่ทณๅˆฐ่ฎบๆ–‡ๆญฃๆ–‡
W Papers็‹ฌ็ซ‹่ฎบๆ–‡้˜…่ฏปๅ™จ arXiv:2409.13028 ่ฎบๆ–‡ๆญฃๆ–‡ ่ฎก็ฎ—้˜…่ฏปๆ—ถ้—ด ยท 0%
ๅผ•็”จ่ฟ™็ฏ‡่ฎบๆ–‡ๆ นๆฎๅฝ“ๅ‰่ฎบๆ–‡ๅ…ƒๆ•ฐๆฎ็”Ÿๆˆ๏ผŒๆญฃๅผๆŠ•็จฟๅ‰ๅปบ่ฎฎๆ ธๅฏนใ€‚

    
  
\addbibresource

references.bib \AtEveryBibitem \clearfieldurlyear \clearfieldurlmonth \clearfieldday

DESY-24-132

L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) from BRST reductions, associated varieties and nilpotent orbits

Andrea E. V. Ferrariโ™ฃ,โ™ข ย andย  Aiden Suterโ™ โ™ก โ™ฃDeutsches Elektronen-Synchrotron DESY, NotkestraรŸe 85, 22607 Hamburg, Germany โ™ขSchool of Mathematics, The University of Edinburgh, Mayfield Road, Edinburgh, U.K โ™ Perimeter Institute for Theoretical Physics, 31 Caroline St N, Waterloo, ON N2L 2Y5, Canada โ™กDepartment of Pure Mathematics, University of Waterloo, 200 University Ave W, Waterloo, ON N2L 3G1, Canada [email protected]ย andย [email protected]
Abstract.

We verify a conjecture ofย [beemFreeFieldRealisation2023] stating that a certain family of physically motivated BRST reductions of beta-gamma systems and free fermions is isomorphic to L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ), and that its associated variety is isomorphic as a Poisson variety to the minimal nilpotent orbit closure ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG. This shows in particular that L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) is quasi-lisse. Combining this with other results in the literature (in particularย [ballin3dMirrorSymmetry2023]), this paper provides a concrete and important example of how one can extract two symplectic dual varieties from a rather well-known vertex operator algebra.

1. Introduction

3-dimensional supersymmetric quantum field theories (QFT) with eight supercharges provide the natural context for a conjectural mathematical duality between conical symplectic singularities, called symplectic dualityย [bradenQuantizationsConicalSymplectic2022, bradenQuantizationsConicalSymplectic2022a]. The starting point is that a generic theory ๐’ฏ๐’ฏ\mathcal{T}caligraphic_T has two distinct branches of its moduli spaces of vacua, the Higgs branch and Coulomb branch, which under some assumptions are conjecturally symplectic dual pairs. In the case of a gauge theory, which is determined by data (G,R)๐บ๐‘…(G,R)( italic_G , italic_R ) constituted by a (compact, connected) gauge group G๐บGitalic_G and a quaternionic representation R๐‘…Ritalic_R, the Higgs branch MHsubscript๐‘€๐ปM_{H}italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_H end_POSTSUBSCRIPT can be defined as a hyperkรคhler quotient

MH=R///GM_{H}=R/\!\!/\!\!/Gitalic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_H end_POSTSUBSCRIPT = italic_R / / / italic_G

or alternatively (picking a complex structure and forgetting about the hyperkรคhler metric) as a holomorphic symplectic quotient

(1) MH=ฮผโ„‚โˆ’1(0)//Gโ„‚.M_{H}=\mu_{\mathbb{C}}^{-1}(0)/\!\!/G_{\mathbb{C}}.italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_H end_POSTSUBSCRIPT = italic_ฮผ start_POSTSUBSCRIPT blackboard_C end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( 0 ) / / italic_G start_POSTSUBSCRIPT blackboard_C end_POSTSUBSCRIPT .

Here ฮผโ„‚subscript๐œ‡โ„‚\mu_{\mathbb{C}}italic_ฮผ start_POSTSUBSCRIPT blackboard_C end_POSTSUBSCRIPT is the complex moment map for the action of G๐บGitalic_G on R๐‘…Ritalic_R and Gโ„‚subscript๐บโ„‚G_{\mathbb{C}}italic_G start_POSTSUBSCRIPT blackboard_C end_POSTSUBSCRIPT is a complexification of the group G๐บGitalic_G. In the case R=Tโˆ—โขV๐‘…superscript๐‘‡๐‘‰R=T^{*}Vitalic_R = italic_T start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT italic_V for some complex representation V๐‘‰Vitalic_V, the Coulomb branch is given instead by the famous BFN constructionย [Braverman:2016wma]. One of the most elementary examples, and the one relevant for this paper, arises from so-called supersymmetric QED with nโ‰ฅ2๐‘›2n\geq 2italic_n โ‰ฅ 2 hypermultiplets, in short SQED[n]delimited-[]๐‘›[n][ italic_n ]. In this case G=Uโข(1)๐บ๐‘ˆ1G=U(1)italic_G = italic_U ( 1 ) and R=Tโˆ—โขโ„‚n๐‘…superscript๐‘‡superscriptโ„‚๐‘›R=T^{*}\mathbb{C}^{n}italic_R = italic_T start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT where โ„‚โ„‚\mathbb{C}blackboard_C is the fundamental representation of Uโข(1)๐‘ˆ1U(1)italic_U ( 1 ). The Higgs branch of SQED[n]delimited-[]๐‘›[n][ italic_n ] can be easily computed to be ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG, whereas its Coulomb branch is the Anโˆ’1subscript๐ด๐‘›1A_{n-1}italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT singularity.

A lot of insights on symplectic duality can be gained by inspecting topological twists of such a theory ๐’ฏ๐’ฏ\mathcal{T}caligraphic_T. For any ๐’ฏ๐’ฏ\mathcal{T}caligraphic_T there exists two such twists, the A-ย andย B-twist, and therefore two cohomological TQFTs ๐’ฏAsuperscript๐’ฏ๐ด\mathcal{T}^{A}caligraphic_T start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT and ๐’ฏBsuperscript๐’ฏ๐ต\mathcal{T}^{B}caligraphic_T start_POSTSUPERSCRIPT italic_B end_POSTSUPERSCRIPT. In the bulk of the paper we will simply refer to these two twists as โ€œ3d A-modelโ€ and โ€œ3d B-modelโ€, respectively. The most elementary observation relevant for symplectic duality in this TQFT context is that the topological local operators of ๐’ฏAsuperscript๐’ฏ๐ด\mathcal{T}^{A}caligraphic_T start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT are closely related to the ring of functions on the Coulomb branch, โ„‚โข[MC]โ„‚delimited-[]subscript๐‘€๐ถ\mathbb{C}[M_{C}]blackboard_C [ italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_C end_POSTSUBSCRIPT ], whereas topological local operators of ๐’ฏBsuperscript๐’ฏ๐ต\mathcal{T}^{B}caligraphic_T start_POSTSUPERSCRIPT italic_B end_POSTSUPERSCRIPT are closely related to the rings of functions on the Higgs branch, โ„‚โข[MH]โ„‚delimited-[]subscript๐‘€๐ป\mathbb{C}[M_{H}]blackboard_C [ italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_H end_POSTSUBSCRIPT ].111It is worth noting that 3d Mirror Symmetry is aimed at establishing isomorphisms between the 3d A-model and B-model of pairs of theories ๐’ฏ๐’ฏ\mathcal{T}caligraphic_T and ๐’ฏโˆจsuperscript๐’ฏ\mathcal{T}^{\vee}caligraphic_T start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT. In particular, the Higgs/Coulomb branch of a theory ๐’ฏ๐’ฏ\mathcal{T}caligraphic_T is isomorphic to the Coulomb/Higgs branch of the other theory ๐’ฏโˆจsuperscript๐’ฏ\mathcal{T}^{\vee}caligraphic_T start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT. We leave the investigation of our results in light of mirror symmetry to future work.

A great deal of progress in understanding ๐’ฏA/Bsuperscript๐’ฏ๐ด๐ต\mathcal{T}^{A/B}caligraphic_T start_POSTSUPERSCRIPT italic_A / italic_B end_POSTSUPERSCRIPT has been made by studying boundary vertex operator algebras (VOAs). By considering the 3d A-ย andย B-model of a gauge theory ๐’ฏA/Bsuperscript๐’ฏ๐ด๐ต\mathcal{T}^{A/B}caligraphic_T start_POSTSUPERSCRIPT italic_A / italic_B end_POSTSUPERSCRIPT on the geometry M=โ„+ร—โ„‚๐‘€superscriptโ„โ„‚M=\mathbb{R}^{+}\times\mathbb{C}italic_M = blackboard_R start_POSTSUPERSCRIPT + end_POSTSUPERSCRIPT ร— blackboard_C (endowed with suitable boundary conditions), two VOAs supported at the boundary โˆ‚M={0}ร—โ„‚๐‘€0โ„‚\partial M=\{0\}\times\mathbb{C}โˆ‚ italic_M = { 0 } ร— blackboard_C may be constructed [gaiottoTwistedCompactifications3d2018, costelloHiggsCoulombBranches2018, costelloVertexOperatorAlgebras2019]. We simply denote these by VAsuperscript๐‘‰๐ดV^{A}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT and VBsuperscript๐‘‰๐ตV^{B}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_B end_POSTSUPERSCRIPT (and decorate them by labels that specify the theory, whenever necessary). Importantly, in the A-twist it is often necessary to introduce additional boundary free fermions to define VAsuperscript๐‘‰๐ดV^{A}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT. When this is done VAsuperscript๐‘‰๐ดV^{A}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT can be identified with a relative BRST reduction modelled on the holomorphic symplectic quotientย (1) used to defined the Higgs branch, but with the free fermions included (see Definitionย 3.1 below for more details). One natural question to ask is then how the two VOAs are related to the Higgs and Coulomb branch of the theory, and whether one can extract symplectic dual pairs from a given VOA.

It was already conjectured inย [costelloHiggsCoulombBranches2018]ย andย [costelloVertexOperatorAlgebras2019] that (provided the boundary condition supports enough local operators, in a technical sense) the derived endomorphism algebra the tensor unit in a suitable category of modules for VA/VBsuperscript๐‘‰๐ดsuperscript๐‘‰๐ตV^{A}/V^{B}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT / italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_B end_POSTSUPERSCRIPT is isomorphic to the ring of local operators of the respective TQFT, and therefore closely related to algebra of functions on the Coulomb/Higgs branch. It was further conjectured that certain modules for the boundary VOA would correspond to bulk line operators in ๐’ฏA/Bsuperscript๐’ฏ๐ด๐ต\mathcal{T}^{A/B}caligraphic_T start_POSTSUPERSCRIPT italic_A / italic_B end_POSTSUPERSCRIPT. The structure of this category of modules and many aspects of this conjecture were proven for abelian gauge theories (that is, gauge theories where G๐บGitalic_G is a torus) in [ballin3dMirrorSymmetry2023]. In particular, in the special case of SQED[n๐‘›nitalic_n] we can immediately verify (see Theoremย 8.32 and Propositionย 8.39 therein)

Theorem 1.1 ([ballin3dMirrorSymmetry2023]).

For SQED[n๐‘›nitalic_n], with ๐ŸAโˆˆ๐’žAsuperscript1๐ดsuperscript๐’ž๐ด\mathbf{1}^{A}\in\mathcal{C}^{A}bold_1 start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT โˆˆ caligraphic_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT the tensor unit in a suitable category of modules ๐’žAsuperscript๐’ž๐ด\mathcal{C}^{A}caligraphic_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT for VAsuperscript๐‘‰๐ดV^{A}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT, we have

Extโˆ™โข(๐ŸA,๐ŸA)โ‰…โ„‚โข[Anโˆ’1].superscriptExtโˆ™superscript1๐ดsuperscript1๐ดโ„‚delimited-[]subscript๐ด๐‘›1\displaystyle\mathrm{Ext}^{\bullet}\left(\mathbf{1}^{A},\mathbf{1}^{A}\right)% \cong\mathbb{C}[A_{n-1}].roman_Ext start_POSTSUPERSCRIPT โˆ™ end_POSTSUPERSCRIPT ( bold_1 start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT , bold_1 start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT ) โ‰… blackboard_C [ italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ] .

Another natural way to extract a variety from VA/VBsuperscript๐‘‰๐ดsuperscript๐‘‰๐ตV^{A}/V^{B}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT / italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_B end_POSTSUPERSCRIPT that is at least Poisson from a VOA is of course to consider its associated varietyย [arakawaRemarkC_2Cofiniteness2010]. In the more familiar context of VOAs arising form 4d ๐’ฉ=2๐’ฉ2\mathcal{N}=2caligraphic_N = 2 SCFTs, a fruitful conjecture of Beem and Rastelliย [Beem:2017ooy] states that the associated variety is isomorphic to the Higgs branch. In work of Beem and one of the authorsย [beemFreeFieldRealisation2023], based on observations ofย [costelloVertexOperatorAlgebras2019], the tantalising form of the BRST reduction defining the VOAs as well as considerations about dimensional reductions of the set-up of Beem-Rastelli222Seeย [Dedushenko:2023cvd] for a more recent and detailed study of this reduction., the following conjecture was formulated

Conjecture 1.2 ([beemFreeFieldRealisation2023]).

For an abelian gauge theory in the A-twist with free fermions as additional boundary degrees of freedom and boundary VOA VAsuperscript๐‘‰๐ดV^{A}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT, the associated variety XVAsubscript๐‘‹superscript๐‘‰๐ดX_{V^{A}}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is isomorphic to the Higgs branch of the theory.

The conjecture was substantiated in several ways, in primis by considering free field realisations modelled on the Higgs branch geometry. It has some striking consequences. Since as we mentioned above VAsuperscript๐‘‰๐ดV^{A}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT is defined in terms of a BRST reduction modelled on the quotientย (1), this would imply that in these examples the principle โ€œchiralisation commutes with reductionโ€ holds true. Moreover, since the Higgs branches have finitely many symplectic leaves, it would provide a recipe to construct potentially new examples of quasi-lisse VOAs.333The statement that such a conjecture holds true for non-abelian theories as well was subsequently presented and motivated inย [Coman:2023xcq].

More precise statements were conjectured inย [beemFreeFieldRealisation2023] for SQED[n๐‘›nitalic_n]. In particular, it was conjectured (based on observations ofย [costelloVertexOperatorAlgebras2019]) that

Conjecture 1.3 ([beemFreeFieldRealisation2023]).

For SQED[n๐‘›nitalic_n], we have

  1. (1)
    VAsuperscript๐‘‰๐ด\displaystyle V^{A}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT โ‰…L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)absentsubscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle\cong L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})โ‰… italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT )

    and so, by Conjectureย 1.2

  2. (2)
    XL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐‘‹subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle X_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT โ‰…๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏ.absentยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle\cong\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}.โ‰… overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG .

The following special case was moreover proved:

Theorem 1.4 ([beemFreeFieldRealisation2023]).

For n=2๐‘›2n=2italic_n = 2 we have

XL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐‘‹subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle X_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT โ‰…๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉ2)ยฏ.absentยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ2\displaystyle\cong\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{2})}.โ‰… overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG .

Unfortunately, the technique used in ย [beemFreeFieldRealisation2023] to prove Theorem 1.4 does not readily generalise for n>2๐‘›2n>2italic_n > 2. In this paper we manage to circumvent this issue and to prove

Theorem 1.5.

Conjectureย 1.3 holds for n>2๐‘›2n>2italic_n > 2.

Together with Theoremย 1.1, this shows how to extract the symplectic dual pair ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG and Anโˆ’1subscript๐ด๐‘›1A_{n-1}italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT from VAโ‰…L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰๐ดsubscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{A}\cong L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT โ‰… italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ). Furthermore, this implies the interesting corollary

Corollary 1.6.

For nโ‰ฅ2๐‘›2n\geq 2italic_n โ‰ฅ 2, L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) is quasi-lisse.

The proof strategy is as follows. A general expression for the BRST cohomology defining VAsuperscript๐‘‰๐ดV^{A}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT for abelian gauge theories in terms of free field realisations was given inย [ballin3dMirrorSymmetry2023, beemFreeFieldRealisation2023], and inย [ballin3dMirrorSymmetry2023] this was recast in terms of simple current extensions. Combining this with results expressing L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) as a simple current extension of L1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)โŠ—Lโˆ’1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)tensor-productsubscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›L_{1}(\mathfrak{sl}_{n})\otimes L_{-1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) โŠ— italic_L start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) [adamovicConformalEmbeddingsAffine2019, creutzigTensorCategoriesAffine2021] makes proving the first statement of the conjecture relatively straightforward. Proving the second statement is at first glance quite challenging, as the submodule structure of V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ), and hence the structure of L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ), is not well-understood. However, we manage to find a singular vector generating a submodule U๐‘ˆUitalic_U of V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) that contains the maximal submodule of the subalgebra V1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)โŠ—Vโˆ’1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)tensor-productsuperscript๐‘‰1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›superscript๐‘‰1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›V^{1}(\mathfrak{sl}_{n})\otimes V^{-1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) โŠ— italic_V start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) for n>3๐‘›3n>3italic_n > 3, and of the left factor for all n>1๐‘›1n>1italic_n > 1. This implies (as all odd elements are nilpotent) that the associated variety is an SโขLn๐‘†subscript๐ฟ๐‘›SL_{n}italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT-invariant subvariety of ๐”ฐโข๐”ฉnโˆ—๐”ฐsuperscriptsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}^{*}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT, and in fact for n>3๐‘›3n>3italic_n > 3 by results due to Arakawa and Moreau a subvariety of the unique minimal sheet containing the desired minimal nilpotent orbitย [arakawaSheetsAssociatedVarieties2019]. The sheet is a deformation of this nilpotent orbit as a symplectic singularity, which also contains elements that are semisimple elements of ๐”ฐโข๐”ฉnโˆ—๐”ฐsuperscriptsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}^{*}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT. We then show that for all nโ‰ฅ2๐‘›2n\geq 2italic_n โ‰ฅ 2 the submodule U๐‘ˆUitalic_U contains elements that at the level of the reduced C2subscript๐ถ2C_{2}italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT-algebra produce all 2ร—2222\times 22 ร— 2 minors of ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT, including those that for n>3๐‘›3n>3italic_n > 3 eliminate the undesired elements of the sheet. Since L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) is not lisse and the minimal nilpotent orbit closure does not contain any non-trivial SโขLn๐‘†subscript๐ฟ๐‘›SL_{n}italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT-invariant subvarieties, the result follows. We conjecture that U๐‘ˆUitalic_U may correspond to the maximal submodule of V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ), however leave this to future work.

1.1. Acknowledgements

It is our pleasure to thank DrวŽzen Adamoviฤ‡, Christopher Beem, Thomas Creutzig, Tudor Dimofte, Anne Moreau, Wenjun Niu, David Ridout, Volker Schomerum, and especially Ben Webster for useful comments and discussions. The work of AEVF was supported in part by the EPSRC Grant EP/W020939/1 โ€œ3d N=4 TQFTsโ€. AS was supported by a MITACS Globalink Fellowship and thanks the University of Edinburgh for its hospitality. AS was also supported in part by Perimeter Institute for Theoretical Physics. Research at Perimeter Institute is supported in part by the Government of Canada through the Department of Innovation, Science and Economic Development Canada and by the Province of Ontario through the Ministry of Colleges and Universities.

2. Preliminaries

2.1. Notation & conventions

Throughout this paper all vector spaces are over โ„‚โ„‚\mathbb{C}blackboard_C and we use the following convention

โ„•โ„•\displaystyle\mathbb{N}blackboard_N ={0,1,2,โ€ฆ},absent012โ€ฆ\displaystyle=\{0,1,2,\dots\},= { 0 , 1 , 2 , โ€ฆ } , โ„คยฑsuperscriptโ„คplus-or-minus\displaystyle\mathbb{Z}^{\pm}blackboard_Z start_POSTSUPERSCRIPT ยฑ end_POSTSUPERSCRIPT ={ยฑ1,ยฑ2ยฑ3,โ€ฆ}.absentplus-or-minus1plus-or-minusplus-or-minus23โ€ฆ\displaystyle=\{\pm 1,\pm 2\,\pm 3,\dots\}.= { ยฑ 1 , ยฑ 2 ยฑ 3 , โ€ฆ } .

We denote by ๐”ค๐”ค\mathfrak{g}fraktur_g a finite-dimensional Lie superalgebra with superspace decomposition

๐”ค๐”ค\displaystyle\mathfrak{g}fraktur_g =๐”ค0ยฏโŠ•๐”ค1ยฏabsentdirect-sumsubscript๐”คยฏ0subscript๐”คยฏ1\displaystyle=\mathfrak{g}_{\bar{0}}\oplus\mathfrak{g}_{\bar{1}}= fraktur_g start_POSTSUBSCRIPT overยฏ start_ARG 0 end_ARG end_POSTSUBSCRIPT โŠ• fraktur_g start_POSTSUBSCRIPT overยฏ start_ARG 1 end_ARG end_POSTSUBSCRIPT

and a triangular decomposition

๐”ค๐”ค\displaystyle\mathfrak{g}fraktur_g =๐”ซ+โŠ•๐”ฅโŠ•๐”ซโˆ’.absentdirect-sumsubscript๐”ซ๐”ฅsubscript๐”ซ\displaystyle=\mathfrak{n}_{+}\oplus\mathfrak{h}\oplus\mathfrak{n}_{-}.= fraktur_n start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT โŠ• fraktur_h โŠ• fraktur_n start_POSTSUBSCRIPT - end_POSTSUBSCRIPT .

We will denote by G๐บGitalic_G its associated Lie supergroup with Lieโข(G)=๐”คLie๐บ๐”ค\mathrm{Lie}(G)=\mathfrak{g}roman_Lie ( italic_G ) = fraktur_g and by ๐”ค^^๐”ค\widehat{\mathfrak{g}}over^ start_ARG fraktur_g end_ARG the its affine Lie algebra. As a vector space this decomposes as

๐”ค^^๐”ค\displaystyle\widehat{\mathfrak{g}}over^ start_ARG fraktur_g end_ARG =๐”คโข((t))โŠ•โ„‚โขKโŠ•โ„‚โขTabsentdirect-sum๐”ค๐‘กโ„‚๐พโ„‚๐‘‡\displaystyle=\mathfrak{g}(\!(t)\!)\oplus\mathbb{C}K\oplus\mathbb{C}T= fraktur_g ( ( italic_t ) ) โŠ• blackboard_C italic_K โŠ• blackboard_C italic_T

where K๐พKitalic_K is central and T๐‘‡Titalic_T acts as a derivation with respect to t๐‘กtitalic_t. We will denote the triangular decomposition of ๐”ค^^๐”ค\widehat{\mathfrak{g}}over^ start_ARG fraktur_g end_ARG induced from the above triangular decomposition of ๐”ค๐”ค\mathfrak{g}fraktur_g by

๐”ค^^๐”ค\displaystyle\widehat{\mathfrak{g}}over^ start_ARG fraktur_g end_ARG =๐”ซ^+โŠ•๐”ฅ^โŠ•๐”ซ^โˆ’absentdirect-sumsubscript^๐”ซ^๐”ฅsubscript^๐”ซ\displaystyle=\widehat{\mathfrak{n}}_{+}\oplus\widehat{\mathfrak{h}}\oplus% \widehat{\mathfrak{n}}_{-}= over^ start_ARG fraktur_n end_ARG start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT โŠ• over^ start_ARG fraktur_h end_ARG โŠ• over^ start_ARG fraktur_n end_ARG start_POSTSUBSCRIPT - end_POSTSUBSCRIPT

where

๐”ซ^ยฑsubscript^๐”ซplus-or-minus\displaystyle\widehat{\mathfrak{n}}_{\pm}over^ start_ARG fraktur_n end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ยฑ end_POSTSUBSCRIPT =๐”ซยฑโŠ•(tยฑ1โข๐”คโข[[tยฑ1]]),absentdirect-sumsubscript๐”ซplus-or-minussuperscript๐‘กplus-or-minus1๐”คdelimited-[]delimited-[]superscript๐‘กplus-or-minus1\displaystyle=\mathfrak{n}_{\pm}\oplus(t^{\pm 1}\mathfrak{g}[\![t^{\pm 1}]\!]),= fraktur_n start_POSTSUBSCRIPT ยฑ end_POSTSUBSCRIPT โŠ• ( italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ยฑ 1 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_g [ [ italic_t start_POSTSUPERSCRIPT ยฑ 1 end_POSTSUPERSCRIPT ] ] ) , ๐”ฅ^^๐”ฅ\displaystyle\widehat{\mathfrak{h}}over^ start_ARG fraktur_h end_ARG =๐”ฅโŠ•โ„‚โขKโŠ•โ„‚โขT.absentdirect-sum๐”ฅโ„‚๐พโ„‚๐‘‡\displaystyle=\mathfrak{h}\oplus\mathbb{C}K\oplus\mathbb{C}T.= fraktur_h โŠ• blackboard_C italic_K โŠ• blackboard_C italic_T .

Throughout this paper, we take nโˆˆโ„•๐‘›โ„•n\in\mathbb{N}italic_n โˆˆ blackboard_N and when not otherwise stated n>1๐‘›1n>1italic_n > 1. Let Ei,jโˆˆMatnร—nโข(โ„‚)superscript๐ธ๐‘–๐‘—subscriptMat๐‘›๐‘›โ„‚E^{i,j}\in\mathrm{Mat}_{n\times n}(\mathbb{C})italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT โˆˆ roman_Mat start_POSTSUBSCRIPT italic_n ร— italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_C ) denote the elementary matrix with a 1111 in the (i,j)๐‘–๐‘—(i,j)( italic_i , italic_j )th position and zeroes elsewhere. We will make use of the following notation

ฮตi:๐”ฅ:subscript๐œ€๐‘–๐”ฅ\displaystyle\varepsilon_{i}:\mathfrak{h}italic_ฮต start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : fraktur_h โ†’โ„‚โ†’absentโ„‚\displaystyle\to\mathbb{C}โ†’ blackboard_C
Ei,jsuperscript๐ธ๐‘–๐‘—\displaystyle E^{i,j}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT โ†ฆ{1,i=j0,iโ‰ jmaps-toabsentcases1๐‘–๐‘—0๐‘–๐‘—\displaystyle\mapsto\begin{cases}1,&i=j\\ 0,&i\neq j\end{cases}โ†ฆ { start_ROW start_CELL 1 , end_CELL start_CELL italic_i = italic_j end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 , end_CELL start_CELL italic_i โ‰  italic_j end_CELL end_ROW

as well as

ฮตi,jsubscript๐œ€๐‘–๐‘—\displaystyle\varepsilon_{i,j}italic_ฮต start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT =ฮตiโˆ’ฮตj,absentsubscript๐œ€๐‘–subscript๐œ€๐‘—\displaystyle=\varepsilon_{i}-\varepsilon_{j},= italic_ฮต start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_ฮต start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , ฮฑisubscript๐›ผ๐‘–\displaystyle\alpha_{i}italic_ฮฑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT =ฮตi,i+1.absentsubscript๐œ€๐‘–๐‘–1\displaystyle=\varepsilon_{i,i+1}.= italic_ฮต start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT .

We fix the following notation for the roots, positive roots, simple roots and simple coroots of ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT respectively:

ฮ”ฮ”\displaystyle\Deltaroman_ฮ” ={ฮตi,jโˆฃ1โ‰คiโ‰ jโ‰คn}absentconditional-setsubscript๐œ€๐‘–๐‘—1๐‘–๐‘—๐‘›\displaystyle=\{\varepsilon_{i,j}\mid 1\leq i\neq j\leq n\}= { italic_ฮต start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT โˆฃ 1 โ‰ค italic_i โ‰  italic_j โ‰ค italic_n }
ฮ”+subscriptฮ”\displaystyle\Delta_{+}roman_ฮ” start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT ={ฮตi,jโˆฃ1โ‰คi<jโ‰คn}absentconditional-setsubscript๐œ€๐‘–๐‘—1๐‘–๐‘—๐‘›\displaystyle=\{\varepsilon_{i,j}\mid 1\leq i<j\leq n\}= { italic_ฮต start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT โˆฃ 1 โ‰ค italic_i < italic_j โ‰ค italic_n }
ฮ”ssubscriptฮ”๐‘ \displaystyle\Delta_{s}roman_ฮ” start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT ={ฮฑiโˆฃ1โ‰คiโ‰คnโˆ’1}absentconditional-setsubscript๐›ผ๐‘–1๐‘–๐‘›1\displaystyle=\{\alpha_{i}\mid 1\leq i\leq n-1\}= { italic_ฮฑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT โˆฃ 1 โ‰ค italic_i โ‰ค italic_n - 1 }
ฮ”sโˆจsuperscriptsubscriptฮ”๐‘ \displaystyle\Delta_{s}^{\vee}roman_ฮ” start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT ={ฮฑiโˆจโˆฃ1โ‰คiโ‰คnโˆ’1}.absentconditional-setsuperscriptsubscript๐›ผ๐‘–1๐‘–๐‘›1\displaystyle=\{\alpha_{i}^{\vee}\mid 1\leq i\leq n-1\}.= { italic_ฮฑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT โˆฃ 1 โ‰ค italic_i โ‰ค italic_n - 1 } .

We will denote by Qnsubscript๐‘„๐‘›Q_{n}italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT the root lattice of ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT and the set of fundamental weights corresponding to our choice of simple roots by

ฮฉฮฉ\displaystyle\Omegaroman_ฮฉ ={ฯ‰iโˆฃ1โ‰คiโ‰คnโˆ’1}โŠ‚๐”ฅโˆ—.absentconditional-setsubscript๐œ”๐‘–1๐‘–๐‘›1superscript๐”ฅ\displaystyle=\{\omega_{i}\mid 1\leq i\leq n-1\}\subset\mathfrak{h}^{*}.= { italic_ฯ‰ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT โˆฃ 1 โ‰ค italic_i โ‰ค italic_n - 1 } โŠ‚ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT .

2.2. Vertex algebras

We refer the reader to [frenkelVertexAlgebrasAlgebraic2004] for an introduction to the theory of vertex algebras. Given a vertex algebra V๐‘‰Vitalic_V, we will denote by |0โŸฉket0\ket{0}| start_ARG 0 end_ARG โŸฉ its vacuum vector and by T๐‘‡Titalic_T its translation operator. For aโˆˆV๐‘Ž๐‘‰a\in Vitalic_a โˆˆ italic_V, we use the following notation for the modes of the corresponding field aโข(z)๐‘Ž๐‘งa(z)italic_a ( italic_z ):

aโข(z)๐‘Ž๐‘ง\displaystyle a(z)italic_a ( italic_z ) =โˆ‘jโˆˆโ„คa(j)โขzโˆ’jโˆ’1.absentsubscript๐‘—โ„คsubscript๐‘Ž๐‘—superscript๐‘ง๐‘—1\displaystyle=\sum_{j\in\mathbb{Z}}a_{(j)}z^{-j-1}.= โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT italic_j โˆˆ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT italic_a start_POSTSUBSCRIPT ( italic_j ) end_POSTSUBSCRIPT italic_z start_POSTSUPERSCRIPT - italic_j - 1 end_POSTSUPERSCRIPT .

We also follow the convention where a vertex operator algebra, or VOA, specifically means a vertex algebra with a conformal structure.

For homogeneous elements

x=x(โˆ’k1)j1โขโ€ฆโขx(โˆ’km)jmโข|0โŸฉโˆˆV๐‘ฅsubscriptsuperscript๐‘ฅsubscript๐‘—1subscript๐‘˜1โ€ฆsubscriptsuperscript๐‘ฅsubscript๐‘—๐‘šsubscript๐‘˜๐‘šket0๐‘‰\displaystyle x=x^{j_{1}}_{(-k_{1})}\dots x^{j_{m}}_{(-k_{m})}\ket{0}\in Vitalic_x = italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - italic_k start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT โ€ฆ italic_x start_POSTSUPERSCRIPT italic_j start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ โˆˆ italic_V

we will refer to โˆ‘i=1mkisuperscriptsubscript๐‘–1๐‘šsubscript๐‘˜๐‘–\sum_{i=1}^{m}k_{i}โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT italic_k start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT as the degree of x๐‘ฅxitalic_x.

2.2.1. Symplectic boson & free fermion vertex algebras

The symplectic boson vertex algebra is a chiral analogue of the Weyl algebra of differential operators and is an important building block for many chiral constructions.

Definition 2.1.

The symplectic boson vertex algebra, denoted ๐’๐›โŠ—๐งsuperscript๐’๐›tensor-productabsent๐ง\mathbf{Sb^{\otimes n}}bold_Sb start_POSTSUPERSCRIPT โŠ— bold_n end_POSTSUPERSCRIPT, is strongly generated by fields ฮฒiโข(z)superscript๐›ฝ๐‘–๐‘ง\beta^{i}(z)italic_ฮฒ start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) and ฮณiโข(z)superscript๐›พ๐‘–๐‘ง\gamma^{i}(z)italic_ฮณ start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) for 1โ‰คiโ‰คn1๐‘–๐‘›1\leq i\leq n1 โ‰ค italic_i โ‰ค italic_n that satisfy the operator product expansion (OPE):

ฮฒiโข(z)โขฮณjโข(w)superscript๐›ฝ๐‘–๐‘งsuperscript๐›พ๐‘—๐‘ค\displaystyle\beta^{i}(z)\gamma^{j}(w)italic_ฮฒ start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) italic_ฮณ start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_w ) โˆผฮดi,jzโˆ’w.similar-toabsentsubscript๐›ฟ๐‘–๐‘—๐‘ง๐‘ค\displaystyle\sim\frac{\delta_{i,j}}{z-w}.โˆผ divide start_ARG italic_ฮด start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_z - italic_w end_ARG .
Remark 2.2.

The symplectic boson vertex algebra is sometimes also called the ฮฒโขฮณ๐›ฝ๐›พ\beta\gammaitalic_ฮฒ italic_ฮณ-system. It is also known as the chiral differential operators (CDOs) of โ„‚nsuperscriptโ„‚๐‘›\mathbb{C}^{n}blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT, ๐’Ÿcโขhโข(โ„‚n)subscript๐’Ÿ๐‘โ„Žsuperscriptโ„‚๐‘›\mathcal{D}_{ch}(\mathbb{C}^{n})caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_c italic_h end_POSTSUBSCRIPT ( blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ).

An odd analogue of the symplectic boson VOA is given by the free fermion VOA.

Definition 2.3.

The free fermion vertex superalgebra, denoted ๐…๐ŸโŠ—๐งsuperscript๐…๐Ÿtensor-productabsent๐ง\mathbf{Ff^{\otimes n}}bold_Ff start_POSTSUPERSCRIPT โŠ— bold_n end_POSTSUPERSCRIPT, is strongly generated by odd fields biโข(z)superscript๐‘๐‘–๐‘งb^{i}(z)italic_b start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) and ciโข(z)superscript๐‘๐‘–๐‘งc^{i}(z)italic_c start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) for 1โ‰คiโ‰คn1๐‘–๐‘›1\leq i\leq n1 โ‰ค italic_i โ‰ค italic_n that satisfy the OPE:

biโข(z)โขcjโข(w)superscript๐‘๐‘–๐‘งsuperscript๐‘๐‘—๐‘ค\displaystyle b^{i}(z)c^{j}(w)italic_b start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) italic_c start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_w ) โˆผฮดi,jzโˆ’w.similar-toabsentsubscript๐›ฟ๐‘–๐‘—๐‘ง๐‘ค\displaystyle\sim\frac{\delta_{i,j}}{z-w}.โˆผ divide start_ARG italic_ฮด start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_z - italic_w end_ARG .

2.2.2. Affine vertex algebras

Given a finite-dimensional Lie superalgebra ๐”ค๐”ค\mathfrak{g}fraktur_g we consider the following induced representation of its affinization g^ksubscript^๐‘”๐‘˜\widehat{g}_{k}over^ start_ARG italic_g end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT

Vkโข(๐”ค)superscript๐‘‰๐‘˜๐”ค\displaystyle V^{k}(\mathfrak{g})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ) =Ind๐”คโข[[t]]โŠ•โ„‚โขKg^โขโ„‚kabsentsuperscriptsubscriptInddirect-sum๐”คdelimited-[]delimited-[]๐‘กโ„‚๐พ^๐‘”subscriptโ„‚๐‘˜\displaystyle=\mathrm{Ind}_{\mathfrak{g}[\![t]\!]\oplus\mathbb{C}K}^{\widehat{% g}}\mathbb{C}_{k}= roman_Ind start_POSTSUBSCRIPT fraktur_g [ [ italic_t ] ] โŠ• blackboard_C italic_K end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT over^ start_ARG italic_g end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT blackboard_C start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT

where โ„‚ksubscriptโ„‚๐‘˜\mathbb{C}_{k}blackboard_C start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT is the one-dimensional representation of ๐”คโข[[t]]โŠ•โ„‚โขKdirect-sum๐”คdelimited-[]delimited-[]๐‘กโ„‚๐พ\mathfrak{g}[\![t]\!]\oplus\mathbb{C}Kfraktur_g [ [ italic_t ] ] โŠ• blackboard_C italic_K on which K๐พKitalic_K acts as kโˆˆโ„‚๐‘˜โ„‚k\in\mathbb{C}italic_k โˆˆ blackboard_C.

Definition 2.4.

Let {Ja}i=1dim๐”คsuperscriptsubscriptsuperscript๐ฝ๐‘Ž๐‘–1dimension๐”ค\{J^{a}\}_{i=1}^{\dim\mathfrak{g}}{ italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_a end_POSTSUPERSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT roman_dim fraktur_g end_POSTSUPERSCRIPT be a basis for ๐”ค๐”ค\mathfrak{g}fraktur_g. Then the universal affine VOA is the vertex (super)algebra structure on Vkโข(๐”ค)superscript๐‘‰๐‘˜๐”คV^{k}(\mathfrak{g})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ) strongly generated by fields Jiโข(z)superscript๐ฝ๐‘–๐‘งJ^{i}(z)italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) satisfying the OPE

Jiโข(z)โขJjโข(w)superscript๐ฝ๐‘–๐‘งsuperscript๐ฝ๐‘—๐‘ค\displaystyle J^{i}(z)J^{j}(w)italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_w ) โˆผ[Ji,Jj]โข(w)zโˆ’w+kโข(Ji,Jj)(zโˆ’w)2similar-toabsentsuperscript๐ฝ๐‘–superscript๐ฝ๐‘—๐‘ค๐‘ง๐‘ค๐‘˜superscript๐ฝ๐‘–superscript๐ฝ๐‘—superscript๐‘ง๐‘ค2\displaystyle\sim\frac{[J^{i},J^{j}](w)}{z-w}+\frac{k(J^{i},J^{j})}{(z-w)^{2}}โˆผ divide start_ARG [ italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT , italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ] ( italic_w ) end_ARG start_ARG italic_z - italic_w end_ARG + divide start_ARG italic_k ( italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT , italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ) end_ARG start_ARG ( italic_z - italic_w ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG

where (โ‹…,โ‹…)โ‹…โ‹…(\cdot,\cdot)( โ‹… , โ‹… ) is a non-degenerate bilinear form on ๐”ค๐”ค\mathfrak{g}fraktur_g.

If the level k๐‘˜kitalic_k is not critical (i.e. not the dual coxeter number of ๐”ค๐”ค\mathfrak{g}fraktur_g), then Vkโข(๐”ค)superscript๐‘‰๐‘˜๐”คV^{k}(\mathfrak{g})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ) is a VOA. Furthermore, as a ๐”ค^^๐”ค\widehat{\mathfrak{g}}over^ start_ARG fraktur_g end_ARG-representation, Vkโข(๐”ค)superscript๐‘‰๐‘˜๐”คV^{k}(\mathfrak{g})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ) has a unique simple quotient, denoted Lkโข(๐”ค)subscript๐ฟ๐‘˜๐”คL_{k}(\mathfrak{g})italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ), which also has the structure of a VOA.

Definition 2.5.

The simple affine VOA, denoted Lkโข(๐”ค)subscript๐ฟ๐‘˜๐”คL_{k}(\mathfrak{g})italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ), is the vertex (super)algebra structure inherited by the simple quotient of Vkโข(๐”ค)superscript๐‘‰๐‘˜๐”คV^{k}(\mathfrak{g})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ).

We can also consider more general highest weight modules and their simple quotients. Given a ๐”ค๐”ค\mathfrak{g}fraktur_g-weight ฮป๐œ†\lambdaitalic_ฮป, we denote the Verma module for ๐”ค^^๐”ค\widehat{\mathfrak{g}}over^ start_ARG fraktur_g end_ARG of highest weight ฮป๐œ†\lambdaitalic_ฮป by Mโข(๐”ค,ฮป)๐‘€๐”ค๐œ†M(\mathfrak{g},\lambda)italic_M ( fraktur_g , italic_ฮป ) and we will denote its simple quotient by Lโข(๐”ค,ฮป)๐ฟ๐”ค๐œ†L(\mathfrak{g},\lambda)italic_L ( fraktur_g , italic_ฮป ). The following definition is crucial to understanding the submodule structures of these modules:

Definition 2.6.

A vector vโˆˆVkโข(๐”ค)๐‘ฃsuperscript๐‘‰๐‘˜๐”คv\in V^{k}(\mathfrak{g})italic_v โˆˆ italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ) is called singular if for all xโˆˆ๐”ซ^+๐‘ฅsubscript^๐”ซx\in\widehat{\mathfrak{n}}_{+}italic_x โˆˆ over^ start_ARG fraktur_n end_ARG start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT

xโ‹…vโ‹…๐‘ฅ๐‘ฃ\displaystyle x\cdot vitalic_x โ‹… italic_v =0.absent0\displaystyle=0.= 0 .

2.2.3. V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT )

In this subsection we review background relating to the Lie superalgebra ๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\mathfrak{psl}_{n|n}fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT and its VOA, which is the primary object of study for this paper.

Definition 2.7.

For nโ‰ฅ2๐‘›2n\geq 2italic_n โ‰ฅ 2, the projective special linear algebra ๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\mathfrak{psl}_{n|n}fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT is the simple Lie superalgebra of type Aโข(nโˆ’1,nโˆ’1)๐ด๐‘›1๐‘›1A(n-1,n-1)italic_A ( italic_n - 1 , italic_n - 1 ). This algebra can be described by the set of matrices XโˆˆEndโข(โ„‚n|n)๐‘‹Endsuperscriptโ„‚conditional๐‘›๐‘›X\in\mathrm{End}(\mathbb{C}^{n|n})italic_X โˆˆ roman_End ( blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ) such that

strโขXstr๐‘‹\displaystyle\mathrm{str}Xroman_str italic_X =0,absent0\displaystyle=0,= 0 ,

quotiented by the ideal generated by the identity matrix.

To highlight the subalgebra structure of this Lie algebra, we write a representative of Xโˆˆ๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n๐‘‹๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›X\in\mathfrak{psl}_{n|n}italic_X โˆˆ fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT as

X๐‘‹\displaystyle Xitalic_X =(X1,1โ€ฆX1,nX1,n+1โ€ฆX1,2โขnโ‹ฎโ‹ฑโ‹ฎโ‹ฎโ‹ฑโ‹ฎXn,1โ€ฆXn,nXn,n+1โ€ฆXn,2โขnXn+1,1โ€ฆXn+1,nXn+1,n+1โ€ฆXn+1,2โขnโ‹ฎโ‹ฑโ‹ฎโ‹ฎโ‹ฑโ‹ฎX2โขn,1โ€ฆX2โขn,nX2โขn,n+1โ€ฆX2โขn,2โขn).absentsubscript๐‘‹11โ€ฆsubscript๐‘‹1๐‘›subscript๐‘‹1๐‘›1โ€ฆsubscript๐‘‹12๐‘›โ‹ฎโ‹ฑโ‹ฎโ‹ฎโ‹ฑโ‹ฎsubscript๐‘‹๐‘›1โ€ฆsubscript๐‘‹๐‘›๐‘›subscript๐‘‹๐‘›๐‘›1โ€ฆsubscript๐‘‹๐‘›2๐‘›missing-subexpressionmissing-subexpressionmissing-subexpressionmissing-subexpressionmissing-subexpressionmissing-subexpressionsubscript๐‘‹๐‘›11โ€ฆsubscript๐‘‹๐‘›1๐‘›subscript๐‘‹๐‘›1๐‘›1โ€ฆsubscript๐‘‹๐‘›12๐‘›โ‹ฎโ‹ฑโ‹ฎโ‹ฎโ‹ฑโ‹ฎsubscript๐‘‹2๐‘›1โ€ฆsubscript๐‘‹2๐‘›๐‘›subscript๐‘‹2๐‘›๐‘›1โ€ฆsubscript๐‘‹2๐‘›2๐‘›\displaystyle=\left(\begin{array}[]{ccc|ccc}X_{1,1}&\dots&X_{1,n}&X_{1,n+1}&% \dots&X_{1,2n}\\ \vdots&\ddots&\vdots&\vdots&\ddots&\vdots\\ X_{n,1}&\dots&X_{n,n}&X_{n,n+1}&\dots&X_{n,2n}\\ \hline\cr X_{n+1,1}&\dots&X_{n+1,n}&X_{n+1,n+1}&\dots&X_{n+1,2n}\\ \vdots&\ddots&\vdots&\vdots&\ddots&\vdots\\ X_{2n,1}&\dots&X_{2n,n}&X_{2n,n+1}&\dots&X_{2n,2n}\end{array}\right).= ( start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 , italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 , italic_n + 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL โ‹ฎ end_CELL start_CELL โ‹ฑ end_CELL start_CELL โ‹ฎ end_CELL start_CELL โ‹ฎ end_CELL start_CELL โ‹ฑ end_CELL start_CELL โ‹ฎ end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n , 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n , italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n , italic_n + 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n , 2 italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n + 1 , 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n + 1 , italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n + 1 , italic_n + 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_n + 1 , 2 italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL โ‹ฎ end_CELL start_CELL โ‹ฑ end_CELL start_CELL โ‹ฎ end_CELL start_CELL โ‹ฎ end_CELL start_CELL โ‹ฑ end_CELL start_CELL โ‹ฎ end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_n , 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_n , italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_n , italic_n + 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_n , 2 italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW end_ARRAY ) .

The two diagonal blocks form commuting ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT subalgebras in ๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\mathfrak{psl}_{n|n}fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT. In V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ), the generators related to the bottom-right block form a Vโˆ’1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)superscript๐‘‰1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›V^{-1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT )-subalgebra, while the ones related to the top-left block form a V1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)superscript๐‘‰1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›V^{1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT )-subalgebra. The off-diagonal blocks are odd.

Let now Ei,jsuperscript๐ธ๐‘–๐‘—E^{i,j}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT denote the elementary supermatrix acting on โ„‚n|nsuperscriptโ„‚conditional๐‘›๐‘›\mathbb{C}^{n|n}blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUPERSCRIPT with a 1 in the (i,j)๐‘–๐‘—(i,j)( italic_i , italic_j )th entry and zeroes elsewhere. Following the conventions set in [frappatDictionaryLieSuperalgebras1996], we choose simple roots analogously to those chosen for ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT in Section 2.1:

ฮ”sโ€ฒsuperscriptsubscriptฮ”๐‘ โ€ฒ\displaystyle\Delta_{s}^{\prime}roman_ฮ” start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โ€ฒ end_POSTSUPERSCRIPT ={ฮฑiโ€ฒโˆฃ1โ‰คiโ‰ค2โขnโˆ’1}.absentconditional-setsuperscriptsubscript๐›ผ๐‘–โ€ฒ1๐‘–2๐‘›1\displaystyle=\{\alpha_{i}^{\prime}\mid 1\leq i\leq 2n-1\}.= { italic_ฮฑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โ€ฒ end_POSTSUPERSCRIPT โˆฃ 1 โ‰ค italic_i โ‰ค 2 italic_n - 1 } .

Note that each of the ฮฑiโ€ฒsuperscriptsubscript๐›ผ๐‘–โ€ฒ\alpha_{i}^{\prime}italic_ฮฑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โ€ฒ end_POSTSUPERSCRIPT are even except for ฮฑnโ€ฒsuperscriptsubscript๐›ผ๐‘›โ€ฒ\alpha_{n}^{\prime}italic_ฮฑ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โ€ฒ end_POSTSUPERSCRIPT, which is odd.

The Chevalley generators corresponding to the root data are given by

ei,jsubscript๐‘’๐‘–๐‘—\displaystyle e_{i,j}italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT =Ei,j,absentsuperscript๐ธ๐‘–๐‘—\displaystyle=E^{i,j},= italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT , fi,jsubscript๐‘“๐‘–๐‘—\displaystyle f_{i,j}italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT =Ej,iabsentsuperscript๐ธ๐‘—๐‘–\displaystyle=E^{j,i}= italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_j , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT

for 1โ‰คi<jโ‰ค2โขn1๐‘–๐‘—2๐‘›1\leq i<j\leq 2n1 โ‰ค italic_i < italic_j โ‰ค 2 italic_n and

hisubscriptโ„Ž๐‘–\displaystyle h_{i}italic_h start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT =Ei,iโˆ’Ei+1,i+1absentsuperscript๐ธ๐‘–๐‘–superscript๐ธ๐‘–1๐‘–1\displaystyle=E^{i,i}-E^{i+1,i+1}= italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i + 1 , italic_i + 1 end_POSTSUPERSCRIPT

for 1โ‰คiโ‰คnโˆ’11๐‘–๐‘›11\leq i\leq n-11 โ‰ค italic_i โ‰ค italic_n - 1 and n+1โ‰คiโ‰ค2โขnโˆ’1๐‘›1๐‘–2๐‘›1n+1\leq i\leq 2n-1italic_n + 1 โ‰ค italic_i โ‰ค 2 italic_n - 1. These generators span ๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\mathfrak{psl}_{n|n}fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT. We will generically denote elements of this set of generators by Eฮฑsuperscript๐ธ๐›ผE^{\alpha}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮฑ end_POSTSUPERSCRIPT, where ฮฑ๐›ผ\alphaitalic_ฮฑ represents the appropriate single or double index. The strong generators of V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) corresponding to these Chevalley generators Eฮฑโข(z)superscript๐ธ๐›ผ๐‘งE^{\alpha}(z)italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮฑ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) satisfy the OPE:

Eฮฑโข(z)โขEฮฒโข(w)superscript๐ธ๐›ผ๐‘งsuperscript๐ธ๐›ฝ๐‘ค\displaystyle E^{\alpha}(z)E^{\beta}(w)italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮฑ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮฒ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_w ) โˆผ[Eฮฑ,Eฮฒ]โข(w)zโˆ’w+strโข(EฮฑโขEฮฒ)โข๐Ÿ(zโˆ’w)2.similar-toabsentsuperscript๐ธ๐›ผsuperscript๐ธ๐›ฝ๐‘ค๐‘ง๐‘คstrsuperscript๐ธ๐›ผsuperscript๐ธ๐›ฝ1superscript๐‘ง๐‘ค2\displaystyle\sim\frac{[E^{\alpha},E^{\beta}](w)}{z-w}+\frac{\mathrm{str}(E^{% \alpha}E^{\beta})\mathbf{1}}{(z-w)^{2}}.โˆผ divide start_ARG [ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮฑ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮฒ end_POSTSUPERSCRIPT ] ( italic_w ) end_ARG start_ARG italic_z - italic_w end_ARG + divide start_ARG roman_str ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮฑ end_POSTSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮฒ end_POSTSUPERSCRIPT ) bold_1 end_ARG start_ARG ( italic_z - italic_w ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG .

For convenience, we introduce the following notation where for 1โ‰คj<iโ‰ค2โขn1๐‘—๐‘–2๐‘›1\leq j<i\leq 2n1 โ‰ค italic_j < italic_i โ‰ค 2 italic_n:

Di,jsuperscript๐ท๐‘–๐‘—\displaystyle D^{i,j}italic_D start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT =[Ei,j,Ej,i]={1nโขโˆ‘k=1kโ‰ jnHj,k+1nโขโˆ‘k=n+1kโ‰ i2โขnHi,k,ifโขjโ‰คnโขandโขi>nHi,jifโขiโ‰คnHj,iifโขj>nabsentsuperscript๐ธ๐‘–๐‘—superscript๐ธ๐‘—๐‘–cases1๐‘›superscriptsubscript๐‘˜1๐‘˜๐‘—๐‘›superscript๐ป๐‘—๐‘˜1๐‘›superscriptsubscript๐‘˜๐‘›1๐‘˜๐‘–2๐‘›superscript๐ป๐‘–๐‘˜if๐‘—๐‘›and๐‘–๐‘›superscript๐ป๐‘–๐‘—if๐‘–๐‘›superscript๐ป๐‘—๐‘–if๐‘—๐‘›\displaystyle=[E^{i,j},E^{j,i}]=\begin{cases}\frac{1}{n}\sum\limits_{\begin{% subarray}{c}k=1\\ k\neq j\end{subarray}}^{n}H^{j,k}+\frac{1}{n}\sum\limits_{\begin{subarray}{c}k% =n+1\\ k\neq i\end{subarray}}^{2n}H^{i,k},&\text{if}\;j\leq n\;\text{and}\;i>n\\ H^{i,j}&\text{if}\;i\leq n\\ H^{j,i}&\text{if}\;j>n\end{cases}= [ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT , italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_j , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ] = { start_ROW start_CELL divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_n end_ARG โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_k = 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_k โ‰  italic_j end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_j , italic_k end_POSTSUPERSCRIPT + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_n end_ARG โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_k = italic_n + 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_k โ‰  italic_i end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_k end_POSTSUPERSCRIPT , end_CELL start_CELL if italic_j โ‰ค italic_n and italic_i > italic_n end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL start_CELL if italic_i โ‰ค italic_n end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_j , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL start_CELL if italic_j > italic_n end_CELL end_ROW

and

Hi,jsuperscript๐ป๐‘–๐‘—\displaystyle H^{i,j}italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT =Ei,iโˆ’Ej,j.absentsuperscript๐ธ๐‘–๐‘–superscript๐ธ๐‘—๐‘—\displaystyle=E^{i,i}-E^{j,j}.= italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_j , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT .

2.2.4. Heisenberg & Lattice vertex algebras & L1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›L_{1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT )

Let โ„Œโ„Œ\mathfrak{H}fraktur_H denote the level 1 Heisenberg Lie algebra with basis {J(j)}jโˆˆโ„คsubscriptsubscript๐ฝ๐‘—๐‘—โ„ค\{J_{(j)}\}_{j\in\mathbb{Z}}{ italic_J start_POSTSUBSCRIPT ( italic_j ) end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_j โˆˆ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT and let โ„Œ+โŠ‚โ„Œsubscriptโ„Œโ„Œ\mathfrak{H}_{+}\subset\mathfrak{H}fraktur_H start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT โŠ‚ fraktur_H denote the subalgebra generated by {J(j)}jโˆˆโ„•subscriptsubscript๐ฝ๐‘—๐‘—โ„•\{J_{(j)}\}_{j\in\mathbb{N}}{ italic_J start_POSTSUBSCRIPT ( italic_j ) end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_j โˆˆ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT. โ„Œโ„Œ\mathfrak{H}fraktur_H has a vacuum representation

โ„‹โ„‹\displaystyle\mathcal{H}caligraphic_H =Indโ„Œ+โ„Œโขโ„‚absentsuperscriptsubscriptIndsubscriptโ„Œโ„Œโ„‚\displaystyle=\mathrm{Ind}_{\mathfrak{H}_{+}}^{\mathfrak{H}}\mathbb{C}= roman_Ind start_POSTSUBSCRIPT fraktur_H start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT fraktur_H end_POSTSUPERSCRIPT blackboard_C

where โ„‚โ„‚\mathbb{C}blackboard_C indicates the 1-dimensional representation of โ„Œ+subscriptโ„Œ\mathfrak{H}_{+}fraktur_H start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT. We can generalise this construction to higher rank cases as well. Let L๐ฟLitalic_L be a lattice of rank r๐‘Ÿritalic_r with basis

L๐ฟ\displaystyle Litalic_L =โ„คโขฯ•1โŠ•โ‹ฏโŠ•โ„คโขฯ•rabsentdirect-sumโ„คsuperscriptitalic-ฯ•1โ‹ฏโ„คsuperscriptitalic-ฯ•๐‘Ÿ\displaystyle=\mathbb{Z}\phi^{1}\oplus\dots\oplus\mathbb{Z}\phi^{r}= blackboard_Z italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT โŠ• โ‹ฏ โŠ• blackboard_Z italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT

and equipped with a symmetric bilinear form

BL:Lร—L:subscript๐ต๐ฟ๐ฟ๐ฟ\displaystyle B_{L}:L\times Litalic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT : italic_L ร— italic_L โ†’โ„‚.โ†’absentโ„‚\displaystyle\to\mathbb{C}.โ†’ blackboard_C .

From this data we define the rank r๐‘Ÿritalic_r Heisenberg algebra

๐”ฅLsuperscript๐”ฅ๐ฟ\displaystyle\mathfrak{h}^{L}fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT =โ„‚โŠ—โ„คLabsentsubscripttensor-productโ„คโ„‚๐ฟ\displaystyle=\mathbb{C}\otimes_{\mathbb{Z}}L= blackboard_C โŠ— start_POSTSUBSCRIPT blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT italic_L

and consider its central extension of with respect to BLsubscript๐ต๐ฟB_{L}italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT:

0โ†’โ„‚โ†’โ„ŒLโ†’๐”ฅLโข((t))โ†’0.โ†’0โ„‚โ†’superscriptโ„Œ๐ฟโ†’superscript๐”ฅ๐ฟ๐‘กโ†’0\displaystyle 0\to\mathbb{C}\to\mathfrak{H}^{L}\to\mathfrak{h}^{L}(\!(t)\!)\to 0.0 โ†’ blackboard_C โ†’ fraktur_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT โ†’ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT ( ( italic_t ) ) โ†’ 0 .

This extended algebra has a vacuum representation

โ„‹Lsuperscriptโ„‹๐ฟ\displaystyle\mathcal{H}^{L}caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT =Indโ„Œ+Lโ„ŒLโขโ„‚absentsuperscriptsubscriptIndsubscriptsuperscriptโ„Œ๐ฟsuperscriptโ„Œ๐ฟโ„‚\displaystyle=\mathrm{Ind}_{\mathfrak{H}^{L}_{+}}^{\mathfrak{H}^{L}}\mathbb{C}= roman_Ind start_POSTSUBSCRIPT fraktur_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT fraktur_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT blackboard_C

where as before โ„Œ+LโŠ‚โ„ŒLsubscriptsuperscriptโ„Œ๐ฟsuperscriptโ„Œ๐ฟ\mathfrak{H}^{L}_{+}\subset\mathfrak{H}^{L}fraktur_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT โŠ‚ fraktur_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT is the subalgebra of non-negative modes and โ„‚โ„‚\mathbb{C}blackboard_C denotes the 1-dimensional representation of โ„Œ+Lsubscriptsuperscriptโ„Œ๐ฟ\mathfrak{H}^{L}_{+}fraktur_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT.

Definition 2.8.

The rank r๐‘Ÿritalic_r Heisenberg VOA associated to the lattice L๐ฟLitalic_L is the VOA structure on โ„‹Lsuperscriptโ„‹๐ฟ\mathcal{H}^{L}caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT strongly generated by fields Jฯ•,iโข(z)superscript๐ฝitalic-ฯ•๐‘–๐‘งJ^{\phi,i}(z)italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ• , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) for 1โ‰คiโ‰คr1๐‘–๐‘Ÿ1\leq i\leq r1 โ‰ค italic_i โ‰ค italic_r and satisfying the OPE

Jฯ•,iโข(z)โขJฯ•,jโข(w)superscript๐ฝitalic-ฯ•๐‘–๐‘งsuperscript๐ฝitalic-ฯ•๐‘—๐‘ค\displaystyle J^{\phi,i}(z)J^{\phi,j}(w)italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ• , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ• , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_w ) โˆผBLโข(ฯ•i,ฯ•j)(zโˆ’w)2.similar-toabsentsubscript๐ต๐ฟsuperscriptitalic-ฯ•๐‘–superscriptitalic-ฯ•๐‘—superscript๐‘ง๐‘ค2\displaystyle\sim\frac{B_{L}(\phi^{i},\phi^{j})}{(z-w)^{2}}.โˆผ divide start_ARG italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT , italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ) end_ARG start_ARG ( italic_z - italic_w ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG .

All irreducible representations of โ„‹Lsuperscriptโ„‹๐ฟ\mathcal{H}^{L}caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT are in the following class of modules.

Definition 2.9.

Given ฮผโˆˆ๐”ฅL๐œ‡superscript๐”ฅ๐ฟ\mu\in\mathfrak{h}^{L}italic_ฮผ โˆˆ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT the Fock module, denoted Fฮผฯ•subscriptsuperscript๐นitalic-ฯ•๐œ‡F^{\phi}_{\mu}italic_F start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ• end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ end_POSTSUBSCRIPT, for โ„‹Lsuperscriptโ„‹๐ฟ\mathcal{H}^{L}caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT of highest weight ฮผ๐œ‡\muitalic_ฮผ is given by

FฮผLsubscriptsuperscript๐น๐ฟ๐œ‡\displaystyle F^{L}_{\mu}italic_F start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ end_POSTSUBSCRIPT =Indโ„Œ+Lโ„ŒLโขโ„‚ฮผabsentsuperscriptsubscriptIndsubscriptsuperscriptโ„Œ๐ฟsuperscriptโ„Œ๐ฟsubscriptโ„‚๐œ‡\displaystyle=\mathrm{Ind}_{\mathfrak{H}^{L}_{+}}^{\mathfrak{H}^{L}}\mathbb{C}% _{\mu}= roman_Ind start_POSTSUBSCRIPT fraktur_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT fraktur_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT blackboard_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ end_POSTSUBSCRIPT

where โ„‚ฮผsubscriptโ„‚๐œ‡\mathbb{C}_{\mu}blackboard_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ end_POSTSUBSCRIPT is the representation of โ„Œ+Lsubscriptsuperscriptโ„Œ๐ฟ\mathfrak{H}^{L}_{+}fraktur_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT such that J(0)ฯ•,isubscriptsuperscript๐ฝitalic-ฯ•๐‘–0J^{\phi,i}_{(0)}italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ• , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT acts by BLโข(ฮผ,ฯ•i)=ฮผisubscript๐ต๐ฟ๐œ‡superscriptitalic-ฯ•๐‘–subscript๐œ‡๐‘–B_{L}(\mu,\phi^{i})=\mu_{i}italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ฮผ , italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_ฮผ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT and J(m)ฯ•,isubscriptsuperscript๐ฝitalic-ฯ•๐‘–๐‘šJ^{\phi,i}_{(m)}italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ• , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT acts by zero for all m>0๐‘š0m>0italic_m > 0.

If the basis {ฯ•1,โ€ฆ,ฯ•r}superscriptitalic-ฯ•1โ€ฆsuperscriptitalic-ฯ•๐‘Ÿ\{\phi^{1},\dots,\phi^{r}\}{ italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT , โ€ฆ , italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT } of L๐ฟLitalic_L is orthogonal, one can produce a decomposition

โ„‹Lsuperscriptโ„‹๐ฟ\displaystyle\mathcal{H}^{L}caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT =โจ‚i=1rโ„‹ฯ•i,absentsuperscriptsubscripttensor-product๐‘–1๐‘Ÿsuperscriptโ„‹superscriptitalic-ฯ•๐‘–\displaystyle=\bigotimes_{i=1}^{r}\mathcal{H}^{\phi^{i}},= โจ‚ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT , FฮผLsubscriptsuperscript๐น๐ฟ๐œ‡\displaystyle F^{L}_{\mu}italic_F start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ end_POSTSUBSCRIPT =โจ‚i=1rFฮผiฯ•i.absentsuperscriptsubscripttensor-product๐‘–1๐‘Ÿsubscriptsuperscript๐นsuperscriptitalic-ฯ•๐‘–subscript๐œ‡๐‘–\displaystyle=\bigotimes_{i=1}^{r}F^{\phi^{i}}_{\mu_{i}}.= โจ‚ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_F start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .

With these modules, we can define another important class of vertex algebras. Set

VLsuperscript๐‘‰๐ฟ\displaystyle V^{L}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT =โจฮผโˆˆLFฮผL.absentsubscriptdirect-sum๐œ‡๐ฟsuperscriptsubscript๐น๐œ‡๐ฟ\displaystyle=\bigoplus_{\mu\in L}F_{\mu}^{L}.= โจ start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ โˆˆ italic_L end_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT .
Definition 2.10.

The lattice VOA associated to an integral lattice L๐ฟLitalic_L is the vertex (super)algebra structure on VLsuperscript๐‘‰๐ฟV^{L}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT strongly generated by fields Jฯ•,iโข(z)superscript๐ฝitalic-ฯ•๐‘–๐‘งJ^{\phi,i}(z)italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ• , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) and expโก(ฯ•i)โข(z)superscriptitalic-ฯ•๐‘–๐‘ง\exp(\phi^{i})(z)roman_exp ( start_ARG italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ) ( italic_z ) for 1โ‰คiโ‰คr1๐‘–๐‘Ÿ1\leq i\leq r1 โ‰ค italic_i โ‰ค italic_r which satisfy

Jฯ•,iโข(z)โขJฯ•,jโข(w)superscript๐ฝitalic-ฯ•๐‘–๐‘งsuperscript๐ฝitalic-ฯ•๐‘—๐‘ค\displaystyle J^{\phi,i}(z)J^{\phi,j}(w)italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ• , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ• , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_w ) โˆผBLโข(ฯ•i,ฯ•j)(zโˆ’w)2,similar-toabsentsubscript๐ต๐ฟsuperscriptitalic-ฯ•๐‘–superscriptitalic-ฯ•๐‘—superscript๐‘ง๐‘ค2\displaystyle\sim\frac{B_{L}(\phi^{i},\phi^{j})}{(z-w)^{2}},โˆผ divide start_ARG italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT , italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ) end_ARG start_ARG ( italic_z - italic_w ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG , expโก(ฯ•i)โข(z)โขexpโก(ฯ•j)โข(w)superscriptitalic-ฯ•๐‘–๐‘งsuperscriptitalic-ฯ•๐‘—๐‘ค\displaystyle\exp(\phi^{i})(z)\exp(\phi^{j})(w)roman_exp ( start_ARG italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ) ( italic_z ) roman_exp ( start_ARG italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ) ( italic_w ) โˆผ:expโก(ฯ•i+ฯ•j):(w)(zโˆ’w)BLโข(ฯ•i,ฯ•j)\displaystyle\sim\frac{:\exp(\phi^{i}+\phi^{j}):(w)}{(z-w)^{B_{L}(\phi^{i},% \phi^{j})}}โˆผ divide start_ARG : roman_exp ( start_ARG italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT + italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ) : ( italic_w ) end_ARG start_ARG ( italic_z - italic_w ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT , italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG

and

Tโขexpโก(ฯ•i)โข(z)๐‘‡superscriptitalic-ฯ•๐‘–๐‘ง\displaystyle T\exp(\phi^{i})(z)italic_T roman_exp ( start_ARG italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ) ( italic_z ) =:ฯ•iexpโก(ฯ•i):(z).\displaystyle=:\phi^{i}\exp(\phi^{i}):(z).= : italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT roman_exp ( start_ARG italic_ฯ• start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG ) : ( italic_z ) .

Note that if L๐ฟLitalic_L is even, then VLsuperscript๐‘‰๐ฟV^{L}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT is a vertex algebra.

Let Lโˆจ={ฮผโˆˆLโŠ—โ„šโˆฃBLโข(ฮผ,ฮฝ)โˆˆโ„ค,โˆ€ฮฝโˆˆL}superscript๐ฟconditional-set๐œ‡tensor-product๐ฟโ„šformulae-sequencesubscript๐ต๐ฟ๐œ‡๐œˆโ„คfor-all๐œˆ๐ฟL^{\vee}=\{\mu\in L\otimes\mathbb{Q}\mid B_{L}(\mu,\nu)\in\mathbb{Z},\;\forall% \nu\in L\}italic_L start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT = { italic_ฮผ โˆˆ italic_L โŠ— blackboard_Q โˆฃ italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_L end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ฮผ , italic_ฮฝ ) โˆˆ blackboard_Z , โˆ€ italic_ฮฝ โˆˆ italic_L } be the dual lattice of L๐ฟLitalic_L. Then for each ฮปโˆˆLโˆจ/L๐œ†superscript๐ฟ๐ฟ\lambda\in L^{\vee}/Litalic_ฮป โˆˆ italic_L start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT / italic_L the space

VฮปLsubscriptsuperscript๐‘‰๐ฟ๐œ†\displaystyle V^{L}_{\lambda}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป end_POSTSUBSCRIPT =โจฮผโˆˆฮป+LFฮผLabsentsubscriptdirect-sum๐œ‡๐œ†๐ฟsubscriptsuperscript๐น๐ฟ๐œ‡\displaystyle=\bigoplus_{\mu\in\lambda+L}F^{L}_{\mu}= โจ start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ โˆˆ italic_ฮป + italic_L end_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ end_POSTSUBSCRIPT

has the structure of a VLsuperscript๐‘‰๐ฟV^{L}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT-module. If L๐ฟLitalic_L is positive definite, then these are simple modules and all simple VLsuperscript๐‘‰๐ฟV^{L}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT -modules are of this form [frenkelVertexAlgebrasAlgebraic2004].

With this established, we can now state some results that will be employed to identify the BRST cohomology used to define the 3d A-model boundary VOA of relevance in this paper:

Theorem 2.11 ([frenkelBasicRepresentationsAffine1980, segalUnitaryRepresentationsInfinite1981]).

If ๐”ค๐”ค\mathfrak{g}fraktur_g is a simply laced Lie algebra then there are VOA isomorphisms

L1โข(๐”ค)โ‰…VL,subscript๐ฟ1๐”คsuperscript๐‘‰๐ฟ\displaystyle L_{1}(\mathfrak{g})\cong V^{L},italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) โ‰… italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_L end_POSTSUPERSCRIPT ,

where L๐ฟLitalic_L is the root lattice for ๐”ค๐”ค\mathfrak{g}fraktur_g.

We will be concerned with the case where ๐”ค=๐”ฐโข๐”ฉn๐”ค๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{g}=\mathfrak{sl}_{n}fraktur_g = fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT and L=Qn๐ฟsubscript๐‘„๐‘›L=Q_{n}italic_L = italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT. If we let Qnโˆจsuperscriptsubscript๐‘„๐‘›Q_{n}^{\vee}italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT denote the dual lattice to Qnsubscript๐‘„๐‘›Q_{n}italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT and note that Qnโˆจ/Qnโ‰…โ„คnsuperscriptsubscript๐‘„๐‘›subscript๐‘„๐‘›subscriptโ„ค๐‘›Q_{n}^{\vee}/Q_{n}\cong\mathbb{Z}_{n}italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT / italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT โ‰… blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT we can describe the simple modules for L1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›L_{1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) as follows.

Theorem 2.12 ([dongVertexAlgebrasAssociated1993]).

The simple representations of VQnโ‰…L1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)superscript๐‘‰subscript๐‘„๐‘›subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›V^{Q_{n}}\cong L_{1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT โ‰… italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) are given by either

L1โข(๐”ฐโข๐”ฉn,ฯ‰j)subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›subscript๐œ”๐‘—\displaystyle L_{1}(\mathfrak{sl}_{n},\omega_{j})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , italic_ฯ‰ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) โ‰…โจฮผโˆˆฯ‰j+QnFฮผQnabsentsubscriptdirect-sum๐œ‡subscript๐œ”๐‘—subscript๐‘„๐‘›subscriptsuperscript๐นsubscript๐‘„๐‘›๐œ‡\displaystyle\cong\bigoplus_{\mu\in\omega_{j}+Q_{n}}F^{Q_{n}}_{\mu}โ‰… โจ start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ โˆˆ italic_ฯ‰ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT + italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUPERSCRIPT italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ end_POSTSUBSCRIPT

where ฯ‰jsubscript๐œ”๐‘—\omega_{j}italic_ฯ‰ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT for 1โ‰คjโ‰คnโˆ’11๐‘—๐‘›11\leq j\leq n-11 โ‰ค italic_j โ‰ค italic_n - 1 are fundamental weights for ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT, or L1โข(๐”ฐโข๐”ฉn,0)=L1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›0subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›L_{1}(\mathfrak{sl}_{n},0)=L_{1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , 0 ) = italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ).

2.2.5. Singlet vertex algebra & Lโˆ’1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›L_{-1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT )

One final vertex algebra we will need is the p=2๐‘2p=2italic_p = 2 singlet algebra, which we denote by M๐‘€Mitalic_M and is also known as the W3subscript๐‘Š3W_{3}italic_W start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT-algebra with central charge c=โˆ’2๐‘2c=-2italic_c = - 2. We will not explicitly define it here, however the interested reader can refer to Section 2.3 of [ballin3dMirrorSymmetry2023] for a review. In [wangClassificationIrreducibleModules1998] all irreducible modules for the singlet algebra were classified and it was shown that given ฮผโˆˆโ„‚๐œ‡โ„‚\mu\in\mathbb{C}italic_ฮผ โˆˆ blackboard_C there exists an irreducible highest weight M๐‘€Mitalic_M-module which we will denote Mฮผsubscript๐‘€๐œ‡M_{\mu}italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ end_POSTSUBSCRIPT.

The modules Mฮผsubscript๐‘€๐œ‡M_{\mu}italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ end_POSTSUBSCRIPT of the singlet algebra as well as lattice vertex algebras can be used to realise Lโˆ’1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›L_{-1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) as well as some of its modules. Let

Pโข(m)๐‘ƒ๐‘š\displaystyle P(m)italic_P ( italic_m ) ={ฮป=(ฮป1,โ€ฆ,ฮปn)โˆˆโ„คnโˆฃโˆ‘i=1nฮปi=m}.absentconditional-set๐œ†subscript๐œ†1โ€ฆsubscript๐œ†๐‘›superscriptโ„ค๐‘›superscriptsubscript๐‘–1๐‘›subscript๐œ†๐‘–๐‘š\displaystyle=\{\lambda=(\lambda_{1},\dots,\lambda_{n})\in\mathbb{Z}^{n}\mid% \sum_{i=1}^{n}\lambda_{i}=m\}.= { italic_ฮป = ( italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , โ€ฆ , italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) โˆˆ blackboard_Z start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT โˆฃ โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = italic_m } .

Define a lattice

Lฯ†=โ„คโขฯ†1โŠ•โ‹ฏโŠ•โ„คโขฯ†n,Bฯ†โข(ฯ†i,ฯ†j)=โˆ’ฮดi,j,formulae-sequencesubscript๐ฟ๐œ‘direct-sumโ„คsuperscript๐œ‘1โ‹ฏโ„คsuperscript๐œ‘๐‘›subscript๐ต๐œ‘superscript๐œ‘๐‘–superscript๐œ‘๐‘—subscript๐›ฟ๐‘–๐‘—L_{\varphi}=\mathbb{Z}\varphi^{1}\oplus\dots\oplus\mathbb{Z}\varphi^{n},\quad B% _{\varphi}(\varphi^{i},\varphi^{j})=-\delta_{i,j},italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ† end_POSTSUBSCRIPT = blackboard_Z italic_ฯ† start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT โŠ• โ‹ฏ โŠ• blackboard_Z italic_ฯ† start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ† end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ฯ† start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT , italic_ฯ† start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ) = - italic_ฮด start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT ,

and let โ„‹ฯ†superscriptโ„‹๐œ‘\mathcal{H}^{\varphi}caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ† end_POSTSUPERSCRIPT be the respective rank-r๐‘Ÿritalic_r Heisenberg VOA as defined above. Set

Lc=subscript๐ฟ๐‘absent\displaystyle L_{c}=italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT = โˆ’โ„คโข(ฯ†1+โ‹ฏ+ฯ†n)โ„คsubscript๐œ‘1โ‹ฏsubscript๐œ‘๐‘›\displaystyle-\mathbb{Z}(\varphi_{1}+\dots+\varphi_{n})- blackboard_Z ( italic_ฯ† start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + โ‹ฏ + italic_ฯ† start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT )

and with ฯ†~i=ฯ†iโˆ’ฯ†i+1subscript~๐œ‘๐‘–subscript๐œ‘๐‘–subscript๐œ‘๐‘–1\tilde{\varphi}_{i}=\varphi_{i}-\varphi_{i+1}over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = italic_ฯ† start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_ฯ† start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT, 1โ‰คi<n1๐‘–๐‘›1\leq i<n1 โ‰ค italic_i < italic_n define

Lฯ†~=โ„คโขฯ†~1โŠ•โ‹ฏโŠ•โ„คโขฯ†~nโˆ’1.subscript๐ฟ~๐œ‘direct-sumโ„คsubscript~๐œ‘1โ‹ฏโ„คsubscript~๐œ‘๐‘›1L_{\tilde{\varphi}}=\mathbb{Z}\tilde{\varphi}_{1}\oplus\dots\oplus\mathbb{Z}% \tilde{\varphi}_{n-1}.italic_L start_POSTSUBSCRIPT over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG end_POSTSUBSCRIPT = blackboard_Z over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT โŠ• โ‹ฏ โŠ• blackboard_Z over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT .

Note that if we identify Lฯ†subscript๐ฟ๐œ‘L_{\varphi}italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ† end_POSTSUBSCRIPT with the lattice associated with the Cartan subalgebra of ๐”คโข๐”ฉn๐”คsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{gl}_{n}fraktur_g fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT, Lฯ†~subscript๐ฟ~๐œ‘L_{\tilde{\varphi}}italic_L start_POSTSUBSCRIPT over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG end_POSTSUBSCRIPT corresponds to the lattice for the Cartan of the ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT subalgebra.444By Cartan subalgebra, we mean in this case the lattices above equipped with the negative of the Cartan matrix as a bilinear form.

Proposition 2.13 ([adamovicVertexAlgebrasRelated2018]).

There is an isomorphism of VOAs

โ„‹ฯ†superscriptโ„‹๐œ‘\displaystyle\mathcal{H}^{{\varphi}}caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ† end_POSTSUPERSCRIPT โ‰…โ„‹ฯ†~โŠ—โ„‹c.absenttensor-productsuperscriptโ„‹~๐œ‘superscriptโ„‹๐‘\displaystyle\cong\mathcal{H}^{{\tilde{\varphi}}}\otimes\mathcal{H}^{c}.โ‰… caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT โŠ— caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT .

Given a weight ฮปโˆˆPโข(m)๐œ†๐‘ƒ๐‘š\lambda\in P(m)italic_ฮป โˆˆ italic_P ( italic_m ), we can perform an orthogonal decomposition with respect to this isomorphism. In particular the corresponding โ„‹csuperscriptโ„‹๐‘\mathcal{H}^{c}caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_c end_POSTSUPERSCRIPT weight is given by

ฮป0subscript๐œ†0\displaystyle\lambda_{0}italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT =1nโข(ฮป1+โ‹ฏ+ฮปn)absent1๐‘›subscript๐œ†1โ‹ฏsubscript๐œ†๐‘›\displaystyle=\frac{1}{n}(\lambda_{1}+\dots+\lambda_{n})= divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_n end_ARG ( italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + โ‹ฏ + italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT )

and the corresponding โ„‹ฯ†~superscriptโ„‹~๐œ‘\mathcal{H}^{{\tilde{\varphi}}}caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT weight is given by555If we replace ฮปiโˆ’ฮปi+1subscript๐œ†๐‘–subscript๐œ†๐‘–1\lambda_{i}-\lambda_{i+1}italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT with the simple roots of ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT, this formula corresponds to a change of basis formula from simple roots to fundamental weights [humphreysIntroductionLieAlgebras1972, Table 1].

ฮปkโˆจ=ฮฑkโˆจโข(ฮป)=1nโขโˆ‘i=1kiโข(nโˆ’k)superscriptsubscript๐œ†๐‘˜superscriptsubscript๐›ผ๐‘˜๐œ†1๐‘›superscriptsubscript๐‘–1๐‘˜๐‘–๐‘›๐‘˜\displaystyle\lambda_{k}^{\vee}=\alpha_{k}^{\vee}(\lambda)=\frac{1}{n}\sum_{i=% 1}^{k}i(n-k)italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_ฮฑ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_ฮป ) = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_n end_ARG โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT italic_i ( italic_n - italic_k ) (ฮปiโˆ’ฮปi+1)+1nโขโˆ‘i=k+1nโˆ’1kโข(nโˆ’i)โข(ฮปiโˆ’ฮปi+1)subscript๐œ†๐‘–subscript๐œ†๐‘–11๐‘›superscriptsubscript๐‘–๐‘˜1๐‘›1๐‘˜๐‘›๐‘–subscript๐œ†๐‘–subscript๐œ†๐‘–1\displaystyle(\lambda_{i}-\lambda_{i+1})+\frac{1}{n}\sum_{i=k+1}^{n-1}k(n-i)(% \lambda_{i}-\lambda_{i+1})( italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_n end_ARG โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = italic_k + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_k ( italic_n - italic_i ) ( italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT )

for 1โ‰คkโ‰คnโˆ’11๐‘˜๐‘›11\leq k\leq n-11 โ‰ค italic_k โ‰ค italic_n - 1. Given this, we reformulate [adamovicVertexAlgebrasRelated2018, Theorem 4.4] as follows

Theorem 2.14 ([adamovicVertexAlgebrasRelated2018]).

There is an isomorphism of VOAs

Lโˆ’1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle L_{-1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) โ‰…โจฮปโˆˆPโข(0)Mฮป1โŠ—โ‹ฏโŠ—MฮปnโŠ—Fฮปโˆจฯ†~,absentsubscriptdirect-sum๐œ†๐‘ƒ0tensor-productsubscript๐‘€subscript๐œ†1โ‹ฏsubscript๐‘€subscript๐œ†๐‘›subscriptsuperscript๐น~๐œ‘superscript๐œ†\displaystyle\cong\bigoplus_{\lambda\in P(0)}M_{\lambda_{1}}\otimes\dots% \otimes M_{\lambda_{n}}\otimes F^{\tilde{\varphi}}_{\lambda^{\vee}},โ‰… โจ start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป โˆˆ italic_P ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โŠ— โ‹ฏ โŠ— italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โŠ— italic_F start_POSTSUPERSCRIPT over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ,

where Fฮปโˆจฯ†~superscriptsubscript๐นsuperscript๐œ†~๐œ‘F_{\lambda^{\vee}}^{\tilde{\varphi}}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT is Fฮปฯ†superscriptsubscript๐น๐œ†๐œ‘F_{\lambda}^{\varphi}italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ† end_POSTSUPERSCRIPT viewed as a module for โ„‹Lฯ†~superscriptโ„‹subscript๐ฟ~๐œ‘\mathcal{H}^{L_{\tilde{\varphi}}}caligraphic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT. Similarly we have

Lโข(๐”ฐโข๐”ฉn,ฮปโข(m))๐ฟ๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›๐œ†๐‘š\displaystyle L(\mathfrak{sl}_{n},\lambda(m))italic_L ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , italic_ฮป ( italic_m ) ) โ‰…โจฮปโˆˆPโข(m)Mฮป1โŠ—โ‹ฏโŠ—MฮปnโŠ—Fฮปโˆจฯ†~absentsubscriptdirect-sum๐œ†๐‘ƒ๐‘štensor-productsubscript๐‘€subscript๐œ†1โ‹ฏsubscript๐‘€subscript๐œ†๐‘›subscriptsuperscript๐น~๐œ‘superscript๐œ†\displaystyle\cong\bigoplus_{\lambda\in P(m)}M_{\lambda_{1}}\otimes\dots% \otimes M_{\lambda_{n}}\otimes F^{\tilde{\varphi}}_{\lambda^{\vee}}โ‰… โจ start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป โˆˆ italic_P ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โŠ— โ‹ฏ โŠ— italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โŠ— italic_F start_POSTSUPERSCRIPT over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT

where

ฮปโข(m)๐œ†๐‘š\displaystyle\lambda(m)italic_ฮป ( italic_m ) ={mโขฯ‰1,jโ‰ฅ0mโขฯ‰nโˆ’1,j<0absentcases๐‘šsubscript๐œ”1๐‘—0๐‘šsubscript๐œ”๐‘›1๐‘—0\displaystyle=\begin{cases}m\omega_{1},&j\geq 0\\ m\omega_{n-1},&j<0\end{cases}= { start_ROW start_CELL italic_m italic_ฯ‰ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , end_CELL start_CELL italic_j โ‰ฅ 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_m italic_ฯ‰ start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT , end_CELL start_CELL italic_j < 0 end_CELL end_ROW

and all irreducible ordinary Lโˆ’1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›L_{-1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) modules are of the form Lโข(๐”ฐโข๐”ฉn,ฮปโข(m))๐ฟ๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›๐œ†๐‘šL(\mathfrak{sl}_{n},\lambda(m))italic_L ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , italic_ฮป ( italic_m ) ) for some mโˆˆโ„ค๐‘šโ„คm\in\mathbb{Z}italic_m โˆˆ blackboard_Z.

2.2.6. Associated varieties

The associated variety of a vertex algebra V๐‘‰Vitalic_V was first defined in [arakawaRemarkC_2Cofiniteness2010] and provides information about the structure and representation theory of the vertex algebra. Aspects of this construction were later generalised to the super setting in other work including [liRemarksAssociatedVarieties2020]. As mentioned in the introduction, the associated varieties of VOAs appearing in certain 3d A-models and 4d quantum field theories are conjectured to be, and in some cases proven to be [arakawaChiralAlgebrasClass2018], the Higgs branches of those theories. The motivation for this paper is to prove such a conjecture for the 3d A-model of SQED[n๐‘›nitalic_n].

Definition 2.15.

Let V๐‘‰Vitalic_V be a strongly finitely generated vertex algebra with strong generators {ai,โ€ฆ,ar}superscript๐‘Ž๐‘–โ€ฆsuperscript๐‘Ž๐‘Ÿ\{a^{i},\dots,a^{r}\}{ italic_a start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT , โ€ฆ , italic_a start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT } and consider the subspace

C2โข(V)subscript๐ถ2๐‘‰\displaystyle C_{2}(V)italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V ) =spanโ„‚โข{a(โˆ’n)iโขvโˆฃ1โ‰คiโ‰คr,nโ‰ฅ2,vโˆˆV}.absentsubscriptspanโ„‚conditional-setsubscriptsuperscript๐‘Ž๐‘–๐‘›๐‘ฃformulae-sequence1๐‘–๐‘Ÿformulae-sequence๐‘›2๐‘ฃ๐‘‰\displaystyle=\mathrm{span}_{\mathbb{C}}\{a^{i}_{(-n)}v\mid 1\leq i\leq r,\;n% \geq 2,\;v\in V\}.= roman_span start_POSTSUBSCRIPT blackboard_C end_POSTSUBSCRIPT { italic_a start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - italic_n ) end_POSTSUBSCRIPT italic_v โˆฃ 1 โ‰ค italic_i โ‰ค italic_r , italic_n โ‰ฅ 2 , italic_v โˆˆ italic_V } .

The Zhu ๐‚๐Ÿsubscript๐‚2\mathbf{C_{2}}bold_C start_POSTSUBSCRIPT bold_2 end_POSTSUBSCRIPT-algebra of V๐‘‰Vitalic_V is defined to be

RVsubscript๐‘…๐‘‰\displaystyle R_{V}italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT =V/C2โข(V)absent๐‘‰subscript๐ถ2๐‘‰\displaystyle=V/C_{2}(V)= italic_V / italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V )

and has a commutative product given by

aยฏโ‹…bยฏโ‹…ยฏ๐‘Žยฏ๐‘\displaystyle\overline{a}\cdot\overline{b}overยฏ start_ARG italic_a end_ARG โ‹… overยฏ start_ARG italic_b end_ARG =a(โˆ’1)โขbยฏ,absentยฏsubscript๐‘Ž1๐‘\displaystyle=\overline{a_{(-1)}b},= overยฏ start_ARG italic_a start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_b end_ARG , a,bโˆˆV.๐‘Ž๐‘๐‘‰\displaystyle a,b\in V.italic_a , italic_b โˆˆ italic_V .

The associated variety of V๐‘‰Vitalic_V is defined as

XVsubscript๐‘‹๐‘‰\displaystyle X_{V}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT =specmโขRV.absentspecmsubscript๐‘…๐‘‰\displaystyle=\mathrm{specm}R_{V}.= roman_specm italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT .

The Zhu C2subscript๐ถ2C_{2}italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT-algebra RVsubscript๐‘…๐‘‰R_{V}italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT is finitely generated if and only if V๐‘‰Vitalic_V is strongly finitely generated and has the structure of a Poisson algebra whose bracket is given by

{โ‹…,โ‹…}:RVร—RV:โ‹…โ‹…subscript๐‘…๐‘‰subscript๐‘…๐‘‰\displaystyle\{\cdot,\cdot\}:R_{V}\times R_{V}{ โ‹… , โ‹… } : italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT ร— italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT โ†’RVโ†’absentsubscript๐‘…๐‘‰\displaystyle\to R_{V}โ†’ italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT
(xยฏ,yยฏ)ยฏ๐‘ฅยฏ๐‘ฆ\displaystyle(\overline{x},\overline{y})( overยฏ start_ARG italic_x end_ARG , overยฏ start_ARG italic_y end_ARG ) โ†ฆx(0)โขyยฏ.maps-toabsentยฏsubscript๐‘ฅ0๐‘ฆ\displaystyle\mapsto\overline{x_{(0)}y}.โ†ฆ overยฏ start_ARG italic_x start_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_y end_ARG .

It follows that the associated variety of a strongly finitely generated vertex algebra is a Poisson variety of finite type. This construction also gives a good way of characterising how โ€œlargeโ€ a VOA is:

Definition 2.16 ([zhuModularInvarianceCharacters1996],[arakawaQuasilisseVertexAlgebras2017]).

A vertex algebra V๐‘‰Vitalic_V is called ๐‚๐Ÿsubscript๐‚2\mathbf{C_{2}}bold_C start_POSTSUBSCRIPT bold_2 end_POSTSUBSCRIPT-cofinite or lisse if C2โข(V)<โˆžsubscript๐ถ2๐‘‰C_{2}(V)<\inftyitalic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V ) < โˆž, or equivalently if dimXV=0dimensionsubscript๐‘‹๐‘‰0\dim X_{V}=0roman_dim italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT = 0. We say V๐‘‰Vitalic_V is quasi-lisse if XVsubscript๐‘‹๐‘‰X_{V}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT has finitely many symplectic leaves.

The lisse condition is widely used throughout the study of VOAs and has many important consequences. For instance, lisse VOAs have finitely many irreducible representations and their characters satisfy a modular invariance property [zhuModularInvarianceCharacters1996]. The quasi-lisse condition is a weaker version of this property and is of interest since VOAs constructed from supersymmetric QFTs, such as those appearing in this paper, are typically expected to satisfy this condition. Quasi-lisse VOAs also enjoy certain properties, for example their characters are known to satisfy modular linear differential equations [arakawaQuasilisseVertexAlgebras2017].

Example 1.

Consider the associated variety of the universal affine Kac-Moody VOA Vkโข(๐”ค)superscript๐‘‰๐‘˜๐”คV^{k}(\mathfrak{g})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ). Following [arakawaSheetsAssociatedVarieties2019, liRemarksAssociatedVarieties2020], the Zhu C2subscript๐ถ2C_{2}italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT-algebra of this VOA is given by

C2โข(Vkโข(๐”ค))subscript๐ถ2superscript๐‘‰๐‘˜๐”ค\displaystyle C_{2}(V^{k}(\mathfrak{g}))italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ) ) =tโˆ’2โข๐”คโข[tโˆ’1]โขVkโข(๐”ค)absentsuperscript๐‘ก2๐”คdelimited-[]superscript๐‘ก1superscript๐‘‰๐‘˜๐”ค\displaystyle=t^{-2}\mathfrak{g}[t^{-1}]V^{k}(\mathfrak{g})= italic_t start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_g [ italic_t start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ] italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g )

so that

RVkโข(๐”ค)subscript๐‘…superscript๐‘‰๐‘˜๐”ค\displaystyle R_{V^{k}(\mathfrak{g})}italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ) end_POSTSUBSCRIPT =โ„‚โข[๐”คโˆ—].absentโ„‚delimited-[]superscript๐”ค\displaystyle=\mathbb{C}[\mathfrak{g}^{*}].= blackboard_C [ fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT ] .

Since expressions involving odd elements are nilpotent, they should not contribute to the associated variety. To emphasise this we consider the reduced algebra and variety

(RVkโข(๐”ค))redsubscriptsubscript๐‘…superscript๐‘‰๐‘˜๐”คred\displaystyle(R_{V^{k}(\mathfrak{g})})_{\mathrm{red}}( italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ) end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT roman_red end_POSTSUBSCRIPT =โ„‚โข[๐”ค0ยฏโˆ—].absentโ„‚delimited-[]superscriptsubscript๐”คยฏ0\displaystyle=\mathbb{C}[\mathfrak{g}_{\bar{0}}^{*}].= blackboard_C [ fraktur_g start_POSTSUBSCRIPT overยฏ start_ARG 0 end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT ] .
XVkโข(๐”ค)subscript๐‘‹superscript๐‘‰๐‘˜๐”ค\displaystyle X_{V^{k}(\mathfrak{g})}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ) end_POSTSUBSCRIPT =๐”ค0ยฏโˆ—.absentsuperscriptsubscript๐”คยฏ0\displaystyle=\mathfrak{g}_{\bar{0}}^{*}.= fraktur_g start_POSTSUBSCRIPT overยฏ start_ARG 0 end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT .

Consider now a quotient V=Vkโข(๐”ค)/U๐‘‰superscript๐‘‰๐‘˜๐”ค๐‘ˆV=V^{k}(\mathfrak{g})/Uitalic_V = italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ) / italic_U by some submodule U๐‘ˆUitalic_U. We then have a surjective algebra morphism

ฯ€V:โ„‚โข[๐”คโˆ—]:subscript๐œ‹๐‘‰โ„‚delimited-[]superscript๐”ค\displaystyle\pi_{V}:\mathbb{C}[\mathfrak{g}^{*}]italic_ฯ€ start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT : blackboard_C [ fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT ] โ† V/(tโˆ’2โข๐”คโข[tโˆ’1]โขV)โ† absent๐‘‰superscript๐‘ก2๐”คdelimited-[]superscript๐‘ก1๐‘‰\displaystyle\twoheadrightarrow V/(t^{-2}\mathfrak{g}[t^{-1}]V)โ†  italic_V / ( italic_t start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_g [ italic_t start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ] italic_V )
x๐‘ฅ\displaystyle xitalic_x โ†ฆx(โˆ’1)ยฏ+tโˆ’2โข๐”คโข[tโˆ’1]โขV.maps-toabsentยฏsubscript๐‘ฅ1superscript๐‘ก2๐”คdelimited-[]superscript๐‘ก1๐‘‰\displaystyle\mapsto\overline{x_{(-1)}}+t^{-2}\mathfrak{g}[t^{-1}]V.โ†ฆ overยฏ start_ARG italic_x start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT end_ARG + italic_t start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_g [ italic_t start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ] italic_V .

The associated variety of V๐‘‰Vitalic_V is the zero locus of (kerโกฯ€V)redsubscriptkernelsubscript๐œ‹๐‘‰red(\ker\pi_{V})_{\mathrm{red}}( roman_ker italic_ฯ€ start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT roman_red end_POSTSUBSCRIPT, which in turn implies that XVsubscript๐‘‹๐‘‰X_{V}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT is a closed G0ยฏsubscript๐บยฏ0G_{\bar{0}}italic_G start_POSTSUBSCRIPT overยฏ start_ARG 0 end_ARG end_POSTSUBSCRIPT-invariant subvariety of ๐”ค0ยฏโˆ—superscriptsubscript๐”คยฏ0\mathfrak{g}_{\bar{0}}^{*}fraktur_g start_POSTSUBSCRIPT overยฏ start_ARG 0 end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT. We will make use the following lemma.

Lemma 2.17.

Let Uโ€ฒโІUsuperscript๐‘ˆโ€ฒ๐‘ˆU^{{}^{\prime}}\subseteq Uitalic_U start_POSTSUPERSCRIPT start_FLOATSUPERSCRIPT โ€ฒ end_FLOATSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT โІ italic_U be two sumbodules of Vkโข(๐”ค)superscript๐‘‰๐‘˜๐”คV^{k}(\mathfrak{g})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ). Then for V=Vkโข(๐”ค)/U๐‘‰superscript๐‘‰๐‘˜๐”ค๐‘ˆV=V^{k}(\mathfrak{g})/Uitalic_V = italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ) / italic_U and Vโ€ฒ=Vkโข(๐”ค)/Uโ€ฒsuperscript๐‘‰โ€ฒsuperscript๐‘‰๐‘˜๐”คsuperscript๐‘ˆโ€ฒV^{{}^{\prime}}=V^{k}(\mathfrak{g})/{U^{{}^{\prime}}}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT start_FLOATSUPERSCRIPT โ€ฒ end_FLOATSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT = italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ) / italic_U start_POSTSUPERSCRIPT start_FLOATSUPERSCRIPT โ€ฒ end_FLOATSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT we have kerโกฯ€Vโ€ฒโІkerโกฯ€Vkernelsubscript๐œ‹superscript๐‘‰โ€ฒkernelsubscript๐œ‹๐‘‰\ker\pi_{V^{\prime}}\subseteq\ker\pi_{V}roman_ker italic_ฯ€ start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT โ€ฒ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โІ roman_ker italic_ฯ€ start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT. Denoting the quotient map to the reduced algebra

ฯƒ:RV1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n):๐œŽsubscript๐‘…superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle\sigma:R_{V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}italic_ฯƒ : italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT โ† (RV1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n))redโ† absentsubscriptsubscript๐‘…superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›red\displaystyle\twoheadrightarrow(R_{V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})})_{\mathrm{red}}โ†  ( italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT roman_red end_POSTSUBSCRIPT

and setting IV=ฯƒโข(kerV)subscript๐ผ๐‘‰๐œŽsubscriptkernel๐‘‰I_{V}=\sigma(\ker_{V})italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT = italic_ฯƒ ( roman_ker start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT ), we have IVโ€ฒโІIVsubscript๐ผsuperscript๐‘‰โ€ฒsubscript๐ผ๐‘‰I_{V^{\prime}}\subseteq I_{V}italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT โ€ฒ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โІ italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT.

Proof.

The first statement follows directly from the definition of the map ฯ€Vsubscript๐œ‹๐‘‰\pi_{V}italic_ฯ€ start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT, while the second follows directly from the first. โˆŽ

In the following sections, we will recall results on varieties that appear as the associated varieties for Lkโข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐ฟ๐‘˜๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›L_{k}(\mathfrak{sl}_{n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) at certain levels.

2.3. Sheets & nilpotent orbits of Type A

2.3.1. Nilpotent orbits of type A

For a brief general introduction to the theory of nilpotent orbits we suggest consulting [hendersonSingularitiesNilpotentOrbit2015]. Briefly put, given a simple Lie algebra ๐”ค๐”ค\mathfrak{g}fraktur_g, one can define its nilpotent cone ๐’ฉโข(๐”ค)๐’ฉ๐”ค\mathcal{N}(\mathfrak{g})caligraphic_N ( fraktur_g ) which is a conic algebraic variety. The variety ๐’ฉโข(๐”ค)๐’ฉ๐”ค\mathcal{N}(\mathfrak{g})caligraphic_N ( fraktur_g ) is the disjoint union of finitely many G๐บGitalic_G-orbits which are irreducible if G๐บGitalic_G is connected. These orbits have a partial ordering and the closure of a nilpotent orbit is given as the union of itself with all nilpotent orbits below it in the partial ordering. For the purposes of this paper, we are only interested in minimal non-zero nilpotent orbits of type A and their closures, which we now define explicitly.

Definition 2.18.

The nilpotent cone of type A is

๐’ฉโข(๐”ฐโข๐”ฉn)๐’ฉ๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle\mathcal{N}(\mathfrak{sl}_{n})caligraphic_N ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ={Zโˆˆ๐”ฐโข๐”ฉnโˆฃall eigenvalues ofย Zย are 0}.absentconditional-set๐‘๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›all eigenvalues ofย Zย are 0\displaystyle=\{Z\in\mathfrak{sl}_{n}\mid\text{all eigenvalues of $Z$ are 0}\}.= { italic_Z โˆˆ fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT โˆฃ all eigenvalues of italic_Z are 0 } .

The minimal nilpotent orbit of type A is

๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ={Zโˆˆ๐”ฐโข๐”ฉnโˆฃrankโข(Z)=1}.absentconditional-set๐‘๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›rank๐‘1\displaystyle=\{Z\in\mathfrak{sl}_{n}\mid\mathrm{rank}(Z)=1\}.= { italic_Z โˆˆ fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT โˆฃ roman_rank ( italic_Z ) = 1 } .

The closure of ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) is found by taking its union with the trivial orbit:

๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG ={Zโˆˆ๐”ฐโข๐”ฉnโˆฃrankโก(Z)โ‰ค1}.absentconditional-set๐‘๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›rank๐‘1\displaystyle=\{Z\in\mathfrak{sl}_{n}\mid\rank(Z)\leq 1\}.= { italic_Z โˆˆ fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT โˆฃ roman_rank ( start_ARG italic_Z end_ARG ) โ‰ค 1 } .

This condition is equivalent to requiring that the 2ร—2222\times 22 ร— 2 minors of any matrix in ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG vanish. This allows us to express the coordinate ring of ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG as follows:

I={Zโ†ฆZi,jZk,lโˆ’Zi,lZk,jโˆฃ\displaystyle I=\{Z\mapsto Z_{i,j}Z_{k,l}-Z_{i,l}Z_{k,j}\miditalic_I = { italic_Z โ†ฆ italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_l end_POSTSUBSCRIPT - italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_l end_POSTSUBSCRIPT italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_j end_POSTSUBSCRIPT โˆฃ Zโˆˆ๐”ฐ๐”ฉn,i<k,j<l}โŠ‚โ„‚[๐”ฐ๐”ฉn]\displaystyle Z\in\mathfrak{sl}_{n},\;i<k,\;j<l\}\subset\mathbb{C}[\mathfrak{% sl}_{n}]italic_Z โˆˆ fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , italic_i < italic_k , italic_j < italic_l } โŠ‚ blackboard_C [ fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ]
โŸน\displaystyle\impliesโŸน ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG =Specโข(โ„‚โข[๐”ฐโข๐”ฉn]/I).absentSpecโ„‚delimited-[]๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›๐ผ\displaystyle=\mathrm{Spec}(\mathbb{C}[\mathfrak{sl}_{n}]/I).= roman_Spec ( blackboard_C [ fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ] / italic_I ) .
Remark 2.19.

More generally, nilpotent orbits of ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT are labelled by partitions ฮฑ๐›ผ\alphaitalic_ฮฑ of n๐‘›nitalic_n that encode the size of the Jordan blocks of their elements. In the case of the minimal nilpotent orbit ฮฑ=(2,1,โ€ฆ,1)๐›ผ21โ€ฆ1\alpha=(2,1,\dots,1)italic_ฮฑ = ( 2 , 1 , โ€ฆ , 1 ), which implies that its elements are as given in the above definition.

Remark 2.20.

As we have just discussed in Exampleย 1, in the context of associated varieties of affine Kac-Moody algebras it is more natural to obtain G๐บGitalic_G-invariant subvarieties of ๐”คโˆ—superscript๐”ค\mathfrak{g}^{*}fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT instead of ๐”ค๐”ค\mathfrak{g}fraktur_g. If we identify ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT with ๐”ฐโข๐”ฉnโˆ—๐”ฐsuperscriptsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}^{*}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT with the bilinear form (W,Z)=12โขnโขtrโก(WโขZ)๐‘Š๐‘12๐‘›trace๐‘Š๐‘(W,Z)=\frac{1}{2n}\tr(WZ)( italic_W , italic_Z ) = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 italic_n end_ARG roman_tr ( start_ARG italic_W italic_Z end_ARG ), ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG can be expressed as Specโข(Symโข(๐”ฐโข๐”ฉn)/J)SpecSym๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›๐ฝ\mathrm{Spec}(\mathrm{Sym}(\mathfrak{sl}_{n})/J)roman_Spec ( roman_Sym ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) / italic_J ) where Symโข(๐”ฐโข๐”ฉn)โ‰…โ„‚โข[๐”ฐโข๐”ฉnโˆ—]Sym๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›โ„‚delimited-[]๐”ฐsuperscriptsubscript๐”ฉ๐‘›\mathrm{Sym}(\mathfrak{sl}_{n})\cong\mathbb{C}[\mathfrak{sl}_{n}^{*}]roman_Sym ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) โ‰… blackboard_C [ fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT ] and J={Zi,jโขZk,lโˆ’Zi,lโขZk,jโˆฃZโˆˆ๐”ฐโข๐”ฉn,i<k,j<l}๐ฝconditional-setsubscript๐‘๐‘–๐‘—subscript๐‘๐‘˜๐‘™subscript๐‘๐‘–๐‘™subscript๐‘๐‘˜๐‘—formulae-sequence๐‘๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›formulae-sequence๐‘–๐‘˜๐‘—๐‘™J=\{Z_{i,j}Z_{k,l}-Z_{i,l}Z_{k,j}\mid Z\in\mathfrak{sl}_{n},\;i<k,\;j<l\}italic_J = { italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_l end_POSTSUBSCRIPT - italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_l end_POSTSUBSCRIPT italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_j end_POSTSUBSCRIPT โˆฃ italic_Z โˆˆ fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , italic_i < italic_k , italic_j < italic_l }.

2.3.2. Sheets of type A

In order to connect our discussion to previous results in the literature, we need to introduce sheets. In the same way nilpotent orbits are irreducible subvarieties of the nilpotent cone, a sheet of a Lie algebra is an irreducible subvariety of the subset

๐”ค(m)superscript๐”ค๐‘š\displaystyle\mathfrak{g}^{(m)}fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUPERSCRIPT ={xโˆˆ๐”คโˆฃdim๐”คx=m},absentconditional-set๐‘ฅ๐”คdimensionsuperscript๐”ค๐‘ฅ๐‘š\displaystyle=\{x\in\mathfrak{g}\mid\dim\mathfrak{g}^{x}=m\},= { italic_x โˆˆ fraktur_g โˆฃ roman_dim fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_x end_POSTSUPERSCRIPT = italic_m } , mโˆˆโ„•,๐‘šโ„•\displaystyle m\in\mathbb{N},italic_m โˆˆ blackboard_N ,

where ๐”คxsuperscript๐”ค๐‘ฅ\mathfrak{g}^{x}fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_x end_POSTSUPERSCRIPT denotes the centraliser of x๐‘ฅxitalic_x in ๐”ค๐”ค\mathfrak{g}fraktur_g. A key difference between sheets and nilpotent orbits is that sheets need not be contained in ๐’ฉโข(๐”ค)๐’ฉ๐”ค\mathcal{N}(\mathfrak{g})caligraphic_N ( fraktur_g ). For an introduction to the topic, we suggest consulting [tauvelLieAlgebrasAlgebraic2005, ยง39].

Sheets of Lie algebras are closed, irreducible and G๐บGitalic_G-invariant varieties that contain a unique nilpotent orbit. Since for our purposes we are only concerned with the closure of sheets of type A containing the minimal nilpotent orbit, we make use of the following result:

Lemma 2.21.

[arakawaSheetsAssociatedVarieties2019] Let ๐”ฉโІ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฉ๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{l}\subseteq\mathfrak{sl}_{n}fraktur_l โІ fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT be a Levi subalgebra such that its centraliser is one-dimensional:

๐”ทโข(๐”ฉ)๐”ท๐”ฉ\displaystyle\mathfrak{z}(\mathfrak{l})fraktur_z ( fraktur_l ) =โ„‚โขฮพ,absentโ„‚๐œ‰\displaystyle=\mathbb{C}\xi,= blackboard_C italic_ฮพ , ฮพโˆˆ๐”ฅ\{0}.๐œ‰\๐”ฅ0\displaystyle\xi\in\mathfrak{h}\backslash\{0\}.italic_ฮพ โˆˆ fraktur_h \ { 0 } .

Then the closure of the sheet associated to the Jordan class of ๐”ฉ๐”ฉ\mathfrak{l}fraktur_l is given by

๐•Š๐”ฉโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•Š๐”ฉ๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle\overline{\mathbb{S}_{\mathfrak{l}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT fraktur_l end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG =SโขLnโ‹…(โ„‚โขฮพ+๐”ญu)absentโ‹…๐‘†subscript๐ฟ๐‘›โ„‚๐œ‰subscript๐”ญ๐‘ข\displaystyle=SL_{n}\cdot(\mathbb{C}\xi+\mathfrak{p}_{u})= italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT โ‹… ( blackboard_C italic_ฮพ + fraktur_p start_POSTSUBSCRIPT italic_u end_POSTSUBSCRIPT )

where

๐”ญ๐”ญ\displaystyle\mathfrak{p}fraktur_p =๐”ฉโŠ•๐”ญuabsentdirect-sum๐”ฉsubscript๐”ญ๐‘ข\displaystyle=\mathfrak{l}\oplus\mathfrak{p}_{u}= fraktur_l โŠ• fraktur_p start_POSTSUBSCRIPT italic_u end_POSTSUBSCRIPT

is a parabolic subalgebra and ๐”ญusubscript๐”ญ๐‘ข\mathfrak{p}_{u}fraktur_p start_POSTSUBSCRIPT italic_u end_POSTSUBSCRIPT is its nilradical.

We are interested in the case ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏโŠ‚๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›ยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}\subset\overline{% \mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG โŠ‚ overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG. As mentioned in Remarkย 2.19, the minimal nilpotent orbit of type A corresponds to the partition ฮฑ=(2,1,โ€ฆ,1)๐›ผ21โ€ฆ1\alpha=(2,1,\dots,1)italic_ฮฑ = ( 2 , 1 , โ€ฆ , 1 ), and the relevant Levi subalgebra is determined by the conjugate partition ฮฑยฏ=(nโˆ’1,1)ยฏ๐›ผ๐‘›11\overline{\alpha}=(n-1,1)overยฏ start_ARG italic_ฮฑ end_ARG = ( italic_n - 1 , 1 ) [arakawaSheetsAssociatedVarieties2019]. For completeness, we give an explicit description of elements of the sheet ๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG in Appendixย B. It is possible to distinguish between 2ร—2222\times 22 ร— 2 minors that vanish on the both ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG and ๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG, and those that only vanish on ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG. We also do this in Appendixย B.

3. BRST cohomology & 3d A-model boundary VOA

In this section we will prove the statement made in [beemFreeFieldRealisation2023] that the boundary VOA for the 3d A-model of SQED with nโ‰ฅ3๐‘›3n\geq 3italic_n โ‰ฅ 3 hypermultiplets is indeed L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ). The proof of this fact follows rather directly from the results of [ballin3dMirrorSymmetry2023, creutzigTensorCategoriesAffine2021, adamovicConformalEmbeddingsAffine2019]. We will briefly outline the data used to define the 3d A-model and boundary VOA for abelian gauge theories, but the interested reader may refer to [costelloHiggsCoulombBranches2018] for more details on the physical construction.

The 3d A-model of an abelian gauge theory is determined by a gauge group G=Uโข(1)r๐บ๐‘ˆsuperscript1๐‘ŸG=U(1)^{r}italic_G = italic_U ( 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT and a representation on V=Tโˆ—โขN๐‘‰superscript๐‘‡๐‘V=T^{*}Nitalic_V = italic_T start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT italic_N where Nโ‰…โ„‚n๐‘superscriptโ„‚๐‘›N\cong\mathbb{C}^{n}italic_N โ‰… blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT. The weights of the G๐บGitalic_G-action on N๐‘Nitalic_N, which define the representation, can be put in a nร—r๐‘›๐‘Ÿn\times ritalic_n ร— italic_r matrix that we denote by ฯ๐œŒ\rhoitalic_ฯ. The matrix ฯ๐œŒ\rhoitalic_ฯ is the all that is needed to define the boundary VOA of an abelian gauge theory, and to ease the formulation of the definition we take it to be unimodular. For SQED[n๐‘›nitalic_n], the case of interest in this paper, we have V=Tโˆ—โขโ„‚n๐‘‰superscript๐‘‡superscriptโ„‚๐‘›V=T^{*}\mathbb{C}^{n}italic_V = italic_T start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT, r=1๐‘Ÿ1r=1italic_r = 1 and

ฯ๐œŒ\displaystyle\rhoitalic_ฯ =(1โ‹ฎ1),absent1โ‹ฎ1\displaystyle=\left(\begin{array}[]{c}1\\ \vdots\\ 1\end{array}\right),= ( start_ARRAY start_ROW start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL โ‹ฎ end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARRAY ) ,

which means that Uโข(1)๐‘ˆ1U(1)italic_U ( 1 ) acts with unit weight on each copy of โ„‚โ„‚\mathbb{C}blackboard_C.

Consider the VOA SbโŠ—nโŠ—FfโŠ—ntensor-productsuperscriptSbtensor-productabsent๐‘›superscriptFftensor-productabsent๐‘›\mathrm{Sb}^{\otimes n}\otimes\mathrm{Ff}^{\otimes n}roman_Sb start_POSTSUPERSCRIPT โŠ— italic_n end_POSTSUPERSCRIPT โŠ— roman_Ff start_POSTSUPERSCRIPT โŠ— italic_n end_POSTSUPERSCRIPT. We can define r๐‘Ÿritalic_r currents

(2) Jฯ,i=โˆ‘j=1nฯij(:ฮณiฮฒi:+:bici:).J^{\rho,i}=\sum_{j=1}^{n}\rho_{i}^{j}(:\gamma^{i}\beta^{i}:+:b^{i}c^{i}:).italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT = โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ( : italic_ฮณ start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮฒ start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT : + : italic_b start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT : ) .

These generate a level-zero ๐”คโข๐”ฉ1r^^๐”คsuperscriptsubscript๐”ฉ1๐‘Ÿ\widehat{\mathfrak{gl}_{1}^{r}}over^ start_ARG fraktur_g fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG sub-VOA of SbโŠ—nโŠ—FfโŠ—ntensor-productsuperscriptSbtensor-productabsent๐‘›superscriptFftensor-productabsent๐‘›\mathrm{Sb}^{\otimes n}\otimes\mathrm{Ff}^{\otimes n}roman_Sb start_POSTSUPERSCRIPT โŠ— italic_n end_POSTSUPERSCRIPT โŠ— roman_Ff start_POSTSUPERSCRIPT โŠ— italic_n end_POSTSUPERSCRIPT. In particular, for SQED[n๐‘›nitalic_n] the ๐”คโข๐”ฉ1^^๐”คsubscript๐”ฉ1\widehat{\mathfrak{gl}_{1}}over^ start_ARG fraktur_g fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG sub-VOA is generated by the current

(3) Jฯ=โˆ‘j=1n(:ฮณiฮฒi:+:bici:).J^{\rho}=\sum_{j=1}^{n}(:\gamma^{i}\beta^{i}:+:b^{i}c^{i}:).italic_J start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUPERSCRIPT = โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ( : italic_ฮณ start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮฒ start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT : + : italic_b start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_c start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT : ) .
Definition 3.1.

The boundary VOA for the 3d A-model of an abelian gauge theory with weight matrix ฯ๐œŒ\rhoitalic_ฯ is defined as the following relative BRST cohomologyย [voronov1993semi]

VฯAsubscriptsuperscript๐‘‰๐ด๐œŒ\displaystyle V^{A}_{\rho}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT =Hโˆž2+โฃโˆ™โข(๐”คโข๐”ฉ1r,๐”คโข๐”ฉ1r^,SbโŠ—nโŠ—FfโŠ—n),absentsuperscript๐ปlimit-from2โˆ™๐”คsuperscriptsubscript๐”ฉ1๐‘Ÿ^๐”คsuperscriptsubscript๐”ฉ1๐‘Ÿtensor-productsuperscriptSbtensor-productabsent๐‘›superscriptFftensor-productabsent๐‘›\displaystyle=H^{\frac{\infty}{2}+\bullet}(\mathfrak{gl}_{1}^{r},\widehat{% \mathfrak{gl}_{1}^{r}},\mathrm{Sb}^{\otimes n}\otimes\mathrm{Ff}^{\otimes n}),= italic_H start_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG โˆž end_ARG start_ARG 2 end_ARG + โˆ™ end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT , over^ start_ARG fraktur_g fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG , roman_Sb start_POSTSUPERSCRIPT โŠ— italic_n end_POSTSUPERSCRIPT โŠ— roman_Ff start_POSTSUPERSCRIPT โŠ— italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ) ,

where the level-0 Heisenberg VOA ๐”คโข๐”ฉ1r^^๐”คsuperscriptsubscript๐”ฉ1๐‘Ÿ\widehat{\mathfrak{gl}_{1}^{r}}over^ start_ARG fraktur_g fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG is defined as above.

Remark 3.2.

It is worth mentioning that physically the free fermions are included to cancel an anomaly. Mathematically, we can think of this VOA as being the global sections of the sheaf of chiral differential operators on the symplectic reduction of V๐‘‰Vitalic_V with respect to G๐บGitalic_G. It was shown in [gorbounovGerbesChiralDifferential1999] that there is often a topological obstruction to the construction of a sheaf of chiral differential operators corresponding to the gauge anomaly.

Other anomaly cancellations may be used, and this was done for the example in [kuwabaraVertexAlgebrasAssociated2017]. Here we use the anomaly cancellation data preferred by physicists. As mentioned in the introduction, this is expected to lead to quasi-lisse VOAs that moreover manifest outer-automorphisms of physical significance [beemFreeFieldRealisation2023].

It was shown in [beemFreeFieldRealisation2023, ballin3dMirrorSymmetry2023] that for abelian gauge theories of this type, the cohomology defining VฯAsubscriptsuperscript๐‘‰๐ด๐œŒV^{A}_{\rho}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT is concentrated in cohomological degree 0. In [ballin3dMirrorSymmetry2023] a decomposition for VฯAsuperscriptsubscript๐‘‰๐œŒ๐ดV_{\rho}^{A}italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT is given in terms of singlet algebra and Fock modules resulting from a lattice decomposition determined by ฯ๐œŒ\rhoitalic_ฯ. Here we will look at this decomposition for the case of interest in this paper.

Proposition 3.3.

For r=1๐‘Ÿ1r=1italic_r = 1 and

ฯ๐œŒ\displaystyle\rhoitalic_ฯ =(1โ‹ฎ1)absent1โ‹ฎ1\displaystyle=\left(\begin{array}[]{c}1\\ \vdots\\ 1\end{array}\right)= ( start_ARRAY start_ROW start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL โ‹ฎ end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARRAY )

we have an isomorphism of vertex operator superalgebras

VฯAsuperscriptsubscript๐‘‰๐œŒ๐ด\displaystyle V_{\rho}^{A}italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT โ‰…โจj=0nโˆ’1โจmโˆˆโ„คโจฮผโˆˆฯ‰j+Qn,ฮปโˆˆPโข(โˆ’mโขnโˆ’j)Mฮป1โŠ—โ‹ฏโŠ—MฮปnโŠ—Fฮปโˆจฯ†~โŠ—FฮผQnabsentsuperscriptsubscriptdirect-sum๐‘—0๐‘›1subscriptdirect-sum๐‘šโ„คsubscriptdirect-sum๐œ‡subscript๐œ”๐‘—subscript๐‘„๐‘›๐œ†๐‘ƒ๐‘š๐‘›๐‘—tensor-productsubscript๐‘€subscript๐œ†1โ‹ฏsubscript๐‘€subscript๐œ†๐‘›subscriptsuperscript๐น~๐œ‘superscript๐œ†subscriptsuperscript๐นsubscript๐‘„๐‘›๐œ‡\displaystyle\cong\bigoplus_{j=0}^{n-1}\bigoplus_{m\in\mathbb{Z}}\bigoplus_{% \begin{subarray}{c}\mu\in\omega_{j}+Q_{n},\\ \lambda\in P(-mn-j)\end{subarray}}M_{\lambda_{1}}\otimes\dots\otimes M_{% \lambda_{n}}\otimes F^{\tilde{\varphi}}_{\lambda^{\vee}}\otimes F^{Q_{n}}_{\mu}โ‰… โจ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT โจ start_POSTSUBSCRIPT italic_m โˆˆ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT โจ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_ฮผ โˆˆ italic_ฯ‰ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT + italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_ฮป โˆˆ italic_P ( - italic_m italic_n - italic_j ) end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โŠ— โ‹ฏ โŠ— italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โŠ— italic_F start_POSTSUPERSCRIPT over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โŠ— italic_F start_POSTSUPERSCRIPT italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ end_POSTSUBSCRIPT

where the expressions appearing on the RHS were introduced in Sections 2.2.4 and 2.2.5.

Proof.

To prove this, we use Proposition 3.2 of [ballin3dMirrorSymmetry2023]. The nร—(nโˆ’1)๐‘›๐‘›1n\times(n-1)italic_n ร— ( italic_n - 1 ) matrix ฯโˆจsuperscript๐œŒ\rho^{\vee}italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT of that Proposition (the unimodular matrix associated to the mirror theory) is in our case

ฯโˆจsuperscript๐œŒ\displaystyle\rho^{\vee}italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT =(1โˆ’11โˆ’1โ‹ฑโ‹ฑ1โˆ’1).absent1missing-subexpressionmissing-subexpressionmissing-subexpression11missing-subexpressionmissing-subexpressionmissing-subexpression1โ‹ฑmissing-subexpressionmissing-subexpressionmissing-subexpressionโ‹ฑ1missing-subexpressionmissing-subexpressionmissing-subexpression1\displaystyle=\left(\begin{array}[]{cccc}1&&&\\ -1&1&&\\ &-1&\ddots&\\ &&\ddots&1\\ &&&-1\end{array}\right).= ( start_ARRAY start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL - 1 end_CELL start_CELL 1 end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL - 1 end_CELL start_CELL โ‹ฑ end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL โ‹ฑ end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL - 1 end_CELL end_ROW end_ARRAY ) .

These matrices provide an orthogonal decomposition

โ„‚nsuperscriptโ„‚๐‘›\displaystyle\mathbb{C}^{n}blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT =ฯโข(โ„‚)โŠ•ฯโˆจโข(โ„‚nโˆ’1).absentdirect-sum๐œŒโ„‚superscript๐œŒsuperscriptโ„‚๐‘›1\displaystyle=\rho(\mathbb{C})\oplus\rho^{\vee}(\mathbb{C}^{n-1}).= italic_ฯ ( blackboard_C ) โŠ• italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ) .

The associated orthogonal projections are given by

p:โ„‚n:๐‘superscriptโ„‚๐‘›\displaystyle p:\mathbb{C}^{n}italic_p : blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT โ† ฯโข(โ„‚)โ† absent๐œŒโ„‚\displaystyle\twoheadrightarrow\rho(\mathbb{C})โ†  italic_ฯ ( blackboard_C )
(v1โ‹ฎvn)subscript๐‘ฃ1โ‹ฎsubscript๐‘ฃ๐‘›\displaystyle\left(\begin{array}[]{c}v_{1}\\ \vdots\\ v_{n}\end{array}\right)( start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL โ‹ฎ end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW end_ARRAY ) โ†ฆ1nโข(v1+โ‹ฏ+vnโ‹ฎv1+โ‹ฏ+vn)maps-toabsent1๐‘›subscript๐‘ฃ1โ‹ฏsubscript๐‘ฃ๐‘›โ‹ฎsubscript๐‘ฃ1โ‹ฏsubscript๐‘ฃ๐‘›\displaystyle\mapsto\frac{1}{n}\left(\begin{array}[]{c}v_{1}+\dots+v_{n}\\ \vdots\\ v_{1}+\dots+v_{n}\end{array}\right)โ†ฆ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_n end_ARG ( start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + โ‹ฏ + italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL โ‹ฎ end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + โ‹ฏ + italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW end_ARRAY )
pโŸ‚:โ„‚n:superscript๐‘perpendicular-tosuperscriptโ„‚๐‘›\displaystyle p^{\perp}:\mathbb{C}^{n}italic_p start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT : blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT โ† ฯโˆจโข(โ„‚nโˆ’1)โ† absentsuperscript๐œŒsuperscriptโ„‚๐‘›1\displaystyle\twoheadrightarrow\rho^{\vee}(\mathbb{C}^{n-1})โ†  italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT )
(v1โ‹ฎvn)subscript๐‘ฃ1โ‹ฎsubscript๐‘ฃ๐‘›\displaystyle\left(\begin{array}[]{c}v_{1}\\ \vdots\\ v_{n}\end{array}\right)( start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL โ‹ฎ end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW end_ARRAY ) โ†ฆ1nโข((nโˆ’1)โขv1โˆ’v2โˆ’โ‹ฏโˆ’vnโˆ’v1+(nโˆ’1)โขv2โˆ’v3โˆ’โ‹ฏโˆ’vnโ‹ฎโˆ’v1โˆ’โ‹ฏโˆ’vnโˆ’1+(nโˆ’1)โขvn).maps-toabsent1๐‘›๐‘›1subscript๐‘ฃ1subscript๐‘ฃ2โ‹ฏsubscript๐‘ฃ๐‘›subscript๐‘ฃ1๐‘›1subscript๐‘ฃ2subscript๐‘ฃ3โ‹ฏsubscript๐‘ฃ๐‘›โ‹ฎsubscript๐‘ฃ1โ‹ฏsubscript๐‘ฃ๐‘›1๐‘›1subscript๐‘ฃ๐‘›\displaystyle\mapsto\frac{1}{n}\left(\begin{array}[]{c}(n-1)v_{1}-v_{2}-\dots-% v_{n}\\ -v_{1}+(n-1)v_{2}-v_{3}-\dots-v_{n}\\ \vdots\\ -v_{1}-\dots-v_{n-1}+(n-1)v_{n}\end{array}\right).โ†ฆ divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_n end_ARG ( start_ARRAY start_ROW start_CELL ( italic_n - 1 ) italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - โ‹ฏ - italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL - italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + ( italic_n - 1 ) italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT - โ‹ฏ - italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL โ‹ฎ end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL - italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - โ‹ฏ - italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT + ( italic_n - 1 ) italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW end_ARRAY ) .

Using this data, we can compute the abelian group H๐ปHitalic_H appearing in the decomposition from Proposition 3.2 of [ballin3dMirrorSymmetry2023]:

H๐ป\displaystyle Hitalic_H =N/โ„ค=Nโˆจ/โ„คnโˆ’1=โ„คnabsent๐‘โ„คsuperscript๐‘superscriptโ„ค๐‘›1subscriptโ„ค๐‘›\displaystyle=N/\mathbb{Z}=N^{\vee}/\mathbb{Z}^{n-1}=\mathbb{Z}_{n}= italic_N / blackboard_Z = italic_N start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT / blackboard_Z start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT = blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT

where

N๐‘\displaystyle Nitalic_N =ฯโˆ’1โข(pโข(โ„คn))=1nโขโ„ค,absentsuperscript๐œŒ1๐‘superscriptโ„ค๐‘›1๐‘›โ„ค\displaystyle=\rho^{-1}(p(\mathbb{Z}^{n}))=\frac{1}{n}\mathbb{Z},= italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_p ( blackboard_Z start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ) ) = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_n end_ARG blackboard_Z , Nโˆจsuperscript๐‘\displaystyle N^{\vee}italic_N start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT =(ฯโˆจ)โˆ’1โข(pโŸ‚โข(โ„คn))=1nโขโ„คnโˆ’1.absentsuperscriptsuperscript๐œŒ1superscript๐‘perpendicular-tosuperscriptโ„ค๐‘›1๐‘›superscriptโ„ค๐‘›1\displaystyle=(\rho^{\vee})^{-1}(p^{\perp}(\mathbb{Z}^{n}))=\frac{1}{n}\mathbb% {Z}^{n-1}.= ( italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_p start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT ( blackboard_Z start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ) ) = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_n end_ARG blackboard_Z start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT .

In particular, given a weight ฮป=(ฮป1,โ€ฆ,ฮปn)โˆˆโ„คn๐œ†subscript๐œ†1โ€ฆsubscript๐œ†๐‘›superscriptโ„ค๐‘›\lambda=(\lambda_{1},\dots,\lambda_{n})\in\mathbb{Z}^{n}italic_ฮป = ( italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , โ€ฆ , italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) โˆˆ blackboard_Z start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT we get

ฮป๐œ†\displaystyle\lambdaitalic_ฮป =ฯโข(ฮป0)+ฯโˆจโข(ฮปโˆจ),absent๐œŒsubscript๐œ†0superscript๐œŒsuperscript๐œ†\displaystyle=\rho(\lambda_{0})+\rho^{\vee}(\lambda^{\vee}),= italic_ฯ ( italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_ฮป start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT ) , ฮป0โˆˆN,ฮปโˆจโˆˆNโˆจformulae-sequencesubscript๐œ†0๐‘superscript๐œ†superscript๐‘\displaystyle\lambda_{0}\in N,\;\lambda^{\vee}\in N^{\vee}italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT โˆˆ italic_N , italic_ฮป start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT โˆˆ italic_N start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT

such that [ฮป0]=[ฮปโˆจ]โˆˆHdelimited-[]subscript๐œ†0delimited-[]superscript๐œ†๐ป[\lambda_{0}]=[\lambda^{\vee}]\in H[ italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] = [ italic_ฮป start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT ] โˆˆ italic_H where

ฮป0subscript๐œ†0\displaystyle\lambda_{0}italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT =1nโข(ฮป1+โ‹ฏ+ฮปn)absent1๐‘›subscript๐œ†1โ‹ฏsubscript๐œ†๐‘›\displaystyle=\frac{1}{n}(\lambda_{1}+\dots+\lambda_{n})= divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_n end_ARG ( italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + โ‹ฏ + italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT )
ฮปkโˆจ=1nโขโˆ‘i=1kiโข(nโˆ’k)superscriptsubscript๐œ†๐‘˜1๐‘›superscriptsubscript๐‘–1๐‘˜๐‘–๐‘›๐‘˜\displaystyle\lambda_{k}^{\vee}=\frac{1}{n}\sum_{i=1}^{k}i(n-k)italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_n end_ARG โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT italic_i ( italic_n - italic_k ) (ฮปiโˆ’ฮปi+1)+1nโขโˆ‘i=k+1nโˆ’1kโข(nโˆ’i)โข(ฮปiโˆ’ฮปi+1)subscript๐œ†๐‘–subscript๐œ†๐‘–11๐‘›superscriptsubscript๐‘–๐‘˜1๐‘›1๐‘˜๐‘›๐‘–subscript๐œ†๐‘–subscript๐œ†๐‘–1\displaystyle(\lambda_{i}-\lambda_{i+1})+\frac{1}{n}\sum_{i=k+1}^{n-1}k(n-i)(% \lambda_{i}-\lambda_{i+1})( italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) + divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG italic_n end_ARG โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = italic_k + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_k ( italic_n - italic_i ) ( italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT )

which are the same formulae we encountered in Section 2.2.5. Since we must have ฮปโˆˆPโข(โˆ’mโขnโˆ’j)โŠ‚โ„คn๐œ†๐‘ƒ๐‘š๐‘›๐‘—superscriptโ„ค๐‘›\lambda\in P(-mn-j)\subset\mathbb{Z}^{n}italic_ฮป โˆˆ italic_P ( - italic_m italic_n - italic_j ) โŠ‚ blackboard_Z start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT for some mโˆˆโ„ค๐‘šโ„คm\in\mathbb{Z}italic_m โˆˆ blackboard_Z and 0โ‰คjโ‰คnโˆ’10๐‘—๐‘›10\leq j\leq n-10 โ‰ค italic_j โ‰ค italic_n - 1 and

[ฮป0]delimited-[]subscript๐œ†0\displaystyle[\lambda_{0}][ italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] =โˆ‘i=1nฮปimodnabsentmodulosuperscriptsubscript๐‘–1๐‘›subscript๐œ†๐‘–๐‘›\displaystyle=\sum_{i=1}^{n}\lambda_{i}\mod n= โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT roman_mod italic_n

we can identify j๐‘—jitalic_j with the class [ฮป0]=[ฮปโˆจ]delimited-[]subscript๐œ†0delimited-[]superscript๐œ†[\lambda_{0}]=[\lambda^{\vee}][ italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] = [ italic_ฮป start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT ].

Letting Cnsubscript๐ถ๐‘›C_{n}italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT be the Cartan matrix of ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT, we then define three lattices

LฮธโŸ‚subscript๐ฟsuperscript๐œƒperpendicular-to\displaystyle L_{\theta^{\perp}}italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮธ start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT =โ„คโขฮธ1โŸ‚โŠ•โ‹ฏโŠ•โ„คโขฮธnโˆ’1โŸ‚absentdirect-sumโ„คsubscriptsuperscript๐œƒperpendicular-to1โ‹ฏโ„คsuperscriptsubscript๐œƒ๐‘›1perpendicular-to\displaystyle=\mathbb{Z}\theta^{\perp}_{1}\oplus\dots\oplus\mathbb{Z}\theta_{n% -1}^{\perp}= blackboard_Z italic_ฮธ start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT โŠ• โ‹ฏ โŠ• blackboard_Z italic_ฮธ start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT
LฮทโŸ‚subscript๐ฟsuperscript๐œ‚perpendicular-to\displaystyle L_{\eta^{\perp}}italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮท start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT =โ„คโขฮท1โŸ‚โŠ•โ‹ฏโŠ•โ„คโขฮทnโˆ’1โŸ‚absentdirect-sumโ„คsubscriptsuperscript๐œ‚perpendicular-to1โ‹ฏโ„คsubscriptsuperscript๐œ‚perpendicular-to๐‘›1\displaystyle=\mathbb{Z}\eta^{\perp}_{1}\oplus\dots\oplus\mathbb{Z}\eta^{\perp% }_{n-1}= blackboard_Z italic_ฮท start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT โŠ• โ‹ฏ โŠ• blackboard_Z italic_ฮท start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT
Lฯ•subscript๐ฟitalic-ฯ•\displaystyle L_{\phi}italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ• end_POSTSUBSCRIPT =โ„คโขฯ•1โŠ•โ‹ฏโŠ•โ„คโขฯ•nabsentdirect-sumโ„คsubscriptitalic-ฯ•1โ‹ฏโ„คsubscriptitalic-ฯ•๐‘›\displaystyle=\mathbb{Z}\phi_{1}\oplus\dots\oplus\mathbb{Z}\phi_{n}= blackboard_Z italic_ฯ• start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT โŠ• โ‹ฏ โŠ• blackboard_Z italic_ฯ• start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT

with bilinear forms

BฮธโŸ‚โข(ฮธiโŸ‚,ฮธjโŸ‚)subscript๐ตsuperscript๐œƒperpendicular-tosubscriptsuperscript๐œƒperpendicular-to๐‘–subscriptsuperscript๐œƒperpendicular-to๐‘—\displaystyle B_{\theta^{\perp}}(\theta^{\perp}_{i},\theta^{\perp}_{j})italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮธ start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ฮธ start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_ฮธ start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) =โˆ’BฮทโŸ‚โข(ฮทiโŸ‚,ฮทjโŸ‚)=Cnabsentsubscript๐ตsuperscript๐œ‚perpendicular-tosubscriptsuperscript๐œ‚perpendicular-to๐‘–subscriptsuperscript๐œ‚perpendicular-to๐‘—subscript๐ถ๐‘›\displaystyle=-B_{\eta^{\perp}}(\eta^{\perp}_{i},\eta^{\perp}_{j})=C_{n}= - italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮท start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ฮท start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_ฮท start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT
Bฯ•โข(ฯ•i,ฯ•j)=ฮดi,j.subscript๐ตitalic-ฯ•subscriptitalic-ฯ•๐‘–subscriptitalic-ฯ•๐‘—subscript๐›ฟ๐‘–๐‘—\displaystyle B_{\phi}(\phi_{i},\phi_{j})=\delta_{i,j}.italic_B start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ• end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ฯ• start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_ฯ• start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_ฮด start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT .

Proposition 3.2 of [ballin3dMirrorSymmetry2023] tells us that we have a VOA isomorphism

VฯAsuperscriptsubscript๐‘‰๐œŒ๐ด\displaystyle V_{\rho}^{A}italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT โ‰…โจฮป0โˆˆN,ฮปโˆจ,ฮฝโˆจโˆˆNโˆจ[ฮป0]=[ฮปโˆจ]=[ฮฝโˆจ]M(ฯโข(ฮป0)+ฯโˆจโข(ฮปโˆจ))โ‹…ฯ•ฯ•โŠ—FฮปโˆจฮทโŸ‚โŠ—FฮฝโˆจฮธโŸ‚absentsubscriptdirect-sumformulae-sequencesubscript๐œ†0๐‘superscript๐œ†superscript๐œˆsuperscript๐‘delimited-[]subscript๐œ†0delimited-[]superscript๐œ†delimited-[]superscript๐œˆtensor-productsubscriptsuperscript๐‘€italic-ฯ•โ‹…๐œŒsubscript๐œ†0superscript๐œŒsuperscript๐œ†italic-ฯ•subscriptsuperscript๐นsuperscript๐œ‚perpendicular-tosuperscript๐œ†subscriptsuperscript๐นsuperscript๐œƒperpendicular-tosuperscript๐œˆ\displaystyle\cong\bigoplus_{\begin{subarray}{c}\lambda_{0}\in N,\;\lambda^{% \vee},\nu^{\vee}\in N^{\vee}\\ [\lambda_{0}]=[\lambda^{\vee}]=[\nu^{\vee}]\end{subarray}}M^{\phi}_{(\rho(% \lambda_{0})+\rho^{\vee}(\lambda^{\vee}))\cdot\phi}\otimes F^{\eta^{\perp}}_{% \lambda^{\vee}}\otimes F^{\theta^{\perp}}_{\nu^{\vee}}โ‰… โจ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT โˆˆ italic_N , italic_ฮป start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_ฮฝ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT โˆˆ italic_N start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL [ italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ] = [ italic_ฮป start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT ] = [ italic_ฮฝ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT ] end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ• end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_ฯ ( italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_ฮป start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT ) ) โ‹… italic_ฯ• end_POSTSUBSCRIPT โŠ— italic_F start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮท start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โŠ— italic_F start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮธ start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮฝ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT

Observing that LฮธโŸ‚=Qnsubscript๐ฟsuperscript๐œƒperpendicular-tosubscript๐‘„๐‘›L_{\theta^{\perp}}=Q_{n}italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮธ start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT and LฮทโŸ‚=Lฯ†~subscript๐ฟsuperscript๐œ‚perpendicular-tosubscript๐ฟ~๐œ‘L_{\eta^{\perp}}=L_{\tilde{\varphi}}italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮท start_POSTSUPERSCRIPT โŸ‚ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_L start_POSTSUBSCRIPT over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG end_POSTSUBSCRIPT we can conclude that

VฯAsuperscriptsubscript๐‘‰๐œŒ๐ด\displaystyle V_{\rho}^{A}italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT โ‰…โจj=0nโˆ’1โจmโˆˆโ„คโจฮผโˆˆฯ‰j+Qn,ฮปโˆˆPโข(โˆ’mโขnโˆ’j)Mฮป1โŠ—โ‹ฏโŠ—MฮปnโŠ—Fฮปโˆจฯ†~โŠ—FฮผQn.absentsuperscriptsubscriptdirect-sum๐‘—0๐‘›1subscriptdirect-sum๐‘šโ„คsubscriptdirect-sum๐œ‡subscript๐œ”๐‘—subscript๐‘„๐‘›๐œ†๐‘ƒ๐‘š๐‘›๐‘—tensor-productsubscript๐‘€subscript๐œ†1โ‹ฏsubscript๐‘€subscript๐œ†๐‘›subscriptsuperscript๐น~๐œ‘superscript๐œ†subscriptsuperscript๐นsubscript๐‘„๐‘›๐œ‡\displaystyle\cong\bigoplus_{j=0}^{n-1}\bigoplus_{m\in\mathbb{Z}}\bigoplus_{% \begin{subarray}{c}\mu\in\omega_{j}+Q_{n},\\ \lambda\in P(-mn-j)\end{subarray}}M_{\lambda_{1}}\otimes\dots\otimes M_{% \lambda_{n}}\otimes F^{\tilde{\varphi}}_{\lambda^{\vee}}\otimes F^{Q_{n}}_{\mu}.โ‰… โจ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT โจ start_POSTSUBSCRIPT italic_m โˆˆ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT โจ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_ฮผ โˆˆ italic_ฯ‰ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT + italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_ฮป โˆˆ italic_P ( - italic_m italic_n - italic_j ) end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โŠ— โ‹ฏ โŠ— italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โŠ— italic_F start_POSTSUPERSCRIPT over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โŠ— italic_F start_POSTSUPERSCRIPT italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ end_POSTSUBSCRIPT .

โˆŽ

Theorem 3.4.

For all nโ‰ฅ3๐‘›3n\geq 3italic_n โ‰ฅ 3, r=1๐‘Ÿ1r=1italic_r = 1 and ฯ=(1,โ€ฆ,1)T๐œŒsuperscript1โ€ฆ1๐‘‡\rho=(1,\ldots,1)^{T}italic_ฯ = ( 1 , โ€ฆ , 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT an 1ร—n1๐‘›1\times n1 ร— italic_n matrix as above the 3d A-model boundary VOA is

VฯAsuperscriptsubscript๐‘‰๐œŒ๐ด\displaystyle V_{\rho}^{A}italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT โ‰…L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n).absentsubscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle\cong L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n}).โ‰… italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) .
Proof.

It was shown in [adamovicConformalEmbeddingsAffine2019, creutzigTensorCategoriesAffine2021] that L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) is a simple current extension of Lโˆ’1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)โŠ—L1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)tensor-productsubscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›L_{-1}(\mathfrak{sl}_{n})\otimes L_{1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) โŠ— italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ):

L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) โ‰…โจj=0nโˆ’1โจmโˆˆโ„คLโˆ’1โข(๐”ฐโข๐”ฉn,ฮปโข(โˆ’mโขnโˆ’j))โŠ—L1โข(๐”ฐโข๐”ฉn,ฯ‰j)absentsuperscriptsubscriptdirect-sum๐‘—0๐‘›1subscriptdirect-sum๐‘šโ„คtensor-productsubscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›๐œ†๐‘š๐‘›๐‘—subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›subscript๐œ”๐‘—\displaystyle\cong\bigoplus_{j=0}^{n-1}\bigoplus_{m\in\mathbb{Z}}L_{-1}(% \mathfrak{sl}_{n},\lambda(-mn-j))\otimes L_{1}(\mathfrak{sl}_{n},\omega_{j})โ‰… โจ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT โจ start_POSTSUBSCRIPT italic_m โˆˆ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , italic_ฮป ( - italic_m italic_n - italic_j ) ) โŠ— italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , italic_ฯ‰ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT )

Applying Theorems 2.12 and 2.14 gives

L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) โ‰…โจj=0nโˆ’1โจmโˆˆโ„คโจฮผโˆˆฯ‰j+Qn,ฮปโˆˆPโข(โˆ’mโขnโˆ’j)Mฮป1โŠ—โ€ฆโขMฮปnโŠ—Fฮปโˆจฯ†~โŠ—FฮผQnabsentsuperscriptsubscriptdirect-sum๐‘—0๐‘›1subscriptdirect-sum๐‘šโ„คsubscriptdirect-sum๐œ‡subscript๐œ”๐‘—subscript๐‘„๐‘›๐œ†๐‘ƒ๐‘š๐‘›๐‘—tensor-producttensor-productsubscript๐‘€subscript๐œ†1โ€ฆsubscript๐‘€subscript๐œ†๐‘›subscriptsuperscript๐น~๐œ‘superscript๐œ†subscriptsuperscript๐นsubscript๐‘„๐‘›๐œ‡\displaystyle\cong\bigoplus_{j=0}^{n-1}\bigoplus_{m\in\mathbb{Z}}\bigoplus_{% \begin{subarray}{c}\mu\in\omega_{j}+Q_{n},\\ \lambda\in P(-mn-j)\end{subarray}}M_{\lambda_{1}}\otimes\dots M_{\lambda_{n}}% \otimes F^{\tilde{\varphi}}_{\lambda^{\vee}}\otimes F^{Q_{n}}_{\mu}โ‰… โจ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT โจ start_POSTSUBSCRIPT italic_m โˆˆ blackboard_Z end_POSTSUBSCRIPT โจ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_ฮผ โˆˆ italic_ฯ‰ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT + italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_ฮป โˆˆ italic_P ( - italic_m italic_n - italic_j ) end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โŠ— โ€ฆ italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โŠ— italic_F start_POSTSUPERSCRIPT over~ start_ARG italic_ฯ† end_ARG end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮป start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โŠ— italic_F start_POSTSUPERSCRIPT italic_Q start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮผ end_POSTSUBSCRIPT

which is the expression for VฯAsuperscriptsubscript๐‘‰๐œŒ๐ดV_{\rho}^{A}italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT given in Proposition 3.3. โˆŽ

Remark 3.5.

Inย [beemFreeFieldRealisation2023], the above free field realisation was further related to the geometry of ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG and its resolutions. This was achieved by representing the singlet VOA modules appearing above as fixed-charged sectors of symplectic fermions, and by bosonising those to arrive at fields that could be interpreted as CDOs on openly embedded subsets of these varieties.

Remark 3.6.

Inย [ballin3dMirrorSymmetry2023], in the context of 3d mirror symmetry, it was proven that VฯAsubscriptsuperscript๐‘‰๐ด๐œŒV^{A}_{\rho}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT is isomorphic to yet another VOA VฯโˆจBsubscriptsuperscript๐‘‰๐ตsuperscript๐œŒV^{B}_{\rho^{\vee}}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_B end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT, the B-model VOA arising from the (mirror) theory defined by ฯโˆจsuperscript๐œŒ\rho^{\vee}italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT. VฯโˆจBsubscriptsuperscript๐‘‰๐ตsuperscript๐œŒV^{B}_{\rho^{\vee}}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_B end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is also not obviously isomorphic to L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ). We leave the investigation of mirror symmetry to future work.

4. Singular vectors of V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT )

To compute the associated variety of L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ), we first need to consider the maximal submodule of V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ). One way of approaching this task is to identify singular vectors, as these generate submodules.

Proposition 4.1.

The vector

ฯ‡๐œ’\displaystyle\chiitalic_ฯ‡ =E(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขE(โˆ’1)1,2โขnโข|0โŸฉabsentsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1ket0\displaystyle=E^{1,2n-1}_{(-1)}E^{1,2n}_{(-1)}\ket{0}= italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ

is singular in V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ). The submodule generated by this vector U=โŸจฯ‡โŸฉ๐‘ˆdelimited-โŸจโŸฉ๐œ’U=\langle\chi\rangleitalic_U = โŸจ italic_ฯ‡ โŸฉ is a proper non-zero submodule of V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ).

Proof.

To show that ฯ‡๐œ’\chiitalic_ฯ‡ is singular, we must demonstrate that it is annihilated by ๐”ซ^+subscript^๐”ซ\widehat{\mathfrak{n}}_{+}over^ start_ARG fraktur_n end_ARG start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT. Any non-negative degree mode will annihilate ฯ‡๐œ’\chiitalic_ฯ‡ if it commutes with both of E(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11E^{1,2n-1}_{(-1)}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT and E(โˆ’1)1,2โขnsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1E^{1,2n}_{(-1)}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT. Since the relevant commutation relation for these modes is

[E(m)i,j,E(โˆ’1)k,l]subscriptsuperscript๐ธ๐‘–๐‘—๐‘šsubscriptsuperscript๐ธ๐‘˜๐‘™1\displaystyle[E^{i,j}_{(m)},E^{k,l}_{(-1)}][ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT , italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_k , italic_l end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ] =[Ei,j,Ek,l](mโˆ’1)+mโขฮดm,1โขstrโข(Ei,jโขEk,l)absentsubscriptsuperscript๐ธ๐‘–๐‘—superscript๐ธ๐‘˜๐‘™๐‘š1๐‘šsubscript๐›ฟ๐‘š1strsuperscript๐ธ๐‘–๐‘—superscript๐ธ๐‘˜๐‘™\displaystyle=[E^{i,j},E^{k,l}]_{(m-1)}+m\delta_{m,1}\mathrm{str}(E^{i,j}E^{k,% l})= [ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT , italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_k , italic_l end_POSTSUPERSCRIPT ] start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT + italic_m italic_ฮด start_POSTSUBSCRIPT italic_m , 1 end_POSTSUBSCRIPT roman_str ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_k , italic_l end_POSTSUPERSCRIPT )

we need only consider annihilation by operators E(m)i,j,H(m)i,jโˆˆ๐”ซ^+superscriptsubscript๐ธ๐‘š๐‘–๐‘—subscriptsuperscript๐ป๐‘–๐‘—๐‘šsubscript^๐”ซE_{(m)}^{i,j},H^{i,j}_{(m)}\in\widehat{\mathfrak{n}}_{+}italic_E start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT , italic_H start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT โˆˆ over^ start_ARG fraktur_n end_ARG start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT with j=1๐‘—1j=1italic_j = 1 or i=2โขnโˆ’1,2โขn๐‘–2๐‘›12๐‘›i=2n-1,2nitalic_i = 2 italic_n - 1 , 2 italic_n. In Appendixย A, we show that all of the relevant operators annihilate ฯ‡๐œ’\chiitalic_ฯ‡ and so we conclude that ฯ‡๐œ’\chiitalic_ฯ‡ is singular in V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ). Since ฯ‡โ‰ 0๐œ’0\chi\neq 0italic_ฯ‡ โ‰  0 and all positive modes annihilate ฯ‡๐œ’\chiitalic_ฯ‡ which has degree 2, we can also conclude that Uโ‰ V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)๐‘ˆsuperscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›U\neq V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_U โ‰  italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) and Uโ‰ 0๐‘ˆ0U\neq 0italic_U โ‰  0. โˆŽ

As mentioned in Section 2.2.3 the vertex algebra V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) contains two even subalgebras V1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)superscript๐‘‰1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›V^{1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT )ย andย Vโˆ’1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)superscript๐‘‰1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›V^{-1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) with commuting actions. The singular vectors generating maximal submodules for these two subalgebras are known for n>1๐‘›1n>1italic_n > 1 and n>3๐‘›3n>3italic_n > 3, respectivelyย [arakawaSheetsAssociatedVarieties2019]. For n>1๐‘›1n>1italic_n > 1, the image of the singular vector for V1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)superscript๐‘‰1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›V^{1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) in V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) is

ฯ‡+subscript๐œ’\displaystyle\chi_{+}italic_ฯ‡ start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT =(E(โˆ’1)1,n)2โข|0โŸฉabsentsuperscriptsubscriptsuperscript๐ธ1๐‘›12ket0\displaystyle=(E^{1,n}_{(-1)})^{2}\ket{0}= ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ

whilst for n>3๐‘›3n>3italic_n > 3 the image of the singular vector for the Vโˆ’1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)superscript๐‘‰1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›V^{-1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) subalgebra is

ฯ‡โˆ’subscript๐œ’\displaystyle\chi_{-}italic_ฯ‡ start_POSTSUBSCRIPT - end_POSTSUBSCRIPT =(E(โˆ’1)n+1,2โขnโขE(โˆ’1)n+2,2โขnโˆ’1โˆ’E(โˆ’1)n+1,2โขnโˆ’1โขE(โˆ’1)n+2,2โขn)โข|0โŸฉ.absentsubscriptsuperscript๐ธ๐‘›12๐‘›1subscriptsuperscript๐ธ๐‘›22๐‘›11subscriptsuperscript๐ธ๐‘›12๐‘›11subscriptsuperscript๐ธ๐‘›22๐‘›1ket0\displaystyle=(E^{n+1,2n}_{(-1)}E^{n+2,2n-1}_{(-1)}-E^{n+1,2n-1}_{(-1)}E^{n+2,% 2n}_{(-1)})\ket{0}.= ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_n + 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_n + 2 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_n + 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_n + 2 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ) | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ .

For these two vectors, we can easily prove the following lemma.

Lemma 4.2.

Although the vectors ฯ‡+subscript๐œ’\chi_{+}italic_ฯ‡ start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT and ฯ‡โˆ’subscript๐œ’\chi_{-}italic_ฯ‡ start_POSTSUBSCRIPT - end_POSTSUBSCRIPT are not singular vectors of V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) we have ฯ‡ยฑโˆˆโŸจฯ‡โŸฉ=Usubscript๐œ’plus-or-minusdelimited-โŸจโŸฉ๐œ’๐‘ˆ\chi_{\pm}\in\langle\chi\rangle=Uitalic_ฯ‡ start_POSTSUBSCRIPT ยฑ end_POSTSUBSCRIPT โˆˆ โŸจ italic_ฯ‡ โŸฉ = italic_U.

Proof.

It can be checked by an explicit computation that ฯ‡+subscript๐œ’\chi_{+}italic_ฯ‡ start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT, ฯ‡โˆ’subscript๐œ’\chi_{-}italic_ฯ‡ start_POSTSUBSCRIPT - end_POSTSUBSCRIPT are not annihilated by (for instance) E(0)n,n+1subscriptsuperscript๐ธ๐‘›๐‘›10E^{n,n+1}_{(0)}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_n , italic_n + 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT and E(0)1,n+1subscriptsuperscript๐ธ1๐‘›10E^{1,n+1}_{(0)}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_n + 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT, respectively. Therefore, they are not singular vectors of V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ). However, for n>1๐‘›1n>1italic_n > 1 we have

ฯ‡+subscript๐œ’\displaystyle\chi_{+}italic_ฯ‡ start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT =E(1)2โขnโˆ’1,nโขTโขE(1)2โขn,nโขTโขฯ‡,absentsubscriptsuperscript๐ธ2๐‘›1๐‘›1๐‘‡subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›๐‘›1๐‘‡๐œ’\displaystyle=E^{2n-1,n}_{(1)}TE^{2n,n}_{(1)}T\chi,= italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_T italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n , italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_T italic_ฯ‡ ,

whereas for n>3๐‘›3n>3italic_n > 3

ฯ‡โˆ’subscript๐œ’\displaystyle\chi_{-}italic_ฯ‡ start_POSTSUBSCRIPT - end_POSTSUBSCRIPT =E(1)n+2,1โขTโขE(1)n+1,1โขTโขฯ‡.absentsubscriptsuperscript๐ธ๐‘›211๐‘‡subscriptsuperscript๐ธ๐‘›111๐‘‡๐œ’\displaystyle=E^{n+2,1}_{(1)}TE^{n+1,1}_{(1)}T\chi.= italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_n + 2 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_T italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_n + 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_T italic_ฯ‡ .

โˆŽ

Before going on to study the associated variety of ๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\mathfrak{psl}_{n|n}fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT, it appears natural to formulate the following conjecture:

Conjecture 4.3.

The maximal proper submodule of V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) is U๐‘ˆUitalic_U. Equivalently

L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) =V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)/U.absentsuperscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›๐‘ˆ\displaystyle=V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})/U.= italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) / italic_U .

One possible way to probe whether this conjecture is true and prove it is to employ the inverse quantum Hamiltonian reduction methods used, for example, in [fehilyInverseReductionHooktype2023]. Alternatively, one may try to extend results ofย [Gotz:2006qp] to cases that cover the level of interest here.

5. Associated variety of L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT )

The strategy to proving the main theorem is to use our knowledge of the associated varieties of the Lยฑ1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐ฟplus-or-minus1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›L_{\pm 1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT ยฑ 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) subalgebras and incorporate the fact that the submodule U๐‘ˆUitalic_U must at least be contained in the maximal submodule of V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ).

5.1. Associated varieties of Lยฑ1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐ฟplus-or-minus1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›L_{\pm 1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT ยฑ 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT )

We start by stating some known facts about the associated varieties of Lยฑ1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐ฟplus-or-minus1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›L_{\pm 1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT ยฑ 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ), and by deriving some immediate consequences for the associated variety of L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ).

Theorem 5.1 ([arakawaSheetsAssociatedVarieties2019]).

For n>3๐‘›3n>3italic_n > 3

XLโˆ’1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐‘‹subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle X_{L_{-1}(\mathfrak{sl}_{n})}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT =๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏ.absentยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle=\overline{\mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}.= overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG .

For n=2๐‘›2n=2italic_n = 2 and n=3๐‘›3n=3italic_n = 3 it is an SโขLn๐‘†subscript๐ฟ๐‘›SL_{n}italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT-invariant closed subvariety of ๐”ฐโข๐”ฉnโˆ—๐”ฐsuperscriptsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}^{*}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT.

Theorem 5.2 ([arakawaRemarkC_2Cofiniteness2010]).
XL1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐‘‹subscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle X_{L_{1}(\mathfrak{sl}_{n})}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT ={pโขt}.absent๐‘๐‘ก\displaystyle=\{pt\}.= { italic_p italic_t } .

Since we have shown that for n>1๐‘›1n>1italic_n > 1 and n>3๐‘›3n>3italic_n > 3 the singular vectors ฯ‡+subscript๐œ’\chi_{+}italic_ฯ‡ start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT and ฯ‡โˆ’subscript๐œ’\chi_{-}italic_ฯ‡ start_POSTSUBSCRIPT - end_POSTSUBSCRIPT are in U๐‘ˆUitalic_U, respectively, we can conclude the following.

Proposition 5.3.

For nโˆˆ{2,3}๐‘›23n\in\{2,3\}italic_n โˆˆ { 2 , 3 }, set

๐•Š=๐”ฐโข๐”ฉnโˆ—๐•Š๐”ฐsuperscriptsubscript๐”ฉ๐‘›\mathbb{S}=\mathfrak{sl}_{n}^{*}blackboard_S = fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT

whereas for n>3๐‘›3n>3italic_n > 3

๐•Š=๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏ.๐•Šยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathbb{S}=\overline{\mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}.blackboard_S = overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG .

Then for all n>1๐‘›1n>1italic_n > 1, XL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐‘‹subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›X_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT is a closed SโขLn๐‘†subscript๐ฟ๐‘›SL_{n}italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT-invariant subvariety of ๐•Š๐•Š\mathbb{S}blackboard_S.

Proof.

First, note that according to Exampleย 1, there is a surjective map

ฯ€L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n):โ„‚โข[๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|nโˆ—]:subscript๐œ‹subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›โ„‚delimited-[]๐”ญ๐”ฐsuperscriptsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle\pi_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}:\mathbb{C}[\mathfrak{psl}_{n|n}% ^{*}]italic_ฯ€ start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT : blackboard_C [ fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT ] โ† L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)/(tโˆ’2โข๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|nโข[tโˆ’1]โขL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n))โ† absentsubscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›superscript๐‘ก2๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›delimited-[]superscript๐‘ก1subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle\twoheadrightarrow L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})/(t^{-2}\mathfrak{% psl}_{n|n}[t^{-1}]L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n}))โ†  italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) / ( italic_t start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT [ italic_t start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ] italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) )

such that

XL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐‘‹subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle X_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT โ‰…specmโขIL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n).absentspecmsubscript๐ผsubscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle\cong\mathrm{specm}\;I_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}.โ‰… roman_specm italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT .

Following the remarks in Exampleย 1, since odd elements are nilpotent, this is a closed SโขLnร—SโขLn๐‘†subscript๐ฟ๐‘›๐‘†subscript๐ฟ๐‘›SL_{n}\times SL_{n}italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ร— italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT-invariant subvariety of (๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|nโˆ—)0ยฏโ‰…๐”ฐโข๐”ฉnโˆ—ร—๐”ฐโข๐”ฉnโˆ—โ‰…๐”ฐโข๐”ฉnร—๐”ฐโข๐”ฉnsubscript๐”ญ๐”ฐsubscriptsuperscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›ยฏ0๐”ฐsuperscriptsubscript๐”ฉ๐‘›๐”ฐsuperscriptsubscript๐”ฉ๐‘›๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›(\mathfrak{psl}^{*}_{n|n})_{\bar{0}}\cong\mathfrak{sl}_{n}^{*}\times\mathfrak{% sl}_{n}^{*}\cong\mathfrak{sl}_{n}\times\mathfrak{sl}_{n}( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT overยฏ start_ARG 0 end_ARG end_POSTSUBSCRIPT โ‰… fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT ร— fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT โ‰… fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ร— fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT, where we use the identification of Remarkย 2.20. We also have surjective maps for each subalgebra

ฯ€Lยฑ1โข(๐”ฐโข๐”ฉn):โ„‚โข[๐”ฐโข๐”ฉn]:subscript๐œ‹subscript๐ฟplus-or-minus1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›โ„‚delimited-[]๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle\pi_{L_{\pm 1(\mathfrak{sl}_{n})}}:\mathbb{C}[\mathfrak{sl}_{n}]italic_ฯ€ start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT ยฑ 1 ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT : blackboard_C [ fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ] โ† Lยฑ1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)/(tโˆ’2โข๐”ฐโข๐”ฉnโข[tโˆ’1]โขLยฑ1โข(๐”ฐโข๐”ฉn))โ† absentsubscript๐ฟplus-or-minus1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›superscript๐‘ก2๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›delimited-[]superscript๐‘ก1subscript๐ฟplus-or-minus1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle\twoheadrightarrow L_{\pm 1}(\mathfrak{sl}_{n})/(t^{-2}\mathfrak{% sl}_{n}[t^{-1}]L_{\pm 1}(\mathfrak{sl}_{n}))โ†  italic_L start_POSTSUBSCRIPT ยฑ 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) / ( italic_t start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT [ italic_t start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ] italic_L start_POSTSUBSCRIPT ยฑ 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) )

such that

XLยฑ1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐‘‹subscript๐ฟplus-or-minus1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle X_{L_{\pm 1}(\mathfrak{sl}_{n})}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT ยฑ 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT โ‰…specmโขkerโกฯ€Lยฑ1โข(๐”ฐโข๐”ฉn).absentspecmkernelsubscript๐œ‹subscript๐ฟplus-or-minus1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle\cong\mathrm{specm}\ker\pi_{L_{\pm 1}(\mathfrak{sl}_{n})}.โ‰… roman_specm roman_ker italic_ฯ€ start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT ยฑ 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT .

We showed in Lemmaย 4.2 that for n>3๐‘›3n>3italic_n > 3 the singular vectors ฯ‡+subscript๐œ’\chi_{+}italic_ฯ‡ start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT and ฯ‡โˆ’subscript๐œ’\chi_{-}italic_ฯ‡ start_POSTSUBSCRIPT - end_POSTSUBSCRIPT generating maxmial submodules of Vยฑ1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)superscript๐‘‰plus-or-minus1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›V^{\pm 1}(\mathfrak{sl}_{n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT ยฑ 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) are in U๐‘ˆUitalic_U, and therefore in the maximal submodule of V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ). Thus, we can conclude from Lemmaย 2.17

IL1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)ร—ILโˆ’1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐ผsubscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›subscript๐ผsubscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle I_{L_{1}(\mathfrak{sl}_{n})}\times I_{L_{-1}(\mathfrak{sl}_{n})}italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT ร— italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT โІIL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n),absentsubscript๐ผsubscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle\subseteq I_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})},โІ italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT ,

so that

XL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐‘‹subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle X_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT โІ{pโขt}ร—๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏโ‰…๐•Š.absent๐‘๐‘กยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›๐•Š\displaystyle\subseteq\{pt\}\times\overline{\mathbb{S}_{\mathrm{min}}(% \mathfrak{sl}_{n})}\cong\mathbb{S}.โІ { italic_p italic_t } ร— overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG โ‰… blackboard_S .

Similarly for nโˆˆ{1,2}๐‘›12n\in\{1,2\}italic_n โˆˆ { 1 , 2 } we can conclude that

IL1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)ร—IV1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐ผsubscript๐ฟ1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›subscript๐ผsuperscript๐‘‰1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle I_{L_{1}(\mathfrak{sl}_{n})}\times I_{V^{1}(\mathfrak{sl}_{n})}italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT ร— italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT โІIL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n),absentsubscript๐ผsubscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle\subseteq I_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})},โІ italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT ,

which also implies

XL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐‘‹subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle X_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT โІ{pโขt}ร—๐”ฐโข๐”ฉnโ‰…๐•Š.absent๐‘๐‘ก๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›๐•Š\displaystyle\subseteq\{pt\}\times\mathfrak{sl}_{n}\cong\mathbb{S}.โІ { italic_p italic_t } ร— fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT โ‰… blackboard_S .

โˆŽ

5.2. Associated variety of L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT )

Physical expectations from the 3d A-model for SQED[n๐‘›nitalic_n] tell us that we should have

XL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐‘‹subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle X_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT =๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏ.absentยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle=\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}.= overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG .

Notice that Propositionย 5.3 is compatible with this expectation, because as discussed in Sectionย 2.3.2, we have ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏโŠ‚๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏโŠ‚๐”ฐโข๐”ฉnโ‰…๐”ฐโข๐”ฉnโˆ—ยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›ยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›๐”ฐsuperscriptsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}\subset\overline{% \mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}\subset\mathfrak{sl}_{n}\cong% \mathfrak{sl}_{n}^{*}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG โŠ‚ overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG โŠ‚ fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT โ‰… fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT.

In order to prove that the physical expectation holds, we first find vectors in U๐‘ˆUitalic_U (and so in the maximal submodule of V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT )), whose image in the reduced C2subscript๐ถ2C_{2}italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT-algebra correspond to all 2ร—2222\times 22 ร— 2 minors of ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT discussed in Remarkย 2.20. These include those minors that for n>3๐‘›3n>3italic_n > 3 do not vanish on ๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG, a distinction that for completeness we discuss in Appendixย B.

Proposition 5.4.

XV1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)/UโІ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏsubscript๐‘‹superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›๐‘ˆยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›X_{V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})/U}\subseteq\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(% \mathfrak{sl}_{n})}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) / italic_U end_POSTSUBSCRIPT โІ overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG.

Proof.

Consider the map

ฮจ:V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n):ฮจsuperscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle\Psi:{V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}roman_ฮจ : italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) โ†’RV1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)=โ„‚โข[๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|nโˆ—]โ†’absentsubscript๐‘…superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›โ„‚delimited-[]๐”ญ๐”ฐsuperscriptsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle\to R_{V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}=\mathbb{C}[\mathfrak{psl}_{n|% n}^{*}]โ†’ italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT = blackboard_C [ fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT ]
v๐‘ฃ\displaystyle vitalic_v โ†ฆ{Xฮฑ1โขโ€ฆโขXฮฑk,v=E(โˆ’1)ฮฑ1โขโ€ฆโขE(โˆ’1)ฮฑkโข|0โŸฉโˆ‰C2โข(V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n))0,vโˆˆC2โข(V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n))maps-toabsentcasessubscript๐‘‹subscript๐›ผ1โ€ฆsubscript๐‘‹subscript๐›ผ๐‘˜๐‘ฃsubscriptsuperscript๐ธsubscript๐›ผ11โ€ฆsubscriptsuperscript๐ธsubscript๐›ผ๐‘˜1ket0subscript๐ถ2superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›0๐‘ฃsubscript๐ถ2superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle\mapsto\begin{cases}X_{\alpha_{1}}\dots X_{\alpha_{k}},&v=E^{% \alpha_{1}}_{(-1)}\dots E^{\alpha_{k}}_{(-1)}\ket{0}\notin C_{2}(V^{1}(% \mathfrak{psl}_{n|n}))\\ 0,&v\in C_{2}(V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n}))\end{cases}โ†ฆ { start_ROW start_CELL italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮฑ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT โ€ฆ italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮฑ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , end_CELL start_CELL italic_v = italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮฑ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT โ€ฆ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮฑ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ โˆ‰ italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 , end_CELL start_CELL italic_v โˆˆ italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) ) end_CELL end_ROW

where the Xฮฑsubscript๐‘‹๐›ผX_{\alpha}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_ฮฑ end_POSTSUBSCRIPT correspond to the coordinates of elementary matrices in Endโข(โ„‚n|n)Endsuperscriptโ„‚conditional๐‘›๐‘›\mathrm{End}(\mathbb{C}^{n|n})roman_End ( blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ) with indices matching those of ฮฑ๐›ผ\alphaitalic_ฮฑ. We then denote by ฮจ~=ฯƒโˆ˜ฮจ~ฮจ๐œŽฮจ\tilde{\Psi}=\sigma\circ\Psiover~ start_ARG roman_ฮจ end_ARG = italic_ฯƒ โˆ˜ roman_ฮจ the composition with the reduction map.

For n+1โ‰คi<kโ‰ค2โขn๐‘›1๐‘–๐‘˜2๐‘›n+1\leq i<k\leq 2nitalic_n + 1 โ‰ค italic_i < italic_k โ‰ค 2 italic_n , n+1โ‰คj<lโ‰ค2โขnโˆ’1๐‘›1๐‘—๐‘™2๐‘›1n+1\leq j<l\leq 2n-1italic_n + 1 โ‰ค italic_j < italic_l โ‰ค 2 italic_n - 1 define the vector

ui,k,j,l=subscript๐‘ข๐‘–๐‘˜๐‘—๐‘™absent\displaystyle u_{i,k,j,l}=italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_k , italic_j , italic_l end_POSTSUBSCRIPT = E(1)k,1โขTโขE(1)i,1โขTโขE(0)2โขn,lโขE(0)2โขnโˆ’1,jโขฯ‡subscriptsuperscript๐ธ๐‘˜11๐‘‡subscriptsuperscript๐ธ๐‘–11๐‘‡subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›๐‘™0subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›1๐‘—0๐œ’\displaystyle E^{k,1}_{(1)}TE^{i,1}_{(1)}TE^{2n,l}_{(0)}E^{2n-1,j}_{(0)}\chiitalic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_k , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_T italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_T italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n , italic_l end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ‡ ,

whereas for n+1โ‰คi<kโ‰ค2โขnโˆ’1๐‘›1๐‘–๐‘˜2๐‘›1n+1\leq i<k\leq 2n-1italic_n + 1 โ‰ค italic_i < italic_k โ‰ค 2 italic_n - 1 , n+1โ‰คj<2โขnโˆ’1๐‘›1๐‘—2๐‘›1n+1\leq j<2n-1italic_n + 1 โ‰ค italic_j < 2 italic_n - 1 l=2โขn๐‘™2๐‘›l=2nitalic_l = 2 italic_n the small variation thereof

ui,k,j,lsubscript๐‘ข๐‘–๐‘˜๐‘—๐‘™\displaystyle u_{i,k,j,l}italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_k , italic_j , italic_l end_POSTSUBSCRIPT =E(1)k,1โขTโขE(1)i,1โขTโขE(0)2โขnโˆ’1,jโขฯ‡,absentsubscriptsuperscript๐ธ๐‘˜11๐‘‡subscriptsuperscript๐ธ๐‘–11๐‘‡subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›1๐‘—0๐œ’\displaystyle=E^{k,1}_{(1)}TE^{i,1}_{(1)}TE^{2n-1,j}_{(0)}\chi,= italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_k , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_T italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_T italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ‡ ,

and finally for j=2โขnโˆ’1๐‘—2๐‘›1j=2n-1italic_j = 2 italic_n - 1 and l=2โขn๐‘™2๐‘›l=2nitalic_l = 2 italic_n

ui,k,j,lsubscript๐‘ข๐‘–๐‘˜๐‘—๐‘™\displaystyle u_{i,k,j,l}italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_k , italic_j , italic_l end_POSTSUBSCRIPT =E(1)2โขn,1โขTโขE(1)2โขnโˆ’1,1โขTโขฯ‡.absentsubscriptsuperscript๐ธ2๐‘›11๐‘‡subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›111๐‘‡๐œ’\displaystyle=E^{2n,1}_{(1)}TE^{2n-1,1}_{(1)}T\chi.= italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_T italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_T italic_ฯ‡ .

Compute for instance ui,j,j,isubscript๐‘ข๐‘–๐‘—๐‘—๐‘–u_{i,j,j,i}italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j , italic_j , italic_i end_POSTSUBSCRIPT for i<j<2โขn๐‘–๐‘—2๐‘›i<j<2nitalic_i < italic_j < 2 italic_n:

ui,j,j,i=subscript๐‘ข๐‘–๐‘—๐‘—๐‘–absent\displaystyle u_{i,j,j,i}=italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j , italic_j , italic_i end_POSTSUBSCRIPT = E(1)j,1โขTโขE(1)i,1โขTโขE(0)2โขn,jโขE(0)2โขnโˆ’1,iโขฯ‡subscriptsuperscript๐ธ๐‘—11๐‘‡subscriptsuperscript๐ธ๐‘–11๐‘‡subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›๐‘—0subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›1๐‘–0๐œ’\displaystyle E^{j,1}_{(1)}TE^{i,1}_{(1)}TE^{2n,j}_{(0)}E^{2n-1,i}_{(0)}\chiitalic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_j , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_T italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_T italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ‡
=(D(โˆ’1)i,1D(โˆ’1)j,1โˆ’E(โˆ’1)j,iE(โˆ’1)i,j+E(โˆ’1)j,1E(โˆ’1)1,jโˆ’E(โˆ’1)1,iE(โˆ’1)i,1\displaystyle=(D^{i,1}_{(-1)}D^{j,1}_{(-1)}-E^{j,i}_{(-1)}E^{i,j}_{(-1)}+E^{j,% 1}_{(-1)}E^{1,j}_{(-1)}-E^{1,i}_{(-1)}E^{i,1}_{(-1)}= ( italic_D start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_D start_POSTSUPERSCRIPT italic_j , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_j , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT + italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_j , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_i end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT
โˆ’D(โˆ’2)i,1โˆ’D(โˆ’2)j,1โˆ’E(โˆ’2)i,1โˆ’E(โˆ’2)1,j)|0โŸฉ.\displaystyle\ \ \ \ -D^{i,1}_{(-2)}-D^{j,1}_{(-2)}-E^{i,1}_{(-2)}-E^{1,j}_{(-% 2)})\ket{0}.- italic_D start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 2 ) end_POSTSUBSCRIPT - italic_D start_POSTSUPERSCRIPT italic_j , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 2 ) end_POSTSUBSCRIPT - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 2 ) end_POSTSUBSCRIPT - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 2 ) end_POSTSUBSCRIPT ) | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ .

Since we ultimately only consider even terms with no modes of degree greater than 1111, only the first two terms will remain under application of ฮจ~~ฮจ\tilde{\Psi}over~ start_ARG roman_ฮจ end_ARG, and we get

ฮจ~โข(ui,j,j,i)~ฮจsubscript๐‘ข๐‘–๐‘—๐‘—๐‘–\displaystyle\tilde{\Psi}(u_{i,j,j,i})over~ start_ARG roman_ฮจ end_ARG ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j , italic_j , italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) =Xi,jโขXj,iโˆ’Xj,jโขXi,i,absentsubscript๐‘‹๐‘–๐‘—subscript๐‘‹๐‘—๐‘–subscript๐‘‹๐‘—๐‘—subscript๐‘‹๐‘–๐‘–\displaystyle=X_{i,j}X_{j,i}-X_{j,j}X_{i,i},= italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_j , italic_i end_POSTSUBSCRIPT - italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_j , italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_i end_POSTSUBSCRIPT ,

which are some of the desired minors of ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT discussed inย 2.3.1, Remarkย 2.20 and Appendixย B.666Notice that due to the range of i,j,k,l๐‘–๐‘—๐‘˜๐‘™i,j,k,litalic_i , italic_j , italic_k , italic_l, these minors are in ๐”ฐโข๐”ฉnโ‰…RV1โข(๐”ฐโข๐”ฉn)๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›subscript๐‘…superscript๐‘‰1๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}\cong R_{V^{1}(\mathfrak{sl}_{n})}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT โ‰… italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT, as required. In the decomposition outlined in Appendixย B, these are minors in V1,2subscript๐‘‰12V_{1,2}italic_V start_POSTSUBSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUBSCRIPT that do not vanish on ๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG. A similar, albeit simpler computation shows that the following holds for all n+1โ‰คi<kโ‰ค2โขn๐‘›1๐‘–๐‘˜2๐‘›n+1\leq i<k\leq 2nitalic_n + 1 โ‰ค italic_i < italic_k โ‰ค 2 italic_n, n+1โ‰คj<lโ‰ค2โขn๐‘›1๐‘—๐‘™2๐‘›n+1\leq j<l\leq 2nitalic_n + 1 โ‰ค italic_j < italic_l โ‰ค 2 italic_n

ฮจ~โข(ui,k,j,l)~ฮจsubscript๐‘ข๐‘–๐‘˜๐‘—๐‘™\displaystyle\tilde{\Psi}(u_{i,k,j,l})over~ start_ARG roman_ฮจ end_ARG ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_k , italic_j , italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) =Xi,jโขXk,lโˆ’Xk,jโขXi,l,absentsubscript๐‘‹๐‘–๐‘—subscript๐‘‹๐‘˜๐‘™subscript๐‘‹๐‘˜๐‘—subscript๐‘‹๐‘–๐‘™\displaystyle=X_{i,j}X_{k,l}-X_{k,j}X_{i,l},= italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_l end_POSTSUBSCRIPT - italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_l end_POSTSUBSCRIPT ,

covering all of the 2ร—2222\times 22 ร— 2 minors of ๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{sl}_{n}fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT. By construction ui,k,j,lโˆˆUsubscript๐‘ข๐‘–๐‘˜๐‘—๐‘™๐‘ˆu_{i,k,j,l}\in Uitalic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_k , italic_j , italic_l end_POSTSUBSCRIPT โˆˆ italic_U and so ฮจ~โข(ui,k,j,l)โˆˆIV1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)/U~ฮจsubscript๐‘ข๐‘–๐‘˜๐‘—๐‘™subscript๐ผsuperscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›๐‘ˆ\tilde{\Psi}(u_{i,k,j,l})\in I_{V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})/U}over~ start_ARG roman_ฮจ end_ARG ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_k , italic_j , italic_l end_POSTSUBSCRIPT ) โˆˆ italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) / italic_U end_POSTSUBSCRIPT. Thus, all of the 2ร—2222\times 22 ร— 2 minors must vanish on XV1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)/Usubscript๐‘‹superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›๐‘ˆX_{{V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}/U}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) / italic_U end_POSTSUBSCRIPT. The result follows. โˆŽ

We are now in a position to prove the main theorem:

Theorem 5.5.

For n>1๐‘›1n>1italic_n > 1

XL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐‘‹subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\displaystyle X_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT =๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏ.absentยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle=\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}.= overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG .
Proof.

It is known that L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) is not C2subscript๐ถ2C_{2}italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT-cofinite [gorelikSimplicityVacuumModules2006, ยง0.4]. This implies dimXL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)โ‰ 0dimensionsubscript๐‘‹subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›0\dim X_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}\neq 0roman_dim italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT โ‰  0 so we can conclude XL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)โ‰ {pโขt}subscript๐‘‹subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›๐‘๐‘กX_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}\neq\{pt\}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT โ‰  { italic_p italic_t }. Moreover, by Propositionย 5.4, XL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)โІXV1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)/UโІ๐•†minยฏsubscript๐‘‹subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›subscript๐‘‹superscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›๐‘ˆยฏsubscript๐•†minX_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}\subseteq X_{V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})/U}% \subseteq\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT โІ italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) / italic_U end_POSTSUBSCRIPT โІ overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT end_ARG. The only non-trivial SโขLn๐‘†subscript๐ฟ๐‘›SL_{n}italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT-invariant subvarieties of ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG are itself and ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)subscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ). However XL1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐‘‹subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›X_{L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}italic_X start_POSTSUBSCRIPT italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT must be closed, hence the result. โˆŽ

Corollary 5.6.

For all n>1๐‘›1n>1italic_n > 1 the VOA L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) is quasi-lisse.

Proof.

This follows since ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG is known to have finitely many symplectic leaves. โˆŽ

5.3. Symplectic dual pairs from L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT )

We conclude with a remark on symplectic duality. As mentioned in the introduction, an immediate application of Theoremย 8.32 and Propositionย 8.39 ofย [ballin3dMirrorSymmetry2023] gives the following

Theorem 5.7 ([ballin3dMirrorSymmetry2023]).

For SQED[n๐‘›nitalic_n], with ๐ŸฯAโˆˆ๐’žฯAsuperscriptsubscript1๐œŒ๐ดsuperscriptsubscript๐’ž๐œŒ๐ด\mathbf{1}_{\rho}^{A}\in\mathcal{C}_{\rho}^{A}bold_1 start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT โˆˆ caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT the tensor unit in a suitable category of modules ๐’žฯAsuperscriptsubscript๐’ž๐œŒ๐ด\mathcal{C}_{\rho}^{A}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT for VฯAsubscriptsuperscript๐‘‰๐ด๐œŒV^{A}_{\rho}italic_V start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT, we have

Extโˆ™โข(๐ŸฯA,๐ŸฯA)โ‰…โ„‚โข[Anโˆ’1].superscriptExtโˆ™superscriptsubscript1๐œŒ๐ดsuperscriptsubscript1๐œŒ๐ดโ„‚delimited-[]subscript๐ด๐‘›1\displaystyle\mathrm{Ext}^{\bullet}\left(\mathbf{1}_{\rho}^{A},\mathbf{1}_{% \rho}^{A}\right)\cong\mathbb{C}[A_{n-1}].roman_Ext start_POSTSUPERSCRIPT โˆ™ end_POSTSUPERSCRIPT ( bold_1 start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT , bold_1 start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT ) โ‰… blackboard_C [ italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT ] .
Proof.

It is shown inย [ballin3dMirrorSymmetry2023], Theoremย 8.32 that ๐’žฯAโ‰…๐’žฯโˆจBsuperscriptsubscript๐’ž๐œŒ๐ดsuperscriptsubscript๐’žsuperscript๐œŒ๐ต\mathcal{C}_{\rho}^{A}\cong\mathcal{C}_{\rho^{\vee}}^{B}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_A end_POSTSUPERSCRIPT โ‰… caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_B end_POSTSUPERSCRIPT, where ๐’žฯโˆจBsuperscriptsubscript๐’žsuperscript๐œŒ๐ต\mathcal{C}_{\rho^{\vee}}^{B}caligraphic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_B end_POSTSUPERSCRIPT the category of modules for yet another VOA VฯโˆจBsuperscriptsubscript๐‘‰superscript๐œŒ๐ตV_{\rho^{\vee}}^{B}italic_V start_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_B end_POSTSUPERSCRIPT (see also Remarkย 3.6). Moreover, according to Propositionย 8.39 the self-extensions of the tensor unit in this category is the coordinate ring on the Higgs branch of the theory determined by ฯโˆจsuperscript๐œŒ\rho^{\vee}italic_ฯ start_POSTSUPERSCRIPT โˆจ end_POSTSUPERSCRIPT, seeย (1) and the subsequent discussion. Unpacking the definitions, this Higgs branch is the Anโˆ’1subscript๐ด๐‘›1A_{n-1}italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT singularity. โˆŽ

Thus, we can extract very concretely the symplectic dual pair ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG and Anโˆ’1subscript๐ด๐‘›1A_{n-1}italic_A start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT singularity from the VOA L1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript๐ฟ1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›L_{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})italic_L start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ).

Appendix A

We outline in this appendix the computations necessary to demonstrate that the vector ฯ‡๐œ’\chiitalic_ฯ‡ is annihilated by the elements of ๐”ซ^+โŠ‚V1โข(๐”ญโข๐”ฐโข๐”ฉn|n)subscript^๐”ซsuperscript๐‘‰1๐”ญ๐”ฐsubscript๐”ฉconditional๐‘›๐‘›\widehat{\mathfrak{n}}_{+}\subset{V^{1}(\mathfrak{psl}_{n|n})}over^ start_ARG fraktur_n end_ARG start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT โŠ‚ italic_V start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_p fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n | italic_n end_POSTSUBSCRIPT ). For degree zero elements, we only have operators E(0)i,jsubscriptsuperscript๐ธ๐‘–๐‘—0E^{i,j}_{(0)}italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT with i<j๐‘–๐‘—i<jitalic_i < italic_j and so as suggested in the proof to Proposition 4.1, we only need to check the following:

E(0)2โขnโˆ’1,2โขnโขฯ‡superscriptsubscript๐ธ02๐‘›12๐‘›๐œ’\displaystyle E_{(0)}^{2n-1,2n}\chiitalic_E start_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT italic_ฯ‡ =(โˆ’E(โˆ’1)1,2โขnโขE(โˆ’1)1,2โขn+E(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขE(0)2โขnโˆ’1,2โขnโขE(โˆ’1)1,2โขn)โข|0โŸฉabsentsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›12๐‘›0subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1ket0\displaystyle=(-E^{1,2n}_{(-1)}E^{1,2n}_{(-1)}+E^{1,2n-1}_{(-1)}E^{2n-1,2n}_{(% 0)}E^{1,2n}_{(-1)})\ket{0}= ( - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT + italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ) | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=0.absent0\displaystyle=0.= 0 .

For elements of positive degree m>0๐‘š0m>0italic_m > 0, we need to consider the following where jโ‰ 1๐‘—1j\neq 1italic_j โ‰  1 and iโ‰ 1,2โขn,2โขnโˆ’1๐‘–12๐‘›2๐‘›1i\neq 1,2n,2n-1italic_i โ‰  1 , 2 italic_n , 2 italic_n - 1 we can compute:

E(m)2โขnโˆ’1,jโขฯ‡subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›1๐‘—๐‘š๐œ’\displaystyle E^{2n-1,j}_{(m)}\chiitalic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ‡ =(โˆ’E(mโˆ’1)1,jโขE(โˆ’1)1,2โขnยฑE(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขE(m)2โขnโˆ’1,jโขE(โˆ’1)1,2โขn)โข|0โŸฉabsentplus-or-minussubscriptsuperscript๐ธ1๐‘—๐‘š1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›1๐‘—๐‘šsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1ket0\displaystyle=(-E^{1,j}_{(m-1)}E^{1,2n}_{(-1)}\pm E^{1,2n-1}_{(-1)}E^{2n-1,j}_% {(m)}E^{1,2n}_{(-1)})\ket{0}= ( - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ยฑ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ) | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=0absent0\displaystyle=0= 0
E(m)2โขn,jโขฯ‡subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›๐‘—๐‘š๐œ’\displaystyle E^{2n,j}_{(m)}\chiitalic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ‡ =ยฑE(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขE(m)2โขn,jโขE(โˆ’1)1,2โขnโข|0โŸฉabsentplus-or-minussubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›๐‘—๐‘šsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1ket0\displaystyle=\pm E^{1,2n-1}_{(-1)}E^{2n,j}_{(m)}E^{1,2n}_{(-1)}\ket{0}= ยฑ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=โˆ“E(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขE(mโˆ’1)1,jโข|0โŸฉabsentminus-or-plussubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ธ1๐‘—๐‘š1ket0\displaystyle=\mp E^{1,2n-1}_{(-1)}E^{1,j}_{(m-1)}\ket{0}= โˆ“ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=0absent0\displaystyle=0= 0
E(m)i,1โขฯ‡subscriptsuperscript๐ธ๐‘–1๐‘š๐œ’\displaystyle E^{i,1}_{(m)}\chiitalic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ‡ =(E(mโˆ’1)i,2โขnโˆ’1โขE(โˆ’1)1,2โขnยฑE(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขE(m)i,1โขE(โˆ’1)1,2โขn)โข|0โŸฉabsentplus-or-minussubscriptsuperscript๐ธ๐‘–2๐‘›1๐‘š1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ธ๐‘–1๐‘šsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1ket0\displaystyle=(E^{i,2n-1}_{(m-1)}E^{1,2n}_{(-1)}\pm E^{1,2n-1}_{(-1)}E^{i,1}_{% (m)}E^{1,2n}_{(-1)})\ket{0}= ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ยฑ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ) | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=ยฑE(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขE(mโˆ’1)i,2โขnโข|0โŸฉabsentplus-or-minussubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ธ๐‘–2๐‘›๐‘š1ket0\displaystyle=\pm E^{1,2n-1}_{(-1)}E^{i,2n}_{(m-1)}\ket{0}= ยฑ italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=0absent0\displaystyle=0= 0
E(m)2โขnโˆ’1,1โขฯ‡subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›11๐‘š๐œ’\displaystyle E^{2n-1,1}_{(m)}\chiitalic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ‡ =(D(mโˆ’1)2โขnโˆ’1,1โขE(โˆ’1)1,2โขnโˆ’ฮดm,1โขE(โˆ’1)1,2โขnโˆ’E(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขE(m)2โขnโˆ’1,1โขE(โˆ’1)1,2โขn)โข|0โŸฉabsentsubscriptsuperscript๐ท2๐‘›11๐‘š1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1subscript๐›ฟ๐‘š1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›11๐‘šsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1ket0\displaystyle=(D^{2n-1,1}_{(m-1)}E^{1,2n}_{(-1)}-\delta_{m,1}E^{1,2n}_{(-1)}-E% ^{1,2n-1}_{(-1)}E^{2n-1,1}_{(m)}E^{1,2n}_{(-1)})\ket{0}= ( italic_D start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT - italic_ฮด start_POSTSUBSCRIPT italic_m , 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ) | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=(E(mโˆ’2)1,2โขnโˆ’ฮดm,1โขE(โˆ’1)1,2โขnโˆ’E(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขE(mโˆ’1)2โขnโˆ’1,2โขn)โข|0โŸฉabsentsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›๐‘š2subscript๐›ฟ๐‘š1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›12๐‘›๐‘š1ket0\displaystyle=(E^{1,2n}_{(m-2)}-\delta_{m,1}E^{1,2n}_{(-1)}-E^{1,2n-1}_{(-1)}E% ^{2n-1,2n}_{(m-1)})\ket{0}= ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 2 ) end_POSTSUBSCRIPT - italic_ฮด start_POSTSUBSCRIPT italic_m , 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ) | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=0absent0\displaystyle=0= 0

where we note the choice of ยฑplus-or-minus\pmยฑ in the above depends on the values of i๐‘–iitalic_i and j๐‘—jitalic_j which determines whether the corresponding element of ๐”ซ^+subscript^๐”ซ\widehat{\mathfrak{n}}_{+}over^ start_ARG fraktur_n end_ARG start_POSTSUBSCRIPT + end_POSTSUBSCRIPT is even or odd. We also have

E(m)2โขn,1โขฯ‡subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›1๐‘š๐œ’\displaystyle E^{2n,1}_{(m)}\chiitalic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ‡ =(E(mโˆ’1)2โขn,2โขnโˆ’1โขE(โˆ’1)1,2โขnโˆ’E(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขE(m)2โขn,1โขE(โˆ’1)1,2โขn)โข|0โŸฉabsentsubscriptsuperscript๐ธ2๐‘›2๐‘›1๐‘š1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ธ2๐‘›1๐‘šsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1ket0\displaystyle=(E^{2n,2n-1}_{(m-1)}E^{1,2n}_{(-1)}-E^{1,2n-1}_{(-1)}E^{2n,1}_{(% m)}E^{1,2n}_{(-1)})\ket{0}= ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ) | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=(โˆ’E(mโˆ’2)1,2โขnโˆ’1โˆ’E(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขD(mโˆ’1)2โขn,1+ฮดm,1โขE(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1)โข|0โŸฉabsentsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1๐‘š2subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ท2๐‘›1๐‘š1subscript๐›ฟ๐‘š1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11ket0\displaystyle=(-E^{1,2n-1}_{(m-2)}-E^{1,2n-1}_{(-1)}D^{2n,1}_{(m-1)}+\delta_{m% ,1}E^{1,2n-1}_{(-1)})\ket{0}= ( - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 2 ) end_POSTSUBSCRIPT - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_D start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n , 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT + italic_ฮด start_POSTSUBSCRIPT italic_m , 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ) | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=0absent0\displaystyle=0= 0
H(m)2โขnโˆ’2,2โขnโˆ’1โขฯ‡subscriptsuperscript๐ป2๐‘›22๐‘›1๐‘š๐œ’\displaystyle H^{2n-2,2n-1}_{(m)}\chiitalic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 2 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ‡ =(E(mโˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขE(โˆ’1)1,2โขn+E(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขH(m)2โขnโˆ’2,2โขnโˆ’1โขE(โˆ’1)1,2โขn)โข|0โŸฉabsentsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1๐‘š1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ป2๐‘›22๐‘›1๐‘šsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1ket0\displaystyle=(E^{1,2n-1}_{(m-1)}E^{1,2n}_{(-1)}+E^{1,2n-1}_{(-1)}H^{2n-2,2n-1% }_{(m)}E^{1,2n}_{(-1)})\ket{0}= ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT + italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 2 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ) | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=0absent0\displaystyle=0= 0
H(m)2โขnโˆ’1,2โขnโขฯ‡subscriptsuperscript๐ป2๐‘›12๐‘›๐‘š๐œ’\displaystyle H^{2n-1,2n}_{(m)}\chiitalic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ‡ =(โˆ’E(mโˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขE(โˆ’1)1,2โขn+E(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขH(m)2โขnโˆ’1,2โขnโขE(โˆ’1)1,2โขn)โข|0โŸฉabsentsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1๐‘š1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ป2๐‘›12๐‘›๐‘šsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›1ket0\displaystyle=(-E^{1,2n-1}_{(m-1)}E^{1,2n}_{(-1)}+E^{1,2n-1}_{(-1)}H^{2n-1,2n}% _{(m)}E^{1,2n}_{(-1)})\ket{0}= ( - italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT + italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 italic_n - 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ) | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=E(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขE(mโˆ’1)1,2โขnโข|0โŸฉabsentsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›๐‘š1ket0\displaystyle=E^{1,2n-1}_{(-1)}E^{1,2n}_{(m-1)}\ket{0}= italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=0absent0\displaystyle=0= 0
H(m)1,2โขฯ‡subscriptsuperscript๐ป12๐‘š๐œ’\displaystyle H^{1,2}_{(m)}\chiitalic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_ฯ‡ =(E(mโˆ’1)1,2โขnโˆ’1E(โˆ’1)1,2โขn+E(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1H(m)1,2E(โˆ’1)1,2โขn)]|0โŸฉ\displaystyle=(E^{1,2n-1}_{(m-1)}E^{1,2n}_{(-1)}+E^{1,2n-1}_{(-1)}H^{1,2}_{(m)% }E^{1,2n}_{(-1)})]\ket{0}= ( italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT + italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ) ] | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=E(โˆ’1)1,2โขnโˆ’1โขE(mโˆ’1)1,2โขnโข|0โŸฉabsentsubscriptsuperscript๐ธ12๐‘›11subscriptsuperscript๐ธ12๐‘›๐‘š1ket0\displaystyle=E^{1,2n-1}_{(-1)}E^{1,2n}_{(m-1)}\ket{0}= italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT 1 , 2 italic_n end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m - 1 ) end_POSTSUBSCRIPT | start_ARG 0 end_ARG โŸฉ
=0.absent0\displaystyle=0.= 0 .

Appendix B

In this appendix, we discuss the sheets ๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG and their relations to the minimal nilpotent orbits ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG. Recall from Sectionย 2.3.2 that since the minimal nilpotent orbit of type A corresponds to the partition ฮฑ=(2,1,โ€ฆ,1)๐›ผ21โ€ฆ1\alpha=(2,1,\dots,1)italic_ฮฑ = ( 2 , 1 , โ€ฆ , 1 ), then the Levi subalgebra entering the definition of the sheet is determined by the conjugate partition ฮฑยฏ=(nโˆ’1,1)ยฏ๐›ผ๐‘›11\overline{\alpha}=(n-1,1)overยฏ start_ARG italic_ฮฑ end_ARG = ( italic_n - 1 , 1 ). Let

hksubscriptโ„Ž๐‘˜\displaystyle h_{k}italic_h start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT =diagโข(0,โ€ฆ,0โŸkโˆ’1,1,โˆ’1,0,โ€ฆ,0โŸnโˆ’kโˆ’1)absentdiagsubscriptโŸ0โ€ฆ0๐‘˜111subscriptโŸ0โ€ฆ0๐‘›๐‘˜1\displaystyle=\mathrm{diag}\big{(}\underbrace{0,\dots,0}_{k-1},1,-1,% \underbrace{0,\dots,0}_{n-k-1}\big{)}= roman_diag ( underโŸ start_ARG 0 , โ€ฆ , 0 end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT , 1 , - 1 , underโŸ start_ARG 0 , โ€ฆ , 0 end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n - italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT )

be the standard basis for ๐”ฅโŠ‚๐”ฐโข๐”ฉn๐”ฅ๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathfrak{h}\subset\mathfrak{sl}_{n}fraktur_h โŠ‚ fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT. The centre of the Levi subalgebra corresponding to the partition ฮฑยฏยฏ๐›ผ\overline{\alpha}overยฏ start_ARG italic_ฮฑ end_ARG can be expressed explicitly as

๐”ทโข(๐”ฉ)๐”ท๐”ฉ\displaystyle\mathfrak{z}(\mathfrak{l})fraktur_z ( fraktur_l ) ={Y1โขโˆ‘i=1nโˆ’1(nโˆ’i)โขhiโˆฃY1โˆˆโ„‚}absentconditional-setsubscript๐‘Œ1superscriptsubscript๐‘–1๐‘›1๐‘›๐‘–subscriptโ„Ž๐‘–subscript๐‘Œ1โ„‚\displaystyle=\left\{Y_{1}\sum_{i=1}^{n-1}(n-i)h_{i}\mid Y_{1}\in\mathbb{C}\right\}= { italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_n - italic_i ) italic_h start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT โˆฃ italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT โˆˆ blackboard_C }
={(Y1โข(nโˆ’1)0โ€ฆ00โˆ’Y1โ‹ฎโ‹ฎโ‹ฑโ‹ฎ0โ€ฆโ€ฆโˆ’Y1)|Y1โˆˆโ„‚}.absentconditional-setsubscript๐‘Œ1๐‘›10โ€ฆ00subscript๐‘Œ1missing-subexpressionโ‹ฎโ‹ฎmissing-subexpressionโ‹ฑโ‹ฎ0โ€ฆโ€ฆsubscript๐‘Œ1subscript๐‘Œ1โ„‚\displaystyle=\left\{\left(\begin{array}[]{cccc}Y_{1}(n-1)&0&\dots&0\\ 0&-Y_{1}&&\vdots\\ \vdots&&\ddots&\vdots\\ 0&\dots&\dots&-Y_{1}\end{array}\right)\Bigg{|}Y_{1}\in\mathbb{C}\right\}.= { ( start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n - 1 ) end_CELL start_CELL 0 end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL - italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL โ‹ฎ end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL โ‹ฎ end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL โ‹ฑ end_CELL start_CELL โ‹ฎ end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL - italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW end_ARRAY ) | italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT โˆˆ blackboard_C } .

The nilradical for the parabolic subalgebra containing ๐”ฉ๐”ฉ\mathfrak{l}fraktur_l is given explicitly by

๐”ญu=โˆ‘i=1nโˆ’1๐”คโˆ‘j=1iฮฑjsubscript๐”ญ๐‘ขsuperscriptsubscript๐‘–1๐‘›1superscript๐”คsuperscriptsubscript๐‘—1๐‘–subscript๐›ผ๐‘—\displaystyle\mathfrak{p}_{u}=\sum_{i=1}^{n-1}\mathfrak{g}^{\sum_{j=1}^{i}% \alpha_{j}}fraktur_p start_POSTSUBSCRIPT italic_u end_POSTSUBSCRIPT = โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT italic_ฮฑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ={(0Y2โ€ฆYnโ‹ฎโ‹ฑ0โ‹ฎโ‹ฑโ‹ฎ0โ€ฆโ€ฆ0)|Yiโˆˆโ„‚}absentconditional-set0subscript๐‘Œ2โ€ฆsubscript๐‘Œ๐‘›โ‹ฎโ‹ฑmissing-subexpression0โ‹ฎmissing-subexpressionโ‹ฑโ‹ฎ0โ€ฆโ€ฆ0subscript๐‘Œ๐‘–โ„‚\displaystyle=\left\{\left(\begin{array}[]{cccc}0&Y_{2}&\dots&Y_{n}\\ \vdots&\ddots&&0\\ \vdots&&\ddots&\vdots\\ 0&\dots&\dots&0\end{array}\right)\Bigg{|}Y_{i}\in\mathbb{C}\right\}= { ( start_ARRAY start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL italic_Y start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL โ‹ฎ end_CELL start_CELL โ‹ฑ end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL โ‹ฎ end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL โ‹ฑ end_CELL start_CELL โ‹ฎ end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW end_ARRAY ) | italic_Y start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT โˆˆ blackboard_C }

Applying Lemma 2.21, we arrive at the following description for the sheet of type A containing ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG.

๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\displaystyle\overline{\mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG ={Rโข(Y1โข(nโˆ’1)Y2โ€ฆYn0โˆ’Y10โ‹ฎโ‹ฑโ‹ฎ0โ€ฆโ€ฆโˆ’Y1)โขRโˆ’1|Yiโˆˆโ„‚,RโˆˆSLn}absentconditional-set๐‘…subscript๐‘Œ1๐‘›1subscript๐‘Œ2โ€ฆsubscript๐‘Œ๐‘›0subscript๐‘Œ1missing-subexpression0โ‹ฎmissing-subexpressionโ‹ฑโ‹ฎ0โ€ฆโ€ฆsubscript๐‘Œ1superscript๐‘…1formulae-sequencesubscript๐‘Œ๐‘–โ„‚๐‘…subscriptSL๐‘›\displaystyle=\left\{R\left(\begin{array}[]{cccc}Y_{1}(n-1)&Y_{2}&\dots&Y_{n}% \\ 0&-Y_{1}&&0\\ \vdots&&\ddots&\vdots\\ 0&\dots&\dots&-Y_{1}\end{array}\right)R^{-1}\Bigg{|}Y_{i}\in\mathbb{C},\;R\in% \mathrm{SL}_{n}\right\}= { italic_R ( start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n - 1 ) end_CELL start_CELL italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL italic_Y start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL - italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL โ‹ฎ end_CELL start_CELL end_CELL start_CELL โ‹ฑ end_CELL start_CELL โ‹ฎ end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL โ€ฆ end_CELL start_CELL - italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW end_ARRAY ) italic_R start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT | italic_Y start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT โˆˆ blackboard_C , italic_R โˆˆ roman_SL start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT }

As mentioned in Sectionย 2.3.2, ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG is the zero-locus of the functions in โ„‚โข[๐”ฐโข๐”ฉn]โ„‚delimited-[]๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\mathbb{C}[\mathfrak{sl}_{n}]blackboard_C [ fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ] given by the 2ร—2222\times 22 ร— 2 matrix minors. In Sectionย 4 of [weymanEquationsConjugacyClasses1989] it was shown that the space of 2ร—2222\times 22 ร— 2 minors can be expressed as

(4) โˆง2Eโˆ—โŠ—โˆง2E\displaystyle\wedge^{2}E^{*}\otimes\wedge^{2}Eโˆง start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT โŠ— โˆง start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_E โ‰…V1,2โŠ•U2,2absentdirect-sumsubscript๐‘‰12subscript๐‘ˆ22\displaystyle\cong V_{1,2}\oplus U_{2,2}โ‰… italic_V start_POSTSUBSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUBSCRIPT โŠ• italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 , 2 end_POSTSUBSCRIPT

where E=โ„‚n๐ธsuperscriptโ„‚๐‘›E=\mathbb{C}^{n}italic_E = blackboard_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT, U2,2subscript๐‘ˆ22U_{2,2}italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 , 2 end_POSTSUBSCRIPT is the irreducible SโขLn๐‘†subscript๐ฟ๐‘›SL_{n}italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT representation generated by the minor Z1,nโขZ2,nโˆ’1โˆ’Z1,nโˆ’1โขZ2,nsubscript๐‘1๐‘›subscript๐‘2๐‘›1subscript๐‘1๐‘›1subscript๐‘2๐‘›Z_{1,n}Z_{2,n-1}-Z_{1,n-1}Z_{2,n}italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 1 , italic_n end_POSTSUBSCRIPT italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 , italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 1 , italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 , italic_n end_POSTSUBSCRIPT and V1,2subscript๐‘‰12V_{1,2}italic_V start_POSTSUBSCRIPT 1 , 2 end_POSTSUBSCRIPT is the unique SโขLn๐‘†subscript๐ฟ๐‘›SL_{n}italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT-invariant complement to U2,2subscript๐‘ˆ22U_{2,2}italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 , 2 end_POSTSUBSCRIPT. The latter is shown in [weymanEquationsConjugacyClasses1989],ย Sectionย 4 to be isomorphic to Eโˆ—โŠ—Etensor-productsuperscript๐ธ๐ธE^{*}\otimes Eitalic_E start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT โŠ— italic_E, with the image of a basis element eiโˆ—โŠ—ejtensor-productsuperscriptsubscript๐‘’๐‘–subscript๐‘’๐‘—e_{i}^{*}\otimes e_{j}italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT โŠ— italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT under this isomorphism

eiโˆ—โŠ—ejโ†ฆโˆ‘k=1nZi,jโขZk,kโˆ’Zk,jโขZi,k.maps-totensor-productsuperscriptsubscript๐‘’๐‘–subscript๐‘’๐‘—superscriptsubscript๐‘˜1๐‘›subscript๐‘๐‘–๐‘—subscript๐‘๐‘˜๐‘˜subscript๐‘๐‘˜๐‘—subscript๐‘๐‘–๐‘˜e_{i}^{*}\otimes e_{j}\mapsto\sum_{k=1}^{n}Z_{i,j}Z_{k,k}-Z_{k,j}Z_{i,k}.italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT โŠ— italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT โ†ฆ โˆ‘ start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_k end_POSTSUBSCRIPT - italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k , italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_k end_POSTSUBSCRIPT .

It is in fact generated by elements of the form eiโˆ—โŠ—eitensor-productsuperscriptsubscript๐‘’๐‘–subscript๐‘’๐‘–e_{i}^{*}\otimes e_{i}italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT โŠ— italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT as an SโขLn๐‘†subscript๐ฟ๐‘›SL_{n}italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT representations, and it can be checked that these elements do not vanish on the sheet. We now show that the elements of U2,2subscript๐‘ˆ22U_{2,2}italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 , 2 end_POSTSUBSCRIPT vanish on both ๐•†minโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•†min๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{O}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_O start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG and ๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG.

Proposition B.1.

For any n>3๐‘›3n>3italic_n > 3, fโˆˆU2,2๐‘“subscript๐‘ˆ22f\in U_{2,2}italic_f โˆˆ italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 , 2 end_POSTSUBSCRIPT and Zโˆˆ๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏ๐‘ยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›Z\in\overline{\mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}italic_Z โˆˆ overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG we have fโข(Z)=0๐‘“๐‘0f(Z)=0italic_f ( italic_Z ) = 0.

Proof.

Set a=โˆ’Y1๐‘Žsubscript๐‘Œ1a=-Y_{1}italic_a = - italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and define two vectors v,uโˆˆE๐‘ฃ๐‘ข๐ธv,u\in Eitalic_v , italic_u โˆˆ italic_E as vT=(nโขY1,Y2,โ€ฆโขYn)โขRโˆ’1superscript๐‘ฃ๐‘‡๐‘›subscript๐‘Œ1subscript๐‘Œ2โ€ฆsubscript๐‘Œ๐‘›superscript๐‘…1v^{T}=(nY_{1},Y_{2},\dots Y_{n})R^{-1}italic_v start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT = ( italic_n italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_Y start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , โ€ฆ italic_Y start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) italic_R start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT, u=(R1,1,โ€ฆโขRn,1)T๐‘ขsuperscriptsubscript๐‘…11โ€ฆsubscript๐‘…๐‘›1๐‘‡u=(R_{1,1},\dots R_{n,1})^{T}italic_u = ( italic_R start_POSTSUBSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUBSCRIPT , โ€ฆ italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_n , 1 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT. Then we have

Z๐‘\displaystyle Zitalic_Z =aโขId+uโขvT.absent๐‘ŽId๐‘ขsuperscript๐‘ฃ๐‘‡\displaystyle=a\mathrm{Id}+uv^{T}.= italic_a roman_Id + italic_u italic_v start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT .

Let g=Z1,nโขZ2,nโˆ’1โˆ’Z1,nโˆ’1โขZ2,n๐‘”subscript๐‘1๐‘›subscript๐‘2๐‘›1subscript๐‘1๐‘›1subscript๐‘2๐‘›g=Z_{1,n}Z_{2,n-1}-Z_{1,n-1}Z_{2,n}italic_g = italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 1 , italic_n end_POSTSUBSCRIPT italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 , italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT - italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 1 , italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 , italic_n end_POSTSUBSCRIPT and note that since uโขvT๐‘ขsuperscript๐‘ฃ๐‘‡uv^{T}italic_u italic_v start_POSTSUPERSCRIPT italic_T end_POSTSUPERSCRIPT is at most a rank 1 matrix we have gโข(Z)=0๐‘”๐‘0g(Z)=0italic_g ( italic_Z ) = 0. Note that since ๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG is SโขLn๐‘†subscript๐ฟ๐‘›SL_{n}italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT-invariant, the 2ร—2222\times 22 ร— 2 minors that vanish on ๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG form a subrepresentation of โˆง2Eโˆ—โŠ—โˆง2E\wedge^{2}E^{*}\otimes\wedge^{2}Eโˆง start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_E start_POSTSUPERSCRIPT โˆ— end_POSTSUPERSCRIPT โŠ— โˆง start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_E. It follows that the elements of the subrepresentation generated by g๐‘”gitalic_g vanish on ๐•Šminโข(๐”ฐโข๐”ฉn)ยฏยฏsubscript๐•Šmin๐”ฐsubscript๐”ฉ๐‘›\overline{\mathbb{S}_{\mathrm{min}}(\mathfrak{sl}_{n})}overยฏ start_ARG blackboard_S start_POSTSUBSCRIPT roman_min end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_s fraktur_l start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG. As stated earlier, g๐‘”gitalic_g generates the irreducible SโขLn๐‘†subscript๐ฟ๐‘›SL_{n}italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT representation U2,2subscript๐‘ˆ22U_{2,2}italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 , 2 end_POSTSUBSCRIPT and so for all fโˆˆU2,2๐‘“subscript๐‘ˆ22f\in U_{2,2}italic_f โˆˆ italic_U start_POSTSUBSCRIPT 2 , 2 end_POSTSUBSCRIPT we have fโข(x)=0๐‘“๐‘ฅ0f(x)=0italic_f ( italic_x ) = 0. โˆŽ

\printbibliography