Abstract
We consider a certain left action by the monoid S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) on the set of divisor pairs 𝒟 f := { ( m , n ) ∈ 𝐍 0 × 𝐍 0 : m | f ( n ) } \mathcal{D}_{f}:=\{(m,n)\in\mathbf{N}_{0}\times\mathbf{N}_{0}:m\lvert f(n)\} caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT := { ( italic_m , italic_n ) ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT × bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT : italic_m | italic_f ( italic_n ) } where f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] is a polynomial with integer coefficients. We classify all polynomials in 𝐙 [ x ] 𝐙 delimited-[] 𝑥 \mathbf{Z}[x] bold_Z [ italic_x ] for which this action extends to an invertible map F ^ f : S L 2 ( 𝐍 0 ) → 𝒟 f : subscript ^ 𝐹 𝑓 → 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 subscript 𝒟 𝑓 \hat{F}_{f}:SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\rightarrow\mathcal{D}_{f} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT : italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) → caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT (Sections 2 and 3 ). We call such polynomials enumerable . One of these polynomials happens to be f ( n ) = n 2 + 1 𝑓 𝑛 superscript 𝑛 2 1 f(n)=n^{2}+1 italic_f ( italic_n ) = italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 . It is a well-known conjecture that there exist infinitely many primes of the form p = n 2 + 1 𝑝 superscript 𝑛 2 1 p=n^{2}+1 italic_p = italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 (Conjecture 1 ). In Section 5 , we construct a sequence 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S on the naturals defined by the recursions
{ 𝒮 ( 4 k ) = 2 𝒮 ( 2 k ) − 𝒮 ( k ) 𝒮 ( 4 k + 1 ) = 2 𝒮 ( 2 k ) + 𝒮 ( 2 k + 1 ) 𝒮 ( 4 k + 2 ) = 2 𝒮 ( 2 k + 1 ) + 𝒮 ( 2 k ) 𝒮 ( 4 k + 3 ) = 2 𝒮 ( 2 k + 1 ) − 𝒮 ( k ) cases 𝒮 4 𝑘 2 𝒮 2 𝑘 𝒮 𝑘 otherwise 𝒮 4 𝑘 1 2 𝒮 2 𝑘 𝒮 2 𝑘 1 otherwise 𝒮 4 𝑘 2 2 𝒮 2 𝑘 1 𝒮 2 𝑘 otherwise 𝒮 4 𝑘 3 2 𝒮 2 𝑘 1 𝒮 𝑘 otherwise \begin{cases}\mathcal{S}(4k)=2\mathcal{S}(2k)-\mathcal{S}(k)\\
\mathcal{S}(4k+1)=2\mathcal{S}(2k)+\mathcal{S}(2k+1)\\
\mathcal{S}(4k+2)=2\mathcal{S}(2k+1)+\mathcal{S}(2k)\\
\mathcal{S}(4k+3)=2\mathcal{S}(2k+1)-\mathcal{S}(k)\\
\end{cases} { start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k ) = 2 caligraphic_S ( 2 italic_k ) - caligraphic_S ( italic_k ) end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k + 1 ) = 2 caligraphic_S ( 2 italic_k ) + caligraphic_S ( 2 italic_k + 1 ) end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k + 2 ) = 2 caligraphic_S ( 2 italic_k + 1 ) + caligraphic_S ( 2 italic_k ) end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k + 3 ) = 2 caligraphic_S ( 2 italic_k + 1 ) - caligraphic_S ( italic_k ) end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW
with initial conditions 𝒮 ( 1 ) = 0 𝒮 1 0 \mathcal{S}(1)=0 caligraphic_S ( 1 ) = 0 , 𝒮 ( 2 ) = 1 𝒮 2 1 \mathcal{S}(2)=1 caligraphic_S ( 2 ) = 1 , 𝒮 ( 3 ) = 1 𝒮 3 1 \mathcal{S}(3)=1 caligraphic_S ( 3 ) = 1 .
{ 𝒮 ( k ) } k ∈ 𝐍 = { 0 , 1 , 1 , 2 , 3 , 3 , 2 , 3 , 7 , 8 , 5 , 5 , 8 , 7 , 3 , ⋯ } subscript 𝒮 𝑘 𝑘 𝐍 0 1 1 2 3 3 2 3 7 8 5 5 8 7 3 ⋯ \{\mathcal{S}(k)\}_{k\in\mathbf{N}}=\{0,1,1,2,3,3,2,3,7,8,5,5,8,7,3,\cdots\} { caligraphic_S ( italic_k ) } start_POSTSUBSCRIPT italic_k ∈ bold_N end_POSTSUBSCRIPT = { 0 , 1 , 1 , 2 , 3 , 3 , 2 , 3 , 7 , 8 , 5 , 5 , 8 , 7 , 3 , ⋯ }
𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S is shown to have the properties
1.
For all n ∈ 𝐍 0 𝑛 subscript 𝐍 0 n\in\mathbf{N}_{0} italic_n ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , we have 𝒮 ( 2 n ) = 𝒮 ( 2 n + 1 − 1 ) = n 𝒮 superscript 2 𝑛 𝒮 superscript 2 𝑛 1 1 𝑛 \mathcal{S}(2^{n})=\mathcal{S}(2^{n+1}-1)=n caligraphic_S ( 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT ) = caligraphic_S ( 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_n + 1 end_POSTSUPERSCRIPT - 1 ) = italic_n .
2.
For all n ∈ 𝐍 0 𝑛 subscript 𝐍 0 n\in\mathbf{N}_{0} italic_n ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , the size of the fiber of n 𝑛 n italic_n under 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S satisfies | 𝒮 − 1 ( { n } ) | = τ ( n 2 + 1 ) superscript 𝒮 1 𝑛 𝜏 superscript 𝑛 2 1 |\mathcal{S}^{-1}(\{n\})|=\tau(n^{2}+1) | caligraphic_S start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( { italic_n } ) | = italic_τ ( italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 ) where τ 𝜏 \tau italic_τ is the divisor counting function.
3.
For all n ∈ 𝐍 0 𝑛 subscript 𝐍 0 n\in\mathbf{N}_{0} italic_n ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , the integer n 2 + 1 superscript 𝑛 2 1 n^{2}+1 italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 is prime if and only if 𝒮 − 1 ( { n } ) = { 2 n , 2 n + 1 − 1 } superscript 𝒮 1 𝑛 superscript 2 𝑛 superscript 2 𝑛 1 1 \mathcal{S}^{-1}(\{n\})=\{2^{n},2^{n+1}-1\} caligraphic_S start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( { italic_n } ) = { 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_n end_POSTSUPERSCRIPT , 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_n + 1 end_POSTSUPERSCRIPT - 1 } .
4.
𝒮 ( k ) 𝒮 𝑘 \mathcal{S}(k) caligraphic_S ( italic_k ) is a 2 2 2 2 -regular sequence (as introduced in [5 ] ).
Sequences with analogous properties are given for all enumerable polynomials in Section 6 . Informally, these sequences encode the divisor structure of their respective polynomials. Property ( 3 ) 3 (3) ( 3 ) makes 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S amenable to the asymptotic analysis of k 𝑘 k italic_k -regular sequences, an area which has undergone significant development in recent years.
1 Introduction
The set of nonnegative integer matrices with determinant 1, denoted S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) , satisfies the axioms for a monoid :
it contains the usual identity matrix I 𝐼 I italic_I and is closed under the associative operation of matrix multiplication. We will see that for a small set of polynomials f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] , the monoid S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) intimately describes the divisors of f 𝑓 f italic_f , namely the set of positive integers d 𝑑 d italic_d such that d | f ( n ) d\lvert f(n) italic_d | italic_f ( italic_n ) for some n ∈ 𝐍 𝑛 𝐍 n\in\mathbf{N} italic_n ∈ bold_N .
An algebraic identity, first studied by Diophantus of Alexandria (c. 200 - c. 298) and which we will refer to as Diophantus’ identity is given by
( a 2 + b 2 ) ( c 2 + d 2 ) = ( a c + b d ) 2 + ( a d − b c ) 2 superscript 𝑎 2 superscript 𝑏 2 superscript 𝑐 2 superscript 𝑑 2 superscript 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 2 superscript 𝑎 𝑑 𝑏 𝑐 2 (a^{2}+b^{2})(c^{2}+d^{2})=(ac+bd)^{2}+(ad-bc)^{2} ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) ( italic_c start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) = ( italic_a italic_c + italic_b italic_d ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + ( italic_a italic_d - italic_b italic_c ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT
Diophantus’ identity holds in any commutative ring, in particular, the integers 𝐙 𝐙 \mathbf{Z} bold_Z . It can be taken to mean that the set of sums of two squares of integers is closed under multiplication. Throughout history, it has found many fruitful generalizations. This includes Brahmagupta’s Identity, Lagrange’s identity, Euler’s four-square identity, and Gauss’s composition laws for binary quadratic forms.
In this paper, we consider Diophantus’ identity in the context of the monoid S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) . Taking this view, we can write
( a 2 + b 2 ) ( c 2 + d 2 ) = ( a c + b d ) 2 + det ( a b c d ) 2 superscript 𝑎 2 superscript 𝑏 2 superscript 𝑐 2 superscript 𝑑 2 superscript 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 2 superscript matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 2 (a^{2}+b^{2})(c^{2}+d^{2})=(ac+bd)^{2}+\det\begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}^{2} ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) ( italic_c start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) = ( italic_a italic_c + italic_b italic_d ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + roman_det ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT
( a b c d ) ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 \begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT )
( a c + b d ) 2 + 1 = ( a 2 + b 2 ) ( c 2 + d 2 ) superscript 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 2 1 superscript 𝑎 2 superscript 𝑏 2 superscript 𝑐 2 superscript 𝑑 2 (ac+bd)^{2}+1=(a^{2}+b^{2})(c^{2}+d^{2}) ( italic_a italic_c + italic_b italic_d ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 = ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) ( italic_c start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT )
(1)
which is apparently a factorization identity for integers of the form n 2 + 1 superscript 𝑛 2 1 n^{2}+1 italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 , with n = a c + b d 𝑛 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 n=ac+bd italic_n = italic_a italic_c + italic_b italic_d .
There are still unanswered questions about the divisor structure of n 2 + 1 superscript 𝑛 2 1 n^{2}+1 italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 form numbers. Probably the best-known of these is
Conjecture 1 .
(Landau’s 4th Problem)
There are infinitely many primes of the form p = n 2 + 1 𝑝 superscript 𝑛 2 1 p=n^{2}+1 italic_p = italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1
Conjecture 1 is a special case of what’s known as the Bunyakovsky conjecture.
Conjecture 2 .
(Bunyakovsky Conjecture)
Let f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] satisfy:
•
f 𝑓 f italic_f is irreducible in 𝐙 [ x ] 𝐙 delimited-[] 𝑥 \mathbf{Z}[x] bold_Z [ italic_x ]
•
f 𝑓 f italic_f has a positive leading coefficient
•
gcd ( f ( 0 ) , f ( 1 ) , f ( 2 ) , ⋯ ) = 1 𝑓 0 𝑓 1 𝑓 2 ⋯ 1 \gcd(f(0),f(1),f(2),\cdots)=1 roman_gcd ( italic_f ( 0 ) , italic_f ( 1 ) , italic_f ( 2 ) , ⋯ ) = 1
Then there exist infinitely many primes of the form p = f ( n ) 𝑝 𝑓 𝑛 p=f(n) italic_p = italic_f ( italic_n ) .
Identity 1 motivates us to consider the correspondence between factorizations of integers of the form n 2 + 1 superscript 𝑛 2 1 n^{2}+1 italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 and the monoid S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) .
A well-known property of S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) is that it is freely generated by the matrices
S := ( 1 0 1 1 ) assign 𝑆 matrix 1 0 1 1 S:=\begin{pmatrix}1&0\\
1&1\\
\end{pmatrix} italic_S := ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG )
T := ( 1 1 0 1 ) assign 𝑇 matrix 1 1 0 1 T:=\begin{pmatrix}1&1\\
0&1\\
\end{pmatrix} italic_T := ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG )
Hence, S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) is a free monoid of rank 2 ([2 ] , Corollary 1).
This allows for a binary tree enumeration of S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) via multiplication by S 𝑆 S italic_S (left child) and T 𝑇 T italic_T (right child) beginning with the 2 × 2 2 2 2\times 2 2 × 2 identity matrix, I 𝐼 I italic_I . The first 4 rows will be
I 𝐼 I italic_I S 𝑆 S italic_S S 2 superscript 𝑆 2 S^{2} italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT S 3 superscript 𝑆 3 S^{3} italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT T S 2 𝑇 superscript 𝑆 2 TS^{2} italic_T italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT T S 𝑇 𝑆 TS italic_T italic_S S T S 𝑆 𝑇 𝑆 STS italic_S italic_T italic_S T 2 S superscript 𝑇 2 𝑆 T^{2}S italic_T start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_S T 𝑇 T italic_T S T 𝑆 𝑇 ST italic_S italic_T S 2 T superscript 𝑆 2 𝑇 S^{2}T italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_T T S T 𝑇 𝑆 𝑇 TST italic_T italic_S italic_T T 2 superscript 𝑇 2 T^{2} italic_T start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT S T 2 𝑆 superscript 𝑇 2 ST^{2} italic_S italic_T start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT T 3 superscript 𝑇 3 T^{3} italic_T start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT
We compute the explicit matrix products with the usual convention that matrix multiplication is done right to left.
( 1 0 0 1 ) matrix 1 0 0 1 \begin{pmatrix}1&0\\
0&1\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 1 0 1 1 ) matrix 1 0 1 1 \begin{pmatrix}1&0\\
1&1\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 1 0 2 1 ) matrix 1 0 2 1 \begin{pmatrix}1&0\\
2&1\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 2 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 1 0 3 1 ) matrix 1 0 3 1 \begin{pmatrix}1&0\\
3&1\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 3 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 3 1 2 1 ) matrix 3 1 2 1 \begin{pmatrix}3&1\\
2&1\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 3 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 2 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 2 1 1 1 ) matrix 2 1 1 1 \begin{pmatrix}2&1\\
1&1\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 2 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 2 1 3 2 ) matrix 2 1 3 2 \begin{pmatrix}2&1\\
3&2\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 2 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 3 end_CELL start_CELL 2 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 3 2 1 1 ) matrix 3 2 1 1 \begin{pmatrix}3&2\\
1&1\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 3 end_CELL start_CELL 2 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 1 1 0 1 ) matrix 1 1 0 1 \begin{pmatrix}1&1\\
0&1\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 1 1 1 2 ) matrix 1 1 1 2 \begin{pmatrix}1&1\\
1&2\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 2 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 1 1 2 3 ) matrix 1 1 2 3 \begin{pmatrix}1&1\\
2&3\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 2 end_CELL start_CELL 3 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 2 3 1 2 ) matrix 2 3 1 2 \begin{pmatrix}2&3\\
1&2\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 2 end_CELL start_CELL 3 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 2 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 1 2 0 1 ) matrix 1 2 0 1 \begin{pmatrix}1&2\\
0&1\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 2 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 1 2 1 3 ) matrix 1 2 1 3 \begin{pmatrix}1&2\\
1&3\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 2 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 3 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 1 3 0 1 ) matrix 1 3 0 1 \begin{pmatrix}1&3\\
0&1\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 3 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG )
If we apply the mapping S L 2 ( 𝐍 0 ) ∋ A → ( a 2 + b 2 , a c + b d ) contains 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 𝐴 → superscript 𝑎 2 superscript 𝑏 2 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\ni A\rightarrow(a^{2}+b^{2},ac+bd) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ∋ italic_A → ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_a italic_c + italic_b italic_d ) to this matrix tree we get the tree of nonnegative integer pairs
( 1 , 0 ) 1 0 (1,0) ( 1 , 0 ) ( 1 , 1 ) 1 1 (1,1) ( 1 , 1 ) ( 1 , 2 ) 1 2 (1,2) ( 1 , 2 ) ( 1 , 3 ) 1 3 (1,3) ( 1 , 3 ) ( 10 , 7 ) 10 7 (10,7) ( 10 , 7 ) ( 5 , 3 ) 5 3 (5,3) ( 5 , 3 ) ( 5 , 8 ) 5 8 (5,8) ( 5 , 8 ) ( 13 , 5 ) 13 5 (13,5) ( 13 , 5 ) ( 2 , 1 ) 2 1 (2,1) ( 2 , 1 ) ( 2 , 3 ) 2 3 (2,3) ( 2 , 3 ) ( 2 , 5 ) 2 5 (2,5) ( 2 , 5 ) ( 13 , 8 ) 13 8 (13,8) ( 13 , 8 ) ( 5 , 2 ) 5 2 (5,2) ( 5 , 2 ) ( 5 , 7 ) 5 7 (5,7) ( 5 , 7 ) ( 10 , 3 ) 10 3 (10,3) ( 10 , 3 )
As a result of the identity ( a c + b d ) 2 + 1 = ( a 2 + b 2 ) ( c 2 + d 2 ) superscript 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 2 1 superscript 𝑎 2 superscript 𝑏 2 superscript 𝑐 2 superscript 𝑑 2 (ac+bd)^{2}+1=(a^{2}+b^{2})(c^{2}+d^{2}) ( italic_a italic_c + italic_b italic_d ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 = ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) ( italic_c start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) , we see that the first pair component a 2 + b 2 superscript 𝑎 2 superscript 𝑏 2 a^{2}+b^{2} italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT corresponds to a divisor of n 2 + 1 superscript 𝑛 2 1 n^{2}+1 italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 where n = a c + b d 𝑛 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 n=ac+bd italic_n = italic_a italic_c + italic_b italic_d , or the second component of the pair ( a 2 + b 2 , a c + b d ) superscript 𝑎 2 superscript 𝑏 2 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 (a^{2}+b^{2},ac+bd) ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_a italic_c + italic_b italic_d ) . In Section 2 , we clarify this connection and discuss which polynomials in 𝐙 [ x ] 𝐙 delimited-[] 𝑥 \mathbf{Z}[x] bold_Z [ italic_x ] , besides n 2 + 1 superscript 𝑛 2 1 n^{2}+1 italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 , have this relationship to S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) .
We will prove in Section 3 that the mapping A → ( a 2 + b 2 , a c + b d ) → 𝐴 superscript 𝑎 2 superscript 𝑏 2 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 A\rightarrow(a^{2}+b^{2},ac+bd) italic_A → ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_a italic_c + italic_b italic_d ) is invertible with the codomain taken to be all pairs of nonnegative integers ( m , n ) 𝑚 𝑛 (m,n) ( italic_m , italic_n ) such that m | ( n 2 + 1 ) m\lvert(n^{2}+1) italic_m | ( italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 ) (recall that a | b a\lvert b italic_a | italic_b is the relation ”a 𝑎 a italic_a divides b 𝑏 b italic_b ”). We will also prove that analogous mappings arising from other polynomials are invertible.
In Section 4 , we look at several clarifying examples and discuss a few properties of divisor pair trees.
In Section 5 we specifically study the divisor pair tree given above and derive an integer sequence 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S which is shown to generate this tree.
In Section 6 , we summarize our findings.
2 Statement of classification theorem
We state the following generalizations of Diophantus’ identity. Let β ∈ 𝐙 𝛽 𝐙 \beta\in\mathbf{Z} italic_β ∈ bold_Z .
( a 2 + β a b + b 2 ) ( c 2 + β c d + d 2 ) = ( a c + β b c + b d ) 2 + β ( a c + β b c + b d ) ( a d − b c ) + ( a d − b c ) 2 superscript 𝑎 2 𝛽 𝑎 𝑏 superscript 𝑏 2 superscript 𝑐 2 𝛽 𝑐 𝑑 superscript 𝑑 2 superscript 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 2 𝛽 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 𝑎 𝑑 𝑏 𝑐 superscript 𝑎 𝑑 𝑏 𝑐 2 (a^{2}+\beta ab+b^{2})(c^{2}+\beta cd+d^{2})=(ac+\beta bc+bd)^{2}+\beta(ac+%
\beta bc+bd)(ad-bc)+(ad-bc)^{2} ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) ( italic_c start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_c italic_d + italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) = ( italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c + italic_b italic_d ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β ( italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c + italic_b italic_d ) ( italic_a italic_d - italic_b italic_c ) + ( italic_a italic_d - italic_b italic_c ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT
( a 2 + β a b − b 2 ) ( c 2 + β c d − d 2 ) = ( a c + β b c − b d ) 2 + β ( a c + β b c − b d ) ( a d − b c ) − ( a d − b c ) 2 superscript 𝑎 2 𝛽 𝑎 𝑏 superscript 𝑏 2 superscript 𝑐 2 𝛽 𝑐 𝑑 superscript 𝑑 2 superscript 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 2 𝛽 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 𝑎 𝑑 𝑏 𝑐 superscript 𝑎 𝑑 𝑏 𝑐 2 (a^{2}+\beta ab-b^{2})(c^{2}+\beta cd-d^{2})=(ac+\beta bc-bd)^{2}+\beta(ac+%
\beta bc-bd)(ad-bc)-(ad-bc)^{2} ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b - italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) ( italic_c start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_c italic_d - italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) = ( italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c - italic_b italic_d ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β ( italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c - italic_b italic_d ) ( italic_a italic_d - italic_b italic_c ) - ( italic_a italic_d - italic_b italic_c ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT
Just as in the case of Diophantus’ identity, we can take this to mean that the sets { a 2 + β a b + b 2 : a , b ∈ 𝐙 } conditional-set superscript 𝑎 2 𝛽 𝑎 𝑏 superscript 𝑏 2 𝑎 𝑏
𝐙 \{a^{2}+\beta ab+b^{2}:a,b\in\mathbf{Z}\} { italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT : italic_a , italic_b ∈ bold_Z } and { a 2 + β a b − b 2 : a , b ∈ 𝐙 } conditional-set superscript 𝑎 2 𝛽 𝑎 𝑏 superscript 𝑏 2 𝑎 𝑏
𝐙 \{a^{2}+\beta ab-b^{2}:a,b\in\mathbf{Z}\} { italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b - italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT : italic_a , italic_b ∈ bold_Z } are closed under multiplication for all β ∈ 𝐙 𝛽 𝐙 \beta\in\mathbf{Z} italic_β ∈ bold_Z . We recover Diophantus’ identity by setting β = 0 𝛽 0 \beta=0 italic_β = 0 in the former identity. We again impose a restriction on the integers a , b , c , 𝑎 𝑏 𝑐
a,b,c, italic_a , italic_b , italic_c , and d 𝑑 d italic_d by assuming the matrix
( a b c d ) ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 \begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT )
Since we know the determinant a d − b c = 1 𝑎 𝑑 𝑏 𝑐 1 ad-bc=1 italic_a italic_d - italic_b italic_c = 1 we get
( a 2 + β a b + b 2 ) ( c 2 + β c d + d 2 ) = ( a c + β b c + b d ) 2 + β ( a c + β b c + b d ) + 1 superscript 𝑎 2 𝛽 𝑎 𝑏 superscript 𝑏 2 superscript 𝑐 2 𝛽 𝑐 𝑑 superscript 𝑑 2 superscript 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 2 𝛽 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 1 (a^{2}+\beta ab+b^{2})(c^{2}+\beta cd+d^{2})=(ac+\beta bc+bd)^{2}+\beta(ac+%
\beta bc+bd)+1 ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) ( italic_c start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_c italic_d + italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) = ( italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c + italic_b italic_d ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β ( italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c + italic_b italic_d ) + 1
( a 2 + β a b − b 2 ) ( c 2 + β c d − d 2 ) = ( a c + β b c − b d ) 2 + β ( a c + β b c − b d ) − 1 superscript 𝑎 2 𝛽 𝑎 𝑏 superscript 𝑏 2 superscript 𝑐 2 𝛽 𝑐 𝑑 superscript 𝑑 2 superscript 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 2 𝛽 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 1 (a^{2}+\beta ab-b^{2})(c^{2}+\beta cd-d^{2})=(ac+\beta bc-bd)^{2}+\beta(ac+%
\beta bc-bd)-1 ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b - italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) ( italic_c start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_c italic_d - italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) = ( italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c - italic_b italic_d ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β ( italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c - italic_b italic_d ) - 1
These are now factorization identities for polynomials of the form
Definition 2.1 .
ϕ β ( n ) := n 2 + β n + 1 assign subscript italic-ϕ 𝛽 𝑛 superscript 𝑛 2 𝛽 𝑛 1 \phi_{\beta}(n):=n^{2}+\beta n+1 italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) := italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_n + 1 , ψ β ( n ) := n 2 + β n − 1 assign subscript 𝜓 𝛽 𝑛 superscript 𝑛 2 𝛽 𝑛 1 \psi_{\beta}(n):=n^{2}+\beta n-1 italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) := italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_n - 1 .
Definition 2.2 .
Let f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] . We define the divisor pair set of f 𝑓 f italic_f to be 𝒟 f := { ( m , n ) ∈ 𝐍 0 × 𝐍 0 : m | f ( n ) } \mathcal{D}_{f}:=\{(m,n)\in\mathbf{N}_{0}\times\mathbf{N}_{0}:m\lvert f(n)\} caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT := { ( italic_m , italic_n ) ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT × bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT : italic_m | italic_f ( italic_n ) } .
Definition 2.3 .
Define the family of functions Φ = ( Φ β ) β ∈ 𝐍 0 Φ subscript subscript Φ 𝛽 𝛽 subscript 𝐍 0 \Phi=(\Phi_{\beta})_{\beta\in\mathbf{N}_{0}} roman_Φ = ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_β ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT indexed by β 𝛽 \beta italic_β such that each Φ β : S L 2 ( 𝐍 0 ) → 𝒟 ϕ β ( n ) : subscript Φ 𝛽 → 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 subscript 𝒟 subscript italic-ϕ 𝛽 𝑛 \Phi_{\beta}:SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\rightarrow\mathcal{D}_{\phi_{\beta}(n)} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT : italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) → caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) end_POSTSUBSCRIPT is given by
Φ β ( a b c d ) = ( a 2 + β a b + b 2 , a c + β b c + b d ) subscript Φ 𝛽 matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 superscript 𝑎 2 𝛽 𝑎 𝑏 superscript 𝑏 2 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 \Phi_{\beta}\begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}=(a^{2}+\beta ab+b^{2},ac+\beta bc+bd) roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) = ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c + italic_b italic_d )
Each Φ β subscript Φ 𝛽 \Phi_{\beta} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT is a well-defined function since ( a 2 + β a b + b 2 , a c + β b c + b d ) ∈ 𝐍 0 × 𝐍 0 superscript 𝑎 2 𝛽 𝑎 𝑏 superscript 𝑏 2 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 subscript 𝐍 0 subscript 𝐍 0 (a^{2}+\beta ab+b^{2},ac+\beta bc+bd)\in\mathbf{N}_{0}\times\mathbf{N}_{0} ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c + italic_b italic_d ) ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT × bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT and we saw that
( a 2 + β a b + b 2 ) | ϕ β ( a c + β b c + b d ) (a^{2}+\beta ab+b^{2})\ \lvert\ \phi_{\beta}(ac+\beta bc+bd) ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) | italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c + italic_b italic_d )
Divisor pair sets allow us to investigate the matrix-factorization correspondence suggested by Diophantus’ identity. For a given β ∈ 𝐍 0 𝛽 subscript 𝐍 0 \beta\in\mathbf{N}_{0} italic_β ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , we ask: is Φ β subscript Φ 𝛽 \Phi_{\beta} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT one-to-one? Is it onto?
Note that the mapping we discussed at the end of Section 1 , namely S L 2 ( 𝐍 0 ) ∋ A → ( a 2 + b 2 , a c + b d ) contains 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 𝐴 → superscript 𝑎 2 superscript 𝑏 2 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\ni A\rightarrow(a^{2}+b^{2},ac+bd) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) ∋ italic_A → ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_a italic_c + italic_b italic_d ) , is the function Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT with the codomain 𝒟 ϕ 0 subscript 𝒟 subscript italic-ϕ 0 \mathcal{D}_{\phi_{0}} caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
Before proceeding, we also define a family of functions for polynomials of the form ψ β ( n ) subscript 𝜓 𝛽 𝑛 \psi_{\beta}(n) italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) .
Definition 2.4 .
We define the family of functions Ψ = ( Ψ β ) β ∈ 𝐍 0 Ψ subscript subscript Ψ 𝛽 𝛽 subscript 𝐍 0 \Psi=(\Psi_{\beta})_{\beta\in\mathbf{N}_{0}} roman_Ψ = ( roman_Ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_β ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT indexed by β 𝛽 \beta italic_β such that each Ψ β : S L 2 ( 𝐍 0 ) → 𝒟 ψ β ( n ) : subscript Ψ 𝛽 → 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 subscript 𝒟 subscript 𝜓 𝛽 𝑛 \Psi_{\beta}:SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\rightarrow\mathcal{D}_{\psi_{\beta}(n)} roman_Ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT : italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) → caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) end_POSTSUBSCRIPT is given by
Ψ β ( a b c d ) = ( max { a , b } 2 + β a b − min { a , b } 2 , max { a c , b d } + β b c − min { a c , b d } ) \Psi_{\beta}\begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}=(\max\{a,b\}^{2}+\beta ab-\min\{a,b\}^{2},\ \max\{ac,bd\}+\beta
bc%
-\min\{ac,bd\}) roman_Ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) = ( roman_max { italic_a , italic_b } start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b - roman_min { italic_a , italic_b } start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , roman_max { italic_a italic_c , italic_b italic_d } + italic_β italic_b italic_c - roman_min { italic_a italic_c , italic_b italic_d } )
We show that the functions in this family are well-defined.
Proof.
Clearly, both pair components are nonnegative at all matrices A ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐴 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 A\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_A ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) . It remains to check that max { a , b } 2 + β a b − min { a , b } 2 \max\{a,b\}^{2}+\beta ab-\min\{a,b\}^{2} roman_max { italic_a , italic_b } start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b - roman_min { italic_a , italic_b } start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT divides ψ β ( max { a c , b d } + β b c − min { a c , b d } ) subscript 𝜓 𝛽 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 𝛽 𝑏 𝑐 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 \psi_{\beta}(\max\{ac,bd\}+\beta bc-\min\{ac,bd\}) italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( roman_max { italic_a italic_c , italic_b italic_d } + italic_β italic_b italic_c - roman_min { italic_a italic_c , italic_b italic_d } ) .
Since we’re working in S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) , the determinant a d − b c = 1 𝑎 𝑑 𝑏 𝑐 1 ad-bc=1 italic_a italic_d - italic_b italic_c = 1 which means a ≥ b 𝑎 𝑏 a\geq b italic_a ≥ italic_b if and only if c ≥ d 𝑐 𝑑 c\geq d italic_c ≥ italic_d , for all matrices except I 𝐼 I italic_I (this can easily be checked by assuming the contrary). Suppose a = max { a , b } 𝑎 𝑎 𝑏 a=\max\{a,b\} italic_a = roman_max { italic_a , italic_b } . Then, a c = max { a c , b d } 𝑎 𝑐 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 ac=\max\{ac,bd\} italic_a italic_c = roman_max { italic_a italic_c , italic_b italic_d } and the conclusion follows from
( a 2 + β a b − b 2 ) ( c 2 + β c d − d 2 ) = ( a c + β b c − b d ) 2 + β ( a c + β b c − b d ) − 1 superscript 𝑎 2 𝛽 𝑎 𝑏 superscript 𝑏 2 superscript 𝑐 2 𝛽 𝑐 𝑑 superscript 𝑑 2 superscript 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 2 𝛽 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 1 (a^{2}+\beta ab-b^{2})(c^{2}+\beta cd-d^{2})=(ac+\beta bc-bd)^{2}+\beta(ac+%
\beta bc-bd)-1 ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b - italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) ( italic_c start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_c italic_d - italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) = ( italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c - italic_b italic_d ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β ( italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c - italic_b italic_d ) - 1
Otherwise, suppose b = max { a , b } 𝑏 𝑎 𝑏 b=\max\{a,b\} italic_b = roman_max { italic_a , italic_b } . Then, b d = max { a c , b d } 𝑏 𝑑 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 bd=\max\{ac,bd\} italic_b italic_d = roman_max { italic_a italic_c , italic_b italic_d } . The conclusion follows from the same identity with the variables renamed
( b 2 + β a b − a 2 ) ( d 2 + β c d − c 2 ) = ( b d + β b c − a c ) 2 + 2 ( b d + β b c − a c ) ( a d − b c ) − ( a d − b c ) 2 superscript 𝑏 2 𝛽 𝑎 𝑏 superscript 𝑎 2 superscript 𝑑 2 𝛽 𝑐 𝑑 superscript 𝑐 2 superscript 𝑏 𝑑 𝛽 𝑏 𝑐 𝑎 𝑐 2 2 𝑏 𝑑 𝛽 𝑏 𝑐 𝑎 𝑐 𝑎 𝑑 𝑏 𝑐 superscript 𝑎 𝑑 𝑏 𝑐 2 (b^{2}+\beta ab-a^{2})(d^{2}+\beta cd-c^{2})=(bd+\beta bc-ac)^{2}+2(bd+\beta bc%
-ac)(ad-bc)-(ad-bc)^{2} ( italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b - italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) ( italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_c italic_d - italic_c start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) = ( italic_b italic_d + italic_β italic_b italic_c - italic_a italic_c ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 2 ( italic_b italic_d + italic_β italic_b italic_c - italic_a italic_c ) ( italic_a italic_d - italic_b italic_c ) - ( italic_a italic_d - italic_b italic_c ) start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT
Definition 2.5 .
Let c : S L 2 ( 𝐍 0 ) → S L 2 ( 𝐍 0 ) : 𝑐 → 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 c:SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\rightarrow SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_c : italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) → italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) be an involution on S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) given by
c : ( a b c d ) → ( d c b a ) : 𝑐 → matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 matrix 𝑑 𝑐 𝑏 𝑎 c:\begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}\rightarrow\begin{pmatrix}d&c\\
b&a\\
\end{pmatrix} italic_c : ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) → ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_d end_CELL start_CELL italic_c end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_b end_CELL start_CELL italic_a end_CELL end_ROW end_ARG )
We call c ( A ) 𝑐 𝐴 c(A) italic_c ( italic_A ) the complement of A ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐴 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 A\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_A ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) .
Proposition 2.7 .
Suppose A = S α k T α k − 1 ⋯ T α 1 S α 0 ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐴 superscript 𝑆 subscript 𝛼 𝑘 superscript 𝑇 subscript 𝛼 𝑘 1 ⋯ superscript 𝑇 subscript 𝛼 1 superscript 𝑆 subscript 𝛼 0 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 A=S^{\alpha_{k}}T^{\alpha_{k-1}}\cdots T^{\alpha_{1}}S^{\alpha_{0}}\in SL_{2}(%
\mathbf{N}_{0}) italic_A = italic_S start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_T start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ⋯ italic_T start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_S start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) with each α i ∈ 𝐍 0 subscript 𝛼 𝑖 subscript 𝐍 0 \alpha_{i}\in\mathbf{N}_{0} italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT . Then c ( A ) = T α k S α k − 1 ⋯ S α 1 T α 0 𝑐 𝐴 superscript 𝑇 subscript 𝛼 𝑘 superscript 𝑆 subscript 𝛼 𝑘 1 ⋯ superscript 𝑆 subscript 𝛼 1 superscript 𝑇 subscript 𝛼 0 c(A)=T^{\alpha_{k}}S^{\alpha_{k-1}}\cdots S^{\alpha_{1}}T^{\alpha_{0}} italic_c ( italic_A ) = italic_T start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_S start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ⋯ italic_S start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_T start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT .
Proof.
First, note that c ( S ) = T 𝑐 𝑆 𝑇 c(S)=T italic_c ( italic_S ) = italic_T and c ( T ) = S 𝑐 𝑇 𝑆 c(T)=S italic_c ( italic_T ) = italic_S . One can then manually verify that for any matrices A 𝐴 A italic_A and B 𝐵 B italic_B , we have c ( A B ) = c ( A ) c ( B ) 𝑐 𝐴 𝐵 𝑐 𝐴 𝑐 𝐵 c(AB)=c(A)c(B) italic_c ( italic_A italic_B ) = italic_c ( italic_A ) italic_c ( italic_B ) .
∎
Note that Proposition 2.7 can be interpreted as saying that c 𝑐 c italic_c is a reflection across the S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) enumeration tree since the left child matrix, S 𝑆 S italic_S is swapped with the right child matrix, T 𝑇 T italic_T .
Proposition 2.8 .
For all A ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐴 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 A\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_A ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) , we have T A = c ( S ( c ( A ) ) ) 𝑇 𝐴 𝑐 𝑆 𝑐 𝐴 TA=c(S(c(A))) italic_T italic_A = italic_c ( italic_S ( italic_c ( italic_A ) ) )
Proof.
T A = c ( c ( T A ) ) = c ( c ( T ) c ( A ) ) = c ( S c ( A ) ) 𝑇 𝐴 𝑐 𝑐 𝑇 𝐴 𝑐 𝑐 𝑇 𝑐 𝐴 𝑐 𝑆 𝑐 𝐴 TA=c(c(TA))=c(c(T)c(A))=c(Sc(A)) italic_T italic_A = italic_c ( italic_c ( italic_T italic_A ) ) = italic_c ( italic_c ( italic_T ) italic_c ( italic_A ) ) = italic_c ( italic_S italic_c ( italic_A ) )
One may also grasp this fact geometrically by viewing c 𝑐 c italic_c as a reflection across the matrix tree generated by S 𝑆 S italic_S and T 𝑇 T italic_T .
∎
I 𝐼 I italic_I S 𝑆 S italic_S S 2 superscript 𝑆 2 S^{2} italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT S 3 superscript 𝑆 3 S^{3} italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT T S 2 𝑇 superscript 𝑆 2 TS^{2} italic_T italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT T S 𝑇 𝑆 TS italic_T italic_S S T S 𝑆 𝑇 𝑆 STS italic_S italic_T italic_S T 2 S superscript 𝑇 2 𝑆 T^{2}S italic_T start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_S T 𝑇 T italic_T S T 𝑆 𝑇 ST italic_S italic_T S 2 T superscript 𝑆 2 𝑇 S^{2}T italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_T T S T 𝑇 𝑆 𝑇 TST italic_T italic_S italic_T T 2 superscript 𝑇 2 T^{2} italic_T start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT S T 2 𝑆 superscript 𝑇 2 ST^{2} italic_S italic_T start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT T 3 superscript 𝑇 3 T^{3} italic_T start_POSTSUPERSCRIPT 3 end_POSTSUPERSCRIPT
Proposition 2.9 .
For all A ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐴 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 A\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_A ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) , if A ≠ I 𝐴 𝐼 A\neq I italic_A ≠ italic_I then exactly one of the following conditions holds:
•
A = S B 𝐴 𝑆 𝐵 A=SB italic_A = italic_S italic_B for some B ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐵 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 B\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_B ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT )
•
c ( A ) = S B 𝑐 𝐴 𝑆 𝐵 c(A)=SB italic_c ( italic_A ) = italic_S italic_B for some B ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐵 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 B\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_B ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) .
Proof.
By Proposition 2.7 exactly one of A 𝐴 A italic_A or c ( A ) 𝑐 𝐴 c(A) italic_c ( italic_A ) begins with S 𝑆 S italic_S (the other one has to begin with T 𝑇 T italic_T ).
∎
Definition 2.10 .
For a polynomial f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] , we define the involution c ¯ f ( m , n ) := ( | f ( n ) | m , n ) assign subscript ¯ 𝑐 𝑓 𝑚 𝑛 𝑓 𝑛 𝑚 𝑛 \bar{c}_{f}(m,n):=(\frac{|f(n)|}{m},n) over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) := ( divide start_ARG | italic_f ( italic_n ) | end_ARG start_ARG italic_m end_ARG , italic_n ) . We call c ¯ f subscript ¯ 𝑐 𝑓 \bar{c}_{f} over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT the complement on 𝒟 f subscript 𝒟 𝑓 \mathcal{D}_{f} caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT since it sends m 𝑚 m italic_m to its complementary factor. Note that c ¯ f ( m , n ) subscript ¯ 𝑐 𝑓 𝑚 𝑛 \bar{c}_{f}(m,n) over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) is well-defined whenever m ≠ 0 𝑚 0 m\neq 0 italic_m ≠ 0 .
Definition 2.11 .
For a polynomial f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] , we define the left monoid action ( ⋅ ) : S L 2 ( 𝐍 0 ) × 𝒟 f → 𝒟 f : ⋅ → 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 subscript 𝒟 𝑓 subscript 𝒟 𝑓 (\cdot):SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\times\mathcal{D}_{f}\rightarrow\mathcal{D}_{f} ( ⋅ ) : italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) × caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT → caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT satisfying
S ⋅ ( m , n ) = ( m , m + n ) ⋅ 𝑆 𝑚 𝑛 𝑚 𝑚 𝑛 S\ \cdot\ (m,n)=(m,m+n) italic_S ⋅ ( italic_m , italic_n ) = ( italic_m , italic_m + italic_n )
T ⋅ ( m , n ) = c ¯ f ( S ⋅ c ¯ f ( m , n ) ) ⋅ 𝑇 𝑚 𝑛 subscript ¯ 𝑐 𝑓 ⋅ 𝑆 subscript ¯ 𝑐 𝑓 𝑚 𝑛 T\cdot(m,n)=\bar{c}_{f}(S\cdot\bar{c}_{f}(m,n)) italic_T ⋅ ( italic_m , italic_n ) = over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S ⋅ over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) )
Definition 2.12 .
We say F : S L 2 ( 𝐍 0 ) → 𝒟 f : 𝐹 → 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 subscript 𝒟 𝑓 F:SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\rightarrow\mathcal{D}_{f} italic_F : italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) → caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT is equivariant if for all A ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐴 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 A\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_A ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) we have
F ( S A ) = S ⋅ F ( A ) 𝐹 𝑆 𝐴 ⋅ 𝑆 𝐹 𝐴 F(SA)=S\cdot F(A) italic_F ( italic_S italic_A ) = italic_S ⋅ italic_F ( italic_A )
F ( T A ) = T ⋅ F ( A ) 𝐹 𝑇 𝐴 ⋅ 𝑇 𝐹 𝐴 F(TA)=T\cdot F(A) italic_F ( italic_T italic_A ) = italic_T ⋅ italic_F ( italic_A )
We will use the shorthand notations S ¯ ( m , n ) := S ⋅ ( m , n ) assign ¯ 𝑆 𝑚 𝑛 ⋅ 𝑆 𝑚 𝑛 \bar{S}(m,n):=S\cdot(m,n) over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( italic_m , italic_n ) := italic_S ⋅ ( italic_m , italic_n ) and T ¯ ( m , n ) := T ⋅ ( m , n ) assign ¯ 𝑇 𝑚 𝑛 ⋅ 𝑇 𝑚 𝑛 \bar{T}(m,n):=T\cdot(m,n) over¯ start_ARG italic_T end_ARG ( italic_m , italic_n ) := italic_T ⋅ ( italic_m , italic_n ) .
Throughout this paper, we use bar ¯ ¯ absent \ \bar{}\ over¯ start_ARG end_ARG to distinguish between functions on matrices and functions on pairs. A bar indicates that we are talking about functions on pairs. We will also write T ¯ f subscript ¯ 𝑇 𝑓 \bar{T}_{f} over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT when we wish to specify the polynomial f 𝑓 f italic_f from which c ¯ f subscript ¯ 𝑐 𝑓 \bar{c}_{f} over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT and therefore T ¯ f subscript ¯ 𝑇 𝑓 \bar{T}_{f} over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT is derived.
Proposition 2.13 .
For all f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] the set 𝒟 f subscript 𝒟 𝑓 \mathcal{D}_{f} caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT is mapped to itself by the functions S ¯ ¯ 𝑆 \bar{S} over¯ start_ARG italic_S end_ARG , c ¯ f subscript ¯ 𝑐 𝑓 \bar{c}_{f} over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , and T ¯ ¯ 𝑇 \bar{T} over¯ start_ARG italic_T end_ARG meaning that if ( m , n ) ∈ 𝒟 f 𝑚 𝑛 subscript 𝒟 𝑓 (m,n)\in\mathcal{D}_{f} ( italic_m , italic_n ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT then S ¯ ( m , n ) ∈ 𝒟 f ¯ 𝑆 𝑚 𝑛 subscript 𝒟 𝑓 \bar{S}(m,n)\in\mathcal{D}_{f} over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( italic_m , italic_n ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , c ¯ f ( m , n ) ∈ 𝒟 f subscript ¯ 𝑐 𝑓 𝑚 𝑛 subscript 𝒟 𝑓 \bar{c}_{f}(m,n)\in\mathcal{D}_{f} over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , and T ¯ ( m , n ) ∈ 𝒟 f ¯ 𝑇 𝑚 𝑛 subscript 𝒟 𝑓 \bar{T}(m,n)\in\mathcal{D}_{f} over¯ start_ARG italic_T end_ARG ( italic_m , italic_n ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT .
We omit the proof of Proposition 2.13 as it involves little more than writing out definitions.
To summarize, S ¯ ¯ 𝑆 \bar{S} over¯ start_ARG italic_S end_ARG doesn’t depend on f 𝑓 f italic_f , has infinite order, and preserves the first pair component m 𝑚 m italic_m . The complement c ¯ f subscript ¯ 𝑐 𝑓 \bar{c}_{f} over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT has order 2, depends on f 𝑓 f italic_f , and preserves the second pair component n 𝑛 n italic_n . T ¯ ¯ 𝑇 \bar{T} over¯ start_ARG italic_T end_ARG depends on f 𝑓 f italic_f , has infinite order, and doesn’t preserve either pair component.
Proposition 2.14 .
Let F : S L 2 ( 𝐍 0 ) → 𝒟 f : 𝐹 → 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 subscript 𝒟 𝑓 F:SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\rightarrow\mathcal{D}_{f} italic_F : italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) → caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT be a mapping satisfying
F ( S A ) = S ¯ ( F ( A ) ) 𝐹 𝑆 𝐴 ¯ 𝑆 𝐹 𝐴 F(SA)=\bar{S}\left(F(A)\right) italic_F ( italic_S italic_A ) = over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( italic_F ( italic_A ) )
F ( c ( A ) ) = c ¯ f ( F ( A ) ) 𝐹 𝑐 𝐴 subscript ¯ 𝑐 𝑓 𝐹 𝐴 F\left(c(A)\right)=\bar{c}_{f}\left(F(A)\right) italic_F ( italic_c ( italic_A ) ) = over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_F ( italic_A ) )
for all A ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐴 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 A\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_A ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) . Then F 𝐹 F italic_F is equivariant.
Proof.
Since T ¯ ( m , n ) = c ¯ f ( S ¯ ( c ¯ f ( m , n ) ) ) ¯ 𝑇 𝑚 𝑛 subscript ¯ 𝑐 𝑓 ¯ 𝑆 subscript ¯ 𝑐 𝑓 𝑚 𝑛 \bar{T}(m,n)=\bar{c}_{f}\left(\bar{S}\left(\bar{c}_{f}(m,n)\right)\right) over¯ start_ARG italic_T end_ARG ( italic_m , italic_n ) = over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) ) ) .
∎
It is easier to use Proposition 2.14 to check that a map F 𝐹 F italic_F is equivariant than to proceed straight from the definition.
Proposition 2.15 .
Each function in the families Φ = ( Φ β ) β ∈ 𝐍 0 Φ subscript subscript Φ 𝛽 𝛽 subscript 𝐍 0 \Phi=(\Phi_{\beta})_{\beta\in\mathbf{N}_{0}} roman_Φ = ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_β ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT and Ψ = ( Ψ β ) β ∈ 𝐍 0 Ψ subscript subscript Ψ 𝛽 𝛽 subscript 𝐍 0 \Psi=(\Psi_{\beta})_{\beta\in\mathbf{N}_{0}} roman_Ψ = ( roman_Ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_β ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is equivariant.
Proof.
We prove the result for the family Φ Φ \Phi roman_Φ . The proof for the family Ψ Ψ \Psi roman_Ψ is largely identical.
For,
A = ( a b c d ) ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐴 matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 A=\begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_A = ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT )
we check that, Φ β ( S A ) = S ¯ ( Φ β ( A ) ) subscript Φ 𝛽 𝑆 𝐴 ¯ 𝑆 subscript Φ 𝛽 𝐴 \Phi_{\beta}(SA)=\bar{S}(\Phi_{\beta}(A)) roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S italic_A ) = over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A ) ) and Φ β ( c ( A ) ) = c ¯ f ( Φ β ( A ) ) subscript Φ 𝛽 𝑐 𝐴 subscript ¯ 𝑐 𝑓 subscript Φ 𝛽 𝐴 \Phi_{\beta}\left(c(A)\right)=\bar{c}_{f}(\Phi_{\beta}(A)) roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_c ( italic_A ) ) = over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A ) ) and then use Proposition 2.14 to conclude that Φ β subscript Φ 𝛽 \Phi_{\beta} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT is equivariant.
Φ β ( S A ) subscript Φ 𝛽 𝑆 𝐴 \displaystyle\Phi_{\beta}(SA) roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S italic_A )
= Φ β [ ( 1 0 1 1 ) ( a b c d ) ] absent subscript Φ 𝛽 matrix matrix 1 0 1 1 matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 \displaystyle=\Phi_{\beta}\begin{bmatrix}\begin{pmatrix}1&0\\
1&1\\
\end{pmatrix}\begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}\end{bmatrix} = roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT [ start_ARG start_ROW start_CELL ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) end_CELL end_ROW end_ARG ]
= Φ β ( a b a + c b + d ) absent subscript Φ 𝛽 matrix 𝑎 𝑏 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 \displaystyle=\Phi_{\beta}\begin{pmatrix}a&b\\
a+c&b+d\\
\end{pmatrix} = roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_a + italic_c end_CELL start_CELL italic_b + italic_d end_CELL end_ROW end_ARG )
= ( a 2 + β a b + b 2 , a ( a + c ) + β b ( a + c ) + b ( b + d ) \displaystyle=(a^{2}+\beta ab+b^{2},\ a(a+c)+\beta b(a+c)+b(b+d) = ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_a ( italic_a + italic_c ) + italic_β italic_b ( italic_a + italic_c ) + italic_b ( italic_b + italic_d )
= ( a 2 + β a b + b 2 , ( a c + β b c + b d ) + ( a 2 + β a b + b 2 ) ) absent superscript 𝑎 2 𝛽 𝑎 𝑏 superscript 𝑏 2 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 superscript 𝑎 2 𝛽 𝑎 𝑏 superscript 𝑏 2 \displaystyle=(a^{2}+\beta ab+b^{2},\ (ac+\beta bc+bd)+(a^{2}+\beta ab+b^{2})) = ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , ( italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c + italic_b italic_d ) + ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) )
= S ¯ ( Φ β ( A ) ) absent ¯ 𝑆 subscript Φ 𝛽 𝐴 \displaystyle=\bar{S}(\Phi_{\beta}(A)) = over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A ) )
Φ β ( c ( A ) ) subscript Φ 𝛽 𝑐 𝐴 \displaystyle\Phi_{\beta}(c(A)) roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_c ( italic_A ) )
= Φ β ( d c b a ) absent subscript Φ 𝛽 matrix 𝑑 𝑐 𝑏 𝑎 \displaystyle=\Phi_{\beta}\begin{pmatrix}d&c\\
b&a\\
\end{pmatrix} = roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_d end_CELL start_CELL italic_c end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_b end_CELL start_CELL italic_a end_CELL end_ROW end_ARG )
= ( d 2 + β d c + c 2 , d b + β c b + c a ) absent superscript 𝑑 2 𝛽 𝑑 𝑐 superscript 𝑐 2 𝑑 𝑏 𝛽 𝑐 𝑏 𝑐 𝑎 \displaystyle=(d^{2}+\beta dc+c^{2},\ db+\beta cb+ca) = ( italic_d start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_d italic_c + italic_c start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_d italic_b + italic_β italic_c italic_b + italic_c italic_a )
= ( ϕ β ( a c + β b c + b d ) a 2 + β a b + b 2 , a c + β b c + b d ) absent subscript italic-ϕ 𝛽 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 superscript 𝑎 2 𝛽 𝑎 𝑏 superscript 𝑏 2 𝑎 𝑐 𝛽 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 \displaystyle=(\frac{\phi_{\beta}(ac+\beta bc+bd)}{a^{2}+\beta ab+b^{2}},ac+%
\beta bc+bd) = ( divide start_ARG italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c + italic_b italic_d ) end_ARG start_ARG italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_a italic_b + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG , italic_a italic_c + italic_β italic_b italic_c + italic_b italic_d )
= c ¯ f ( Φ β ( A ) ) absent subscript ¯ 𝑐 𝑓 subscript Φ 𝛽 𝐴 \displaystyle=\bar{c}_{f}(\Phi_{\beta}(A)) = over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A ) )
∎
We now define enumerable polynomials.
Definition 2.16 .
For a given f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] , we say 𝒟 f subscript 𝒟 𝑓 \mathcal{D}_{f} caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT can be enumerated by S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) if there exists an invertible, equivariant map F : S L 2 ( 𝐍 0 ) → 𝒟 f : 𝐹 → 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 subscript 𝒟 𝑓 F:SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\rightarrow\mathcal{D}_{f} italic_F : italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) → caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT . If 𝒟 f subscript 𝒟 𝑓 \mathcal{D}_{f} caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT can be enumerated by S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) , we say the polynomial f 𝑓 f italic_f is enumerable.
For Lemmas 2.17 and 2.19 as well as Corollary 2.18 , we assume that F : S L 2 ( 𝐍 0 ) → 𝒟 f : 𝐹 → 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 subscript 𝒟 𝑓 F:SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\rightarrow\mathcal{D}_{f} italic_F : italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) → caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT is an invertible, equivariant map for some enumerable polynomial f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] .
Lemma 2.17 .
The pair ( 0 , n ) ∉ 𝒟 f 0 𝑛 subscript 𝒟 𝑓 (0,n)\notin\mathcal{D}_{f} ( 0 , italic_n ) ∉ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT
for all n ∈ 𝐍 0 𝑛 subscript 𝐍 0 n\in\mathbf{N}_{0} italic_n ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT .
Proof.
Since F 𝐹 F italic_F is assumed to be invertible, it must be onto and so 𝐈𝐦 ( F ) = 𝒟 f 𝐈𝐦 𝐹 subscript 𝒟 𝑓 \mathbf{Im}(F)=\mathcal{D}_{f} bold_Im ( italic_F ) = caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT where 𝐈𝐦 ( F ) 𝐈𝐦 𝐹 \mathbf{Im}(F) bold_Im ( italic_F ) denotes the image of F 𝐹 F italic_F . Suppose towards a contradicition that ( 0 , n ) ∈ 𝐈𝐦 ( F ) 0 𝑛 𝐈𝐦 𝐹 (0,n)\in\mathbf{Im}(F) ( 0 , italic_n ) ∈ bold_Im ( italic_F ) i.e. that there exists a matrix A ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐴 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 A\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_A ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) such that F ( A ) = ( 0 , n ) 𝐹 𝐴 0 𝑛 F(A)=(0,n) italic_F ( italic_A ) = ( 0 , italic_n ) . Then F ( S A ) = S ¯ ( F ( A ) ) = ( 0 , n + 0 ) = F ( A ) 𝐹 𝑆 𝐴 ¯ 𝑆 𝐹 𝐴 0 𝑛 0 𝐹 𝐴 F(SA)=\bar{S}(F(A))=(0,n+0)=F(A) italic_F ( italic_S italic_A ) = over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( italic_F ( italic_A ) ) = ( 0 , italic_n + 0 ) = italic_F ( italic_A ) contradicting the one-to-one assumption on F 𝐹 F italic_F .
∎
Corollary 2.18 .
The polynomial f 𝑓 f italic_f is nonvanishing on 𝐍 0 subscript 𝐍 0 \mathbf{N}_{0} bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , i.e. f ( n ) ≠ 0 𝑓 𝑛 0 f(n)\neq 0 italic_f ( italic_n ) ≠ 0 for all n ∈ 𝐍 0 𝑛 subscript 𝐍 0 n\in\mathbf{N}_{0} italic_n ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT .
Proof.
Otherwise, there is an integer n 𝑛 n italic_n such that 0 = f ( n ) 0 𝑓 𝑛 0=f(n) 0 = italic_f ( italic_n ) and so 0 | f ( n ) 0\lvert f(n) 0 | italic_f ( italic_n ) which means ( 0 , n ) ∈ 𝒟 f 0 𝑛 subscript 𝒟 𝑓 (0,n)\in\mathcal{D}_{f} ( 0 , italic_n ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , contradicting the previous lemma.
∎
Lemma 2.19 .
F 𝐹 F italic_F sends the identity matrix I 𝐼 I italic_I to the pair ( 1 , 0 ) 1 0 (1,0) ( 1 , 0 ) .
Proof.
The pair ( | f ( 0 ) | , 0 ) ∈ 𝒟 f = 𝐈𝐦 ( F ) 𝑓 0 0 subscript 𝒟 𝑓 𝐈𝐦 𝐹 (|f(0)|,0)\in\mathcal{D}_{f}=\mathbf{Im}(F) ( | italic_f ( 0 ) | , 0 ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT = bold_Im ( italic_F ) . Then there exists a matrix A ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐴 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 A\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_A ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) such that F ( A ) = ( | f ( 0 ) | , 0 ) 𝐹 𝐴 𝑓 0 0 F(A)=(|f(0)|,0) italic_F ( italic_A ) = ( | italic_f ( 0 ) | , 0 ) . We will show that A = I 𝐴 𝐼 A=I italic_A = italic_I and | f ( 0 ) | = 1 𝑓 0 1 |f(0)|=1 | italic_f ( 0 ) | = 1 .
Suppose A = S B 𝐴 𝑆 𝐵 A=SB italic_A = italic_S italic_B for some B ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐵 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 B\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_B ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) . Then, F ( A ) = F ( S B ) = S ¯ ( F ( B ) ) = ( | f ( 0 ) | , 0 ) 𝐹 𝐴 𝐹 𝑆 𝐵 ¯ 𝑆 𝐹 𝐵 𝑓 0 0 F(A)=F(SB)=\bar{S}(F(B))=(|f(0)|,0) italic_F ( italic_A ) = italic_F ( italic_S italic_B ) = over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( italic_F ( italic_B ) ) = ( | italic_f ( 0 ) | , 0 ) . We rewrite F ( B ) := ( m , n ) ∈ 𝒟 f assign 𝐹 𝐵 𝑚 𝑛 subscript 𝒟 𝑓 F(B):=(m,n)\in\mathcal{D}_{f} italic_F ( italic_B ) := ( italic_m , italic_n ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT . Then S ¯ ( F ( B ) ) = ( m , n + m ) = ( | f ( 0 ) | , 0 ) ⟹ n < 0 ¯ 𝑆 𝐹 𝐵 𝑚 𝑛 𝑚 𝑓 0 0 𝑛 0 \bar{S}(F(B))=(m,n+m)=(|f(0)|,0)\implies n<0 over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( italic_F ( italic_B ) ) = ( italic_m , italic_n + italic_m ) = ( | italic_f ( 0 ) | , 0 ) ⟹ italic_n < 0 (since f 𝑓 f italic_f being nonvanishing implies | f ( 0 ) | > 0 𝑓 0 0 |f(0)|>0 | italic_f ( 0 ) | > 0 ) but this is a contradiction since n ∈ 𝐍 0 𝑛 subscript 𝐍 0 n\in\mathbf{N}_{0} italic_n ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT .
Suppose instead that c ( A ) = S B 𝑐 𝐴 𝑆 𝐵 c(A)=SB italic_c ( italic_A ) = italic_S italic_B for some B ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐵 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 B\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_B ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) . Then we have F ( c ( A ) ) = c ¯ f ( F ( A ) ) = ( | f ( 0 ) | | f ( 0 ) | , 0 ) = ( 1 , 0 ) 𝐹 𝑐 𝐴 subscript ¯ 𝑐 𝑓 𝐹 𝐴 𝑓 0 𝑓 0 0 1 0 F(c(A))=\bar{c}_{f}(F(A))=(\frac{|f(0)|}{|f(0)|},0)=(1,0) italic_F ( italic_c ( italic_A ) ) = over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_F ( italic_A ) ) = ( divide start_ARG | italic_f ( 0 ) | end_ARG start_ARG | italic_f ( 0 ) | end_ARG , 0 ) = ( 1 , 0 ) . So, F ( S B ) = ( 1 , 0 ) 𝐹 𝑆 𝐵 1 0 F(SB)=(1,0) italic_F ( italic_S italic_B ) = ( 1 , 0 ) . Write F ( B ) := ( m , n ) ∈ 𝒟 f assign 𝐹 𝐵 𝑚 𝑛 subscript 𝒟 𝑓 F(B):=(m,n)\in\mathcal{D}_{f} italic_F ( italic_B ) := ( italic_m , italic_n ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT . Then, F ( S B ) = S ¯ ( F ( B ) ) = ( m , m + n ) = ( 1 , 0 ) ⟹ n = − 1 𝐹 𝑆 𝐵 ¯ 𝑆 𝐹 𝐵 𝑚 𝑚 𝑛 1 0 𝑛 1 F(SB)=\bar{S}(F(B))=(m,m+n)=(1,0)\implies n=-1 italic_F ( italic_S italic_B ) = over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( italic_F ( italic_B ) ) = ( italic_m , italic_m + italic_n ) = ( 1 , 0 ) ⟹ italic_n = - 1 , a contradiction.
It follows from Proposition 2.9 that A = I 𝐴 𝐼 A=I italic_A = italic_I and therefore that F ( I ) = ( | f ( 0 ) | , 0 ) 𝐹 𝐼 𝑓 0 0 F(I)=(|f(0)|,0) italic_F ( italic_I ) = ( | italic_f ( 0 ) | , 0 ) . We also have F ( c ( I ) ) = c ¯ f ( F ( I ) ) 𝐹 𝑐 𝐼 subscript ¯ 𝑐 𝑓 𝐹 𝐼 F\left(c(I)\right)=\bar{c}_{f}\left(F(I)\right) italic_F ( italic_c ( italic_I ) ) = over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_F ( italic_I ) ) , and since c ( I ) = I 𝑐 𝐼 𝐼 c(I)=I italic_c ( italic_I ) = italic_I , we get F ( I ) = c ¯ f ( F ( I ) ) 𝐹 𝐼 subscript ¯ 𝑐 𝑓 𝐹 𝐼 F(I)=\bar{c}_{f}\left(F(I)\right) italic_F ( italic_I ) = over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_F ( italic_I ) ) . Finally we can write F ( I ) = ( | f ( 0 ) | , 0 ) = c ¯ f ( | f ( 0 ) | , 0 ) ) = ( | f ( 0 ) | | f ( 0 ) | , 0 ) = ( 1 , 0 ) F(I)=(|f(0)|,0)=\bar{c}_{f}(|f(0)|,0))=(\frac{|f(0)|}{|f(0)|},0)=(1,0) italic_F ( italic_I ) = ( | italic_f ( 0 ) | , 0 ) = over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( | italic_f ( 0 ) | , 0 ) ) = ( divide start_ARG | italic_f ( 0 ) | end_ARG start_ARG | italic_f ( 0 ) | end_ARG , 0 ) = ( 1 , 0 ) .
∎
We can now prove the uniqueness of invertible, equivariant maps.
Proposition 2.20 .
Suppose F 𝐹 F italic_F and F ′ superscript 𝐹 ′ F^{\prime} italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT are both invertible, equivariant maps into the set 𝒟 f subscript 𝒟 𝑓 \mathcal{D}_{f} caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT derived from the same polynomial f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] . Then F = F ′ 𝐹 superscript 𝐹 ′ F=F^{\prime} italic_F = italic_F start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT .
Proof.
Since the matrices S 𝑆 S italic_S and T 𝑇 T italic_T freely generate the monoid S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) , we see that an equivariant map F 𝐹 F italic_F is uniquely determined by where it sends the identity matrix. However, we proved that an invertible, equivariant map F 𝐹 F italic_F necessarily sends the identity matrix I 𝐼 I italic_I to the pair ( 1 , 0 ) 1 0 (1,0) ( 1 , 0 ) . The conclusion follows.
∎
The uniqueness of invertible, equivariant maps motivates the following definition
Definition 2.21 .
For a polynomial f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] we let F ^ f : S L 2 ( 𝐍 0 ) → 𝒟 f : subscript ^ 𝐹 𝑓 → 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 subscript 𝒟 𝑓 \hat{F}_{f}:SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\rightarrow\mathcal{D}_{f} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT : italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) → caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT denote the equivariant map satisfying F ^ f ( I ) = ( 1 , 0 ) subscript ^ 𝐹 𝑓 𝐼 1 0 \hat{F}_{f}(I)=(1,0) over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_I ) = ( 1 , 0 ) .
Note that we do not require F ^ f subscript ^ 𝐹 𝑓 \hat{F}_{f} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT to be invertible. Whenever a polynomial f 𝑓 f italic_f is enumerable, F ^ f subscript ^ 𝐹 𝑓 \hat{F}_{f} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT is automatically forced to be invertible by the uniqueness of equivariant, invertible maps. However, it is not hard to see that F ^ f : S L 2 ( 𝐍 0 ) → 𝒟 f : subscript ^ 𝐹 𝑓 → 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 subscript 𝒟 𝑓 \hat{F}_{f}:SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\rightarrow\mathcal{D}_{f} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT : italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) → caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT will more generally be well-defined for polynomials f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] that are nonvanishing on 𝐍 0 subscript 𝐍 0 \mathbf{N}_{0} bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT .
We can write down the first few rows of the general binary tree generated by F ^ f subscript ^ 𝐹 𝑓 \hat{F}_{f} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT through applying S ¯ ¯ 𝑆 \bar{S} over¯ start_ARG italic_S end_ARG as the left child and T ¯ f subscript ¯ 𝑇 𝑓 \bar{T}_{f} over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT as the right child
( 1 , 0 ) 1 0 (1,0) ( 1 , 0 ) S ¯ ( 1 , 0 ) ¯ 𝑆 1 0 \bar{S}(1,0) over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( 1 , 0 ) S ¯ 2 ( 1 , 0 ) superscript ¯ 𝑆 2 1 0 \bar{S}^{2}(1,0) over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 , 0 ) S ¯ T ¯ f ( 1 , 0 ) ¯ 𝑆 subscript ¯ 𝑇 𝑓 1 0 \bar{S}\bar{T}_{f}(1,0) over¯ start_ARG italic_S end_ARG over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( 1 , 0 ) T ¯ f ( 1 , 0 ) subscript ¯ 𝑇 𝑓 1 0 \bar{T}_{f}(1,0) over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( 1 , 0 ) T ¯ f S ¯ ( 1 , 0 ) subscript ¯ 𝑇 𝑓 ¯ 𝑆 1 0 \bar{T}_{f}\bar{S}(1,0) over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( 1 , 0 ) T ¯ f 2 ( 1 , 0 ) superscript subscript ¯ 𝑇 𝑓 2 1 0 \bar{T}_{f}^{2}(1,0) over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 , 0 )
We can evaluate each composition and write each pair in terms of f 𝑓 f italic_f .
( 1 , 0 ) 1 0 (1,0) ( 1 , 0 ) ( 1 , 1 ) 1 1 (1,1) ( 1 , 1 ) ( 1 , 2 ) 1 2 (1,2) ( 1 , 2 ) ( | f ( 1 + | f ( 1 ) | ) | f ( 1 ) | , 1 + | f ( 1 ) | ) \left(\frac{|f(1+|f(1)|)}{|f(1)|},1+|f(1)|\right) ( divide start_ARG | italic_f ( 1 + | italic_f ( 1 ) | ) end_ARG start_ARG | italic_f ( 1 ) | end_ARG , 1 + | italic_f ( 1 ) | ) ( | f ( 1 ) | , 1 ) 𝑓 1 1 \left(|f(1)|,1\right) ( | italic_f ( 1 ) | , 1 ) ( | f ( 1 ) | , 1 + | f ( 1 ) | ) 𝑓 1 1 𝑓 1 \left(|f(1)|,1+|f(1)|\right) ( | italic_f ( 1 ) | , 1 + | italic_f ( 1 ) | ) ( | f ( 2 ) | , 2 ) 𝑓 2 2 \left(|f(2)|,2\right) ( | italic_f ( 2 ) | , 2 )
Notice that the ”boundary” of the binary tree enumerating F ^ f subscript ^ 𝐹 𝑓 \hat{F}_{f} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT will be ( 1 , n ) 1 𝑛 (1,n) ( 1 , italic_n ) on the left and ( | f ( n ) | , n ) 𝑓 𝑛 𝑛 (|f(n)|,n) ( | italic_f ( italic_n ) | , italic_n ) on the right. This corresponds to the trivial factorizations of 𝒟 f subscript 𝒟 𝑓 \mathcal{D}_{f} caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , namely those of the form | f ( n ) | = 1 × | f ( n ) | 𝑓 𝑛 1 𝑓 𝑛 |f(n)|=1\times|f(n)| | italic_f ( italic_n ) | = 1 × | italic_f ( italic_n ) | . The interior of the tree (i.e. all the pairs not in the boundary) correspond to the nontrivial factorizations of the tree (i.e. where neither m 𝑚 m italic_m nor | f ( n ) | m 𝑓 𝑛 𝑚 \frac{|f(n)|}{m} divide start_ARG | italic_f ( italic_n ) | end_ARG start_ARG italic_m end_ARG equals 1 1 1 1 ). We have previously remarked that the interior of the S , T 𝑆 𝑇
S,T italic_S , italic_T tree enumeration for S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) will be the semigroup S L 2 ( 𝐍 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 𝐍 SL_{2}(\mathbf{N}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N ) . Thus, nontrivial factorizations of f ( n ) 𝑓 𝑛 f(n) italic_f ( italic_n ) for f 𝑓 f italic_f enumerable and n ∈ 𝐍 0 𝑛 subscript 𝐍 0 n\in\mathbf{N}_{0} italic_n ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT will correspond to matrices in S L 2 ( 𝐍 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 𝐍 SL_{2}(\mathbf{N}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N ) .
Lemma 2.22 .
Suppose that f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] is enumerable. Then | f ( 1 ) | 𝑓 1 |f(1)| | italic_f ( 1 ) | , | f ( 2 ) | 𝑓 2 |f(2)| | italic_f ( 2 ) | , and | f ( | f ( 1 ) | ) | 𝑓 𝑓 1 |f(|f(1)|)| | italic_f ( | italic_f ( 1 ) | ) | are prime.
Proof.
We show that | f ( 1 ) | 𝑓 1 |f(1)| | italic_f ( 1 ) | , | f ( 2 ) | 𝑓 2 |f(2)| | italic_f ( 2 ) | , and | f ( | f ( 1 ) | ) | 𝑓 𝑓 1 |f(|f(1)|)| | italic_f ( | italic_f ( 1 ) | ) | do not appear in the interior of the tree for F ^ f subscript ^ 𝐹 𝑓 \hat{F}_{f} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT . From the definition of c ¯ f subscript ¯ 𝑐 𝑓 \bar{c}_{f} over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT we see that the F ^ f subscript ^ 𝐹 𝑓 \hat{F}_{f} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT generalized divisor pair tree will be symmetric in the second component. From the definition of S ¯ ¯ 𝑆 \bar{S} over¯ start_ARG italic_S end_ARG and f 𝑓 f italic_f being nonvanishing, we have that children pairs must have a strictly larger second component than their parent. As a result, 1 + | f ( 1 ) | 1 𝑓 1 1+|f(1)| 1 + | italic_f ( 1 ) | is the smallest second component on the interior of the tree, and since 1 < 1 + | f ( 1 ) | 1 1 𝑓 1 1<1+|f(1)| 1 < 1 + | italic_f ( 1 ) | , we have that | f ( 1 ) | 𝑓 1 |f(1)| | italic_f ( 1 ) | only has a nontrivial factorization on the tree. Since f 𝑓 f italic_f is enumerable, which of course means that F ^ f subscript ^ 𝐹 𝑓 \hat{F}_{f} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT is invertible, we have that | f ( 1 ) | 𝑓 1 |f(1)| | italic_f ( 1 ) | has no nontrivial factorizations in general, and so it must be prime. Similarly, since | f ( 1 ) | < 1 + | f ( 1 ) | 𝑓 1 1 𝑓 1 |f(1)|<1+|f(1)| | italic_f ( 1 ) | < 1 + | italic_f ( 1 ) | , we find that | f ( | f ( 1 ) | ) | 𝑓 𝑓 1 |f(|f(1)|)| | italic_f ( | italic_f ( 1 ) | ) | is prime. Since F ^ f subscript ^ 𝐹 𝑓 \hat{F}_{f} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT is one-to-one, 1 < | f ( 1 ) | 1 𝑓 1 1<|f(1)| 1 < | italic_f ( 1 ) | (otherwise ( 1 , 1 ) 1 1 (1,1) ( 1 , 1 ) appears twice on the second row). Then, 2 < 1 + | f ( 1 ) | 2 1 𝑓 1 2<1+|f(1)| 2 < 1 + | italic_f ( 1 ) | . Thus, | f ( 2 ) | 𝑓 2 |f(2)| | italic_f ( 2 ) | must also be prime.
∎
Lemma 2.23 .
Let f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] be nonvanishing on 𝐍 0 subscript 𝐍 0 \mathbf{N}_{0} bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT so that F ^ f subscript ^ 𝐹 𝑓 \hat{F}_{f} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT is well-defined. Then F ^ f ( A ) = F ^ ( − f ) ( A ) subscript ^ 𝐹 𝑓 𝐴 subscript ^ 𝐹 𝑓 𝐴 \hat{F}_{f}(A)=\hat{F}_{(-f)}(A) over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A ) = over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ( - italic_f ) end_POSTSUBSCRIPT ( italic_A ) for all matrices A ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐴 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 A\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_A ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) .
Proof.
F ^ f subscript ^ 𝐹 𝑓 \hat{F}_{f} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT is determined by S ¯ ¯ 𝑆 \bar{S} over¯ start_ARG italic_S end_ARG (which is independent of f 𝑓 f italic_f ) and c ¯ f ( m , n ) = ( | f ( n ) | m , n ) = ( | − f ( n ) | m , n ) = c ¯ ( − f ) ( m , n ) subscript ¯ 𝑐 𝑓 𝑚 𝑛 𝑓 𝑛 𝑚 𝑛 𝑓 𝑛 𝑚 𝑛 subscript ¯ 𝑐 𝑓 𝑚 𝑛 \bar{c}_{f}(m,n)=(\frac{|f(n)|}{m},n)=(\frac{|-f(n)|}{m},n)=\bar{c}_{(-f)}(m,n) over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) = ( divide start_ARG | italic_f ( italic_n ) | end_ARG start_ARG italic_m end_ARG , italic_n ) = ( divide start_ARG | - italic_f ( italic_n ) | end_ARG start_ARG italic_m end_ARG , italic_n ) = over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ( - italic_f ) end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) . Since F ^ f ( I ) = ( 1 , 0 ) subscript ^ 𝐹 𝑓 𝐼 1 0 \hat{F}_{f}(I)=(1,0) over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_I ) = ( 1 , 0 ) , the two functions must be the same at every matrix.
∎
Lemma 2.23 allows us to consider f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] up to multiples of { ± 1 } plus-or-minus 1 \{\pm 1\} { ± 1 } . Note that one of f 𝑓 f italic_f or − f 𝑓 -f - italic_f must have a positive leading coefficient and so we may restrict our focus to polynomials f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] with positive leading coefficients throughout the classification.
We can finally state the classification result which will be proved in the following section. Recall that we defined ϕ β ( n ) = n 2 + β n + 1 subscript italic-ϕ 𝛽 𝑛 superscript 𝑛 2 𝛽 𝑛 1 \phi_{\beta}(n)=n^{2}+\beta n+1 italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) = italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_n + 1 and ψ β ( n ) = n 2 + β n − 1 subscript 𝜓 𝛽 𝑛 superscript 𝑛 2 𝛽 𝑛 1 \psi_{\beta}(n)=n^{2}+\beta n-1 italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT italic_β end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) = italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_β italic_n - 1 .
Theorem 2.24 .
Suppose that f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] is enumerable and, without loss of generality, that f 𝑓 f italic_f has a positive leading coefficient. Then
f ∈ { ϕ 0 , ϕ 1 , ψ 2 , ϕ 3 } 𝑓 subscript italic-ϕ 0 subscript italic-ϕ 1 subscript 𝜓 2 subscript italic-ϕ 3 f\in\{\phi_{0},\ \phi_{1},\ \psi_{2},\ \phi_{3}\} italic_f ∈ { italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT }
with F ^ ϕ 0 = Φ 0 , F ^ ϕ 1 = Φ 1 , F ^ ψ 2 = Ψ 2 formulae-sequence subscript ^ 𝐹 subscript italic-ϕ 0 subscript Φ 0 formulae-sequence subscript ^ 𝐹 subscript italic-ϕ 1 subscript Φ 1 subscript ^ 𝐹 subscript 𝜓 2 subscript Ψ 2 \hat{F}_{\phi_{0}}=\Phi_{0},\ \hat{F}_{\phi_{1}}=\Phi_{1},\ \hat{F}_{\psi_{2}}%
=\Psi_{2} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = roman_Ψ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , and F ^ ϕ 3 = Φ 3 subscript ^ 𝐹 subscript italic-ϕ 3 subscript Φ 3 \hat{F}_{\phi_{3}}=\Phi_{3} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT .
4 Some examples
Theorem 4.1 .
Let τ ( n ) 𝜏 𝑛 \tau(n) italic_τ ( italic_n ) denote the divisor counting function. Then for n ∈ 𝐍 0 𝑛 subscript 𝐍 0 n\in\mathbf{N}_{0} italic_n ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT
# { ( a b c d ) ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) : a c + b d = n } # conditional-set matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 𝑛 \displaystyle\#\left\{\begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}):ac+bd=n\right\} # { ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) : italic_a italic_c + italic_b italic_d = italic_n }
= τ ( n 2 + 1 ) absent 𝜏 superscript 𝑛 2 1 \displaystyle=\tau(n^{2}+1) = italic_τ ( italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 )
# { ( a b c d ) ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) : a c + b c + b d = n } # conditional-set matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 𝑎 𝑐 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 𝑛 \displaystyle\#\left\{\begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}):ac+bc+bd=n\right\} # { ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) : italic_a italic_c + italic_b italic_c + italic_b italic_d = italic_n }
= τ ( n 2 + n + 1 ) absent 𝜏 superscript 𝑛 2 𝑛 1 \displaystyle=\tau(n^{2}+n+1) = italic_τ ( italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_n + 1 )
# { ( a b c d ) ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) : a c + 3 b c + b d = n } # conditional-set matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 𝑎 𝑐 3 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 𝑛 \displaystyle\#\left\{\begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}):ac+3bc+bd=n\right\} # { ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) : italic_a italic_c + 3 italic_b italic_c + italic_b italic_d = italic_n }
= τ ( n 2 + 3 n + 1 ) absent 𝜏 superscript 𝑛 2 3 𝑛 1 \displaystyle=\tau(n^{2}+3n+1) = italic_τ ( italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 3 italic_n + 1 )
# { ( a b c d ) ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) : max { a c , b d } + 2 b c − min { a c , b d } = n } # conditional-set matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 2 𝑏 𝑐 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 𝑛 \displaystyle\#\left\{\begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}):\max\{ac,bd\}+2bc-\min\{ac,bd\}=n\right\} # { ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) : roman_max { italic_a italic_c , italic_b italic_d } + 2 italic_b italic_c - roman_min { italic_a italic_c , italic_b italic_d } = italic_n }
= τ ( n 2 + 2 n − 1 ) absent 𝜏 superscript 𝑛 2 2 𝑛 1 \displaystyle=\tau(n^{2}+2n-1) = italic_τ ( italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 2 italic_n - 1 )
Proof.
This follows immediately from our proof that every f ∈ { ϕ 0 , ϕ 1 , ψ 2 , ϕ 3 } 𝑓 subscript italic-ϕ 0 subscript italic-ϕ 1 subscript 𝜓 2 subscript italic-ϕ 3 f\in\{\phi_{0},\phi_{1},\psi_{2},\phi_{3}\} italic_f ∈ { italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT } is enumerated by its corresponding function in the families Φ Φ \Phi roman_Φ or Ψ Ψ \Psi roman_Ψ .
∎
Restricting to the interior of S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) , namely to the set S L 2 ( 𝐍 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 𝐍 SL_{2}(\mathbf{N}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N ) (which corresponds to nontrivial factorization pairs) we show
Corollary 4.2 .
ϕ 0 ( n ) = n 2 + 1 subscript italic-ϕ 0 𝑛 superscript 𝑛 2 1 \phi_{0}(n)=n^{2}+1 italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) = italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 is prime ⇔ ∄ ( a b c d ) ∈ S L 2 ( 𝐍 ) iff absent not-exists matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 𝑆 subscript 𝐿 2 𝐍 \iff\nexists\begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}\in SL_{2}(\mathbf{N}) ⇔ ∄ ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N ) such that a c + b d = n 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 𝑛 ac+bd=n italic_a italic_c + italic_b italic_d = italic_n
ϕ 1 ( n ) = n 2 + n + 1 subscript italic-ϕ 1 𝑛 superscript 𝑛 2 𝑛 1 \phi_{1}(n)=n^{2}+n+1 italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) = italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_n + 1 is prime ⇔ ∄ ( a b c d ) ∈ S L 2 ( 𝐍 ) iff absent not-exists matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 𝑆 subscript 𝐿 2 𝐍 \iff\nexists\begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}\in SL_{2}(\mathbf{N}) ⇔ ∄ ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N ) such that a c + b c + b d = n 𝑎 𝑐 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 𝑛 ac+bc+bd=n italic_a italic_c + italic_b italic_c + italic_b italic_d = italic_n
ψ 2 ( n ) = n 2 + 2 n − 1 subscript 𝜓 2 𝑛 superscript 𝑛 2 2 𝑛 1 \psi_{2}(n)=n^{2}+2n-1 italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) = italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 2 italic_n - 1 is prime ⇔ ∄ ( a b c d ) ∈ S L 2 ( 𝐍 ) iff absent not-exists matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 𝑆 subscript 𝐿 2 𝐍 \iff\nexists\begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}\in SL_{2}(\mathbf{N}) ⇔ ∄ ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N ) such that max { a c , b d } + 2 b c − min { a c , b d } = n 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 2 𝑏 𝑐 𝑎 𝑐 𝑏 𝑑 𝑛 \max\{ac,bd\}+2bc-\min\{ac,bd\}=n roman_max { italic_a italic_c , italic_b italic_d } + 2 italic_b italic_c - roman_min { italic_a italic_c , italic_b italic_d } = italic_n
ϕ 3 ( n ) = n 2 + 3 n + 1 subscript italic-ϕ 3 𝑛 superscript 𝑛 2 3 𝑛 1 \phi_{3}(n)=n^{2}+3n+1 italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) = italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 3 italic_n + 1 is prime ⇔ ∄ ( a b c d ) ∈ S L 2 ( 𝐍 ) iff absent not-exists matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 𝑆 subscript 𝐿 2 𝐍 \iff\nexists\begin{pmatrix}a&b\\
c&d\\
\end{pmatrix}\in SL_{2}(\mathbf{N}) ⇔ ∄ ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL start_CELL italic_d end_CELL end_ROW end_ARG ) ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N ) such that a c + 3 b c + b d = n 𝑎 𝑐 3 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 𝑛 ac+3bc+bd=n italic_a italic_c + 3 italic_b italic_c + italic_b italic_d = italic_n
For a given ( m , n ) ∈ 𝒟 f 𝑚 𝑛 subscript 𝒟 𝑓 (m,n)\in\mathcal{D}_{f} ( italic_m , italic_n ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT , we describe the procedure for computing F ^ f − 1 ( m , n ) ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) superscript subscript ^ 𝐹 𝑓 1 𝑚 𝑛 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 \hat{F}_{f}^{-1}(m,n)\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m , italic_n ) ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) .
Algorithm 4.3 .
Let f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] be enumerable and let ( m , n ) ∈ 𝒟 f 𝑚 𝑛 subscript 𝒟 𝑓 (m,n)\in\mathcal{D}_{f} ( italic_m , italic_n ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT . To find F ^ f − 1 ( m , n ) ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) superscript subscript ^ 𝐹 𝑓 1 𝑚 𝑛 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 \hat{F}_{f}^{-1}(m,n)\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m , italic_n ) ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) apply the following steps
1.
While ( m , n ) ≠ ( 1 , 0 ) do: ( m , n ) → c ¯ f S ¯ − ⌊ n m ⌋ ( m , n ) While 𝑚 𝑛 1 0 do: 𝑚 𝑛 → subscript ¯ 𝑐 𝑓 superscript ¯ 𝑆 𝑛 𝑚 𝑚 𝑛 \text{While }(m,n)\neq(1,0)\text{ do: }(m,n)\rightarrow\bar{c}_{f}\bar{S}^{-%
\lfloor\frac{n}{m}\rfloor}(m,n) While ( italic_m , italic_n ) ≠ ( 1 , 0 ) do: ( italic_m , italic_n ) → over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT - ⌊ divide start_ARG italic_n end_ARG start_ARG italic_m end_ARG ⌋ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m , italic_n ) .
2.
Record the steps − ⌊ n m ⌋ 𝑛 𝑚 -\lfloor\frac{n}{m}\rfloor - ⌊ divide start_ARG italic_n end_ARG start_ARG italic_m end_ARG ⌋ to find the unique sequence of S ¯ , c ¯ f ¯ 𝑆 subscript ¯ 𝑐 𝑓
\bar{S},\bar{c}_{f} over¯ start_ARG italic_S end_ARG , over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT that generates ( m , n ) 𝑚 𝑛 (m,n) ( italic_m , italic_n ) .
3.
Convert this into a sequence of S 𝑆 S italic_S and T f subscript 𝑇 𝑓 T_{f} italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT using the relation T ¯ f = c ¯ f ∘ S ¯ ∘ c ¯ f subscript ¯ 𝑇 𝑓 subscript ¯ 𝑐 𝑓 ¯ 𝑆 subscript ¯ 𝑐 𝑓 \bar{T}_{f}=\bar{c}_{f}\circ\bar{S}\circ\bar{c}_{f} over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT = over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ∘ over¯ start_ARG italic_S end_ARG ∘ over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT . If necessary, change ( 1 , 0 ) 1 0 (1,0) ( 1 , 0 ) to c ¯ f ( 1 , 0 ) subscript ¯ 𝑐 𝑓 1 0 \bar{c}_{f}(1,0) over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( 1 , 0 ) .
4.
Convert this into a sequence of S 𝑆 S italic_S and T 𝑇 T italic_T .
5.
Example 4.4 .
As a demonstration of Algorithm 4.3 , we do an inverse calculation.
We take one of the enumerable polynomials, say ϕ 1 ( n ) = n 2 + n + 1 subscript italic-ϕ 1 𝑛 superscript 𝑛 2 𝑛 1 \phi_{1}(n)=n^{2}+n+1 italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) = italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_n + 1 . Then ϕ 1 ( 100 ) = 10101 subscript italic-ϕ 1 100 10101 \phi_{1}(100)=10101 italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( 100 ) = 10101 . One can check that 37 | 10101 37\ \lvert\ 10101 37 | 10101 and so, ( 37 , 100 ) ∈ 𝒟 ϕ 1 37 100 subscript 𝒟 subscript italic-ϕ 1 (37,100)\in\mathcal{D}_{\phi_{1}} ( 37 , 100 ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . We know from the uniqueness of invertible, equivariant maps, that F ^ ϕ 1 = Φ 1 subscript ^ 𝐹 subscript italic-ϕ 1 subscript Φ 1 \hat{F}_{\phi_{1}}=\Phi_{1} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT . Let us compute Φ 1 − 1 ( 37 , 100 ) superscript subscript Φ 1 1 37 100 \Phi_{1}^{-1}(37,100) roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( 37 , 100 ) .
The first step is to reduce ( 37 , 100 ) 37 100 (37,100) ( 37 , 100 ) to the root pair ( 1 , 0 ) 1 0 (1,0) ( 1 , 0 ) via the operations S ¯ − 1 superscript ¯ 𝑆 1 \bar{S}^{-1} over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT and c ¯ f subscript ¯ 𝑐 𝑓 \bar{c}_{f} over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT . We record the intermediate steps.
S ¯ − 2 ( 37 , 100 ) = ( 37 , 100 − 2 × 37 ) = ( 37 , 26 ) superscript ¯ 𝑆 2 37 100 37 100 2 37 37 26 \bar{S}^{-2}(37,100)=(37,100-2\times 37)=(37,26) over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( 37 , 100 ) = ( 37 , 100 - 2 × 37 ) = ( 37 , 26 )
c ¯ f ( 37 , 26 ) = ( 26 2 + 26 + 1 37 , 26 ) = ( 19 , 26 ) subscript ¯ 𝑐 𝑓 37 26 superscript 26 2 26 1 37 26 19 26 \bar{c}_{f}(37,26)=(\frac{26^{2}+26+1}{37},26)=(19,26) over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( 37 , 26 ) = ( divide start_ARG 26 start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 26 + 1 end_ARG start_ARG 37 end_ARG , 26 ) = ( 19 , 26 ) .
S ¯ − 1 ( 19 , 26 ) = ( 19 , 7 ) superscript ¯ 𝑆 1 19 26 19 7 \bar{S}^{-1}(19,26)=(19,7) over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( 19 , 26 ) = ( 19 , 7 ) .
c ¯ f ( 19 , 7 ) = ( 3 , 7 ) subscript ¯ 𝑐 𝑓 19 7 3 7 \bar{c}_{f}(19,7)=(3,7) over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( 19 , 7 ) = ( 3 , 7 )
S ¯ − 2 ( 3 , 7 ) = ( 3 , 1 ) superscript ¯ 𝑆 2 3 7 3 1 \bar{S}^{-2}(3,7)=(3,1) over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( 3 , 7 ) = ( 3 , 1 )
c ¯ f ( 3 , 1 ) = ( 1 , 1 ) subscript ¯ 𝑐 𝑓 3 1 1 1 \bar{c}_{f}(3,1)=(1,1) over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( 3 , 1 ) = ( 1 , 1 )
S ¯ − 1 ( 1 , 1 ) = ( 1 , 0 ) superscript ¯ 𝑆 1 1 1 1 0 \bar{S}^{-1}(1,1)=(1,0) over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 , 1 ) = ( 1 , 0 )
and we are done. Note that each pair we went through along the way belongs to the set 𝒟 ϕ 1 subscript 𝒟 subscript italic-ϕ 1 \mathcal{D}_{\phi_{1}} caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT (by Proposition 2.13 ). Now, since we found that
( 1 , 0 ) = S ¯ − 1 c ¯ f S ¯ − 2 c ¯ f S ¯ − 1 c ¯ f S ¯ − 2 ( 37 , 100 ) 1 0 superscript ¯ 𝑆 1 subscript ¯ 𝑐 𝑓 superscript ¯ 𝑆 2 subscript ¯ 𝑐 𝑓 superscript ¯ 𝑆 1 subscript ¯ 𝑐 𝑓 superscript ¯ 𝑆 2 37 100 (1,0)=\bar{S}^{-1}\bar{c}_{f}\bar{S}^{-2}\bar{c}_{f}\bar{S}^{-1}\bar{c}_{f}%
\bar{S}^{-2}(37,100) ( 1 , 0 ) = over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( 37 , 100 )
we apply S ¯ ¯ 𝑆 \bar{S} over¯ start_ARG italic_S end_ARG and c ¯ f subscript ¯ 𝑐 𝑓 \bar{c}_{f} over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT on the right i.e. undo the inverses to get
( 37 , 100 ) = S ¯ 2 c ¯ f S ¯ c ¯ f S ¯ 2 c ¯ f S ¯ ( 1 , 0 ) = S ¯ 2 c ¯ f S ¯ c ¯ f S ¯ 2 c ¯ f S ¯ c ¯ f ( 1 , 0 ) 37 100 superscript ¯ 𝑆 2 subscript ¯ 𝑐 𝑓 ¯ 𝑆 subscript ¯ 𝑐 𝑓 superscript ¯ 𝑆 2 subscript ¯ 𝑐 𝑓 ¯ 𝑆 1 0 superscript ¯ 𝑆 2 subscript ¯ 𝑐 𝑓 ¯ 𝑆 subscript ¯ 𝑐 𝑓 superscript ¯ 𝑆 2 subscript ¯ 𝑐 𝑓 ¯ 𝑆 subscript ¯ 𝑐 𝑓 1 0 (37,100)=\bar{S}^{2}\bar{c}_{f}\bar{S}\bar{c}_{f}\bar{S}^{2}\bar{c}_{f}\bar{S}%
(1,0)=\bar{S}^{2}\bar{c}_{f}\bar{S}\bar{c}_{f}\bar{S}^{2}\bar{c}_{f}\bar{S}%
\bar{c}_{f}(1,0) ( 37 , 100 ) = over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( 1 , 0 ) = over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( 1 , 0 )
Note we added an extra c ¯ f subscript ¯ 𝑐 𝑓 \bar{c}_{f} over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT on the far-right, which is allowed since c ¯ f ( 1 , 0 ) = ( 1 , 0 ) subscript ¯ 𝑐 𝑓 1 0 1 0 \bar{c}_{f}(1,0)=(1,0) over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( 1 , 0 ) = ( 1 , 0 ) .
( 37 , 100 ) = S ¯ 2 T ¯ f S ¯ 2 T ¯ f ( 1 , 0 ) 37 100 superscript ¯ 𝑆 2 subscript ¯ 𝑇 𝑓 superscript ¯ 𝑆 2 subscript ¯ 𝑇 𝑓 1 0 (37,100)=\bar{S}^{2}\bar{T}_{f}\bar{S}^{2}\bar{T}_{f}(1,0) ( 37 , 100 ) = over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( 1 , 0 )
We can now find the corresponding matrix in S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT )
Φ 1 − 1 ( 37 , 100 ) = Φ 1 − 1 ( S ¯ 2 T ¯ f S ¯ 2 T ¯ f ( 1 , 0 ) ) = S 2 T S 2 T ( I ) superscript subscript Φ 1 1 37 100 superscript subscript Φ 1 1 superscript ¯ 𝑆 2 subscript ¯ 𝑇 𝑓 superscript ¯ 𝑆 2 subscript ¯ 𝑇 𝑓 1 0 superscript 𝑆 2 𝑇 superscript 𝑆 2 𝑇 𝐼 \Phi_{1}^{-1}(37,100)=\Phi_{1}^{-1}(\bar{S}^{2}\bar{T}_{f}\bar{S}^{2}\bar{T}_{%
f}(1,0))=S^{2}TS^{2}T(I) roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( 37 , 100 ) = roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( 1 , 0 ) ) = italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_T italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_T ( italic_I )
Now compute the matrix product.
S 2 T S 2 T = ( 3 4 8 11 ) ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) superscript 𝑆 2 𝑇 superscript 𝑆 2 𝑇 matrix 3 4 8 11 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 S^{2}TS^{2}T=\begin{pmatrix}3&4\\
8&11\\
\end{pmatrix}\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_T italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT italic_T = ( start_ARG start_ROW start_CELL 3 end_CELL start_CELL 4 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 8 end_CELL start_CELL 11 end_CELL end_ROW end_ARG ) ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT )
Indeed, ( a 2 + a b + b 2 , a c + b c + b d ) = ( 37 , 100 ) superscript 𝑎 2 𝑎 𝑏 superscript 𝑏 2 𝑎 𝑐 𝑏 𝑐 𝑏 𝑑 37 100 (a^{2}+ab+b^{2},ac+bc+bd)=(37,100) ( italic_a start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + italic_a italic_b + italic_b start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT , italic_a italic_c + italic_b italic_c + italic_b italic_d ) = ( 37 , 100 ) .
We can also find the Φ Φ \Phi roman_Φ and Ψ Ψ \Psi roman_Ψ family ”relatives” of the pair ( 37 , 100 ) ∈ 𝒟 ϕ 1 37 100 subscript 𝒟 subscript italic-ϕ 1 (37,100)\in\mathcal{D}_{\phi_{1}} ( 37 , 100 ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT which all correspond to the same matrix in S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) .
Φ 0 ( 3 4 8 11 ) = ( 25 , 68 ) subscript Φ 0 matrix 3 4 8 11 25 68 \Phi_{0}\begin{pmatrix}3&4\\
8&11\\
\end{pmatrix}=(25,68) roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( start_ARG start_ROW start_CELL 3 end_CELL start_CELL 4 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 8 end_CELL start_CELL 11 end_CELL end_ROW end_ARG ) = ( 25 , 68 )
Ψ 2 ( 3 4 8 11 ) = ( 31 , 84 ) subscript Ψ 2 matrix 3 4 8 11 31 84 \Psi_{2}\begin{pmatrix}3&4\\
8&11\\
\end{pmatrix}=(31,84) roman_Ψ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( start_ARG start_ROW start_CELL 3 end_CELL start_CELL 4 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 8 end_CELL start_CELL 11 end_CELL end_ROW end_ARG ) = ( 31 , 84 )
Φ 3 ( 3 4 8 11 ) = ( 61 , 164 ) subscript Φ 3 matrix 3 4 8 11 61 164 \Phi_{3}\begin{pmatrix}3&4\\
8&11\\
\end{pmatrix}=(61,164) roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ( start_ARG start_ROW start_CELL 3 end_CELL start_CELL 4 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 8 end_CELL start_CELL 11 end_CELL end_ROW end_ARG ) = ( 61 , 164 )
Indeed, as a sanity check we find ϕ 0 ( 68 ) = 25 × 185 subscript italic-ϕ 0 68 25 185 \phi_{0}(68)=25\times 185 italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( 68 ) = 25 × 185 , ψ 2 ( 84 ) = 31 × 233 subscript 𝜓 2 84 31 233 \psi_{2}(84)=31\times 233 italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( 84 ) = 31 × 233 , and ϕ 3 ( 164 ) = 61 × 449 subscript italic-ϕ 3 164 61 449 \phi_{3}(164)=61\times 449 italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT ( 164 ) = 61 × 449 . Note that in each of these factorizations, the second (”complementary”) factor corresponds to the first component when the respective function is applied to the complement matrix
c ( 3 4 8 11 ) = ( 11 8 4 3 ) 𝑐 matrix 3 4 8 11 matrix 11 8 4 3 c\begin{pmatrix}3&4\\
8&11\\
\end{pmatrix}=\begin{pmatrix}11&8\\
4&3\\
\end{pmatrix} italic_c ( start_ARG start_ROW start_CELL 3 end_CELL start_CELL 4 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 8 end_CELL start_CELL 11 end_CELL end_ROW end_ARG ) = ( start_ARG start_ROW start_CELL 11 end_CELL start_CELL 8 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 4 end_CELL start_CELL 3 end_CELL end_ROW end_ARG )
Deriving pairs from the same matrix defines a one-to-one correspondence between each of the sets 𝒟 ϕ 0 subscript 𝒟 subscript italic-ϕ 0 \mathcal{D}_{\phi_{0}} caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , 𝒟 ϕ 1 subscript 𝒟 subscript italic-ϕ 1 \mathcal{D}_{\phi_{1}} caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , 𝒟 ψ 2 subscript 𝒟 subscript 𝜓 2 \mathcal{D}_{\psi_{2}} caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_ψ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , and 𝒟 ϕ 3 subscript 𝒟 subscript italic-ϕ 3 \mathcal{D}_{\phi_{3}} caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT . At the risk of sounding overly poetic, one could say that S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) serves as a ”highway” for divisibility facts about enumerable polynomials.
We give one more application. Denote by 𝐏 𝐏 \mathbf{P} bold_P the set of positive integer primes.
Definition 4.5 .
Let 𝒫 ( f ) = { p ∈ 𝐏 : p | f ( n ) for some n ∈ 𝐍 0 } \mathcal{P}(f)=\{p\in\mathbf{P}:p\lvert f(n)\text{ for some }n\in\mathbf{N}_{0}\} caligraphic_P ( italic_f ) = { italic_p ∈ bold_P : italic_p | italic_f ( italic_n ) for some italic_n ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT } .
It is well-known and easy to check that 𝒫 ( ϕ 0 ( n ) ) = { p ∈ 𝐏 : p ≡ 1 mod 4 } ∪ { 2 } 𝒫 subscript italic-ϕ 0 𝑛 conditional-set 𝑝 𝐏 𝑝 1 mod 4 2 \mathcal{P}(\phi_{0}(n))=\{p\in\mathbf{P}:p\equiv 1\text{ mod }4\}\cup\{2\} caligraphic_P ( italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_n ) ) = { italic_p ∈ bold_P : italic_p ≡ 1 mod 4 } ∪ { 2 } .
Consider S ¯ α k c ¯ f ⋯ c ¯ f S ¯ α 1 c ¯ f S ¯ α 0 ( 1 , 0 ) superscript ¯ 𝑆 subscript 𝛼 𝑘 subscript ¯ 𝑐 𝑓 ⋯ subscript ¯ 𝑐 𝑓 superscript ¯ 𝑆 subscript 𝛼 1 subscript ¯ 𝑐 𝑓 superscript ¯ 𝑆 subscript 𝛼 0 1 0 \bar{S}^{\alpha_{k}}\bar{c}_{f}\cdots\bar{c}_{f}\bar{S}^{\alpha_{1}}\bar{c}_{f%
}\bar{S}^{\alpha_{0}}(1,0) over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ⋯ over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 , 0 ) . What can we say about the sequence of first pair components ( m i ) i = 0 k superscript subscript subscript 𝑚 𝑖 𝑖 0 𝑘 (m_{i})_{i=0}^{k} ( italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT induced by the sequence ( α i ) i = 0 k superscript subscript subscript 𝛼 𝑖 𝑖 0 𝑘 (\alpha_{i})_{i=0}^{k} ( italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ?
We consider the sequence defined by ( m k , n k ) = c ¯ f S ¯ α k ( m k − 1 , n k − 1 ) subscript 𝑚 𝑘 subscript 𝑛 𝑘 subscript ¯ 𝑐 𝑓 superscript ¯ 𝑆 subscript 𝛼 𝑘 subscript 𝑚 𝑘 1 subscript 𝑛 𝑘 1 (m_{k},n_{k})=\bar{c}_{f}\bar{S}^{\alpha_{k}}(m_{k-1},n_{k-1}) ( italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) = over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) with ( m 0 , n 0 ) := ( 1 , 0 ) assign subscript 𝑚 0 subscript 𝑛 0 1 0 (m_{0},n_{0}):=(1,0) ( italic_m start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) := ( 1 , 0 ) . Then we have
n k = n k − 1 + α k m k − 1 subscript 𝑛 𝑘 subscript 𝑛 𝑘 1 subscript 𝛼 𝑘 subscript 𝑚 𝑘 1 n_{k}=n_{k-1}+\alpha_{k}m_{k-1} italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT
m k = | f ( n k ) | m k − 1 subscript 𝑚 𝑘 𝑓 subscript 𝑛 𝑘 subscript 𝑚 𝑘 1 m_{k}=\frac{|f(n_{k})|}{m_{k-1}} italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = divide start_ARG | italic_f ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) | end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG
Proposition 4.6 .
m k = ∏ i = 0 k | f ( n k − i ) | ( − 1 ) i subscript 𝑚 𝑘 superscript subscript product 𝑖 0 𝑘 superscript 𝑓 subscript 𝑛 𝑘 𝑖 superscript 1 𝑖 m_{k}=\prod_{i=0}^{k}|f(n_{k-i})|^{(-1)^{i}} italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = ∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT | italic_f ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k - italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) | start_POSTSUPERSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT
Proof.
We know that m k = | f ( n k ) | m k − 1 subscript 𝑚 𝑘 𝑓 subscript 𝑛 𝑘 subscript 𝑚 𝑘 1 m_{k}=\frac{|f(n_{k})|}{m_{k-1}} italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = divide start_ARG | italic_f ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) | end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG . Then, recursively, m k + 1 = | f ( n k ) | | f ( n k − 1 ) | m k − 2 = | f ( n k ) | m k − 2 | f ( n k − 1 ) | subscript 𝑚 𝑘 1 𝑓 subscript 𝑛 𝑘 𝑓 subscript 𝑛 𝑘 1 subscript 𝑚 𝑘 2 𝑓 subscript 𝑛 𝑘 subscript 𝑚 𝑘 2 𝑓 subscript 𝑛 𝑘 1 m_{k+1}=\frac{|f(n_{k})|}{\frac{|f(n_{k-1})|}{m_{k-2}}}=\frac{|f(n_{k})|m_{k-2%
}}{|f(n_{k-1})|} italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k + 1 end_POSTSUBSCRIPT = divide start_ARG | italic_f ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) | end_ARG start_ARG divide start_ARG | italic_f ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) | end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 2 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG = divide start_ARG | italic_f ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) | italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 2 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG | italic_f ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) | end_ARG . Continuing in this manner, the proposition follows.
∎
Proposition 4.7 .
Let f ∈ 𝐙 [ x ] 𝑓 𝐙 delimited-[] 𝑥 f\in\mathbf{Z}[x] italic_f ∈ bold_Z [ italic_x ] be enumerable. Then for all p ∈ 𝒫 ( f ) 𝑝 𝒫 𝑓 p\in\mathcal{P}(f) italic_p ∈ caligraphic_P ( italic_f ) There exist natural numbers n 0 < n 1 < ⋯ < n k < p subscript 𝑛 0 subscript 𝑛 1 ⋯ subscript 𝑛 𝑘 𝑝 n_{0}<n_{1}<\cdots<n_{k}<p italic_n start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT < italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT < italic_p such that
p = ∏ i = 0 k | f ( n k − i ) | ( − 1 ) i 𝑝 superscript subscript product 𝑖 0 𝑘 superscript 𝑓 subscript 𝑛 𝑘 𝑖 superscript 1 𝑖 p=\prod_{i=0}^{k}|f(n_{k-i})|^{(-1)^{i}} italic_p = ∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT | italic_f ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k - italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) | start_POSTSUPERSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT
In particular, for all p ≡ 1 mod 4 𝑝 1 mod 4 p\equiv 1\text{ mod }4 italic_p ≡ 1 mod 4 , there exist natural numbers n 0 < n 1 < ⋯ < n k < p subscript 𝑛 0 subscript 𝑛 1 ⋯ subscript 𝑛 𝑘 𝑝 n_{0}<n_{1}<\cdots<n_{k}<p italic_n start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT < italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT < ⋯ < italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT < italic_p such that
p = ∏ i = 0 k ( n k − i 2 + 1 ) ( − 1 ) i 𝑝 superscript subscript product 𝑖 0 𝑘 superscript superscript subscript 𝑛 𝑘 𝑖 2 1 superscript 1 𝑖 p=\prod_{i=0}^{k}(n_{k-i}^{2}+1)^{(-1)^{i}} italic_p = ∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_k - italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_i end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT
Proof.
Recall that F ^ f : S L 2 ( 𝐍 0 ) → 𝒟 f : subscript ^ 𝐹 𝑓 → 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 subscript 𝒟 𝑓 \hat{F}_{f}:SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\rightarrow\mathcal{D}_{f} over^ start_ARG italic_F end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT : italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) → caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT is an invertible, equivariant map. Then, p ∈ 𝒫 ( f ) 𝑝 𝒫 𝑓 p\in\mathcal{P}(f) italic_p ∈ caligraphic_P ( italic_f ) and so p | f ( n ) p\lvert f(n) italic_p | italic_f ( italic_n ) for some n ∈ 𝐍 0 𝑛 subscript 𝐍 0 n\in\mathbf{N}_{0} italic_n ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT meaning ( p , n ) ∈ 𝒟 f 𝑝 𝑛 subscript 𝒟 𝑓 (p,n)\in\mathcal{D}_{f} ( italic_p , italic_n ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT . We know ( p , n ) = F ( A ) 𝑝 𝑛 𝐹 𝐴 (p,n)=F(A) ( italic_p , italic_n ) = italic_F ( italic_A ) for some A ∈ S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝐴 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 A\in SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_A ∈ italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) . Then, F ( A ) = S ¯ α k c ¯ f ⋯ c ¯ f S ¯ α 1 c ¯ f S ¯ α 0 ( 1 , 0 ) = ( p , n ) 𝐹 𝐴 superscript ¯ 𝑆 subscript 𝛼 𝑘 subscript ¯ 𝑐 𝑓 ⋯ subscript ¯ 𝑐 𝑓 superscript ¯ 𝑆 subscript 𝛼 1 subscript ¯ 𝑐 𝑓 superscript ¯ 𝑆 subscript 𝛼 0 1 0 𝑝 𝑛 F(A)=\bar{S}^{\alpha_{k}}\bar{c}_{f}\cdots\bar{c}_{f}\bar{S}^{\alpha_{1}}\bar{%
c}_{f}\bar{S}^{\alpha_{0}}(1,0)=(p,n) italic_F ( italic_A ) = over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ⋯ over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT italic_α start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT ( 1 , 0 ) = ( italic_p , italic_n ) . The existence of such naturals then follows from Proposition 4.6 . The upper bound of p 𝑝 p italic_p will become obvious when we consider Example 4.8 .
∎
Example 4.8 .
We compute two such representations of a prime p ≡ 1 mod 4 𝑝 1 mod 4 p\equiv 1\text{ mod }4 italic_p ≡ 1 mod 4 . We take p := 113 assign 𝑝 113 p:=113 italic_p := 113 .
Consider the congruence n 2 + 1 = 0 mod 113 superscript 𝑛 2 1 0 mod 113 n^{2}+1=0\text{ mod }113 italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 = 0 mod 113
This congruence has two solutions, n = 15 𝑛 15 n=15 italic_n = 15 , 98 mod 113 98 mod 113 98\text{ mod }113 98 mod 113 . Then, we know ( 113 , 15 ) ∈ 𝒟 ϕ 0 113 15 subscript 𝒟 subscript italic-ϕ 0 (113,15)\in\mathcal{D}_{\phi_{0}} ( 113 , 15 ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT and ( 113 , 98 ) ∈ 𝒟 ϕ 0 113 98 subscript 𝒟 subscript italic-ϕ 0 (113,98)\in\mathcal{D}_{\phi_{0}} ( 113 , 98 ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
Apply the first part of Algorithm 4.3 to ( 113 , 15 ) 113 15 (113,15) ( 113 , 15 ) , saving the intermediate pairs
( 113 , 15 ) 113 15 (113,15) ( 113 , 15 )
( 2 , 15 ) 2 15 (2,15) ( 2 , 15 )
Then varying the placement of the n 𝑛 n italic_n components between the numerator and denominator in the above steps we find
113 = ( 15 2 + 1 ) ( 1 2 + 1 ) 113 superscript 15 2 1 superscript 1 2 1 113=\frac{(15^{2}+1)}{(1^{2}+1)} 113 = divide start_ARG ( 15 start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 ) end_ARG start_ARG ( 1 start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 ) end_ARG
Now do the same for ( 113 , 98 ) 113 98 (113,98) ( 113 , 98 ) .
( 113 , 98 ) 113 98 (113,98) ( 113 , 98 )
( 85 , 98 ) 85 98 (85,98) ( 85 , 98 )
( 85 , 13 ) 85 13 (85,13) ( 85 , 13 )
( 2 , 13 ) 2 13 (2,13) ( 2 , 13 )
Varying the n 𝑛 n italic_n components in the above steps we find
113 = ( 98 2 + 1 ) ( 1 2 + 1 ) ( 13 2 + 1 ) 113 superscript 98 2 1 superscript 1 2 1 superscript 13 2 1 113=\frac{(98^{2}+1)(1^{2}+1)}{(13^{2}+1)} 113 = divide start_ARG ( 98 start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 ) ( 1 start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 ) end_ARG start_ARG ( 13 start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 ) end_ARG
5 Recursions for the Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT tree and its 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S -sequence
We give the first 4 rows of the Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT tree enumeration of S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) , which is obtained either by starting with ( 1 , 0 ) 1 0 (1,0) ( 1 , 0 ) and applying S ¯ ¯ 𝑆 \bar{S} over¯ start_ARG italic_S end_ARG on the right and T ¯ ϕ 0 subscript ¯ 𝑇 subscript italic-ϕ 0 \bar{T}_{\phi_{0}} over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT on the left, or by directly applying the function Φ 0 : S L 2 ( 𝐍 0 ) → 𝒟 ϕ 0 : subscript Φ 0 → 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 subscript 𝒟 subscript italic-ϕ 0 \Phi_{0}:SL_{2}(\mathbf{N}_{0})\rightarrow\mathcal{D}_{\phi_{0}} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT : italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) → caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT to the matrix tree of S L 2 ( 𝐍 0 ) 𝑆 subscript 𝐿 2 subscript 𝐍 0 SL_{2}(\mathbf{N}_{0}) italic_S italic_L start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) generated by the matrices S 𝑆 S italic_S and T 𝑇 T italic_T .
( 1 , 0 ) 1 0 (1,0) ( 1 , 0 ) ( 1 , 1 ) 1 1 (1,1) ( 1 , 1 ) ( 1 , 2 ) 1 2 (1,2) ( 1 , 2 ) ( 1 , 3 ) 1 3 (1,3) ( 1 , 3 ) ( 10 , 7 ) 10 7 (10,7) ( 10 , 7 ) ( 5 , 3 ) 5 3 (5,3) ( 5 , 3 ) ( 5 , 8 ) 5 8 (5,8) ( 5 , 8 ) ( 13 , 5 ) 13 5 (13,5) ( 13 , 5 ) ( 2 , 1 ) 2 1 (2,1) ( 2 , 1 ) ( 2 , 3 ) 2 3 (2,3) ( 2 , 3 ) ( 2 , 5 ) 2 5 (2,5) ( 2 , 5 ) ( 13 , 8 ) 13 8 (13,8) ( 13 , 8 ) ( 5 , 2 ) 5 2 (5,2) ( 5 , 2 ) ( 5 , 7 ) 5 7 (5,7) ( 5 , 7 ) ( 10 , 3 ) 10 3 (10,3) ( 10 , 3 )
We study the properties of the Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT tree. Many of the properties we consider extend easily to Φ 1 , Ψ 2 , subscript Φ 1 subscript Ψ 2
\Phi_{1},\Psi_{2}, roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , roman_Ψ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , and Φ 3 subscript Φ 3 \Phi_{3} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT and can be proved using similar methods. Analogous properties for those trees are given in Section 6 .
We prove several recursions for the row sums and means of Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT . Note that we begin indexing rows at k = 0 𝑘 0 k=0 italic_k = 0 .
Definition 5.2 .
M k ( Φ 0 ) := ∑ ( m , n ) ∈ row k ( Φ 0 ) m assign subscript 𝑀 𝑘 subscript Φ 0 subscript 𝑚 𝑛 subscript row 𝑘 subscript Φ 0 𝑚 M_{k}(\Phi_{0}):=\sum_{(m,n)\in\text{row}_{{}_{k}}(\Phi_{0})}m italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) := ∑ start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) ∈ row start_POSTSUBSCRIPT start_FLOATSUBSCRIPT italic_k end_FLOATSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT italic_m
namely the row sum of the first components
N k ( Φ 0 ) := ∑ ( m , n ) ∈ row k ( Φ 0 ) n assign subscript 𝑁 𝑘 subscript Φ 0 subscript 𝑚 𝑛 subscript row 𝑘 subscript Φ 0 𝑛 N_{k}(\Phi_{0}):=\sum_{(m,n)\in\text{row}_{{}_{k}}(\Phi_{0})}n italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) := ∑ start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) ∈ row start_POSTSUBSCRIPT start_FLOATSUBSCRIPT italic_k end_FLOATSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT italic_n
namely the row sum of the second components
R k ( Φ 0 ) := ∑ ( m , n ) ∈ row k ( Φ 0 ) n m assign subscript 𝑅 𝑘 subscript Φ 0 subscript 𝑚 𝑛 subscript row 𝑘 subscript Φ 0 𝑛 𝑚 R_{k}(\Phi_{0}):=\sum_{(m,n)\in\text{row}_{{}_{k}}(\Phi_{0})}\frac{n}{m} italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) := ∑ start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) ∈ row start_POSTSUBSCRIPT start_FLOATSUBSCRIPT italic_k end_FLOATSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG italic_n end_ARG start_ARG italic_m end_ARG
namely the ratio sum of the two components.
In the following theorem we simply write M k subscript 𝑀 𝑘 M_{k} italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , N k , subscript 𝑁 𝑘 N_{k}, italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT , and R k subscript 𝑅 𝑘 R_{k} italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT instead of M k ( Φ 0 ) subscript 𝑀 𝑘 subscript Φ 0 M_{k}(\Phi_{0}) italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) , N k ( Φ 0 ) subscript 𝑁 𝑘 subscript Φ 0 N_{k}(\Phi_{0}) italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) and R k ( Φ 0 ) subscript 𝑅 𝑘 subscript Φ 0 R_{k}(\Phi_{0}) italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) .
Theorem 5.3 .
The following recursions are satisfied
•
M k = 5 M k − 1 − 2 M k − 2 subscript 𝑀 𝑘 5 subscript 𝑀 𝑘 1 2 subscript 𝑀 𝑘 2 M_{k}=5M_{k-1}-2M_{k-2} italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = 5 italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT - 2 italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 2 end_POSTSUBSCRIPT with initial conditions M 0 = 1 , M 1 = 3 formulae-sequence subscript 𝑀 0 1 subscript 𝑀 1 3 M_{0}=1,\ M_{1}=3 italic_M start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = 1 , italic_M start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = 3 .
•
N k = 5 N k − 1 − 2 N k − 2 subscript 𝑁 𝑘 5 subscript 𝑁 𝑘 1 2 subscript 𝑁 𝑘 2 N_{k}=5N_{k-1}-2N_{k-2} italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = 5 italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT - 2 italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 2 end_POSTSUBSCRIPT with initial conditions N 0 = 0 , N 1 = 2 formulae-sequence subscript 𝑁 0 0 subscript 𝑁 1 2 N_{0}=0,\ N_{1}=2 italic_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = 0 , italic_N start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = 2 .
•
R k = R k − 1 + 3 ( 2 k − 2 ) subscript 𝑅 𝑘 subscript 𝑅 𝑘 1 3 superscript 2 𝑘 2 R_{k}=R_{k-1}+3(2^{k-2}) italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT + 3 ( 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) with initial condition R 0 = 0 subscript 𝑅 0 0 R_{0}=0 italic_R start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = 0 .
Proof.
We will prove that R k = R k − 1 + 3 ( 2 k − 2 ) subscript 𝑅 𝑘 subscript 𝑅 𝑘 1 3 superscript 2 𝑘 2 R_{k}=R_{k-1}+3(2^{k-2}) italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT + 3 ( 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) with initial condition R 0 = 0 subscript 𝑅 0 0 R_{0}=0 italic_R start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = 0 . The other two recursions are proved in a similar fashion. The initial condition is simply the ratio sum over row k = 0 𝑘 0 k=0 italic_k = 0 . Now, let r ( m , n ) := n m assign 𝑟 𝑚 𝑛 𝑛 𝑚 r(m,n):=\frac{n}{m} italic_r ( italic_m , italic_n ) := divide start_ARG italic_n end_ARG start_ARG italic_m end_ARG . Then we can write
R k subscript 𝑅 𝑘 \displaystyle R_{k} italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT
= ∑ ( m , n ) ∈ row k ( Φ 0 ) n m absent subscript 𝑚 𝑛 subscript row 𝑘 subscript Φ 0 𝑛 𝑚 \displaystyle=\sum_{(m,n)\in\text{row}_{{}_{k}}(\Phi_{0})}\frac{n}{m} = ∑ start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) ∈ row start_POSTSUBSCRIPT start_FLOATSUBSCRIPT italic_k end_FLOATSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG italic_n end_ARG start_ARG italic_m end_ARG
= ∑ i = 1 ( m , n ) ∈ row k ( Φ 0 ) 2 k r ( m i , n i ) absent superscript subscript 𝑖 1 𝑚 𝑛 subscript row 𝑘 subscript Φ 0
superscript 2 𝑘 𝑟 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 \displaystyle=\sum_{\begin{subarray}{c}i=1\\
{(m,n)\in\text{row}_{{}_{k}}(\Phi_{0})}\\
\end{subarray}}^{2^{k}}r(m_{i},n_{i}) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_i = 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( italic_m , italic_n ) ∈ row start_POSTSUBSCRIPT start_FLOATSUBSCRIPT italic_k end_FLOATSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_r ( italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT )
= ∑ i = 1 ( m , n ) ∈ row k ( Φ 0 ) 2 k − 1 r ( m i , n i ) + r ( c ¯ f ( m i , n i ) ) absent superscript subscript 𝑖 1 𝑚 𝑛 subscript row 𝑘 subscript Φ 0
superscript 2 𝑘 1 𝑟 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 𝑟 subscript ¯ 𝑐 𝑓 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 \displaystyle=\sum_{\begin{subarray}{c}i=1\\
{(m,n)\in\text{row}_{{}_{k}}(\Phi_{0})}\\
\end{subarray}}^{2^{k-1}}r(m_{i},n_{i})+r\left(\bar{c}_{f}(m_{i},n_{i})\right) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_i = 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( italic_m , italic_n ) ∈ row start_POSTSUBSCRIPT start_FLOATSUBSCRIPT italic_k end_FLOATSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_r ( italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_r ( over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) )
= ∑ i = 1 ( m , n ) ∈ row k − 1 ( Φ 0 ) 2 k − 2 r ( S ¯ ( m i , n i ) ) + r ( T ¯ f ( m , n ) ) + r ( S ¯ ( c ¯ f ( m i , n i ) ) ) + r ( T ¯ f ( c ¯ f ( m i , n i ) ) ) absent superscript subscript 𝑖 1 𝑚 𝑛 subscript row 𝑘 1 subscript Φ 0
superscript 2 𝑘 2 𝑟 ¯ 𝑆 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 𝑟 subscript ¯ 𝑇 𝑓 𝑚 𝑛 𝑟 ¯ 𝑆 subscript ¯ 𝑐 𝑓 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 𝑟 subscript ¯ 𝑇 𝑓 subscript ¯ 𝑐 𝑓 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 \displaystyle=\sum_{\begin{subarray}{c}i=1\\
{(m,n)\in\text{row}_{{}_{k-1}}(\Phi_{0})}\\
\end{subarray}}^{2^{k-2}}r\left(\bar{S}(m_{i},n_{i})\right)+r\left(\bar{T}_{f}%
(m,n)\right)+r\left(\bar{S}(\bar{c}_{f}(m_{i},n_{i}))\right)+r\left(\bar{T}_{f%
}(\bar{c}_{f}(m_{i},n_{i}))\right) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_i = 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( italic_m , italic_n ) ∈ row start_POSTSUBSCRIPT start_FLOATSUBSCRIPT italic_k - 1 end_FLOATSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k - 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_r ( over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) + italic_r ( over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) ) + italic_r ( over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) ) + italic_r ( over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) ) )
= ∑ i = 1 ( m , n ) ∈ row k − 1 ( Φ 0 ) 2 k − 2 m i + n i m i + n i + n i 2 + 1 m i m i + 2 n i + n i 2 + 1 m i + n i + n i 2 + 1 m i n i 2 + 1 m i + n i + m i n i 2 + 1 m i + 2 n i + m i absent superscript subscript 𝑖 1 𝑚 𝑛 subscript row 𝑘 1 subscript Φ 0
superscript 2 𝑘 2 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 superscript subscript 𝑛 𝑖 2 1 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑚 𝑖 2 subscript 𝑛 𝑖 superscript subscript 𝑛 𝑖 2 1 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 superscript subscript 𝑛 𝑖 2 1 subscript 𝑚 𝑖 superscript subscript 𝑛 𝑖 2 1 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 subscript 𝑚 𝑖 superscript subscript 𝑛 𝑖 2 1 subscript 𝑚 𝑖 2 subscript 𝑛 𝑖 subscript 𝑚 𝑖 \displaystyle=\sum_{\begin{subarray}{c}i=1\\
{(m,n)\in\text{row}_{{}_{k-1}}(\Phi_{0})}\\
\end{subarray}}^{2^{k-2}}\frac{m_{i}+n_{i}}{m_{i}}+\frac{n_{i}+\frac{n_{i}^{2}%
+1}{m_{i}}}{m_{i}+2n_{i}+\frac{n_{i}^{2}+1}{m_{i}}}+\frac{n_{i}+\frac{n_{i}^{2%
}+1}{m_{i}}}{\frac{n_{i}^{2}+1}{m_{i}}}+\frac{n_{i}+m_{i}}{\frac{n_{i}^{2}+1}{%
m_{i}}+2n_{i}+m_{i}} = ∑ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_i = 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( italic_m , italic_n ) ∈ row start_POSTSUBSCRIPT start_FLOATSUBSCRIPT italic_k - 1 end_FLOATSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k - 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG + divide start_ARG italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + divide start_ARG italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + 2 italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + divide start_ARG italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG + divide start_ARG italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + divide start_ARG italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG divide start_ARG italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG + divide start_ARG italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG divide start_ARG italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG + 2 italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG
= ∑ i = 1 ( m , n ) ∈ row k − 1 ( Φ 0 ) 2 k − 2 m i + n i m i + n i + n i 2 + 1 m i n i 2 + 1 m i + 1 absent superscript subscript 𝑖 1 𝑚 𝑛 subscript row 𝑘 1 subscript Φ 0
superscript 2 𝑘 2 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 superscript subscript 𝑛 𝑖 2 1 subscript 𝑚 𝑖 superscript subscript 𝑛 𝑖 2 1 subscript 𝑚 𝑖 1 \displaystyle=\sum_{\begin{subarray}{c}i=1\\
{(m,n)\in\text{row}_{{}_{k-1}}(\Phi_{0})}\\
\end{subarray}}^{2^{k-2}}\frac{m_{i}+n_{i}}{m_{i}}+\frac{n_{i}+\frac{n_{i}^{2}%
+1}{m_{i}}}{\frac{n_{i}^{2}+1}{m_{i}}}+1 = ∑ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_i = 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( italic_m , italic_n ) ∈ row start_POSTSUBSCRIPT start_FLOATSUBSCRIPT italic_k - 1 end_FLOATSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k - 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT divide start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG + divide start_ARG italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT + divide start_ARG italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG start_ARG divide start_ARG italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG + 1
= ∑ i = 1 ( m , n ) ∈ row k − 1 ( Φ 0 ) 2 k − 2 1 + n i m i + n i n i 2 + 1 m i + 1 + 1 absent superscript subscript 𝑖 1 𝑚 𝑛 subscript row 𝑘 1 subscript Φ 0
superscript 2 𝑘 2 1 subscript 𝑛 𝑖 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 superscript subscript 𝑛 𝑖 2 1 subscript 𝑚 𝑖 1 1 \displaystyle=\sum_{\begin{subarray}{c}i=1\\
{(m,n)\in\text{row}_{{}_{k-1}}(\Phi_{0})}\\
\end{subarray}}^{2^{k-2}}1+\frac{n_{i}}{m_{i}}+\frac{n_{i}}{\frac{n_{i}^{2}+1}%
{m_{i}}}+1+1 = ∑ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_i = 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( italic_m , italic_n ) ∈ row start_POSTSUBSCRIPT start_FLOATSUBSCRIPT italic_k - 1 end_FLOATSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k - 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT 1 + divide start_ARG italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG + divide start_ARG italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG divide start_ARG italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_ARG + 1 + 1
= ∑ i = 1 ( m , n ) ∈ row k − 1 ( Φ 0 ) 2 k − 2 3 + r ( m i , n i ) + r ( c ¯ f ( m i , n i ) ) absent superscript subscript 𝑖 1 𝑚 𝑛 subscript row 𝑘 1 subscript Φ 0
superscript 2 𝑘 2 3 𝑟 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 𝑟 subscript ¯ 𝑐 𝑓 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 \displaystyle=\sum_{\begin{subarray}{c}i=1\\
{(m,n)\in\text{row}_{{}_{k-1}}(\Phi_{0})}\\
\end{subarray}}^{2^{k-2}}3+r(m_{i},n_{i})+r(\bar{c}_{f}(m_{i},n_{i})) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_i = 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( italic_m , italic_n ) ∈ row start_POSTSUBSCRIPT start_FLOATSUBSCRIPT italic_k - 1 end_FLOATSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k - 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT 3 + italic_r ( italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) + italic_r ( over¯ start_ARG italic_c end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_f end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) )
= 3 ( 2 k − 2 ) + ∑ i = 1 ( m , n ) ∈ row k − 1 ( Φ 0 ) 2 k − 1 r ( m i , n i ) absent 3 superscript 2 𝑘 2 superscript subscript 𝑖 1 𝑚 𝑛 subscript row 𝑘 1 subscript Φ 0
superscript 2 𝑘 1 𝑟 subscript 𝑚 𝑖 subscript 𝑛 𝑖 \displaystyle=3(2^{k-2})+\sum_{\begin{subarray}{c}i=1\\
{(m,n)\in\text{row}_{{}_{k-1}}(\Phi_{0})}\\
\end{subarray}}^{2^{k-1}}r(m_{i},n_{i}) = 3 ( 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) + ∑ start_POSTSUBSCRIPT start_ARG start_ROW start_CELL italic_i = 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL ( italic_m , italic_n ) ∈ row start_POSTSUBSCRIPT start_FLOATSUBSCRIPT italic_k - 1 end_FLOATSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_CELL end_ROW end_ARG end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_r ( italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT )
= 3 ( 2 k − 2 ) + R k − 1 absent 3 superscript 2 𝑘 2 subscript 𝑅 𝑘 1 \displaystyle=3(2^{k-2})+R_{k-1}\ = 3 ( 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k - 2 end_POSTSUPERSCRIPT ) + italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT
∎
Using matrix diagonalization on the first two recursions and induction on the third, we find the following closed forms
Corollary 5.4 .
M k ( Φ 0 ) = 1 34 ( − ( 1 2 ( 5 − 17 ) ) k ( − 17 + 17 ) + ( 1 2 ( 5 + 17 ) ) k ( 17 + 17 ) ) subscript 𝑀 𝑘 subscript Φ 0 1 34 superscript 1 2 5 17 𝑘 17 17 superscript 1 2 5 17 𝑘 17 17 M_{k}(\Phi_{0})=\frac{1}{34}\left(-\left(\frac{1}{2}\left(5-\sqrt{17}\right)%
\right)^{k}\left(-17+\sqrt{17}\right)+\left(\frac{1}{2}\left(5+\sqrt{17}\right%
)\right)^{k}\left(17+\sqrt{17}\right)\right) italic_M start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) = divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 34 end_ARG ( - ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( 5 - square-root start_ARG 17 end_ARG ) ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( - 17 + square-root start_ARG 17 end_ARG ) + ( divide start_ARG 1 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( 5 + square-root start_ARG 17 end_ARG ) ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( 17 + square-root start_ARG 17 end_ARG ) )
N k ( Φ 0 ) = 2 1 − k ( − ( 5 − 17 ) k + ( 5 + 17 ) k ) 17 subscript 𝑁 𝑘 subscript Φ 0 superscript 2 1 𝑘 superscript 5 17 𝑘 superscript 5 17 𝑘 17 N_{k}(\Phi_{0})=\frac{2^{1-k}\left(-\left(5-\sqrt{17}\right)^{k}+\left(5+\sqrt%
{17}\right)^{k}\right)}{\sqrt{17}} italic_N start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) = divide start_ARG 2 start_POSTSUPERSCRIPT 1 - italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( - ( 5 - square-root start_ARG 17 end_ARG ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT + ( 5 + square-root start_ARG 17 end_ARG ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ) end_ARG start_ARG square-root start_ARG 17 end_ARG end_ARG
R k ( Φ 0 ) = 3 2 ( 2 k − 1 ) subscript 𝑅 𝑘 subscript Φ 0 3 2 superscript 2 𝑘 1 R_{k}(\Phi_{0})=\frac{3}{2}\left(2^{k}-1\right) italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) = divide start_ARG 3 end_ARG start_ARG 2 end_ARG ( 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT - 1 )
Corollary 5.5 .
The limit of the ratio average over the rows of Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT
lim k → ∞ R k ( Φ 0 ) 2 k = 3 2 subscript → 𝑘 subscript 𝑅 𝑘 subscript Φ 0 superscript 2 𝑘 3 2 \lim_{k\rightarrow\infty}\frac{R_{k}(\Phi_{0})}{2^{k}}=\frac{3}{2} roman_lim start_POSTSUBSCRIPT italic_k → ∞ end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG italic_R start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ) end_ARG start_ARG 2 start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG = divide start_ARG 3 end_ARG start_ARG 2 end_ARG
Let us now define the Calkin-Wilf tree.
Definition 5.6 .
The Calkin-Wilf Tree, as introduced in [1 ] , is generated by the pair maps L ¯ : ( a , b ) → ( a , a + b ) : ¯ 𝐿 → 𝑎 𝑏 𝑎 𝑎 𝑏 \bar{L}:(a,b)\rightarrow(a,a+b) over¯ start_ARG italic_L end_ARG : ( italic_a , italic_b ) → ( italic_a , italic_a + italic_b ) (left child map) and R ¯ : ( a , b ) → ( a + b , b ) : ¯ 𝑅 → 𝑎 𝑏 𝑎 𝑏 𝑏 \bar{R}:(a,b)\rightarrow(a+b,b) over¯ start_ARG italic_R end_ARG : ( italic_a , italic_b ) → ( italic_a + italic_b , italic_b ) (right child map), beginning with the pair ( 1 , 1 ) 1 1 (1,1) ( 1 , 1 )
( 1 , 1 ) 1 1 (1,1) ( 1 , 1 ) ( 1 , 2 ) 1 2 (1,2) ( 1 , 2 ) ( 1 , 3 ) 1 3 (1,3) ( 1 , 3 ) ( 1 , 4 ) 1 4 (1,4) ( 1 , 4 ) ( 4 , 3 ) 4 3 (4,3) ( 4 , 3 ) ( 3 , 2 ) 3 2 (3,2) ( 3 , 2 ) ( 3 , 5 ) 3 5 (3,5) ( 3 , 5 ) ( 5 , 2 ) 5 2 (5,2) ( 5 , 2 ) ( 2 , 1 ) 2 1 (2,1) ( 2 , 1 ) ( 2 , 3 ) 2 3 (2,3) ( 2 , 3 ) ( 2 , 5 ) 2 5 (2,5) ( 2 , 5 ) ( 5 , 3 ) 5 3 (5,3) ( 5 , 3 ) ( 3 , 1 ) 3 1 (3,1) ( 3 , 1 ) ( 3 , 4 ) 3 4 (3,4) ( 3 , 4 ) ( 4 , 1 ) 4 1 (4,1) ( 4 , 1 )
We denote the Calkin-Wilf Tree as 𝒞 𝒲 𝒞 𝒲 \mathcal{CW} caligraphic_C caligraphic_W .
Calkin and Wilf also proved that the integer sequence of first components { a ( n ) } n ∈ 𝐍 subscript 𝑎 𝑛 𝑛 𝐍 \{a(n)\}_{n\in\mathbf{N}} { italic_a ( italic_n ) } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ bold_N end_POSTSUBSCRIPT of 𝒞 𝒲 𝒞 𝒲 \mathcal{CW} caligraphic_C caligraphic_W read off row-by-row is given by the recursion
{ a ( 2 n ) = a ( n ) a ( 2 n + 1 ) = a ( n ) + a ( n + 1 ) cases 𝑎 2 𝑛 𝑎 𝑛 otherwise 𝑎 2 𝑛 1 𝑎 𝑛 𝑎 𝑛 1 otherwise \begin{cases}a(2n)=a(n)\\
a(2n+1)=a(n)+a(n+1)\\
\end{cases} { start_ROW start_CELL italic_a ( 2 italic_n ) = italic_a ( italic_n ) end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_a ( 2 italic_n + 1 ) = italic_a ( italic_n ) + italic_a ( italic_n + 1 ) end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW
with initial conditions a ( 1 ) = 0 𝑎 1 0 a(1)=0 italic_a ( 1 ) = 0 and a ( 2 ) = 1 𝑎 2 1 a(2)=1 italic_a ( 2 ) = 1 , and with the initial first component on 𝒞 𝒲 𝒞 𝒲 \mathcal{CW} caligraphic_C caligraphic_W taken to be a ( 2 ) 𝑎 2 a(2) italic_a ( 2 ) . The sequence { a ( n ) } n ∈ 𝐍 subscript 𝑎 𝑛 𝑛 𝐍 \{a(n)\}_{n\in\mathbf{N}} { italic_a ( italic_n ) } start_POSTSUBSCRIPT italic_n ∈ bold_N end_POSTSUBSCRIPT is known as Stern’s diatomic sequence (OEIS A002487) and has a number of remarkable properties, some of which are given in [1 ] . Moreover, the pairs on 𝒞 𝒲 𝒞 𝒲 \mathcal{CW} caligraphic_C caligraphic_W can be generated row-by-row by running over the sequence a 𝑎 a italic_a as
( a ( n ) , a ( n + 1 ) ) 𝑎 𝑛 𝑎 𝑛 1 \left(a(n),a(n+1)\right) ( italic_a ( italic_n ) , italic_a ( italic_n + 1 ) )
Our goal is to find an integer sequence that analogously generates the divisor pair tree Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT .
Definition 5.9 .
Let 𝒮 ( k ) 𝒮 𝑘 \mathcal{S}(k) caligraphic_S ( italic_k ) denote the integer sequence which results from reading off the second components of Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT . From the first 4 4 4 4 rows of the second components
0 0 1 1 1 1 2 2 2 2 3 3 3 3 7 7 7 7 3 3 3 3 8 8 8 8 5 5 5 5 1 1 1 1 3 3 3 3 5 5 5 5 8 8 8 8 2 2 2 2 7 7 7 7 3 3 3 3
{ 𝒮 ( k ) } k ∈ 𝐍 = { 0 , 1 , 1 , 2 , 3 , 3 , 2 , 3 , 7 , 8 , 5 , 5 , 8 , 7 , 3 , ⋯ } subscript 𝒮 𝑘 𝑘 𝐍 0 1 1 2 3 3 2 3 7 8 5 5 8 7 3 ⋯ \{\mathcal{S}(k)\}_{k\in\mathbf{N}}=\{0,1,1,2,3,3,2,3,7,8,5,5,8,7,3,\cdots\} { caligraphic_S ( italic_k ) } start_POSTSUBSCRIPT italic_k ∈ bold_N end_POSTSUBSCRIPT = { 0 , 1 , 1 , 2 , 3 , 3 , 2 , 3 , 7 , 8 , 5 , 5 , 8 , 7 , 3 , ⋯ }
Proposition 5.11 .
The following ”net” recursively generates the second components of Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT
a 𝑎 a italic_a b 𝑏 b italic_b 2 b − a 2 𝑏 𝑎 2b-a 2 italic_b - italic_a 2 b + c 2 𝑏 𝑐 2b+c 2 italic_b + italic_c c 𝑐 c italic_c 2 c + b 2 𝑐 𝑏 2c+b 2 italic_c + italic_b 2 c − a 2 𝑐 𝑎 2c-a 2 italic_c - italic_a
The generation process is as follows:
we begin with initial conditions ( a , b , c ) = ( 0 , 1 , 1 ) 𝑎 𝑏 𝑐 0 1 1 (a,b,c)=(0,1,1) ( italic_a , italic_b , italic_c ) = ( 0 , 1 , 1 ) . On each row k 𝑘 k italic_k we apply the net to each node and its two children on row k + 1 𝑘 1 k+1 italic_k + 1 to generate the row k + 2 𝑘 2 k+2 italic_k + 2 .
Proof.
We denote by n S , n T , n S 2 , n T S , n S T , n T 2 subscript 𝑛 𝑆 subscript 𝑛 𝑇 subscript 𝑛 superscript 𝑆 2 subscript 𝑛 𝑇 𝑆 subscript 𝑛 𝑆 𝑇 subscript 𝑛 superscript 𝑇 2
n_{S},\ n_{T},\ n_{S^{2}},\ n_{TS},\ n_{ST},\ n_{T^{2}} italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_T italic_S end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_S italic_T end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_T start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT the second components of the image pairs S ¯ ( m , n ) , T ¯ ϕ 0 ( m , n ) , S ¯ 2 ( m , n ) , T ¯ ϕ 0 ( S ¯ ( m , n ) ) , S ¯ ( T ¯ ϕ 0 ( m , n ) ) , T ¯ ϕ 0 2 ( m , n ) ¯ 𝑆 𝑚 𝑛 subscript ¯ 𝑇 subscript italic-ϕ 0 𝑚 𝑛 superscript ¯ 𝑆 2 𝑚 𝑛 subscript ¯ 𝑇 subscript italic-ϕ 0 ¯ 𝑆 𝑚 𝑛 ¯ 𝑆 subscript ¯ 𝑇 subscript italic-ϕ 0 𝑚 𝑛 subscript superscript ¯ 𝑇 2 subscript italic-ϕ 0 𝑚 𝑛
\bar{S}(m,n),\ \bar{T}_{\phi_{0}}(m,n),\ \bar{S}^{2}(m,n),\ \bar{T}_{\phi_{0}}%
\left(\bar{S}(m,n)\right),\ \bar{S}\left(\bar{T}_{\phi_{0}}(m,n)\right),\ \bar%
{T}^{2}_{\phi_{0}}(m,n) over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( italic_m , italic_n ) , over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) , over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m , italic_n ) , over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( italic_m , italic_n ) ) , over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) ) , over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) respectively. Then, beginning with an arbitrary second component n 𝑛 n italic_n , we get that its children and grandchildren will be
n 𝑛 n italic_n n S subscript 𝑛 𝑆 n_{S} italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT n S 2 subscript 𝑛 superscript 𝑆 2 n_{S^{2}} italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_S start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT n T S subscript 𝑛 𝑇 𝑆 n_{TS} italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_T italic_S end_POSTSUBSCRIPT n T subscript 𝑛 𝑇 n_{T} italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT n S T subscript 𝑛 𝑆 𝑇 n_{ST} italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_S italic_T end_POSTSUBSCRIPT n T 2 subscript 𝑛 superscript 𝑇 2 n_{T^{2}} italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_T start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT
After computing all of the image pairs,
S ¯ ( m , n ) , T ¯ ϕ 0 ( m , n ) , S ¯ 2 ( m , n ) , T ¯ ϕ 0 ( S ¯ ( m , n ) ) , S ¯ ( T ¯ ϕ 0 ( m , n ) ) , T ¯ ϕ 0 2 ( m , n ) ¯ 𝑆 𝑚 𝑛 subscript ¯ 𝑇 subscript italic-ϕ 0 𝑚 𝑛 superscript ¯ 𝑆 2 𝑚 𝑛 subscript ¯ 𝑇 subscript italic-ϕ 0 ¯ 𝑆 𝑚 𝑛 ¯ 𝑆 subscript ¯ 𝑇 subscript italic-ϕ 0 𝑚 𝑛 subscript superscript ¯ 𝑇 2 subscript italic-ϕ 0 𝑚 𝑛
\bar{S}(m,n),\ \bar{T}_{\phi_{0}}(m,n),\ \bar{S}^{2}(m,n),\ \bar{T}_{\phi_{0}}%
\left(\bar{S}(m,n)\right),\ \bar{S}\left(\bar{T}_{\phi_{0}}(m,n)\right),\ \bar%
{T}^{2}_{\phi_{0}}(m,n) over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( italic_m , italic_n ) , over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) , over¯ start_ARG italic_S end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m , italic_n ) , over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( italic_m , italic_n ) ) , over¯ start_ARG italic_S end_ARG ( over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n ) ) , over¯ start_ARG italic_T end_ARG start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_n )
and writing out their second components, one can verify that the last row of the net can be restated in terms of linear combinations of values on the previous two rows as
n 𝑛 n italic_n n S subscript 𝑛 𝑆 n_{S} italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT 2 n S − n 2 subscript 𝑛 𝑆 𝑛 2n_{S}-n 2 italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT - italic_n 2 n S + n T 2 subscript 𝑛 𝑆 subscript 𝑛 𝑇 2n_{S}+n_{T} 2 italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT + italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT n T subscript 𝑛 𝑇 n_{T} italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT 2 n T + n S 2 subscript 𝑛 𝑇 subscript 𝑛 𝑆 2n_{T}+n_{S} 2 italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT + italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT 2 n T − n 2 subscript 𝑛 𝑇 𝑛 2n_{T}-n 2 italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT - italic_n
Rewriting n , n S , n T 𝑛 subscript 𝑛 𝑆 subscript 𝑛 𝑇
n,\ n_{S},\ n_{T} italic_n , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT as a , b , c 𝑎 𝑏 𝑐
a,\ b,\ c italic_a , italic_b , italic_c respectively, we get the claim of the proposition.
∎
To reiterate, the Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT tree of divisor pairs has the properties
•
Every integer n ∈ 𝐍 0 𝑛 subscript 𝐍 0 n\in\mathbf{N}_{0} italic_n ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT appears on the tree exactly τ ( n 2 + 1 ) 𝜏 superscript 𝑛 2 1 \tau(n^{2}+1) italic_τ ( italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 ) times.
•
An integer n ∈ 𝐍 0 𝑛 subscript 𝐍 0 n\in\mathbf{N}_{0} italic_n ∈ bold_N start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT is absent from the interior of the tree if and only if n 2 + 1 superscript 𝑛 2 1 n^{2}+1 italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 is prime.
By using the recursion in Proposition 5.11 , we can generate Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT using two linear maps.
We want a matrix L 𝐿 L italic_L (left-child matrix) that sends
( a b c ) → ( b 2 b − a 2 b + c ) → matrix 𝑎 𝑏 𝑐 matrix 𝑏 2 𝑏 𝑎 2 𝑏 𝑐 \begin{pmatrix}a\\
b\\
c\\
\end{pmatrix}\rightarrow\begin{pmatrix}b\\
2b-a\\
2b+c\\
\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL end_ROW end_ARG ) → ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 2 italic_b - italic_a end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 2 italic_b + italic_c end_CELL end_ROW end_ARG )
and a matrix R 𝑅 R italic_R (right-child matrix) that sends
( a b c ) → ( c 2 c + b 2 c − a ) → matrix 𝑎 𝑏 𝑐 matrix 𝑐 2 𝑐 𝑏 2 𝑐 𝑎 \begin{pmatrix}a\\
b\\
c\\
\end{pmatrix}\rightarrow\begin{pmatrix}c\\
2c+b\\
2c-a\\
\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL end_ROW end_ARG ) → ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_c end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 2 italic_c + italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 2 italic_c - italic_a end_CELL end_ROW end_ARG )
These conditions are satisfied by the matrices
L = ( 0 1 0 − 1 2 0 0 2 1 ) 𝐿 matrix 0 1 0 1 2 0 0 2 1 L=\begin{pmatrix}0&1&0\\
-1&2&0\\
0&2&1\\
\end{pmatrix} italic_L = ( start_ARG start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL 1 end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL - 1 end_CELL start_CELL 2 end_CELL start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL 2 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG )
R = ( 0 0 1 0 1 2 − 1 0 2 ) 𝑅 matrix 0 0 1 0 1 2 1 0 2 R=\begin{pmatrix}0&0&1\\
0&1&2\\
-1&0&2\\
\end{pmatrix} italic_R = ( start_ARG start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL 0 end_CELL start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 0 end_CELL start_CELL 1 end_CELL start_CELL 2 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL - 1 end_CELL start_CELL 0 end_CELL start_CELL 2 end_CELL end_ROW end_ARG )
Beginning with the initial condition vector = ( 0 1 1 ) absent matrix 0 1 1 =\begin{pmatrix}0\\
1\\
1\\
\end{pmatrix} = ( start_ARG start_ROW start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG ) we compose by L 𝐿 L italic_L on the left and by R 𝑅 R italic_R on the right. This yields the vector tree for Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT (first 3 3 3 3 rows)
( 0 1 1 ) matrix 0 1 1 \begin{pmatrix}0\\
1\\
1\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 0 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 1 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 1 2 3 ) matrix 1 2 3 \begin{pmatrix}1\\
2\\
3\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 2 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 3 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 2 3 7 ) matrix 2 3 7 \begin{pmatrix}2\\
3\\
7\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 2 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 3 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 7 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 3 5 8 ) matrix 3 5 8 \begin{pmatrix}3\\
5\\
8\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 3 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 5 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 8 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 1 3 2 ) matrix 1 3 2 \begin{pmatrix}1\\
3\\
2\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 1 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 3 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 2 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 3 8 5 ) matrix 3 8 5 \begin{pmatrix}3\\
8\\
5\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 3 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 8 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 5 end_CELL end_ROW end_ARG ) ( 2 7 3 ) matrix 2 7 3 \begin{pmatrix}2\\
7\\
3\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL 2 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 7 end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL 3 end_CELL end_ROW end_ARG )
One sees that the vectors on this tree all have the form
( n n S n T ) = ( n n + m n + n 2 + 1 m ) matrix 𝑛 subscript 𝑛 𝑆 subscript 𝑛 𝑇 matrix 𝑛 𝑛 𝑚 𝑛 superscript 𝑛 2 1 𝑚 \begin{pmatrix}n\\
n_{S}\\
n_{T}\\
\end{pmatrix}=\begin{pmatrix}n\\
n+m\\
n+\frac{n^{2}+1}{m}\\
\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_n end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_S end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_n start_POSTSUBSCRIPT italic_T end_POSTSUBSCRIPT end_CELL end_ROW end_ARG ) = ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_n end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_n + italic_m end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_n + divide start_ARG italic_n start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT + 1 end_ARG start_ARG italic_m end_ARG end_CELL end_ROW end_ARG )
Therefore, one easily recovers the tree Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT by sending each vector
( a b c ) → ( b − a , a ) ∈ 𝒟 ϕ 0 → matrix 𝑎 𝑏 𝑐 𝑏 𝑎 𝑎 subscript 𝒟 subscript italic-ϕ 0 \begin{pmatrix}a\\
b\\
c\\
\end{pmatrix}\rightarrow(b-a,a)\in\mathcal{D}_{\phi_{0}} ( start_ARG start_ROW start_CELL italic_a end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_b end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL italic_c end_CELL end_ROW end_ARG ) → ( italic_b - italic_a , italic_a ) ∈ caligraphic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT
Note that the top component of each vector runs over 𝒮 ( k ) 𝒮 𝑘 \mathcal{S}(k) caligraphic_S ( italic_k ) when reading off the sequence of vectors row-by-row. In fact, each vector will have the form
𝐯 = ( 𝒮 ( k ) 𝒮 ( 2 k ) 𝒮 ( 2 k + 1 ) ) 𝐯 matrix 𝒮 𝑘 𝒮 2 𝑘 𝒮 2 𝑘 1 \mathbf{v}=\begin{pmatrix}\mathcal{S}(k)\\
\mathcal{S}(2k)\\
\mathcal{S}(2k+1)\\
\end{pmatrix} bold_v = ( start_ARG start_ROW start_CELL caligraphic_S ( italic_k ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 2 italic_k ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 2 italic_k + 1 ) end_CELL end_ROW end_ARG )
while its left and right children will have the forms
( 𝒮 ( 2 k ) 𝒮 ( 4 k ) 𝒮 ( 4 k + 1 ) ) and ( 𝒮 ( 2 k + 1 ) 𝒮 ( 4 k + 2 ) 𝒮 ( 4 k + 3 ) ) matrix 𝒮 2 𝑘 𝒮 4 𝑘 𝒮 4 𝑘 1 and matrix 𝒮 2 𝑘 1 𝒮 4 𝑘 2 𝒮 4 𝑘 3 \begin{pmatrix}\mathcal{S}(2k)\\
\mathcal{S}(4k)\\
\mathcal{S}(4k+1)\\
\end{pmatrix}\text{ and }\begin{pmatrix}\mathcal{S}(2k+1)\\
\mathcal{S}(4k+2)\\
\mathcal{S}(4k+3)\\
\end{pmatrix} ( start_ARG start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 2 italic_k ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k + 1 ) end_CELL end_ROW end_ARG ) and ( start_ARG start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 2 italic_k + 1 ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k + 2 ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k + 3 ) end_CELL end_ROW end_ARG )
respectively. Solving the equations
L 𝐯 = ( 𝒮 ( 2 k ) 𝒮 ( 4 k ) 𝒮 ( 4 k + 1 ) ) and R 𝐯 = ( 𝒮 ( 2 k + 1 ) 𝒮 ( 4 k + 2 ) 𝒮 ( 4 k + 3 ) ) 𝐿 𝐯 matrix 𝒮 2 𝑘 𝒮 4 𝑘 𝒮 4 𝑘 1 and 𝑅 𝐯 matrix 𝒮 2 𝑘 1 𝒮 4 𝑘 2 𝒮 4 𝑘 3 L\mathbf{v}=\begin{pmatrix}\mathcal{S}(2k)\\
\mathcal{S}(4k)\\
\mathcal{S}(4k+1)\\
\end{pmatrix}\text{ and }R\mathbf{v}=\begin{pmatrix}\mathcal{S}(2k+1)\\
\mathcal{S}(4k+2)\\
\mathcal{S}(4k+3)\end{pmatrix} italic_L bold_v = ( start_ARG start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 2 italic_k ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k + 1 ) end_CELL end_ROW end_ARG ) and italic_R bold_v = ( start_ARG start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 2 italic_k + 1 ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k + 2 ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k + 3 ) end_CELL end_ROW end_ARG )
yields the set of recursions for 𝒮 ( k ) 𝒮 𝑘 \mathcal{S}(k) caligraphic_S ( italic_k )
{ 𝒮 ( 4 k ) = 2 𝒮 ( 2 k ) − 𝒮 ( k ) 𝒮 ( 4 k + 1 ) = 2 𝒮 ( 2 k ) + 𝒮 ( 2 k + 1 ) 𝒮 ( 4 k + 2 ) = 2 𝒮 ( 2 k + 1 ) + 𝒮 ( 2 k ) 𝒮 ( 4 k + 3 ) = 2 𝒮 ( 2 k + 1 ) − 𝒮 ( k ) cases 𝒮 4 𝑘 2 𝒮 2 𝑘 𝒮 𝑘 otherwise 𝒮 4 𝑘 1 2 𝒮 2 𝑘 𝒮 2 𝑘 1 otherwise 𝒮 4 𝑘 2 2 𝒮 2 𝑘 1 𝒮 2 𝑘 otherwise 𝒮 4 𝑘 3 2 𝒮 2 𝑘 1 𝒮 𝑘 otherwise \begin{cases}\mathcal{S}(4k)=2\mathcal{S}(2k)-\mathcal{S}(k)\\
\mathcal{S}(4k+1)=2\mathcal{S}(2k)+\mathcal{S}(2k+1)\\
\mathcal{S}(4k+2)=2\mathcal{S}(2k+1)+\mathcal{S}(2k)\\
\mathcal{S}(4k+3)=2\mathcal{S}(2k+1)-\mathcal{S}(k)\\
\end{cases} { start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k ) = 2 caligraphic_S ( 2 italic_k ) - caligraphic_S ( italic_k ) end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k + 1 ) = 2 caligraphic_S ( 2 italic_k ) + caligraphic_S ( 2 italic_k + 1 ) end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k + 2 ) = 2 caligraphic_S ( 2 italic_k + 1 ) + caligraphic_S ( 2 italic_k ) end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 4 italic_k + 3 ) = 2 caligraphic_S ( 2 italic_k + 1 ) - caligraphic_S ( italic_k ) end_CELL start_CELL end_CELL end_ROW
with initial conditions 𝒮 ( 1 ) = 0 𝒮 1 0 \mathcal{S}(1)=0 caligraphic_S ( 1 ) = 0 , 𝒮 ( 2 ) = 1 𝒮 2 1 \mathcal{S}(2)=1 caligraphic_S ( 2 ) = 1 , 𝒮 ( 3 ) = 1 𝒮 3 1 \mathcal{S}(3)=1 caligraphic_S ( 3 ) = 1 .
One may also ask about the sequence that results from reading off the first components from the divisor pair tree Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT . Since the difference b − a 𝑏 𝑎 b-a italic_b - italic_a of the second and first vector components gave us the first divisor pair component m 𝑚 m italic_m , and the vectors each had the form
𝐯 = ( 𝒮 ( k ) 𝒮 ( 2 k ) 𝒮 ( 2 k + 1 ) ) 𝐯 matrix 𝒮 𝑘 𝒮 2 𝑘 𝒮 2 𝑘 1 \mathbf{v}=\begin{pmatrix}\mathcal{S}(k)\\
\mathcal{S}(2k)\\
\mathcal{S}(2k+1)\\
\end{pmatrix} bold_v = ( start_ARG start_ROW start_CELL caligraphic_S ( italic_k ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 2 italic_k ) end_CELL end_ROW start_ROW start_CELL caligraphic_S ( 2 italic_k + 1 ) end_CELL end_ROW end_ARG )
we find that the first components are given by the relation 𝒮 ( 2 k ) − 𝒮 ( k ) 𝒮 2 𝑘 𝒮 𝑘 \mathcal{S}(2k)-\mathcal{S}(k) caligraphic_S ( 2 italic_k ) - caligraphic_S ( italic_k ) for all k ∈ 𝐍 𝑘 𝐍 k\in\mathbf{N} italic_k ∈ bold_N . Thus, reading off the divisor pair tree Φ 0 subscript Φ 0 \Phi_{0} roman_Φ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT row-by-row the k 𝑘 k italic_k th pair will be ( 𝒮 ( 2 k ) − 𝒮 ( k ) , 𝒮 ( k ) ) 𝒮 2 𝑘 𝒮 𝑘 𝒮 𝑘 \left(\mathcal{S}(2k)-\mathcal{S}(k),\mathcal{S}(k)\right) ( caligraphic_S ( 2 italic_k ) - caligraphic_S ( italic_k ) , caligraphic_S ( italic_k ) ) for k ∈ 𝐍 𝑘 𝐍 k\in\mathbf{N} italic_k ∈ bold_N .
We define k 𝑘 k italic_k -regular sequences, as introduced by Allouche and Shallit [5 ] . There are many equivalent definitions of k 𝑘 k italic_k -regular sequences. The one we state allows us to immediately conclude that 𝒮 𝒮 \mathcal{S} caligraphic_S is a 2 2 2 2 -regular sequence
Definition 5.13 .
A sequence s ( n ) 𝑠 𝑛 s(n) italic_s ( italic_n ) is k 𝑘 k italic_k -regular if there exists an integer E 𝐸 E italic_E such that, for all e j > E subscript 𝑒 𝑗 𝐸 e_{j}>E italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT > italic_E and 0 ≤ r j ≤ k e j − 1 0 subscript 𝑟 𝑗 superscript 𝑘 subscript 𝑒 𝑗 1 0\leq r_{j}\leq k^{e_{j}}-1 0 ≤ italic_r start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_k start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 , every subsequence of s 𝑠 s italic_s of the form s ( k e j n + r j ) 𝑠 superscript 𝑘 subscript 𝑒 𝑗 𝑛 subscript 𝑟 𝑗 s(k^{e_{j}}n+r_{j}) italic_s ( italic_k start_POSTSUPERSCRIPT italic_e start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_n + italic_r start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) is expressible as a linear combination
∑ i c i j s ( k f i j n + b i j ) , subscript 𝑖 subscript 𝑐 𝑖 𝑗 𝑠 superscript 𝑘 subscript 𝑓 𝑖 𝑗 𝑛 subscript 𝑏 𝑖 𝑗 \sum_{i}c_{ij}s(k^{f_{ij}}n+b_{ij}), ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT italic_s ( italic_k start_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT italic_n + italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) ,
where c i j subscript 𝑐 𝑖 𝑗 c_{ij} italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT is an integer, f i j ≤ E subscript 𝑓 𝑖 𝑗 𝐸 f_{ij}\leq E italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_E , and 0 ≤ b i j ≤ k f i j − 1 . 0 subscript 𝑏 𝑖 𝑗 superscript 𝑘 subscript 𝑓 𝑖 𝑗 1 0\leq b_{ij}\leq k^{f_{ij}}-1. 0 ≤ italic_b start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_k start_POSTSUPERSCRIPT italic_f start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUPERSCRIPT - 1 .
The asymptotic analysis of k 𝑘 k italic_k -regular sequences is an area that has undergone significant development in recent years [6 ] , [7 ] , [8 ] .