Introduction
Let ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] ) 𝔤 ⋅ ⋅ (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] ) be a Lie algebra over a field 𝔽 𝔽 \mathbb{F} blackboard_F with bracket [ ⋅ , ⋅ ] ⋅ ⋅ [\,\cdot,\,\cdot\,] [ ⋅ , ⋅ ] . The Lie algebra ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] ) 𝔤 ⋅ ⋅ (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] ) is said to be quadratic if it is equipped with a non-degenerate, symmetric and bilinear form B : 𝔤 × 𝔤 → 𝔽 : 𝐵 → 𝔤 𝔤 𝔽 B:\mathfrak{g}\times\mathfrak{g}\to\mathbb{F} italic_B : fraktur_g × fraktur_g → blackboard_F , which is invariant under the adjoint representation ad : 𝔤 → 𝔤 𝔩 ( 𝔤 ) : ad → 𝔤 𝔤 𝔩 𝔤 \operatorname{ad}:\mathfrak{g}\to\mathfrak{gl}(\mathfrak{g}) roman_ad : fraktur_g → fraktur_g fraktur_l ( fraktur_g ) , that is: B ( [ x , y ] , z ) = − B ( y , [ x , z ] ) 𝐵 𝑥 𝑦 𝑧 𝐵 𝑦 𝑥 𝑧 B([x,y],z)=-B(y,[x,z]) italic_B ( [ italic_x , italic_y ] , italic_z ) = - italic_B ( italic_y , [ italic_x , italic_z ] ) , for all x , y , z 𝑥 𝑦 𝑧
x,y,z italic_x , italic_y , italic_z in 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g . A quadratic Lie algebra is denoted by ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] , B ) 𝔤 ⋅ ⋅ 𝐵 (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,],B) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] , italic_B ) and B 𝐵 B italic_B is called an invariant metric .
A semisimple Lie algebra is quadratic for the Killing form is an invariant metric defined on it. A reductive Lie algebra is an example of a non-semisimple quadratic Lie algebra; another more elaborated example is as follows: Let ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] ) 𝔤 ⋅ ⋅ (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] ) be a Lie algebra and in the vector space 𝔤 ⊕ 𝔤 ∗ direct-sum 𝔤 superscript 𝔤 ∗ \mathfrak{g}\oplus\mathfrak{g}^{\ast} fraktur_g ⊕ fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT define the skey-symmetric and bilinear map [ ⋅ , ⋅ ] ′ superscript ⋅ ⋅ ′ [\,\cdot\,,\,\cdot\,]^{\prime} [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT by [ x + α , y + β ] ′ = [ x , y ] + ad ( x ) ∗ ( β ) − ad ( y ) ∗ ( α ) [x+\alpha,y+\beta]^{\prime}=[x,y]+\operatorname{ad}(x)^{\ast}(\beta)-%
\operatorname{ad}(y)^{\ast}(\alpha) [ italic_x + italic_α , italic_y + italic_β ] start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = [ italic_x , italic_y ] + roman_ad ( italic_x ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_β ) - roman_ad ( italic_y ) start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_α ) , and the symmetric bilinear form B 𝐵 B italic_B by B ( x + α , y + β ) = α ( y ) + β ( x ) 𝐵 𝑥 𝛼 𝑦 𝛽 𝛼 𝑦 𝛽 𝑥 B(x+\alpha,y+\beta)=\alpha(y)+\beta(x) italic_B ( italic_x + italic_α , italic_y + italic_β ) = italic_α ( italic_y ) + italic_β ( italic_x ) , for all x , y 𝑥 𝑦
x,y italic_x , italic_y in 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g and α , β 𝛼 𝛽
\alpha,\beta italic_α , italic_β in 𝔤 ∗ superscript 𝔤 ∗ \mathfrak{g}^{\ast} fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . The triple ( 𝔤 ⊕ 𝔤 ∗ , [ ⋅ , ⋅ ] ′ , B ) direct-sum 𝔤 superscript 𝔤 ∗ superscript ⋅ ⋅ ′ 𝐵 (\mathfrak{g}\oplus\mathfrak{g}^{\ast},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]^{\prime},B) ( fraktur_g ⊕ fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_B ) is a non-semisimple quadratic Lie algebra, as 𝔤 ∗ superscript 𝔤 ∗ \mathfrak{g}^{\ast} fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT is an abelian ideal.
The algebraic study of quadratic non-semisimple Lie algebras can be traced on to the work of V. Kac (see [8 ] ), where appears an inductive way to construct solvable quadratic Lie algebras and it is also shown there that any solvable quadratic Lie algebra can be identified with this construction. In [4 ] , it is stated the conditions for which these type of quadratic Lie algebras are isomorphic. In [9 ] , A. Medina and P. Revoy generalizes the results of V. Kac to any indecomposable, non-semisimple and quadratic Lie algebra; the proof of these results depends
on the choice of a minimal ideal. In [7 ] , I. Kath and M. Olbrich propose an alternative approach by using canonical ideals to obtain classification results.
If the Killing form is non-degenerate then the Lie algebra is semisimple and therefore, is quadratic. For nilpotent Lie algebras, the Killing form is zero, so this bilinear form can not help us to determine whether a nilpotent Lie algebra is quadratic. One of the aims of this work is to provide criteria under which a nilpotent Lie algebra is quadratic. Although much has been said about nilpotent quadratic Lie algebras, we hope that these results – which are based on classical tools and well-known results –, can take a step forward in obtaining a criterion that determines conditions for which an arbitrary Lie algebra is quadratic.
If 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g is a nilpotent Lie algebra then there are canonical abelian ideals 𝔦 ( 𝔤 ) ⊂ 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔦 𝔤 𝔍 𝔤 \mathfrak{i}(\mathfrak{g})\subset\mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_i ( fraktur_g ) ⊂ fraktur_J ( fraktur_g ) such that [ 𝔤 , 𝔍 ( 𝔤 ) ] ⊂ 𝔦 ( 𝔤 ) 𝔤 𝔍 𝔤 𝔦 𝔤 [\mathfrak{g},\mathfrak{J}(\mathfrak{g})]\subset\mathfrak{i}(\mathfrak{g}) [ fraktur_g , fraktur_J ( fraktur_g ) ] ⊂ fraktur_i ( fraktur_g ) . Further, if 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g admits an invariant metric then 𝔦 ( 𝔤 ) ⟂ = 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔦 superscript 𝔤 perpendicular-to 𝔍 𝔤 \mathfrak{i}(\mathfrak{g})^{\perp}=\mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_i ( fraktur_g ) start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT = fraktur_J ( fraktur_g ) (see Lemma 4.2 in [7 ] and Lemma 1.3 below). If 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h is a subspace of 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g such that 𝔤 = 𝔥 ⊕ 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔤 direct-sum 𝔥 𝔍 𝔤 \mathfrak{g}=\mathfrak{h}\oplus\mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_g = fraktur_h ⊕ fraktur_J ( fraktur_g ) , we prove that a necessary condition for a current Lie algebra 𝔤 ⊗ 𝒮 tensor-product 𝔤 𝒮 \mathfrak{g}\otimes\mathcal{S} fraktur_g ⊗ caligraphic_S to admit an invariant metric –where 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S is a commutative and associtive algebra with unit–, is that there must be a bilinear map ϵ : 𝒮 × 𝒮 → Cent ( 𝔥 ) : italic-ϵ → 𝒮 𝒮 Cent 𝔥 \epsilon:\mathcal{S}\times\mathcal{S}\to\operatorname{Cent}(\mathfrak{h}) italic_ϵ : caligraphic_S × caligraphic_S → roman_Cent ( fraktur_h ) with the same properties as that of an invariant metric: symmetric, invariant and non-degenerate (see Thm. 3.1 ). In [10 ] it is proved that if 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g is simple then 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S admits an invariant metric. In Cor. 1.3 of [5 ] this result is generalized to the case when 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g is indecomposable. The difference of the result obtained here is that the image of the bilinear map ϵ italic-ϵ \epsilon italic_ϵ is contained in Cent ( 𝔥 ) Cent 𝔥 \operatorname{Cent}(\mathfrak{h}) roman_Cent ( fraktur_h ) , even if 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h does not admit an invariant metric and 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S is not necessarily finite dimensional. In addition, in [5 ] it is assumed that the ground field 𝔽 𝔽 \mathbb{F} blackboard_F is algebraically closed.
In §1 we start by giving a review of the theory of abelian extensions of Lie algebras, as well as some standard results that we need in the sequel. Given an arbitrary Lie algebra 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h and a vector space 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a , in Prop. 1.1 we give a method to construct a Lie algebra in the space 𝔥 ⊕ 𝔞 ⊕ 𝔥 ∗ direct-sum 𝔥 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \mathfrak{h}\oplus\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{h}^{\ast} fraktur_h ⊕ fraktur_a ⊕ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . In Prop. 2.1 we prove that any non-abelian nilpotent quadratic Lie algebra can be constructed in this way. In Prop. 2.3 and Prop. 2.4 we give sufficient conditions for that such a Lie algebra to admit an invariant metric. In §3 we prove that if a current Lie algebra 𝔤 ⊗ 𝒮 tensor-product 𝔤 𝒮 \mathfrak{g}\otimes\mathcal{S} fraktur_g ⊗ caligraphic_S admits an invariant metric, where 𝔤 = 𝔥 ⊕ 𝔞 ⊕ 𝔥 ∗ 𝔤 direct-sum 𝔥 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \mathfrak{g}=\mathfrak{h}\oplus\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{h}^{\ast} fraktur_g = fraktur_h ⊕ fraktur_a ⊕ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT is nilpotent and 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h is non-abelian, then there must be a non-degenerate bilinear map ϵ : 𝒮 × 𝒮 → Cent ( 𝔥 ) : italic-ϵ → 𝒮 𝒮 Cent 𝔥 \epsilon:\mathcal{S}\times\mathcal{S}\to\operatorname{Cent}(\mathfrak{h}) italic_ϵ : caligraphic_S × caligraphic_S → roman_Cent ( fraktur_h ) such that ϵ ( s , t ) = ϵ ( s t , 1 ) italic-ϵ 𝑠 𝑡 italic-ϵ 𝑠 𝑡 1 \epsilon(s,t)=\epsilon(st,1) italic_ϵ ( italic_s , italic_t ) = italic_ϵ ( italic_s italic_t , 1 ) , for all s , t 𝑠 𝑡
s,t italic_s , italic_t in 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S (see Thm. 3.1 ). In §4 we prove that any nilpotent Lie algebra has a non-zero, symmetric and invariant bilinear form. Using this bilinear form we construct an algebra with unit from which we can recover the original Lie algebra structure, and then we prove that this algebra is simple if and only if the bilinear form is an invariant metric (see Thm. 4.1 ). All the algebras and vector spaces considered in this work are finite dimensional over a unique field 𝔽 𝔽 \mathbb{F} blackboard_F of zero characteristic.
1. abelian Extensions of Lie algebras
Let ρ : 𝔤 → 𝔤 𝔩 ( V ) : 𝜌 → 𝔤 𝔤 𝔩 𝑉 \rho:\mathfrak{g}\to\mathfrak{gl}(V) italic_ρ : fraktur_g → fraktur_g fraktur_l ( italic_V ) be a representation of a Lie algebra ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] ) 𝔤 ⋅ ⋅ (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] ) on a vector space V 𝑉 V italic_V . We call V 𝑉 V italic_V a 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g -module . Let C ( 𝔤 ; V ) 𝐶 𝔤 𝑉
C(\mathfrak{g};V) italic_C ( fraktur_g ; italic_V ) be the standard cochain complex with differential map d ρ subscript d 𝜌 \operatorname{d}_{\rho} roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ end_POSTSUBSCRIPT given by:
d ρ ( λ ) ( x 1 , … , x p + 1 ) subscript d 𝜌 𝜆 subscript 𝑥 1 … subscript 𝑥 𝑝 1 \displaystyle\operatorname{d}_{\rho}(\lambda)(x_{1},\ldots,x_{p+1}) roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ) ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT )
= ∑ j = 1 p + 1 ( − 1 ) j − 1 ρ ( x j ) ( λ ( x 1 , … , x p + 1 ) ) absent superscript subscript 𝑗 1 𝑝 1 superscript 1 𝑗 1 𝜌 subscript 𝑥 𝑗 𝜆 subscript 𝑥 1 … subscript 𝑥 𝑝 1 \displaystyle=\sum_{j=1}^{p+1}(-1)^{j-1}\rho(x_{j})(\lambda(x_{1},\ldots,x_{p+%
1})) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_j - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_ρ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_λ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) )
+ ∑ i < j ( − 1 ) i + j λ ( [ x i , x j ] , x 1 , … , x i ^ , … , x j ^ , … , x p + 1 ) , subscript 𝑖 𝑗 superscript 1 𝑖 𝑗 𝜆 subscript 𝑥 𝑖 subscript 𝑥 𝑗 subscript 𝑥 1 … subscript 𝑥 ^ 𝑖 … subscript 𝑥 ^ 𝑗 … subscript 𝑥 𝑝 1 \displaystyle+\sum_{i<j}(-1)^{i+j}\lambda([x_{i},x_{j}],x_{1},\ldots,x_{\hat{i%
}},\ldots,x_{\hat{j}},\ldots,x_{p+1}), + ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i < italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_i + italic_j end_POSTSUPERSCRIPT italic_λ ( [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ] , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT over^ start_ARG italic_i end_ARG end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT over^ start_ARG italic_j end_ARG end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ,
where p 𝑝 p italic_p is a non-negative integer, λ 𝜆 \lambda italic_λ belongs to C p ( 𝔤 ; V ) superscript 𝐶 𝑝 𝔤 𝑉
C^{p}(\mathfrak{g};V) italic_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_g ; italic_V ) and x j subscript 𝑥 𝑗 x_{j} italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT belongs to 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g , for all 1 ≤ j ≤ p + 1 1 𝑗 𝑝 1 1\leq j\leq p+1 1 ≤ italic_j ≤ italic_p + 1 . If d ρ ( λ ) = 0 subscript d 𝜌 𝜆 0 \operatorname{d}_{\rho}(\lambda)=0 roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ) = 0 then λ 𝜆 \lambda italic_λ is a p 𝑝 p italic_p -cocycle in C ( 𝔤 ; V ) 𝐶 𝔤 𝑉
C(\mathfrak{g};V) italic_C ( fraktur_g ; italic_V ) . If the representation ρ 𝜌 \rho italic_ρ is zero we say that V 𝑉 V italic_V is a trivial 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g -module and we denote the differential map in C ( 𝔥 ; V ) 𝐶 𝔥 𝑉
C(\mathfrak{h};V) italic_C ( fraktur_h ; italic_V ) by d V subscript d 𝑉 \operatorname{d}_{V} roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_V end_POSTSUBSCRIPT .
Let 𝔍 𝔍 \mathfrak{J} fraktur_J be an abelian ideal of ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] ) 𝔤 ⋅ ⋅ (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] ) and let 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h be a vector subspace complementary to 𝔍 𝔍 \mathfrak{J} fraktur_J , that is 𝔤 = 𝔥 ⊕ 𝔍 𝔤 direct-sum 𝔥 𝔍 \mathfrak{g}=\mathfrak{h}\oplus\mathfrak{J} fraktur_g = fraktur_h ⊕ fraktur_J . For each pair x , y 𝑥 𝑦
x,y italic_x , italic_y in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , let [ x , y ] 𝔥 subscript 𝑥 𝑦 𝔥 [x,y]_{\mathfrak{h}} [ italic_x , italic_y ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT be in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h and Λ ( x , y ) Λ 𝑥 𝑦 \Lambda(x,y) roman_Λ ( italic_x , italic_y ) be in 𝔍 𝔍 \mathfrak{J} fraktur_J such that:
(1)
[ x , y ] = [ x , y ] 𝔥 + Λ ( x , y ) . 𝑥 𝑦 subscript 𝑥 𝑦 𝔥 Λ 𝑥 𝑦 [x,y]=[x,y]_{\mathfrak{h}}+\Lambda(x,y). [ italic_x , italic_y ] = [ italic_x , italic_y ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT + roman_Λ ( italic_x , italic_y ) .
Let [ ⋅ , ⋅ ] 𝔥 subscript ⋅ ⋅ 𝔥 [\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{h}} [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT be the skew-symmetric and bilinear map on 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h defined by ( x , y ) ↦ [ x , y ] 𝔥 maps-to 𝑥 𝑦 subscript 𝑥 𝑦 𝔥 (x,y)\mapsto[x,y]_{\mathfrak{h}} ( italic_x , italic_y ) ↦ [ italic_x , italic_y ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT . Since the bracket [ ⋅ , ⋅ ] ⋅ ⋅ [\,\cdot\,,\,\cdot\,] [ ⋅ , ⋅ ] satisfies the Jacobi identity, then [ ⋅ , ⋅ ] 𝔥 subscript ⋅ ⋅ 𝔥 [\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{h}} [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT is a Lie bracket in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h . We denote by Λ : 𝔥 × 𝔥 → 𝔍 : Λ → 𝔥 𝔥 𝔍 \Lambda:\mathfrak{h}\times\mathfrak{h}\to\mathfrak{J} roman_Λ : fraktur_h × fraktur_h → fraktur_J , the skew-symmetric and bilinear map ( x , y ) ↦ Λ ( x , y ) maps-to 𝑥 𝑦 Λ 𝑥 𝑦 (x,y)\mapsto\Lambda(x,y) ( italic_x , italic_y ) ↦ roman_Λ ( italic_x , italic_y ) .
Let R : 𝔥 → 𝔤 𝔩 ( 𝔍 ) : 𝑅 → 𝔥 𝔤 𝔩 𝔍 R:\mathfrak{h}\to\mathfrak{gl}(\mathfrak{J}) italic_R : fraktur_h → fraktur_g fraktur_l ( fraktur_J ) be the linear map defined by R ( x ) ( U ) = [ x , U ] 𝑅 𝑥 𝑈 𝑥 𝑈 R(x)(U)=[x,U] italic_R ( italic_x ) ( italic_U ) = [ italic_x , italic_U ] , for all x 𝑥 x italic_x in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h and U 𝑈 U italic_U in 𝔍 𝔍 \mathfrak{J} fraktur_J . Let x , y 𝑥 𝑦
x,y italic_x , italic_y be in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h and U 𝑈 U italic_U be in 𝔍 𝔍 \mathfrak{J} fraktur_J ; the cyclic sum on [ x , [ y , U ] ] 𝑥 𝑦 𝑈 [x,[y,U]] [ italic_x , [ italic_y , italic_U ] ] and the fact that 𝔍 𝔍 \mathfrak{J} fraktur_J is abelian, implies that R 𝑅 R italic_R is a representation of ( 𝔥 , [ ⋅ , ⋅ ] 𝔥 ) 𝔥 subscript ⋅ ⋅ 𝔥 (\mathfrak{h},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{h}}) ( fraktur_h , [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) . In addition, the cyclic sum on [ x , [ y , z ] ] 𝑥 𝑦 𝑧 [x,[y,z]] [ italic_x , [ italic_y , italic_z ] ] , where x , y 𝑥 𝑦
x,y italic_x , italic_y and z 𝑧 z italic_z are in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , implies:
R ( x ) ( Λ ( y , z ) + R ( y ) ( Λ ( z , x ) ) + R ( z ) ( Λ ( x , y ) ) + Λ ( x , [ y , z ] 𝔥 ) + Λ ( y , [ z , x ] 𝔥 ) + Λ ( z , [ x , y ] 𝔥 ) = 0 . \begin{split}&R(x)(\Lambda(y,z)+R(y)(\Lambda(z,x))+R(z)(\Lambda(x,y))\\
&+\Lambda(x,[y,z]_{\mathfrak{h}})+\Lambda(y,[z,x]_{\mathfrak{h}})+\Lambda(z,[x%
,y]_{\mathfrak{h}})=0.\end{split} start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL italic_R ( italic_x ) ( roman_Λ ( italic_y , italic_z ) + italic_R ( italic_y ) ( roman_Λ ( italic_z , italic_x ) ) + italic_R ( italic_z ) ( roman_Λ ( italic_x , italic_y ) ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL + roman_Λ ( italic_x , [ italic_y , italic_z ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) + roman_Λ ( italic_y , [ italic_z , italic_x ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) + roman_Λ ( italic_z , [ italic_x , italic_y ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 . end_CELL end_ROW
Then Λ Λ \Lambda roman_Λ is a 2 2 2 2 -cocycle in the complex C ( 𝔥 ; 𝔍 ) 𝐶 𝔥 𝔍
C(\mathfrak{h};\mathfrak{J}) italic_C ( fraktur_h ; fraktur_J ) .
Conversely, let R : 𝔥 → 𝔤 𝔩 ( 𝔍 ) : 𝑅 → 𝔥 𝔤 𝔩 𝔍 R:\mathfrak{h}\to\mathfrak{gl}(\mathfrak{J}) italic_R : fraktur_h → fraktur_g fraktur_l ( fraktur_J ) be a representation of a Lie algebra ( 𝔥 , [ ⋅ , ⋅ ] 𝔥 ) 𝔥 subscript ⋅ ⋅ 𝔥 (\mathfrak{h},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{h}}) ( fraktur_h , [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) in a vector space 𝔍 𝔍 \mathfrak{J} fraktur_J and let Λ Λ \Lambda roman_Λ be a 2 2 2 2 -cocycle in C ( 𝔥 ; 𝔍 ) 𝐶 𝔥 𝔍
C(\mathfrak{h};\mathfrak{J}) italic_C ( fraktur_h ; fraktur_J ) . The skew-symmetric and bilinear map [ ⋅ , ⋅ ] ⋅ ⋅ [\,\cdot\,,\,\cdot\,] [ ⋅ , ⋅ ] defined in 𝔤 = 𝔥 ⊕ 𝔍 𝔤 direct-sum 𝔥 𝔍 \mathfrak{g}=\mathfrak{h}\oplus\mathfrak{J} fraktur_g = fraktur_h ⊕ fraktur_J , by:
(2)
[ x , y ] 𝑥 𝑦 \displaystyle\,[x,y] [ italic_x , italic_y ]
= [ x , y ] 𝔥 + Λ ( x , y ) , [ x , U ] = R ( x ) ( U ) , formulae-sequence absent subscript 𝑥 𝑦 𝔥 Λ 𝑥 𝑦 𝑥 𝑈 𝑅 𝑥 𝑈 \displaystyle=[x,y]_{\mathfrak{h}}+\Lambda(x,y),\quad[x,U]=R(x)(U), = [ italic_x , italic_y ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT + roman_Λ ( italic_x , italic_y ) , [ italic_x , italic_U ] = italic_R ( italic_x ) ( italic_U ) ,
[ U , V ] 𝑈 𝑉 \displaystyle\,[U,V] [ italic_U , italic_V ]
= 0 , for all x , y ∈ 𝔤 , and U , V ∈ 𝔍 , formulae-sequence absent 0 for all 𝑥
formulae-sequence 𝑦 𝔤 and 𝑈
𝑉 𝔍 \displaystyle=0,\,\,\text{ for all }x,y\in\mathfrak{g},\,\text{ and }U,V\in%
\mathfrak{J}, = 0 , for all italic_x , italic_y ∈ fraktur_g , and italic_U , italic_V ∈ fraktur_J ,
is a Lie bracket. The pair ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] ) 𝔤 ⋅ ⋅ (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] ) is the abelian extension of ( 𝔥 , [ ⋅ , ⋅ ] 𝔥 ) 𝔥 subscript ⋅ ⋅ 𝔥 (\mathfrak{h},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{h}}) ( fraktur_h , [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) by 𝔍 𝔍 \mathfrak{J} fraktur_J associated to
R 𝑅 R italic_R and Λ Λ \Lambda roman_Λ . We denote this Lie algebra by 𝔥 ( Λ , R ) 𝔥 Λ 𝑅 \mathfrak{h}(\Lambda,R) fraktur_h ( roman_Λ , italic_R ) .
Suppose that ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] ) 𝔤 ⋅ ⋅ (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] ) has abelian ideals 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i and 𝔍 𝔍 \mathfrak{J} fraktur_J such that:
(3)
(a) 𝔍 is abelian; (b) 𝔦 ⊂ 𝔍 ; (c) [ 𝔤 , 𝔍 ] ⊂ 𝔦 . formulae-sequence (a) 𝔍 is abelian; (b) 𝔦
𝔍 (c) 𝔤 𝔍
𝔦 \text{(a)}\ \ \ \mathfrak{J}\ \ \text{is abelian;}\qquad\quad\text{(b)}\ \ \ %
\mathfrak{i}\subset\mathfrak{J};\qquad\quad\text{(c)}\ \ \ [\mathfrak{g},%
\mathfrak{J}]\subset\mathfrak{i}. (a) fraktur_J is abelian; (b) fraktur_i ⊂ fraktur_J ; (c) [ fraktur_g , fraktur_J ] ⊂ fraktur_i .
Let 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h be a subspace of 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g such that 𝔤 = 𝔥 ⊕ 𝔍 𝔤 direct-sum 𝔥 𝔍 \mathfrak{g}=\mathfrak{h}\oplus\mathfrak{J} fraktur_g = fraktur_h ⊕ fraktur_J , and let 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a be a subspace of 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g satisfying 𝔍 = 𝔞 ⊕ 𝔦 𝔍 direct-sum 𝔞 𝔦 \mathfrak{J}=\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i} fraktur_J = fraktur_a ⊕ fraktur_i ; thus 𝔤 = 𝔥 ⊕ 𝔞 ⊕ 𝔦 𝔤 direct-sum 𝔥 𝔞 𝔦 \mathfrak{g}=\mathfrak{h}\oplus\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i} fraktur_g = fraktur_h ⊕ fraktur_a ⊕ fraktur_i . For x , y 𝑥 𝑦
x,y italic_x , italic_y in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , we write [ x , y ] = [ x , y ] 𝔥 + Λ ( x , y ) 𝑥 𝑦 subscript 𝑥 𝑦 𝔥 Λ 𝑥 𝑦 [x,y]=[x,y]_{\mathfrak{h}}+\Lambda(x,y) [ italic_x , italic_y ] = [ italic_x , italic_y ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT + roman_Λ ( italic_x , italic_y ) , where [ x , y ] 𝔥 subscript 𝑥 𝑦 𝔥 [x,y]_{\mathfrak{h}} [ italic_x , italic_y ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT belongs to 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h and Λ ( x , y ) Λ 𝑥 𝑦 \Lambda(x,y) roman_Λ ( italic_x , italic_y ) belongs to 𝔍 𝔍 \mathfrak{J} fraktur_J (see (1 )). We decompose Λ Λ \Lambda roman_Λ as follows: Λ ( x , y ) = λ ( x , y ) + μ ( x , y ) Λ 𝑥 𝑦 𝜆 𝑥 𝑦 𝜇 𝑥 𝑦 \Lambda(x,y)=\lambda(x,y)+\mu(x,y) roman_Λ ( italic_x , italic_y ) = italic_λ ( italic_x , italic_y ) + italic_μ ( italic_x , italic_y ) , where λ ( x , y ) 𝜆 𝑥 𝑦 \lambda(x,y) italic_λ ( italic_x , italic_y ) is in 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a and μ ( x , y ) 𝜇 𝑥 𝑦 \mu(x,y) italic_μ ( italic_x , italic_y ) is in 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i . This yields the skew-symmetric and bilinear maps λ : 𝔥 × 𝔥 → 𝔞 : 𝜆 → 𝔥 𝔥 𝔞 \lambda:\mathfrak{h}\times\mathfrak{h}\to\mathfrak{a} italic_λ : fraktur_h × fraktur_h → fraktur_a , ( x , y ) ↦ λ ( x , y ) maps-to 𝑥 𝑦 𝜆 𝑥 𝑦 (x,y)\mapsto\lambda(x,y) ( italic_x , italic_y ) ↦ italic_λ ( italic_x , italic_y ) , and μ : 𝔥 × 𝔥 → 𝔦 : 𝜇 → 𝔥 𝔥 𝔦 \mu:\mathfrak{h}\times\mathfrak{h}\to\mathfrak{i} italic_μ : fraktur_h × fraktur_h → fraktur_i , ( x , y ) ↦ μ ( x , y ) maps-to 𝑥 𝑦 𝜇 𝑥 𝑦 (x,y)\mapsto\mu(x,y) ( italic_x , italic_y ) ↦ italic_μ ( italic_x , italic_y ) .
Due to 𝔍 𝔍 \mathfrak{J} fraktur_J is equal to 𝔞 ⊕ 𝔦 direct-sum 𝔞 𝔦 \mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i} fraktur_a ⊕ fraktur_i and [ 𝔤 , 𝔍 ] 𝔤 𝔍 [\mathfrak{g},\mathfrak{J}] [ fraktur_g , fraktur_J ] is contained in 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i , the representation R : 𝔥 → 𝔤 𝔩 ( 𝔍 ) : 𝑅 → 𝔥 𝔤 𝔩 𝔍 R:\mathfrak{h}\to\mathfrak{gl}(\mathfrak{J}) italic_R : fraktur_h → fraktur_g fraktur_l ( fraktur_J ) has the following decomposition:
φ ( x ) = R ( x ) | 𝔞 : 𝔞 → 𝔦 , and ρ ( x ) = R ( x ) | 𝔦 : 𝔦 → 𝔦 , where x ∈ 𝔥 . : 𝜑 𝑥 evaluated-at 𝑅 𝑥 𝔞 formulae-sequence → 𝔞 𝔦 and
𝜌 𝑥 evaluated-at 𝑅 𝑥 𝔦 : formulae-sequence → 𝔦 𝔦 where 𝑥 𝔥 \varphi(x)=R(x)|_{\mathfrak{a}}:\mathfrak{a}\to\mathfrak{i},\quad\text{ and }%
\quad\rho(x)=R(x)|_{\mathfrak{i}}:\mathfrak{i}\to\mathfrak{i},\quad\text{ %
where }x\in\mathfrak{h}. italic_φ ( italic_x ) = italic_R ( italic_x ) | start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT : fraktur_a → fraktur_i , and italic_ρ ( italic_x ) = italic_R ( italic_x ) | start_POSTSUBSCRIPT fraktur_i end_POSTSUBSCRIPT : fraktur_i → fraktur_i , where italic_x ∈ fraktur_h .
This yields linear maps φ : 𝔥 → Hom ( 𝔞 ; 𝔦 ) : 𝜑 → 𝔥 Hom 𝔞 𝔦 \varphi:\mathfrak{h}\to\operatorname{Hom}(\mathfrak{a};\mathfrak{i}) italic_φ : fraktur_h → roman_Hom ( fraktur_a ; fraktur_i ) and ρ : 𝔥 → 𝔤 𝔩 ( 𝔦 ) : 𝜌 → 𝔥 𝔤 𝔩 𝔦 \rho:\mathfrak{h}\to\mathfrak{gl}(\mathfrak{i}) italic_ρ : fraktur_h → fraktur_g fraktur_l ( fraktur_i ) such that [ x , u + α ] = R ( x ) ( u + α ) = φ ( x ) ( u ) + ρ ( x ) ( α ) 𝑥 𝑢 𝛼 𝑅 𝑥 𝑢 𝛼 𝜑 𝑥 𝑢 𝜌 𝑥 𝛼 [x,u+\alpha]=R(x)(u+\alpha)=\varphi(x)(u)+\rho(x)(\alpha) [ italic_x , italic_u + italic_α ] = italic_R ( italic_x ) ( italic_u + italic_α ) = italic_φ ( italic_x ) ( italic_u ) + italic_ρ ( italic_x ) ( italic_α ) , for all u 𝑢 u italic_u in 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a and α 𝛼 \alpha italic_α in 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i , and we write R = ( φ , ρ ) 𝑅 𝜑 𝜌 R=(\varphi,\rho) italic_R = ( italic_φ , italic_ρ ) . Thus, the bracket [ ⋅ , ⋅ ] ⋅ ⋅ [\,\cdot\,,\,\cdot\,] [ ⋅ , ⋅ ] in 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g takes the form:
[ x , y ] 𝑥 𝑦 \displaystyle\,[x,y] [ italic_x , italic_y ]
= [ x , y ] 𝔥 + λ ( x , y ) + μ ( x , y ) , absent subscript 𝑥 𝑦 𝔥 𝜆 𝑥 𝑦 𝜇 𝑥 𝑦 \displaystyle=[x,y]_{\mathfrak{h}}+\lambda(x,y)+\mu(x,y), = [ italic_x , italic_y ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT + italic_λ ( italic_x , italic_y ) + italic_μ ( italic_x , italic_y ) ,
[ x , u + α ] 𝑥 𝑢 𝛼 \displaystyle\,[x,u+\alpha] [ italic_x , italic_u + italic_α ]
= φ ( x ) ( u ) + ρ ( x ) ( α ) , absent 𝜑 𝑥 𝑢 𝜌 𝑥 𝛼 \displaystyle=\varphi(x)(u)+\rho(x)(\alpha), = italic_φ ( italic_x ) ( italic_u ) + italic_ρ ( italic_x ) ( italic_α ) ,
for all x , y 𝑥 𝑦
x,y italic_x , italic_y in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , u 𝑢 u italic_u in 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a and α 𝛼 \alpha italic_α in 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i . Due to R = ( φ , ρ ) 𝑅 𝜑 𝜌 R=(\varphi,\rho) italic_R = ( italic_φ , italic_ρ ) is a representation then we have the identities:
(4)
φ ( [ x , y ] 𝔥 ) 𝜑 subscript 𝑥 𝑦 𝔥 \displaystyle\varphi([x,y]_{\mathfrak{h}}) italic_φ ( [ italic_x , italic_y ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT )
= ρ ( x ) ∘ φ ( y ) − ρ ( y ) ∘ φ ( x ) , absent 𝜌 𝑥 𝜑 𝑦 𝜌 𝑦 𝜑 𝑥 \displaystyle=\rho(x)\circ\varphi(y)-\rho(y)\circ\varphi(x), = italic_ρ ( italic_x ) ∘ italic_φ ( italic_y ) - italic_ρ ( italic_y ) ∘ italic_φ ( italic_x ) ,
(5)
ρ ( [ x , y ] 𝔥 ) 𝜌 subscript 𝑥 𝑦 𝔥 \displaystyle\rho([x,y]_{\mathfrak{h}}) italic_ρ ( [ italic_x , italic_y ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT )
= ρ ( x ) ∘ ρ ( y ) − ρ ( y ) ∘ ρ ( x ) , for all x , y ∈ 𝔥 . formulae-sequence absent 𝜌 𝑥 𝜌 𝑦 𝜌 𝑦 𝜌 𝑥 for all 𝑥
𝑦 𝔥 \displaystyle=\rho(x)\circ\rho(y)-\rho(y)\circ\rho(x),\,\,\text{ for all }x,y%
\in\mathfrak{h}. = italic_ρ ( italic_x ) ∘ italic_ρ ( italic_y ) - italic_ρ ( italic_y ) ∘ italic_ρ ( italic_x ) , for all italic_x , italic_y ∈ fraktur_h .
From (5 ) it follows that
ρ : 𝔥 → 𝔤 𝔩 ( 𝔦 ) : 𝜌 → 𝔥 𝔤 𝔩 𝔦 \rho:\mathfrak{h}\to\mathfrak{gl}(\mathfrak{i}) italic_ρ : fraktur_h → fraktur_g fraktur_l ( fraktur_i ) is a representation of ( 𝔥 , [ ⋅ , ⋅ ] 𝔥 ) 𝔥 subscript ⋅ ⋅ 𝔥 (\mathfrak{h},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{h}}) ( fraktur_h , [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) in 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i . The condition (4 ) states that φ 𝜑 \varphi italic_φ is a 1 1 1 1 -cocycle in the complex C ( 𝔥 ; Hom ( 𝔞 , 𝔦 ) ) 𝐶 𝔥 Hom 𝔞 𝔦
C(\mathfrak{h};\operatorname{Hom}(\mathfrak{a},\mathfrak{i})) italic_C ( fraktur_h ; roman_Hom ( fraktur_a , fraktur_i ) ) with representation ρ ¯ : 𝔥 → 𝔤 𝔩 ( Hom ( 𝔞 , 𝔦 ) ) : ¯ 𝜌 → 𝔥 𝔤 𝔩 Hom 𝔞 𝔦 \bar{\rho}:\mathfrak{h}\to\mathfrak{gl}(\operatorname{Hom}(\mathfrak{a},%
\mathfrak{i})) over¯ start_ARG italic_ρ end_ARG : fraktur_h → fraktur_g fraktur_l ( roman_Hom ( fraktur_a , fraktur_i ) ) defined by:
(6)
ρ ¯ ( x ) ( τ ) = ρ ( x ) ∘ τ , for all τ ∈ Hom ( 𝔞 ; 𝔦 ) . formulae-sequence ¯ 𝜌 𝑥 𝜏 𝜌 𝑥 𝜏 for all 𝜏 Hom 𝔞 𝔦 \bar{\rho}(x)(\tau)=\rho(x)\circ\tau,\,\,\,\text{ for all }\tau\in%
\operatorname{Hom}(\mathfrak{a};\mathfrak{i}). over¯ start_ARG italic_ρ end_ARG ( italic_x ) ( italic_τ ) = italic_ρ ( italic_x ) ∘ italic_τ , for all italic_τ ∈ roman_Hom ( fraktur_a ; fraktur_i ) .
Since [ 𝔥 , 𝔞 ] 𝔥 𝔞 [\mathfrak{h},\mathfrak{a}] [ fraktur_h , fraktur_a ] is contained in 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i and has no component in 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a , we assume that 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a is a trivial 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h -module. Due to 𝔍 = 𝔞 ⊕ 𝔦 𝔍 direct-sum 𝔞 𝔦 \mathfrak{J}=\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i} fraktur_J = fraktur_a ⊕ fraktur_i , we write the differential map d R subscript d 𝑅 \operatorname{d}_{R} roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT of C ( 𝔥 ; 𝔍 ) 𝐶 𝔥 𝔍
C(\mathfrak{h};\mathfrak{J}) italic_C ( fraktur_h ; fraktur_J ) as follows:
Let x 1 , … , x p subscript 𝑥 1 … subscript 𝑥 𝑝
x_{1},\ldots,x_{p} italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT be in 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g and let us write:
X p = ( x 1 , … , x p ) , and X p j = ( x 1 , … , x j ^ … , x p ) , 1 ≤ j ≤ p . formulae-sequence subscript X 𝑝 subscript 𝑥 1 … subscript 𝑥 𝑝 formulae-sequence and superscript subscript X 𝑝 𝑗 subscript 𝑥 1 … subscript 𝑥 ^ 𝑗 … subscript 𝑥 𝑝 1 𝑗 𝑝 \textbf{X}_{p}=(x_{1},\ldots,x_{p}),\,\,\text{ and }\,\,\,\textbf{X}_{p}^{j}=(%
x_{1},\ldots,x_{\hat{j}}\ldots,x_{p}),\,\,\,\,\,1\leq j\leq p. X start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT ) , and X start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT = ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT over^ start_ARG italic_j end_ARG end_POSTSUBSCRIPT … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT ) , 1 ≤ italic_j ≤ italic_p .
For a given Λ Λ \Lambda roman_Λ in C p ( 𝔥 ; 𝔍 ) superscript 𝐶 𝑝 𝔥 𝔍
C^{p}(\mathfrak{h};\mathfrak{J}) italic_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_h ; fraktur_J ) , let λ ( X p ) 𝜆 subscript X 𝑝 \lambda(\textbf{X}_{p}) italic_λ ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT ) be in 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a and μ ( X p ) 𝜇 subscript X 𝑝 \mu(\textbf{X}_{p}) italic_μ ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT ) in 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i such that: Λ ( X p ) = λ ( X p ) + μ ( X p ) Λ subscript X 𝑝 𝜆 subscript X 𝑝 𝜇 subscript X 𝑝 \Lambda(\textbf{X}_{p})=\lambda(\textbf{X}_{p})+\mu(\textbf{X}_{p}) roman_Λ ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_λ ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_μ ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT ) . The maps X p ↦ λ ( X p ) maps-to subscript X 𝑝 𝜆 subscript X 𝑝 \textbf{X}_{p}\mapsto\lambda(\textbf{X}_{p}) X start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT ↦ italic_λ ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT ) and X p ↦ μ ( X p ) maps-to subscript X 𝑝 𝜇 subscript X 𝑝 \textbf{X}_{p}\mapsto\mu(\textbf{X}_{p}) X start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT ↦ italic_μ ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT ) , belongs to C p ( 𝔥 ; 𝔞 ) superscript 𝐶 𝑝 𝔥 𝔞
C^{p}(\mathfrak{h};\mathfrak{a}) italic_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_h ; fraktur_a ) and C p ( 𝔥 ; 𝔦 ) superscript 𝐶 𝑝 𝔥 𝔦
C^{p}(\mathfrak{h};\mathfrak{i}) italic_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_h ; fraktur_i ) , respectively; we denote these maps by λ 𝜆 \lambda italic_λ and μ 𝜇 \mu italic_μ , respectively. Let d 𝔞 subscript d 𝔞 \operatorname{d}_{\mathfrak{a}} roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT be the differential in C ( 𝔥 ; 𝔞 ) 𝐶 𝔥 𝔞
C(\mathfrak{h};\mathfrak{a}) italic_C ( fraktur_h ; fraktur_a ) , and let d ρ subscript d 𝜌 \operatorname{d}_{\rho} roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ end_POSTSUBSCRIPT be the differential in C ( 𝔥 ; 𝔦 ) 𝐶 𝔥 𝔦
C(\mathfrak{h};\mathfrak{i}) italic_C ( fraktur_h ; fraktur_i ) . Due to R = ( φ , ρ ) 𝑅 𝜑 𝜌 R=(\varphi,\rho) italic_R = ( italic_φ , italic_ρ ) , we have:
(7)
d R ( Λ ) ( X p + 1 ) = d 𝔞 ( λ ) ( X p + 1 ) + ∑ j = 1 p + 1 ( − 1 ) j − 1 φ ( x j ) ( λ ( X p + 1 j ) ) + d ρ ( μ ) ( X p + 1 ) subscript d 𝑅 Λ subscript X 𝑝 1 subscript d 𝔞 𝜆 subscript X 𝑝 1 superscript subscript 𝑗 1 𝑝 1 superscript 1 𝑗 1 𝜑 subscript 𝑥 𝑗 𝜆 superscript subscript X 𝑝 1 𝑗 subscript d 𝜌 𝜇 subscript X 𝑝 1 \operatorname{d}_{R}(\Lambda)(\textbf{X}_{p+1})\!=\!\operatorname{d}_{%
\mathfrak{a}}(\lambda)(\textbf{X}_{p+1})+\sum_{j=1}^{p+1}(-1)^{j-1}\varphi(x_{%
j})\left(\lambda(\textbf{X}_{p+1}^{j})\right)+\operatorname{d}_{\rho}(\mu)(%
\textbf{X}_{p+1}) roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Λ ) ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ) ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) + ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_j - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_φ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_λ ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ) ) + roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_μ ) ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT )
This suggests to consider the map e φ : C ( 𝔥 ; 𝔞 ) → C ( 𝔥 ; 𝔦 ) : subscript 𝑒 𝜑 → 𝐶 𝔥 𝔞
𝐶 𝔥 𝔦
e_{\varphi}:C(\mathfrak{h};\mathfrak{a})\to C(\mathfrak{h};\mathfrak{i}) italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT : italic_C ( fraktur_h ; fraktur_a ) → italic_C ( fraktur_h ; fraktur_i ) , defined by
(8)
e φ ( λ ) ( X p + 1 ) = ∑ j = 1 p + 1 ( − 1 ) j − 1 φ ( x j ) ( λ ( X p + 1 j ) ) , for all λ ∈ C p ( 𝔥 ; 𝔞 ) . formulae-sequence subscript 𝑒 𝜑 𝜆 subscript X 𝑝 1 superscript subscript 𝑗 1 𝑝 1 superscript 1 𝑗 1 𝜑 subscript 𝑥 𝑗 𝜆 superscript subscript X 𝑝 1 𝑗 for all 𝜆 superscript 𝐶 𝑝 𝔥 𝔞
e_{\varphi}(\lambda)(\textbf{X}_{p+1})=\sum_{j=1}^{p+1}(-1)^{j-1}\varphi(x_{j}%
)\left(\lambda(\textbf{X}_{p+1}^{j})\right),\,\,\text{ for all }\lambda\in C^{%
p}(\mathfrak{h};\mathfrak{a}). italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ) ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_j - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_φ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_λ ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ) ) , for all italic_λ ∈ italic_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_h ; fraktur_a ) .
Thus, we can rewrite (7 ) as:
(9)
d R ( Λ ) ( X p + 1 ) = d 𝔞 ( λ ) ( X p + 1 ) + e φ ( λ ) ( X p + 1 ) + d ρ ( μ ) ( X p + 1 ) , subscript d 𝑅 Λ subscript X 𝑝 1 subscript d 𝔞 𝜆 subscript X 𝑝 1 subscript 𝑒 𝜑 𝜆 subscript X 𝑝 1 subscript d 𝜌 𝜇 subscript X 𝑝 1 \operatorname{d}_{R}(\Lambda)(\textbf{X}_{p+1})=\operatorname{d}_{\mathfrak{a}%
}(\lambda)(\textbf{X}_{p+1})+e_{\varphi}(\lambda)(\textbf{X}_{p+1})+%
\operatorname{d}_{\rho}(\mu)(\textbf{X}_{p+1}), roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Λ ) ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ) ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ) ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) + roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_μ ) ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ,
where d 𝔞 ( λ ) ( X p + 1 ) subscript d 𝔞 𝜆 subscript X 𝑝 1 \operatorname{d}_{\mathfrak{a}}(\lambda)(\textbf{X}_{p+1}) roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ) ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) belongs to 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a and e φ ( λ ) ( X p + 1 ) + d ρ ( μ ) ( X p + 1 ) subscript 𝑒 𝜑 𝜆 subscript X 𝑝 1 subscript d 𝜌 𝜇 subscript X 𝑝 1 e_{\varphi}(\lambda)(\textbf{X}_{p+1})+\operatorname{d}_{\rho}(\mu)(\textbf{X}%
_{p+1}) italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ) ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) + roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_μ ) ( X start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) belongs to 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i . We make the identification Λ = ( λ , μ ) Λ 𝜆 𝜇 \Lambda=(\lambda,\mu) roman_Λ = ( italic_λ , italic_μ ) , where λ 𝜆 \lambda italic_λ is in C p ( 𝔥 ; 𝔞 ) superscript 𝐶 𝑝 𝔥 𝔞
C^{p}(\mathfrak{h};\mathfrak{a}) italic_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_h ; fraktur_a ) and μ 𝜇 \mu italic_μ is in C p ( 𝔥 ; 𝔦 ) superscript 𝐶 𝑝 𝔥 𝔦
C^{p}(\mathfrak{h};\mathfrak{i}) italic_C start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_h ; fraktur_i ) . By (9 ), the complex C ( 𝔥 ; 𝔍 ) = C ( 𝔥 ; 𝔞 ) ⊕ C ( 𝔥 ; 𝔦 ) 𝐶 𝔥 𝔍
direct-sum 𝐶 𝔥 𝔞
𝐶 𝔥 𝔦
C(\mathfrak{h};\mathfrak{J})=C(\mathfrak{h};\mathfrak{a})\oplus C(\mathfrak{h}%
;\mathfrak{i}) italic_C ( fraktur_h ; fraktur_J ) = italic_C ( fraktur_h ; fraktur_a ) ⊕ italic_C ( fraktur_h ; fraktur_i ) has the differential map:
(10)
d R ( λ , μ ) = ( d 𝔞 ( λ ) , e φ ( λ ) + d ρ ( μ ) ) , for all ( λ , μ ) ∈ C ( 𝔥 ; 𝔞 ) ⊕ C ( 𝔥 ; 𝔦 ) . formulae-sequence subscript d 𝑅 𝜆 𝜇 subscript d 𝔞 𝜆 subscript 𝑒 𝜑 𝜆 subscript d 𝜌 𝜇 for all 𝜆 𝜇 direct-sum 𝐶 𝔥 𝔞
𝐶 𝔥 𝔦
\operatorname{d}_{R}(\lambda,\mu)\!=\!(\operatorname{d}_{\mathfrak{a}}(\lambda%
),e_{\varphi}(\lambda)+\operatorname{d}_{\rho}(\mu)),\,\text{ for all }(%
\lambda,\mu)\!\in\!C(\mathfrak{h};\mathfrak{a})\oplus C(\mathfrak{h};\mathfrak%
{i}). roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ , italic_μ ) = ( roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ) , italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ) + roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_μ ) ) , for all ( italic_λ , italic_μ ) ∈ italic_C ( fraktur_h ; fraktur_a ) ⊕ italic_C ( fraktur_h ; fraktur_i ) .
Since d R 2 = d 𝔞 2 = d ρ 2 = 0 superscript subscript d 𝑅 2 superscript subscript d 𝔞 2 superscript subscript d 𝜌 2 0 \operatorname{d}_{R}^{2}=\operatorname{d}_{\mathfrak{a}}^{2}=\operatorname{d}_%
{\rho}^{2}=0 roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = 0 , then e φ ∘ d 𝔞 = − d ρ ∘ e φ subscript 𝑒 𝜑 subscript d 𝔞 subscript d 𝜌 subscript 𝑒 𝜑 e_{\varphi}\circ\operatorname{d}_{\mathfrak{a}}=-\operatorname{d}_{\rho}\circ e%
_{\varphi} italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ∘ roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT = - roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ end_POSTSUBSCRIPT ∘ italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT . We summarize what we obtained in the following statement.
1.1 Proposition .
Let ( 𝔥 , [ ⋅ , ⋅ ] 𝔥 ) 𝔥 subscript ⋅ ⋅ 𝔥 (\mathfrak{h},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{h}}) ( fraktur_h , [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) be a Lie algebra, 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a be a trivial 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h -module, and ρ : 𝔥 → 𝔤 𝔩 ( 𝔦 ) : 𝜌 → 𝔥 𝔤 𝔩 𝔦 \rho:\mathfrak{h}\to\mathfrak{gl}(\mathfrak{i}) italic_ρ : fraktur_h → fraktur_g fraktur_l ( fraktur_i ) be a representation of ( 𝔥 , [ ⋅ , ⋅ ] 𝔥 ) 𝔥 subscript ⋅ ⋅ 𝔥 (\mathfrak{h},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{h}}) ( fraktur_h , [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) in a vector space 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i . Let φ : 𝔥 → Hom ( 𝔞 ; 𝔦 ) : 𝜑 → 𝔥 Hom 𝔞 𝔦 \varphi:\mathfrak{h}\to\operatorname{Hom}(\mathfrak{a};\mathfrak{i}) italic_φ : fraktur_h → roman_Hom ( fraktur_a ; fraktur_i ) be a 1 1 1 1 -cocycle in the complex C ( 𝔥 ; Hom ( 𝔞 ; 𝔦 ) ) 𝐶 𝔥 Hom 𝔞 𝔦
C(\mathfrak{h};\operatorname{Hom}(\mathfrak{a};\mathfrak{i})) italic_C ( fraktur_h ; roman_Hom ( fraktur_a ; fraktur_i ) )
associated to the representation ρ ¯ : 𝔥 → 𝔤 𝔩 ( Hom ( 𝔞 , 𝔦 ) ) : ¯ 𝜌 → 𝔥 𝔤 𝔩 Hom 𝔞 𝔦 \bar{\rho}:\mathfrak{h}\to\mathfrak{gl}(\operatorname{Hom}(\mathfrak{a},%
\mathfrak{i})) over¯ start_ARG italic_ρ end_ARG : fraktur_h → fraktur_g fraktur_l ( roman_Hom ( fraktur_a , fraktur_i ) )
defined by (6 ). Let C ( 𝔥 ; 𝔞 ) ⊕ C ( 𝔥 ; 𝔦 ) direct-sum 𝐶 𝔥 𝔞
𝐶 𝔥 𝔦
C(\mathfrak{h};\mathfrak{a})\oplus C(\mathfrak{h};\mathfrak{i}) italic_C ( fraktur_h ; fraktur_a ) ⊕ italic_C ( fraktur_h ; fraktur_i ) be the complex with differential map d R subscript d 𝑅 \operatorname{d}_{R} roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT given in (10 ). For each ( λ , μ ) 𝜆 𝜇 (\lambda,\mu) ( italic_λ , italic_μ ) in C 2 ( 𝔥 ; 𝔞 ) ⊕ C 2 ( 𝔥 ; 𝔦 ) direct-sum superscript 𝐶 2 𝔥 𝔞
superscript 𝐶 2 𝔥 𝔦
C^{2}(\mathfrak{h};\mathfrak{a})\oplus C^{2}(\mathfrak{h};\mathfrak{i}) italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_h ; fraktur_a ) ⊕ italic_C start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_h ; fraktur_i ) , let [ ⋅ , ⋅ ] ⋅ ⋅ [\,\cdot\,,\,\cdot\,] [ ⋅ , ⋅ ] be the skew-symmetric and bilinear map in 𝔥 ⊕ 𝔞 ⊕ 𝔦 direct-sum 𝔥 𝔞 𝔦 \mathfrak{h}\oplus\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i} fraktur_h ⊕ fraktur_a ⊕ fraktur_i defined by:
[ x , y ] = [ x , y ] 𝔥 + λ ( x , y ) + μ ( x , y ) , for all x , y ∈ 𝔥 , formulae-sequence 𝑥 𝑦 subscript 𝑥 𝑦 𝔥 𝜆 𝑥 𝑦 𝜇 𝑥 𝑦 for all 𝑥
𝑦 𝔥 \displaystyle\,[x,y]=[x,y]_{\mathfrak{h}}+\lambda(x,y)+\mu(x,y),\quad\text{ %
for all }x,y\in\mathfrak{h}, [ italic_x , italic_y ] = [ italic_x , italic_y ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT + italic_λ ( italic_x , italic_y ) + italic_μ ( italic_x , italic_y ) , for all italic_x , italic_y ∈ fraktur_h ,
[ x , u + α ] = φ ( x ) ( u ) + ρ ( x ) ( α ) , for all x ∈ 𝔥 , u ∈ 𝔞 , and α ∈ 𝔦 . formulae-sequence 𝑥 𝑢 𝛼 𝜑 𝑥 𝑢 𝜌 𝑥 𝛼 formulae-sequence for all 𝑥 𝔥 formulae-sequence 𝑢 𝔞 and 𝛼 𝔦 \displaystyle\,[x,u+\alpha]=\varphi(x)(u)+\rho(x)(\alpha),\,\text{ for all }x%
\in\mathfrak{h},\,u\in\mathfrak{a},\text{ and }\alpha\in\mathfrak{i}. [ italic_x , italic_u + italic_α ] = italic_φ ( italic_x ) ( italic_u ) + italic_ρ ( italic_x ) ( italic_α ) , for all italic_x ∈ fraktur_h , italic_u ∈ fraktur_a , and italic_α ∈ fraktur_i .
Then, [ ⋅ , ⋅ ] ⋅ ⋅ [\,\cdot\,,\,\cdot\,] [ ⋅ , ⋅ ] is a Lie bracket in 𝔥 ⊕ 𝔞 ⊕ 𝔦 direct-sum 𝔥 𝔞 𝔦 \mathfrak{h}\oplus\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i} fraktur_h ⊕ fraktur_a ⊕ fraktur_i if and only if d R ( λ , μ ) = 0 subscript d 𝑅 𝜆 𝜇 0 \operatorname{d}_{R}(\lambda,\mu)=0 roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ , italic_μ ) = 0 .
Proof.
It is clear that if [ ⋅ , ⋅ ] ⋅ ⋅ [\,\cdot\,,\,\cdot\,] [ ⋅ , ⋅ ] is a Lie bracket then d R ( λ , μ ) = 0 subscript d 𝑅 𝜆 𝜇 0 \operatorname{d}_{R}(\lambda,\mu)=0 roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ , italic_μ ) = 0 . Now suppose that d R ( λ , μ ) = 0 subscript d 𝑅 𝜆 𝜇 0 \operatorname{d}_{R}(\lambda,\mu)=0 roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ , italic_μ ) = 0 , where R = ( φ , ρ ) : 𝔥 → 𝔤 𝔩 ( 𝔞 ⊕ 𝔦 ) : 𝑅 𝜑 𝜌 → 𝔥 𝔤 𝔩 direct-sum 𝔞 𝔦 R=(\varphi,\rho):\mathfrak{h}\to\mathfrak{gl}(\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i}) italic_R = ( italic_φ , italic_ρ ) : fraktur_h → fraktur_g fraktur_l ( fraktur_a ⊕ fraktur_i ) . By hypothesis, φ 𝜑 \varphi italic_φ and ρ 𝜌 \rho italic_ρ satisfy (4 ) and (5 ), respectively, then R 𝑅 R italic_R is a representation of ( 𝔥 , [ ⋅ , ⋅ ] 𝔥 ) 𝔥 subscript ⋅ ⋅ 𝔥 (\mathfrak{h},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{h}}) ( fraktur_h , [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) on 𝔍 = 𝔞 ⊕ 𝔦 𝔍 direct-sum 𝔞 𝔦 \mathfrak{J}=\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i} fraktur_J = fraktur_a ⊕ fraktur_i , for which Λ = ( λ , μ ) Λ 𝜆 𝜇 \Lambda=(\lambda,\mu) roman_Λ = ( italic_λ , italic_μ ) is a 2-cocycle in C ( 𝔥 ; 𝔞 ⊕ 𝔦 ) 𝐶 𝔥 direct-sum 𝔞 𝔦
C(\mathfrak{h};\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i}) italic_C ( fraktur_h ; fraktur_a ⊕ fraktur_i ) . Then by (2 ), [ ⋅ , ⋅ ] ⋅ ⋅ [\,\cdot\,,\,\cdot\,] [ ⋅ , ⋅ ] is a Lie bracket in 𝔥 ⊕ 𝔞 ⊕ 𝔦 direct-sum 𝔥 𝔞 𝔦 \mathfrak{h}\oplus\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i} fraktur_h ⊕ fraktur_a ⊕ fraktur_i .
∎
The Lie algebra in 𝔥 ⊕ 𝔞 ⊕ 𝔦 direct-sum 𝔥 𝔞 𝔦 \mathfrak{h}\oplus\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i} fraktur_h ⊕ fraktur_a ⊕ fraktur_i of Prop. 1.1 , is an abelian extension of ( 𝔥 , [ ⋅ , ⋅ ] 𝔥 ) 𝔥 subscript ⋅ ⋅ 𝔥 (\mathfrak{h},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{h}}) ( fraktur_h , [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) by 𝔍 = 𝔞 ⊕ 𝔦 𝔍 direct-sum 𝔞 𝔦 \mathfrak{J}=\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i} fraktur_J = fraktur_a ⊕ fraktur_i , associated to the representation R = ( φ , ρ ) : 𝔥 → 𝔤 𝔩 ( 𝔍 ) : 𝑅 𝜑 𝜌 → 𝔥 𝔤 𝔩 𝔍 R=(\varphi,\rho):\mathfrak{h}\to\mathfrak{gl}(\mathfrak{J}) italic_R = ( italic_φ , italic_ρ ) : fraktur_h → fraktur_g fraktur_l ( fraktur_J ) and the 2-cocycle Λ = ( λ , μ ) Λ 𝜆 𝜇 \Lambda=(\lambda,\mu) roman_Λ = ( italic_λ , italic_μ ) . Thus, the Lie algebra 𝔥 ( Λ , R ) 𝔥 Λ 𝑅 \mathfrak{h}(\Lambda,R) fraktur_h ( roman_Λ , italic_R ) of Prop. 1.1 we denote it by 𝔥 ( λ , μ , φ , ρ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 𝜌 \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\rho) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , italic_ρ ) . In addition we have the following short exact sequence of complexes:
(11)
0 0 \textstyle{0\ignorespaces\ignorespaces\ignorespaces\ignorespaces} C ( 𝔥 ; 𝔦 ) 𝐶 𝔥 𝔦
\textstyle{C(\mathfrak{h};\mathfrak{i})\ignorespaces\ignorespaces\ignorespaces\ignorespaces} italic_C ( fraktur_h ; fraktur_i ) C ( 𝔥 ; 𝔞 ) ⊕ C ( 𝔥 ; 𝔦 ) direct-sum 𝐶 𝔥 𝔞
𝐶 𝔥 𝔦
\textstyle{C(\mathfrak{h};\mathfrak{a})\oplus C(\mathfrak{h};\mathfrak{i})%
\ignorespaces\ignorespaces\ignorespaces\ignorespaces} italic_C ( fraktur_h ; fraktur_a ) ⊕ italic_C ( fraktur_h ; fraktur_i ) C ( 𝔥 ; 𝔞 ) 𝐶 𝔥 𝔞
\textstyle{C(\mathfrak{h};\mathfrak{a})\ignorespaces\ignorespaces\ignorespaces\ignorespaces} italic_C ( fraktur_h ; fraktur_a ) 0 0 \textstyle{0}
where e φ : C ( 𝔥 ; 𝔞 ) → C ( 𝔥 ; 𝔦 ) : subscript 𝑒 𝜑 → 𝐶 𝔥 𝔞
𝐶 𝔥 𝔦
e_{\varphi}:C(\mathfrak{h};\mathfrak{a})\to C(\mathfrak{h};\mathfrak{i}) italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT : italic_C ( fraktur_h ; fraktur_a ) → italic_C ( fraktur_h ; fraktur_i ) is the connecting homomorphism.
We denote the cohomology group of C ( 𝔥 ; 𝔞 ) ⊕ C ( 𝔥 ; 𝔦 ) direct-sum 𝐶 𝔥 𝔞
𝐶 𝔥 𝔦
C(\mathfrak{h};\mathfrak{a})\oplus C(\mathfrak{h};\mathfrak{i}) italic_C ( fraktur_h ; fraktur_a ) ⊕ italic_C ( fraktur_h ; fraktur_i ) by H ( 𝔥 ; 𝔞 ⊕ 𝔦 ) 𝐻 𝔥 direct-sum 𝔞 𝔦
H(\mathfrak{h};\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i}) italic_H ( fraktur_h ; fraktur_a ⊕ fraktur_i ) . For abelian extensions, the elements in H 2 ( 𝔥 , 𝔍 ) superscript 𝐻 2 𝔥 𝔍 H^{2}(\mathfrak{h},\mathfrak{J}) italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_h , fraktur_J ) are in one-to-one correspondence with isomorphism classes of extensions of ( 𝔥 , [ ⋅ , ⋅ ] 𝔥 ) 𝔥 subscript ⋅ ⋅ 𝔥 (\mathfrak{h},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{h}}) ( fraktur_h , [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) by R = ( φ , ρ ) 𝑅 𝜑 𝜌 R=(\varphi,\rho) italic_R = ( italic_φ , italic_ρ ) (see [2 ] , Thm. 26.2 ). In accordance with the decomposition 𝔍 = 𝔞 ⊕ 𝔦 𝔍 direct-sum 𝔞 𝔦 \mathfrak{J}=\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i} fraktur_J = fraktur_a ⊕ fraktur_i , we have the following.
1.2 Proposition .
Let 𝔥 ( λ , μ , φ , ρ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 𝜌 \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\rho) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , italic_ρ ) and
𝔥 ( λ ′ , μ ′ , φ , ρ ) 𝔥 superscript 𝜆 ′ superscript 𝜇 ′ 𝜑 𝜌 \mathfrak{h}(\lambda^{\prime},\mu^{\prime},\varphi,\rho) fraktur_h ( italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_φ , italic_ρ )
be two Lie algebras constructed
as in Prop. 1.1
associated to the same representation R = ( φ , ρ ) 𝑅 𝜑 𝜌 R=(\varphi,\rho) italic_R = ( italic_φ , italic_ρ ) . If ( λ , μ ) 𝜆 𝜇 (\lambda,\mu) ( italic_λ , italic_μ ) and ( λ ′ , μ ′ ) superscript 𝜆 ′ superscript 𝜇 ′ (\lambda^{\prime},\mu^{\prime}) ( italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) are in the same cohomology class in H 2 ( 𝔥 ; 𝔞 ⊕ 𝔦 ) superscript 𝐻 2 𝔥 direct-sum 𝔞 𝔦
H^{2}(\mathfrak{h};\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i}) italic_H start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_h ; fraktur_a ⊕ fraktur_i ) , then there exists an isomorphism Ψ Ψ \Psi roman_Ψ of Lie algebras between 𝔥 ( λ , μ , φ , ρ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 𝜌 \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\rho) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , italic_ρ ) and 𝔥 ( λ ′ , μ ′ , φ , ρ ) 𝔥 superscript 𝜆 ′ superscript 𝜇 ′ 𝜑 𝜌 \mathfrak{h}(\lambda^{\prime},\mu^{\prime},\varphi,\rho) fraktur_h ( italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_φ , italic_ρ ) such that Ψ | 𝔞 = Id 𝔞 evaluated-at Ψ 𝔞 subscript Id 𝔞 \Psi|_{\mathfrak{a}}=\operatorname{Id}_{\mathfrak{a}} roman_Ψ | start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT = roman_Id start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT and Ψ | 𝔦 = Id 𝔦 evaluated-at Ψ 𝔦 subscript Id 𝔦 \Psi|_{\mathfrak{i}}=\operatorname{Id}_{\mathfrak{i}} roman_Ψ | start_POSTSUBSCRIPT fraktur_i end_POSTSUBSCRIPT = roman_Id start_POSTSUBSCRIPT fraktur_i end_POSTSUBSCRIPT .
Proof.
If ( λ , μ ) 𝜆 𝜇 (\lambda,\mu) ( italic_λ , italic_μ ) and ( λ ′ , μ ′ ) superscript 𝜆 ′ superscript 𝜇 ′ (\lambda^{\prime},\mu^{\prime}) ( italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT )
are in the same cohomology class in H ( 𝔥 ; 𝔞 ⊕ 𝔦 ) 𝐻 𝔥 direct-sum 𝔞 𝔦
H(\mathfrak{h};\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i}) italic_H ( fraktur_h ; fraktur_a ⊕ fraktur_i ) , then there are linear maps L : 𝔥 → 𝔞 : 𝐿 → 𝔥 𝔞 L:\mathfrak{h}\to\mathfrak{a} italic_L : fraktur_h → fraktur_a and M : 𝔥 → 𝔦 : 𝑀 → 𝔥 𝔦 M:\mathfrak{h}\to\mathfrak{i} italic_M : fraktur_h → fraktur_i such that ( λ ′ , μ ′ ) = ( λ , μ ) + d R ( L , M ) superscript 𝜆 ′ superscript 𝜇 ′ 𝜆 𝜇 subscript d 𝑅 𝐿 𝑀 (\lambda^{\prime},\mu^{\prime})=(\lambda,\mu)+\operatorname{d}_{R}(L,M) ( italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = ( italic_λ , italic_μ ) + roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L , italic_M ) . Let Ψ Ψ \Psi roman_Ψ be the map between 𝔥 ( λ , μ , φ , ρ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 𝜌 \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\rho) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , italic_ρ ) and 𝔥 ( λ ′ , μ ′ , φ , ρ ) 𝔥 superscript 𝜆 ′ superscript 𝜇 ′ 𝜑 𝜌 \mathfrak{h}(\lambda^{\prime},\mu^{\prime},\varphi,\rho) fraktur_h ( italic_λ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_φ , italic_ρ ) , defined by: Ψ ( x ) = x − L ( x ) − M ( x ) Ψ 𝑥 𝑥 𝐿 𝑥 𝑀 𝑥 \Psi(x)=x-L(x)-M(x) roman_Ψ ( italic_x ) = italic_x - italic_L ( italic_x ) - italic_M ( italic_x ) , for all x 𝑥 x italic_x in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , and Ψ ( u + α ) = u + α Ψ 𝑢 𝛼 𝑢 𝛼 \Psi(u+\alpha)=u+\alpha roman_Ψ ( italic_u + italic_α ) = italic_u + italic_α , for all u 𝑢 u italic_u in 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a and α 𝛼 \alpha italic_α in 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i . Then Ψ Ψ \Psi roman_Ψ is an isomorphism of Lie algebras.
∎
We denote by Z ( 𝔤 ) 𝑍 𝔤 Z(\mathfrak{g}) italic_Z ( fraktur_g ) the center of ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] ) 𝔤 ⋅ ⋅ (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] ) . The derived central series Z 1 ( 𝔤 ) ⊂ Z 2 ( 𝔤 ) ⊂ ⋯ ⊂ Z ℓ ( 𝔤 ) ⊂ ⋯ subscript 𝑍 1 𝔤 subscript 𝑍 2 𝔤 ⋯ subscript 𝑍 ℓ 𝔤 ⋯ Z_{1}(\mathfrak{g})\subset Z_{2}(\mathfrak{g})\subset\cdots\subset Z_{\ell}(%
\mathfrak{g})\subset\cdots italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) ⊂ italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) ⊂ ⋯ ⊂ italic_Z start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) ⊂ ⋯ is defined by Z 1 ( 𝔤 ) = Z ( 𝔤 ) subscript 𝑍 1 𝔤 𝑍 𝔤 Z_{1}(\mathfrak{g})=Z(\mathfrak{g}) italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) = italic_Z ( fraktur_g ) and Z ℓ ( 𝔤 ) = π ℓ − 1 − 1 ( Z ( 𝔤 / Z ℓ − 1 ( 𝔤 ) ) ) subscript 𝑍 ℓ 𝔤 superscript subscript 𝜋 ℓ 1 1 𝑍 𝔤 subscript 𝑍 ℓ 1 𝔤 Z_{\ell}(\mathfrak{g})=\pi_{\ell-1}^{-1}\left(Z\left(\mathfrak{g}/Z_{\ell-1}(%
\mathfrak{g})\right)\right) italic_Z start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) = italic_π start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ - 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_Z ( fraktur_g / italic_Z start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) ) ) , where ℓ > 1 ℓ 1 \ell>1 roman_ℓ > 1 and π ℓ − 1 : 𝔤 → 𝔤 / Z ℓ − 1 ( 𝔤 ) : subscript 𝜋 ℓ 1 → 𝔤 𝔤 subscript 𝑍 ℓ 1 𝔤 \pi_{\ell-1}:\mathfrak{g}\to\mathfrak{g}/Z_{\ell-1}(\mathfrak{g}) italic_π start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ - 1 end_POSTSUBSCRIPT : fraktur_g → fraktur_g / italic_Z start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) is the canonical projection. The descending central series 𝔤 0 ⊃ 𝔤 1 ⊃ ⋯ ⊃ 𝔤 ℓ ⊃ ⋯ superset-of superscript 𝔤 0 superscript 𝔤 1 superset-of ⋯ superset-of superscript 𝔤 ℓ superset-of ⋯ \mathfrak{g}^{0}\supset\mathfrak{g}^{1}\supset\cdots\supset\mathfrak{g}^{\ell}\supset\cdots fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ⊃ fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT ⊃ ⋯ ⊃ fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT ⊃ ⋯ is defined by: 𝔤 0 = 𝔤 superscript 𝔤 0 𝔤 \mathfrak{g}^{0}=\mathfrak{g} fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT = fraktur_g and 𝔤 ℓ = [ 𝔤 , 𝔤 ℓ − 1 ] superscript 𝔤 ℓ 𝔤 superscript 𝔤 ℓ 1 \mathfrak{g}^{\ell}=[\mathfrak{g},\mathfrak{g}^{\ell-1}] fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT = [ fraktur_g , fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ] , where ℓ > 1 ℓ 1 \ell>1 roman_ℓ > 1 .
The following result defines
the ideals 𝔦 ( 𝔤 ) 𝔦 𝔤 \mathfrak{i}(\mathfrak{g}) fraktur_i ( fraktur_g ) and 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔍 𝔤 \mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_J ( fraktur_g ) , for a nilpotent Lie algebra ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] ) 𝔤 ⋅ ⋅ (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] ) . This result is a particular case of the one given in Lemma 4.2 of [7 ] and its proof can be consulted there.
1.3 Lemma .
Let ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] ) 𝔤 ⋅ ⋅ (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] ) be a finite dimensional nilpotent Lie algebra over a field 𝔽 𝔽 \mathbb{F} blackboard_F . Let
𝔦 ( 𝔤 ) = ∑ k ∈ ℕ Z k ( 𝔤 ) ∩ 𝔤 k and 𝔍 ( 𝔤 ) = ⋂ k ∈ ℕ ( Z k ( 𝔤 ) + 𝔤 k ) . formulae-sequence 𝔦 𝔤 subscript 𝑘 ℕ subscript 𝑍 𝑘 𝔤 superscript 𝔤 𝑘 and
𝔍 𝔤 subscript 𝑘 ℕ subscript 𝑍 𝑘 𝔤 superscript 𝔤 𝑘 \mathfrak{i}(\mathfrak{g})=\sum_{k\in\mathbb{N}}Z_{k}(\mathfrak{g})\cap%
\mathfrak{g}^{k}\ \quad\text{and}\quad\ \mathfrak{J}(\mathfrak{g})=\bigcap_{k%
\in\mathbb{N}}(Z_{k}(\mathfrak{g})+\mathfrak{g}^{k}). fraktur_i ( fraktur_g ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_k ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) ∩ fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT and fraktur_J ( fraktur_g ) = ⋂ start_POSTSUBSCRIPT italic_k ∈ blackboard_N end_POSTSUBSCRIPT ( italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) + fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ) .
Then,
(i) 𝔦 ( 𝔤 ) ⊂ 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔦 𝔤 𝔍 𝔤 \mathfrak{i}(\mathfrak{g})\subset\mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_i ( fraktur_g ) ⊂ fraktur_J ( fraktur_g ) .
(ii) There exists m ≥ 1 𝑚 1 m\geq 1 italic_m ≥ 1 such that: 𝔍 ( 𝔤 ) = Z ( 𝔤 ) + ∑ k = 1 m − 1 Z k + 1 ( 𝔤 ) ∩ 𝔤 k 𝔍 𝔤 𝑍 𝔤 superscript subscript 𝑘 1 𝑚 1 subscript 𝑍 𝑘 1 𝔤 superscript 𝔤 𝑘 \displaystyle{\mathfrak{J}(\mathfrak{g})=Z(\mathfrak{g})+\sum_{k=1}^{m-1}Z_{k+%
1}(\mathfrak{g})\cap\mathfrak{g}^{k}} fraktur_J ( fraktur_g ) = italic_Z ( fraktur_g ) + ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_k = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_m - 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_k + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) ∩ fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT .
(iii) 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔍 𝔤 \mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_J ( fraktur_g ) is abelian and [ 𝔤 , 𝔍 ( 𝔤 ) ] ⊂ 𝔦 ( 𝔤 ) 𝔤 𝔍 𝔤 𝔦 𝔤 [\mathfrak{g},\mathfrak{J}(\mathfrak{g})]\subset\mathfrak{i}(\mathfrak{g}) [ fraktur_g , fraktur_J ( fraktur_g ) ] ⊂ fraktur_i ( fraktur_g ) .
(iv) If ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] ) 𝔤 ⋅ ⋅ (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] ) admits an invariant metric then 𝔦 ( 𝔤 ) ⟂ = 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔦 superscript 𝔤 perpendicular-to 𝔍 𝔤 \mathfrak{i}(\mathfrak{g})^{\perp}=\mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_i ( fraktur_g ) start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT = fraktur_J ( fraktur_g ) .
2. Quadratic Lie Algebras with abelian ideals 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i and 𝔍 𝔍 \mathfrak{J} fraktur_J
For a bilinear form B 𝐵 B italic_B on a vector space 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g , let B ♭ : 𝔤 → 𝔤 ∗ : superscript 𝐵 ♭ → 𝔤 superscript 𝔤 ∗ B^{\flat}:\mathfrak{g}\to\mathfrak{g}^{\ast} italic_B start_POSTSUPERSCRIPT ♭ end_POSTSUPERSCRIPT : fraktur_g → fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT be the map defined by B ♭ ( x ) ( y ) = B ( x , y ) superscript 𝐵 ♭ 𝑥 𝑦 𝐵 𝑥 𝑦 B^{\flat}(x)(y)=B(x,y) italic_B start_POSTSUPERSCRIPT ♭ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) ( italic_y ) = italic_B ( italic_x , italic_y ) , for all x , y 𝑥 𝑦
x,y italic_x , italic_y in 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g .
What follows can be applied to any quadratic Lie algebra ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] , B ) 𝔤 ⋅ ⋅ 𝐵 (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,],B) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] , italic_B ) possessing abelian ideals 𝔦 = 𝔦 ( 𝔤 ) 𝔦 𝔦 𝔤 \mathfrak{i}=\mathfrak{i}(\mathfrak{g}) fraktur_i = fraktur_i ( fraktur_g ) and 𝔍 = 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔍 𝔍 𝔤 \mathfrak{J}=\mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_J = fraktur_J ( fraktur_g ) such that 𝔦 ⊂ 𝔍 𝔦 𝔍 \mathfrak{i}\subset\mathfrak{J} fraktur_i ⊂ fraktur_J , 𝔍 = 𝔦 ⟂ 𝔍 superscript 𝔦 perpendicular-to \mathfrak{J}=\mathfrak{i}^{\perp} fraktur_J = fraktur_i start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT and [ 𝔤 , 𝔍 ] ⊂ 𝔦 𝔤 𝔍 𝔦 [\mathfrak{g},\mathfrak{J}]\subset\mathfrak{i} [ fraktur_g , fraktur_J ] ⊂ fraktur_i . For example, if 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g is nilpotent and non-abelian, then Z ( 𝔤 ) ≠ { 0 } 𝑍 𝔤 0 Z(\mathfrak{g})\neq\{0\} italic_Z ( fraktur_g ) ≠ { 0 } , as 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g has a one-dimensional ideal which is contained in Z ( 𝔤 ) 𝑍 𝔤 Z(\mathfrak{g}) italic_Z ( fraktur_g ) . By Lemma 3.3 of [3 ] , Z ( 𝔤 ) ∩ [ 𝔤 , 𝔤 ] ≠ { 0 } 𝑍 𝔤 𝔤 𝔤 0 Z(\mathfrak{g})\cap[\mathfrak{g},\mathfrak{g}]\neq\{0\} italic_Z ( fraktur_g ) ∩ [ fraktur_g , fraktur_g ] ≠ { 0 } , and by Lemma 1.3 , Z ( 𝔤 ) ⊂ 𝔍 𝑍 𝔤 𝔍 Z(\mathfrak{g})\subset\mathfrak{J} italic_Z ( fraktur_g ) ⊂ fraktur_J , and Z ( 𝔤 ) ∩ [ 𝔤 , 𝔤 ] ⊂ 𝔦 𝑍 𝔤 𝔤 𝔤 𝔦 Z(\mathfrak{g})\cap[\mathfrak{g},\mathfrak{g}]\subset\mathfrak{i} italic_Z ( fraktur_g ) ∩ [ fraktur_g , fraktur_g ] ⊂ fraktur_i . In addition, 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i and 𝔍 𝔍 \mathfrak{J} fraktur_J are abelians.
By Prop. 1.1 the vector space 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g can be written as: 𝔤 = 𝔥 ⊕ 𝔍 = 𝔥 ⊕ 𝔞 ⊕ 𝔦 𝔤 direct-sum 𝔥 𝔍 direct-sum 𝔥 𝔞 𝔦 \mathfrak{g}=\mathfrak{h}\oplus\mathfrak{J}=\mathfrak{h}\oplus\mathfrak{a}%
\oplus\mathfrak{i} fraktur_g = fraktur_h ⊕ fraktur_J = fraktur_h ⊕ fraktur_a ⊕ fraktur_i , where 𝔍 = 𝔞 ⊕ 𝔦 𝔍 direct-sum 𝔞 𝔦 \mathfrak{J}=\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i} fraktur_J = fraktur_a ⊕ fraktur_i . Due to 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i is isotropic, by the Witt-decomposition we consider 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h as an isotropic subspace of 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g such that 𝔞 ⟂ = 𝔥 ⊕ 𝔦 superscript 𝔞 perpendicular-to direct-sum 𝔥 𝔦 \mathfrak{a}^{\perp}=\mathfrak{h}\oplus\mathfrak{i} fraktur_a start_POSTSUPERSCRIPT ⟂ end_POSTSUPERSCRIPT = fraktur_h ⊕ fraktur_i . In addition, B 𝐵 B italic_B restricted to 𝔞 × 𝔞 𝔞 𝔞 \mathfrak{a}\times\mathfrak{a} fraktur_a × fraktur_a is non-degenerate; we denote by B 𝔞 subscript 𝐵 𝔞 B_{\mathfrak{a}} italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT the restriction B ∣ 𝔞 × 𝔞 evaluated-at 𝐵 𝔞 𝔞 B\mid_{\mathfrak{a}\times\mathfrak{a}} italic_B ∣ start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a × fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT .
From Prop. 1.1 , there are a Lie bracket [ ⋅ , ⋅ ] 𝔥 subscript ⋅ ⋅ 𝔥 [\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{h}} [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , a representation ρ : 𝔥 → 𝔤 𝔩 ( 𝔦 ) : 𝜌 → 𝔥 𝔤 𝔩 𝔦 \rho:\mathfrak{h}\to\mathfrak{gl}(\mathfrak{i}) italic_ρ : fraktur_h → fraktur_g fraktur_l ( fraktur_i ) , a 1-cocycle φ 𝜑 \varphi italic_φ in C ( 𝔥 ; Hom ( 𝔞 ; 𝔦 ) ) 𝐶 𝔥 Hom 𝔞 𝔦
C(\mathfrak{h};\operatorname{Hom}(\mathfrak{a};\mathfrak{i})) italic_C ( fraktur_h ; roman_Hom ( fraktur_a ; fraktur_i ) ) associated to ρ ¯ : 𝔥 → 𝔤 𝔩 ( Hom ( 𝔞 ; 𝔦 ) ) : ¯ 𝜌 → 𝔥 𝔤 𝔩 Hom 𝔞 𝔦 \bar{\rho}:\mathfrak{h}\to\mathfrak{gl}(\operatorname{Hom}(\mathfrak{a};%
\mathfrak{i})) over¯ start_ARG italic_ρ end_ARG : fraktur_h → fraktur_g fraktur_l ( roman_Hom ( fraktur_a ; fraktur_i ) ) and a 2-cocycle ( λ , μ ) 𝜆 𝜇 (\lambda,\mu) ( italic_λ , italic_μ ) in C ( 𝔥 ; 𝔞 ) ⊕ C ( 𝔥 ; 𝔦 ) direct-sum 𝐶 𝔥 𝔞
𝐶 𝔥 𝔦
C(\mathfrak{h};\mathfrak{a})\oplus C(\mathfrak{h};\mathfrak{i}) italic_C ( fraktur_h ; fraktur_a ) ⊕ italic_C ( fraktur_h ; fraktur_i ) associated to the representation R = ( φ , ρ ) : 𝔥 → 𝔤 𝔩 ( 𝔍 ) : 𝑅 𝜑 𝜌 → 𝔥 𝔤 𝔩 𝔍 R=(\varphi,\rho):\mathfrak{h}\to\mathfrak{gl}(\mathfrak{J}) italic_R = ( italic_φ , italic_ρ ) : fraktur_h → fraktur_g fraktur_l ( fraktur_J ) , such that:
[ x , y ] = [ x , y ] 𝔥 + λ ( x , y ) + μ ( x , y ) , [ x , u + α ] = φ ( x ) ( u ) + ρ ( x ) ( α ) , formulae-sequence 𝑥 𝑦 subscript 𝑥 𝑦 𝔥 𝜆 𝑥 𝑦 𝜇 𝑥 𝑦 𝑥 𝑢 𝛼 𝜑 𝑥 𝑢 𝜌 𝑥 𝛼 [x,y]=[x,y]_{\mathfrak{h}}+\lambda(x,y)+\mu(x,y),\quad[x,u+\alpha]=\varphi(x)(%
u)+\rho(x)(\alpha), [ italic_x , italic_y ] = [ italic_x , italic_y ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT + italic_λ ( italic_x , italic_y ) + italic_μ ( italic_x , italic_y ) , [ italic_x , italic_u + italic_α ] = italic_φ ( italic_x ) ( italic_u ) + italic_ρ ( italic_x ) ( italic_α ) ,
for all x , y 𝑥 𝑦
x,y italic_x , italic_y in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , u 𝑢 u italic_u in 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a and α 𝛼 \alpha italic_α in 𝔦 ( 𝔤 ) 𝔦 𝔤 \mathfrak{i}(\mathfrak{g}) fraktur_i ( fraktur_g ) ; then ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] ) = 𝔥 ( λ , μ , φ , ρ ) 𝔤 ⋅ ⋅ 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 𝜌 (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,])=\mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\rho) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] ) = fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , italic_ρ ) . In addition, due to B 𝐵 B italic_B is non-degenerate and invariant, the map
(12)
ϕ : 𝔦 → 𝔥 ∗ , α ↦ B ♭ ( α ) ∣ 𝔥 : italic-ϕ formulae-sequence → 𝔦 superscript 𝔥 ∗ maps-to 𝛼 evaluated-at superscript 𝐵 ♭ 𝛼 𝔥 \phi:\mathfrak{i}\rightarrow\mathfrak{h}^{\ast},\quad\alpha\mapsto B^{\flat}(%
\alpha)\mid_{\mathfrak{h}} italic_ϕ : fraktur_i → fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_α ↦ italic_B start_POSTSUPERSCRIPT ♭ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_α ) ∣ start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT
is an isomorphism of 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h -modules, that is ad 𝔥 ∗ ( x ) ∘ ϕ = ϕ ∘ ρ ( x ) superscript subscript ad 𝔥 ∗ 𝑥 italic-ϕ italic-ϕ 𝜌 𝑥 \operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}(x)\circ\phi=\phi\circ\rho(x) roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) ∘ italic_ϕ = italic_ϕ ∘ italic_ρ ( italic_x ) , for all x 𝑥 x italic_x in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h . Since 𝔤 = 𝔥 ⊕ 𝔞 ⊕ 𝔦 𝔤 direct-sum 𝔥 𝔞 𝔦 \mathfrak{g}=\mathfrak{h}\oplus\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{i} fraktur_g = fraktur_h ⊕ fraktur_a ⊕ fraktur_i , the invariant metric B 𝐵 B italic_B takes the form:
(13)
B ( x + u + α , y + v + β ) = ϕ ( α ) ( y ) + ϕ ( β ) ( x ) + B 𝔞 ( u , v ) , 𝐵 𝑥 𝑢 𝛼 𝑦 𝑣 𝛽 italic-ϕ 𝛼 𝑦 italic-ϕ 𝛽 𝑥 subscript 𝐵 𝔞 𝑢 𝑣 B(x+u+\alpha,y+v+\beta)=\phi(\alpha)(y)+\phi(\beta)(x)+B_{\mathfrak{a}}(u,v), italic_B ( italic_x + italic_u + italic_α , italic_y + italic_v + italic_β ) = italic_ϕ ( italic_α ) ( italic_y ) + italic_ϕ ( italic_β ) ( italic_x ) + italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_u , italic_v ) ,
for all x , y 𝑥 𝑦
x,y italic_x , italic_y in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , u , v 𝑢 𝑣
u,v italic_u , italic_v in 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a and α , β 𝛼 𝛽
\alpha,\beta italic_α , italic_β in 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i . Using that B 𝐵 B italic_B is invariant under [ ⋅ , ⋅ ] ⋅ ⋅ [\,\cdot\,,\,\cdot\,] [ ⋅ , ⋅ ] we obtain: B ( φ ( x ) ( u ) , y ) = B ( [ x , u ] , y ) = − B ( u , [ x , y ] ) = − B 𝔞 ( λ ( x , y ) , u ) 𝐵 𝜑 𝑥 𝑢 𝑦 𝐵 𝑥 𝑢 𝑦 𝐵 𝑢 𝑥 𝑦 subscript 𝐵 𝔞 𝜆 𝑥 𝑦 𝑢 B(\varphi(x)(u),y)\!=\!B([x,u],y)\!=\!-B(u,[x,y])\!=\!-B_{\mathfrak{a}}(%
\lambda(x,y),u) italic_B ( italic_φ ( italic_x ) ( italic_u ) , italic_y ) = italic_B ( [ italic_x , italic_u ] , italic_y ) = - italic_B ( italic_u , [ italic_x , italic_y ] ) = - italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ( italic_x , italic_y ) , italic_u ) . Then
(14)
ϕ ( φ ( x ) ( u ) ) ( y ) = − B 𝔞 ♭ ( λ ( x , y ) ) ( u ) , for all x , y ∈ 𝔥 , and u ∈ 𝔞 . formulae-sequence italic-ϕ 𝜑 𝑥 𝑢 𝑦 superscript subscript 𝐵 𝔞 ♭ 𝜆 𝑥 𝑦 𝑢 for all 𝑥
formulae-sequence 𝑦 𝔥 and 𝑢 𝔞 \phi(\varphi(x)(u))(y)=-B_{\mathfrak{a}}^{\flat}\left(\lambda(x,y)\right)(u),%
\,\text{ for all }x,y\in\mathfrak{h},\,\text{ and }u\in\mathfrak{a}. italic_ϕ ( italic_φ ( italic_x ) ( italic_u ) ) ( italic_y ) = - italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ♭ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_λ ( italic_x , italic_y ) ) ( italic_u ) , for all italic_x , italic_y ∈ fraktur_h , and italic_u ∈ fraktur_a .
Similarly, using that B 𝐵 B italic_B is invariant under [ ⋅ , ⋅ ] ⋅ ⋅ [\,\cdot\,,\,\cdot\,] [ ⋅ , ⋅ ] , for x , y , z 𝑥 𝑦 𝑧
x,y,z italic_x , italic_y , italic_z in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h we get:
(15)
ϕ ( μ ( x , y ) ) ( z ) = B ( μ ( x , y ) , z ) = B ( [ x , y ] , z ) = B ( x , [ y , z ] ) = B ( x , μ ( y , z ) ) = ϕ ( μ ( y , z ) ) ( x ) . italic-ϕ 𝜇 𝑥 𝑦 𝑧 absent 𝐵 𝜇 𝑥 𝑦 𝑧 𝐵 𝑥 𝑦 𝑧 missing-subexpression absent 𝐵 𝑥 𝑦 𝑧 𝐵 𝑥 𝜇 𝑦 𝑧 italic-ϕ 𝜇 𝑦 𝑧 𝑥 \begin{array}[]{rl}\phi(\mu(x,y))(z)&=B(\mu(x,y),z)=B([x,y],z)\\
&=B(x,[y,z])=B(x,\mu(y,z))=\phi(\mu(y,z))(x).\end{array} start_ARRAY start_ROW start_CELL italic_ϕ ( italic_μ ( italic_x , italic_y ) ) ( italic_z ) end_CELL start_CELL = italic_B ( italic_μ ( italic_x , italic_y ) , italic_z ) = italic_B ( [ italic_x , italic_y ] , italic_z ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL = italic_B ( italic_x , [ italic_y , italic_z ] ) = italic_B ( italic_x , italic_μ ( italic_y , italic_z ) ) = italic_ϕ ( italic_μ ( italic_y , italic_z ) ) ( italic_x ) . end_CELL end_ROW end_ARRAY
Let φ ′ : 𝔥 → Hom ( 𝔞 ; 𝔥 ∗ ) : superscript 𝜑 ′ → 𝔥 Hom 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \varphi^{\prime}:\mathfrak{h}\to\operatorname{Hom}(\mathfrak{a};\mathfrak{h}^{%
\ast}) italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT : fraktur_h → roman_Hom ( fraktur_a ; fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) be the map defined by φ ′ ( x ) = ϕ ∘ φ ( x ) superscript 𝜑 ′ 𝑥 italic-ϕ 𝜑 𝑥 \varphi^{\prime}(x)=\phi\circ\varphi(x) italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) = italic_ϕ ∘ italic_φ ( italic_x ) , for all x 𝑥 x italic_x in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h . Thus, the map x + u + α ↦ x + u + ϕ ( α ) maps-to 𝑥 𝑢 𝛼 𝑥 𝑢 italic-ϕ 𝛼 x+u+\alpha\mapsto x+u+\phi(\alpha) italic_x + italic_u + italic_α ↦ italic_x + italic_u + italic_ϕ ( italic_α ) , is an isomorphism between 𝔥 ( λ , μ , φ , ρ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 𝜌 \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\rho) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , italic_ρ ) and 𝔥 ( λ , ϕ ∘ μ , φ ′ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 italic-ϕ 𝜇 superscript 𝜑 ′ superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\phi\circ\mu,\varphi^{\prime},\operatorname{ad}_{%
\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_ϕ ∘ italic_μ , italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) . Further, let B ′ superscript 𝐵 ′ B^{\prime} italic_B start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT be the symmetric bilinear form on 𝔥 ⊕ 𝔞 ⊕ 𝔥 ∗ direct-sum 𝔥 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \mathfrak{h}\oplus\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{h}^{\ast} fraktur_h ⊕ fraktur_a ⊕ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT defined by:
(16)
B ′ ( x + u + α ′ , y + v + β ′ ) = α ′ ( y ) + β ′ ( x ) + B 𝔞 ( u , v ) , superscript 𝐵 ′ 𝑥 𝑢 superscript 𝛼 ′ 𝑦 𝑣 superscript 𝛽 ′ superscript 𝛼 ′ 𝑦 superscript 𝛽 ′ 𝑥 subscript 𝐵 𝔞 𝑢 𝑣 B^{\prime}(x+u+\alpha^{\prime},y+v+\beta^{\prime})=\alpha^{\prime}(y)+\beta^{%
\prime}(x)+B_{\mathfrak{a}}(u,v), italic_B start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x + italic_u + italic_α start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_y + italic_v + italic_β start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = italic_α start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) + italic_β start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) + italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_u , italic_v ) ,
for all x , y 𝑥 𝑦
x,y italic_x , italic_y in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , u , v 𝑢 𝑣
u,v italic_u , italic_v in 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a and α ′ , β ′ superscript 𝛼 ′ superscript 𝛽 ′
\alpha^{\prime},\beta^{\prime} italic_α start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_β start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT in 𝔥 ∗ superscript 𝔥 ∗ \mathfrak{h}^{\ast} fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . Then B ′ superscript 𝐵 ′ B^{\prime} italic_B start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is an invariant metric on 𝔥 ( λ , ϕ ∘ μ , φ ′ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 italic-ϕ 𝜇 superscript 𝜑 ′ superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\phi\circ\mu,\varphi^{\prime},\operatorname{ad}_{%
\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_ϕ ∘ italic_μ , italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) , making it into a quadratic Lie algebra isometric to ( 𝔤 , [ ⋅ , ⋅ ] , B ) 𝔤 ⋅ ⋅ 𝐵 (\mathfrak{g},[\,\cdot\,,\,\cdot\,],B) ( fraktur_g , [ ⋅ , ⋅ ] , italic_B ) (see (13 ) and (16 )). If we make the assumptions: φ ′ = φ superscript 𝜑 ′ 𝜑 \varphi^{\prime}=\varphi italic_φ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_φ , ϕ ∘ μ italic-ϕ 𝜇 \phi\circ\mu italic_ϕ ∘ italic_μ , and ρ = ad 𝔥 ∗ 𝜌 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \rho=\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast} italic_ρ = roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , induced by the isomorphism ϕ : 𝔦 → 𝔥 ∗ : italic-ϕ → 𝔦 superscript 𝔥 ∗ \phi:\mathfrak{i}\to\mathfrak{h}^{\ast} italic_ϕ : fraktur_i → fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT (see (12 )), then by (14 ) and (15 ), φ 𝜑 \varphi italic_φ and μ 𝜇 \mu italic_μ satisfy:
(17)
φ : 𝔥 → Hom ( 𝔞 ; 𝔥 ∗ ) , : 𝜑 → 𝔥 Hom 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \displaystyle\varphi:\mathfrak{h}\to\operatorname{Hom}(\mathfrak{a};\mathfrak{%
h}^{\ast}), italic_φ : fraktur_h → roman_Hom ( fraktur_a ; fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) ,
φ ( x ) ( u ) ( y ) = − B 𝔞 ( λ ( x , y ) , u ) , and 𝜑 𝑥 𝑢 𝑦 subscript 𝐵 𝔞 𝜆 𝑥 𝑦 𝑢 and
\displaystyle\quad\varphi(x)(u)(y)=-B_{\mathfrak{a}}(\lambda(x,y),u),\,\text{ %
and } italic_φ ( italic_x ) ( italic_u ) ( italic_y ) = - italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ( italic_x , italic_y ) , italic_u ) , and
(18)
μ : 𝔥 × 𝔥 → 𝔥 ∗ , : 𝜇 → 𝔥 𝔥 superscript 𝔥 ∗ \displaystyle\mu:\mathfrak{h}\times\mathfrak{h}\to\mathfrak{h}^{\ast}, italic_μ : fraktur_h × fraktur_h → fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ,
μ ( x , y ) ( z ) = μ ( y , z ) ( x ) , 𝜇 𝑥 𝑦 𝑧 𝜇 𝑦 𝑧 𝑥 \displaystyle\quad\mu(x,y)(z)=\mu(y,z)(x), italic_μ ( italic_x , italic_y ) ( italic_z ) = italic_μ ( italic_y , italic_z ) ( italic_x ) ,
for all x , y , z 𝑥 𝑦 𝑧
x,y,z italic_x , italic_y , italic_z in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h and u 𝑢 u italic_u in 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a .
2.1 Proposition .
Let 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) be a Lie algebra in the sense of Prop. 1.1 , in the vector space 𝔥 ⊕ 𝔞 ⊕ 𝔥 ∗ direct-sum 𝔥 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \mathfrak{h}\oplus\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{h}^{\ast} fraktur_h ⊕ fraktur_a ⊕ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . Let B 𝔞 subscript 𝐵 𝔞 B_{\mathfrak{a}} italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT be a symmetric and non-degenerate bilinear form on 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a . The symmetric and non-degenerate bilinear form B 𝐵 B italic_B on 𝔥 ⊕ 𝔞 ⊕ 𝔥 ∗ direct-sum 𝔥 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \mathfrak{h}\oplus\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{h}^{\ast} fraktur_h ⊕ fraktur_a ⊕ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT defined by:
(19)
B ( x + u + α , y + v + β ) = α ( x ) + β ( x ) + B 𝔞 ( u , v ) 𝐵 𝑥 𝑢 𝛼 𝑦 𝑣 𝛽 𝛼 𝑥 𝛽 𝑥 subscript 𝐵 𝔞 𝑢 𝑣 B(x+u+\alpha,y+v+\beta)=\alpha(x)+\beta(x)+B_{\mathfrak{a}}(u,v) italic_B ( italic_x + italic_u + italic_α , italic_y + italic_v + italic_β ) = italic_α ( italic_x ) + italic_β ( italic_x ) + italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_u , italic_v )
is invariant if and only if the conditions in (17 ) and (18 ) holds. In addition, any nilpotent non-abelian quadratic Lie algebra can be identified with this construction.
If one are looking for conditions on 𝔥 ( λ , μ , φ , ρ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 𝜌 \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\rho) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , italic_ρ ) to admit an invariant metric, then by the isomorphism ϕ : 𝔦 → 𝔥 ∗ : italic-ϕ → 𝔦 superscript 𝔥 ∗ \phi:\mathfrak{i}\to\mathfrak{h}^{\ast} italic_ϕ : fraktur_i → fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT in (12 ), we may assume that 𝔦 𝔦 \mathfrak{i} fraktur_i is equal to 𝔥 ∗ superscript 𝔥 ∗ \mathfrak{h}^{\ast} fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT and ρ 𝜌 \rho italic_ρ is equal to ad 𝔥 ∗ superscript subscript ad 𝔥 ∗ \operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast} roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . The condition (18 ) imposes a restriction on μ 𝜇 \mu italic_μ that is easier to obtain than the one in (17 ). We fix a basis { x 1 , … , x r } subscript 𝑥 1 … subscript 𝑥 𝑟 \{x_{1},\ldots,x_{r}\} { italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT } of 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h and we consider its dual basis { α 1 , … , α r } ⊂ 𝔥 ∗ subscript 𝛼 1 … subscript 𝛼 𝑟 superscript 𝔥 ∗ \{\alpha_{1},\ldots,\alpha_{r}\}\subset\mathfrak{h}^{\ast} { italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT } ⊂ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , that is α i ( x j ) = δ i j subscript 𝛼 𝑖 subscript 𝑥 𝑗 subscript 𝛿 𝑖 𝑗 \alpha_{i}(x_{j})=\delta_{ij} italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT . Let η i j k subscript 𝜂 𝑖 𝑗 𝑘 \eta_{ijk} italic_η start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT be in 𝔽 𝔽 \mathbb{F} blackboard_F such that:
η i j k = η j k i = − η j i k , for all 1 ≤ i , j , , k ≤ r . \eta_{ijk}=\eta_{jki}=-\eta_{jik},\quad\text{ for all }1\leq i,j,,k\leq r. italic_η start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT = italic_η start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k italic_i end_POSTSUBSCRIPT = - italic_η start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_i italic_k end_POSTSUBSCRIPT , for all 1 ≤ italic_i , italic_j , , italic_k ≤ italic_r .
Let μ : 𝔥 × 𝔥 → 𝔥 ∗ : 𝜇 → 𝔥 𝔥 superscript 𝔥 ∗ \mu:\mathfrak{h}\times\mathfrak{h}\to\mathfrak{h}^{\ast} italic_μ : fraktur_h × fraktur_h → fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT be the bilinear map defined by μ ( x j , x k ) = ∑ i = 1 r η i j k α i 𝜇 subscript 𝑥 𝑗 subscript 𝑥 𝑘 superscript subscript 𝑖 1 𝑟 subscript 𝜂 𝑖 𝑗 𝑘 subscript 𝛼 𝑖 \mu(x_{j},x_{k})=\sum_{i=1}^{r}\eta_{ijk}\alpha_{i} italic_μ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_r end_POSTSUPERSCRIPT italic_η start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , then μ 𝜇 \mu italic_μ is skew-symmetric and μ ( x j , x k ) ( x i ) = η i j k = η j k i = μ ( x k , x i ) ( x j ) 𝜇 subscript 𝑥 𝑗 subscript 𝑥 𝑘 subscript 𝑥 𝑖 subscript 𝜂 𝑖 𝑗 𝑘 subscript 𝜂 𝑗 𝑘 𝑖 𝜇 subscript 𝑥 𝑘 subscript 𝑥 𝑖 subscript 𝑥 𝑗 \mu(x_{j},x_{k})(x_{i})=\eta_{ijk}=\eta_{jki}=\mu(x_{k},x_{i})(x_{j}) italic_μ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_η start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT = italic_η start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k italic_i end_POSTSUBSCRIPT = italic_μ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) , which proves that μ 𝜇 \mu italic_μ satisfies (18 ). Therefore, we restrict to Lie algebras of the type 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) where μ ( x , y ) ( z ) = μ ( y , z ) ( x ) 𝜇 𝑥 𝑦 𝑧 𝜇 𝑦 𝑧 𝑥 \mu(x,y)(z)=\mu(y,z)(x) italic_μ ( italic_x , italic_y ) ( italic_z ) = italic_μ ( italic_y , italic_z ) ( italic_x ) for all x , y , z 𝑥 𝑦 𝑧
x,y,z italic_x , italic_y , italic_z in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h .
Let B 𝔞 : 𝔞 × 𝔞 → 𝔽 : subscript 𝐵 𝔞 → 𝔞 𝔞 𝔽 B_{\mathfrak{a}}:\mathfrak{a}\times\mathfrak{a}\to\mathbb{F} italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT : fraktur_a × fraktur_a → blackboard_F be a symmetric, non-degenerate and bilinear form on 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a . The condition in (17 ) is necessary if one wants to find an invariant metric on 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) . In the next result, we will show that we can associate to φ 𝜑 \varphi italic_φ , a bilinear map λ φ : 𝔥 × 𝔥 → 𝔞 : subscript 𝜆 𝜑 → 𝔥 𝔥 𝔞 \lambda_{\varphi}:\mathfrak{h}\times\mathfrak{h}\to\mathfrak{a} italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT : fraktur_h × fraktur_h → fraktur_a , such that φ ( x ) ( u ) ( y ) = − B 𝔞 ( λ φ ( x , y ) , u ) 𝜑 𝑥 𝑢 𝑦 subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 𝑥 𝑦 𝑢 \varphi(x)(u)(y)=-B_{\mathfrak{a}}(\lambda_{\varphi}(x,y),u) italic_φ ( italic_x ) ( italic_u ) ( italic_y ) = - italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) , italic_u ) , regardless of whether 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) admits an invariant metric.
2.2 Proposition .
Let 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) be a Lie algebra, in the sense of Prop. 1.1 . Let B 𝔞 subscript 𝐵 𝔞 B_{\mathfrak{a}} italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT be a non-degenerate, symmetric and bilinear form on 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a . Then, there exists a bilinear map λ φ : 𝔥 × 𝔥 → 𝔞 : subscript 𝜆 𝜑 → 𝔥 𝔥 𝔞 \lambda_{\varphi}:\mathfrak{h}\times\mathfrak{h}\to\mathfrak{a} italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT : fraktur_h × fraktur_h → fraktur_a , such that φ ( x ) ( u ) ( y ) = − B 𝔞 ( λ φ ( x , y ) , u ) 𝜑 𝑥 𝑢 𝑦 subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 𝑥 𝑦 𝑢 \varphi(x)(u)(y)=-B_{\mathfrak{a}}(\lambda_{\varphi}(x,y),u) italic_φ ( italic_x ) ( italic_u ) ( italic_y ) = - italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) , italic_u ) , for all x , y 𝑥 𝑦
x,y italic_x , italic_y in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h and u 𝑢 u italic_u in 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a .
Proof.
Since φ 𝜑 \varphi italic_φ is a linear map between 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h and Hom ( 𝔞 ; 𝔥 ∗ ) Hom 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \operatorname{Hom}(\mathfrak{a};\mathfrak{h}^{\ast}) roman_Hom ( fraktur_a ; fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) , for each pair x , y 𝑥 𝑦
x,y italic_x , italic_y in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , let us consider the map T ( x , y ) : 𝔞 → 𝔽 : 𝑇 𝑥 𝑦 → 𝔞 𝔽 T(x,y):\mathfrak{a}\to\mathbb{F} italic_T ( italic_x , italic_y ) : fraktur_a → blackboard_F , defined by:
T ( x , y ) ( u ) = − φ ( x ) ( u ) ( y ) , for all u ∈ 𝔞 . formulae-sequence 𝑇 𝑥 𝑦 𝑢 𝜑 𝑥 𝑢 𝑦 for all 𝑢 𝔞 T(x,y)(u)=-\varphi(x)(u)(y),\quad\text{ for all }u\in\mathfrak{a}. italic_T ( italic_x , italic_y ) ( italic_u ) = - italic_φ ( italic_x ) ( italic_u ) ( italic_y ) , for all italic_u ∈ fraktur_a .
As φ : 𝔥 → Hom ( 𝔞 ; 𝔥 ∗ ) : 𝜑 → 𝔥 Hom 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \varphi:\mathfrak{h}\to\operatorname{Hom}(\mathfrak{a};\mathfrak{h}^{\ast}) italic_φ : fraktur_h → roman_Hom ( fraktur_a ; fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) is linear, then T ( x , y ) 𝑇 𝑥 𝑦 T(x,y) italic_T ( italic_x , italic_y ) is linear and belongs to 𝔞 ∗ superscript 𝔞 ∗ \mathfrak{a}^{\ast} fraktur_a start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . The map B 𝔞 ♭ : 𝔞 → 𝔞 ∗ : superscript subscript 𝐵 𝔞 ♭ → 𝔞 superscript 𝔞 ∗ B_{\mathfrak{a}}^{\flat}:\mathfrak{a}\to\mathfrak{a}^{\ast} italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ♭ end_POSTSUPERSCRIPT : fraktur_a → fraktur_a start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT is bijective, for B 𝔞 subscript 𝐵 𝔞 B_{\mathfrak{a}} italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT is non-degenerate. Then there exists a unique element λ φ ( x , y ) subscript 𝜆 𝜑 𝑥 𝑦 \lambda_{\varphi}(x,y) italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) in 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a , such that T ( x , y ) = B 𝔞 ♭ ( λ φ ( x , y ) ) 𝑇 𝑥 𝑦 superscript subscript 𝐵 𝔞 ♭ subscript 𝜆 𝜑 𝑥 𝑦 T(x,y)=B_{\mathfrak{a}}^{\flat}(\lambda_{\varphi}(x,y)) italic_T ( italic_x , italic_y ) = italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ♭ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) ) , that is: φ ( x ) ( u ) ( y ) = − T ( x , y ) ( u ) = − B 𝔞 ( λ φ ( x , y ) , u ) 𝜑 𝑥 𝑢 𝑦 𝑇 𝑥 𝑦 𝑢 subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 𝑥 𝑦 𝑢 \varphi(x)(u)(y)=-T(x,y)(u)=-B_{\mathfrak{a}}(\lambda_{\varphi}(x,y),u) italic_φ ( italic_x ) ( italic_u ) ( italic_y ) = - italic_T ( italic_x , italic_y ) ( italic_u ) = - italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) , italic_u ) , for all u 𝑢 u italic_u in 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a . Let λ φ : 𝔥 × 𝔥 → 𝔞 : subscript 𝜆 𝜑 → 𝔥 𝔥 𝔞 \lambda_{\varphi}:\mathfrak{h}\times\mathfrak{h}\to\mathfrak{a} italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT : fraktur_h × fraktur_h → fraktur_a be the map defined by ( x , y ) ↦ λ φ ( x , y ) maps-to 𝑥 𝑦 subscript 𝜆 𝜑 𝑥 𝑦 (x,y)\mapsto\lambda_{\varphi}(x,y) ( italic_x , italic_y ) ↦ italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) , which is bilinear because φ 𝜑 \varphi italic_φ is linear and B 𝔞 subscript 𝐵 𝔞 B_{\mathfrak{a}} italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT is non-degenerate.
∎
If λ φ = λ subscript 𝜆 𝜑 𝜆 \lambda_{\varphi}=\lambda italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT = italic_λ and μ 𝜇 \mu italic_μ satisfies (18 ), by Prop. 2.1 , 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) admits an invariant metric. If λ φ ≠ λ subscript 𝜆 𝜑 𝜆 \lambda_{\varphi}\neq\lambda italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ≠ italic_λ but λ φ − λ subscript 𝜆 𝜑 𝜆 \lambda_{\varphi}-\lambda italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT - italic_λ is a coboundary,
we can use Prop. 1.2 to obtain
the following criteria that determine sufficient conditions on a Lie algebra 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) , 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}), fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) , to admit an invariant metric.
2.3 Proposition .
Let 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 subscript superscript ad ∗ 𝔥 \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}^{\ast}_{\mathfrak{h}}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) be a Lie algebra in the sense of Prop. 1.1 such that μ ( x , y ) ( z ) = μ ( y , z ) ( x ) 𝜇 𝑥 𝑦 𝑧 𝜇 𝑦 𝑧 𝑥 \mu(x,y)(z)=\mu(y,z)(x) italic_μ ( italic_x , italic_y ) ( italic_z ) = italic_μ ( italic_y , italic_z ) ( italic_x ) for all x , y , z 𝑥 𝑦 𝑧
x,y,z italic_x , italic_y , italic_z in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h . Let λ φ : 𝔥 × 𝔥 → 𝔞 : subscript 𝜆 𝜑 → 𝔥 𝔥 𝔞 \lambda_{\varphi}:\mathfrak{h}\times\mathfrak{h}\to\mathfrak{a} italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT : fraktur_h × fraktur_h → fraktur_a be the map of Prop. 2.2 and e φ : C ( 𝔥 ; 𝔞 ) → C ( 𝔥 ; 𝔥 ∗ ) : subscript 𝑒 𝜑 → 𝐶 𝔥 𝔞
𝐶 𝔥 superscript 𝔥 ∗
e_{\varphi}:C(\mathfrak{h};\mathfrak{a})\to C(\mathfrak{h};\mathfrak{h}^{\ast}) italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT : italic_C ( fraktur_h ; fraktur_a ) → italic_C ( fraktur_h ; fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) be the map of (8 ). If there exists a linear map L : 𝔥 → 𝔞 : 𝐿 → 𝔥 𝔞 L\!:\!\mathfrak{h}\!\to\!\mathfrak{a} italic_L : fraktur_h → fraktur_a such that:
(i) e φ ( L ) = 0 , and (ii) λ φ = λ + d 𝔞 ( L ) . formulae-sequence (i) subscript 𝑒 𝜑 𝐿 0 and
(ii) subscript 𝜆 𝜑 𝜆 subscript d 𝔞 𝐿 \textbf{(i)}\,\,\,e_{\varphi}(L)=0,\quad\text{ and }\quad\textbf{(ii)}\,\,\,%
\lambda_{\varphi}=\lambda+\operatorname{d}_{\mathfrak{a}}(L). (i) italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) = 0 , and (ii) italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT = italic_λ + roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) .
Then 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) admits an invariant metric.
Proof.
Since d R ( λ , μ ) = 0 subscript d 𝑅 𝜆 𝜇 0 \operatorname{d}_{R}(\lambda,\mu)=0 roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ , italic_μ ) = 0 , e φ ∘ d 𝔞 = − d ρ ∘ e φ subscript 𝑒 𝜑 subscript d 𝔞 subscript d 𝜌 subscript 𝑒 𝜑 e_{\varphi}\circ\operatorname{d}_{\mathfrak{a}}=-\operatorname{d}_{\rho}\circ e%
_{\varphi} italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ∘ roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT = - roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_ρ end_POSTSUBSCRIPT ∘ italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT and e φ ( L ) = 0 subscript 𝑒 𝜑 𝐿 0 e_{\varphi}(L)=0 italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) = 0 , then d R ( λ + d 𝔞 ( L ) , μ ) = d R ( λ φ , μ ) = 0 subscript d 𝑅 𝜆 subscript d 𝔞 𝐿 𝜇 subscript d 𝑅 subscript 𝜆 𝜑 𝜇 0 \operatorname{d}_{R}(\lambda+\operatorname{d}_{\mathfrak{a}}(L),\mu)=%
\operatorname{d}_{R}(\lambda_{\varphi},\mu)=0 roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ + roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_μ ) = roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT , italic_μ ) = 0 , and by Prop. 1.1 , 𝔥 ( λ φ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 subscript 𝜆 𝜑 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda_{\varphi},\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{%
\ast}) fraktur_h ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) is a Lie algebra in 𝔥 ⊕ 𝔞 ⊕ 𝔥 ∗ direct-sum 𝔥 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \mathfrak{h}\oplus\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{h}^{\ast} fraktur_h ⊕ fraktur_a ⊕ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . Due to ( λ + d ( L ) , μ ) = ( λ , μ ) + d R ( L , 0 ) 𝜆 d 𝐿 𝜇 𝜆 𝜇 subscript d 𝑅 𝐿 0 (\lambda+\operatorname{d}(L),\mu)=(\lambda,\mu)+\operatorname{d}_{R}(L,0) ( italic_λ + roman_d ( italic_L ) , italic_μ ) = ( italic_λ , italic_μ ) + roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L , 0 ) , by Prop. 1.2 the Lie algebra 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 subscript superscript ad 𝔥 \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}^{*}_{\mathfrak{h}}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) is isomorphic to 𝔥 ( λ φ ) , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) \mathfrak{h}(\lambda_{\varphi}),\mu,\varphi,\operatorname{ad}^{*}_{\mathfrak{h%
}}) fraktur_h ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) . Let B 𝐵 B italic_B be the symmetric and non-degenerate bilinear form on 𝔥 ⊕ 𝔞 ⊕ 𝔥 ∗ direct-sum 𝔥 𝔞 superscript 𝔥 \mathfrak{h}\oplus\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{h}^{*} fraktur_h ⊕ fraktur_a ⊕ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT defined in (19 ). As φ ( x ) ( u ) ( y ) = − B 𝔞 ( λ φ ( x , y ) , u ) 𝜑 𝑥 𝑢 𝑦 subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 𝑥 𝑦 𝑢 \varphi(x)(u)(y)=-B_{\mathfrak{a}}(\lambda_{\varphi}(x,y),u) italic_φ ( italic_x ) ( italic_u ) ( italic_y ) = - italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) , italic_u ) , then (17 )) holds true. Due to μ 𝜇 \mu italic_μ satisfies (18 ), by Prop. 2.1 , the bilinear form B 𝐵 B italic_B in (19 ) is an invariant metric on 𝔥 ( λ + d 𝔞 ( L ) , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 subscript d 𝔞 𝐿 𝜇 𝜑 subscript superscript ad 𝔥 \mathfrak{h}(\lambda+\operatorname{d}_{\mathfrak{a}}(L),\mu,\varphi,%
\operatorname{ad}^{*}_{\mathfrak{h}}) fraktur_h ( italic_λ + roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) , and therefore 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 subscript superscript ad 𝔥 \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}^{*}_{\mathfrak{h}}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) admits an invariant metric.
∎
2.4 Proposition .
Let 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 subscript superscript ad ∗ 𝔥 \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}^{\ast}_{\mathfrak{h}}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) be a Lie algebra in the sense of Prop. 1.1 such that μ ( x , y ) ( z ) = μ ( y , z ) ( x ) 𝜇 𝑥 𝑦 𝑧 𝜇 𝑦 𝑧 𝑥 \mu(x,y)(z)=\mu(y,z)(x) italic_μ ( italic_x , italic_y ) ( italic_z ) = italic_μ ( italic_y , italic_z ) ( italic_x ) for all x , y , z 𝑥 𝑦 𝑧
x,y,z italic_x , italic_y , italic_z in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h . Let λ φ : 𝔥 × 𝔥 → 𝔞 : subscript 𝜆 𝜑 → 𝔥 𝔥 𝔞 \lambda_{\varphi}:\mathfrak{h}\times\mathfrak{h}\to\mathfrak{a} italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT : fraktur_h × fraktur_h → fraktur_a be the map of Prop. 2.2 and B 𝔞 subscript 𝐵 𝔞 B_{\mathfrak{a}} italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT be a symmetric and non-degenerate bilinear form on 𝔞 𝔞 \mathfrak{a} fraktur_a . If there exists a linear map L : 𝔥 → 𝔞 : 𝐿 → 𝔥 𝔞 L:\mathfrak{h}\to\mathfrak{a} italic_L : fraktur_h → fraktur_a such that:
(i) λ φ = λ + d 𝔞 ( L ) , and (ii) B 𝔞 ( λ φ ( y , z ) , L ( x ) ) = B 𝔞 ( λ φ ( x , y ) , L ( z ) ) , formulae-sequence (i) subscript 𝜆 𝜑 𝜆 subscript d 𝔞 𝐿 and (ii) subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 𝑦 𝑧 𝐿 𝑥 subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 𝑥 𝑦 𝐿 𝑧 \textbf{(i)}\,\,\lambda_{\varphi}=\lambda+\operatorname{d}_{\mathfrak{a}}(L),%
\,\,\,\,\text{ and }\,\,\,\textbf{(ii)}\,\,B_{\mathfrak{a}}({\lambda_{\varphi}%
}(y,z),L(x))=B_{\mathfrak{a}}(\lambda_{\varphi}(x,y),L(z)), (i) italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT = italic_λ + roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , and (ii) italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y , italic_z ) , italic_L ( italic_x ) ) = italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) , italic_L ( italic_z ) ) ,
for all x , y , z 𝑥 𝑦 𝑧
x,y,z italic_x , italic_y , italic_z in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h . Then 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 subscript superscript ad ∗ 𝔥 \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}^{\ast}_{\mathfrak{h}}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) admits an invariant metric.
Proof.
Let μ ′ = μ + e φ ( L ) superscript 𝜇 ′ 𝜇 subscript 𝑒 𝜑 𝐿 \mu^{\prime}=\mu+e_{\varphi}(L) italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_μ + italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) . We claim that μ ′ ( x , y ) ( z ) = μ ′ ( y , z ) ( x ) superscript 𝜇 ′ 𝑥 𝑦 𝑧 superscript 𝜇 ′ 𝑦 𝑧 𝑥 \mu^{\prime}(x,y)(z)=\mu^{\prime}(y,z)(x) italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x , italic_y ) ( italic_z ) = italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y , italic_z ) ( italic_x ) , for all x , y , z 𝑥 𝑦 𝑧
x,y,z italic_x , italic_y , italic_z in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h . Since μ 𝜇 \mu italic_μ satisfies the cyclic condition (18 ), then μ ′ ( x , y ) ( z ) = μ ′ ( y , z ) ( x ) superscript 𝜇 ′ 𝑥 𝑦 𝑧 superscript 𝜇 ′ 𝑦 𝑧 𝑥 \mu^{\prime}(x,y)(z)=\mu^{\prime}(y,z)(x) italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x , italic_y ) ( italic_z ) = italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y , italic_z ) ( italic_x ) if and only if e φ ( L ) ( x , y ) ( z ) = e φ ( L ) ( y , z ) ( x ) subscript 𝑒 𝜑 𝐿 𝑥 𝑦 𝑧 subscript 𝑒 𝜑 𝐿 𝑦 𝑧 𝑥 e_{\varphi}(L)(x,y)(z)=e_{\varphi}(L)(y,z)(x) italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ( italic_x , italic_y ) ( italic_z ) = italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ( italic_y , italic_z ) ( italic_x ) . By definition of e φ subscript 𝑒 𝜑 e_{\varphi} italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT (see (8 )), we have:
(20)
e φ ( L ) ( x , y ) ( z ) = φ ( x ) ( L ( y ) ) ( z ) − φ ( y ) ( L ( x ) ) ( z ) , and e φ ( L ) ( y , z ) ( x ) = φ ( y ) ( L ( z ) ) ( x ) − φ ( z ) ( L ( y ) ) ( x ) . formulae-sequence subscript 𝑒 𝜑 𝐿 𝑥 𝑦 𝑧 𝜑 𝑥 𝐿 𝑦 𝑧 𝜑 𝑦 𝐿 𝑥 𝑧 and subscript 𝑒 𝜑 𝐿 𝑦 𝑧 𝑥 𝜑 𝑦 𝐿 𝑧 𝑥 𝜑 𝑧 𝐿 𝑦 𝑥 \begin{split}&e_{\varphi}(L)(x,y)(z)=\varphi(x)(L(y))(z)-\varphi(y)(L(x))(z),%
\,\text{ and }\\
&e_{\varphi}(L)(y,z)(x)=\varphi(y)(L(z))(x)-\varphi(z)(L(y))(x).\end{split} start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ( italic_x , italic_y ) ( italic_z ) = italic_φ ( italic_x ) ( italic_L ( italic_y ) ) ( italic_z ) - italic_φ ( italic_y ) ( italic_L ( italic_x ) ) ( italic_z ) , and end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ( italic_y , italic_z ) ( italic_x ) = italic_φ ( italic_y ) ( italic_L ( italic_z ) ) ( italic_x ) - italic_φ ( italic_z ) ( italic_L ( italic_y ) ) ( italic_x ) . end_CELL end_ROW
By Prop. 2.2 , the equations in (20 ) can be written as:
(21)
e φ ( L ) ( x , y ) ( z ) = − B 𝔞 ( λ φ ( x , z ) , L ( y ) ) + B 𝔞 ( λ φ ( y , z ) , L ( x ) ) , and e φ ( L ) ( y , z ) ( x ) = − B 𝔞 ( λ φ ( y , x ) , L ( z ) ) + B 𝔞 ( λ φ ( z , x ) , L ( y ) ) . formulae-sequence subscript 𝑒 𝜑 𝐿 𝑥 𝑦 𝑧 subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 𝑥 𝑧 𝐿 𝑦 subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 𝑦 𝑧 𝐿 𝑥 and subscript 𝑒 𝜑 𝐿 𝑦 𝑧 𝑥 subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 𝑦 𝑥 𝐿 𝑧 subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 𝑧 𝑥 𝐿 𝑦 \begin{split}&e_{\varphi}(L)(x,y)(z)=-B_{\mathfrak{a}}(\lambda_{\varphi}(x,z),%
L(y))+B_{\mathfrak{a}}(\lambda_{\varphi}(y,z),L(x)),\,\text{ and }\\
&e_{\varphi}(L)(y,z)(x)=-B_{\mathfrak{a}}(\lambda_{\varphi}(y,x),L(z))+B_{%
\mathfrak{a}}(\lambda_{\varphi}(z,x),L(y)).\end{split} start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ( italic_x , italic_y ) ( italic_z ) = - italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_z ) , italic_L ( italic_y ) ) + italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y , italic_z ) , italic_L ( italic_x ) ) , and end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ( italic_y , italic_z ) ( italic_x ) = - italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y , italic_x ) , italic_L ( italic_z ) ) + italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_z , italic_x ) , italic_L ( italic_y ) ) . end_CELL end_ROW
Since λ φ = λ + d 𝔞 ( L ) subscript 𝜆 𝜑 𝜆 subscript d 𝔞 𝐿 \lambda_{\varphi}=\lambda+\operatorname{d}_{\mathfrak{a}}(L) italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT = italic_λ + roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , then λ φ : 𝔥 × 𝔥 → 𝔞 : subscript 𝜆 𝜑 → 𝔥 𝔥 𝔞 \lambda_{\varphi}:\mathfrak{h}\times\mathfrak{h}\to\mathfrak{a} italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT : fraktur_h × fraktur_h → fraktur_a is skew-symmetric. From (21 ) we deduce that e φ ( L ) ( x , y ) ( z ) = e φ ( L ) ( y , z ) ( x ) subscript 𝑒 𝜑 𝐿 𝑥 𝑦 𝑧 subscript 𝑒 𝜑 𝐿 𝑦 𝑧 𝑥 e_{\varphi}(L)(x,y)(z)=e_{\varphi}(L)(y,z)(x) italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ( italic_x , italic_y ) ( italic_z ) = italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ( italic_y , italic_z ) ( italic_x ) follows from B 𝔞 ( λ φ ( y , z ) , L ( x ) ) = B 𝔞 ( λ φ ( x , y ) , L ( z ) ) subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 𝑦 𝑧 𝐿 𝑥 subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 𝑥 𝑦 𝐿 𝑧 B_{\mathfrak{a}}(\lambda_{\varphi}(y,z),L(x))=B_{\mathfrak{a}}(\lambda_{%
\varphi}(x,y),L(z)) italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_y , italic_z ) , italic_L ( italic_x ) ) = italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) , italic_L ( italic_z ) ) , which is the hypothesis in (ii) . Then μ ′ ( x , y ) ( z ) = μ ′ ( y , z ) ( x ) superscript 𝜇 ′ 𝑥 𝑦 𝑧 superscript 𝜇 ′ 𝑦 𝑧 𝑥 \mu^{\prime}(x,y)(z)=\mu^{\prime}(y,z)(x) italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x , italic_y ) ( italic_z ) = italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y , italic_z ) ( italic_x ) , for all x , y , z 𝑥 𝑦 𝑧
x,y,z italic_x , italic_y , italic_z in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h .
Observe that:
(22)
( λ φ , μ ′ ) = ( λ + d 𝔞 ( L ) , μ + e φ ( L ) ) = ( λ , μ ) + d R ( L , 0 ) , subscript 𝜆 𝜑 superscript 𝜇 ′ 𝜆 subscript d 𝔞 𝐿 𝜇 subscript 𝑒 𝜑 𝐿 𝜆 𝜇 subscript d 𝑅 𝐿 0 (\lambda_{\varphi},\mu^{\prime})=(\lambda+\operatorname{d}_{\mathfrak{a}}(L),%
\mu+e_{\varphi}(L))=(\lambda,\mu)+\operatorname{d}_{R}(L,0), ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT , italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = ( italic_λ + roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) , italic_μ + italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ) = ( italic_λ , italic_μ ) + roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L , 0 ) ,
then d R ( λ φ , μ ′ ) = 0 subscript d 𝑅 subscript 𝜆 𝜑 superscript 𝜇 ′ 0 \operatorname{d}_{R}(\lambda_{\varphi},\mu^{\prime})=0 roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT , italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = 0 . Thus, the Lie algebra 𝔥 ( λ φ , μ ′ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 subscript 𝜆 𝜑 superscript 𝜇 ′ 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda_{\varphi},\mu^{\prime},\varphi,\operatorname{ad}_{%
\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT , italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) satisfies:
φ ( x ) ( u ) ( y ) = − B 𝔞 ( λ φ ( x , y ) , u ) , and μ ′ ( x , y ) ( z ) = μ ′ ( y , z ) ( x ) , formulae-sequence 𝜑 𝑥 𝑢 𝑦 subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 𝑥 𝑦 𝑢 and
superscript 𝜇 ′ 𝑥 𝑦 𝑧 superscript 𝜇 ′ 𝑦 𝑧 𝑥 \varphi(x)(u)(y)=-B_{\mathfrak{a}}(\lambda_{\varphi}(x,y),u),\quad\text{ and }%
\quad\mu^{\prime}(x,y)(z)=\mu^{\prime}(y,z)(x), italic_φ ( italic_x ) ( italic_u ) ( italic_y ) = - italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x , italic_y ) , italic_u ) , and italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x , italic_y ) ( italic_z ) = italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y , italic_z ) ( italic_x ) ,
The symmetric and non-degenerate bilinear form B 𝐵 B italic_B defined by (19 ), is an invariant metric on 𝔥 ( λ φ , μ ′ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 subscript 𝜆 𝜑 superscript 𝜇 ′ 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda_{\varphi},\mu^{\prime},\varphi,\operatorname{ad}_{%
\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT , italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) . By Prop. 1.2 and (22 ), 𝔥 ( λ φ , μ ′ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 subscript 𝜆 𝜑 superscript 𝜇 ′ 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda_{\varphi},\mu^{\prime},\varphi,\operatorname{ad}_{%
\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT , italic_μ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) and 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) , are isomorphic, thus 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) admits an invariant metric.
∎
2.1. Example
Let 𝔥 = Span 𝔽 { x 1 , x 2 , x 3 } 𝔥 subscript Span 𝔽 subscript 𝑥 1 subscript 𝑥 2 subscript 𝑥 3 \mathfrak{h}=\operatorname{Span}_{\mathbb{F}}\{x_{1},x_{2},x_{3}\} fraktur_h = roman_Span start_POSTSUBSCRIPT blackboard_F end_POSTSUBSCRIPT { italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT } be the 3-dimensional Heisenberg Lie algebra, with [ x 1 , x 2 ] 𝔥 = x 3 subscript subscript 𝑥 1 subscript 𝑥 2 𝔥 subscript 𝑥 3 [x_{1},x_{2}]_{\mathfrak{h}}=x_{3} [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT = italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT . Let 𝔥 ∗ = Span 𝔽 { α 1 , α 2 , α 3 } superscript 𝔥 ∗ subscript Span 𝔽 subscript 𝛼 1 subscript 𝛼 2 subscript 𝛼 3 \mathfrak{h}^{\ast}=\operatorname{Span}_{\mathbb{F}}\{\alpha_{1},\alpha_{2},%
\alpha_{3}\} fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = roman_Span start_POSTSUBSCRIPT blackboard_F end_POSTSUBSCRIPT { italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_α start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_α start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT } , where α i ( x j ) = δ i j subscript 𝛼 𝑖 subscript 𝑥 𝑗 subscript 𝛿 𝑖 𝑗 \alpha_{i}(x_{j})=\delta_{ij} italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT . Let 𝔞 = Span 𝔽 { a 1 , a 2 , a 3 } 𝔞 subscript Span 𝔽 subscript 𝑎 1 subscript 𝑎 2 subscript 𝑎 3 \mathfrak{a}=\operatorname{Span}_{\mathbb{F}}\{a_{1},a_{2},a_{3}\} fraktur_a = roman_Span start_POSTSUBSCRIPT blackboard_F end_POSTSUBSCRIPT { italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_a start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_a start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT } with the non-degenerate, symmetric and bilinear form B 𝔞 ( u i , u j ) = δ i j subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝑢 𝑖 subscript 𝑢 𝑗 subscript 𝛿 𝑖 𝑗 B_{\mathfrak{a}}(u_{i},u_{j})=\delta_{ij} italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT .
We shall use the criterion in Prop. 2.4 in a Lie algebra 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) , where φ : 𝔥 → Hom ( 𝔞 ; 𝔥 ∗ ) : 𝜑 → 𝔥 Hom 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \varphi:\mathfrak{h}\to\operatorname{Hom}(\mathfrak{a};\mathfrak{h}^{\ast}) italic_φ : fraktur_h → roman_Hom ( fraktur_a ; fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) is given by:
φ ( x 1 ) ( u 2 ) = − φ ( x 2 ) ( u 1 ) = α 3 , φ ( x 2 ) ( u 3 ) = − φ ( x 3 ) ( u 2 ) = α 1 , formulae-sequence 𝜑 subscript 𝑥 1 subscript 𝑢 2 𝜑 subscript 𝑥 2 subscript 𝑢 1 subscript 𝛼 3 𝜑 subscript 𝑥 2 subscript 𝑢 3 𝜑 subscript 𝑥 3 subscript 𝑢 2 subscript 𝛼 1 \displaystyle\varphi(x_{1})(u_{2})=-\varphi(x_{2})(u_{1})=\alpha_{3},\quad%
\varphi(x_{2})(u_{3})=-\varphi(x_{3})(u_{2})=\alpha_{1}, italic_φ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = - italic_φ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_α start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_φ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) = - italic_φ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ,
φ ( x 3 ) ( u 1 ) = − φ ( x 1 ) ( u 3 ) = α 2 . 𝜑 subscript 𝑥 3 subscript 𝑢 1 𝜑 subscript 𝑥 1 subscript 𝑢 3 subscript 𝛼 2 \displaystyle\varphi(x_{3})(u_{1})=-\varphi(x_{1})(u_{3})=\alpha_{2}. italic_φ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = - italic_φ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_α start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT .
The skew-symmetric bilinear map λ : 𝔥 × 𝔥 → 𝔞 : 𝜆 → 𝔥 𝔥 𝔞 \lambda:\mathfrak{h}\times\mathfrak{h}\to\mathfrak{a} italic_λ : fraktur_h × fraktur_h → fraktur_a is given by:
λ ( x 1 , x 2 ) = ( 1 + ξ ) u 3 , λ ( x 2 , x 3 ) = u 1 , λ ( x 3 , x 1 ) = u 2 , formulae-sequence 𝜆 subscript 𝑥 1 subscript 𝑥 2 1 𝜉 subscript 𝑢 3 formulae-sequence 𝜆 subscript 𝑥 2 subscript 𝑥 3 subscript 𝑢 1 𝜆 subscript 𝑥 3 subscript 𝑥 1 subscript 𝑢 2 \lambda(x_{1},x_{2})=(1+\xi)u_{3},\quad\lambda(x_{2},x_{3})=u_{1},\quad\lambda%
(x_{3},x_{1})=u_{2}, italic_λ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = ( 1 + italic_ξ ) italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_λ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_λ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ,
where ξ 𝜉 \xi italic_ξ is in 𝔽 𝔽 \mathbb{F} blackboard_F . The skew-symmetric bilinear map μ : 𝔥 × 𝔥 → 𝔥 ∗ : 𝜇 → 𝔥 𝔥 superscript 𝔥 ∗ \mu:\mathfrak{h}\times\mathfrak{h}\to\mathfrak{h}^{\ast} italic_μ : fraktur_h × fraktur_h → fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT is given by:
μ ( x 1 , x 2 ) = − 2 ξ α 3 , μ ( x 2 , x 3 ) = − 2 ξ α 1 , μ ( x 3 , x 1 ) = − 2 ξ α 2 . formulae-sequence 𝜇 subscript 𝑥 1 subscript 𝑥 2 2 𝜉 subscript 𝛼 3 formulae-sequence 𝜇 subscript 𝑥 2 subscript 𝑥 3 2 𝜉 subscript 𝛼 1 𝜇 subscript 𝑥 3 subscript 𝑥 1 2 𝜉 subscript 𝛼 2 \mu(x_{1},x_{2})\!=\!-2\xi\,\alpha_{3},\quad\mu(x_{2},x_{3})\!=\!-2\xi\,\alpha%
_{1},\quad\mu(x_{3},x_{1})\!=\!-2\xi\,\alpha_{2}. italic_μ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = - 2 italic_ξ italic_α start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_μ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) = - 2 italic_ξ italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_μ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = - 2 italic_ξ italic_α start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT .
Since φ ( x j ) ( u j ) = 0 𝜑 subscript 𝑥 𝑗 subscript 𝑢 𝑗 0 \varphi(x_{j})(u_{j})=0 italic_φ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 for all 1 ≤ j ≤ 3 1 𝑗 3 1\leq j\leq 3 1 ≤ italic_j ≤ 3 , then
e φ ( λ ) ( x 1 , x 2 , x 3 ) = subscript 𝑒 𝜑 𝜆 subscript 𝑥 1 subscript 𝑥 2 subscript 𝑥 3 absent \displaystyle e_{\varphi}(\lambda)(x_{1},x_{2},x_{3})= italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ) ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) =
φ ( x 1 ) ( λ ( x 2 , x 3 ) ) + φ ( x 2 ) ( λ ( x 3 , x 1 ) ) + φ ( x 3 ) ( λ ( x 1 , x 2 ) ) = 0 . 𝜑 subscript 𝑥 1 𝜆 subscript 𝑥 2 subscript 𝑥 3 𝜑 subscript 𝑥 2 𝜆 subscript 𝑥 3 subscript 𝑥 1 𝜑 subscript 𝑥 3 𝜆 subscript 𝑥 1 subscript 𝑥 2 0 \displaystyle\varphi(x_{1})(\lambda(x_{2},x_{3}))+\varphi(x_{2})(\lambda(x_{3}%
,x_{1}))+\varphi(x_{3})(\lambda(x_{1},x_{2}))=0. italic_φ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_λ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) ) + italic_φ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_λ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) + italic_φ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_λ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) = 0 .
Since ad 𝔥 ∗ ( x j ) ( α j ) = 0 superscript subscript ad 𝔥 ∗ subscript 𝑥 𝑗 subscript 𝛼 𝑗 0 \operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}(x_{j})(\alpha_{j})=0 roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 for all j 𝑗 j italic_j and μ 𝜇 \mu italic_μ is skew-symmetric, we have:
d ad 𝔥 ∗ ( μ ) ( x 1 , x 2 , x 3 ) = ad 𝔥 ∗ ( x 1 ) ( μ ( x 2 , x 3 ) ) subscript d subscript superscript ad ∗ 𝔥 𝜇 subscript 𝑥 1 subscript 𝑥 2 subscript 𝑥 3 superscript subscript ad 𝔥 ∗ subscript 𝑥 1 𝜇 subscript 𝑥 2 subscript 𝑥 3 \displaystyle\operatorname{d}_{\operatorname{ad}^{\ast}_{\mathfrak{h}}}(\mu)(x%
_{1},x_{2},x_{3})=\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}(x_{1})(\mu(x_{2},x_{%
3})) roman_d start_POSTSUBSCRIPT roman_ad start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_μ ) ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) = roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_μ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) )
+ ad 𝔥 ∗ ( x 2 ) ( μ ( x 3 , x 1 ) ) + ad 𝔥 ∗ ( x 3 ) ( μ ( x 1 , x 2 ) ) + μ ( x 1 , [ x 2 , x 3 ] 𝔥 ) superscript subscript ad 𝔥 ∗ subscript 𝑥 2 𝜇 subscript 𝑥 3 subscript 𝑥 1 superscript subscript ad 𝔥 ∗ subscript 𝑥 3 𝜇 subscript 𝑥 1 subscript 𝑥 2 𝜇 subscript 𝑥 1 subscript subscript 𝑥 2 subscript 𝑥 3 𝔥 \displaystyle+\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}(x_{2})(\mu(x_{3},x_{1}))%
+\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}(x_{3})(\mu(x_{1},x_{2}))+\mu(x_{1},[x%
_{2},x_{3}]_{\mathfrak{h}}) + roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_μ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) + roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_μ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) + italic_μ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT )
+ μ ( x 2 , [ x 3 , x 1 ] 𝔥 ) + μ ( x 3 , [ x 1 , x 2 ] 𝔥 ) = 0 . 𝜇 subscript 𝑥 2 subscript subscript 𝑥 3 subscript 𝑥 1 𝔥 𝜇 subscript 𝑥 3 subscript subscript 𝑥 1 subscript 𝑥 2 𝔥 0 \displaystyle+\mu(x_{2},[x_{3},x_{1}]_{\mathfrak{h}})+\mu(x_{3},[x_{1},x_{2}]_%
{\mathfrak{h}})=0. + italic_μ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_μ ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 .
Then d R ( λ , μ ) = ( d 𝔞 ( λ ) , e φ ( λ ) + d ad 𝔥 ∗ ( μ ) ) = 0 subscript d 𝑅 𝜆 𝜇 subscript d 𝔞 𝜆 subscript 𝑒 𝜑 𝜆 subscript d superscript subscript ad 𝔥 ∗ 𝜇 0 \operatorname{d}_{R}(\lambda,\mu)=(\operatorname{d}_{\mathfrak{a}}(\lambda),e_%
{\varphi}(\lambda)+\operatorname{d}_{\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}}(%
\mu))=0 roman_d start_POSTSUBSCRIPT italic_R end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ , italic_μ ) = ( roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ) , italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ ) + roman_d start_POSTSUBSCRIPT roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_μ ) ) = 0 , and by Prop. 1.1 , 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) is a Lie algebra. The bilinear λ φ : 𝔥 × 𝔥 → 𝔞 : subscript 𝜆 𝜑 → 𝔥 𝔥 𝔞 \lambda_{\varphi}:\mathfrak{h}\times\mathfrak{h}\to\mathfrak{a} italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT : fraktur_h × fraktur_h → fraktur_a of Prop. 2.2 is given by:
λ φ ( x 1 , x 2 ) = u 3 , λ φ ( x 2 , x 3 ) = u 1 , λ φ ( x 3 , x 1 ) = u 2 . formulae-sequence subscript 𝜆 𝜑 subscript 𝑥 1 subscript 𝑥 2 subscript 𝑢 3 formulae-sequence subscript 𝜆 𝜑 subscript 𝑥 2 subscript 𝑥 3 subscript 𝑢 1 subscript 𝜆 𝜑 subscript 𝑥 3 subscript 𝑥 1 subscript 𝑢 2 \lambda_{\varphi}(x_{1},x_{2})=u_{3},\quad\lambda_{\varphi}(x_{2},x_{3})=u_{1}%
,\quad\lambda_{\varphi}(x_{3},x_{1})=u_{2}. italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT .
Let L : 𝔥 → 𝔞 : 𝐿 → 𝔥 𝔞 L:\mathfrak{h}\to\mathfrak{a} italic_L : fraktur_h → fraktur_a be the linear map defined by L ( x j ) = ξ u j 𝐿 subscript 𝑥 𝑗 𝜉 subscript 𝑢 𝑗 L(x_{j})=\xi\,u_{j} italic_L ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_ξ italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT for all j 𝑗 j italic_j . It is straightforward to verify that:
B 𝔞 ( λ φ ( x 1 , x 2 ) , L ( x 3 ) ) = B 𝔞 ( λ φ ( x 2 , x 3 ) , L ( x 1 ) ) subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 subscript 𝑥 1 subscript 𝑥 2 𝐿 subscript 𝑥 3 subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 subscript 𝑥 2 subscript 𝑥 3 𝐿 subscript 𝑥 1 \displaystyle B_{\mathfrak{a}}(\lambda_{\varphi}(x_{1},x_{2}),L(x_{3}))=B_{%
\mathfrak{a}}(\lambda_{\varphi}(x_{2},x_{3}),L(x_{1})) italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_L ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) ) = italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_L ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) )
= B 𝔞 ( λ φ ( x 3 , x 1 ) , L ( x 2 ) ) = ξ . absent subscript 𝐵 𝔞 subscript 𝜆 𝜑 subscript 𝑥 3 subscript 𝑥 1 𝐿 subscript 𝑥 2 𝜉 \displaystyle=B_{\mathfrak{a}}(\lambda_{\varphi}(x_{3},x_{1}),L(x_{2}))=\xi. = italic_B start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) , italic_L ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) = italic_ξ .
In addition:
d 𝔞 ( L ) ( x 1 , x 2 ) = − L ( [ x 1 , x 2 ] 𝔥 ) = − L ( x 3 ) = − ξ u 3 , and formulae-sequence subscript d 𝔞 𝐿 subscript 𝑥 1 subscript 𝑥 2 𝐿 subscript subscript 𝑥 1 subscript 𝑥 2 𝔥 𝐿 subscript 𝑥 3 𝜉 subscript 𝑢 3 and \displaystyle\operatorname{d}_{\mathfrak{a}}(L)(x_{1},x_{2})=-L([x_{1},x_{2}]_%
{\mathfrak{h}})=-L(x_{3})=-\xi u_{3},\quad\text{ and } roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) = - italic_L ( [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) = - italic_L ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) = - italic_ξ italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , and
d 𝔞 ( L ) ( x 2 , x 3 ) = − L ( [ x 2 , x 3 ] 𝔥 ) = 0 = − L ( [ x 3 , x 1 ] 𝔥 ) = d 𝔞 ( L ) ( x 3 , x 1 ) . subscript d 𝔞 𝐿 subscript 𝑥 2 subscript 𝑥 3 𝐿 subscript subscript 𝑥 2 subscript 𝑥 3 𝔥 0 𝐿 subscript subscript 𝑥 3 subscript 𝑥 1 𝔥 subscript d 𝔞 𝐿 subscript 𝑥 3 subscript 𝑥 1 \displaystyle\operatorname{d}_{\mathfrak{a}}(L)(x_{2},x_{3})=-L([x_{2},x_{3}]_%
{\mathfrak{h}})=0=-L([x_{3},x_{1}]_{\mathfrak{h}})=\operatorname{d}_{\mathfrak%
{a}}(L)(x_{3},x_{1}). roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ) = - italic_L ( [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) = 0 = - italic_L ( [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) = roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) .
Then, λ φ = λ + d 𝔞 ( L ) subscript 𝜆 𝜑 𝜆 subscript d 𝔞 𝐿 \lambda_{\varphi}=\lambda+\operatorname{d}_{\mathfrak{a}}(L) italic_λ start_POSTSUBSCRIPT italic_φ end_POSTSUBSCRIPT = italic_λ + roman_d start_POSTSUBSCRIPT fraktur_a end_POSTSUBSCRIPT ( italic_L ) . By Prop. 2.4 , 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) admits an invariant metric. The bracket on 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) is given by:
[ x 1 , x 2 ] = x 3 + ( 1 + ξ ) u 3 − 2 ξ α 3 , [ x 2 , x 3 ] = u 1 − 2 ξ α 1 , formulae-sequence subscript 𝑥 1 subscript 𝑥 2 subscript 𝑥 3 1 𝜉 subscript 𝑢 3 2 𝜉 subscript 𝛼 3 subscript 𝑥 2 subscript 𝑥 3 subscript 𝑢 1 2 𝜉 subscript 𝛼 1 \displaystyle[x_{1},x_{2}]=x_{3}+(1+\xi)u_{3}-2\xi\alpha_{3},\quad[x_{2},x_{3}%
]=u_{1}-2\xi\alpha_{1}, [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ] = italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT + ( 1 + italic_ξ ) italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT - 2 italic_ξ italic_α start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ] = italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - 2 italic_ξ italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ,
[ x 3 , x 1 ] = u 2 − 2 ξ α 2 , [ x 1 , u 2 ] = − [ x 2 , u 1 ] = α 3 , [ x 2 , u 3 ] = − [ x 3 , u 2 ] = α 1 , formulae-sequence formulae-sequence subscript 𝑥 3 subscript 𝑥 1 subscript 𝑢 2 2 𝜉 subscript 𝛼 2 subscript 𝑥 1 subscript 𝑢 2 subscript 𝑥 2 subscript 𝑢 1 subscript 𝛼 3 subscript 𝑥 2 subscript 𝑢 3 subscript 𝑥 3 subscript 𝑢 2 subscript 𝛼 1 \displaystyle[x_{3},x_{1}]\!=\!u_{2}-2\xi\alpha_{2},\quad[x_{1},u_{2}]\!=\!-[x%
_{2},u_{1}]\!=\!\alpha_{3},\quad[x_{2},u_{3}]\!=\!-[x_{3},u_{2}]\!=\!\alpha_{1}, [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] = italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 2 italic_ξ italic_α start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ] = - [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] = italic_α start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ] = - [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_u start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ] = italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ,
[ x 3 , u 1 ] = − [ x 1 , u 3 ] = α 2 , [ x 1 , α 3 ] = − α 2 , [ x 2 , α 3 ] = α 1 . formulae-sequence subscript 𝑥 3 subscript 𝑢 1 subscript 𝑥 1 subscript 𝑢 3 subscript 𝛼 2 formulae-sequence subscript 𝑥 1 subscript 𝛼 3 subscript 𝛼 2 subscript 𝑥 2 subscript 𝛼 3 subscript 𝛼 1 \displaystyle[x_{3},u_{1}]=-[x_{1},u_{3}]=\alpha_{2},\quad[x_{1},\alpha_{3}]=-%
\alpha_{2},\quad[x_{2},\alpha_{3}]=\alpha_{1}. [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , italic_u start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ] = - [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_u start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ] = italic_α start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_α start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ] = - italic_α start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_α start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ] = italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT .
The invariant metric B 𝐵 B italic_B on 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}) fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) is: B ( x j , u k ) = − ξ δ j k 𝐵 subscript 𝑥 𝑗 subscript 𝑢 𝑘 𝜉 subscript 𝛿 𝑗 𝑘 B(x_{j},u_{k})=-\xi\delta_{jk} italic_B ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) = - italic_ξ italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT , and B ( u j , u k ) = B ( x j , α k ) = δ j k 𝐵 subscript 𝑢 𝑗 subscript 𝑢 𝑘 𝐵 subscript 𝑥 𝑗 subscript 𝛼 𝑘 subscript 𝛿 𝑗 𝑘 B(u_{j},u_{k})=B(x_{j},\alpha_{k})=\delta_{jk} italic_B ( italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , italic_u start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_B ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_j italic_k end_POSTSUBSCRIPT , for all j , k 𝑗 𝑘
j,k italic_j , italic_k .
It is a straightforward to verify that:
Z ( 𝔤 ) = Span 𝔽 { α 1 , α 2 } , Z 2 ( 𝔤 ) = 𝔥 ∗ , Z 3 ( 𝔤 ) = 𝔞 ⊕ 𝔥 ∗ , formulae-sequence 𝑍 𝔤 subscript Span 𝔽 subscript 𝛼 1 subscript 𝛼 2 formulae-sequence subscript 𝑍 2 𝔤 superscript 𝔥 ∗ subscript 𝑍 3 𝔤 direct-sum 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \displaystyle Z(\mathfrak{g})=\operatorname{Span}_{\mathbb{F}}\{\alpha_{1},%
\alpha_{2}\},\quad Z_{2}(\mathfrak{g})=\mathfrak{h}^{\ast},\quad Z_{3}(%
\mathfrak{g})=\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{h}^{\ast}, italic_Z ( fraktur_g ) = roman_Span start_POSTSUBSCRIPT blackboard_F end_POSTSUBSCRIPT { italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_α start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } , italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) = fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) = fraktur_a ⊕ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ,
Z 4 ( 𝔤 ) = 𝔽 x 3 ⊕ Z 3 ( 𝔤 ) , Z 5 ( 𝔤 ) = 𝔤 , 𝔤 1 = Z 4 ( 𝔤 ) , formulae-sequence subscript 𝑍 4 𝔤 direct-sum 𝔽 subscript 𝑥 3 subscript 𝑍 3 𝔤 formulae-sequence subscript 𝑍 5 𝔤 𝔤 superscript 𝔤 1 subscript 𝑍 4 𝔤 \displaystyle Z_{4}(\mathfrak{g})=\mathbb{F}x_{3}\oplus Z_{3}(\mathfrak{g}),%
\quad Z_{5}(\mathfrak{g})=\mathfrak{g},\quad\mathfrak{g}^{1}=Z_{4}(\mathfrak{g%
}), italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) = blackboard_F italic_x start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ⊕ italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) , italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) = fraktur_g , fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT 1 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_Z start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_g ) ,
𝔤 2 = 𝔞 ⊕ 𝔥 ∗ , 𝔤 3 = 𝔥 ∗ , 𝔤 4 = Z ( 𝔤 ) , 𝔤 5 = { 0 } formulae-sequence superscript 𝔤 2 direct-sum 𝔞 superscript 𝔥 ∗ formulae-sequence superscript 𝔤 3 superscript 𝔥 ∗ formulae-sequence superscript 𝔤 4 𝑍 𝔤 superscript 𝔤 5 0 \displaystyle\mathfrak{g}^{2}=\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{h}^{\ast},\quad%
\mathfrak{g}^{3}=\mathfrak{h}^{\ast},\quad\mathfrak{g}^{4}=Z(\mathfrak{g}),%
\quad\mathfrak{g}^{5}=\{0\} fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT = fraktur_a ⊕ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT = fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT 4 end_POSTSUPERSCRIPT = italic_Z ( fraktur_g ) , fraktur_g start_POSTSUPERSCRIPT 5 end_POSTSUPERSCRIPT = { 0 }
Thus, 𝔦 ( 𝔤 ) = 𝔥 ∗ 𝔦 𝔤 superscript 𝔥 ∗ \mathfrak{i}(\mathfrak{g})=\mathfrak{h}^{\ast} fraktur_i ( fraktur_g ) = fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT and 𝔧 ( 𝔤 ) = 𝔞 ⊕ 𝔥 ∗ 𝔧 𝔤 direct-sum 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \mathfrak{j}(\mathfrak{g})=\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{h}^{\ast} fraktur_j ( fraktur_g ) = fraktur_a ⊕ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT .
3. Current nilpotent Lie algebras
Let 𝔤 = 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔤 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{g}=\mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}%
^{\ast}) fraktur_g = fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) be a non-abelian nilpotent quadratic Lie algebra with invariant metric B 𝐵 B italic_B . By Lemma 1.3 , 𝔍 ( 𝔤 ) = 𝔞 ⊕ 𝔥 ∗ 𝔍 𝔤 direct-sum 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \mathfrak{J}(\mathfrak{g})=\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{h}^{\ast} fraktur_J ( fraktur_g ) = fraktur_a ⊕ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT and 𝔦 ( 𝔤 ) = 𝔥 ∗ 𝔦 𝔤 superscript 𝔥 ∗ \mathfrak{i}(\mathfrak{g})=\mathfrak{h}^{\ast} fraktur_i ( fraktur_g ) = fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT . Let 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S be a finite dimensional associative and commutative algebra with unit 1 1 1 1 over 𝔽 𝔽 \mathbb{F} blackboard_F . In the vector space 𝔤 ⊗ 𝒮 tensor-product 𝔤 𝒮 \mathfrak{g}\otimes\mathcal{S} fraktur_g ⊗ caligraphic_S , we consider the bracket [ X ⊗ s , Y ⊗ t ] 𝔤 ⊗ 𝒮 = [ X , Y ] ⊗ s t subscript tensor-product 𝑋 𝑠 tensor-product 𝑌 𝑡 tensor-product 𝔤 𝒮 tensor-product 𝑋 𝑌 𝑠 𝑡 [X\otimes s,Y\otimes t]_{\mathfrak{g}\otimes\mathcal{S}}=[X,Y]\otimes st [ italic_X ⊗ italic_s , italic_Y ⊗ italic_t ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_g ⊗ caligraphic_S end_POSTSUBSCRIPT = [ italic_X , italic_Y ] ⊗ italic_s italic_t , for all X , Y 𝑋 𝑌
X,Y italic_X , italic_Y in 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g and s , t 𝑠 𝑡
s,t italic_s , italic_t in 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S . Then ( 𝔤 ⊗ 𝒮 , [ ⋅ , ⋅ ] 𝔤 ⊗ 𝒮 ) tensor-product 𝔤 𝒮 subscript ⋅ ⋅ tensor-product 𝔤 𝒮 (\mathfrak{g}\otimes\mathcal{S},[\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{g}\otimes%
\mathcal{S}}) ( fraktur_g ⊗ caligraphic_S , [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_g ⊗ caligraphic_S end_POSTSUBSCRIPT ) is a Lie algebra which is called the current Lie algebra of 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g by 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S .
Since 𝔤 = 𝔥 ⊕ 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔤 direct-sum 𝔥 𝔍 𝔤 \mathfrak{g}=\mathfrak{h}\oplus\mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_g = fraktur_h ⊕ fraktur_J ( fraktur_g ) , then 𝔤 ⊗ 𝒮 = ( 𝔥 ⊗ 𝒮 ) ⊕ ( 𝔍 ( 𝔤 ) ⊗ 𝒮 ) tensor-product 𝔤 𝒮 direct-sum tensor-product 𝔥 𝒮 tensor-product 𝔍 𝔤 𝒮 \mathfrak{g}\otimes\mathcal{S}=(\mathfrak{h}\otimes\mathcal{S})\oplus(%
\mathfrak{J}(\mathfrak{g})\otimes\mathcal{S}) fraktur_g ⊗ caligraphic_S = ( fraktur_h ⊗ caligraphic_S ) ⊕ ( fraktur_J ( fraktur_g ) ⊗ caligraphic_S ) . Thus, by (2 ), the bracket [ ⋅ , ⋅ ] 𝔤 ⊗ 𝒮 subscript ⋅ ⋅ tensor-product 𝔤 𝒮 [\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{g}\otimes\mathcal{S}} [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_g ⊗ caligraphic_S end_POSTSUBSCRIPT in 𝔤 ⊗ 𝒮 tensor-product 𝔤 𝒮 \mathfrak{g}\otimes\mathcal{S} fraktur_g ⊗ caligraphic_S takes the form:
(23)
[ x ⊗ s , y ⊗ t ] 𝔤 ⊗ 𝒮 = [ x , y ] 𝔥 ⊗ s t + Λ ( x , y ) ⊗ s t , [ x ⊗ s , U ⊗ t ] 𝔤 ⊗ 𝒮 = R ( x ) ( U ) ⊗ s t . formulae-sequence subscript tensor-product 𝑥 𝑠 tensor-product 𝑦 𝑡 tensor-product 𝔤 𝒮 tensor-product subscript 𝑥 𝑦 𝔥 𝑠 𝑡 tensor-product Λ 𝑥 𝑦 𝑠 𝑡 subscript tensor-product 𝑥 𝑠 tensor-product 𝑈 𝑡 tensor-product 𝔤 𝒮 tensor-product 𝑅 𝑥 𝑈 𝑠 𝑡 \begin{split}&[x\otimes s,y\otimes t]_{\mathfrak{g}\otimes\mathcal{S}}=[x,y]_{%
\mathfrak{h}}\otimes st+\Lambda(x,y)\otimes st,\\
&[x\otimes s,U\otimes t]_{\mathfrak{g}\otimes\mathcal{S}}=R(x)(U)\otimes st.%
\end{split} start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL [ italic_x ⊗ italic_s , italic_y ⊗ italic_t ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_g ⊗ caligraphic_S end_POSTSUBSCRIPT = [ italic_x , italic_y ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ⊗ italic_s italic_t + roman_Λ ( italic_x , italic_y ) ⊗ italic_s italic_t , end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL [ italic_x ⊗ italic_s , italic_U ⊗ italic_t ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_g ⊗ caligraphic_S end_POSTSUBSCRIPT = italic_R ( italic_x ) ( italic_U ) ⊗ italic_s italic_t . end_CELL end_ROW
where x , y 𝑥 𝑦
x,y italic_x , italic_y are in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , U 𝑈 U italic_U is in 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔍 𝔤 \mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_J ( fraktur_g ) , and s , t 𝑠 𝑡
s,t italic_s , italic_t are in 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S . From now on we write [ ⋅ , ⋅ ] ⋅ ⋅ [\,\cdot\,,\,\cdot\,] [ ⋅ , ⋅ ] to denote the bracket [ ⋅ , ⋅ ] 𝔤 ⊗ 𝒮 subscript ⋅ ⋅ tensor-product 𝔤 𝒮 [\,\cdot\,,\,\cdot\,]_{\mathfrak{g}\otimes\mathcal{S}} [ ⋅ , ⋅ ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_g ⊗ caligraphic_S end_POSTSUBSCRIPT in 𝔤 ⊗ 𝒮 tensor-product 𝔤 𝒮 \mathfrak{g}\otimes\mathcal{S} fraktur_g ⊗ caligraphic_S .
Let 𝒲 = { f : 𝔤 × 𝔤 → 𝔽 ∣ f is bilinear and invariant } 𝒲 conditional-set 𝑓 → 𝔤 𝔤 conditional 𝔽 𝑓 is bilinear and invariant \mathcal{W}=\{f:\mathfrak{g}\times\mathfrak{g}\to\mathbb{F}\mid f\text{ is %
bilinear and invariant }\} caligraphic_W = { italic_f : fraktur_g × fraktur_g → blackboard_F ∣ italic_f is bilinear and invariant } . Suppose that 𝔤 ⊗ 𝒮 tensor-product 𝔤 𝒮 \mathfrak{g}\otimes\mathcal{S} fraktur_g ⊗ caligraphic_S admits an invariant metric B ¯ ¯ 𝐵 \bar{B} over¯ start_ARG italic_B end_ARG . For each pair s , t 𝑠 𝑡
s,t italic_s , italic_t in 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S , consider the map ℒ ( s , t ) : 𝔤 × 𝔤 → 𝔽 : ℒ 𝑠 𝑡 → 𝔤 𝔤 𝔽 \mathcal{L}(s,t):\mathfrak{g}\times\mathfrak{g}\to\mathbb{F} caligraphic_L ( italic_s , italic_t ) : fraktur_g × fraktur_g → blackboard_F defined by:
ℒ ( s , t ) ( X , Y ) = B ¯ ( X ⊗ s , Y ⊗ t ) , for all X , Y ∈ 𝔤 . formulae-sequence ℒ 𝑠 𝑡 𝑋 𝑌 ¯ 𝐵 tensor-product 𝑋 𝑠 tensor-product 𝑌 𝑡 for all 𝑋
𝑌 𝔤 \mathcal{L}(s,t)(X,Y)=\bar{B}(X\otimes s,Y\otimes t),\quad\text{ for all }X,Y%
\in\mathfrak{g}. caligraphic_L ( italic_s , italic_t ) ( italic_X , italic_Y ) = over¯ start_ARG italic_B end_ARG ( italic_X ⊗ italic_s , italic_Y ⊗ italic_t ) , for all italic_X , italic_Y ∈ fraktur_g .
We assert that ℒ ( s , t ) ℒ 𝑠 𝑡 \mathcal{L}(s,t) caligraphic_L ( italic_s , italic_t ) belongs to 𝒲 𝒲 \mathcal{W} caligraphic_W . Indeed, let X , Y , Z 𝑋 𝑌 𝑍
X,Y,Z italic_X , italic_Y , italic_Z be in 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g , using that B ¯ ¯ 𝐵 \bar{B} over¯ start_ARG italic_B end_ARG is invariant we get:
(24)
ℒ ( s , t ) ( [ X , Y ] , Z ) = B ¯ ( [ X , Y ] ⊗ s , Z ⊗ t ) = B ¯ ( [ X ⊗ s , Y ⊗ 1 ] , Z ⊗ t ) = B ¯ ( X ⊗ s , [ Y ⊗ 1 , Z ⊗ t ] ) = B ¯ ( X ⊗ s , [ Y , Z ] ⊗ t ) = ℒ ( s , t ) ( X , [ Y , Z ] ) . ℒ 𝑠 𝑡 𝑋 𝑌 𝑍 ¯ 𝐵 tensor-product 𝑋 𝑌 𝑠 tensor-product 𝑍 𝑡 ¯ 𝐵 tensor-product 𝑋 𝑠 tensor-product 𝑌 1 tensor-product 𝑍 𝑡 ¯ 𝐵 tensor-product 𝑋 𝑠 tensor-product 𝑌 1 tensor-product 𝑍 𝑡 ¯ 𝐵 tensor-product 𝑋 𝑠 tensor-product 𝑌 𝑍 𝑡 ℒ 𝑠 𝑡 𝑋 𝑌 𝑍 \begin{split}&\mathcal{L}(s,t)([X,Y],Z)=\bar{B}([X,Y]\otimes s,Z\otimes t)\\
&=\bar{B}([X\otimes s,Y\otimes 1],Z\otimes t)=\bar{B}(X\otimes s,[Y\otimes 1,Z%
\otimes t])\\
&=\bar{B}(X\otimes s,[Y,Z]\otimes t)=\mathcal{L}(s,t)(X,[Y,Z]).\end{split} start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL caligraphic_L ( italic_s , italic_t ) ( [ italic_X , italic_Y ] , italic_Z ) = over¯ start_ARG italic_B end_ARG ( [ italic_X , italic_Y ] ⊗ italic_s , italic_Z ⊗ italic_t ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL = over¯ start_ARG italic_B end_ARG ( [ italic_X ⊗ italic_s , italic_Y ⊗ 1 ] , italic_Z ⊗ italic_t ) = over¯ start_ARG italic_B end_ARG ( italic_X ⊗ italic_s , [ italic_Y ⊗ 1 , italic_Z ⊗ italic_t ] ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL = over¯ start_ARG italic_B end_ARG ( italic_X ⊗ italic_s , [ italic_Y , italic_Z ] ⊗ italic_t ) = caligraphic_L ( italic_s , italic_t ) ( italic_X , [ italic_Y , italic_Z ] ) . end_CELL end_ROW
Then ℒ ( s , t ) ℒ 𝑠 𝑡 \mathcal{L}(s,t) caligraphic_L ( italic_s , italic_t ) belongs to 𝒲 𝒲 \mathcal{W} caligraphic_W . Following the arguments in (24 ), we obtain:
(25)
ℒ ( s , t ) ( [ X , Y ] , Z ) = B ¯ ( [ X ⊗ 1 , Y ⊗ s ] , Z ⊗ t ) = B ¯ ( X ⊗ 1 , [ Y , Z ] ⊗ s t ) = ℒ ( 1 , s t ) ( X , [ Y , Z ] ) = ℒ ( 1 , s t ) ( [ X , Y ] , Z ) . ℒ 𝑠 𝑡 𝑋 𝑌 𝑍 ¯ 𝐵 tensor-product 𝑋 1 tensor-product 𝑌 𝑠 tensor-product 𝑍 𝑡 ¯ 𝐵 tensor-product 𝑋 1 tensor-product 𝑌 𝑍 𝑠 𝑡 ℒ 1 𝑠 𝑡 𝑋 𝑌 𝑍 ℒ 1 𝑠 𝑡 𝑋 𝑌 𝑍 \begin{split}&\mathcal{L}(s,t)([X,Y],Z)\!=\!\bar{B}([X\otimes 1,Y\otimes s],Z%
\otimes t)\\
&=\!\bar{B}(X\otimes 1,[Y,Z]\otimes st)=\mathcal{L}(1,st)(X,[Y,Z])\\
&=\!\mathcal{L}(1,st)([X,Y],Z).\end{split} start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL caligraphic_L ( italic_s , italic_t ) ( [ italic_X , italic_Y ] , italic_Z ) = over¯ start_ARG italic_B end_ARG ( [ italic_X ⊗ 1 , italic_Y ⊗ italic_s ] , italic_Z ⊗ italic_t ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL = over¯ start_ARG italic_B end_ARG ( italic_X ⊗ 1 , [ italic_Y , italic_Z ] ⊗ italic_s italic_t ) = caligraphic_L ( 1 , italic_s italic_t ) ( italic_X , [ italic_Y , italic_Z ] ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL = caligraphic_L ( 1 , italic_s italic_t ) ( [ italic_X , italic_Y ] , italic_Z ) . end_CELL end_ROW
Using the same arguments as in (25 ) and that B ¯ ¯ 𝐵 \bar{B} over¯ start_ARG italic_B end_ARG is symmetric, we get:
(26)
. ℒ ( s , t ) ( [ X , Y ] , Z ) = B ¯ ( z ⊗ t , [ X ⊗ s , Y ⊗ 1 ] ) = B ¯ ( [ Z , X ] ⊗ s t , Y ⊗ s ) = − B ¯ ( [ Z ⊗ s , X ⊗ t ] , Y ⊗ 1 ) = B ¯ ( Z ⊗ s , [ X , Y ] ⊗ t ) = ℒ ( s , t ) ( Z , [ X , Y ] ) . .\begin{split}&\mathcal{L}(s,t)([X,Y],Z)=\bar{B}(z\otimes t,[X\otimes s,Y%
\otimes 1])\\
&=\bar{B}([Z,X]\otimes st,Y\otimes s)=-\bar{B}([Z\otimes s,X\otimes t],Y%
\otimes 1)\\
&=\bar{B}(Z\otimes s,[X,Y]\otimes t)=\mathcal{L}(s,t)(Z,[X,Y]).\end{split} . start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL caligraphic_L ( italic_s , italic_t ) ( [ italic_X , italic_Y ] , italic_Z ) = over¯ start_ARG italic_B end_ARG ( italic_z ⊗ italic_t , [ italic_X ⊗ italic_s , italic_Y ⊗ 1 ] ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL = over¯ start_ARG italic_B end_ARG ( [ italic_Z , italic_X ] ⊗ italic_s italic_t , italic_Y ⊗ italic_s ) = - over¯ start_ARG italic_B end_ARG ( [ italic_Z ⊗ italic_s , italic_X ⊗ italic_t ] , italic_Y ⊗ 1 ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL end_CELL start_CELL = over¯ start_ARG italic_B end_ARG ( italic_Z ⊗ italic_s , [ italic_X , italic_Y ] ⊗ italic_t ) = caligraphic_L ( italic_s , italic_t ) ( italic_Z , [ italic_X , italic_Y ] ) . end_CELL end_ROW
Due to 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S is commutative, from (25 ) and (26 ) we deduce that ℒ ( 𝒮 , 𝒮 ) | [ 𝔤 , 𝔤 ] × 𝔤 evaluated-at ℒ 𝒮 𝒮 𝔤 𝔤 𝔤 \mathcal{L}(\mathcal{S},\mathcal{S})|_{[\mathfrak{g},\mathfrak{g}]\times%
\mathfrak{g}} caligraphic_L ( caligraphic_S , caligraphic_S ) | start_POSTSUBSCRIPT [ fraktur_g , fraktur_g ] × fraktur_g end_POSTSUBSCRIPT is symmetric and invariant, that is:
(27)
ℒ ( s , t ) ( X , Y ) = ℒ ( t , s ) ( X , Y ) = ℒ ( s t , 1 ) ( X , Y ) = ℒ ( s , t ) ( Y , X ) , ℒ 𝑠 𝑡 𝑋 𝑌 ℒ 𝑡 𝑠 𝑋 𝑌 ℒ 𝑠 𝑡 1 𝑋 𝑌 ℒ 𝑠 𝑡 𝑌 𝑋 \mathcal{L}(s,t)(X,Y)=\mathcal{L}(t,s)(X,Y)=\mathcal{L}(st,1)(X,Y)=\mathcal{L}%
(s,t)(Y,X), caligraphic_L ( italic_s , italic_t ) ( italic_X , italic_Y ) = caligraphic_L ( italic_t , italic_s ) ( italic_X , italic_Y ) = caligraphic_L ( italic_s italic_t , 1 ) ( italic_X , italic_Y ) = caligraphic_L ( italic_s , italic_t ) ( italic_Y , italic_X ) ,
for all X 𝑋 X italic_X in [ 𝔤 , 𝔤 ] 𝔤 𝔤 [\mathfrak{g},\mathfrak{g}] [ fraktur_g , fraktur_g ] and Y 𝑌 Y italic_Y in 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g .
Let Cent ( 𝔤 ) = { T ∈ 𝔤 𝔩 ( 𝔤 ) ∣ T ( [ X , Y ] ) = [ X , T ( Y ) ] for all X , Y ∈ 𝔤 } Cent 𝔤 conditional-set 𝑇 𝔤 𝔩 𝔤 formulae-sequence 𝑇 𝑋 𝑌 𝑋 𝑇 𝑌 for all 𝑋 𝑌 𝔤 \operatorname{Cent}(\mathfrak{g})=\{T\in\mathfrak{gl}(\mathfrak{g})\mid T([X,Y%
])=[X,T(Y)]\text{ for all }X,Y\in\mathfrak{g}\} roman_Cent ( fraktur_g ) = { italic_T ∈ fraktur_g fraktur_l ( fraktur_g ) ∣ italic_T ( [ italic_X , italic_Y ] ) = [ italic_X , italic_T ( italic_Y ) ] for all italic_X , italic_Y ∈ fraktur_g } . Since B 𝐵 B italic_B is a non-degenerate bilinear form on 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g , for each pair s , t 𝑠 𝑡
s,t italic_s , italic_t in 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S , there exists Γ ( s , t ) Γ 𝑠 𝑡 \Gamma(s,t) roman_Γ ( italic_s , italic_t ) in Cent ( 𝔤 ) Cent 𝔤 \operatorname{Cent}(\mathfrak{g}) roman_Cent ( fraktur_g ) such that:
(28)
B ( Γ ( s , t ) ( X ) , Y ) = ℒ ( s , t ) ( X , Y ) = B ¯ ( X ⊗ s , Y ⊗ t ) , 𝐵 Γ 𝑠 𝑡 𝑋 𝑌 ℒ 𝑠 𝑡 𝑋 𝑌 ¯ 𝐵 tensor-product 𝑋 𝑠 tensor-product 𝑌 𝑡 B\left(\Gamma(s,t)(X),Y\right)=\mathcal{L}(s,t)(X,Y)=\bar{B}(X\otimes s,Y%
\otimes t), italic_B ( roman_Γ ( italic_s , italic_t ) ( italic_X ) , italic_Y ) = caligraphic_L ( italic_s , italic_t ) ( italic_X , italic_Y ) = over¯ start_ARG italic_B end_ARG ( italic_X ⊗ italic_s , italic_Y ⊗ italic_t ) ,
where X , Y 𝑋 𝑌
X,Y italic_X , italic_Y are in 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g . As ℒ ( 𝒮 , 𝒮 ) | [ 𝔤 , 𝔤 ] × g evaluated-at ℒ 𝒮 𝒮 𝔤 𝔤 𝑔 \mathcal{L}(\mathcal{S},\mathcal{S})|_{[\mathfrak{g},\mathfrak{g}]\times g} caligraphic_L ( caligraphic_S , caligraphic_S ) | start_POSTSUBSCRIPT [ fraktur_g , fraktur_g ] × italic_g end_POSTSUBSCRIPT is symmetric and invariant, then
ℒ ( s , t ) ( [ X , Y ] , Z ) ℒ 𝑠 𝑡 𝑋 𝑌 𝑍 \displaystyle\mathcal{L}(s,t)([X,Y],Z) caligraphic_L ( italic_s , italic_t ) ( [ italic_X , italic_Y ] , italic_Z )
= B ( Γ ( s , t ) ( [ X , Y ] ) , Z ) = ℒ ( s t , 1 ) ( [ X , Y ] , Z ) absent 𝐵 Γ 𝑠 𝑡 𝑋 𝑌 𝑍 ℒ 𝑠 𝑡 1 𝑋 𝑌 𝑍 \displaystyle=B(\Gamma(s,t)([X,Y]),Z)=\mathcal{L}(st,1)([X,Y],Z) = italic_B ( roman_Γ ( italic_s , italic_t ) ( [ italic_X , italic_Y ] ) , italic_Z ) = caligraphic_L ( italic_s italic_t , 1 ) ( [ italic_X , italic_Y ] , italic_Z )
= B ( Γ ( s t , 1 ) ( [ X , Y ] , Z ) ) , for all X , Y , Z ∈ 𝔤 . formulae-sequence absent 𝐵 Γ 𝑠 𝑡 1 𝑋 𝑌 𝑍 for all 𝑋 𝑌
𝑍 𝔤 \displaystyle=B(\Gamma(st,1)([X,Y],Z)),\,\,\text{ for all }X,Y,Z\in\mathfrak{g}. = italic_B ( roman_Γ ( italic_s italic_t , 1 ) ( [ italic_X , italic_Y ] , italic_Z ) ) , for all italic_X , italic_Y , italic_Z ∈ fraktur_g .
Thus Γ ( s , t ) ( [ X , Y ] ) = Γ ( s t , 1 ) ( [ X , Y ] ) Γ 𝑠 𝑡 𝑋 𝑌 Γ 𝑠 𝑡 1 𝑋 𝑌 \Gamma(s,t)([X,Y])=\Gamma(st,1)([X,Y]) roman_Γ ( italic_s , italic_t ) ( [ italic_X , italic_Y ] ) = roman_Γ ( italic_s italic_t , 1 ) ( [ italic_X , italic_Y ] ) and Γ ( 𝒮 , 𝒮 ) | [ 𝔤 , 𝔤 ] evaluated-at Γ 𝒮 𝒮 𝔤 𝔤 \Gamma(\mathcal{S},\mathcal{S})|_{[\mathfrak{g},\mathfrak{g}]} roman_Γ ( caligraphic_S , caligraphic_S ) | start_POSTSUBSCRIPT [ fraktur_g , fraktur_g ] end_POSTSUBSCRIPT is symmetric and invariant, that is:
(29)
Γ ( s , t ) | [ 𝔤 , 𝔤 ] = Γ ( t , s ) | [ 𝔤 , 𝔤 ] ) = Γ ( s t , 1 ) | [ 𝔤 , 𝔤 ] , for all s , t ∈ 𝒮 . \Gamma(s,t)|_{[\mathfrak{g},\mathfrak{g}]}=\Gamma(t,s)|_{[\mathfrak{g},%
\mathfrak{g}])}=\Gamma(st,1)|_{[\mathfrak{g},\mathfrak{g}]},\,\text{ for all }%
s,t\in\mathcal{S}. roman_Γ ( italic_s , italic_t ) | start_POSTSUBSCRIPT [ fraktur_g , fraktur_g ] end_POSTSUBSCRIPT = roman_Γ ( italic_t , italic_s ) | start_POSTSUBSCRIPT [ fraktur_g , fraktur_g ] ) end_POSTSUBSCRIPT = roman_Γ ( italic_s italic_t , 1 ) | start_POSTSUBSCRIPT [ fraktur_g , fraktur_g ] end_POSTSUBSCRIPT , for all italic_s , italic_t ∈ caligraphic_S .
It is not difficult to verify that the canonical ideal 𝔍 ( 𝔤 ) = 𝔞 ⊕ 𝔥 ∗ 𝔍 𝔤 direct-sum 𝔞 superscript 𝔥 ∗ \mathfrak{J}(\mathfrak{g})=\mathfrak{a}\oplus\mathfrak{h}^{\ast} fraktur_J ( fraktur_g ) = fraktur_a ⊕ fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT , is invariant under Γ ( s , t ) Γ 𝑠 𝑡 \Gamma(s,t) roman_Γ ( italic_s , italic_t ) . Thus, for every x 𝑥 x italic_x in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h and U 𝑈 U italic_U in 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔍 𝔤 \mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_J ( fraktur_g ) , there are ϵ ( s , t , x ) italic-ϵ 𝑠 𝑡 𝑥 \epsilon(s,t,x) italic_ϵ ( italic_s , italic_t , italic_x ) in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , Θ ( s , t , x ) Θ 𝑠 𝑡 𝑥 \Theta(s,t,x) roman_Θ ( italic_s , italic_t , italic_x ) in 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔍 𝔤 \mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_J ( fraktur_g ) and ϑ ( s , t , U ) italic-ϑ 𝑠 𝑡 𝑈 \vartheta(s,t,U) italic_ϑ ( italic_s , italic_t , italic_U ) in 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔍 𝔤 \mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_J ( fraktur_g ) such that:
Γ ( s , t ) ( x ) = ϵ ( s , t , x ) + Θ ( s , t , x ) , and Γ ( s , t ) ( U ) = ϑ ( s , t , U ) . formulae-sequence Γ 𝑠 𝑡 𝑥 italic-ϵ 𝑠 𝑡 𝑥 Θ 𝑠 𝑡 𝑥 and
Γ 𝑠 𝑡 𝑈 italic-ϑ 𝑠 𝑡 𝑈 \Gamma(s,t)(x)=\epsilon(s,t,x)+\Theta(s,t,x),\quad\text{ and }\quad\Gamma(s,t)%
(U)=\vartheta(s,t,U). roman_Γ ( italic_s , italic_t ) ( italic_x ) = italic_ϵ ( italic_s , italic_t , italic_x ) + roman_Θ ( italic_s , italic_t , italic_x ) , and roman_Γ ( italic_s , italic_t ) ( italic_U ) = italic_ϑ ( italic_s , italic_t , italic_U ) .
Let ϵ : 𝒮 × 𝒮 → 𝔤 𝔩 ( 𝔥 ) : italic-ϵ → 𝒮 𝒮 𝔤 𝔩 𝔥 \epsilon:\mathcal{S}\times\mathcal{S}\to\mathfrak{gl}(\mathfrak{h}) italic_ϵ : caligraphic_S × caligraphic_S → fraktur_g fraktur_l ( fraktur_h ) be the map defined by ϵ ( s , t ) ( x ) = ϵ ( s , t , x ) italic-ϵ 𝑠 𝑡 𝑥 italic-ϵ 𝑠 𝑡 𝑥 \epsilon(s,t)(x)=\epsilon(s,t,x) italic_ϵ ( italic_s , italic_t ) ( italic_x ) = italic_ϵ ( italic_s , italic_t , italic_x ) . Similarly, we define Θ : 𝒮 × 𝒮 → Hom ( 𝔥 , 𝔍 ( 𝔤 ) ) : Θ → 𝒮 𝒮 Hom 𝔥 𝔍 𝔤 \Theta:\mathcal{S}\times\mathcal{S}\to\operatorname{Hom}(\mathfrak{h},%
\mathfrak{J}(\mathfrak{g})) roman_Θ : caligraphic_S × caligraphic_S → roman_Hom ( fraktur_h , fraktur_J ( fraktur_g ) ) by Θ ( s , t ) ( x ) = Θ ( s , t , x ) Θ 𝑠 𝑡 𝑥 Θ 𝑠 𝑡 𝑥 \Theta(s,t)(x)=\Theta(s,t,x) roman_Θ ( italic_s , italic_t ) ( italic_x ) = roman_Θ ( italic_s , italic_t , italic_x ) and ϑ : 𝒮 × 𝒮 → 𝔤 𝔩 ( 𝔍 ( 𝔤 ) ) : italic-ϑ → 𝒮 𝒮 𝔤 𝔩 𝔍 𝔤 \vartheta:\mathcal{S}\times\mathcal{S}\to\mathfrak{gl}(\mathfrak{J}(\mathfrak{%
g})) italic_ϑ : caligraphic_S × caligraphic_S → fraktur_g fraktur_l ( fraktur_J ( fraktur_g ) ) by ϑ ( s , t ) ( U ) = ϑ ( s , t , U ) italic-ϑ 𝑠 𝑡 𝑈 italic-ϑ 𝑠 𝑡 𝑈 \vartheta(s,t)(U)=\vartheta(s,t,U) italic_ϑ ( italic_s , italic_t ) ( italic_U ) = italic_ϑ ( italic_s , italic_t , italic_U ) .
Since Γ ( s , t ) ( [ x , y ] ) = [ x , Γ ( s , t ) ( y ) ] Γ 𝑠 𝑡 𝑥 𝑦 𝑥 Γ 𝑠 𝑡 𝑦 \Gamma(s,t)([x,y])=[x,\Gamma(s,t)(y)] roman_Γ ( italic_s , italic_t ) ( [ italic_x , italic_y ] ) = [ italic_x , roman_Γ ( italic_s , italic_t ) ( italic_y ) ] for all x , y 𝑥 𝑦
x,y italic_x , italic_y in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , by (2 ) we deduce: ϵ ( s , t ) ( [ x , y ] 𝔥 ) = [ x , ϵ ( s , t ) ( y ) ] 𝔥 italic-ϵ 𝑠 𝑡 subscript 𝑥 𝑦 𝔥 subscript 𝑥 italic-ϵ 𝑠 𝑡 𝑦 𝔥 \epsilon(s,t)([x,y]_{\mathfrak{h}})\!=\![x,\epsilon(s,t)(y)]_{\mathfrak{h}} italic_ϵ ( italic_s , italic_t ) ( [ italic_x , italic_y ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT ) = [ italic_x , italic_ϵ ( italic_s , italic_t ) ( italic_y ) ] start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT . That is, ϵ ( s , t ) italic-ϵ 𝑠 𝑡 \epsilon(s,t) italic_ϵ ( italic_s , italic_t ) belongs to Cent ( 𝔥 ) Cent 𝔥 \operatorname{Cent}(\mathfrak{h}) roman_Cent ( fraktur_h ) .
From (29 ) we get:
[ Γ ( s , t ) ( X ) , Y ] = Γ ( s , t ) ( [ X , Y ] ) = Γ ( s t , 1 ) ( [ X , Y ] ) = [ Γ ( s t , 1 ) ( X ) , Y ] Γ 𝑠 𝑡 𝑋 𝑌 Γ 𝑠 𝑡 𝑋 𝑌 Γ 𝑠 𝑡 1 𝑋 𝑌 Γ 𝑠 𝑡 1 𝑋 𝑌 [\Gamma(s,t)(X),Y]=\Gamma(s,t)([X,Y])=\Gamma(st,1)([X,Y])=[\Gamma(st,1)(X),Y] [ roman_Γ ( italic_s , italic_t ) ( italic_X ) , italic_Y ] = roman_Γ ( italic_s , italic_t ) ( [ italic_X , italic_Y ] ) = roman_Γ ( italic_s italic_t , 1 ) ( [ italic_X , italic_Y ] ) = [ roman_Γ ( italic_s italic_t , 1 ) ( italic_X ) , italic_Y ]
for all X , Y 𝑋 𝑌
X,Y italic_X , italic_Y in 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g , then Γ ( s , t ) ( 𝔤 ) − Γ ( s t , 1 ) ( 𝔤 ) ⊂ Z ( 𝔤 ) Γ 𝑠 𝑡 𝔤 Γ 𝑠 𝑡 1 𝔤 𝑍 𝔤 \Gamma(s,t)(\mathfrak{g})-\Gamma(st,1)(\mathfrak{g})\subset Z(\mathfrak{g}) roman_Γ ( italic_s , italic_t ) ( fraktur_g ) - roman_Γ ( italic_s italic_t , 1 ) ( fraktur_g ) ⊂ italic_Z ( fraktur_g ) . This implies that Γ ( s , t ) ( x ) − Γ ( s t , 1 ) ( x ) Γ 𝑠 𝑡 𝑥 Γ 𝑠 𝑡 1 𝑥 \Gamma(s,t)(x)-\Gamma(st,1)(x) roman_Γ ( italic_s , italic_t ) ( italic_x ) - roman_Γ ( italic_s italic_t , 1 ) ( italic_x ) belongs to Z ( 𝔤 ) ⊂ 𝔍 ( 𝔤 ) 𝑍 𝔤 𝔍 𝔤 Z(\mathfrak{g})\subset\mathfrak{J}(\mathfrak{g}) italic_Z ( fraktur_g ) ⊂ fraktur_J ( fraktur_g ) for all x 𝑥 x italic_x in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , that is:
( ϵ ( s , t ) ( x ) − ϵ ( s t , 1 ) ( x ) ) + ( Θ ( s , t ) ( x ) − Θ ( s t , 1 ) ( x ) ) ∈ Z ( 𝔤 ) ⊂ 𝔍 ( 𝔤 ) italic-ϵ 𝑠 𝑡 𝑥 italic-ϵ 𝑠 𝑡 1 𝑥 Θ 𝑠 𝑡 𝑥 Θ 𝑠 𝑡 1 𝑥 𝑍 𝔤 𝔍 𝔤 (\epsilon(s,t)(x)-\epsilon(st,1)(x))+(\Theta(s,t)(x)-\Theta(st,1)(x))\in Z(%
\mathfrak{g})\subset\mathfrak{J}(\mathfrak{g}) ( italic_ϵ ( italic_s , italic_t ) ( italic_x ) - italic_ϵ ( italic_s italic_t , 1 ) ( italic_x ) ) + ( roman_Θ ( italic_s , italic_t ) ( italic_x ) - roman_Θ ( italic_s italic_t , 1 ) ( italic_x ) ) ∈ italic_Z ( fraktur_g ) ⊂ fraktur_J ( fraktur_g )
As Θ ( s , t ) ( x ) − Θ ( s t , 1 ) ( x ) Θ 𝑠 𝑡 𝑥 Θ 𝑠 𝑡 1 𝑥 \Theta(s,t)(x)-\Theta(st,1)(x) roman_Θ ( italic_s , italic_t ) ( italic_x ) - roman_Θ ( italic_s italic_t , 1 ) ( italic_x ) belongs to 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔍 𝔤 \mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_J ( fraktur_g ) , then ϵ ( s , t ) ( x ) − ϵ ( s t , 1 ) ( x ) italic-ϵ 𝑠 𝑡 𝑥 italic-ϵ 𝑠 𝑡 1 𝑥 \epsilon(s,t)(x)-\epsilon(st,1)(x) italic_ϵ ( italic_s , italic_t ) ( italic_x ) - italic_ϵ ( italic_s italic_t , 1 ) ( italic_x ) belongs to 𝔥 ∩ 𝔍 ( 𝔤 ) = { 0 } 𝔥 𝔍 𝔤 0 \mathfrak{h}\cap\mathfrak{J}(\mathfrak{g})=\{0\} fraktur_h ∩ fraktur_J ( fraktur_g ) = { 0 } . Hence, ϵ ( s , t ) = ϵ ( s t , 1 ) italic-ϵ 𝑠 𝑡 italic-ϵ 𝑠 𝑡 1 \epsilon(s,t)=\epsilon(st,1) italic_ϵ ( italic_s , italic_t ) = italic_ϵ ( italic_s italic_t , 1 ) .
As [ x , U ] = R ( x ) ( U ) 𝑥 𝑈 𝑅 𝑥 𝑈 [x,U]=R(x)(U) [ italic_x , italic_U ] = italic_R ( italic_x ) ( italic_U ) and Γ ( s , t ) ( [ x , U ] ) = [ Γ ( s , t ) ( x ) , U ] = [ x , Γ ( s , t ) ( U ) ] Γ 𝑠 𝑡 𝑥 𝑈 Γ 𝑠 𝑡 𝑥 𝑈 𝑥 Γ 𝑠 𝑡 𝑈 \Gamma(s,t)([x,U])=[\Gamma(s,t)(x),U]=[x,\Gamma(s,t)(U)] roman_Γ ( italic_s , italic_t ) ( [ italic_x , italic_U ] ) = [ roman_Γ ( italic_s , italic_t ) ( italic_x ) , italic_U ] = [ italic_x , roman_Γ ( italic_s , italic_t ) ( italic_U ) ] for all x 𝑥 x italic_x in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , and U 𝑈 U italic_U in 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔍 𝔤 \mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_J ( fraktur_g ) , by (2 ) we obtain:
(30)
ϑ ( s , t ) ( R ( x ) ( U ) ) = R ( ϵ ( s , t ) ( x ) ) ( U ) = R ( x ) ( ϑ ( s , t ) ( U ) ) . italic-ϑ 𝑠 𝑡 𝑅 𝑥 𝑈 𝑅 italic-ϵ 𝑠 𝑡 𝑥 𝑈 𝑅 𝑥 italic-ϑ 𝑠 𝑡 𝑈 \vartheta(s,t)(R(x)(U))=R(\epsilon(s,t)(x))(U)=R(x)(\vartheta(s,t)(U)). italic_ϑ ( italic_s , italic_t ) ( italic_R ( italic_x ) ( italic_U ) ) = italic_R ( italic_ϵ ( italic_s , italic_t ) ( italic_x ) ) ( italic_U ) = italic_R ( italic_x ) ( italic_ϑ ( italic_s , italic_t ) ( italic_U ) ) .
Suppose there exists s ′ superscript 𝑠 ′ s^{\prime} italic_s start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT in 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S such that ϵ ( s ′ , t ) = 0 italic-ϵ superscript 𝑠 ′ 𝑡 0 \epsilon(s^{\prime},t)=0 italic_ϵ ( italic_s start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_t ) = 0 for all t 𝑡 t italic_t in 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S .
By (30 ) it follows that Γ ( s ′ , t ) ( R ( x ) ( U ) ) = ϑ ( s ′ , t ) ( R ( x ) ( U ) ) = 0 Γ superscript 𝑠 ′ 𝑡 𝑅 𝑥 𝑈 italic-ϑ superscript 𝑠 ′ 𝑡 𝑅 𝑥 𝑈 0 \Gamma(s^{\prime},t)(R(x)(U))=\vartheta(s^{\prime},t)(R(x)(U))=0 roman_Γ ( italic_s start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_t ) ( italic_R ( italic_x ) ( italic_U ) ) = italic_ϑ ( italic_s start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_t ) ( italic_R ( italic_x ) ( italic_U ) ) = 0 for all x 𝑥 x italic_x in 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h , U 𝑈 U italic_U in 𝔍 ( 𝔤 ) 𝔍 𝔤 \mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_J ( fraktur_g ) and t 𝑡 t italic_t in 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S . By (28 ) this amounts to say that:
(31)
B ¯ ( R ( x ) ( u ) ⊗ s ′ , Y ⊗ t ) = B ( Γ ( s ′ , t ) ( R ( x ) ( u ) ) , Y ) = 0 . ¯ 𝐵 tensor-product 𝑅 𝑥 𝑢 superscript 𝑠 ′ tensor-product 𝑌 𝑡 𝐵 Γ superscript 𝑠 ′ 𝑡 𝑅 𝑥 𝑢 𝑌 0 \bar{B}(R(x)(u)\otimes s^{\prime},Y\otimes t)=B(\Gamma(s^{\prime},t)(R(x)(u)),%
Y)=0. over¯ start_ARG italic_B end_ARG ( italic_R ( italic_x ) ( italic_u ) ⊗ italic_s start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_Y ⊗ italic_t ) = italic_B ( roman_Γ ( italic_s start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_t ) ( italic_R ( italic_x ) ( italic_u ) ) , italic_Y ) = 0 .
where Y 𝑌 Y italic_Y is in 𝔤 𝔤 \mathfrak{g} fraktur_g . Due to B ¯ ¯ 𝐵 \bar{B} over¯ start_ARG italic_B end_ARG is non-degenerate and Y 𝑌 Y italic_Y and t 𝑡 t italic_t are arbitrary, from (31 ) we deduce that R ( x ) ( U ) ⊗ s ′ = 0 tensor-product 𝑅 𝑥 𝑈 superscript 𝑠 ′ 0 R(x)(U)\otimes s^{\prime}=0 italic_R ( italic_x ) ( italic_U ) ⊗ italic_s start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = 0 . If s ′ superscript 𝑠 ′ s^{\prime} italic_s start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is non-zero then R ( x ) ( U ) = [ x , U ] = 0 𝑅 𝑥 𝑈 𝑥 𝑈 0 R(x)(U)=[x,U]=0 italic_R ( italic_x ) ( italic_U ) = [ italic_x , italic_U ] = 0 . Since x 𝑥 x italic_x and U 𝑈 U italic_U are arbitrary, it follows [ 𝔥 , 𝔍 ] = { 0 } 𝔥 𝔍 0 [\mathfrak{h},\mathfrak{J}]=\{0\} [ fraktur_h , fraktur_J ] = { 0 } . As 𝔥 ∗ = 𝔦 ( 𝔤 ) ⊂ 𝔍 ( 𝔤 ) superscript 𝔥 ∗ 𝔦 𝔤 𝔍 𝔤 \mathfrak{h}^{\ast}=\mathfrak{i}(\mathfrak{g})\subset\mathfrak{J}(\mathfrak{g}) fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT = fraktur_i ( fraktur_g ) ⊂ fraktur_J ( fraktur_g ) , then [ 𝔥 , 𝔥 ∗ ] = ad 𝔥 ∗ ( 𝔥 ) ( 𝔥 ∗ ) = { 0 } 𝔥 superscript 𝔥 ∗ superscript subscript ad 𝔥 ∗ 𝔥 superscript 𝔥 ∗ 0 [\mathfrak{h},\mathfrak{h}^{\ast}]=\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}^{\ast}(%
\mathfrak{h})(\mathfrak{h}^{\ast})=\{0\} [ fraktur_h , fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ] = roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_h ) ( fraktur_h start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) = { 0 } , which implies that 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h is abelian. Therefore, if 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h is non-abelian, s ′ = 0 superscript 𝑠 ′ 0 s^{\prime}=0 italic_s start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = 0 .
3.1 Theorem .
Let 𝔤 = 𝔥 ( λ , μ , φ , ad 𝔥 ∗ ) 𝔤 𝔥 𝜆 𝜇 𝜑 superscript subscript ad 𝔥 ∗ \mathfrak{g}=\mathfrak{h}(\lambda,\mu,\varphi,\operatorname{ad}_{\mathfrak{h}}%
^{\ast}) fraktur_g = fraktur_h ( italic_λ , italic_μ , italic_φ , roman_ad start_POSTSUBSCRIPT fraktur_h end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ∗ end_POSTSUPERSCRIPT ) be a non-abelian nilpotent quadratic Lie algebra. Let 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S be a commutative and associative algebra with unit. If the current Lie algebra 𝔤 ⊗ 𝒮 tensor-product 𝔤 𝒮 \mathfrak{g}\otimes\mathcal{S} fraktur_g ⊗ caligraphic_S admits an invariant metric and 𝔥 𝔥 \mathfrak{h} fraktur_h is non-abelian, then there exists a bilinear map ϵ : 𝒮 × 𝒮 → Cent ( 𝔥 ) : italic-ϵ → 𝒮 𝒮 Cent 𝔥 \epsilon:\mathcal{S}\times\mathcal{S}\to\operatorname{Cent}(\mathfrak{h}) italic_ϵ : caligraphic_S × caligraphic_S → roman_Cent ( fraktur_h ) such that:
(i) ϵ ( s , t ) = ϵ ( s t , 1 ) italic-ϵ 𝑠 𝑡 italic-ϵ 𝑠 𝑡 1 \epsilon(s,t)=\epsilon(s\,t,1) italic_ϵ ( italic_s , italic_t ) = italic_ϵ ( italic_s italic_t , 1 ) , for all s , t 𝑠 𝑡
s,t italic_s , italic_t in 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S .
(ii) If ϵ ( s , t ) = 0 italic-ϵ 𝑠 𝑡 0 \epsilon(s,t)=0 italic_ϵ ( italic_s , italic_t ) = 0 for all t 𝑡 t italic_t in 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S then s = 0 𝑠 0 s=0 italic_s = 0 .