Abstract
If A 𝐴 A italic_A is a finite Abelian group, then a labeling f : E ( G ) → A : 𝑓 → 𝐸 𝐺 𝐴 f\colon E(G)\rightarrow A italic_f : italic_E ( italic_G ) → italic_A of the edges of some graph G 𝐺 G italic_G induces a vertex labeling on G 𝐺 G italic_G ; the vertex u 𝑢 u italic_u receives the label ∑ v ∈ N ( u ) f ( v ) subscript 𝑣 𝑁 𝑢 𝑓 𝑣 \sum_{v\in N(u)}f(v) ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_v ∈ italic_N ( italic_u ) end_POSTSUBSCRIPT italic_f ( italic_v ) , where N ( u ) 𝑁 𝑢 N(u) italic_N ( italic_u ) is an open neighborhood of the vertex u 𝑢 u italic_u . A graph G 𝐺 G italic_G is E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial if there is an edge-labeling such that (1) the edge label classes
differ in size by at most one and (2) the induced vertex label classes differ in size by at most one. Such a labeling is called E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial. In the literature, so far only E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling in cyclic groups has been studied.
The corresponding problem was studied by Kaplan, Lev and Roditty. Namely, they introduced A ∗ superscript 𝐴 A^{*} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -antimagic labeling as a generalization of antimagic labeling [8 ] .
Simply saying, for a tree of order | A | 𝐴 |A| | italic_A | the A ∗ superscript 𝐴 A^{*} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -antimagic labeling is such E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling that the label 0 0 is prohibited on the edges.
In this paper, we give necessary and sufficient conditions for paths to be E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial for any cyclic A 𝐴 A italic_A . We also show that the conjecture for A ∗ superscript 𝐴 A^{*} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -antimagic labeling of trees posted in [8 ] is not true.
1 Introduction
Assume A 𝐴 A italic_A is a finite Abelian group of order n 𝑛 n italic_n with the operation denoted by + + + . For convenience we will write k a 𝑘 𝑎 ka italic_k italic_a to denote a + a + ⋯ + a 𝑎 𝑎 ⋯ 𝑎 a+a+\cdots+a italic_a + italic_a + ⋯ + italic_a (where the element a 𝑎 a italic_a appears k 𝑘 k italic_k times), − a 𝑎 -a - italic_a to denote the inverse of a 𝑎 a italic_a , and use a − b 𝑎 𝑏 a-b italic_a - italic_b instead of a + ( − b ) 𝑎 𝑏 a+(-b) italic_a + ( - italic_b ) . Moreover, the notation ∑ a ∈ S a subscript 𝑎 𝑆 𝑎 \sum_{a\in S}{a} ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_a ∈ italic_S end_POSTSUBSCRIPT italic_a will be used as a short form for a 1 + a 2 + a 3 + ⋯ + a t subscript 𝑎 1 subscript 𝑎 2 subscript 𝑎 3 ⋯ subscript 𝑎 𝑡 a_{1}+a_{2}+a_{3}+\cdots+a_{t} italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_a start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT + ⋯ + italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT , where a 1 , a 2 , a 3 , … , a t subscript 𝑎 1 subscript 𝑎 2 subscript 𝑎 3 … subscript 𝑎 𝑡
a_{1},a_{2},a_{3},\dots,a_{t} italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_a start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_t end_POSTSUBSCRIPT are all elements of the set S 𝑆 S italic_S . The identity element of A 𝐴 A italic_A will be denoted by 0 0 . Recall that any group element ι ∈ Γ 𝜄 Γ \iota\in\Gamma italic_ι ∈ roman_Γ of order 2 (i.e., ι ≠ 0 𝜄 0 \iota\neq 0 italic_ι ≠ 0 and 2 ι = 0 2 𝜄 0 2\iota=0 2 italic_ι = 0 ) is called an involution . Let us denote the number of involutions in Γ Γ \Gamma roman_Γ by | I ( Γ ) | 𝐼 Γ |I(\Gamma)| | italic_I ( roman_Γ ) | .
For a graph G = ( V , E ) 𝐺 𝑉 𝐸 G=(V,E) italic_G = ( italic_V , italic_E ) , an Abelian group A 𝐴 A italic_A and an A 𝐴 A italic_A -labeling
c : V → A : 𝑐 → 𝑉 𝐴 c:V\to A italic_c : italic_V → italic_A let v c ( a ) = | c − 1 ( a ) | subscript 𝑣 𝑐 𝑎 superscript 𝑐 1 𝑎 v_{c}(a)=|c^{-1}(a)| italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) = | italic_c start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_a ) | .
The labeling c 𝑐 c italic_c induces an edge
labeling c ∗ : E → A : superscript 𝑐 → 𝐸 𝐴 c^{*}:E\to A italic_c start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT : italic_E → italic_A defined by c ∗ ( e ) = ∑ v ∈ e c ( v ) superscript 𝑐 𝑒 subscript 𝑣 𝑒 𝑐 𝑣 c^{*}(e)=\sum_{v\in e}c(v) italic_c start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_e ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_v ∈ italic_e end_POSTSUBSCRIPT italic_c ( italic_v ) , let e c ( a ) = | c ∗ − 1 ( a ) | subscript 𝑒 𝑐 𝑎 superscript superscript 𝑐 1 𝑎 e_{c}(a)=|{c^{*}}^{-1}(a)| italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) = | italic_c start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_a ) | . The labeling c 𝑐 c italic_c is called an A 𝐴 A italic_A -cordial labeling if
| v c ( a ) − v c ( b ) | ≤ 1 subscript 𝑣 𝑐 𝑎 subscript 𝑣 𝑐 𝑏 1 |v_{c}(a)-v_{c}(b)|\leq 1 | italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) - italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_b ) | ≤ 1 and | e c ( a ) − e c ( b ) | ≤ 1 subscript 𝑒 𝑐 𝑎 subscript 𝑒 𝑐 𝑏 1 |e_{c}(a)-e_{c}(b)|\leq 1 | italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) - italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_c end_POSTSUBSCRIPT ( italic_b ) | ≤ 1 for any
a , b ∈ A 𝑎 𝑏
𝐴 a,b\in A italic_a , italic_b ∈ italic_A .
A graph G 𝐺 G italic_G is said to be A 𝐴 A italic_A -cordial if it admits an A 𝐴 A italic_A -cordial
labeling c 𝑐 c italic_c .
The notion of ℤ 2 subscript ℤ 2 \mathbb{Z}_{2} blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling of graphs was introduced by Cahit [1 ] as a weakened
version of graceful labeling and harmonious labeling. This notion was generalized by Hovey for any Abelian group [7 ] .
Hovey proved that cycles are ℤ k subscript ℤ 𝑘 \mathbb{Z}_{k} blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT -cordial for all odd k 𝑘 k italic_k ; for k 𝑘 k italic_k even C 2 m k + j subscript 𝐶 2 𝑚 𝑘 𝑗 C_{2mk+j} italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_m italic_k + italic_j end_POSTSUBSCRIPT is ℤ k subscript ℤ 𝑘 \mathbb{Z}_{k} blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT -cordial when 0 ≤ j ≤ k 2 + 2 0 𝑗 𝑘 2 2 0\leq j\leq\frac{k}{2}+2 0 ≤ italic_j ≤ divide start_ARG italic_k end_ARG start_ARG 2 end_ARG + 2 and when k < j < 2 k 𝑘 𝑗 2 𝑘 k<j<2k italic_k < italic_j < 2 italic_k . Moreover he showed that C ( 2 m + 1 ) k subscript 𝐶 2 𝑚 1 𝑘 C_{(2m+1)k} italic_C start_POSTSUBSCRIPT ( 2 italic_m + 1 ) italic_k end_POSTSUBSCRIPT is not ℤ k subscript ℤ 𝑘 \mathbb{Z}_{k} blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT -cordial and posed a conjecture that for k 𝑘 k italic_k even the cycle C 2 m k + j subscript 𝐶 2 𝑚 𝑘 𝑗 C_{2mk+j} italic_C start_POSTSUBSCRIPT 2 italic_m italic_k + italic_j end_POSTSUBSCRIPT where 0 ≤ j < 2 k 0 𝑗 2 𝑘 0\leq j<2k 0 ≤ italic_j < 2 italic_k , is ℤ k subscript ℤ 𝑘 \mathbb{Z}_{k} blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT -cordial if and
only if j ≠ k 𝑗 𝑘 j\neq k italic_j ≠ italic_k . This conjecture was verified by Tao [12 ] . Tao’s result combined with those of Hovey show that:
Theorem 1.1 ([7 , 12 ] ).
The cycle C n subscript 𝐶 𝑛 C_{n} italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is ℤ k subscript ℤ 𝑘 \mathbb{Z}_{k} blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT -cordial if and only if k 𝑘 k italic_k is odd or n 𝑛 n italic_n is
not an odd multiple of k 𝑘 k italic_k .
Theorem 1.2 ([2 ] ).
Any cycle C n subscript 𝐶 𝑛 C_{n} italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , n > 2 𝑛 2 n>2 italic_n > 2 is A 𝐴 A italic_A -cordial, if | A | 𝐴 |A| | italic_A | is odd.
Any path P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is A 𝐴 A italic_A -cordial unless A ≅ ( ℤ 2 ) m 𝐴 superscript subscript ℤ 2 𝑚 A\cong(\mathbb{Z}_{2})^{m} italic_A ≅ ( blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT for m > 1 𝑚 1 m>1 italic_m > 1 and n = | A | 𝑛 𝐴 n=|A| italic_n = | italic_A | or n = | A | + 1 𝑛 𝐴 1 n=|A|+1 italic_n = | italic_A | + 1 .
Yilmaz and Cahit introduced an edge version of cordial labeling called E k subscript 𝐸 𝑘 E_{k} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT -cordial. For a graph G = ( V , E ) 𝐺 𝑉 𝐸 G=(V,E) italic_G = ( italic_V , italic_E ) , a labeling
f : E → ℤ k : 𝑓 → 𝐸 subscript ℤ 𝑘 f:E\to\mathbb{Z}_{k} italic_f : italic_E → blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , k > 1 𝑘 1 k>1 italic_k > 1 let e f ( a ) = | f − 1 ( a ) | subscript 𝑒 𝑓 𝑎 superscript 𝑓 1 𝑎 e_{f}(a)=|f^{-1}(a)| italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) = | italic_f start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_a ) | .
The labeling f 𝑓 f italic_f induces a vertex
labeling f ∗ : V → ℤ k : superscript 𝑓 → 𝑉 subscript ℤ 𝑘 f^{*}:V\to\mathbb{Z}_{k} italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT : italic_V → blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT defined by f ∗ ( v ) = ∑ u ∈ N ( v ) f ( u ) superscript 𝑓 𝑣 subscript 𝑢 𝑁 𝑣 𝑓 𝑢 f^{*}(v)=\sum_{u\in N(v)}f(u) italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_v ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_u ∈ italic_N ( italic_v ) end_POSTSUBSCRIPT italic_f ( italic_u ) , let v f ( a ) = | f ∗ − 1 ( a ) | subscript 𝑣 𝑓 𝑎 superscript superscript 𝑓 1 𝑎 v_{f}(a)=|{f^{*}}^{-1}(a)| italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) = | italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_a ) | . The labeling f 𝑓 f italic_f is called an E k subscript 𝐸 𝑘 E_{k} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling if
| v f ( a ) − v f ( b ) | ≤ 1 subscript 𝑣 𝑓 𝑎 subscript 𝑣 𝑓 𝑏 1 |v_{f}(a)-v_{f}(b)|\leq 1 | italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) - italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_b ) | ≤ 1 and | e f ( a ) − e f ( b ) | ≤ 1 subscript 𝑒 𝑓 𝑎 subscript 𝑒 𝑓 𝑏 1 |e_{f}(a)-e_{f}(b)|\leq 1 | italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) - italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_b ) | ≤ 1 for any
a , b ∈ ℤ k 𝑎 𝑏
subscript ℤ 𝑘 a,b\in\mathbb{Z}_{k} italic_a , italic_b ∈ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT . If a graph has an E k subscript 𝐸 𝑘 E_{k} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling, then we call it E k subscript 𝐸 𝑘 E_{k} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT -cordial graph.
Yilmaz and Cahit proved the following:
Theorem 1.3 ([13 ] ).
If a graph G 𝐺 G italic_G has n ≡ 2 ( mod 4 ) 𝑛 annotated 2 𝑝𝑚𝑜𝑑 4 n\equiv 2\pmod{4} italic_n ≡ 2 start_MODIFIER ( roman_mod start_ARG 4 end_ARG ) end_MODIFIER vertices, then it is not E 2 subscript 𝐸 2 E_{2} italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT -cordial.
They also showed that this is a sufficient condition for trees and cycles to be E 2 subscript 𝐸 2 E_{2} italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT -cordial. Liu, Liu, and Wu considered E k subscript 𝐸 𝑘 E_{k} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling for k > 2 𝑘 2 k>2 italic_k > 2 and proved the following.
Theorem 1.4 ([10 ] ).
A path P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT , n ≥ 3 𝑛 3 n\geq 3 italic_n ≥ 3 has E p subscript 𝐸 𝑝 E_{p} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling for odd p 𝑝 p italic_p .
We generalize the notion of E k subscript 𝐸 𝑘 E_{k} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling for any finite Abelian group A 𝐴 A italic_A . Namely, for a graph G = ( V , E ) 𝐺 𝑉 𝐸 G=(V,E) italic_G = ( italic_V , italic_E ) , an Abelian group A 𝐴 A italic_A and an A 𝐴 A italic_A -labeling
f : E → A : 𝑓 → 𝐸 𝐴 f:E\to A italic_f : italic_E → italic_A let e f ( a ) = | f − 1 ( a ) | subscript 𝑒 𝑓 𝑎 superscript 𝑓 1 𝑎 e_{f}(a)=|f^{-1}(a)| italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) = | italic_f start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_a ) | .
The labeling f 𝑓 f italic_f induces a vertex
labeling f ∗ : V → A : superscript 𝑓 → 𝑉 𝐴 f^{*}:V\to A italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT : italic_V → italic_A defined by f ∗ ( v ) = ∑ u ∈ N ( v ) f ( u ) superscript 𝑓 𝑣 subscript 𝑢 𝑁 𝑣 𝑓 𝑢 f^{*}(v)=\sum_{u\in N(v)}f(u) italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_v ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_u ∈ italic_N ( italic_v ) end_POSTSUBSCRIPT italic_f ( italic_u ) , let v f ( a ) = | f ∗ − 1 ( a ) | subscript 𝑣 𝑓 𝑎 superscript superscript 𝑓 1 𝑎 v_{f}(a)=|{f^{*}}^{-1}(a)| italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) = | italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_a ) | . The labeling f 𝑓 f italic_f is called an E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling if
| v f ( a ) − v f ( b ) | ≤ 1 subscript 𝑣 𝑓 𝑎 subscript 𝑣 𝑓 𝑏 1 |v_{f}(a)-v_{f}(b)|\leq 1 | italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) - italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_b ) | ≤ 1 and | e f ( a ) − e f ( b ) | ≤ 1 subscript 𝑒 𝑓 𝑎 subscript 𝑒 𝑓 𝑏 1 |e_{f}(a)-e_{f}(b)|\leq 1 | italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) - italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_b ) | ≤ 1 for any
a , b ∈ A 𝑎 𝑏
𝐴 a,b\in A italic_a , italic_b ∈ italic_A .
A graph G 𝐺 G italic_G is said to be E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial if it admits an E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial
labeling f 𝑓 f italic_f .
One of the most well-known conjectures in the field of graph labeling is the antimagic conjecture by Hartsfield and Ringel [5 ] , which claims that the edges of every graph except K 2 subscript 𝐾 2 K_{2} italic_K start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT can be labeled by integers 1 , 2 , … , | E | 1 2 … 𝐸
1,2,\dots,|E| 1 , 2 , … , | italic_E | so that the weight of each vertex is different.
In [8 ] , Kaplan, Lev and Roditty considered the following generalization of the
concept of an anti-magic graph. For a finite Abelian group, let A ∗ = A ∖ { 0 } superscript 𝐴 𝐴 0 A^{*}=A\setminus\{0\} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_A ∖ { 0 } .
An A ∗ superscript 𝐴 A^{*} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -antimagic labeling of
G 𝐺 G italic_G is a bijection from the set of edges to
the set A ∗ superscript 𝐴 A^{*} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , such that all the vertex sums are pairwise
distinct.
They posted the following conjecture:
Conjecture 1.5 ([8 ] ).
A tree with | A | 𝐴 |A| | italic_A | vertices is A ∗ superscript 𝐴 A^{*} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -antimagic if and only if | I ( A ) | ≠ 1 𝐼 𝐴 1 |I(A)|\neq 1 | italic_I ( italic_A ) | ≠ 1 .
It was proved 4 4 4 4 -tree T 𝑇 T italic_T of order n 𝑛 n italic_n admits an A ∗ superscript 𝐴 A^{*} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -antimagic labeling for any group A 𝐴 A italic_A of order n 𝑛 n italic_n such that | I ( Γ ) | ≠ 1 𝐼 Γ 1 |I(\Gamma)|\neq 1 | italic_I ( roman_Γ ) | ≠ 1 [3 ] . However, Kaplan et al. [8 ] showed that, if A 𝐴 A italic_A has a unique involution, then every tree on n 𝑛 n italic_n vertices is not A ∗ superscript 𝐴 A^{*} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -antimagic, the conjecture is not true. It is enough to consider a path P 2 m subscript 𝑃 superscript 2 𝑚 P_{2^{m}} italic_P start_POSTSUBSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , m > 1 𝑚 1 m>1 italic_m > 1 and a group A ≅ ( ℤ 2 ) m 𝐴 superscript subscript ℤ 2 𝑚 A\cong(\mathbb{Z}_{2})^{m} italic_A ≅ ( blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT . Since all non-zero elements in A 𝐴 A italic_A are involutions, there are not two of them that sum up to 0 0 . Note, that paths are not the only example of such trees, others are trees of order n 𝑛 n italic_n with maximum degree n − 2 𝑛 2 n-2 italic_n - 2 . On the other hand, there exist trees with vertices of degree 2 2 2 2 possessing ( ( ℤ 2 ) m ) ∗ superscript superscript subscript ℤ 2 𝑚 ((\mathbb{Z}_{2})^{m})^{*} ( ( blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -antimagic labeling, an example of such tree is shown in Figure 1 .
( 1 , 1 , 1 ) 1 1 1 (1,1,1) ( 1 , 1 , 1 ) ( 1 , 0 , 1 ) 1 0 1 (1,0,1) ( 1 , 0 , 1 ) ( 0 , 1 , 1 ) 0 1 1 (0,1,1) ( 0 , 1 , 1 ) ( 0 , 0 , 1 ) 0 0 1 (0,0,1) ( 0 , 0 , 1 ) ( 1 , 0 , 0 ) 1 0 0 (1,0,0) ( 1 , 0 , 0 ) ( 0 , 1 , 0 ) 0 1 0 (0,1,0) ( 0 , 1 , 0 ) ( 1 , 1 , 0 ) 1 1 0 (1,1,0) ( 1 , 1 , 0 ) ( 0 , 0 , 0 ) 0 0 0 (0,0,0) ( 0 , 0 , 0 ) ( 0 , 1 , 1 ) 0 1 1 (0,1,1) ( 0 , 1 , 1 ) ( 1 , 0 , 1 ) 1 0 1 (1,0,1) ( 1 , 0 , 1 ) ( 0 , 0 , 1 ) 0 0 1 (0,0,1) ( 0 , 0 , 1 ) ( 1 , 1 , 1 ) 1 1 1 (1,1,1) ( 1 , 1 , 1 ) ( 1 , 0 , 0 ) 1 0 0 (1,0,0) ( 1 , 0 , 0 ) ( 0 , 1 , 0 ) 0 1 0 (0,1,0) ( 0 , 1 , 0 ) ( 1 , 1 , 0 ) 1 1 0 (1,1,0) ( 1 , 1 , 0 )
Figure 1: A ( ( ℤ 2 ) 3 ) ∗ superscript superscript subscript ℤ 2 3 ((\mathbb{Z}_{2})^{3})^{*} ( ( blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -antimagic labeling for a tree.
Note that an A ∗ superscript 𝐴 A^{*} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -antimagic labeling of a tree is E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling, but the inverse is not true. Taking the above considerations into account, we will weaken the assumptions of the definition A ∗ superscript 𝐴 A^{*} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -antimagic labeling by letting the identity element 0 0 be a label of an edge and we call such labeling A 𝐴 A italic_A -antimagic. Thus a tree of order | A | 𝐴 |A| | italic_A | is E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial if and only if it is A 𝐴 A italic_A -cordial.
In this paper, we will generalize Theorem 1.4 by
giving necessary and sufficient conditions for a path to being E k subscript 𝐸 𝑘 E_{k} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT -cordial for any k 𝑘 k italic_k . Moreover, we show that any cycle C n subscript 𝐶 𝑛 C_{n} italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT and any path P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial for any A 𝐴 A italic_A of odd order. Finally, we show that a path P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is A 𝐴 A italic_A -antimagic if and only if n ≢ 2 ( mod 4 ) not-equivalent-to 𝑛 annotated 2 pmod 4 n\not\equiv 2\pmod{4} italic_n ≢ 2 start_MODIFIER ( roman_mod start_ARG 4 end_ARG ) end_MODIFIER .
2 Preliminaries
The fundamental theorem of finite Abelian groups states that every finite Abelian group Γ Γ \Gamma roman_Γ is isomorphic to the direct product of some cyclic subgroups of prime-power orders. In other words, there exists a positive integer k 𝑘 k italic_k , (not necessarily distinct) prime numbers { p i } i = 1 k superscript subscript subscript 𝑝 𝑖 𝑖 1 𝑘 \{p_{i}\}_{i=1}^{k} { italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT , and positive integers { α i } i = 1 k superscript subscript subscript 𝛼 𝑖 𝑖 1 𝑘 \{\alpha_{i}\}_{i=1}^{k} { italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT , such that
A ≅ ℤ p 1 α 1 ⊕ ℤ p 2 α 2 ⊕ … ⊕ ℤ p k α k , with m = p 1 α 1 ⋅ p 2 α 2 ⋅ … ⋅ p k α k , formulae-sequence 𝐴 direct-sum subscript ℤ superscript subscript 𝑝 1 subscript 𝛼 1 subscript ℤ superscript subscript 𝑝 2 subscript 𝛼 2 … subscript ℤ superscript subscript 𝑝 𝑘 subscript 𝛼 𝑘 with 𝑚 ⋅ superscript subscript 𝑝 1 subscript 𝛼 1 superscript subscript 𝑝 2 subscript 𝛼 2 … superscript subscript 𝑝 𝑘 subscript 𝛼 𝑘 A\cong\mathbb{Z}_{p_{1}^{\alpha_{1}}}\oplus\mathbb{Z}_{p_{2}^{\alpha_{2}}}%
\oplus\ldots\oplus\mathbb{Z}_{p_{k}^{\alpha_{k}}}\mathrm{,with}\;m=p_{1}^{%
\alpha_{1}}\cdot p_{2}^{\alpha_{2}}\cdot\ldots\cdot p_{k}^{\alpha_{k}}, italic_A ≅ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⊕ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⊕ … ⊕ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , roman_with italic_m = italic_p start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ⋅ italic_p start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ⋅ … ⋅ italic_p start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ,
where m 𝑚 m italic_m is the order of A 𝐴 A italic_A . Moreover, this group factorization is unique (up to the order of terms in the direct product). Since any cyclic finite group of even order has exactly one involution, if e 𝑒 e italic_e is the number of cyclic subgroups in the factorization of Γ Γ \Gamma roman_Γ whose order is even, then | I ( A ) | = 2 e − 1 𝐼 𝐴 superscript 2 𝑒 1 |I(A)|=2^{e}-1 | italic_I ( italic_A ) | = 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_e end_POSTSUPERSCRIPT - 1 .
Because the results presented in this paper are invariant under the isomorphism between groups (≅ \cong ≅ ), we only need to consider one group in every isomorphism class.
Recall that, for a prime number p 𝑝 p italic_p , a group the order of which is a power of p 𝑝 p italic_p is called a p 𝑝 p italic_p -group . Given a finite Abelian group A 𝐴 A italic_A , Sylow p 𝑝 p italic_p -subgroup of A 𝐴 A italic_A is the maximal subgroup L 𝐿 L italic_L of A 𝐴 A italic_A the order of which is a power of p 𝑝 p italic_p . For example, by the fundamental theorem of finite Abelian groups, it is easy to see that any finite Abelian group A 𝐴 A italic_A can be factorized as A ≅ L × H 𝐴 𝐿 𝐻 A\cong L\times H italic_A ≅ italic_L × italic_H , where L 𝐿 L italic_L is the Sylow 2 2 2 2 -group of A 𝐴 A italic_A and the order of H 𝐻 H italic_H is odd.
3 Main results
We start with simple observations.
Observation 3.1 .
A cycle C n subscript 𝐶 𝑛 C_{n} italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is A 𝐴 A italic_A -cordial if and only if it is E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial.
Proof.
Let C n = v 1 e 1 v 2 … v n e n v 1 subscript 𝐶 𝑛 subscript 𝑣 1 subscript 𝑒 1 subscript 𝑣 2 … subscript 𝑣 𝑛 subscript 𝑒 𝑛 subscript 𝑣 1 C_{n}=v_{1}e_{1}v_{2}\ldots v_{n}e_{n}v_{1} italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT … italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , where v i ∈ V ( C n ) subscript 𝑣 𝑖 𝑉 subscript 𝐶 𝑛 v_{i}\in V(C_{n}) italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_V ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) and e j ∈ E ( C n ) subscript 𝑒 𝑗 𝐸 subscript 𝐶 𝑛 e_{j}\in E(C_{n}) italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_E ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) .
Let c 𝑐 c italic_c be A 𝐴 A italic_A -cordial labeling of C n subscript 𝐶 𝑛 C_{n} italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT . Define f ( e i ) = c ( v i ) 𝑓 subscript 𝑒 𝑖 𝑐 subscript 𝑣 𝑖 f(e_{i})=c(v_{i}) italic_f ( italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_c ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) for i = 1 , 2 , … , n 𝑖 1 2 … 𝑛
i=1,2,\ldots,n italic_i = 1 , 2 , … , italic_n . One can easily check that f 𝑓 f italic_f is E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling of C n subscript 𝐶 𝑛 C_{n} italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT . The inverse implication can be obtained in a similar way.∎
Observation 3.2 .
If a cycle C n subscript 𝐶 𝑛 C_{n} italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial, then a path P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is also E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial.
Proof.
Let f 𝑓 f italic_f be an E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling f 𝑓 f italic_f of C n subscript 𝐶 𝑛 C_{n} italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT . Note that e f ( a ) ∈ { ⌊ n | A | ⌋ , ⌈ n | A | ⌉ } subscript 𝑒 𝑓 𝑎 𝑛 𝐴 𝑛 𝐴 e_{f}(a)\in\left\{\left\lfloor\frac{n}{|A|}\right\rfloor,\left\lceil\frac{n}{|%
A|}\right\rceil\right\} italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) ∈ { ⌊ divide start_ARG italic_n end_ARG start_ARG | italic_A | end_ARG ⌋ , ⌈ divide start_ARG italic_n end_ARG start_ARG | italic_A | end_ARG ⌉ } .
Let g ∈ A 𝑔 𝐴 g\in A italic_g ∈ italic_A be such that e f ( g ) = ⌈ n | A | ⌉ subscript 𝑒 𝑓 𝑔 𝑛 𝐴 e_{f}(g)=\left\lceil\frac{n}{|A|}\right\rceil italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_g ) = ⌈ divide start_ARG italic_n end_ARG start_ARG | italic_A | end_ARG ⌉ . Define f ′ : A → E ( C n ) : superscript 𝑓 ′ → 𝐴 𝐸 subscript 𝐶 𝑛 f^{\prime}\colon A\to E(C_{n}) italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT : italic_A → italic_E ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ) such that f ′ ( e ) = f ( e ) − g superscript 𝑓 ′ 𝑒 𝑓 𝑒 𝑔 f^{\prime}(e)=f(e)-g italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_e ) = italic_f ( italic_e ) - italic_g . Observe that f ′ superscript 𝑓 ′ f^{\prime} italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is an E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling such that e f ′ ( 0 ) = ⌈ n | A | ⌉ subscript 𝑒 superscript 𝑓 ′ 0 𝑛 𝐴 e_{f^{\prime}}(0)=\left\lceil\frac{n}{|A|}\right\rceil italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) = ⌈ divide start_ARG italic_n end_ARG start_ARG | italic_A | end_ARG ⌉ . By deleting now an edge e 𝑒 e italic_e such that f ′ ( e ) = 0 superscript 𝑓 ′ 𝑒 0 f^{\prime}(e)=0 italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_e ) = 0 , we obtain a path P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT with E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling.
∎
Observation 3.1 and Theorem 1.2 imply immediately the following:
Corollary 3.3 .
Any cycle C n subscript 𝐶 𝑛 C_{n} italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial for any A 𝐴 A italic_A of odd order. ∎
By above Corollary 3.3 and Observation 3.2 we obtain the following.
Corollary 3.4 .
Any path P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial for any A 𝐴 A italic_A of odd order. ∎
We will focus now on groups with even order.
Theorem 3.5 .
Let A ≅ ℤ 4 m ⊕ H 𝐴 direct-sum subscript ℤ 4 𝑚 𝐻 A\cong\mathbb{Z}_{4m}\oplus H italic_A ≅ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 4 italic_m end_POSTSUBSCRIPT ⊕ italic_H for m > 1 𝑚 1 m>1 italic_m > 1 and | H | = k ≥ 1 𝐻 𝑘 1 |H|=k\geq 1 | italic_H | = italic_k ≥ 1 odd, n = | A | 𝑛 𝐴 n=|A| italic_n = | italic_A | . There exists an E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling of P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT .
Proof.
By Observation 3.1 and Corollary 3.3 there exists an E H subscript 𝐸 𝐻 E_{H} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_H end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling f 1 subscript 𝑓 1 f_{1} italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT of a cycle C k = w 0 w 1 … w k − 1 w 0 subscript 𝐶 𝑘 subscript 𝑤 0 subscript 𝑤 1 … subscript 𝑤 𝑘 1 subscript 𝑤 0 C_{k}=w_{0}w_{1}\ldots w_{k-1}w_{0} italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT … italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT . Without loss of generality, we can assume that f 1 ( w 0 w 1 ) = 0 subscript 𝑓 1 subscript 𝑤 0 subscript 𝑤 1 0 f_{1}(w_{0}w_{1})=0 italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 .
Break the path P 4 m k subscript 𝑃 4 𝑚 𝑘 P_{4mk} italic_P start_POSTSUBSCRIPT 4 italic_m italic_k end_POSTSUBSCRIPT into k 𝑘 k italic_k blocks of 4 m 4 𝑚 4m 4 italic_m vertices. Namely, let
P 4 m k = v 0 , 0 , v 0 , 1 … , v 0 , 4 m − 1 , v 1 , 0 , v 1 , 1 … , v 1 , 4 m − 1 , … v k − 1 , 0 , v k − 1 , 1 , … , v k − 1 , 4 m − 1 . subscript 𝑃 4 𝑚 𝑘 subscript 𝑣 0 0
subscript 𝑣 0 1
… subscript 𝑣 0 4 𝑚 1
subscript 𝑣 1 0
subscript 𝑣 1 1
… subscript 𝑣 1 4 𝑚 1
… subscript 𝑣 𝑘 1 0
subscript 𝑣 𝑘 1 1
… subscript 𝑣 𝑘 1 4 𝑚 1
P_{4mk}=v_{0,0},v_{0,1}\ldots,v_{0,4m-1},v_{1,0},v_{1,1}\ldots,v_{1,4m-1},%
\ldots v_{k-1,0},v_{k-1,1},\ldots,v_{k-1,4m-1}. italic_P start_POSTSUBSCRIPT 4 italic_m italic_k end_POSTSUBSCRIPT = italic_v start_POSTSUBSCRIPT 0 , 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_v start_POSTSUBSCRIPT 0 , 1 end_POSTSUBSCRIPT … , italic_v start_POSTSUBSCRIPT 0 , 4 italic_m - 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 , 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 , 1 end_POSTSUBSCRIPT … , italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 , 4 italic_m - 1 end_POSTSUBSCRIPT , … italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 , 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 , 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 , 4 italic_m - 1 end_POSTSUBSCRIPT .
Set
f ( v j , 4 m − 1 v j + 1 , 0 ) = { ( 0 , f 1 ( w j + 1 w j + 2 ) ) for j even , ( 2 m , f 1 ( w j + 1 w j + 2 ) ) for j odd . 𝑓 subscript 𝑣 𝑗 4 𝑚 1
subscript 𝑣 𝑗 1 0
cases 0 subscript 𝑓 1 subscript 𝑤 𝑗 1 subscript 𝑤 𝑗 2 for 𝑗 even 2 𝑚 subscript 𝑓 1 subscript 𝑤 𝑗 1 subscript 𝑤 𝑗 2 for 𝑗 odd f(v_{j,4m-1}v_{j+1,0})=\begin{cases}(0,f_{1}(w_{j+1}w_{j+2}))&\mathrm{for}\;\;%
j\;\;\mathrm{even},\\
(2m,f_{1}(w_{j+1}w_{j+2}))&\mathrm{for}\;\;j\;\;\mathrm{odd}.\end{cases} italic_f ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j , 4 italic_m - 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j + 1 , 0 end_POSTSUBSCRIPT ) = { start_ROW start_CELL ( 0 , italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j + 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) end_CELL start_CELL roman_for italic_j roman_even , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( 2 italic_m , italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j + 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) end_CELL start_CELL roman_for italic_j roman_odd . end_CELL end_ROW
Let
f ( v 0 , i v 0 , i + 1 ) = { ( i / 2 , f 1 ( w 0 w 1 ) ) for i = 0 , 2 , … , 4 m − 2 ( 2 m + ( i − 1 ) / 2 , f 1 ( w 0 w 1 ) ) for i = 1 , 3 , … , 2 m − 1 , ( 2 m + 1 + ( i − 1 ) / 2 , f 1 ( w 0 w 1 ) ) for i = 2 m + 1 , 2 m + 3 , … , 4 m − 3 , 𝑓 subscript 𝑣 0 𝑖
subscript 𝑣 0 𝑖 1
cases 𝑖 2 subscript 𝑓 1 subscript 𝑤 0 subscript 𝑤 1 for 𝑖 0 2 … 4 𝑚 2
2 𝑚 𝑖 1 2 subscript 𝑓 1 subscript 𝑤 0 subscript 𝑤 1 for 𝑖 1 3 … 2 𝑚 1
2 𝑚 1 𝑖 1 2 subscript 𝑓 1 subscript 𝑤 0 subscript 𝑤 1 for 𝑖 2 𝑚 1 2 𝑚 3 … 4 𝑚 3
f(v_{0,i}v_{0,i+1})=\begin{cases}(i/2,f_{1}(w_{0}w_{1}))&\mathrm{for}\;\;i=0,2%
,\ldots,4m-2\\
(2m+(i-1)/2,f_{1}(w_{0}w_{1}))&\mathrm{for}\;\;i=1,3,\ldots,2m-1,\\
(2m+1+(i-1)/2,f_{1}(w_{0}w_{1}))&\mathrm{for}\;\;i=2m+1,2m+3,\ldots,4m-3,\\
\end{cases} italic_f ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT 0 , italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 0 , italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = { start_ROW start_CELL ( italic_i / 2 , italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) end_CELL start_CELL roman_for italic_i = 0 , 2 , … , 4 italic_m - 2 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( 2 italic_m + ( italic_i - 1 ) / 2 , italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) end_CELL start_CELL roman_for italic_i = 1 , 3 , … , 2 italic_m - 1 , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( 2 italic_m + 1 + ( italic_i - 1 ) / 2 , italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) end_CELL start_CELL roman_for italic_i = 2 italic_m + 1 , 2 italic_m + 3 , … , 4 italic_m - 3 , end_CELL end_ROW
Observe that
f ∗ ( v 0 , i ) = { ( 0 , 0 ) for i = 0 , ( 2 m − 1 + i , 0 ) for i = 1 , 2 , … , 2 m , ( 2 m + i , 0 ) for i = 2 m + 1 , 2 m + 2 , … , 4 m − 2 . superscript 𝑓 subscript 𝑣 0 𝑖
cases 0 0 for 𝑖 0 2 𝑚 1 𝑖 0 for 𝑖 1 2 … 2 𝑚
2 𝑚 𝑖 0 for 𝑖 2 𝑚 1 2 𝑚 2 … 4 𝑚 2
f^{*}(v_{0,i})=\begin{cases}(0,0)&\mathrm{for}\;i=0,\\
(2m-1+i,0)&\mathrm{for}\;i=1,2,\ldots,2m,\\
(2m+i,0)&\mathrm{for}\;i=2m+1,2m+2,\ldots,4m-2.\end{cases} italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT 0 , italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) = { start_ROW start_CELL ( 0 , 0 ) end_CELL start_CELL roman_for italic_i = 0 , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( 2 italic_m - 1 + italic_i , 0 ) end_CELL start_CELL roman_for italic_i = 1 , 2 , … , 2 italic_m , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( 2 italic_m + italic_i , 0 ) end_CELL start_CELL roman_for italic_i = 2 italic_m + 1 , 2 italic_m + 2 , … , 4 italic_m - 2 . end_CELL end_ROW
For j 𝑗 j italic_j odd set
f ( v j , i v j , i + 1 ) = { ( 2 m + i / 2 , f 1 ( w j w j + 1 ) ) for i = 0 , 2 , … , 4 m − 2 ( 1 + ( i − 1 ) / 2 , f 1 ( w j w j + 1 ) ) for i = 1 , 3 , … , 4 m − 3 . 𝑓 subscript 𝑣 𝑗 𝑖
subscript 𝑣 𝑗 𝑖 1
cases 2 𝑚 𝑖 2 subscript 𝑓 1 subscript 𝑤 𝑗 subscript 𝑤 𝑗 1 for 𝑖 0 2 … 4 𝑚 2
1 𝑖 1 2 subscript 𝑓 1 subscript 𝑤 𝑗 subscript 𝑤 𝑗 1 for 𝑖 1 3 … 4 𝑚 3
f(v_{j,i}v_{j,i+1})=\begin{cases}(2m+i/2,f_{1}(w_{j}w_{j+1}))&\mathrm{for}\;\;%
i=0,2,\ldots,4m-2\\
(1+(i-1)/2,f_{1}(w_{j}w_{j+1}))&\mathrm{for}\;\;i=1,3,\ldots,4m-3.\\
\end{cases} italic_f ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j , italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j , italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = { start_ROW start_CELL ( 2 italic_m + italic_i / 2 , italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) end_CELL start_CELL roman_for italic_i = 0 , 2 , … , 4 italic_m - 2 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( 1 + ( italic_i - 1 ) / 2 , italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) end_CELL start_CELL roman_for italic_i = 1 , 3 , … , 4 italic_m - 3 . end_CELL end_ROW
Whereas for j > 0 𝑗 0 j>0 italic_j > 0 even let
f ( v j , i v j , i + 1 ) = { ( i / 2 , f 1 ( w j w j + 1 ) ) for i = 0 , 2 , … , 4 m − 2 ( 2 m + 1 + ( i − 1 ) / 2 , f 1 ( w j w j + 1 ) ) for i = 1 , 3 , … , 4 m − 3 . 𝑓 subscript 𝑣 𝑗 𝑖
subscript 𝑣 𝑗 𝑖 1
cases 𝑖 2 subscript 𝑓 1 subscript 𝑤 𝑗 subscript 𝑤 𝑗 1 for 𝑖 0 2 … 4 𝑚 2
2 𝑚 1 𝑖 1 2 subscript 𝑓 1 subscript 𝑤 𝑗 subscript 𝑤 𝑗 1 for 𝑖 1 3 … 4 𝑚 3
f(v_{j,i}v_{j,i+1})=\begin{cases}(i/2,f_{1}(w_{j}w_{j+1}))&\mathrm{for}\;\;i=0%
,2,\ldots,4m-2\\
(2m+1+(i-1)/2,f_{1}(w_{j}w_{j+1}))&\mathrm{for}\;\;i=1,3,\ldots,4m-3.\\
\end{cases} italic_f ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j , italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j , italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = { start_ROW start_CELL ( italic_i / 2 , italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) end_CELL start_CELL roman_for italic_i = 0 , 2 , … , 4 italic_m - 2 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( 2 italic_m + 1 + ( italic_i - 1 ) / 2 , italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) end_CELL start_CELL roman_for italic_i = 1 , 3 , … , 4 italic_m - 3 . end_CELL end_ROW
Observe that
f ∗ ( v j , i ) = ( 2 m + i , 2 f 1 ( w j w j + 1 ) ) superscript 𝑓 subscript 𝑣 𝑗 𝑖
2 𝑚 𝑖 2 subscript 𝑓 1 subscript 𝑤 𝑗 subscript 𝑤 𝑗 1 f^{*}(v_{j,i})=(2m+i,2f_{1}(w_{j}w_{j+1})) italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j , italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) = ( 2 italic_m + italic_i , 2 italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) for i = 0 , 1 , … , 4 m − 2 𝑖 0 1 … 4 𝑚 2
i=0,1,\ldots,4m-2 italic_i = 0 , 1 , … , 4 italic_m - 2 and j = 1 , 2 , … , k − 1 𝑗 1 2 … 𝑘 1
j=1,2,\ldots,k-1 italic_j = 1 , 2 , … , italic_k - 1 and f ∗ ( v j , 4 m − 1 ) = ( 2 m − 1 , f 1 ( w j w j + 1 + f 1 ( w j + 1 w j + 2 ) ) f^{*}(v_{j,4m-1})=(2m-1,f_{1}(w_{j}w_{j+1}+f_{1}(w_{j+1}w_{j+2})) italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_j , 4 italic_m - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = ( 2 italic_m - 1 , italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_f start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_w start_POSTSUBSCRIPT italic_j + 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) for j = 0 , 1 , … , k − 1 𝑗 0 1 … 𝑘 1
j=0,1,\ldots,k-1 italic_j = 0 , 1 , … , italic_k - 1 , where the subscripts are taken modulo k 𝑘 k italic_k .∎
In Figure 3 we show an E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling for C 12 subscript 𝐶 12 C_{12} italic_C start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT , where A = ℤ 4 ⊕ ℤ 3 𝐴 direct-sum subscript ℤ 4 subscript ℤ 3 A=\mathbb{Z}_{4}\oplus\mathbb{Z}_{3} italic_A = blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT ⊕ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , m = 2 𝑚 2 m=2 italic_m = 2 , k = 3 𝑘 3 k=3 italic_k = 3 , whereas in Figure we show an E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling for C 12 subscript 𝐶 12 C_{12} italic_C start_POSTSUBSCRIPT 12 end_POSTSUBSCRIPT , where A = ℤ 24 𝐴 subscript ℤ 24 A=\mathbb{Z}_{24} italic_A = blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 24 end_POSTSUBSCRIPT , m = 6 𝑚 6 m=6 italic_m = 6 , k = 1 𝑘 1 k=1 italic_k = 1 .
( 0 , 0 ) 0 0 (0,0) ( 0 , 0 ) ( 4 , 0 ) 4 0 (4,0) ( 4 , 0 ) ( 1 , 0 ) 1 0 (1,0) ( 1 , 0 ) ( 5 , 0 ) 5 0 (5,0) ( 5 , 0 ) ( 2 , 0 ) 2 0 (2,0) ( 2 , 0 ) ( 7 , 0 ) 7 0 (7,0) ( 7 , 0 ) ( 3 , 0 ) 3 0 (3,0) ( 3 , 0 ) ( 0 , 1 ) 0 1 (0,1) ( 0 , 1 ) ( 7 , 1 ) 7 1 (7,1) ( 7 , 1 ) ( 3 , 1 ) 3 1 (3,1) ( 3 , 1 ) ( 6 , 1 ) 6 1 (6,1) ( 6 , 1 ) ( 2 , 1 ) 2 1 (2,1) ( 2 , 1 ) ( 5 , 1 ) 5 1 (5,1) ( 5 , 1 ) ( 1 , 1 ) 1 1 (1,1) ( 1 , 1 ) ( 4 , 1 ) 4 1 (4,1) ( 4 , 1 ) ( 4 , 2 ) 4 2 (4,2) ( 4 , 2 ) ( 0 , 2 ) 0 2 (0,2) ( 0 , 2 ) ( 5 , 2 ) 5 2 (5,2) ( 5 , 2 ) ( 1 , 2 ) 1 2 (1,2) ( 1 , 2 ) ( 6 , 2 ) 6 2 (6,2) ( 6 , 2 ) ( 2 , 2 ) 2 2 (2,2) ( 2 , 2 ) ( 7 , 2 ) 7 2 (7,2) ( 7 , 2 ) ( 3 , 2 ) 3 2 (3,2) ( 3 , 2 ) ( 0 , 0 ) 0 0 (0,0) ( 0 , 0 ) ( 4 , 0 ) 4 0 (4,0) ( 4 , 0 ) ( 5 , 0 ) 5 0 (5,0) ( 5 , 0 ) ( 6 , 0 ) 6 0 (6,0) ( 6 , 0 ) ( 7 , 0 ) 7 0 (7,0) ( 7 , 0 ) ( 1 , 0 ) 1 0 (1,0) ( 1 , 0 ) ( 2 , 0 ) 2 0 (2,0) ( 2 , 0 ) ( 3 , 1 ) 3 1 (3,1) ( 3 , 1 ) ( 4 , 2 ) 4 2 (4,2) ( 4 , 2 ) ( 5 , 2 ) 5 2 (5,2) ( 5 , 2 ) ( 6 , 2 ) 6 2 (6,2) ( 6 , 2 ) ( 7 , 2 ) 7 2 (7,2) ( 7 , 2 ) ( 0 , 2 ) 0 2 (0,2) ( 0 , 2 ) ( 1 , 2 ) 1 2 (1,2) ( 1 , 2 ) ( 2 , 2 ) 2 2 (2,2) ( 2 , 2 ) ( 3 , 0 ) 3 0 (3,0) ( 3 , 0 ) ( 4 , 1 ) 4 1 (4,1) ( 4 , 1 ) ( 5 , 1 ) 5 1 (5,1) ( 5 , 1 ) ( 6 , 1 ) 6 1 (6,1) ( 6 , 1 ) ( 7 , 1 ) 7 1 (7,1) ( 7 , 1 ) ( 0 , 1 ) 0 1 (0,1) ( 0 , 1 ) ( 1 , 1 ) 1 1 (1,1) ( 1 , 1 ) ( 2 , 1 ) 2 1 (2,1) ( 2 , 1 ) ( 3 , 2 ) 3 2 (3,2) ( 3 , 2 )
Figure 2: An E ℤ 8 ⊕ ℤ 3 subscript 𝐸 direct-sum subscript ℤ 8 subscript ℤ 3 E_{\mathbb{Z}_{8}\oplus\mathbb{Z}_{3}} italic_E start_POSTSUBSCRIPT blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 8 end_POSTSUBSCRIPT ⊕ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling for P 24 subscript 𝑃 24 P_{24} italic_P start_POSTSUBSCRIPT 24 end_POSTSUBSCRIPT .
0 0 12 12 12 12 1 1 1 1 13 13 13 13 2 2 2 2 14 14 14 14 3 3 3 3 15 15 15 15 7 7 7 7 19 19 19 19 6 6 6 6 17 17 17 17 5 5 5 5 16 16 16 16 4 4 4 4 20 20 20 20 8 8 8 8 21 21 21 21 9 9 9 9 22 22 22 22 10 10 10 10 23 23 23 23 11 11 11 11 0 0 12 12 12 12 13 13 13 13 14 14 14 14 15 15 15 15 16 16 16 16 17 17 17 17 18 18 18 18 19 19 19 19 20 20 20 20 21 21 21 21 22 22 22 22 23 23 23 23 1 1 1 1 2 2 2 2 3 3 3 3 4 4 4 4 5 5 5 5 6 6 6 6 7 7 7 7 8 8 8 8 9 9 9 9 10 10 10 10 11 11 11 11
Figure 3: An E ℤ 24 subscript 𝐸 subscript ℤ 24 E_{\mathbb{Z}_{24}} italic_E start_POSTSUBSCRIPT blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 24 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling for P 24 subscript 𝑃 24 P_{24} italic_P start_POSTSUBSCRIPT 24 end_POSTSUBSCRIPT .
Observation 3.6 .
Let A = B ⊕ H 𝐴 direct-sum 𝐵 𝐻 A=B\oplus H italic_A = italic_B ⊕ italic_H be of order n 𝑛 n italic_n . If a tree T 𝑇 T italic_T of order n 𝑛 n italic_n is E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial, then it is E B subscript 𝐸 𝐵 E_{B} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_B end_POSTSUBSCRIPT -cordial.
Proof.
Suppose that f 𝑓 f italic_f is E H subscript 𝐸 𝐻 E_{H} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_H end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling of T 𝑇 T italic_T . If now f ( e ) = ( b , h ) 𝑓 𝑒 𝑏 ℎ f(e)=(b,h) italic_f ( italic_e ) = ( italic_b , italic_h ) for b ∈ B 𝑏 𝐵 b\in B italic_b ∈ italic_B and h ∈ H ℎ 𝐻 h\in H italic_h ∈ italic_H , then define a labeling f ′ : E ( T ) → B : superscript 𝑓 ′ → 𝐸 𝑇 𝐵 f^{\prime}\colon E(T)\to B italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT : italic_E ( italic_T ) → italic_B by f ′ ( e ) = b superscript 𝑓 ′ 𝑒 𝑏 f^{\prime}(e)=b italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_e ) = italic_b . Obviously | v f ′ ( a ) − v f ′ ( b ) | = 0 subscript 𝑣 superscript 𝑓 ′ 𝑎 subscript 𝑣 superscript 𝑓 ′ 𝑏 0 |v_{f^{\prime}}(a)-v_{f^{\prime}}(b)|=0 | italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) - italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_b ) | = 0 , since v f ( a ) = 1 subscript 𝑣 𝑓 𝑎 1 v_{f}(a)=1 italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) = 1 for any a ∈ A 𝑎 𝐴 a\in A italic_a ∈ italic_A . Moreover, because there exists exactly one a ∈ A 𝑎 𝐴 a\in A italic_a ∈ italic_A such that e f ( a ) = 0 subscript 𝑒 𝑓 𝑎 0 e_{f}(a)=0 italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) = 0 we obtain that | e f ′ ( a ) − e f ′ ( b ) | ≤ 1 subscript 𝑒 superscript 𝑓 ′ 𝑎 subscript 𝑒 superscript 𝑓 ′ 𝑏 1 |e_{f^{\prime}}(a)-e_{f^{\prime}}(b)|\leq 1 | italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a ) - italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_f start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_b ) | ≤ 1 for any
a , b ∈ B 𝑎 𝑏
𝐵 a,b\in B italic_a , italic_b ∈ italic_B .
∎
Observation 3.7 .
If a tree T 𝑇 T italic_T has n ≡ 2 ( mod 4 ) 𝑛 annotated 2 𝑝𝑚𝑜𝑑 4 n\equiv 2\pmod{4} italic_n ≡ 2 start_MODIFIER ( roman_mod start_ARG 4 end_ARG ) end_MODIFIER vertices, then it is not E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial for any A 𝐴 A italic_A of order | A | ≡ 2 ( mod 4 ) 𝐴 annotated 2 𝑝𝑚𝑜𝑑 4 |A|\equiv 2\pmod{4} | italic_A | ≡ 2 start_MODIFIER ( roman_mod start_ARG 4 end_ARG ) end_MODIFIER .
Proof.
By fundamental theorem on abstract algebra A ≅ ℤ 2 ⊕ H 𝐴 direct-sum subscript ℤ 2 𝐻 A\cong\mathbb{Z}_{2}\oplus H italic_A ≅ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ⊕ italic_H , where | H | 𝐻 |H| | italic_H | is odd. Therefore, if there exists an E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial-labeling of G 𝐺 G italic_G , then by Observation 3.6 there exists a E 2 subscript 𝐸 2 E_{2} italic_E start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling of G 𝐺 G italic_G , which is impossible by Theorem 1.3 .
∎
We will show now the necessary and sufficient conditions for a path P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT to be E k subscript 𝐸 𝑘 E_{k} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT -cordial.
Theorem 3.8 .
A path P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is E k subscript 𝐸 𝑘 E_{k} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT -cordial if and only if k ≢ 2 ( mod 4 ) not-equivalent-to 𝑘 annotated 2 𝑝𝑚𝑜𝑑 4 k\not\equiv 2\pmod{4} italic_k ≢ 2 start_MODIFIER ( roman_mod start_ARG 4 end_ARG ) end_MODIFIER or n 𝑛 n italic_n is
not an odd multiple of k 𝑘 k italic_k .
Proof.
If k 𝑘 k italic_k is odd or n 𝑛 n italic_n is not an odd multiple of k 𝑘 k italic_k then we are done by Theorem 1.1 , Observation 3.1 and Observation 3.2 . Assume now that k ≡ 0 ( mod 4 ) 𝑘 annotated 0 pmod 4 k\equiv 0\pmod{4} italic_k ≡ 0 start_MODIFIER ( roman_mod start_ARG 4 end_ARG ) end_MODIFIER and n 𝑛 n italic_n is
an odd multiple of k 𝑘 k italic_k . Thus n = 4 m 𝑛 4 𝑚 n=4m italic_n = 4 italic_m for some odd m 𝑚 m italic_m . Suppose first that k = 4 𝑘 4 k=4 italic_k = 4 . If also n = 4 𝑛 4 n=4 italic_n = 4 , then for a path P 4 = v 1 v 2 v 3 v 4 subscript 𝑃 4 subscript 𝑣 1 subscript 𝑣 2 subscript 𝑣 3 subscript 𝑣 4 P_{4}=v_{1}v_{2}v_{3}v_{4} italic_P start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT = italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT , the labeling defined as f ( v 1 v 2 ) = 0 𝑓 subscript 𝑣 1 subscript 𝑣 2 0 f(v_{1}v_{2})=0 italic_f ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 , f ( v 2 v 3 ) = 1 𝑓 subscript 𝑣 2 subscript 𝑣 3 1 f(v_{2}v_{3})=1 italic_f ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) = 1 and f ( v 3 v 4 ) = 2 𝑓 subscript 𝑣 3 subscript 𝑣 4 2 f(v_{3}v_{4})=2 italic_f ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT ) = 2 is E 4 subscript 𝐸 4 E_{4} italic_E start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT -cordial. Assume now that n > 4 𝑛 4 n>4 italic_n > 4 .
Let A = ℤ 4 ⊕ ℤ m ≅ ℤ 4 m 𝐴 direct-sum subscript ℤ 4 subscript ℤ 𝑚 subscript ℤ 4 𝑚 A=\mathbb{Z}_{4}\oplus\mathbb{Z}_{m}\cong\mathbb{Z}_{4m} italic_A = blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT ⊕ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT ≅ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 4 italic_m end_POSTSUBSCRIPT . There exists E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling of P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT by Theorem 3.5 . Thus Observation 3.6 implies that there exists E 4 subscript 𝐸 4 E_{4} italic_E start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling of P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT .
Let now k > 4 𝑘 4 k>4 italic_k > 4 , then let A = ℤ k ⊕ ℤ m 𝐴 direct-sum subscript ℤ 𝑘 subscript ℤ 𝑚 A=\mathbb{Z}_{k}\oplus\mathbb{Z}_{m} italic_A = blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ⊕ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT and we are done as above.
If now k ≡ 2 ( mod 4 ) 𝑘 annotated 2 pmod 4 k\equiv 2\pmod{4} italic_k ≡ 2 start_MODIFIER ( roman_mod start_ARG 4 end_ARG ) end_MODIFIER and n 𝑛 n italic_n is
an odd multiple of k 𝑘 k italic_k , then n ≡ 2 ( mod 4 ) 𝑛 annotated 2 pmod 4 n\equiv 2\pmod{4} italic_n ≡ 2 start_MODIFIER ( roman_mod start_ARG 4 end_ARG ) end_MODIFIER and we are done by Observation 3.7 . ∎
4 A 𝐴 A italic_A -antimagic labeling of paths
A useful tool for us is a concept of sum-rainbow Hamiltonian cycles on Abelian groups [9 ] . Consider a finite Abelian group A 𝐴 A italic_A and the complete graph on the set of all elements of
A 𝐴 A italic_A . In this graph find a Hamiltonian cycle and calculate the sum for each pair of consecutive vertices along the cycle. The goal is to determine the maximum number of distinct sums, denoted as σ max ( A ) subscript 𝜎 𝐴 \sigma_{\max}(A) italic_σ start_POSTSUBSCRIPT roman_max end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A ) , that can arise from this process.
Theorem 4.1 ([9 ] ).
For any finite non-trivial Abelian group A 𝐴 A italic_A we have
σ max ( A ) = { | A | i f A ≇ ( ℤ 2 ) m , | I ( A ) | ≠ 1 ; | A | − 1 i f | I ( A ) | = 1 ; | A | − 2 i f A ≅ ( ℤ 2 ) m , | I ( A ) | ≠ 1 ; subscript 𝜎 𝐴 cases 𝐴 formulae-sequence 𝑖 𝑓 𝐴 superscript subscript ℤ 2 𝑚 𝐼 𝐴 1 𝐴 1 𝑖 𝑓 𝐼 𝐴 1 𝐴 2 formulae-sequence 𝑖 𝑓 𝐴 superscript subscript ℤ 2 𝑚 𝐼 𝐴 1 \sigma_{\max}(A)=\begin{cases}|A|&if\;A\not\cong(\mathbb{Z}_{2})^{m},\;|I(A)|%
\neq 1;\\
|A|-1&if\;|I(A)|=1;\\
|A|-2&if\;A\cong(\mathbb{Z}_{2})^{m},\;|I(A)|\neq 1;\end{cases} italic_σ start_POSTSUBSCRIPT roman_max end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A ) = { start_ROW start_CELL | italic_A | end_CELL start_CELL italic_i italic_f italic_A ≇ ( blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT , | italic_I ( italic_A ) | ≠ 1 ; end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL | italic_A | - 1 end_CELL start_CELL italic_i italic_f | italic_I ( italic_A ) | = 1 ; end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL | italic_A | - 2 end_CELL start_CELL italic_i italic_f italic_A ≅ ( blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT , | italic_I ( italic_A ) | ≠ 1 ; end_CELL end_ROW
This problem is also connected with the concept of R 𝑅 R italic_R -sequenceability of groups. A group A 𝐴 A italic_A of order n 𝑛 n italic_n is said to be R 𝑅 R italic_R -sequenceable if the nonidentity elements of the group can be listed in a sequence g 1 , g 2 , … , g n − 1 subscript 𝑔 1 subscript 𝑔 2 … subscript 𝑔 𝑛 1
g_{1},g_{2},\ldots,g_{n-1} italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT such that g 1 − 1 g 2 , g 2 − 1 g 3 , … , g n − 1 − 1 g 1 superscript subscript 𝑔 1 1 subscript 𝑔 2 superscript subscript 𝑔 2 1 subscript 𝑔 3 … superscript subscript 𝑔 𝑛 1 1 subscript 𝑔 1
g_{1}^{-1}g_{2},g_{2}^{-1}g_{3},\ldots,g_{n-1}^{-1}g_{1} italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT are all distinct. This concept was introduced in 1974 by Ringel [11 ] , who used this concept in his solution of Heawood map coloring problem.
An Abelian group is R ∗ superscript 𝑅 R^{*} italic_R start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -sequenceable if it has an R 𝑅 R italic_R -sequencing g 1 , g 2 , … , g n − 1 subscript 𝑔 1 subscript 𝑔 2 … subscript 𝑔 𝑛 1
g_{1},g_{2},\ldots,g_{n-1} italic_g start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_g start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT such that g i − 1 g i + 1 = g i subscript 𝑔 𝑖 1 subscript 𝑔 𝑖 1 subscript 𝑔 𝑖 g_{i-1}g_{i+1}=g_{i} italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_g start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT for some i 𝑖 i italic_i (subscripts are read modulo n − 1 𝑛 1 n-1 italic_n - 1 ). The term was introduced by Friedlander et al. [4 ] , who showed that the existence of an R ∗ superscript 𝑅 R^{*} italic_R start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -sequenceable Sylow 2-subgroup is a sufficient condition for a group to be R 𝑅 R italic_R -sequenceable. The following theorem has been proved:
Theorem 4.2 ([6 ] ).
An Abelian group whose Sylow 2-subgroup is noncyclic and not of order 8 is R ∗ superscript 𝑅 R^{*} italic_R start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -sequenceable.
Theorem 4.3 .
A path P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is A 𝐴 A italic_A -antimagic if and only if n ≢ 2 ( mod 4 ) not-equivalent-to 𝑛 annotated 2 𝑝𝑚𝑜𝑑 4 n\not\equiv 2\pmod{4} italic_n ≢ 2 start_MODIFIER ( roman_mod start_ARG 4 end_ARG ) end_MODIFIER .
Proof.
Assume first that | I ( A ) | = 1 𝐼 𝐴 1 |I(A)|=1 | italic_I ( italic_A ) | = 1 , if now n ≡ 2 ( mod 4 ) 𝑛 annotated 2 pmod 4 n\equiv 2\pmod{4} italic_n ≡ 2 start_MODIFIER ( roman_mod start_ARG 4 end_ARG ) end_MODIFIER , then we are done by Theorem 3.7 . For n ≡ 0 ( mod 4 ) 𝑛 annotated 0 pmod 4 n\equiv 0\pmod{4} italic_n ≡ 0 start_MODIFIER ( roman_mod start_ARG 4 end_ARG ) end_MODIFIER there is A ≅ ℤ 4 𝐴 subscript ℤ 4 A\cong\mathbb{Z}_{4} italic_A ≅ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT or by fundamental theorem on abstract algebra A ≅ ℤ 4 m ⊕ H 𝐴 direct-sum subscript ℤ 4 𝑚 𝐻 A\cong\mathbb{Z}_{4m}\oplus H italic_A ≅ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 4 italic_m end_POSTSUBSCRIPT ⊕ italic_H for | H | 𝐻 |H| | italic_H | odd and m ≥ 1 𝑚 1 m\geq 1 italic_m ≥ 1 .
If A ≅ ℤ 4 𝐴 subscript ℤ 4 A\cong\mathbb{Z}_{4} italic_A ≅ blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT then we apply Theorem 3.8 , otherwise Theorem 3.5 .
Suppose now that | I ( A ) | ≠ 1 𝐼 𝐴 1 |I(A)|\neq 1 | italic_I ( italic_A ) | ≠ 1 , if now A ≇ ( ℤ 2 ) m 𝐴 superscript subscript ℤ 2 𝑚 A\not\cong(\mathbb{Z}_{2})^{m} italic_A ≇ ( blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT , m > 1 𝑚 1 m>1 italic_m > 1 (i.e | I ( A ) | ≠ 1 𝐼 𝐴 1 |I(A)|\neq 1 | italic_I ( italic_A ) | ≠ 1 , then by Observation 3.1 and Theorem 4.1 there exists an E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling of C n subscript 𝐶 𝑛 C_{n} italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT and hence there exists an E A subscript 𝐸 𝐴 E_{A} italic_E start_POSTSUBSCRIPT italic_A end_POSTSUBSCRIPT -cordial labeling of P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT by Observation 3.2 . Recall that this means that P n subscript 𝑃 𝑛 P_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT is A 𝐴 A italic_A -antimagic.
From now A ≅ ( ℤ 2 ) m 𝐴 superscript subscript ℤ 2 𝑚 A\cong(\mathbb{Z}_{2})^{m} italic_A ≅ ( blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT for some m > 1 𝑚 1 m>1 italic_m > 1 .
If m = 3 𝑚 3 m=3 italic_m = 3 , then the desired labeling is given in Figure 4 .
( 0 , 0 , 0 ) 0 0 0 (0,0,0) ( 0 , 0 , 0 ) ( 1 , 0 , 0 ) 1 0 0 (1,0,0) ( 1 , 0 , 0 ) ( 0 , 1 , 0 ) 0 1 0 (0,1,0) ( 0 , 1 , 0 ) ( 0 , 0 , 1 ) 0 0 1 (0,0,1) ( 0 , 0 , 1 ) ( 1 , 1 , 0 ) 1 1 0 (1,1,0) ( 1 , 1 , 0 ) ( 1 , 1 , 1 ) 1 1 1 (1,1,1) ( 1 , 1 , 1 ) ( 1 , 0 , 1 ) 1 0 1 (1,0,1) ( 1 , 0 , 1 ) ( 0 , 0 , 0 ) 0 0 0 (0,0,0) ( 0 , 0 , 0 ) ( 1 , 0 , 0 ) 1 0 0 (1,0,0) ( 1 , 0 , 0 ) ( 1 , 1 , 0 ) 1 1 0 (1,1,0) ( 1 , 1 , 0 ) ( 0 , 1 , 1 ) 0 1 1 (0,1,1) ( 0 , 1 , 1 ) ( 1 , 1 , 1 ) 1 1 1 (1,1,1) ( 1 , 1 , 1 ) ( 0 , 0 , 1 ) 0 0 1 (0,0,1) ( 0 , 0 , 1 ) ( 0 , 1 , 0 ) 0 1 0 (0,1,0) ( 0 , 1 , 0 ) ( 1 , 0 , 1 ) 1 0 1 (1,0,1) ( 1 , 0 , 1 )
Figure 4: A ( ℤ 2 ) 3 superscript subscript ℤ 2 3 {(\mathbb{Z}_{2})^{3}} ( blackboard_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT -antimagic labeling for P 8 subscript 𝑃 8 P_{8} italic_P start_POSTSUBSCRIPT 8 end_POSTSUBSCRIPT .
Let n = 2 m 𝑛 superscript 2 𝑚 n=2^{m} italic_n = 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT for m ≠ 3 𝑚 3 m\neq 3 italic_m ≠ 3 and a 1 , a 2 , … , a n − 1 subscript 𝑎 1 subscript 𝑎 2 … subscript 𝑎 𝑛 1
a_{1},a_{2},\ldots,a_{n-1} italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT be an R ∗ superscript 𝑅 R^{*} italic_R start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT -sequence of A 𝐴 A italic_A which exists by Theorem 4.2 . Note that since a i = − a i subscript 𝑎 𝑖 subscript 𝑎 𝑖 a_{i}=-a_{i} italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = - italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT we obtain that
the sequence a 1 + a 2 , a 2 + a 3 , … , a n − 1 + a 1 subscript 𝑎 1 subscript 𝑎 2 subscript 𝑎 2 subscript 𝑎 3 … subscript 𝑎 𝑛 1 subscript 𝑎 1
a_{1}+a_{2},a_{2}+a_{3},\ldots,a_{n-1}+a_{1} italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_a start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT is injective. Without loss of generality, we can assume that a 2 = a 1 + a n − 1 subscript 𝑎 2 subscript 𝑎 1 subscript 𝑎 𝑛 1 a_{2}=a_{1}+a_{n-1} italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT . Note that this implies a n − 1 = a 1 + a 2 subscript 𝑎 𝑛 1 subscript 𝑎 1 subscript 𝑎 2 a_{n-1}=a_{1}+a_{2} italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_n - 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT . Let P n = v 1 v 2 … v n subscript 𝑃 𝑛 subscript 𝑣 1 subscript 𝑣 2 … subscript 𝑣 𝑛 P_{n}=v_{1}v_{2}\ldots v_{n} italic_P start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT … italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT . Define an A 𝐴 A italic_A -antimagic labeling as f ( v 1 v 2 ) = 0 𝑓 subscript 𝑣 1 subscript 𝑣 2 0 f(v_{1}v_{2})=0 italic_f ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 and f ( v i v i + 1 ) = a i 𝑓 subscript 𝑣 𝑖 subscript 𝑣 𝑖 1 subscript 𝑎 𝑖 f(v_{i}v_{i+1})=a_{i} italic_f ( italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_v start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT for i = 2 , 3 , … , n − 1 𝑖 2 3 … 𝑛 1
i=2,3,\ldots,n-1 italic_i = 2 , 3 , … , italic_n - 1 .
∎