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG ) end_ARG ) .

The existence of β𝛽\betaitalic_β that satisfies (2) and the existence of δ𝛿\deltaitalic_δ that satisfies (3) are justified by Lemma 2.7 and Proposition 2.9 in Section 2.

Next, we consider a basis on the union of the intervals ℐℳsubscriptℐℳ\cal I_{M}caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_M end_POSTSUBSCRIPT inside the interval IN=[0,N)subscript𝐼𝑁0𝑁I_{N}=[0,N)italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT = [ 0 , italic_N ), the solution to which we provide in the next theorem. In Proposition LABEL:P-basis we prove that

ℬM=⋃j=1M{e2⁢π⁢i⁢(n+j−1N)⁢x}n∈ℤsubscriptℬ𝑀superscriptsubscript𝑗1𝑀subscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖𝑛𝑗1𝑁𝑥𝑛ℤ\mathcal{B}_{M}=\bigcup_{j=1}^{M}\left\{e^{2\pi i\left(n+\frac{j-1}{N}\right)x% }\right\}_{n\in\mathbb{Z}}caligraphic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_M end_POSTSUPERSCRIPT { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_n + divide start_ARG italic_j - 1 end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) italic_x end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT

is a basis for L2⁢(ℐℳ)superscript𝐿2subscriptℐℳL^{2}(\cal I_{M})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_M end_POSTSUBSCRIPT ). Estimating the Riesz constants is often the most challenging aspect of the problem, and we address this in the following theorem

Theorem 1.2.

Let N,M∈ℕ𝑁𝑀ℕN,M\in\mathbb{N}italic_N , italic_M ∈ blackboard_N such that 2<M≤N22𝑀𝑁22<M\leq\frac{N}{2}2 < italic_M ≤ divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG 2 end_ARG. Also, let u∈ℕ𝑢ℕu\in\mathbb{N}italic_u ∈ blackboard_N and

(4) u>{Nπ⁢cos−1⁡(M⁢sin⁡1M)N⁢ is evenNπ⁢cos−1⁡(M⁢sin⁡1M⁢cos⁡π2⁢N)−12N⁢ is odd.𝑢cases𝑁𝜋superscript1𝑀1𝑀𝑁 is even𝑁𝜋superscript1𝑀1𝑀𝜋2𝑁12𝑁 is oddu>\begin{cases}\frac{N}{\pi}\cos^{-1}{\left(M\sin{\frac{1}{M}}\right)}\,&N% \text{ is even}\\ \frac{N}{\pi}\cos^{-1}{\left(M\sin{\frac{1}{M}}\cos{\frac{\pi}{2N}}\right)}-% \frac{1}{2}\,&N\text{ is odd}\end{cases}.italic_u > { start_ROW start_CELL divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG italic_π end_ARG roman_cos start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_M roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG ) end_CELL start_CELL italic_N is even end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG italic_π end_ARG roman_cos start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_M roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG roman_cos divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N end_ARG ) - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG end_CELL start_CELL italic_N is odd end_CELL end_ROW .

If all distinct aksubscript𝑎𝑘a_{k}italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT and ak′subscript𝑎superscript𝑘′a_{k^{\prime}}italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT satisfy the following inequality

(5) minm∈ℤ⁡|ak−ak′N−m|−minm∈ℤ⁡|(ak−ak′)⁢MN−m|>uN,subscript𝑚ℤsubscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′𝑁𝑚subscript𝑚ℤsubscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′𝑀𝑁𝑚𝑢𝑁\min_{m\in\mathbb{Z}}\left\lvert\frac{a_{k}-a_{k^{\prime}}}{N}-m\right\rvert-% \min_{m\in\mathbb{Z}}\left\lvert\frac{(a_{k}-a_{k^{\prime}})M}{N}-m\right% \rvert>\frac{u}{N},roman_min start_POSTSUBSCRIPT italic_m ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT | divide start_ARG italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_N end_ARG - italic_m | - roman_min start_POSTSUBSCRIPT italic_m ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT | divide start_ARG ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_M end_ARG start_ARG italic_N end_ARG - italic_m | > divide start_ARG italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ,

then ℬMsubscriptℬ𝑀\mathcal{B}_{M}caligraphic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT is a basis for L2⁢(ℐℳ)superscript𝐿2subscriptℐℳL^{2}(\cal I_{M})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_M end_POSTSUBSCRIPT ) with

{M⁢(1−|cos⁡π⁢uN|)≤A⁢ and ⁢B≤M⁢(1+|cos⁡π⁢uN|)N⁢ is evenM⁢(1−|cos⁡(π2⁢N+π⁢uN)cos⁡π2⁢N|)≤A⁢ and ⁢B≤M⁢(1+|cos⁡(π2⁢N+π⁢uN)cos⁡π2⁢N|)N⁢ is odd.cases𝑀1𝜋𝑢𝑁𝐴 and 𝐵𝑀1𝜋𝑢𝑁𝑁 is even𝑀1𝜋2𝑁𝜋𝑢𝑁𝜋2𝑁𝐴 and 𝐵𝑀1𝜋2𝑁𝜋𝑢𝑁𝜋2𝑁𝑁 is odd\begin{cases}M\left(1-\left\lvert\cos{\frac{\pi u}{N}}\right\rvert\right)\leq A% \text{ and }B\leq M\left(1+\left\lvert\cos{\frac{\pi u}{N}}\right\rvert\right)% \,&N\text{ is even}\\ M\left(1-\left\lvert\frac{\cos{\left(\frac{\pi}{2N}+\frac{\pi u}{N}\right)}}{% \cos{\frac{\pi}{2N}}}\right\rvert\right)\leq A\text{ and }B\leq M\left(1+\left% \lvert\frac{\cos{\left(\frac{\pi}{2N}+\frac{\pi u}{N}\right)}}{\cos{\frac{\pi}% {2N}}}\right\rvert\right)\,&N\text{ is odd}\end{cases}.{ start_ROW start_CELL italic_M ( 1 - | roman_cos divide start_ARG italic_π italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG | ) ≤ italic_A and italic_B ≤ italic_M ( 1 + | roman_cos divide start_ARG italic_π italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG | ) end_CELL start_CELL italic_N is even end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_M ( 1 - | divide start_ARG roman_cos ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N end_ARG + divide start_ARG italic_π italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_cos divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N end_ARG end_ARG | ) ≤ italic_A and italic_B ≤ italic_M ( 1 + | divide start_ARG roman_cos ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N end_ARG + divide start_ARG italic_π italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_cos divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N end_ARG end_ARG | ) end_CELL start_CELL italic_N is odd end_CELL end_ROW .

The problem is considerably more difficult because the set of exponentials needs to be adjusted to satisfy the assumption of Beurling’s density theorem [Beurling1989]. In this paper, we consider only a model case but we plan to pursue the investigation of this problem in a subsequent work.

Theorem 1.3.

Let 2<N∈ℕ2𝑁ℕ2<N\in\mathbb{N}2 < italic_N ∈ blackboard_N, N−1>m∈ℕ𝑁1𝑚ℕN-1>m\in\mathbb{N}italic_N - 1 > italic_m ∈ blackboard_N, IN=[0,N)subscript𝐼𝑁0𝑁I_{N}=[0,N)italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT = [ 0 , italic_N ), and β𝛽\betaitalic_β be a solution of the equation

sin⁡(π⁢(N−1)⁢β)sin⁡(π⁢β)=(N−1)⁢sin⁡1N−1.𝜋𝑁1𝛽𝜋𝛽𝑁11𝑁1\frac{\sin{(\pi(N-1)\beta)}}{\sin{(\pi\beta)}}=(N-1)\sin{\frac{1}{N-1}}.divide start_ARG roman_sin ( italic_π ( italic_N - 1 ) italic_β ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_β ) end_ARG = ( italic_N - 1 ) roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_N - 1 end_ARG .

If 12⁢(N−1)2<δ<1N−1−β12superscript𝑁12𝛿1𝑁1𝛽\frac{1}{2(N-1)^{2}}<\delta<\frac{1}{N-1}-\betadivide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 ( italic_N - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG < italic_δ < divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_N - 1 end_ARG - italic_β then

ℬδ=⋃j=0N−2{e2⁢π⁢i⁢(n+jN−1−j⁢δ)⁢x}n∈ℤ,subscriptℬ𝛿superscriptsubscript𝑗0𝑁2subscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖𝑛𝑗𝑁1𝑗𝛿𝑥𝑛ℤ\mathcal{B}_{\delta}=\bigcup_{j=0}^{N-2}\left\{e^{2\pi i\left(n+\frac{j}{N-1}-% j\delta\right)x}\right\}_{n\in\mathbb{Z}},caligraphic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUBSCRIPT = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N - 2 end_POSTSUPERSCRIPT { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_n + divide start_ARG italic_j end_ARG start_ARG italic_N - 1 end_ARG - italic_j italic_δ ) italic_x end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT ,

is a basis for L2⁢(IN∖(m,m+1))superscript𝐿2subscript𝐼𝑁𝑚𝑚1L^{2}(I_{N}\setminus(m,m+1))italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ∖ ( italic_m , italic_m + 1 ) ) with

(1−(N−1)⁢sin⁡1N−1)⁢(N−1−1sin⁡π2⁢(N−1))≤A1𝑁11𝑁1𝑁11𝜋2𝑁1𝐴\left(1-(N-1)\sin{\frac{1}{N-1}}\right)\left(N-1-\frac{1}{\sin{\frac{\pi}{2(N-% 1)}}}\right)\leq A( 1 - ( italic_N - 1 ) roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_N - 1 end_ARG ) ( italic_N - 1 - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG roman_sin divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 ( italic_N - 1 ) end_ARG end_ARG ) ≤ italic_A

and

B≤(1+(N−1)⁢sin⁡1N−1)⁢(N−1+1sin⁡π2⁢(N−1)).𝐵1𝑁11𝑁1𝑁11𝜋2𝑁1B\leq\left(1+(N-1)\sin{\frac{1}{N-1}}\right)\left(N-1+\frac{1}{\sin{\frac{\pi}% {2(N-1)}}}\right).italic_B ≤ ( 1 + ( italic_N - 1 ) roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_N - 1 end_ARG ) ( italic_N - 1 + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG roman_sin divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 ( italic_N - 1 ) end_ARG end_ARG ) .

The structure of this paper is as follows: In Section 2, we provide a brief overview of the definitions and tools utilized in our research. Section 3 is dedicated to proving the main results. Finally, Section 4 presents a discussion of open problems and concluding remarks.

Acknowledgments. First and foremost, I wish to express my deepest gratitude to my scientific advisor, Professor Laura De Carli, for her unwavering support and guidance throughout my research.

The author would also like to acknowledge the financial support provided by the Florida International University Graduate School Dissertation Fellowship.

2. Preliminaries

We have used the excellent textbooks [Heil] and [Young] for the definitions and some of the results presented in this section.

Let H𝐻Hitalic_H be a separable Hilbert space with inner product ⟨,⟩\langle\ ,\ \rangle⟨ , ⟩ and norm ||||=⟨,⟩||\ ||=\sqrt{\langle\ ,\ \rangle}| | | | = square-root start_ARG ⟨ , ⟩ end_ARG. We will mostly work with L2⁢(D),superscript𝐿2𝐷L^{2}(D),italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) , where D⊂ℝd.𝐷superscriptℝ𝑑D\subset\mathbb{R}^{d}.italic_D ⊂ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT . So, the norm will be ‖f‖L2⁢(D)2=∫D|f⁢(x)|2⁢𝑑x.superscriptsubscriptnorm𝑓superscript𝐿2𝐷2subscript𝐷superscript𝑓𝑥2differential-d𝑥||f||_{L^{2}(D)}^{2}=\int_{D}|f(x)|^{2}dx.| | italic_f | | start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = ∫ start_POSTSUBSCRIPT italic_D end_POSTSUBSCRIPT | italic_f ( italic_x ) | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_d italic_x . The characteristic function on D𝐷Ditalic_D we denote as χD.subscript𝜒𝐷\chi_{D}.italic_χ start_POSTSUBSCRIPT italic_D end_POSTSUBSCRIPT .

A sequence of vectors 𝒱={vj}j∈ℤ𝒱subscriptsubscript𝑣𝑗𝑗ℤ{\mathcal{V}}=\{v_{j}\}_{j\in\mathbb{Z}}caligraphic_V = { italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT in H𝐻Hitalic_H is a Riesz basis if there exist constants A,B>0𝐴𝐵0A,\ B>0italic_A , italic_B > 0 such that, for any w∈H𝑤𝐻w\in Hitalic_w ∈ italic_H and for all finite sequences {aj}j∈J⊂ℂsubscriptsubscript𝑎𝑗𝑗𝐽ℂ\{a_{j}\}_{j\in J}\subset\mathbb{C}{ italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT ⊂ blackboard_C, the following inequalities hold.

(6) A⁢∑j∈J|aj|2≤𝐴subscript𝑗𝐽superscriptsubscript𝑎𝑗2absent\displaystyle A\sum_{j\in J}|a_{j}|^{2}\leqitalic_A ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT | italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ≤ ‖∑j∈Jaj⁢vj‖2≤B⁢∑j∈J|aj|2.superscriptnormsubscript𝑗𝐽subscript𝑎𝑗subscript𝑣𝑗2𝐵subscript𝑗𝐽superscriptsubscript𝑎𝑗2\displaystyle\Big{\|}\sum_{j\in J}a_{j}v_{j}\Big{\|}^{2}\leq B\sum_{j\in J}|a_% {j}|^{2}.∥ ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∥ start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_B ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT | italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT .
(7) A⁢‖w‖2≤𝐴superscriptnorm𝑤2absent\displaystyle A||w||^{2}\leqitalic_A | | italic_w | | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ≤ ∑j=1∞|⟨w,vj⟩|2≤B⁢‖w‖2.superscriptsubscript𝑗1superscript𝑤subscript𝑣𝑗2𝐵superscriptnorm𝑤2\displaystyle\sum_{j=1}^{\infty}|\langle w,v_{j}\rangle|^{2}\leq B||w||^{2}.∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∞ end_POSTSUPERSCRIPT | ⟨ italic_w , italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ⟩ | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_B | | italic_w | | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT .

The constants A𝐴Aitalic_A and B𝐵Bitalic_B are called frame constants of the basis. The left inequality in (6) implies that 𝒱𝒱{\cal V}caligraphic_V is linearly independent, and the left inequality in (7) implies that 𝒱𝒱{\cal V}caligraphic_V is complete. If condition (6) holds we call 𝒱𝒱{\mathcal{V}}caligraphic_V a Riesz sequence. We call 𝒱𝒱{\mathcal{V}}caligraphic_V a frame if the condition (7) holds. If the condition (7) holds and A=B𝐴𝐵A=Bitalic_A = italic_B then we call 𝒱𝒱{\mathcal{V}}caligraphic_V a tight frame. If A=B=1,𝐴𝐵1A=B=1,italic_A = italic_B = 1 , then we have a Parseval frame. The following lemma is well-known, but for the reader’s convenience, we will prove it.

Lemma 2.1.

If a sequence of vectors 𝒱={vj}j∈ℤ𝒱subscriptsubscript𝑣𝑗𝑗ℤ{\mathcal{V}}=\{v_{j}\}_{j\in\mathbb{Z}}caligraphic_V = { italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT is a frame with upper constant B𝐵Bitalic_B, then the right inequality in (⁢6⁢)italic-(6italic-)\eqref{e2-RS}italic_( italic_) holds, i.e. for all finite sequences {aj}j∈J⊂ℂsubscriptsubscript𝑎𝑗𝑗𝐽ℂ\{a_{j}\}_{j\in J}\subset\mathbb{C}{ italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT ⊂ blackboard_C

‖∑j∈Jaj⁢vj‖2≤B⁢∑j∈J|aj|2superscriptnormsubscript𝑗𝐽subscript𝑎𝑗subscript𝑣𝑗2𝐵subscript𝑗𝐽superscriptsubscript𝑎𝑗2\Big{\|}\sum_{j\in J}a_{j}v_{j}\Big{\|}^{2}\leq B\sum_{j\in J}|a_{j}|^{2}∥ ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∥ start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_B ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT | italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT
Proof.

𝒱𝒱{\mathcal{V}}caligraphic_V is a frame, so for all finite sequences {aj}j∈J⊂ℂsubscriptsubscript𝑎𝑗𝑗𝐽ℂ\{a_{j}\}_{j\in J}\subset\mathbb{C}{ italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT ⊂ blackboard_C there is f∈H𝑓𝐻f\in Hitalic_f ∈ italic_H such that f=∑j∈Jaj⁢vj.𝑓subscript𝑗𝐽subscript𝑎𝑗subscript𝑣𝑗f=\sum_{j\in J}a_{j}v_{j}.italic_f = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT . So,

‖f‖2=⟨∑j∈Jaj⁢vj,f⟩=∑j∈Jaj⁢⟨vj,f⟩≤∑j∈J|aj|2⁢∑j∈J|⟨vj,f⟩|2≤∑j∈J|aj|2⁢B⁢‖f‖.superscriptnorm𝑓2subscript𝑗𝐽subscript𝑎𝑗subscript𝑣𝑗𝑓subscript𝑗𝐽subscript𝑎𝑗subscript𝑣𝑗𝑓subscript𝑗𝐽superscriptsubscript𝑎𝑗2subscript𝑗𝐽superscriptsubscript𝑣𝑗𝑓2subscript𝑗𝐽superscriptsubscript𝑎𝑗2𝐵norm𝑓\begin{split}||f||^{2}&=\langle\sum_{j\in J}a_{j}v_{j},f\rangle=\sum_{j\in J}a% _{j}\langle v_{j},f\rangle\\ &\leq\sqrt{\sum_{j\in J}|a_{j}|^{2}}\sqrt{\sum_{j\in J}|\langle v_{j},f\rangle% |^{2}}\leq\sqrt{\sum_{j\in J}|a_{j}|^{2}}\sqrt{B}||f||.\end{split}start_ROW start_CELL | | italic_f | | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL start_CELL = ⟨ ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , italic_f ⟩ = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ⟨ italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , italic_f ⟩ end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL ≤ square-root start_ARG ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT | italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG square-root start_ARG ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT | ⟨ italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , italic_f ⟩ | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ≤ square-root start_ARG ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT | italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG square-root start_ARG italic_B end_ARG | | italic_f | | . end_CELL end_ROW

Therefore,

‖∑j∈Jaj⁢vj‖≤∑j∈J|aj|2⁢B.normsubscript𝑗𝐽subscript𝑎𝑗subscript𝑣𝑗subscript𝑗𝐽superscriptsubscript𝑎𝑗2𝐵\Big{\|}\sum_{j\in J}a_{j}v_{j}\Big{\|}\leq\sqrt{\sum_{j\in J}|a_{j}|^{2}}% \sqrt{B}.∥ ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∥ ≤ square-root start_ARG ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j ∈ italic_J end_POSTSUBSCRIPT | italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG square-root start_ARG italic_B end_ARG .

∎

The next lemma shows that frames in L2⁢(D)superscript𝐿2𝐷L^{2}(D)italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) can be obtained from bases of L2⁢(D)superscript𝐿2𝐷L^{2}(D)italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ), when D′⊃D𝐷superscript𝐷′D^{\prime}\supset Ditalic_D start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ⊃ italic_D.

Lemma 2.2.

If ℬℬ\mathcal{B}caligraphic_B is basis for L2⁢(D′)superscript𝐿2superscript𝐷′L^{2}(D^{\prime})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) and D⊂D′𝐷superscript𝐷′D\subset D^{\prime}italic_D ⊂ italic_D start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT, then ℬℬ\mathcal{B}caligraphic_B is a frame for L2⁢(D)superscript𝐿2𝐷L^{2}(D)italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) with at least the same frame constants. In particular, if ℬℬ\mathcal{B}caligraphic_B is an orthogonal basis for L2⁢(D′)superscript𝐿2superscript𝐷′L^{2}(D^{\prime})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ), then it is a tight frame for L2⁢(D)superscript𝐿2𝐷L^{2}(D)italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D )

Proof.

Let ℬℬ\mathcal{B}caligraphic_B is a basis for L2⁢(D′),superscript𝐿2superscript𝐷′L^{2}(D^{\prime}),italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) , then for all w∈L2⁢(D′)𝑤superscript𝐿2superscript𝐷′w\in L^{2}(D^{\prime})italic_w ∈ italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT )

A⁢‖w‖2≤∑j=1∞|⟨w,vj⟩|2≤B⁢‖w‖2.𝐴superscriptnorm𝑤2superscriptsubscript𝑗1superscript𝑤subscript𝑣𝑗2𝐵superscriptnorm𝑤2A||w||^{2}\leq\sum_{j=1}^{\infty}|\langle w,v_{j}\rangle|^{2}\leq B||w||^{2}.italic_A | | italic_w | | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ≤ ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∞ end_POSTSUPERSCRIPT | ⟨ italic_w , italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ⟩ | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_B | | italic_w | | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT .

Also, for any f∈L2⁢(D),𝑓superscript𝐿2𝐷f\in L^{2}(D),italic_f ∈ italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) , there is w∈L2⁢(D′)𝑤superscript𝐿2superscript𝐷′w\in L^{2}(D^{\prime})italic_w ∈ italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) such that f=w⁢χD.𝑓𝑤subscript𝜒𝐷f=w\chi_{D}.italic_f = italic_w italic_χ start_POSTSUBSCRIPT italic_D end_POSTSUBSCRIPT . So, the frame inequality holds for any f∈L2⁢(D).𝑓superscript𝐿2𝐷f\in L^{2}(D).italic_f ∈ italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) . Therefore, ℬℬ\mathcal{B}caligraphic_B is a frame for L2⁢(D)superscript𝐿2𝐷L^{2}(D)italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) with at least the same frame constants. ∎

Let v→∈ℝd→𝑣superscriptℝ𝑑\vec{v}\in\mathbb{R}^{d}over→ start_ARG italic_v end_ARG ∈ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT and ρ>0𝜌0\rho>0italic_ρ > 0; we denote with dρ⁢D={ρ⁢x:x∈D}subscript𝑑𝜌𝐷conditional-set𝜌𝑥𝑥𝐷d_{\rho}D=\{\rho x\ :\>x\in D\}italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ end_POSTSUBSCRIPT italic_D = { italic_ρ italic_x : italic_x ∈ italic_D } and by tv→⁢D={x+v→:x∈D}subscript𝑡→𝑣𝐷conditional-set𝑥→𝑣𝑥𝐷t_{\vec{v}}D=\{x+\vec{v}\ :\ x\in D\}italic_t start_POSTSUBSCRIPT over→ start_ARG italic_v end_ARG end_POSTSUBSCRIPT italic_D = { italic_x + over→ start_ARG italic_v end_ARG : italic_x ∈ italic_D } the dilation and translation of D𝐷Ditalic_D. Sometimes we will write v→+D→𝑣𝐷\vec{v}+Dover→ start_ARG italic_v end_ARG + italic_D instead of tv→⁢Dsubscript𝑡→𝑣𝐷t_{\vec{v}}Ditalic_t start_POSTSUBSCRIPT over→ start_ARG italic_v end_ARG end_POSTSUBSCRIPT italic_D when there is no risk of confusion.

The following lemma can easily be proved by applying the definitions (6) and (7) with 𝒱={e2⁢π⁢i⁢⟨x,λn⟩}n∈ℤ𝒱subscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖𝑥subscript𝜆𝑛𝑛ℤ{\cal V}=\{e^{2\pi i\langle x,\lambda_{n}\rangle}\}_{n\in\mathbb{Z}}caligraphic_V = { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ⟨ italic_x , italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ⟩ end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT and a change of variables in the integrals.

Lemma 2.3.

Let v→∈ℝd→𝑣superscriptℝ𝑑\vec{v}\in\mathbb{R}^{d}over→ start_ARG italic_v end_ARG ∈ blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT and ρ>0𝜌0\rho>0italic_ρ > 0. The set 𝒱={e2⁢π⁢i⁢⟨x,λn⟩}n∈ℤ𝒱subscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖𝑥subscript𝜆𝑛𝑛ℤ{\cal V}=\{e^{2\pi i\langle x,\lambda_{n}\rangle}\}_{n\in\mathbb{Z}}caligraphic_V = { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ⟨ italic_x , italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ⟩ end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT is a Riesz basis for L2⁢(D)superscript𝐿2𝐷L^{2}(D)italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_D ) with constants A𝐴Aitalic_A and B𝐵Bitalic_B if and only if the set {e2⁢π⁢i⁢⟨x,1ρ⁢λn⟩}n∈ℤsubscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖𝑥1𝜌subscript𝜆𝑛𝑛ℤ\{e^{2\pi i\langle x,\,\frac{1}{\rho}\lambda_{n}\rangle}\}_{n\in\mathbb{Z}}{ italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ⟨ italic_x , divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_ρ end_ARG italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ⟩ end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT is a Riesz basis for L2⁢(tv→⁢(dρ⁢D))superscript𝐿2subscript𝑡→𝑣subscript𝑑𝜌𝐷L^{2}(t_{\vec{v}}(d_{\rho}D))italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_t start_POSTSUBSCRIPT over→ start_ARG italic_v end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( italic_d start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ end_POSTSUBSCRIPT italic_D ) ) with constants A⁢ρd𝐴superscript𝜌𝑑A\rho^{d}italic_A italic_ρ start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT and B⁢ρd𝐵superscript𝜌𝑑B\rho^{d}italic_B italic_ρ start_POSTSUPERSCRIPT italic_d end_POSTSUPERSCRIPT.

2.1. Exponential bases and Vandermonde matrices

One method for demonstrating the existence of an exponential basis and calculating their frame constants consists in associating a set of exponentials on the union of intervals with a matrix and showing how the properties of the matrix can be used to derive properties of the set of exponentials. Specifically, for a given L∈ℕ,𝐿ℕL\in\mathbb{N},italic_L ∈ blackboard_N , we set IL=[0,L).subscript𝐼𝐿0𝐿I_{L}=[0,L).italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT = [ 0 , italic_L ) . For N∈ℕ,𝑁ℕN\in\mathbb{N},italic_N ∈ blackboard_N , we choose {a1,…,aN}=IL∩ℤ.subscript𝑎1…subscript𝑎𝑁subscript𝐼𝐿ℤ\{a_{1},...,a_{N}\}=I_{L}\cap\mathbb{Z}.{ italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT } = italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT ∩ blackboard_Z . Next, we let

ℐℒ:=⋃𝒿=1𝒩[𝒶𝒿,𝒶𝒿+1).assignsubscriptℐℒsuperscriptsubscript𝒿1𝒩subscript𝒶𝒿subscript𝒶𝒿1\cal I_{L}:=\bigcup_{j=1}^{N}\left[a_{j},a_{j}+1\right).caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_L end_POSTSUBSCRIPT := ⋃ start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_j = caligraphic_1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_N end_POSTSUPERSCRIPT [ caligraphic_a start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_j end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_a start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_j end_POSTSUBSCRIPT + caligraphic_1 ) .

The next theorem is proved in [DeCarli2019].

Theorem 2.4.

Let {a1,…,aN}=[0,L)∩ℤsubscript𝑎1…subscript𝑎𝑁0𝐿ℤ\{a_{1},...,a_{N}\}=\left[0,L\right)\cap\mathbb{Z}{ italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT } = [ 0 , italic_L ) ∩ blackboard_Z and {δ1,…,δN}⊂ℝsubscript𝛿1…subscript𝛿𝑁ℝ\{\delta_{1},...,\,\delta_{N}\}\subset\mathbb{R}{ italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT } ⊂ blackboard_R. The set

ℬ=ℬ⁢(δ1,…,δN)=⋃j=1N{e2⁢π⁢i⁢(n+δj)⁢x}n∈ℤℬℬsubscript𝛿1…subscript𝛿𝑁superscriptsubscript𝑗1𝑁subscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖𝑛subscript𝛿𝑗𝑥𝑛ℤ\mathcal{B}=\mathcal{B}(\delta_{1},...,\,\delta_{N})=\bigcup_{j=1}^{N}\{e^{2% \pi i(n+\delta_{j})x}\}_{n\in\mathbb{Z}}caligraphic_B = caligraphic_B ( italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ) = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_n + italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) italic_x end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT

is a Riesz basis for L2⁢(ℐ𝒩)superscript𝐿2subscriptℐ𝒩L^{2}(\cal I_{N})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_N end_POSTSUBSCRIPT ) if and only if the matrix 𝚪={e2⁢π⁢i⁢δj⁢ak}1≤j,k≤L𝚪subscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝛿𝑗subscript𝑎𝑘formulae-sequence1𝑗𝑘𝐿{\bf\Gamma}=\{e^{2\pi i\delta_{j}a_{k}}\}_{1\leq j,k\leq L}bold_Γ = { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT 1 ≤ italic_j , italic_k ≤ italic_L end_POSTSUBSCRIPT is nonsingular. The optimal frame constants of ℬℬ\mathcal{B}caligraphic_B are the maximum and minimum singular values of 𝚪𝚪{\bf\Gamma}bold_Γ.

The more general version of this theorem is in [AsipchukDeCarliLi2024]. Theorem 2.4 implies that estimating the Riesz constants for certain exponential bases on unions of intervals of the real line can be reduced to estimating the singular values of a corresponding matrix. This task can be challenging, especially for large matrices. Nonetheless, there are several methods to address this problem, one of which we discuss in the next subsection.

2.2. Clusterization of matrices

Vandermonde matrices appear naturally in connection with problems on exponential bases.

Recall that a Vandermonde matrix 𝑽𝑽\boldsymbol{V}bold_italic_V of size L×N𝐿𝑁L\times Nitalic_L × italic_N with elements on the complex unit circle 𝕋=ℝ/ℤ𝕋ℝℤ\mathbb{T}=\mathbb{R}/\mathbb{Z}blackboard_T = blackboard_R / blackboard_Z is of the form

𝑽:=𝑽⁢(L,X):=[e2⁢π⁢i⁢j⁢xk]0≤j<L1≤k≤N,assign𝑽𝑽𝐿𝑋assignsubscriptdelimited-[]superscript𝑒2𝜋𝑖𝑗subscript𝑥𝑘0𝑗𝐿1𝑘𝑁\boldsymbol{V}:=\boldsymbol{V}(L,X):=\Big{[}\,e^{2\pi ijx_{k}}\,\Big{]}_{% \begin{subarray}{c}0\leq j<L\\ 1\leq k\leq N\end{subarray}},bold_italic_V := bold_italic_V ( italic_L , italic_X ) := [ italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_j italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ] start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL 0 ≤ italic_j < italic_L end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 ≤ italic_k ≤ italic_N end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ,

with nodes X={xk}k=1N⊂ℝ𝑋superscriptsubscriptsubscript𝑥𝑘𝑘1𝑁ℝX=\{x_{k}\}_{k=1}^{N}\subset\mathbb{R}italic_X = { italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ blackboard_R. It is well known that 𝑽𝑽\boldsymbol{V}bold_italic_V has rank N𝑁Nitalic_N if and only if X𝑋Xitalic_X consists of N𝑁Nitalic_N distinct elements of 𝕋𝕋\mathbb{T}blackboard_T. See for example [MaconSpitzbart1958, Turner1966]. As shown in [Moitra2015] the condition number of a Vandermonde matrices, i.e. ratio between the greatest and smallest singular values, greatly depends on the pairwise distance of the nodes according to the wrap-around metric

|t−s|𝕋:=minn∈ℤ⁡|t−s−n|.assignsubscript𝑡𝑠𝕋subscript𝑛ℤ𝑡𝑠𝑛|t-s|_{\mathbb{T}}:=\min_{n\in\mathbb{Z}}|t-s-n|.| italic_t - italic_s | start_POSTSUBSCRIPT blackboard_T end_POSTSUBSCRIPT := roman_min start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT | italic_t - italic_s - italic_n | .

We say that two nodes xksubscript𝑥𝑘x_{k}italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT and xk′subscript𝑥superscript𝑘′x_{k^{\prime}}italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT are equivalent if |xk−xk′|𝕋=0subscriptsubscript𝑥𝑘subscript𝑥superscript𝑘′𝕋0|x_{k}-x_{k^{\prime}}|_{\mathbb{T}}=0| italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT blackboard_T end_POSTSUBSCRIPT = 0.

One method for estimating the singular values of Vandermonde matrices is clustering its columns, i.e. grouping the columns of the matrix into groups (clusters) with enough distances (in the ”wrap-around” sense) between them. This method is described for example in [BATENKOV2021, LiLiao2021] for different conditions. Rectangular matrices are more suitable for this method, although some results can also be applied to square matrices.

Let {Lk}ksubscriptsubscript𝐿𝑘𝑘\{L_{k}\}_{k}{ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT be a set of column vectors, we set

∠min⁢(Lk,Lk′)=mink≠k′⁡cos−1⁡(|⟨Lk,Lk′⟩|‖Lk‖⁢‖Lk′‖).subscript∠subscript𝐿𝑘subscript𝐿superscript𝑘′subscript𝑘superscript𝑘′superscript1subscript𝐿𝑘subscript𝐿superscript𝑘′normsubscript𝐿𝑘normsubscript𝐿superscript𝑘′\angle_{\min}(L_{k},L_{k^{\prime}})=\min_{k\neq k^{\prime}}\cos^{-1}{\left(% \frac{|\langle L_{k},L_{k^{\prime}}\rangle|}{||L_{k}||||L_{k^{\prime}}||}% \right)}.∠ start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) = roman_min start_POSTSUBSCRIPT italic_k ≠ italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT roman_cos start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( divide start_ARG | ⟨ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⟩ | end_ARG start_ARG | | italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT | | | | italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | | end_ARG ) .

The following lemma, Lemma 5.1 from [BATENKOV2021], shows how the singular values of a clustered matrix can be estimated in terms of the singular values of the clusters.

Lemma 2.5.

Let A∈ℂN×N𝐴superscriptℂ𝑁𝑁A\in\mathbb{C}^{N\times N}italic_A ∈ blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_N × italic_N end_POSTSUPERSCRIPT, such that A𝐴Aitalic_A is given in the following block form

A=[A1,…,AM],𝐴subscript𝐴1…subscript𝐴𝑀A=[A_{1},...,A_{M}],italic_A = [ italic_A start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT ] ,

with Ak∈ℂN×sksubscript𝐴𝑘superscriptℂ𝑁subscript𝑠𝑘A_{k}\in\mathbb{C}^{N\times s_{k}}italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_N × italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT and ∑k=1Msk=Nsuperscriptsubscript𝑘1𝑀subscript𝑠𝑘𝑁\sum_{k=1}^{M}s_{k}=N∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_M end_POSTSUPERSCRIPT italic_s start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = italic_N. Let Lk⊂ℂNsubscript𝐿𝑘superscriptℂ𝑁L_{k}\subset\mathbb{C}^{N}italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ⊂ blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT be the subspace spanned by the columns of the sub-matrix Aksubscript𝐴𝑘A_{k}italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT. Assume that for all 1≤k,k′≤Mformulae-sequence1𝑘superscript𝑘′𝑀1\leq k,k^{\prime}\leq M1 ≤ italic_k , italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_M, k≠k′𝑘superscript𝑘′k\neq k^{\prime}italic_k ≠ italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT, and 0≤α≤1N0𝛼1𝑁0\leq\alpha\leq\frac{1}{N}0 ≤ italic_α ≤ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_N end_ARG,

(8) ∠min⁢(Lk,Lk′)≥π2−α.subscript∠subscript𝐿𝑘subscript𝐿superscript𝑘′𝜋2𝛼\angle_{\min}(L_{k},L_{k^{\prime}})\geq\frac{\pi}{2}-\alpha.∠ start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ≥ divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 end_ARG - italic_α .

Let

σ1≥…≥σNsubscript𝜎1…subscript𝜎𝑁\sigma_{1}\geq...\geq\sigma_{N}italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ≥ … ≥ italic_σ start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT

be the ordered collection of all the singular values of A𝐴Aitalic_A, and let

σ~1≥…≥σ~Nsubscript~𝜎1…subscript~𝜎𝑁\tilde{\sigma}_{1}\geq...\geq\tilde{\sigma}_{N}over~ start_ARG italic_σ end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ≥ … ≥ over~ start_ARG italic_σ end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT

be the ordered collection of all the singular values of the sub-matrices {Ak}subscript𝐴𝑘\{A_{k}\}{ italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT }. Then

1−N⁢α⁢σ~j≤σj≤1+N⁢α⁢σ~j.1𝑁𝛼subscript~𝜎𝑗subscript𝜎𝑗1𝑁𝛼subscript~𝜎𝑗\sqrt{1-N\alpha}\tilde{\sigma}_{j}\leq\sigma_{j}\leq\sqrt{1+N\alpha}\tilde{% \sigma}_{j}.square-root start_ARG 1 - italic_N italic_α end_ARG over~ start_ARG italic_σ end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_σ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ≤ square-root start_ARG 1 + italic_N italic_α end_ARG over~ start_ARG italic_σ end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT .

Note that condition (8) can be modified as

(9) maxk≠k′⁡⟨Lk,Lk′⟩≤N⁢sin⁡αsubscript𝑘superscript𝑘′subscript𝐿𝑘subscript𝐿superscript𝑘′𝑁𝛼\max_{k\neq k^{\prime}}\langle L_{k},L_{k^{\prime}}\rangle\leq N\sin{\alpha}roman_max start_POSTSUBSCRIPT italic_k ≠ italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⟨ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⟩ ≤ italic_N roman_sin italic_α

for ‖Lk‖22=Nsubscriptsuperscriptnormsubscript𝐿𝑘22𝑁||L_{k}||^{2}_{2}=N| | italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT | | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_N.

Lemma 2.5 is quite general and applicable to any matrix. However, for matrices associated to exponential bases, the term ⟨Lk,Lk′⟩subscript𝐿𝑘subscript𝐿superscript𝑘′\langle L_{k},L_{k^{\prime}}\rangle⟨ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⟩ involves a sum of exponents that is difficult to control. The structure of Vandermonde matrices allows us to express this sum in a more manageable form, as demonstrated in the following lemma.

Lemma 2.6.

Let {a1,…,am}⊂ℝsubscript𝑎1…subscript𝑎𝑚ℝ\{a_{1},...,a_{m}\}\subset\mathbb{R}{ italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT } ⊂ blackboard_R, δ∈ℝ𝛿ℝ\delta\in\mathbb{R}italic_δ ∈ blackboard_R, and Lk=[1,e2⁢π⁢i⁢ak⁢δ,…,e2⁢π⁢i⁢ak⁢(m−1)⁢δ]Tsubscript𝐿𝑘superscript1superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑎𝑘𝛿…superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑎𝑘𝑚1𝛿𝑇L_{k}=[1,e^{2\pi ia_{k}\delta},...,e^{2\pi ia_{k}(m-1)\delta}]^{T}italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = [ 1 , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_δ end_POSTSUPERSCRIPT , … , italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) italic_δ end_POSTSUPERSCRIPT ] start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT, where T𝑇Titalic_T denotes the transpose. Then for all k≠k′𝑘superscript𝑘′k\neq k^{\prime}italic_k ≠ italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT and δ⁢(ak−ak′)∉ℤ𝛿subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′ℤ\delta(a_{k}-a_{k^{\prime}})\not\in\mathbb{Z}italic_δ ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ∉ blackboard_Z

(10) |⟨Lk,Lk′⟩|=|sin⁡(π⁢m⁢(ak−ak′)⁢δ)sin⁡(π⁢(ak−ak′)⁢δ)|.subscript𝐿𝑘subscript𝐿superscript𝑘′𝜋𝑚subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′𝛿𝜋subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′𝛿|\langle L_{k},L_{k^{\prime}}\rangle|=\left\lvert\frac{\sin{(\pi m(a_{k}-a_{k^% {\prime}})\delta)}}{\sin{(\pi(a_{k}-a_{k^{\prime}})\delta)}}\right\rvert.| ⟨ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⟩ | = | divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_m ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_δ ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_δ ) end_ARG | .
Proof.

For all k≠k′𝑘superscript𝑘′k\neq k^{\prime}italic_k ≠ italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT and δ⁢(ak−ak′)∉ℤ𝛿subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′ℤ\delta(a_{k}-a_{k^{\prime}})\not\in\mathbb{Z}italic_δ ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ∉ blackboard_Z we use the formula for the sum of a geometric series to write

|⟨Lk,Lk′⟩|subscript𝐿𝑘subscript𝐿superscript𝑘′\displaystyle|\langle L_{k},L_{k^{\prime}}\rangle|| ⟨ italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⟩ | =|∑j=0m−1e2⁢π⁢i⁢(ak−ak′)⁢δ⁢j|=|1−e2⁢π⁢i⁢m⁢(ak−ak′)⁢δ1−e2⁢π⁢i⁢(ak−ak′)⁢δ|absentsuperscriptsubscript𝑗0𝑚1superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′𝛿𝑗1superscript𝑒2𝜋𝑖𝑚subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′𝛿1superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′𝛿\displaystyle=|\sum_{j=0}^{m-1}e^{2\pi i(a_{k}-a_{k^{\prime}})\delta j}|=\left% \lvert\frac{1-e^{2\pi im(a_{k}-a_{k^{\prime}})\delta}}{1-e^{2\pi i(a_{k}-a_{k^% {\prime}})\delta}}\right\rvert= | ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_m - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_δ italic_j end_POSTSUPERSCRIPT | = | divide start_ARG 1 - italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_m ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_δ end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 1 - italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_δ end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG |
=|sin⁡(π⁢m⁢(ak−ak′)⁢δ)sin⁡(π⁢(ak−ak′)⁢δ)|.absent𝜋𝑚subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′𝛿𝜋subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′𝛿\displaystyle=\left\lvert\frac{\sin{(\pi m(a_{k}-a_{k^{\prime}})\delta)}}{\sin% {(\pi(a_{k}-a_{k^{\prime}})\delta)}}\right\rvert.= | divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_m ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_δ ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_δ ) end_ARG | .

∎

The ratio (10) has several properties that will simplify the process of placing nodes into different clusters.

For our problem, we consider matrices 𝚪={e2⁢π⁢i⁢δ⁢(j−1)⁢ak}1≤j,k≤L𝚪subscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖𝛿𝑗1subscript𝑎𝑘formulae-sequence1𝑗𝑘𝐿{\bf\Gamma}=\{e^{2\pi i\delta(j-1)a_{k}}\}_{1\leq j,k\leq L}bold_Γ = { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_δ ( italic_j - 1 ) italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT 1 ≤ italic_j , italic_k ≤ italic_L end_POSTSUBSCRIPT. These are Vandermonde matrices with nodes {ak}1≤k≤Lsubscriptsubscript𝑎𝑘1𝑘𝐿\{a_{k}\}_{1\leq k\leq L}{ italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT 1 ≤ italic_k ≤ italic_L end_POSTSUBSCRIPT. We distribute these nodes in the following way: we put in one cluster all nodes for which the pairwise ratio (10) is large, and we make sure that the pairwise ratio of any two points from different clusters is small. In order to do this, we need to carefully estimate the ratio in (10), which we will do in the next subsection.

2.3. Three useful lemmas

In this subsection, we state and prove several technical lemmas that are instrumental for proving the main results. Each lemma explores the properties of the ratio between two sine functions with different arguments.

Lemma 2.7.

For every M∈ℕ∖{1}𝑀ℕ1M\in\mathbb{N}\setminus\{1\}italic_M ∈ blackboard_N ∖ { 1 }, the function gM⁢(t):=sin⁡(π⁢M⁢t)sin⁡(π⁢t)assignsubscript𝑔𝑀𝑡𝜋𝑀𝑡𝜋𝑡g_{M}(t):=\frac{\sin{(\pi Mt)}}{\sin{(\pi t)}}italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) := divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M italic_t ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_t ) end_ARG is decreasing, non negative, and gM⁢(t)<Msubscript𝑔𝑀𝑡𝑀g_{M}(t)<Mitalic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) < italic_M on the interval (0,1M)01𝑀\left(0,\frac{1}{M}\right)( 0 , divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG ). Moreover, there is only one β∈(0,1M)𝛽01𝑀\beta\in\left(0,\frac{1}{M}\right)italic_β ∈ ( 0 , divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG ) that solve equation

sin⁡(π⁢M⁢β)sin⁡(π⁢β)=M⁢sin⁡1M.𝜋𝑀𝛽𝜋𝛽𝑀1𝑀\frac{\sin{(\pi M\beta)}}{\sin{(\pi\beta)}}=M\sin{\frac{1}{M}}.divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M italic_β ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_β ) end_ARG = italic_M roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG .
Proof.

We use induction. First, if M=2𝑀2M=2italic_M = 2, we have that

g2⁢(t)=sin⁡(2⁢π⁢t)sin⁡(π⁢t)=2⁢sin⁡(π⁢t)⁢cos⁡(π⁢t)sin⁡(π⁢t)=2⁢cos⁡(π⁢t).subscript𝑔2𝑡2𝜋𝑡𝜋𝑡2𝜋𝑡𝜋𝑡𝜋𝑡2𝜋𝑡g_{2}(t)=\frac{\sin{(2\pi t)}}{\sin{(\pi t)}}=\frac{2\sin{(\pi t)}\cos{(\pi t)% }}{\sin{(\pi t)}}=2\cos{(\pi t)}.italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) = divide start_ARG roman_sin ( 2 italic_π italic_t ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_t ) end_ARG = divide start_ARG 2 roman_sin ( italic_π italic_t ) roman_cos ( italic_π italic_t ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_t ) end_ARG = 2 roman_cos ( italic_π italic_t ) .

So, g2⁢(t)subscript𝑔2𝑡g_{2}(t)italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) is decreasing, non negative, and g⁢(t)<2𝑔𝑡2g(t)<2italic_g ( italic_t ) < 2 on the interval (0,12)012\left(0,\frac{1}{2}\right)( 0 , divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ). Next, we assume that the conclusions of the lemma hold for M>2𝑀2M>2italic_M > 2 and using the trigonometric identities sin⁡(a+b)=sin⁡a⁢cos⁡b+sin⁡b⁢cos⁡a𝑎𝑏𝑎𝑏𝑏𝑎\sin(a+b)=\sin a\cos b+\sin b\cos aroman_sin ( italic_a + italic_b ) = roman_sin italic_a roman_cos italic_b + roman_sin italic_b roman_cos italic_a, we can write

gM+1⁢(t)subscript𝑔𝑀1𝑡\displaystyle g_{M+1}(t)italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_M + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) =sin⁡(π⁢(M+1)⁢t)sin⁡(π⁢t)absent𝜋𝑀1𝑡𝜋𝑡\displaystyle=\frac{\sin{(\pi(M+1)t)}}{\sin{(\pi t)}}= divide start_ARG roman_sin ( italic_π ( italic_M + 1 ) italic_t ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_t ) end_ARG
=sin⁡(π⁢M⁢t)⁢cos⁡(π⁢t)sin⁡(π⁢t)+cos⁡(π⁢M⁢t)absent𝜋𝑀𝑡𝜋𝑡𝜋𝑡𝜋𝑀𝑡\displaystyle=\frac{\sin{(\pi Mt)}\cos{(\pi t)}}{\sin{(\pi t)}}+\cos{(\pi Mt)}= divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M italic_t ) roman_cos ( italic_π italic_t ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_t ) end_ARG + roman_cos ( italic_π italic_M italic_t )
=gM⁢(t)⁢cos⁡(π⁢t)+cos⁡(π⁢M⁢t).absentsubscript𝑔𝑀𝑡𝜋𝑡𝜋𝑀𝑡\displaystyle=g_{M}(t)\cos{(\pi t)}+\cos{(\pi Mt)}.= italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) roman_cos ( italic_π italic_t ) + roman_cos ( italic_π italic_M italic_t ) .

By assumption, gM⁢(t)<Msubscript𝑔𝑀𝑡𝑀g_{M}(t)<Mitalic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) < italic_M, and so gM+1⁢(t)<M⁢cos⁡(π⁢t)+cos⁡(π⁢M⁢t)≤M+1subscript𝑔𝑀1𝑡𝑀𝜋𝑡𝜋𝑀𝑡𝑀1g_{M+1}(t)<M\cos(\pi t)+\cos(\pi Mt)\leq M+1italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_M + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) < italic_M roman_cos ( italic_π italic_t ) + roman_cos ( italic_π italic_M italic_t ) ≤ italic_M + 1.

By assumption, gM⁢(t)subscript𝑔𝑀𝑡g_{M}(t)italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) is decreasing, gM⁢(1M)=0subscript𝑔𝑀1𝑀0g_{M}\left(\frac{1}{M}\right)=0italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG ) = 0, and gM⁢(t)→M→subscript𝑔𝑀𝑡𝑀g_{M}\left(t\right)\rightarrow Mitalic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) → italic_M, when t→0→𝑡0t\rightarrow 0italic_t → 0, so the equation

sin⁡(π⁢M⁢t)sin⁡(π⁢t)=M⁢sin⁡1M.𝜋𝑀𝑡𝜋𝑡𝑀1𝑀\frac{\sin{(\pi Mt)}}{\sin{(\pi t)}}=M\sin{\frac{1}{M}}.divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M italic_t ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_t ) end_ARG = italic_M roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG .

has only one solution on the interval (0,1M)01𝑀\left(0,\frac{1}{M}\right)( 0 , divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG ). ∎

Lemma 2.8.

For any M∈ℕ∖{1}𝑀ℕ1M\in\mathbb{N}\setminus\{1\}italic_M ∈ blackboard_N ∖ { 1 } and t≤12⁢M2𝑡12superscript𝑀2t\leq\frac{1}{2M^{2}}italic_t ≤ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG we have that

(11) |sin⁡(π⁢M⁢t)sin⁡(π⁢(1M−t))|<M⁢sin⁡1M.𝜋𝑀𝑡𝜋1𝑀𝑡𝑀1𝑀\left\lvert\frac{\sin{(\pi Mt)}}{\sin{(\pi(\frac{1}{M}-t))}}\right\rvert<M\sin% {\frac{1}{M}}.| divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M italic_t ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_t ) ) end_ARG | < italic_M roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG .
Proof.

By Lemma 2.7 for 0<t<1M0𝑡1𝑀0<t<\frac{1}{M}0 < italic_t < divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG we have that

|sin⁡(π⁢M⁢t)sin⁡(π⁢(1M−t))|=sin⁡(π⁢M⁢t)sin⁡(π⁢(1M−t))=sin⁡(π⁢M⁢(1M−t))sin⁡(π⁢(1M−t))>0𝜋𝑀𝑡𝜋1𝑀𝑡𝜋𝑀𝑡𝜋1𝑀𝑡𝜋𝑀1𝑀𝑡𝜋1𝑀𝑡0\left\lvert\frac{\sin{(\pi Mt)}}{\sin{(\pi(\frac{1}{M}-t))}}\right\rvert=\frac% {\sin{(\pi Mt)}}{\sin{(\pi(\frac{1}{M}-t))}}=\frac{\sin{(\pi M(\frac{1}{M}-t))% }}{\sin{(\pi(\frac{1}{M}-t))}}>0| divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M italic_t ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_t ) ) end_ARG | = divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M italic_t ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_t ) ) end_ARG = divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_t ) ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_t ) ) end_ARG > 0

and the function t→sin⁡(π⁢M⁢t)sin⁡(π⁢(1M−t))→𝑡𝜋𝑀𝑡𝜋1𝑀𝑡t\rightarrow\frac{\sin{(\pi Mt)}}{\sin{(\pi(\frac{1}{M}-t))}}italic_t → divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M italic_t ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_t ) ) end_ARG is increasing. Using the inequality 2π⁢|x|≤sin⁡|x|≤|x|2𝜋𝑥𝑥𝑥\frac{2}{\pi}|x|\leq\sin{|x|}\leq|x|divide start_ARG 2 end_ARG start_ARG italic_π end_ARG | italic_x | ≤ roman_sin | italic_x | ≤ | italic_x |, we obtain

sin⁡(π⁢M⁢t)sin⁡(π⁢(1M−t))≤π⁢M⁢t2⁢(1M−t)=π⁢M2⁢t2⁢(1−M⁢t)𝜋𝑀𝑡𝜋1𝑀𝑡𝜋𝑀𝑡21𝑀𝑡𝜋superscript𝑀2𝑡21𝑀𝑡\displaystyle\frac{\sin{(\pi Mt)}}{\sin{(\pi(\frac{1}{M}-t))}}\leq\frac{\pi Mt% }{2(\frac{1}{M}-t)}=\frac{\pi M^{2}t}{2(1-Mt)}divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M italic_t ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_t ) ) end_ARG ≤ divide start_ARG italic_π italic_M italic_t end_ARG start_ARG 2 ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_t ) end_ARG = divide start_ARG italic_π italic_M start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_t end_ARG start_ARG 2 ( 1 - italic_M italic_t ) end_ARG

for 0<t<π2−1M0𝑡𝜋21𝑀0<t<\frac{\pi}{2}-\frac{1}{M}0 < italic_t < divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 end_ARG - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG. Since the inequality

π⁢M2⁢t2⁢(1−M⁢t)<M⁢sin⁡1M𝜋superscript𝑀2𝑡21𝑀𝑡𝑀1𝑀\frac{\pi M^{2}t}{2(1-Mt)}<M\sin{\frac{1}{M}}divide start_ARG italic_π italic_M start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_t end_ARG start_ARG 2 ( 1 - italic_M italic_t ) end_ARG < italic_M roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG

is satisfied when 0<t<2⁢sin⁡1MM⁢(π+2⁢sin⁡1M)0𝑡21𝑀𝑀𝜋21𝑀0<t<\frac{2\sin{\frac{1}{M}}}{M(\pi+2\sin{\frac{1}{M}})}0 < italic_t < divide start_ARG 2 roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG end_ARG start_ARG italic_M ( italic_π + 2 roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG ) end_ARG.

We show that

(12) 2⁢sin⁡1MM⁢(π+2⁢sin⁡1M)>12⁢M2,21𝑀𝑀𝜋21𝑀12superscript𝑀2\frac{2\sin{\frac{1}{M}}}{M(\pi+2\sin{\frac{1}{M}})}>\frac{1}{2M^{2}},divide start_ARG 2 roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG end_ARG start_ARG italic_M ( italic_π + 2 roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG ) end_ARG > divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ,

whenever M≥2𝑀2M\geq 2italic_M ≥ 2. For M=2𝑀2M=2italic_M = 2, direct calculation shows (12). For M>2𝑀2M>2italic_M > 2, we start with the simple estimation

2⁢sin⁡1MM⁢(π+2⁢sin⁡1M)≥2⁢sin⁡1MM⁢(π+2M)=M⁢sin⁡1MM⁢(M⁢π2+1).21𝑀𝑀𝜋21𝑀21𝑀𝑀𝜋2𝑀𝑀1𝑀𝑀𝑀𝜋21\frac{2\sin{\frac{1}{M}}}{M(\pi+2\sin{\frac{1}{M}})}\geq\frac{2\sin{\frac{1}{M% }}}{M(\pi+\frac{2}{M})}=\frac{M\sin{\frac{1}{M}}}{M(\frac{M\pi}{2}+1)}.divide start_ARG 2 roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG end_ARG start_ARG italic_M ( italic_π + 2 roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG ) end_ARG ≥ divide start_ARG 2 roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG end_ARG start_ARG italic_M ( italic_π + divide start_ARG 2 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG ) end_ARG = divide start_ARG italic_M roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG end_ARG start_ARG italic_M ( divide start_ARG italic_M italic_π end_ARG start_ARG 2 end_ARG + 1 ) end_ARG .

Next, we show that v⁢(M):=M⁢sin⁡1Massign𝑣𝑀𝑀1𝑀v(M):=M\sin{\frac{1}{M}}italic_v ( italic_M ) := italic_M roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG is increasing. Using the Taylor series of s⁢i⁢n⁢t𝑠𝑖𝑛𝑡sintitalic_s italic_i italic_n italic_t and c⁢o⁢s⁢t𝑐𝑜𝑠𝑡costitalic_c italic_o italic_s italic_t, we can estimate v′⁢(M)superscript𝑣′𝑀v^{\prime}(M)italic_v start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_M ) as follows

v′⁢(M)=sin⁡1M−cos⁡1MM≥13⁢M3−130⁢M5>0.superscript𝑣′𝑀1𝑀1𝑀𝑀13superscript𝑀3130superscript𝑀50\displaystyle v^{\prime}(M)=\sin{\frac{1}{M}}-\frac{\cos{\frac{1}{M}}}{M}\geq% \frac{1}{3M^{3}}-\frac{1}{30M^{5}}>0.italic_v start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_M ) = roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - divide start_ARG roman_cos divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG end_ARG start_ARG italic_M end_ARG ≥ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 3 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG - divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 30 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT 5 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG > 0 .

for all M>2𝑀2M>2italic_M > 2, so v⁢(M)𝑣𝑀v(M)italic_v ( italic_M ) is increasing. Thus,

M⁢sin⁡1MM⁢(M⁢π2+1)=v⁢(M)M⁢(M⁢π2+1)≥3⁢sin⁡13M⁢(M⁢π2+1)≥3⁢sin⁡13M2⁢(π2+13).𝑀1𝑀𝑀𝑀𝜋21𝑣𝑀𝑀𝑀𝜋21313𝑀𝑀𝜋21313superscript𝑀2𝜋213\frac{M\sin{\frac{1}{M}}}{M(\frac{M\pi}{2}+1)}=\frac{v(M)}{M(\frac{M\pi}{2}+1)% }\geq\frac{3\sin{\frac{1}{3}}}{M(\frac{M\pi}{2}+1)}\geq\frac{3\sin{\frac{1}{3}% }}{M^{2}(\frac{\pi}{2}+\frac{1}{3})}.divide start_ARG italic_M roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG end_ARG start_ARG italic_M ( divide start_ARG italic_M italic_π end_ARG start_ARG 2 end_ARG + 1 ) end_ARG = divide start_ARG italic_v ( italic_M ) end_ARG start_ARG italic_M ( divide start_ARG italic_M italic_π end_ARG start_ARG 2 end_ARG + 1 ) end_ARG ≥ divide start_ARG 3 roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 3 end_ARG end_ARG start_ARG italic_M ( divide start_ARG italic_M italic_π end_ARG start_ARG 2 end_ARG + 1 ) end_ARG ≥ divide start_ARG 3 roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 3 end_ARG end_ARG start_ARG italic_M start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 end_ARG + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 3 end_ARG ) end_ARG .

Finally, because

3⁢sin⁡13π2+13>12,313𝜋21312\frac{3\sin{\frac{1}{3}}}{\frac{\pi}{2}+\frac{1}{3}}>\frac{1}{2},divide start_ARG 3 roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 3 end_ARG end_ARG start_ARG divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 end_ARG + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 3 end_ARG end_ARG > divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ,

we have

2⁢sin⁡1MM⁢(π+2⁢sin⁡1M)>12⁢M2,21𝑀𝑀𝜋21𝑀12superscript𝑀2\frac{2\sin{\frac{1}{M}}}{M(\pi+2\sin{\frac{1}{M}})}>\frac{1}{2M^{2}},divide start_ARG 2 roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG end_ARG start_ARG italic_M ( italic_π + 2 roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG ) end_ARG > divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ,

for M≥2𝑀2M\geq 2italic_M ≥ 2. Therefore, by (12) the inequality (11) holds for 0<t≤12⁢M20𝑡12superscript𝑀20<t\leq\frac{1}{2M^{2}}0 < italic_t ≤ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG. ∎

Proposition 2.9.

Let M≥2𝑀2M\geq 2italic_M ≥ 2 and β∈(0,1M)𝛽01𝑀\beta\in\left(0,\frac{1}{M}\right)italic_β ∈ ( 0 , divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG ) be a solution of the equation

sin⁡(π⁢M⁢β)sin⁡(π⁢β)=M⁢sin⁡1M.𝜋𝑀𝛽𝜋𝛽𝑀1𝑀\frac{\sin{(\pi M\beta)}}{\sin{(\pi\beta)}}=M\sin{\frac{1}{M}}.divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M italic_β ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_β ) end_ARG = italic_M roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG .

Then 12⁢M2<1M−β12superscript𝑀21𝑀𝛽\frac{1}{2M^{2}}<\frac{1}{M}-\betadivide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG < divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_β.

Proof.

Let β∈(0,1M)𝛽01𝑀\beta\in\left(0,\frac{1}{M}\right)italic_β ∈ ( 0 , divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG ) be a solution of

sin⁡(π⁢M⁢β)sin⁡(π⁢β)=M⁢sin⁡1M.𝜋𝑀𝛽𝜋𝛽𝑀1𝑀\frac{\sin{(\pi M\beta)}}{\sin{(\pi\beta)}}=M\sin{\frac{1}{M}}.divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M italic_β ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_β ) end_ARG = italic_M roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG .

Then 1M−β1𝑀𝛽\frac{1}{M}-\betadivide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_β solves

|sin⁡(π⁢M⁢t)sin⁡(π⁢(1M−t))|=M⁢sin⁡1M.𝜋𝑀𝑡𝜋1𝑀𝑡𝑀1𝑀\left\lvert\frac{\sin{(\pi Mt)}}{\sin{(\pi(\frac{1}{M}-t))}}\right\rvert=M\sin% {\frac{1}{M}}.| divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M italic_t ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_t ) ) end_ARG | = italic_M roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG .

Using Lemma 2.7 and simple change of variables, t:=1M−tassign𝑡1𝑀𝑡t:=\frac{1}{M}-titalic_t := divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_t, we can show that |sin⁡(π⁢M⁢t)sin⁡(π⁢(1M−t))|𝜋𝑀𝑡𝜋1𝑀𝑡\left\lvert\frac{\sin{(\pi Mt)}}{\sin{(\pi(\frac{1}{M}-t))}}\right\rvert| divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M italic_t ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_t ) ) end_ARG | is decreasing on the interval (0,1M)01𝑀\left(0,\frac{1}{M}\right)( 0 , divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG ).

By Lemma 2.8 we have that for t=12⁢M2𝑡12superscript𝑀2t=\frac{1}{2M^{2}}italic_t = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG

|sin⁡(π⁢M⁢t)sin⁡(π⁢(1M−t))|>M⁢sin⁡1M.𝜋𝑀𝑡𝜋1𝑀𝑡𝑀1𝑀\left\lvert\frac{\sin{(\pi Mt)}}{\sin{(\pi(\frac{1}{M}-t))}}\right\rvert>M\sin% {\frac{1}{M}}.| divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_M italic_t ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_t ) ) end_ARG | > italic_M roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG .

These three facts prove that 12⁢M2<1M−β12superscript𝑀21𝑀𝛽\frac{1}{2M^{2}}<\frac{1}{M}-\betadivide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 italic_M start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG < divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG - italic_β. ∎

The final lemma will be used to prove Theorem 1.2.

Lemma 2.10.

Let N∈N∖{1}𝑁𝑁1N\in N\setminus\{1\}italic_N ∈ italic_N ∖ { 1 }. The function

ωN⁢(t)=sin⁡π⁢(t−u)Nsin⁡π⁢tNsubscript𝜔𝑁𝑡𝜋𝑡𝑢𝑁𝜋𝑡𝑁\omega_{N}(t)=\frac{\sin{\frac{\pi(t-u)}{N}}}{\sin{\frac{\pi t}{N}}}italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) = divide start_ARG roman_sin divide start_ARG italic_π ( italic_t - italic_u ) end_ARG start_ARG italic_N end_ARG end_ARG start_ARG roman_sin divide start_ARG italic_π italic_t end_ARG start_ARG italic_N end_ARG end_ARG

is increasing on the interval 0<u<t<N20𝑢𝑡𝑁20<u<t<\frac{N}{2}0 < italic_u < italic_t < divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG 2 end_ARG.

Proof.

We rewrite our function using simple trigonometric identity

ωN⁢(t)=cos⁡π⁢uN−cot⁡π⁢tN⁢sin⁡π⁢uN.subscript𝜔𝑁𝑡𝜋𝑢𝑁𝜋𝑡𝑁𝜋𝑢𝑁\omega_{N}(t)=\cos{\frac{\pi u}{N}}-\cot{\frac{\pi t}{N}}\sin{\frac{\pi u}{N}}.italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) = roman_cos divide start_ARG italic_π italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG - roman_cot divide start_ARG italic_π italic_t end_ARG start_ARG italic_N end_ARG roman_sin divide start_ARG italic_π italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG .

Since

ωN′⁢(t)=πN⁢csc2⁡π⁢tN⁢sin⁡π⁢uN>0,superscriptsubscript𝜔𝑁′𝑡𝜋𝑁superscript2𝜋𝑡𝑁𝜋𝑢𝑁0\omega_{N}^{\prime}(t)=\frac{\pi}{N}\csc^{2}{\frac{\pi t}{N}}\sin{\frac{\pi u}% {N}}>0,italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_t ) = divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG italic_N end_ARG roman_csc start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_π italic_t end_ARG start_ARG italic_N end_ARG roman_sin divide start_ARG italic_π italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG > 0 ,

when 0<u<N20𝑢𝑁20<u<\frac{N}{2}0 < italic_u < divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG 2 end_ARG, ωN⁢(t)subscript𝜔𝑁𝑡\omega_{N}(t)italic_ω start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_t ) is an increasing function on the interval 0<u<t<N20𝑢𝑡𝑁20<u<t<\frac{N}{2}0 < italic_u < italic_t < divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG 2 end_ARG. ∎

3. Proof of the main results

In this section, we prove Theorems 1.1, 1.2 and 1.3. The proofs are primarily built upon Theorem 2.4 and Lemma 2.5, and have the following key components:

  1. (1)

    Associating a set of exponentials on a given domain with a Vandermonde matrix using Theorem 2.4;

  2. (2)

    Distributing the columns of the matrix among different clusters using lemmas from Subsection 2.3;

  3. (3)

    Estimating the singular values of the matrix using Lemma 2.5.

3.1. Proof of Theorem 1.1

We start with a union of intervals

ℐ𝓈,ℰ=⋃𝓀=0𝓈−1[𝒶𝓀+ϵ𝓀,𝒶𝓀+ϵ𝓀+1),subscriptℐ𝓈ℰsuperscriptsubscript𝓀0𝓈1subscript𝒶𝓀subscriptitalic-ϵ𝓀subscript𝒶𝓀subscriptitalic-ϵ𝓀1\cal I_{s,{\mathcal{E}}}=\bigcup_{k=0}^{s-1}[a_{k}+\epsilon_{k},a_{k}+\epsilon% _{k}+1),caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_s , caligraphic_E end_POSTSUBSCRIPT = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_k = caligraphic_0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_s - caligraphic_1 end_POSTSUPERSCRIPT [ caligraphic_a start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_k end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_k end_POSTSUBSCRIPT , caligraphic_a start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_k end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_k end_POSTSUBSCRIPT + caligraphic_1 ) ,

where ℰ={ϵk}k=0s−1={pkqk}k=0s−1⊂ℚℰsuperscriptsubscriptsubscriptitalic-ϵ𝑘𝑘0𝑠1superscriptsubscriptsubscript𝑝𝑘subscript𝑞𝑘𝑘0𝑠1ℚ{\mathcal{E}}=\{\epsilon_{k}\}_{k=0}^{s-1}=\left\{\frac{p_{k}}{q_{k}}\right\}_% {k=0}^{s-1}\subset\mathbb{Q}caligraphic_E = { italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUPERSCRIPT = { divide start_ARG italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_ARG } start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ⊂ blackboard_Q and the aksubscript𝑎𝑘a_{k}italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT (mod s𝑠sitalic_s) are distinct. Letting N𝑁Nitalic_N the least common multiple of the denominators of {q0,…,qs−1}subscript𝑞0…subscript𝑞𝑠1\{q_{0},...,q_{s-1}\}{ italic_q start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_q start_POSTSUBSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUBSCRIPT }, we extend Iℰsubscript𝐼ℰI_{{\mathcal{E}}}italic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_E end_POSTSUBSCRIPT to obtain a union of intervals with integer endpoints

ℐ𝓈⁢𝒩,𝒩⁢ℰ=⋃𝓀=0𝓈−1[(𝒶𝓀+ϵ𝓀)⁢𝒩,(𝒶𝓀+ϵ𝓀+1)⁢𝒩).subscriptℐ𝓈𝒩𝒩ℰsuperscriptsubscript𝓀0𝓈1subscript𝒶𝓀subscriptitalic-ϵ𝓀𝒩subscript𝒶𝓀subscriptitalic-ϵ𝓀1𝒩\cal I_{sN,N{\mathcal{E}}}=\bigcup_{k=0}^{s-1}[(a_{k}+\epsilon_{k})N,(a_{k}+% \epsilon_{k}+1)N).caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_s caligraphic_N , caligraphic_N caligraphic_E end_POSTSUBSCRIPT = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_k = caligraphic_0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_s - caligraphic_1 end_POSTSUPERSCRIPT [ ( caligraphic_a start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_k end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_k end_POSTSUBSCRIPT ) caligraphic_N , ( caligraphic_a start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_k end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_k end_POSTSUBSCRIPT + caligraphic_1 ) caligraphic_N ) .

By Lemma 2.3 ℬ=⋃j=0s−1{e2⁢π⁢i⁢(n+j⁢(1s+N⁢δ))⁢x}ℬsuperscriptsubscript𝑗0𝑠1superscript𝑒2𝜋𝑖𝑛𝑗1𝑠𝑁𝛿𝑥\mathcal{B}=\bigcup_{j=0}^{s-1}\left\{e^{2\pi i\left(n+j\left(\frac{1}{s}+N% \delta\right)\right)x}\right\}caligraphic_B = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUPERSCRIPT { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_n + italic_j ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s end_ARG + italic_N italic_δ ) ) italic_x end_POSTSUPERSCRIPT } is a basis for L2⁢(Iϵ)superscript𝐿2subscript𝐼italic-ϵL^{2}(I_{\epsilon})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_ϵ end_POSTSUBSCRIPT ) if and only if ℬ~=⋃j=0s⁢N−1{e2⁢π⁢i⁢(n+j⁢[1s⁢N+δ])⁢x}~ℬsuperscriptsubscript𝑗0𝑠𝑁1superscript𝑒2𝜋𝑖𝑛𝑗delimited-[]1𝑠𝑁𝛿𝑥\tilde{\mathcal{B}}=\bigcup_{j=0}^{sN-1}\left\{e^{2\pi i\left(n+j\left[\frac{1% }{sN}+\delta\right]\right)x}\right\}over~ start_ARG caligraphic_B end_ARG = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s italic_N - 1 end_POSTSUPERSCRIPT { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_n + italic_j [ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ] ) italic_x end_POSTSUPERSCRIPT } is a basis for L2⁢(Is⁢N,N⁢ℰ)superscript𝐿2subscript𝐼𝑠𝑁𝑁ℰL^{2}(I_{sN,N{\mathcal{E}}})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_s italic_N , italic_N caligraphic_E end_POSTSUBSCRIPT ). To show that ℬ~~ℬ\tilde{\mathcal{B}}over~ start_ARG caligraphic_B end_ARG is a basis for L2⁢(Is⁢N,N⁢ℰ)superscript𝐿2subscript𝐼𝑠𝑁𝑁ℰL^{2}(I_{sN,N{\mathcal{E}}})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_s italic_N , italic_N caligraphic_E end_POSTSUBSCRIPT ) we will use Theorem 2.4 and Lemma 2.5.

Indeed, ℐ𝓈⁢𝒩,𝒩⁢ℰsubscriptℐ𝓈𝒩𝒩ℰ\cal I_{sN,N{\mathcal{E}}}caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_s caligraphic_N , caligraphic_N caligraphic_E end_POSTSUBSCRIPT has the nodes

pk∈{0,…,N−1,(a1+ϵ1)⁢N,…,(a1+ϵ1)⁢N−1,…,(as−1+ϵs−1)⁢N,…,(as−1+ϵs−1)⁢N−1}subscript𝑝𝑘0…𝑁1subscript𝑎1subscriptitalic-ϵ1𝑁…subscript𝑎1subscriptitalic-ϵ1𝑁1…subscript𝑎𝑠1subscriptitalic-ϵ𝑠1𝑁…subscript𝑎𝑠1subscriptitalic-ϵ𝑠1𝑁1p_{k}\in\{0,...,N-1,(a_{1}+\epsilon_{1})N,...,(a_{1}+\epsilon_{1})N-1,...,(a_{% s-1}+\epsilon_{s-1})N,...,(a_{s-1}+\epsilon_{s-1})N-1\}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ∈ { 0 , … , italic_N - 1 , ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_N , … , ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_N - 1 , … , ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_N , … , ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) italic_N - 1 }

for k=0,…,s⁢N−1𝑘0…𝑠𝑁1k=0,...,sN-1italic_k = 0 , … , italic_s italic_N - 1. We ”wrap around” these nodes to the interval [0,1)01[0,1)[ 0 , 1 ) by multiplying by 1s⁢N+δ1𝑠𝑁𝛿\frac{1}{sN}+\deltadivide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ, i.e pk′=pk⁢(1s⁢N+δ)subscriptsuperscript𝑝′𝑘subscript𝑝𝑘1𝑠𝑁𝛿p^{\prime}_{k}=p_{k}\left(\frac{1}{sN}+\delta\right)italic_p start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ). Next, we group the pksubscript𝑝𝑘p_{k}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT into clusters consisting of either one or two points. To achieve this, we analyze the proximity of each pksubscript𝑝𝑘p_{k}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT to other nodes using the wrap-around distance as the measure of closeness. Let’s fix k𝑘kitalic_k. If for all k≠k′𝑘superscript𝑘′k\neq k^{\prime}italic_k ≠ italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT the ratio (10) is less than s⁢N⁢sin⁡1s⁢N𝑠𝑁1𝑠𝑁sN\sin{\frac{1}{sN}}italic_s italic_N roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG, then pksubscript𝑝𝑘p_{k}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT is far enough from other points and we can put it in the cluster of size 1111. Similarly, if we fix distinct k𝑘kitalic_k and k′superscript𝑘′k^{\prime}italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT such that the ratio (10) greater or equal than s⁢N⁢sin⁡1s⁢N𝑠𝑁1𝑠𝑁sN\sin{\frac{1}{sN}}italic_s italic_N roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG and if for all k′′superscript𝑘′′k^{\prime\prime}italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT not equal k𝑘kitalic_k and k′superscript𝑘′k^{\prime}italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT the ratio (10) less than s⁢N⁢sin⁡1s⁢N𝑠𝑁1𝑠𝑁sN\sin{\frac{1}{sN}}italic_s italic_N roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG, then pksubscript𝑝𝑘p_{k}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT and pk′subscript𝑝superscript𝑘′p_{k^{\prime}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT are far enough from other points and we can put them in the cluster of size 2222. This approach can be used to form clusters of any size, however, the condition |ϵl|<12subscriptitalic-ϵ𝑙12|\epsilon_{l}|<\frac{1}{2}| italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT | < divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG guarantees that we have clusters at most length 2222. Let’s explain why this is the case.

Let’s examine the ratio in equation (10) more closely. In our context δ𝛿\deltaitalic_δ is 1s⁢N+δ1𝑠𝑁𝛿\frac{1}{sN}+\deltadivide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ, so we have

|sin(πsN(pk−pk′)(1s⁢N+δ)sin⁡(π⁢(pk−pk′)⁢(1s⁢N+δ))|.\left\lvert\frac{\sin{(\pi sN(p_{k}-p_{k^{\prime}})(\frac{1}{sN}+\delta)}}{% \sin{(\pi(p_{k}-p_{k^{\prime}})(\frac{1}{sN}+\delta))}}\right\rvert.| divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_s italic_N ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) ) end_ARG | .

Note that pk−pk′∈ℤsubscript𝑝𝑘subscript𝑝superscript𝑘′ℤp_{k}-p_{k^{\prime}}\in\mathbb{Z}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Z. So, for small δ𝛿\deltaitalic_δ the closest nodes will be those for which there is mk,k′∈ℤsubscript𝑚𝑘superscript𝑘′ℤm_{k,k^{\prime}}\in\mathbb{Z}italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Z such that pk−pk′=mk,k′⁢s⁢Nsubscript𝑝𝑘subscript𝑝superscript𝑘′subscript𝑚𝑘superscript𝑘′𝑠𝑁p_{k}-p_{k^{\prime}}=m_{k,k^{\prime}}sNitalic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_s italic_N. In this case

|sin(πsN(pk−pk′)(1s⁢N+δ)sin⁡(π⁢(pk−pk′)⁢(1s⁢N+δ))|=|sin⁡(π⁢mk,k′⁢s2⁢N2⁢δ)sin⁡(π⁢mk,k′⁢s⁢N⁢δ)|>s⁢N⁢sin⁡1s⁢N\left\lvert\frac{\sin{(\pi sN(p_{k}-p_{k^{\prime}})(\frac{1}{sN}+\delta)}}{% \sin{(\pi(p_{k}-p_{k^{\prime}})(\frac{1}{sN}+\delta))}}\right\rvert=\left% \lvert\frac{\sin{(\pi m_{k,k^{\prime}}s^{2}N^{2}\delta)}}{\sin{(\pi m_{k,k^{% \prime}}sN\delta)}}\right\rvert>sN\sin{\frac{1}{sN}}| divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_s italic_N ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) ) end_ARG | = | divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_δ ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_s italic_N italic_δ ) end_ARG | > italic_s italic_N roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG

for small enough δ𝛿\deltaitalic_δ. It means that pksubscript𝑝𝑘p_{k}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT and pk′subscript𝑝superscript𝑘′p_{k^{\prime}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT will be in one cluster if there is mk,k′∈ℤsubscript𝑚𝑘superscript𝑘′ℤm_{k,k^{\prime}}\in\mathbb{Z}italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Z such that pk−pk′=mk,k′⁢s⁢Nsubscript𝑝𝑘subscript𝑝superscript𝑘′subscript𝑚𝑘superscript𝑘′𝑠𝑁p_{k}-p_{k^{\prime}}=m_{k,k^{\prime}}sNitalic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_s italic_N. Therefore, we need to avoid situations when there is a k′′superscript𝑘′′k^{\prime\prime}italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT for which we can express pk−pk′′=mk,k′′⁢s⁢Nsubscript𝑝𝑘subscript𝑝superscript𝑘′′subscript𝑚𝑘superscript𝑘′′𝑠𝑁p_{k}-p_{k^{\prime\prime}}=m_{k,k^{\prime\prime}}sNitalic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_s italic_N and pk′−pk′′=mk,k′′⁢s⁢Nsubscript𝑝superscript𝑘′subscript𝑝superscript𝑘′′subscript𝑚𝑘superscript𝑘′′𝑠𝑁p_{k^{\prime}}-p_{k^{\prime\prime}}=m_{k,k^{\prime\prime}}sNitalic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_s italic_N, with mk,k′,mk′,k′′∈ℤsubscript𝑚𝑘superscript𝑘′subscript𝑚superscript𝑘′superscript𝑘′′ℤm_{k,k^{\prime}},m_{k^{\prime},k^{\prime\prime}}\in\mathbb{Z}italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∈ blackboard_Z.

According to the condition of the Theorem 1.1 the al⁢(mod ⁢s)subscript𝑎𝑙mod 𝑠a_{l}(\text{mod }s)italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ( mod italic_s ) are distinct and wrap around in [0,1)01[0,1)[ 0 , 1 ) perfectly (without intersections) when δ=0𝛿0\delta=0italic_δ = 0 and all ϵl=0subscriptitalic-ϵ𝑙0\epsilon_{l}=0italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT = 0. However, when we introduce perturbations to our intervals, the situation changes significantly. Those changes produce nodes that will be close to each other in a wrap-around sense, i.e. pk−pk′=mk,k′⁢s⁢Nsubscript𝑝𝑘subscript𝑝superscript𝑘′subscript𝑚𝑘superscript𝑘′𝑠𝑁p_{k}-p_{k^{\prime}}=m_{k,k^{\prime}}sNitalic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_s italic_N. Therefore, we need to avoid scenarios where, after perturbation, intervals that were not ”neighbors” in the wrap-around sense before the perturbation end up having nodes that are close to each other.

Without loss of generality, we consider al=al′+2⁢(mod ⁢s)subscript𝑎𝑙subscript𝑎superscript𝑙′2mod 𝑠a_{l}=a_{l^{\prime}}+2(\text{mod }s)italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT = italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + 2 ( mod italic_s ). Since I:=[(al+ϵl)⁢N,(al+ϵl+1)⁢N)assign𝐼subscript𝑎𝑙subscriptitalic-ϵ𝑙𝑁subscript𝑎𝑙subscriptitalic-ϵ𝑙1𝑁I:=[(a_{l}+\epsilon_{l})N,(a_{l}+\epsilon_{l}+1)N)italic_I := [ ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) italic_N , ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT + 1 ) italic_N ) and I′:=[(al′+ϵl′)⁢N,(al′+ϵl′+1)⁢N)assignsuperscript𝐼′subscript𝑎superscript𝑙′subscriptitalic-ϵsuperscript𝑙′𝑁subscript𝑎superscript𝑙′subscriptitalic-ϵsuperscript𝑙′1𝑁I^{\prime}:=[(a_{l^{\prime}}+\epsilon_{l^{\prime}})N,(a_{l^{\prime}}+\epsilon_% {l^{\prime}}+1)N)italic_I start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT := [ ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_N , ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + 1 ) italic_N ), the intervals I𝐼Iitalic_I and I′superscript𝐼′I^{\prime}italic_I start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPTcontain the nodes

{(al+ϵl)⁢N,(al+ϵl)⁢N+1,…,(al+ϵl+1)⁢N−1}subscript𝑎𝑙subscriptitalic-ϵ𝑙𝑁subscript𝑎𝑙subscriptitalic-ϵ𝑙𝑁1…subscript𝑎𝑙subscriptitalic-ϵ𝑙1𝑁1\{(a_{l}+\epsilon_{l})N,(a_{l}+\epsilon_{l})N+1,...,(a_{l}+\epsilon_{l}+1)N-1\}{ ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) italic_N , ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) italic_N + 1 , … , ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT + 1 ) italic_N - 1 }

and

{(al′+ϵl′)⁢N,(al′+ϵl′)⁢N+1,…,(al′+ϵl′+1)⁢N−1}subscript𝑎superscript𝑙′subscriptitalic-ϵsuperscript𝑙′𝑁subscript𝑎superscript𝑙′subscriptitalic-ϵsuperscript𝑙′𝑁1…subscript𝑎superscript𝑙′subscriptitalic-ϵsuperscript𝑙′1𝑁1\{(a_{l^{\prime}}+\epsilon_{l^{\prime}})N,(a_{l^{\prime}}+\epsilon_{l^{\prime}% })N+1,...,(a_{l^{\prime}}+\epsilon_{l^{\prime}}+1)N-1\}{ ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_N , ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_N + 1 , … , ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + 1 ) italic_N - 1 }

respectively. We need to show that there is no m∈ℤ𝑚ℤm\in\mathbb{Z}italic_m ∈ blackboard_Z such that

(al+ϵl)⁢N−(al′+ϵl′+1)⁢N+1=m⁢s⁢N.subscript𝑎𝑙subscriptitalic-ϵ𝑙𝑁subscript𝑎superscript𝑙′subscriptitalic-ϵsuperscript𝑙′1𝑁1𝑚𝑠𝑁(a_{l}+\epsilon_{l})N-(a_{l^{\prime}}+\epsilon_{l^{\prime}}+1)N+1=msN.( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) italic_N - ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + 1 ) italic_N + 1 = italic_m italic_s italic_N .

It means that

al−al′−1s+ϵl−ϵl′s+1s⁢Nsubscript𝑎𝑙subscript𝑎superscript𝑙′1𝑠subscriptitalic-ϵ𝑙subscriptitalic-ϵsuperscript𝑙′𝑠1𝑠𝑁\displaystyle\frac{a_{l}-a_{l^{\prime}}-1}{s}+\frac{\epsilon_{l}-\epsilon_{l^{% \prime}}}{s}+\frac{1}{sN}divide start_ARG italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT - 1 end_ARG start_ARG italic_s end_ARG + divide start_ARG italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT - italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_s end_ARG + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG ∉ℤabsentℤ\displaystyle\not\in\mathbb{Z}∉ blackboard_Z

and

(ϵl−ϵl′+1)⁢N+1s⁢Nsubscriptitalic-ϵ𝑙subscriptitalic-ϵsuperscript𝑙′1𝑁1𝑠𝑁\displaystyle\frac{(\epsilon_{l}-\epsilon_{l^{\prime}}+1)N+1}{sN}divide start_ARG ( italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT - italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT + 1 ) italic_N + 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG ∉ℤ.absentℤ\displaystyle\not\in\mathbb{Z}.∉ blackboard_Z .

So, if ϵ>0italic-ϵ0\epsilon>0italic_ϵ > 0 and |ϵl|≤ϵsubscriptitalic-ϵ𝑙italic-ϵ|\epsilon_{l}|\leq\epsilon| italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT | ≤ italic_ϵ and |ϵl′|≤ϵsubscriptitalic-ϵsuperscript𝑙′italic-ϵ|\epsilon_{l^{\prime}}|\leq\epsilon| italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | ≤ italic_ϵ, it is enough to find the smallest ϵitalic-ϵ\epsilonitalic_ϵ such that ϵl′=ϵsubscriptitalic-ϵsuperscript𝑙′italic-ϵ\epsilon_{l^{\prime}}=\epsilonitalic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_ϵ, ϵl=−ϵsubscriptitalic-ϵ𝑙italic-ϵ\epsilon_{l}=-\epsilonitalic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT = - italic_ϵ, and

(−2⁢ϵ+1)⁢N+1s⁢N>0.2italic-ϵ1𝑁1𝑠𝑁0\frac{(-2\epsilon+1)N+1}{sN}>0.divide start_ARG ( - 2 italic_ϵ + 1 ) italic_N + 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG > 0 .

This is true for ϵ<N+12⁢Nitalic-ϵ𝑁12𝑁\epsilon<\frac{N+1}{2N}italic_ϵ < divide start_ARG italic_N + 1 end_ARG start_ARG 2 italic_N end_ARG or ϵ≤12italic-ϵ12\epsilon\leq\frac{1}{2}italic_ϵ ≤ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG. Therefore, if |ϵl|≤12subscriptitalic-ϵ𝑙12|\epsilon_{l}|\leq\frac{1}{2}| italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_l end_POSTSUBSCRIPT | ≤ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG, for l=1,…,s−1𝑙1…𝑠1l=1,...,s-1italic_l = 1 , … , italic_s - 1, then all nodes pksubscript𝑝𝑘p_{k}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT can be sorted in the clusters with the maximal length 2222.

Now, we continue with the main proof. Using Lemma 2.5 we represent our main matrix

𝚪={e2⁢π⁢i⁢pk⁢(1s⁢N+δ)⁢(j−1)}1≤k,j≤s⁢N𝚪subscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑝𝑘1𝑠𝑁𝛿𝑗1formulae-sequence1𝑘𝑗𝑠𝑁{\bf\Gamma}=\left\{e^{2\pi ip_{k}\left(\frac{1}{sN}+\delta\right)(j-1)}\right% \}_{1\leq k,j\leq sN}bold_Γ = { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) ( italic_j - 1 ) end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT 1 ≤ italic_k , italic_j ≤ italic_s italic_N end_POSTSUBSCRIPT

as

𝚪=[𝚪1,…,𝚪s′,𝚪1′,…,𝚪s′′],𝚪subscript𝚪1…subscript𝚪superscript𝑠′subscriptsuperscript𝚪′1…subscriptsuperscript𝚪′superscript𝑠′{\bf\Gamma}=[{\bf\Gamma}_{1},...,{\bf\Gamma}_{s^{\prime}},{\bf\Gamma}^{\prime}% _{1},...,{\bf\Gamma}^{\prime}_{s^{\prime}}],bold_Γ = [ bold_Γ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , bold_Γ start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , bold_Γ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , bold_Γ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_s start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ] ,

where 𝚪msubscript𝚪𝑚{\bf\Gamma}_{m}bold_Γ start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT are 1×s⁢N1𝑠𝑁1\times sN1 × italic_s italic_N matrices and 𝚪m′subscript𝚪superscript𝑚′{\bf\Gamma}_{m^{\prime}}bold_Γ start_POSTSUBSCRIPT italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT are 2×s⁢N2𝑠𝑁2\times sN2 × italic_s italic_N matrices. All 𝚪msubscript𝚪𝑚{\bf\Gamma}_{m}bold_Γ start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT are column vectors, so they have the singular value equal to the square norm of the vector, i.e.

σm2=‖𝚪m‖2=s⁢N.superscriptsubscript𝜎𝑚2superscriptnormsubscript𝚪𝑚2𝑠𝑁\sigma_{m}^{2}=||{\bf\Gamma}_{m}||^{2}=sN.italic_σ start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = | | bold_Γ start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT | | start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_s italic_N .

Note that according to our clusterization all 𝚪m′′subscriptsuperscript𝚪′superscript𝑚′{\bf\Gamma}^{\prime}_{m^{\prime}}bold_Γ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT are associated to two nodes pksubscript𝑝𝑘p_{k}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT and pk′subscript𝑝superscript𝑘′p_{k^{\prime}}italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT with the property pk−pk′s⁢N∈ℤsubscript𝑝𝑘subscript𝑝superscript𝑘′𝑠𝑁ℤ\frac{p_{k}-p_{k^{\prime}}}{sN}\in\mathbb{Z}divide start_ARG italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG ∈ blackboard_Z, so

𝚪m′′=(11e2⁢π⁢i⁢pk⁢(1s⁢N+δ)e2⁢π⁢i⁢pk′⁢(1s⁢N+δ)⋮⋮e2⁢π⁢i⁢pk⁢(1s⁢N+δ)⁢(s⁢N−1)e2⁢π⁢i⁢pk′⁢(1s⁢N+δ)⁢(s⁢N−1)).subscriptsuperscript𝚪′superscript𝑚′matrix11superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑝𝑘1𝑠𝑁𝛿superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑝superscript𝑘′1𝑠𝑁𝛿⋮⋮superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑝𝑘1𝑠𝑁𝛿𝑠𝑁1superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑝superscript𝑘′1𝑠𝑁𝛿𝑠𝑁1{\bf\Gamma}^{\prime}_{m^{\prime}}=\begin{pmatrix}1&1\\ e^{2\pi ip_{k}(\frac{1}{sN}+\delta)}&e^{2\pi ip_{k^{\prime}}(\frac{1}{sN}+% \delta)}\\ \vdots&\vdots\\ e^{2\pi ip_{k}(\frac{1}{sN}+\delta)(sN-1)}&e^{2\pi ip_{k^{\prime}}(\frac{1}{sN% }+\delta)(sN-1)}\end{pmatrix}.bold_Γ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL start_CELL italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ⋮ end_CELL start_CELL ⋮ end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) ( italic_s italic_N - 1 ) end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL start_CELL italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) ( italic_s italic_N - 1 ) end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL end_ROW end_ARG ) .

So, the singular values of 𝚪′m′subscriptsuperscript𝚪′superscript𝑚′{{\bf\Gamma}^{\prime}}_{m^{\prime}}bold_Γ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT are the eigenvalues of the matrix

𝚪′m′∗⁢𝚪m′′=(s⁢N∑j=0s⁢N−1e2⁢π⁢i⁢(pk−pk′)⁢(1s⁢N+δ)⁢j∑j=0s⁢N−1e−2⁢π⁢i⁢(pk−pk′)⁢(1s⁢N+δ)⁢js⁢N)superscriptsubscriptsuperscript𝚪′superscript𝑚′subscriptsuperscript𝚪′superscript𝑚′matrix𝑠𝑁superscriptsubscript𝑗0𝑠𝑁1superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑝𝑘subscript𝑝superscript𝑘′1𝑠𝑁𝛿𝑗superscriptsubscript𝑗0𝑠𝑁1superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑝𝑘subscript𝑝superscript𝑘′1𝑠𝑁𝛿𝑗𝑠𝑁{{\bf\Gamma}^{\prime}}_{m^{\prime}}^{*}{\bf\Gamma}^{\prime}_{m^{\prime}}=% \begin{pmatrix}sN&\sum_{j=0}^{sN-1}e^{2\pi i(p_{k}-p_{k^{\prime}})(\frac{1}{sN% }+\delta)j}\\ \sum_{j=0}^{sN-1}e^{-2\pi i(p_{k}-p_{k^{\prime}})(\frac{1}{sN}+\delta)j}&sN% \end{pmatrix}bold_Γ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT bold_Γ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_s italic_N end_CELL start_CELL ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s italic_N - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) italic_j end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s italic_N - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_π italic_i ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) italic_j end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL start_CELL italic_s italic_N end_CELL end_ROW end_ARG )

which can be easily evaluated: Letting b=∑j=0s⁢N−1e2⁢π⁢i⁢(pk−pk′)⁢(1s⁢N+δ)⁢j=1−e2⁢π⁢i⁢(pk−pk′)⁢(1s⁢N+δ)⁢s⁢N1−e2⁢π⁢i⁢(pk−pk′)⁢(1s⁢N+δ)𝑏superscriptsubscript𝑗0𝑠𝑁1superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑝𝑘subscript𝑝superscript𝑘′1𝑠𝑁𝛿𝑗1superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑝𝑘subscript𝑝superscript𝑘′1𝑠𝑁𝛿𝑠𝑁1superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑝𝑘subscript𝑝superscript𝑘′1𝑠𝑁𝛿b=\sum_{j=0}^{sN-1}e^{2\pi i(p_{k}-p_{k^{\prime}})(\frac{1}{sN}+\delta)j}=% \frac{1-e^{2\pi i(p_{k}-p_{k^{\prime}})(\frac{1}{sN}+\delta)sN}}{1-e^{2\pi i(p% _{k}-p_{k^{\prime}})(\frac{1}{sN}+\delta)}}italic_b = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_s italic_N - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) italic_j end_POSTSUPERSCRIPT = divide start_ARG 1 - italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) italic_s italic_N end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 1 - italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG, then the eigenvalues satisfy the following equation

λ2−2⁢s⁢N⁢λ+s2⁢N2−b2=0.superscript𝜆22𝑠𝑁𝜆superscript𝑠2superscript𝑁2superscript𝑏20\lambda^{2}-2sN\lambda+s^{2}N^{2}-b^{2}=0.italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - 2 italic_s italic_N italic_λ + italic_s start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT - italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = 0 .

Then

(13) σ′1,22=λ1,2=s⁢N±|b|=s⁢N±|sin(πsN(pk−pk′)(1s⁢N+δ)sin⁡(π⁢(pk−pk′)⁢(1s⁢N+δ))|.{\sigma^{\prime}}_{1,2}^{2}=\lambda_{1,2}=sN\pm|b|=sN\pm\left\lvert\frac{\sin{% (\pi sN(p_{k}-p_{k^{\prime}})(\frac{1}{sN}+\delta)}}{\sin{(\pi(p_{k}-p_{k^{% \prime}})(\frac{1}{sN}+\delta))}}\right\rvert.italic_σ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_λ start_POSTSUBSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_s italic_N ± | italic_b | = italic_s italic_N ± | divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_s italic_N ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG + italic_δ ) ) end_ARG | .

By Lemma 2.7 we know that the second term on the right-hand side of (13) is an increasing function of (pk−pk′)⁢δsubscript𝑝𝑘subscript𝑝superscript𝑘′𝛿(p_{k}-p_{k^{\prime}})\delta( italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) italic_δ. Therefore, this term reaches its maximum value when |pk−pk′|subscript𝑝𝑘subscript𝑝superscript𝑘′|p_{k}-p_{k^{\prime}}|| italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | is at as small as possible value, i.e. |pk−pk′|=1subscript𝑝𝑘subscript𝑝superscript𝑘′1|p_{k}-p_{k^{\prime}}|=1| italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT | = 1. Thus, the minimal and maximal singular values of the sub-matrices can be estimated as

s⁢N−sin⁡(π⁢s2⁢N2⁢|δ|)sin⁡(π⁢s⁢N⁢|δ|)≤σ′s⁢N2⁢ and ⁢σ′12≤s⁢N+sin⁡(π⁢s2⁢N2⁢|δ|)sin⁡(π⁢s⁢N⁢|δ|).𝑠𝑁𝜋superscript𝑠2superscript𝑁2𝛿𝜋𝑠𝑁𝛿superscriptsubscriptsuperscript𝜎′𝑠𝑁2 and superscriptsubscriptsuperscript𝜎′12𝑠𝑁𝜋superscript𝑠2superscript𝑁2𝛿𝜋𝑠𝑁𝛿sN-\frac{\sin{(\pi s^{2}N^{2}|\delta|)}}{\sin{(\pi sN|\delta|})}\leq{\sigma^{% \prime}}_{sN}^{2}\text{ and }{\sigma^{\prime}}_{1}^{2}\leq sN+\frac{\sin{(\pi s% ^{2}N^{2}|\delta|)}}{\sin{(\pi sN|\delta|})}.italic_s italic_N - divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_s start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT | italic_δ | ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_s italic_N | italic_δ | ) end_ARG ≤ italic_σ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_s italic_N end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT and italic_σ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_s italic_N + divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_s start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT | italic_δ | ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_s italic_N | italic_δ | ) end_ARG .

Note that according to the condition (3)

12⁢s2⁢N3⁢m≤|δ|≤1s⁢N2⁢m−βN⁢m,12superscript𝑠2superscript𝑁3𝑚𝛿1𝑠superscript𝑁2𝑚𝛽𝑁𝑚\frac{1}{2s^{2}N^{3}m}\leq|\delta|\leq\frac{1}{sN^{2}m}-\frac{\beta}{Nm},divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 italic_s start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG ≤ | italic_δ | ≤ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG - divide start_ARG italic_β end_ARG start_ARG italic_N italic_m end_ARG ,

where we recall that β𝛽\betaitalic_β is the only one solution of the equation

sin⁡(π⁢s⁢N⁢β)sin⁡(π⁢β)=s⁢N⁢sin⁡1s⁢N𝜋𝑠𝑁𝛽𝜋𝛽𝑠𝑁1𝑠𝑁\frac{\sin{(\pi sN\beta)}}{\sin{(\pi\beta)}}=sN\sin{\frac{1}{sN}}divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_s italic_N italic_β ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_β ) end_ARG = italic_s italic_N roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG

and m:=as−1+ϵs−1assign𝑚subscript𝑎𝑠1subscriptitalic-ϵ𝑠1m:=a_{s-1}+\epsilon_{s-1}italic_m := italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUBSCRIPT. So, we can simplify our estimations to

s⁢N−sin⁡(π2⁢N⁢m)sin⁡(π2⁢s⁢N2⁢m)≤σ′s⁢N2⁢ and ⁢σ′12≤s⁢N+sin⁡(π2⁢N⁢m)sin⁡(π2⁢s⁢N2⁢m).𝑠𝑁𝜋2𝑁𝑚𝜋2𝑠superscript𝑁2𝑚superscriptsubscriptsuperscript𝜎′𝑠𝑁2 and superscriptsubscriptsuperscript𝜎′12𝑠𝑁𝜋2𝑁𝑚𝜋2𝑠superscript𝑁2𝑚sN-\frac{\sin{\left(\frac{\pi}{2Nm}\right)}}{\sin{\left(\frac{\pi}{2sN^{2}m}% \right)}}\leq{\sigma^{\prime}}_{sN}^{2}\text{ and }{\sigma^{\prime}}_{1}^{2}% \leq sN+\frac{\sin{\left(\frac{\pi}{2Nm}\right)}}{\sin{\left(\frac{\pi}{2sN^{2% }m}\right)}}.italic_s italic_N - divide start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N italic_m end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG ) end_ARG ≤ italic_σ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_s italic_N end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT and italic_σ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ≤ italic_s italic_N + divide start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N italic_m end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG ) end_ARG .

Taking into account the fact that for all mk,k′subscript𝑚𝑘superscript𝑘′m_{k,k^{\prime}}italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT

mk,k′⁢s⁢N+1≤N⁢(Ms−1+ϵs−1)=N⁢msubscript𝑚𝑘superscript𝑘′𝑠𝑁1𝑁subscript𝑀𝑠1subscriptitalic-ϵ𝑠1𝑁𝑚m_{k,k^{\prime}}sN+1\leq N(M_{s-1}+\epsilon_{s-1})=Nmitalic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_s italic_N + 1 ≤ italic_N ( italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_ϵ start_POSTSUBSCRIPT italic_s - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_N italic_m

and Lemma 2.8 we can show that for

12⁢s2⁢N3⁢m≤|δ|≤1s⁢N2⁢m−βN⁢m12superscript𝑠2superscript𝑁3𝑚𝛿1𝑠superscript𝑁2𝑚𝛽𝑁𝑚\frac{1}{2s^{2}N^{3}m}\leq|\delta|\leq\frac{1}{sN^{2}m}-\frac{\beta}{Nm}divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 italic_s start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG ≤ | italic_δ | ≤ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG - divide start_ARG italic_β end_ARG start_ARG italic_N italic_m end_ARG

there is α<1s⁢N𝛼1𝑠𝑁\alpha<\frac{1}{sN}italic_α < divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG such that the maximal angle between sub-matrices is greater or equal than π2−α𝜋2𝛼\frac{\pi}{2}-\alphadivide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 end_ARG - italic_α, i.e.

∠min⁢(Lk,Lk′)≥π2−α,subscript∠subscript𝐿𝑘subscript𝐿superscript𝑘′𝜋2𝛼\angle_{\min}(L_{k},L_{k^{\prime}})\geq\frac{\pi}{2}-\alpha,∠ start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ≥ divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 end_ARG - italic_α ,

where

(14) α=1s⁢N⁢sin⁡(π⁢s⁢N2⁢|δ|⁢m)sin⁡(π⁢(1s⁢N−|δ|⁢N⁢m)).𝛼1𝑠𝑁𝜋𝑠superscript𝑁2𝛿𝑚𝜋1𝑠𝑁𝛿𝑁𝑚\alpha=\frac{1}{sN}\frac{\sin{(\pi sN^{2}|\delta|m)}}{\sin{(\pi(\frac{1}{sN}-|% \delta|Nm))}}.italic_α = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT | italic_δ | italic_m ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG - | italic_δ | italic_N italic_m ) ) end_ARG .

Using Lemma 2.5 we obtain that

(1−s⁢N⁢α)⁢(s⁢N−sin⁡(π2⁢N⁢m)sin⁡(π2⁢s⁢N2⁢m))≤σs⁢N2⁢ and ⁢σ12≤(1+s⁢N⁢α)⁢(s⁢N+sin⁡(π2⁢N⁢m)sin⁡(π2⁢s⁢N2⁢m)).1𝑠𝑁𝛼𝑠𝑁𝜋2𝑁𝑚𝜋2𝑠superscript𝑁2𝑚subscriptsuperscript𝜎2𝑠𝑁 and subscriptsuperscript𝜎211𝑠𝑁𝛼𝑠𝑁𝜋2𝑁𝑚𝜋2𝑠superscript𝑁2𝑚(1-sN\alpha)\left(sN-\frac{\sin{\left(\frac{\pi}{2Nm}\right)}}{\sin{\left(% \frac{\pi}{2sN^{2}m}\right)}}\right)\leq\sigma^{2}_{sN}\text{ and }\sigma^{2}_% {1}\leq(1+sN\alpha)\left(sN+\frac{\sin{\left(\frac{\pi}{2Nm}\right)}}{\sin{% \left(\frac{\pi}{2sN^{2}m}\right)}}\right).( 1 - italic_s italic_N italic_α ) ( italic_s italic_N - divide start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N italic_m end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG ) end_ARG ) ≤ italic_σ start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_s italic_N end_POSTSUBSCRIPT and italic_σ start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ≤ ( 1 + italic_s italic_N italic_α ) ( italic_s italic_N + divide start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N italic_m end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG ) end_ARG ) .

Using Lemma 2.8 and the substitution t:=1s⁢N−|δ|⁢N⁢massign𝑡1𝑠𝑁𝛿𝑁𝑚t:=\frac{1}{sN}-|\delta|Nmitalic_t := divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG - | italic_δ | italic_N italic_m we can show that α𝛼\alphaitalic_α is a decreasing function of |δ|𝛿|\delta|| italic_δ |, using the bounds for delta (3) in (14) we obtain

α≤1s⁢N⁢sin⁡(π⁢s⁢N2⁢(1s⁢N2⁢m−βN⁢m)⁢m)sin⁡(π⁢(1s⁢N−(1s⁢N2⁢m−βN⁢m)⁢N⁢m))=1s⁢N⁢sin⁡(π⁢s⁢N⁢β)sin⁡(π⁢β)=sin⁡1s⁢N𝛼1𝑠𝑁𝜋𝑠superscript𝑁21𝑠superscript𝑁2𝑚𝛽𝑁𝑚𝑚𝜋1𝑠𝑁1𝑠superscript𝑁2𝑚𝛽𝑁𝑚𝑁𝑚1𝑠𝑁𝜋𝑠𝑁𝛽𝜋𝛽1𝑠𝑁\alpha\leq\frac{1}{sN}\frac{\sin{(\pi sN^{2}(\frac{1}{sN^{2}m}-\frac{\beta}{Nm% })m)}}{\sin{(\pi(\frac{1}{sN}-(\frac{1}{sN^{2}m}-\frac{\beta}{Nm})Nm))}}=\frac% {1}{sN}\frac{\sin{(\pi sN\beta)}}{\sin{(\pi\beta)}}=\sin{\frac{1}{sN}}italic_α ≤ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG - divide start_ARG italic_β end_ARG start_ARG italic_N italic_m end_ARG ) italic_m ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG - ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG - divide start_ARG italic_β end_ARG start_ARG italic_N italic_m end_ARG ) italic_N italic_m ) ) end_ARG = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG divide start_ARG roman_sin ( italic_π italic_s italic_N italic_β ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π italic_β ) end_ARG = roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG

By Theorem 2.4 ℬ~~ℬ\tilde{\mathcal{B}}over~ start_ARG caligraphic_B end_ARG is a basis for L2⁢(Is⁢N,N⁢ℰ)superscript𝐿2subscript𝐼𝑠𝑁𝑁ℰL^{2}(I_{sN,N{\mathcal{E}}})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_s italic_N , italic_N caligraphic_E end_POSTSUBSCRIPT ) and the Riesz constants can be estimated as follows:

(1−s⁢N⁢sin⁡1s⁢N)⁢(s⁢N−sin⁡(π2⁢N⁢m)sin⁡(π2⁢s⁢N2⁢m))≤A1𝑠𝑁1𝑠𝑁𝑠𝑁𝜋2𝑁𝑚𝜋2𝑠superscript𝑁2𝑚𝐴\left(1-sN\sin{\frac{1}{sN}}\right)\left(sN-\frac{\sin{\left(\frac{\pi}{2Nm}% \right)}}{\sin{\left(\frac{\pi}{2sN^{2}m}\right)}}\right)\leq A( 1 - italic_s italic_N roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG ) ( italic_s italic_N - divide start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N italic_m end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG ) end_ARG ) ≤ italic_A

and

B≤(1−s⁢N⁢sin⁡1s⁢N)⁢(s⁢N−sin⁡(π2⁢N⁢m)sin⁡(π2⁢s⁢N2⁢m)).𝐵1𝑠𝑁1𝑠𝑁𝑠𝑁𝜋2𝑁𝑚𝜋2𝑠superscript𝑁2𝑚B\leq\left(1-sN\sin{\frac{1}{sN}}\right)\left(sN-\frac{\sin{\left(\frac{\pi}{2% Nm}\right)}}{\sin{\left(\frac{\pi}{2sN^{2}m}\right)}}\right).italic_B ≤ ( 1 - italic_s italic_N roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG ) ( italic_s italic_N - divide start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N italic_m end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG ) end_ARG ) .

By Lemma 2.3 ℬℬ\mathcal{B}caligraphic_B is a basis for L2⁢(Is,ℰ)superscript𝐿2subscript𝐼𝑠ℰL^{2}(I_{s,{\mathcal{E}}})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_s , caligraphic_E end_POSTSUBSCRIPT ) with Riesz constants A′superscript𝐴′A^{\prime}italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT and B′superscript𝐵′B^{\prime}italic_B start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT, that satisfy

1N⁢(1−s⁢N⁢sin⁡1s⁢N)⁢(s⁢N−sin⁡(π2⁢N⁢m)sin⁡(π2⁢s⁢N2⁢m))≤A′1𝑁1𝑠𝑁1𝑠𝑁𝑠𝑁𝜋2𝑁𝑚𝜋2𝑠superscript𝑁2𝑚superscript𝐴′\frac{1}{N}\left(1-sN\sin{\frac{1}{sN}}\right)\left(sN-\frac{\sin{\left(\frac{% \pi}{2Nm}\right)}}{\sin{\left(\frac{\pi}{2sN^{2}m}\right)}}\right)\leq A^{\prime}divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ( 1 - italic_s italic_N roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG ) ( italic_s italic_N - divide start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N italic_m end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG ) end_ARG ) ≤ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT

and

B′≤1N⁢(1−s⁢N⁢sin⁡1s⁢N)⁢(s⁢N−sin⁡(π2⁢N⁢m)sin⁡(π2⁢s⁢N2⁢m)).superscript𝐵′1𝑁1𝑠𝑁1𝑠𝑁𝑠𝑁𝜋2𝑁𝑚𝜋2𝑠superscript𝑁2𝑚B^{\prime}\leq\frac{1}{N}\left(1-sN\sin{\frac{1}{sN}}\right)\left(sN-\frac{% \sin{\left(\frac{\pi}{2Nm}\right)}}{\sin{\left(\frac{\pi}{2sN^{2}m}\right)}}% \right).italic_B start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ≤ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ( 1 - italic_s italic_N roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_s italic_N end_ARG ) ( italic_s italic_N - divide start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N italic_m end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_s italic_N start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_ARG ) end_ARG ) .

□□\square□

3.2. Proof of Theorem 1.2

We start with the interval IN=[0,N)subscript𝐼𝑁0𝑁I_{N}=[0,N)italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT = [ 0 , italic_N ). The set

ℬN=⋃j=1N{e2⁢π⁢i⁢(n+j−1N)⁢x}n∈ℤsubscriptℬ𝑁superscriptsubscript𝑗1𝑁subscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖𝑛𝑗1𝑁𝑥𝑛ℤ\mathcal{B}_{N}=\bigcup_{j=1}^{N}\left\{e^{2\pi i\left(n+\frac{j-1}{N}\right)x% }\right\}_{n\in\mathbb{Z}}caligraphic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_N end_POSTSUPERSCRIPT { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_n + divide start_ARG italic_j - 1 end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) italic_x end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT

is an orthogonal basis for L2⁢(IN)superscript𝐿2subscript𝐼𝑁L^{2}(I_{N})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT ). From INsubscript𝐼𝑁I_{N}italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_N end_POSTSUBSCRIPT we remove a union of intervals

IM=⋃k=1M[ak,ak+1)subscript𝐼𝑀superscriptsubscript𝑘1𝑀subscript𝑎𝑘subscript𝑎𝑘1I_{M}=\bigcup_{k=1}^{M}[a_{k},a_{k}+1)italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_M end_POSTSUPERSCRIPT [ italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT + 1 )

with aksubscript𝑎𝑘a_{k}italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT as in (5). We show that

ℬM=⋃j=1M{e2⁢π⁢i⁢(n+j−1N)⁢x}n∈ℤsubscriptℬ𝑀superscriptsubscript𝑗1𝑀subscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖𝑛𝑗1𝑁𝑥𝑛ℤ\mathcal{B}_{M}=\bigcup_{j=1}^{M}\left\{e^{2\pi i\left(n+\frac{j-1}{N}\right)x% }\right\}_{n\in\mathbb{Z}}caligraphic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT = ⋃ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_M end_POSTSUPERSCRIPT { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_n + divide start_ARG italic_j - 1 end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) italic_x end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT

is a basis for L2⁢(IM)superscript𝐿2subscript𝐼𝑀L^{2}(I_{M})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT ) and we estimate its Riesz constants using Lemma 2.5.

To do so, we associate our set of exponents ℬMsubscriptℬ𝑀\mathcal{B}_{M}caligraphic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT on the set of intervals with the matrix

𝚪M={e2⁢π⁢i⁢ak⁢j−1N}1≤j,k≤Msubscript𝚪𝑀subscriptsuperscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑎𝑘𝑗1𝑁formulae-sequence1𝑗𝑘𝑀{\bf\Gamma}_{M}=\left\{e^{2\pi ia_{k}\frac{j-1}{N}}\right\}_{1\leq j,k\leq M}bold_Γ start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT = { italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG italic_j - 1 end_ARG start_ARG italic_N end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT 1 ≤ italic_j , italic_k ≤ italic_M end_POSTSUBSCRIPT

as in Theorem 2.4. This is a Vandermonde matrix with distinct nodes akNsubscript𝑎𝑘𝑁\frac{a_{k}}{N}divide start_ARG italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_N end_ARG. Therefore, it is non-singular and by Theorem 2.4, ℬMsubscriptℬ𝑀\mathcal{B}_{M}caligraphic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT is a basis for L2⁢(IM)superscript𝐿2subscript𝐼𝑀L^{2}(I_{M})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT ).

The conditions on aksubscript𝑎𝑘a_{k}italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT outlined in the theorem align with those in Lemma 2.5, and we employ the approach used in the proof of Theorem 1.1, with only minor adjustments to estimate the frame constants of ℬMsubscriptℬ𝑀\mathcal{B}_{M}caligraphic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT.

We evaluate the inner product between two different column vectors vksubscript𝑣𝑘v_{k}italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT and vk′subscript𝑣superscript𝑘′v_{k^{\prime}}italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT of the matrix 𝚪𝚪{\bf\Gamma}bold_Γ, obtaining

|⟨vk,vk′⟩|=|∑j=1Me2⁢π⁢i⁢(ak−ak′)⁢j−1N|=|1−e2⁢π⁢i⁢(ak−ak′)⁢MN1−e2⁢π⁢i⁢(ak−ak′)⁢1N|=|sin⁡(π⁢(ak−ak′)⁢MN)sin⁡(π⁢(ak−ak′)⁢1N)|.subscript𝑣𝑘subscript𝑣superscript𝑘′superscriptsubscript𝑗1𝑀superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′𝑗1𝑁1superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′𝑀𝑁1superscript𝑒2𝜋𝑖subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′1𝑁𝜋subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′𝑀𝑁𝜋subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′1𝑁\displaystyle|\langle v_{k},v_{k^{\prime}}\rangle|=\left|\sum_{j=1}^{M}e^{2\pi i% (a_{k}-a_{k^{\prime}})\frac{j-1}{N}}\right|=\left|\frac{1-e^{2\pi i(a_{k}-a_{k% ^{\prime}})\frac{M}{N}}}{1-e^{2\pi i(a_{k}-a_{k^{\prime}})\frac{1}{N}}}\right|% =\left|\frac{\sin{\left(\pi(a_{k}-a_{k^{\prime}})\frac{M}{N}\right)}}{\sin{% \left(\pi(a_{k}-a_{k^{\prime}})\frac{1}{N}\right)}}\right|.| ⟨ italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⟩ | = | ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_M end_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) divide start_ARG italic_j - 1 end_ARG start_ARG italic_N end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT | = | divide start_ARG 1 - italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) divide start_ARG italic_M end_ARG start_ARG italic_N end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG start_ARG 1 - italic_e start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_π italic_i ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_N end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG | = | divide start_ARG roman_sin ( italic_π ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) divide start_ARG italic_M end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) end_ARG | .

The condition (5) guarantees that for all distinct aksubscript𝑎𝑘a_{k}italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT and ak′subscript𝑎superscript𝑘′a_{k^{\prime}}italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT and for some positive integer l𝑙litalic_l that satisfy the inequality 0<u<l≤N20𝑢𝑙𝑁20<u<l\leq\frac{N}{2}0 < italic_u < italic_l ≤ divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG 2 end_ARG, the following inequality holds.

|sin⁡(π⁢(ak−ak′)⁢MN)sin⁡(π⁢(ak−ak′)⁢1N)|≤sin⁡(π⁢l−uN)sin⁡(π⁢lN).𝜋subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′𝑀𝑁𝜋subscript𝑎𝑘subscript𝑎superscript𝑘′1𝑁𝜋𝑙𝑢𝑁𝜋𝑙𝑁\left|\frac{\sin{\left(\pi(a_{k}-a_{k^{\prime}})\frac{M}{N}\right)}}{\sin{% \left(\pi(a_{k}-a_{k^{\prime}})\frac{1}{N}\right)}}\right|\leq\frac{\sin{\left% (\pi\frac{l-u}{N}\right)}}{\sin{\left(\pi\frac{l}{N}\right)}}.| divide start_ARG roman_sin ( italic_π ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) divide start_ARG italic_M end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) end_ARG | ≤ divide start_ARG roman_sin ( italic_π divide start_ARG italic_l - italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π divide start_ARG italic_l end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) end_ARG .

Next, we use Lemma 2.10 to show that this ratio is an increasing function of l𝑙litalic_l, so

sin⁡(π⁢l−uN)sin⁡(π⁢lN)≤sin⁡(π⁢N2−{N2}−uN)sin⁡(π⁢N2−{N2}N),𝜋𝑙𝑢𝑁𝜋𝑙𝑁𝜋𝑁2𝑁2𝑢𝑁𝜋𝑁2𝑁2𝑁\frac{\sin{\left(\pi\frac{l-u}{N}\right)}}{\sin{\left(\pi\frac{l}{N}\right)}}% \leq\frac{\sin{\left(\pi\frac{\frac{N}{2}-\left\{\frac{N}{2}\right\}-u}{N}% \right)}}{\sin{\left(\pi\frac{\frac{N}{2}-\left\{\frac{N}{2}\right\}}{N}\right% )}},divide start_ARG roman_sin ( italic_π divide start_ARG italic_l - italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π divide start_ARG italic_l end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) end_ARG ≤ divide start_ARG roman_sin ( italic_π divide start_ARG divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG 2 end_ARG - { divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG 2 end_ARG } - italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_sin ( italic_π divide start_ARG divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG 2 end_ARG - { divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG 2 end_ARG } end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) end_ARG ,

where {N2}𝑁2\left\{\frac{N}{2}\right\}{ divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG 2 end_ARG } is a decimal part of N2𝑁2\frac{N}{2}divide start_ARG italic_N end_ARG start_ARG 2 end_ARG. Thus, equation (4) guarantees that the following inequality holds.

|⟨vk,vk′⟩|<M⁢sin⁡1M.subscript𝑣𝑘subscript𝑣superscript𝑘′𝑀1𝑀|\langle v_{k},v_{k^{\prime}}\rangle|<M\sin{\frac{1}{M}}.| ⟨ italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_k start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⟩ | < italic_M roman_sin divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_M end_ARG .

This implies that all distinct columns of the matrix 𝚪Msubscript𝚪𝑀{\bf\Gamma}_{M}bold_Γ start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT are sufficiently well-separated, allowing us to apply Lemma 2.5 to estimate the singular values of the matrix and the frame constants of the basis. Therefore, ℬMsubscriptℬ𝑀\mathcal{B}_{M}caligraphic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_M end_POSTSUBSCRIPT is a basis for L2⁢(ℐℳ)superscript𝐿2subscriptℐℳL^{2}(\cal I_{M})italic_L start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( caligraphic_I start_POSTSUBSCRIPT caligraphic_M end_POSTSUBSCRIPT ) with Riesz’s constants

{M⁢(1−|cos⁡π⁢uN|)≤A⁢ and ⁢B≤M⁢(1+|cos⁡π⁢uN|)N⁢ is evenM⁢(1−|cos⁡(π2⁢N+π⁢uN)cos⁡π2⁢N|)≤A⁢ and ⁢B≤M⁢(1+|cos⁡(π2⁢N+π⁢uN)cos⁡π2⁢N|)N⁢ is odd.cases𝑀1𝜋𝑢𝑁𝐴 and 𝐵𝑀1𝜋𝑢𝑁𝑁 is even𝑀1𝜋2𝑁𝜋𝑢𝑁𝜋2𝑁𝐴 and 𝐵𝑀1𝜋2𝑁𝜋𝑢𝑁𝜋2𝑁𝑁 is odd\begin{cases}M\left(1-\left\lvert\cos{\frac{\pi u}{N}}\right\rvert\right)\leq A% \text{ and }B\leq M\left(1+\left\lvert\cos{\frac{\pi u}{N}}\right\rvert\right)% \,&N\text{ is even}\\ M\left(1-\left\lvert\frac{\cos{\left(\frac{\pi}{2N}+\frac{\pi u}{N}\right)}}{% \cos{\frac{\pi}{2N}}}\right\rvert\right)\leq A\text{ and }B\leq M\left(1+\left% \lvert\frac{\cos{\left(\frac{\pi}{2N}+\frac{\pi u}{N}\right)}}{\cos{\frac{\pi}% {2N}}}\right\rvert\right)\,&N\text{ is odd}\end{cases}.{ start_ROW start_CELL italic_M ( 1 - | roman_cos divide start_ARG italic_π italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG | ) ≤ italic_A and italic_B ≤ italic_M ( 1 + | roman_cos divide start_ARG italic_π italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG | ) end_CELL start_CELL italic_N is even end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_M ( 1 - | divide start_ARG roman_cos ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N end_ARG + divide start_ARG italic_π italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_cos divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N end_ARG end_ARG | ) ≤ italic_A and italic_B ≤ italic_M ( 1 + | divide start_ARG roman_cos ( divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N end_ARG + divide start_ARG italic_π italic_u end_ARG start_ARG italic_N end_ARG ) end_ARG start_ARG roman_cos divide start_ARG italic_π end_ARG start_ARG 2 italic_N end_ARG end_ARG | ) end_CELL start_CELL italic_N is odd end_CELL end_ROW .