1. Introduction
Let ℑ ℑ \mathfrak{I} fraktur_I be a homogeneous ideal ℑ ℑ \mathfrak{I} fraktur_I in a
standard graded 𝕂 𝕂 \mathbb{K} blackboard_K -algebra S 𝑆 S italic_S for some field 𝕂 𝕂 \mathbb{K} blackboard_K and β i j ( S / ℑ ) := dim 𝕂 Tor i S ( S / ℑ , 𝕂 ) j assign subscript 𝛽 𝑖 𝑗 𝑆 ℑ subscript dimension 𝕂 superscript subscript Tor 𝑖 𝑆 subscript 𝑆 ℑ 𝕂 𝑗 \beta_{ij}(S/\mathfrak{I}):=\dim_{\mathbb{K}}\mathrm{Tor}_{i}^{S}(S/\mathfrak{%
I},\mathbb{K})_{j} italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) := roman_dim start_POSTSUBSCRIPT blackboard_K end_POSTSUBSCRIPT roman_Tor start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_S end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_S / fraktur_I , blackboard_K ) start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT the graded Betti numbers of S / ℑ 𝑆 ℑ S/\mathfrak{I} italic_S / fraktur_I .
The maximal shift
t i ( S / ℑ ) subscript 𝑡 𝑖 𝑆 ℑ t_{i}(S/\mathfrak{I}) italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) in the i 𝑖 i italic_i th homological degree is the maximal
j 𝑗 j italic_j such that
β i j ( S / ℑ ) ≠ 0 subscript 𝛽 𝑖 𝑗 𝑆 ℑ 0 \beta_{ij}(S/\mathfrak{I})\neq 0 italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) ≠ 0 . If β i j ( S / ℑ ) = 0 subscript 𝛽 𝑖 𝑗 𝑆 ℑ 0 \beta_{ij}(S/\mathfrak{I})=0 italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) = 0 for all j 𝑗 j italic_j we set t i ( S / ℑ ) = 0 subscript 𝑡 𝑖 𝑆 ℑ 0 t_{i}(S/\mathfrak{I})=0 italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) = 0 .
The following question has been considered (see [ACI15 , EHU06 ] ):
Question 1.0 .
For which classes of homogeneous ideals ℑ ℑ \mathfrak{I} fraktur_I
does
t i 1 + i 2 ( S / ℑ ) ≤ t i 1 ( S / ℑ ) + t i 2 ( S / ℑ ) subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 𝑆 ℑ subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 𝑆 ℑ subscript 𝑡 subscript 𝑖 2 𝑆 ℑ t_{i_{1}+i_{2}}(S/\mathfrak{I})\leq t_{i_{1}}(S/\mathfrak{I})+t_{i_{2}}(S/%
\mathfrak{I}) italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) ≤ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) + italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I )
hold for all 0 ≤ i 1 , i 2 0 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2
0\leq i_{1},i_{2} 0 ≤ italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT .
Since t 0 ( S / ℑ ) = 0 subscript 𝑡 0 𝑆 ℑ 0 t_{0}(S/\mathfrak{I})=0 italic_t start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) = 0 the question is interesting only for
i 1 , i 2 ≥ 1 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2
1 i_{1},i_{2}\geq 1 italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ≥ 1 .
It has a negative answer for general homogeneous ideals
even in case S 𝑆 S italic_S is a polynomial ring and counterexamples can be found in [EHU06 ] or [ACI15 ] .
For the rest of this paper S = 𝕂 [ x 1 , … , x n ] 𝑆 𝕂 subscript 𝑥 1 … subscript 𝑥 𝑛
S=\mathbb{K}[x_{1},\ldots,x_{n}] italic_S = blackboard_K [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ] and
ℑ ℑ \mathfrak{I} fraktur_I is a monomial ideal. Indeed as a
special case of
[ACI15 , Conjecture 6.4] it was conjectured that
Question 1.0 holds for quadratic monomial ideals. In this case,
their equation [ACI15 , (6.4)] implies that Question 1.0
holds if char ( 𝕂 ) = 0 char 𝕂 0 \mathrm{char}(\mathbb{K})=0 roman_char ( blackboard_K ) = 0 and 1 1 1 1 is added on the right hand side.
Over the last 10 years numerous results were obtained providing
positive evidence that Question 1.0 has a positive answer for all monomial ideals.
In [HS13 ] the case i 1 = 1 subscript 𝑖 1 1 i_{1}=1 italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = 1 was settled, with an extension appearing in [Abd22 ] . Positive results for
edge ideals and other graph-motivated situations can be found in [AN17 , BH17 , JK20 ] and facet ideals of simplicial forests were treated in [Far19 ] . The case when the monomial ideal has a DGA resolution was settled in [Kat16 ] .
For a monomial ideal ℑ ℑ \mathfrak{I} fraktur_I with minimal monomial generating set G ( ℑ ) 𝐺 ℑ G(\mathfrak{I}) italic_G ( fraktur_I ) the LCM-lattice ℒ ( ℑ ) ℒ ℑ \mathcal{L}(\mathfrak{I}) caligraphic_L ( fraktur_I ) is the
set of all least common multiples lcm m ∈ B m subscript lcm 𝑚 𝐵 𝑚 \displaystyle{\mathrm{lcm}_{m\in B}}m roman_lcm start_POSTSUBSCRIPT italic_m ∈ italic_B end_POSTSUBSCRIPT italic_m for B ⊆ G ( ℑ ) 𝐵 𝐺 ℑ B\subseteq G(\mathfrak{I}) italic_B ⊆ italic_G ( fraktur_I ) where we set lcm m ∈ ∅ m = 1 subscript lcm 𝑚 𝑚 1 \displaystyle{\mathrm{lcm}_{m\in\emptyset}}m=1 roman_lcm start_POSTSUBSCRIPT italic_m ∈ ∅ end_POSTSUBSCRIPT italic_m = 1 .
Ordered by divisibility the set ℒ ( ℑ ) ℒ ℑ \mathcal{L}(\mathfrak{I}) caligraphic_L ( fraktur_I ) becomes an atomic lattice.
Our approach to answering Question 1.0 leads to the study of LCM-lattices and their topology.
For the latter, when referring to the topology or homology of a poset 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P , we mean the topology or homology of its order complex; that is the simplicial complex of totally ordered subsets of 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P .
For p ≤ q 𝑝 𝑞 p\leq q italic_p ≤ italic_q in 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P we denote by [ p , q ] 𝑝 𝑞 [p,q] [ italic_p , italic_q ] the closed interval
{ x ∈ 𝒫 | p ≤ x ≤ q } conditional-set 𝑥 𝒫 𝑝 𝑥 𝑞 \{x\in\mathcal{P}~{}|~{}p\leq x\leq q\} { italic_x ∈ caligraphic_P | italic_p ≤ italic_x ≤ italic_q } . Open and
half-open intervals in 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P are defined analogously.
Our work on Question 1.0 is based on the known relation (see [GPW99 ] ) between graded Betti numbers β i j ( S / ℑ ) subscript 𝛽 𝑖 𝑗 𝑆 ℑ \beta_{ij}(S/\mathfrak{I}) italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) and homology groups of open intervals supported in ℒ = ℒ ( ℑ ) ℒ ℒ ℑ \mathcal{L}=\mathcal{L}(\mathfrak{I}) caligraphic_L = caligraphic_L ( fraktur_I ) ,
given by
(1)
β i j ( S / ℑ ) subscript 𝛽 𝑖 𝑗 𝑆 ℑ \displaystyle\beta_{ij}(S/\mathfrak{I}) italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I )
= ∑ m ∈ ℒ ( ℑ ) deg ( m ) = j dim 𝕂 H ~ i − 2 ( ( 1 , m ) ) , absent subscript FRACOP 𝑚 ℒ ℑ degree 𝑚 𝑗 subscript dimension 𝕂 subscript ~ 𝐻 𝑖 2 1 𝑚 \displaystyle=\sum_{\genfrac{}{}{0.0pt}{}{m\in\mathcal{L}(\mathfrak{I})}{\deg(%
m)=j}}\dim_{\mathbb{K}}\widetilde{H}_{i-2}\big{(}\,(1,m)\,\big{)}, = ∑ start_POSTSUBSCRIPT FRACOP start_ARG italic_m ∈ caligraphic_L ( fraktur_I ) end_ARG start_ARG roman_deg ( italic_m ) = italic_j end_ARG end_POSTSUBSCRIPT roman_dim start_POSTSUBSCRIPT blackboard_K end_POSTSUBSCRIPT over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( ( 1 , italic_m ) ) ,
where the homology is reduced and taken with 𝕂 𝕂 \mathbb{K} blackboard_K -coefficients.
Thus if 1 ≤ i 1 , i 2 1 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2
1\leq i_{1},i_{2} 1 ≤ italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT and t i 1 + i 2 > 0 subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 0 t_{i_{1}+i_{2}}>0 italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT > 0 then H ~ i 1 + i 2 − 2 ( ( 1 , m ) ) ≠ 0 subscript ~ 𝐻 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 2 1 𝑚 0 \widetilde{H}_{i_{1}+i_{2}-2}\big{(}\,(1,m)\,\big{)}\neq 0 over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( ( 1 , italic_m ) ) ≠ 0
for some monomial m 𝑚 m italic_m of degree t i 1 + i 2 subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 t_{i_{1}+i_{2}} italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT .
This shows that Question 1.0 has a positive answer when in this situation
there are monomials n 1 subscript 𝑛 1 n_{1} italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and n 2 subscript 𝑛 2 n_{2} italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT in our lattice such that H ~ i 1 − 2 ( ( 1 , n 1 ) ) ≠ 0 subscript ~ 𝐻 subscript 𝑖 1 2 1 subscript 𝑛 1 0 \widetilde{H}_{i_{1}-2}\big{(}\,(1,n_{1})\,\big{)}\neq 0 over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( ( 1 , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) ≠ 0 and H ~ i 2 − 2 ( ( 1 , n 2 ) ) ≠ 0 subscript ~ 𝐻 subscript 𝑖 2 2 1 subscript 𝑛 2 0 \widetilde{H}_{i_{2}-2}\big{(}\,(1,n_{2})\,\big{)}\neq 0 over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( ( 1 , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) ≠ 0
and t i 1 + i 2 subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 t_{i_{1}+i_{2}} italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT is bounded from above by the degree of the lcm of n 1 subscript 𝑛 1 n_{1} italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and n 2 subscript 𝑛 2 n_{2} italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT . Hence, the question for monomial ideals is implied by the following theorem. In its formulation we write 0 ^ ^ 0 \hat{0} over^ start_ARG 0 end_ARG for the unique
minimal element of ℒ ℒ \mathcal{L} caligraphic_L and write n 1 ∨ n 2 subscript 𝑛 1 subscript 𝑛 2 n_{1}\vee n_{2} italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∨ italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT for
the supremum of two elements of ℒ ℒ \mathcal{L} caligraphic_L . We prove:
Theorem 1.0 .
Let 1 ≤ i 1 , i 2 1 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2
1\leq i_{1},i_{2} 1 ≤ italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT and let ℒ ℒ \mathcal{L} caligraphic_L be a finite lattice with an element m 𝑚 m italic_m such that
H ~ i 1 + i 2 − 2 ( ( 0 ^ , m ) ) ≠ 0 . subscript ~ 𝐻 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 2 ^ 0 𝑚 0 \widetilde{H}_{i_{1}+i_{2}-2}\big{(}\,(\hat{0},m)\,\big{)}\neq 0. over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( ( over^ start_ARG 0 end_ARG , italic_m ) ) ≠ 0 .
Then there exist elements
n 1 , n 2 ∈ ℒ subscript 𝑛 1 subscript 𝑛 2
ℒ n_{1},n_{2}\in\mathcal{L} italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ∈ caligraphic_L such that
H ~ i 1 − 2 ( ( 0 ^ , n 1 ) ) ≠ 0 , H ~ i 2 − 2 ( ( 0 ^ , n 2 ) ) ≠ 0 formulae-sequence subscript ~ 𝐻 subscript 𝑖 1 2 ^ 0 subscript 𝑛 1 0 subscript ~ 𝐻 subscript 𝑖 2 2 ^ 0 subscript 𝑛 2 0 \widetilde{H}_{i_{1}-2}\big{(}\,(\hat{0},n_{1})\,\big{)}\neq 0,\ \widetilde{H}%
_{i_{2}-2}\big{(}\,(\hat{0},n_{2})\,\big{)}\neq 0 over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( ( over^ start_ARG 0 end_ARG , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) ≠ 0 , over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( ( over^ start_ARG 0 end_ARG , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) ≠ 0
and n 1 ∨ n 2 ≥ m subscript 𝑛 1 subscript 𝑛 2 𝑚 n_{1}\vee n_{2}\geq m italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∨ italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ≥ italic_m .
Let us note that this statement is immediate for several classes of lattices, such as face lattices of strongly regular CW complexes.
As a consequence of Theorem 1.0 and the arguments preceding it we obtain a positive answer to Question 1.0 for monomial ideals.
Theorem 1.0 .
Let ℑ ℑ \mathfrak{I} fraktur_I be a monomial ideal in S 𝑆 S italic_S .
Then for all 0 ≤ i 1 , i 2 0 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2
0\leq i_{1},i_{2} 0 ≤ italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT we have
t i 1 + i 2 ( S / ℑ ) ≤ t i 1 ( S / ℑ ) + t i 2 ( S / ℑ ) . subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 𝑆 ℑ subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 𝑆 ℑ subscript 𝑡 subscript 𝑖 2 𝑆 ℑ t_{i_{1}+i_{2}}(S/\mathfrak{I})\leq t_{i_{1}}(S/\mathfrak{I})+t_{i_{2}}(S/%
\mathfrak{I}). italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) ≤ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) + italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) .
For the proof of Theorem 1.0 we proceed as follows.
In §2 we introduce a shuffle product on the
chain complex of the order complex of a finite lattice.
Then in §3 we establish the existence of a
subcomplex of the chain complex of a poset - a so called synor complex -
which encodes the homology of all lower intervals. The synor complex is
graded by the synors of the poset, which are the element for which the
subposet of elements below is not acyclic.
Afterwards in §4 we leverage the
shuffle product and
the synor complex to prove in Proposition 5.0 a result on the representation of cycles as sums of shuffles of synor chains. As a consequence we can prove
Theorem 5.0 which contains Theorem 1.0 as a special case.
In §6 we apply Theorem 5.0 to
prove in Theorem 6.0 a generalization of Theorem 1.0 as well as well as a bound
on the number of distinct multigraded shifts in the minimal free resolution
of a monomial ideal. We also show in Theorem 6.0
that the synor complex
from §3 can be used to construct a minimal free
resolution of a monomial ideal.
Acknowledgements:
We thank Aldo Conca, David Eisenbud, Craig Huneke and Eran Nevo for their interest and helpful comments. Funding for his membership has been provided by The Ambrose Monell Foundation and Horizon Europe ERC Grant number: 101045750 / Project acronym: HodgeGeoComb. The second and third authors would like to thank the Einstein Institute of Mathematics at the Hebrew University of Jerusalem for the hospitality.
2. Posets, homology and the shuffle product in lattices
We first introduce the concepts for posets and lattices we use in this
paper.
For a poset 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P we call a multichain 𝔠 = ( c 0 ≥ c 1 ≥ ⋯ ≥ c k ) 𝔠 subscript 𝑐 0 subscript 𝑐 1 ⋯ subscript 𝑐 𝑘 \mathfrak{c}=(c_{0}\geq c_{1}\geq\cdots\geq c_{k}) fraktur_c = ( italic_c start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ≥ italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ≥ ⋯ ≥ italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) of elements
of 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P an order multichain . We call k 𝑘 k italic_k the length of the
multichain. Order multichains of length k 𝑘 k italic_k are simply referred to as k 𝑘 k italic_k -multichains . We call an order multichain with
no repetitions an order chain .
Note, that the empty multichain 𝔠 = ( ) 𝔠
\mathfrak{c}=() fraktur_c = ( ) is the
unique order multichain of length − 1 1 -1 - 1 .
The order complex of 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P is the simplicial complex of all
order chains in 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P .
From now on
all posets and lattices are assumed to be finite.
We adopt the notions of open, half-open and closed intervals in posets,
as defined in §1 . We call a subset 𝒥 ⊆ 𝒫 𝒥 𝒫 \mathcal{J}\subseteq\mathcal{P} caligraphic_J ⊆ caligraphic_P
an order ideal in 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P if for x , y ∈ 𝒫 𝑥 𝑦
𝒫 x,y\in\mathcal{P} italic_x , italic_y ∈ caligraphic_P , x ≤ y 𝑥 𝑦 x\leq y italic_x ≤ italic_y and y ∈ 𝒥 𝑦 𝒥 y\in\mathcal{J} italic_y ∈ caligraphic_J imply x ∈ 𝒥 𝑥 𝒥 x\in\mathcal{J} italic_x ∈ caligraphic_J . For x ∈ 𝒫 𝑥 𝒫 x\in\mathcal{P} italic_x ∈ caligraphic_P we write
𝒫 ≤ x subscript 𝒫 absent 𝑥 \mathcal{P}_{\leq x} caligraphic_P start_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_x end_POSTSUBSCRIPT for the order ideal of all y ≤ x 𝑦 𝑥 y\leq x italic_y ≤ italic_x and
𝒫 < x subscript 𝒫 absent 𝑥 \mathcal{P}_{<x} caligraphic_P start_POSTSUBSCRIPT < italic_x end_POSTSUBSCRIPT for the order ideal 𝒫 ≤ x ∖ { x } subscript 𝒫 absent 𝑥 𝑥 \mathcal{P}_{\leq x}\setminus\{x\} caligraphic_P start_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_x end_POSTSUBSCRIPT ∖ { italic_x } .
Next we recall some basics about the homology of order complexes of a poset
𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P .
We fix a field 𝕂 𝕂 \mathbb{K} blackboard_K and for k ≥ − 1 𝑘 1 k\geq-1 italic_k ≥ - 1 , we denote by M ~ k ( 𝒫 ) subscript ~ 𝑀 𝑘 𝒫 \widetilde{M}_{k}(\mathcal{P}) over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) the 𝕂 𝕂 \mathbb{K} blackboard_K -vector space freely
generated by the order multichains of length k 𝑘 k italic_k . We write C ~ k ( 𝒫 ) subscript ~ 𝐶 𝑘 𝒫 \widetilde{C}_{k}(\mathcal{P}) over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) for the subspace spanned by the order chains of length k 𝑘 k italic_k .
For an order multichain 𝔠 = ( c 0 ≥ c 1 ≥ ⋯ ≥ c k ) 𝔠 subscript 𝑐 0 subscript 𝑐 1 ⋯ subscript 𝑐 𝑘 \mathfrak{c}=(c_{0}\geq c_{1}\geq\cdots\geq c_{k}) fraktur_c = ( italic_c start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ≥ italic_c start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ≥ ⋯ ≥ italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT )
of length k 𝑘 k italic_k and 0 ≤ j ≤ k 0 𝑗 𝑘 0\leq j\leq k 0 ≤ italic_j ≤ italic_k we set
∂ k ( j ) ( 𝔠 ) = ( c 0 ≥ ⋯ ≥ c j − 1 ≥ c j + 1 ≥ ⋯ ≥ c k ) superscript subscript 𝑘 𝑗 𝔠 subscript 𝑐 0 ⋯ subscript 𝑐 𝑗 1 subscript 𝑐 𝑗 1 ⋯ subscript 𝑐 𝑘 \partial_{k}^{(j)}(\mathfrak{c})=(c_{0}\geq\cdots\geq c_{j-1}\geq c_{j+1}\geq%
\cdots\geq c_{k}) ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_j ) end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_c ) = ( italic_c start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ≥ ⋯ ≥ italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_j - 1 end_POSTSUBSCRIPT ≥ italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT ≥ ⋯ ≥ italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT )
and write
∂ k = ∑ j = 0 k ( − 1 ) j ∂ k ( j ) subscript 𝑘 superscript subscript 𝑗 0 𝑘 superscript 1 𝑗 superscript subscript 𝑘 𝑗 \partial_{k}=\sum_{j=0}^{k}(-1)^{j}\partial_{k}^{(j)} ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_j end_POSTSUPERSCRIPT ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_j ) end_POSTSUPERSCRIPT
for the induced
linear map ∂ k : M ~ k ( 𝒫 ) → M ~ k − 1 ( 𝒫 ) : subscript 𝑘 → subscript ~ 𝑀 𝑘 𝒫 subscript ~ 𝑀 𝑘 1 𝒫 \partial_{k}:\widetilde{M}_{k}(\mathcal{P})\rightarrow\widetilde{M}_{k-1}(%
\mathcal{P}) ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT : over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) → over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_k - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) .
Thus ( M ~ ∗ , ∂ ∗ ) subscript ~ 𝑀 subscript (\widetilde{M}_{*},\partial_{*}) ( over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) is the standard simplicial chain complex
of the simplicial set associated to the order complex of 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P , i.e., the simplicial complex of chains in 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P . The complex
( C ~ ∗ , ∂ ∗ ) subscript ~ 𝐶 subscript (\widetilde{C}_{*},\partial_{*}) ( over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) is the standard simplicial chain complex associated to the order complex of 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P . By [EM53 ] we have that
( C ~ ( 𝒫 ) , ∂ ∗ ) ~ 𝐶 𝒫 subscript (\widetilde{C}(\mathcal{P}),\partial_{*}) ( over~ start_ARG italic_C end_ARG ( caligraphic_P ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) is the normalization of ( M ~ ∗ ( 𝒫 ) , ∂ ∗ ) subscript ~ 𝑀 𝒫 subscript (\widetilde{M}_{*}(\mathcal{P}),\partial_{*}) ( over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT )
and in particular by the proof of [EM53 , Theorem 4.1] we have:
Lemma 2.1 .
The projection map π : M ~ ∗ ( 𝒫 ) → C ~ ∗ ( 𝒫 ) : 𝜋 → subscript ~ 𝑀 𝒫 subscript ~ 𝐶 𝒫 \pi:\widetilde{M}_{*}(\mathcal{P})\rightarrow\widetilde{C}_{*}(\mathcal{P}) italic_π : over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) → over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) which acts identically on order chains and vanishes on multichains that are not order chains, induces a homotopy inverse to the
inclusion ( C ~ ∗ ( 𝒫 ) , ∂ ∗ ) ↪ ( M ~ ∗ ( 𝒫 ) , ∂ ∗ ) ↪ subscript ~ 𝐶 𝒫 subscript subscript ~ 𝑀 𝒫 subscript (\widetilde{C}_{*}(\mathcal{P}),\partial_{*})\hookrightarrow(\widetilde{M}_{*}%
(\mathcal{P}),\partial_{*}) ( over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) ↪ ( over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) .
Using this lemma we will work with C ~ ∗ ( 𝒫 ) subscript ~ 𝐶 𝒫 \widetilde{C}_{*}(\mathcal{P}) over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) in the following
sections §4 and §6 and ignore multichains which appear in any of the calculations.
For this section, §2 , we mostly work in ( M ~ ∗ ( 𝒫 ) , ∂ ∗ ) subscript ~ 𝑀 𝒫 subscript (\widetilde{M}_{*}(\mathcal{P}),\partial_{*}) ( over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) since this
facilitates the manipulation of the combinatorial product on
( M ~ ∗ ( 𝒫 ) , ∂ ∗ ) subscript ~ 𝑀 𝒫 subscript (\widetilde{M}_{*}(\mathcal{P}),\partial_{*}) ( over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) in case 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P is a lattice,
which we define below.
Before we can define this product, we set up notation which will be used in the later
section for all posets.
We will consider an i 𝑖 i italic_i -multichain 𝔠 𝔠 \mathfrak{c} fraktur_c in 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P as an element
of 𝒫 i + 1 superscript 𝒫 𝑖 1 \mathcal{P}^{i+1} caligraphic_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUPERSCRIPT . For an arbitrary ( i + 1 ) 𝑖 1 (i+1) ( italic_i + 1 ) -tuple 𝔠 𝔠 \mathfrak{c} fraktur_c in 𝒫 i + 1 superscript 𝒫 𝑖 1 \mathcal{P}^{i+1} caligraphic_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUPERSCRIPT and an arbitrary ( j + 1 ) 𝑗 1 (j+1) ( italic_j + 1 ) -tuple 𝔠 ′ ∈ 𝒫 j + 1 superscript 𝔠 ′ superscript 𝒫 𝑗 1 \mathfrak{c}^{\prime}\in\mathcal{P}^{j+1} fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ caligraphic_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_j + 1 end_POSTSUPERSCRIPT
we write 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ \mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{\prime} fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT for the ( i + j + 2 ) 𝑖 𝑗 2 (i+j+2) ( italic_i + italic_j + 2 ) -tuple in 𝒫 i + j + 2 superscript 𝒫 𝑖 𝑗 2 \mathcal{P}^{i+j+2} caligraphic_P start_POSTSUPERSCRIPT italic_i + italic_j + 2 end_POSTSUPERSCRIPT
that is the concatenation of 𝔠 𝔠 \mathfrak{c} fraktur_c and 𝔠 ′ superscript 𝔠 ′ \mathfrak{c}^{\prime} fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT .
In case 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ \mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{\prime} fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is an order multichain, i.e., both 𝔠 𝔠 \mathfrak{c} fraktur_c and 𝔠 ′ superscript 𝔠 ′ \mathfrak{c}^{\prime} fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT are order multichains and the minimal element of
𝔠 𝔠 \mathfrak{c} fraktur_c is greater or equal to the maximal element of 𝔠 ′ superscript 𝔠 ′ \mathfrak{c}^{\prime} fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ,
then we write 𝔠 ∗ 𝔠 ′ 𝔠 superscript 𝔠 ′ \mathfrak{c}*\mathfrak{c}^{\prime} fraktur_c ∗ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT for this order multichain.
We write
min ( 𝔠 ) 𝔠 \min(\mathfrak{c}) roman_min ( fraktur_c ) for the minimal element of an order multichain 𝔠 𝔠 \mathfrak{c} fraktur_c .
If 𝔠 𝔠 \mathfrak{c} fraktur_c is an i 𝑖 i italic_i -multichain, x = min ( 𝔠 ) 𝑥 𝔠 x=\min(\mathfrak{c}) italic_x = roman_min ( fraktur_c ) and
γ = ∑ ℓ = 1 k λ ℓ 𝔠 ℓ ∈ M ~ j ( 𝒫 ) 𝛾 superscript subscript ℓ 1 𝑘 subscript 𝜆 ℓ subscript 𝔠 ℓ subscript ~ 𝑀 𝑗 𝒫 \gamma=\sum_{\ell=1}^{k}\lambda_{\ell}\,\mathfrak{c}_{\ell}\in\widetilde{M}_{j%
}(\mathcal{P}) italic_γ = ∑ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT italic_λ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT fraktur_c start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ∈ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) where
𝔠 ℓ subscript 𝔠 ℓ \mathfrak{c}_{\ell} fraktur_c start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT are order multichains supported in 𝒫 ≤ x subscript 𝒫 absent 𝑥 \mathcal{P}_{\leq x} caligraphic_P start_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_x end_POSTSUBSCRIPT then
we write 𝔠 ∗ γ 𝔠 𝛾 \mathfrak{c}*\gamma fraktur_c ∗ italic_γ for the chain
∑ ℓ = 1 k λ ℓ 𝔠 ∗ 𝔠 ℓ superscript subscript ℓ 1 𝑘 subscript 𝜆 ℓ 𝔠 subscript 𝔠 ℓ \sum_{\ell=1}^{k}\lambda_{\ell}\,\mathfrak{c}*\mathfrak{c}_{\ell} ∑ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_k end_POSTSUPERSCRIPT italic_λ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT fraktur_c ∗ fraktur_c start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT in M ~ i + j + 1 ( 𝒫 ) subscript ~ 𝑀 𝑖 𝑗 1 𝒫 \widetilde{M}_{i+j+1}(\mathcal{P}) over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) .
Let ℒ ℒ \mathcal{L} caligraphic_L be a lattice.
Since by our assumption ℒ ℒ \mathcal{L} caligraphic_L is finite, it
has a unique minimal element which we denote by 0 ^ ^ 0 \hat{0} over^ start_ARG 0 end_ARG and
a unique maximal element which we denote by 1 ^ ^ 1 \hat{1} over^ start_ARG 1 end_ARG .
Note that if ℒ ℒ \mathcal{L} caligraphic_L is the lcm-lattice lcm ( ℑ ) lcm ℑ \mathrm{lcm}(\mathfrak{I}) roman_lcm ( fraktur_I ) of a monomial
ideal ℑ ℑ \mathfrak{I} fraktur_I then 0 ^ = 1 ^ 0 1 \hat{0}=1 over^ start_ARG 0 end_ARG = 1 , where 1 1 1 1 stands for the monomial
x 1 0 ⋯ x n 0 superscript subscript 𝑥 1 0 ⋯ superscript subscript 𝑥 𝑛 0 x_{1}^{0}\cdots x_{n}^{0} italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ⋯ italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT . For x , y ∈ ℒ 𝑥 𝑦
ℒ x,y\in\mathcal{L} italic_x , italic_y ∈ caligraphic_L we write x ∨ y 𝑥 𝑦 x\vee y italic_x ∨ italic_y for the
supremum or join of x 𝑥 x italic_x and y 𝑦 y italic_y , and x ∧ y 𝑥 𝑦 x\wedge y italic_x ∧ italic_y for the
infimum or meet of x 𝑥 x italic_x and y 𝑦 y italic_y . In lcm ( ℑ ) lcm ℑ \mathrm{lcm}(\mathfrak{I}) roman_lcm ( fraktur_I ) the
join of two elements is simply their lcm.
We define τ : ℒ k + 1 → M ~ k ( ℒ ) : 𝜏 → superscript ℒ 𝑘 1 subscript ~ 𝑀 𝑘 ℒ \tau:\mathcal{L}^{k+1}\rightarrow\widetilde{M}_{k}(\mathcal{L}) italic_τ : caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_k + 1 end_POSTSUPERSCRIPT → over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) as
the operator which takes the ( k + 1 ) 𝑘 1 (k+1) ( italic_k + 1 ) -tuple
( a 0 , … , a k ) ∈ ℒ k + 1 subscript 𝑎 0 … subscript 𝑎 𝑘 superscript ℒ 𝑘 1 (a_{0},\ldots,a_{k})\in\mathcal{L}^{k+1} ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) ∈ caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_k + 1 end_POSTSUPERSCRIPT to the multichain
( a 0 ∨ ⋯ ∨ a k ≥ a 1 ∨ ⋯ ∨ a k ≥ ⋯ ≥ a k ) subscript 𝑎 0 ⋯ subscript 𝑎 𝑘 subscript 𝑎 1 ⋯ subscript 𝑎 𝑘 ⋯ subscript 𝑎 𝑘 (a_{0}\vee\cdots\vee a_{k}\geq a_{1}\vee\cdots\vee a_{k}\geq\cdots\geq a_{k}) ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ∨ ⋯ ∨ italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ≥ italic_a start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∨ ⋯ ∨ italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ≥ ⋯ ≥ italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) .
For a permutation σ 𝜎 \sigma italic_σ of { 0 , … , k } 0 … 𝑘 \{0,\ldots,k\} { 0 , … , italic_k } and a ( k + 1 ) 𝑘 1 (k+1) ( italic_k + 1 ) -tuple
a = ( a 0 , … , a k ) ∈ ℒ k + 1 𝑎 subscript 𝑎 0 … subscript 𝑎 𝑘 superscript ℒ 𝑘 1 a=(a_{0},\ldots,a_{k})\in\mathcal{L}^{k+1} italic_a = ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ) ∈ caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_k + 1 end_POSTSUPERSCRIPT we write a σ subscript 𝑎 𝜎 a_{\sigma} italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT for
( a σ ( 0 ) , … , a σ ( n ) ) subscript 𝑎 𝜎 0 … subscript 𝑎 𝜎 𝑛 (a_{\sigma(0)},\ldots,a_{\sigma(n)}) ( italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_σ ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_σ ( italic_n ) end_POSTSUBSCRIPT ) .
We again consider an i 𝑖 i italic_i -multichain 𝔠 𝔠 \mathfrak{c} fraktur_c in ℒ ℒ \mathcal{L} caligraphic_L as an element
of ℒ i + 1 superscript ℒ 𝑖 1 \mathcal{L}^{i+1} caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUPERSCRIPT .
We say a permutation σ 𝜎 \sigma italic_σ of { 0 , 1 , … , i + j + 1 } 0 1 … 𝑖 𝑗 1 \{0,1,\ldots,i+j+1\} { 0 , 1 , … , italic_i + italic_j + 1 } is
an ( i , j ) 𝑖 𝑗 (i,j) ( italic_i , italic_j ) -shuffle if it preserves the relative order of the first i + 1 𝑖 1 i+1 italic_i + 1 elements and also of the last j + 1 𝑗 1 j+1 italic_j + 1 elements of { 0 , 1 , … , i + j + 1 } 0 1 … 𝑖 𝑗 1 \{0,1,\ldots,i+j+1\} { 0 , 1 , … , italic_i + italic_j + 1 } . Equivalently, σ 𝜎 \sigma italic_σ is an ( i , j ) 𝑖 𝑗 (i,j) ( italic_i , italic_j ) -shuffle if it is monotone on the sets σ − 1 ( { 0 , 1 , … , i } ) superscript 𝜎 1 0 1 … 𝑖 \sigma^{-1}(\{0,1,\ldots,i\}) italic_σ start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( { 0 , 1 , … , italic_i } ) and σ − 1 ( { i + 1 , i + 2 , … , i + j + 1 } ) superscript 𝜎 1 𝑖 1 𝑖 2 … 𝑖 𝑗 1 \sigma^{-1}(\{i+1,i+2,\ldots,i+j+1\}) italic_σ start_POSTSUPERSCRIPT - 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( { italic_i + 1 , italic_i + 2 , … , italic_i + italic_j + 1 } ) .
We write S i , j subscript 𝑆 𝑖 𝑗
S_{i,j} italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT for the set of all ( i , j ) 𝑖 𝑗 (i,j) ( italic_i , italic_j ) -shuffles inside
the set of permutations of { 0 , 1 , … , i + j + 1 } 0 1 … 𝑖 𝑗 1 \{0,1,\ldots,i+j+1\} { 0 , 1 , … , italic_i + italic_j + 1 } .
The shuffle operator
\shuffle : M ~ i ( ℒ ) × M ~ j ( ℒ ) → M ~ i + j + 1 ( ℒ ) : \shuffle → subscript ~ 𝑀 𝑖 ℒ subscript ~ 𝑀 𝑗 ℒ subscript ~ 𝑀 𝑖 𝑗 1 ℒ \shuffle:\widetilde{M}_{i}(\mathcal{L})\times\widetilde{M}_{j}(\mathcal{L})%
\rightarrow\widetilde{M}_{i+j+1}(\mathcal{L}) : over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) × over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) → over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) is then defined as the linear extension
of the map sending an i 𝑖 i italic_i -multichain 𝔠 𝔠 \mathfrak{c} fraktur_c and a j 𝑗 j italic_j -multichain 𝔠 ′ superscript 𝔠 ′ \mathfrak{c}^{\prime} fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT to
𝔠 \shuffle 𝔠 ′ := ∑ σ ∈ S i , j sgn ( σ ) τ ( ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) σ ) . assign 𝔠 \shuffle superscript 𝔠 ′ subscript 𝜎 subscript 𝑆 𝑖 𝑗
sgn 𝜎 𝜏 subscript ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 \mathfrak{c}\shuffle\mathfrak{c}^{\prime}:=\sum_{\sigma\in S_{i,j}}%
\operatorname{sgn}(\sigma)\,\tau\big{(}\,(\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{%
\prime})_{\sigma}\,\big{)}. fraktur_c fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT := ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_σ ∈ italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT roman_sgn ( italic_σ ) italic_τ ( ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT ) .
Note that if i = − 1 𝑖 1 i=-1 italic_i = - 1 then 𝔠 \shuffle 𝔠 ′ = 𝔠 ′ 𝔠 \shuffle superscript 𝔠 ′ superscript 𝔠 ′ \mathfrak{c}\shuffle\mathfrak{c}^{\prime}=\mathfrak{c}^{\prime} fraktur_c fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT .
Consider the second tensor power
( D ∗ ( ℒ ) , δ ∗ ) = ( M ~ ∗ , ∂ ∗ ) ⊗ ( M ~ ∗ , ∂ ∗ ) subscript 𝐷 ℒ subscript 𝛿 tensor-product subscript ~ 𝑀 subscript subscript ~ 𝑀 subscript (D_{*}(\mathcal{L}),\delta_{*})=(\widetilde{M}_{*},\partial_{*})\otimes(%
\widetilde{M}_{*},\partial_{*}) ( italic_D start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) = ( over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) ⊗ ( over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT )
of the chain complex ( M ~ ∗ , ∂ ∗ ) subscript ~ 𝑀 subscript (\widetilde{M}_{*},\partial_{*}) ( over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) ,
with differential δ n = ⨁ i + j + 1 = n ( ( ∂ i , id ) + ( − 1 ) i + 1 ( id , ∂ j ) ) subscript 𝛿 𝑛 subscript direct-sum 𝑖 𝑗 1 𝑛 subscript 𝑖 id superscript 1 𝑖 1 id subscript 𝑗 \delta_{n}=\bigoplus_{i+j+1=n}\big{(}\,(\partial_{i},\text{id})+(-1)^{i+1}(%
\text{id},\partial_{j})\,\big{)} italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT = ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 = italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( ( ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , id ) + ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUPERSCRIPT ( id , ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ) ) .
Since M ~ i ( ℒ ) ⊗ M ~ j ( ℒ ) tensor-product subscript ~ 𝑀 𝑖 ℒ subscript ~ 𝑀 𝑗 ℒ \widetilde{M}_{i}(\mathcal{L})\otimes\widetilde{M}_{j}(\mathcal{L}) over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) ⊗ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) has a basis
consisting of the elementary tensors 𝔠 ⊗ 𝔠 ′ tensor-product 𝔠 superscript 𝔠 ′ \mathfrak{c}\otimes\mathfrak{c}^{\prime} fraktur_c ⊗ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT
for poset i 𝑖 i italic_i -multichains 𝔠 𝔠 \mathfrak{c} fraktur_c and poset j 𝑗 j italic_j -multichains 𝔠 ′ superscript 𝔠 ′ \mathfrak{c}^{\prime} fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , it
follows that 𝔠 ⊗ 𝔠 ′ ↦ 𝔠 \shuffle 𝔠 ′ maps-to tensor-product 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝔠 \shuffle superscript 𝔠 ′ \mathfrak{c}\otimes\mathfrak{c}^{\prime}\mapsto\mathfrak{c}\shuffle\mathfrak{c%
}^{\prime} fraktur_c ⊗ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ↦ fraktur_c fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT
induces a map of 𝕂 𝕂 \mathbb{K} blackboard_K -vector spaces
\shuffle : D n ( ℒ ) → M ~ n ( ℒ ) : \shuffle → subscript 𝐷 𝑛 ℒ subscript ~ 𝑀 𝑛 ℒ \shuffle:D_{n}(\mathcal{L})\rightarrow\widetilde{M}_{n}(\mathcal{L}) : italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) → over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) . In Proposition 2.0 we prove that this map is a chain map. This will yield the very helpful boundary formula in Corollary 2.0 .
Before that, we prove two technical but straightforward combinatorial lemmas.
Let X i , j = { 0 , … , i + j + 1 } × S i , j superscript 𝑋 𝑖 𝑗
0 … 𝑖 𝑗 1 subscript 𝑆 𝑖 𝑗
X^{i,j}=\{0,\ldots,i+j+1\}\times S_{i,j} italic_X start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT = { 0 , … , italic_i + italic_j + 1 } × italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT , and consider the partition X i , j = ∪ s = 1 4 A s i , j superscript 𝑋 𝑖 𝑗
superscript subscript 𝑠 1 4 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
𝑠 X^{i,j}=\cup_{s=1}^{4}A^{i,j}_{s} italic_X start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT = ∪ start_POSTSUBSCRIPT italic_s = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 4 end_POSTSUPERSCRIPT italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT , where
A 1 i , j subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
1 \displaystyle A^{i,j}_{1} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT
= \displaystyle= =
{ ( ℓ , σ ) ∈ X i , j : ℓ ≥ 1 , σ ( ℓ − 1 ) ∈ { 0 , … , i } and σ ( ℓ ) ∈ { i + 1 , … , i + j + 1 } } conditional-set ℓ 𝜎 superscript 𝑋 𝑖 𝑗
FRACOP formulae-sequence ℓ 1 𝜎 ℓ 1 0 … 𝑖 and 𝜎 ℓ 𝑖 1 … 𝑖 𝑗 1 \displaystyle\Big{\{}\,(\ell,\sigma)\in X^{i,j}\,:\genfrac{}{}{0.0pt}{}{\ell%
\geq 1,\sigma(\ell-1)\in\{0,\ldots,i\}\ \text{and}}{\sigma(\ell)\in\{i+1,%
\ldots,i+j+1\}}\,\Big{\}} { ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_X start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT : FRACOP start_ARG roman_ℓ ≥ 1 , italic_σ ( roman_ℓ - 1 ) ∈ { 0 , … , italic_i } and end_ARG start_ARG italic_σ ( roman_ℓ ) ∈ { italic_i + 1 , … , italic_i + italic_j + 1 } end_ARG }
A 2 i , j subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
2 \displaystyle A^{i,j}_{2} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT
= \displaystyle= =
{ ( ℓ , σ ) ∈ X i , j : ℓ ≥ 1 , σ ( ℓ − 1 ) ∈ { i + 1 , … , i + j + 1 } and σ ( ℓ ) ∈ { 0 , … , i } } conditional-set ℓ 𝜎 superscript 𝑋 𝑖 𝑗
FRACOP formulae-sequence ℓ 1 𝜎 ℓ 1 𝑖 1 … 𝑖 𝑗 1 and 𝜎 ℓ 0 … 𝑖 \displaystyle\Big{\{}\,(\ell,\sigma)\in X^{i,j}\,:\genfrac{}{}{0.0pt}{}{\ell%
\geq 1,\sigma(\ell-1)\in\{i+1,\ldots,i+j+1\}\ \text{and}}{\sigma(\ell)\in\{0,%
\ldots,i\}}\,\Big{\}} { ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_X start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT : FRACOP start_ARG roman_ℓ ≥ 1 , italic_σ ( roman_ℓ - 1 ) ∈ { italic_i + 1 , … , italic_i + italic_j + 1 } and end_ARG start_ARG italic_σ ( roman_ℓ ) ∈ { 0 , … , italic_i } end_ARG }
A 3 i , j subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 \displaystyle A^{i,j}_{3} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT
= \displaystyle= =
{ ( ℓ , σ ) ∈ X i , j : σ ( ℓ − 1 ) , σ ( ℓ ) ∈ { 0 , … , i } } conditional-set ℓ 𝜎 superscript 𝑋 𝑖 𝑗
𝜎 ℓ 1 𝜎 ℓ
0 … 𝑖 \displaystyle\big{\{}\,(\ell,\sigma)\in X^{i,j}\,:\,\sigma(\ell-1),\sigma(\ell%
)\in\{0,\ldots,i\}\,\big{\}} { ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_X start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT : italic_σ ( roman_ℓ - 1 ) , italic_σ ( roman_ℓ ) ∈ { 0 , … , italic_i } }
A 4 i , j subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
4 \displaystyle A^{i,j}_{4} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT
= \displaystyle= =
{ ( ℓ , σ ) ∈ X i , j : σ ( ℓ − 1 ) , σ ( ℓ ) ∈ { i + 1 , … , i + j + 1 } } conditional-set ℓ 𝜎 superscript 𝑋 𝑖 𝑗
𝜎 ℓ 1 𝜎 ℓ
𝑖 1 … 𝑖 𝑗 1 \displaystyle\big{\{}\,(\ell,\sigma)\in X^{i,j}\,:\,\sigma(\ell-1),\sigma(\ell%
)\in\{i+1,\ldots,i+j+1\}\,\big{\}} { ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_X start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT : italic_σ ( roman_ℓ - 1 ) , italic_σ ( roman_ℓ ) ∈ { italic_i + 1 , … , italic_i + italic_j + 1 } }
where we interpret the conditions σ ( − 1 ) ∈ { 0 , … , i } 𝜎 1 0 … 𝑖 \sigma(-1)\in\{0,\ldots,i\} italic_σ ( - 1 ) ∈ { 0 , … , italic_i } and σ ( − 1 ) ∈ { i + 1 , … , i + j + 1 } 𝜎 1 𝑖 1 … 𝑖 𝑗 1 \sigma(-1)\in\{i+1,\ldots,i+j+1\} italic_σ ( - 1 ) ∈ { italic_i + 1 , … , italic_i + italic_j + 1 } as true.
Lemma 2.2 .
Consider the map T i , j : A 1 i , j → A 2 i , j : subscript 𝑇 𝑖 𝑗
→ subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
1 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
2 T_{i,j}:A^{i,j}_{1}\rightarrow A^{i,j}_{2} italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT : italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT → italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT defined by
T i , j ( ℓ , σ ) = ( ℓ , σ ∘ τ ℓ ) , subscript 𝑇 𝑖 𝑗
ℓ 𝜎 ℓ 𝜎 subscript 𝜏 ℓ T_{i,j}(\ell,\sigma)=(\ell,\sigma\circ\tau_{\ell}), italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( roman_ℓ , italic_σ ) = ( roman_ℓ , italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ) ,
where τ ℓ ∈ S i + j + 1 subscript 𝜏 ℓ subscript 𝑆 𝑖 𝑗 1 \tau_{\ell}\in S_{i+j+1} italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ∈ italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT denotes the transposition ( ℓ − 1 , ℓ ) ℓ 1 ℓ (\ell-1,\ell) ( roman_ℓ - 1 , roman_ℓ ) . Then,
(i)
T i , j subscript 𝑇 𝑖 𝑗
T_{i,j} italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT is a bijection.
(ii)
For every σ ∈ S i + j + 1 𝜎 subscript 𝑆 𝑖 𝑗 1 \sigma\in S_{i+j+1} italic_σ ∈ italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT we have sgn ( σ ) = − sgn ( σ ∘ τ ℓ ) sgn 𝜎 sgn 𝜎 subscript 𝜏 ℓ \operatorname{sgn}(\sigma)=-\operatorname{sgn}(\sigma\circ\tau_{\ell}) roman_sgn ( italic_σ ) = - roman_sgn ( italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT )
(iii)
For every 𝔠 ∈ ℒ i + 1 , 𝔠 ′ ∈ ℒ j + 1 formulae-sequence 𝔠 superscript ℒ 𝑖 1 superscript 𝔠 ′ superscript ℒ 𝑗 1 \mathfrak{c}\in\mathcal{L}^{i+1},\mathfrak{c}^{\prime}\in\mathcal{L}^{j+1} fraktur_c ∈ caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUPERSCRIPT , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_j + 1 end_POSTSUPERSCRIPT and ( ℓ , σ ) ∈ A 1 i , j ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
1 (\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{1} ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT we have
∂ i + j + 1 ( ℓ ) [ τ ( ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) σ ) ] = ∂ i + j + 1 ( ℓ ) [ τ ( ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) σ ∘ τ ℓ ) ] superscript subscript 𝑖 𝑗 1 ℓ delimited-[] 𝜏 subscript ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 superscript subscript 𝑖 𝑗 1 ℓ delimited-[] 𝜏 subscript ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 subscript 𝜏 ℓ \partial_{i+j+1}^{(\ell)}\left[\tau\big{(}\,(\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{%
\prime})_{\sigma}\,\big{)}\right]=\partial_{i+j+1}^{(\ell)}\left[\tau\big{(}\,%
(\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{\prime})_{\sigma\circ\tau_{\ell}}\,\big{)}\right] ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( roman_ℓ ) end_POSTSUPERSCRIPT [ italic_τ ( ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT ) ] = ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( roman_ℓ ) end_POSTSUPERSCRIPT [ italic_τ ( ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) ]
Proof.
The first two properties follow immediately from the definitions, so we only prove (iii).
Let 𝔠 = ( c 0 ≥ ⋯ ≥ c i ) 𝔠 subscript 𝑐 0 ⋯ subscript 𝑐 𝑖 \mathfrak{c}=(c_{0}\geq\cdots\geq c_{i}) fraktur_c = ( italic_c start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ≥ ⋯ ≥ italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT )
and 𝔠 ′ = ( c i + 1 ≥ ⋯ ≥ c i + j + 1 ) superscript 𝔠 ′ subscript 𝑐 𝑖 1 ⋯ subscript 𝑐 𝑖 𝑗 1 \mathfrak{c}^{\prime}=(c_{i+1}\geq\cdots\geq c_{i+j+1}) fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = ( italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT ≥ ⋯ ≥ italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) viewed as tuples.
For a σ ∈ S i , j 𝜎 subscript 𝑆 𝑖 𝑗
\sigma\in S_{i,j} italic_σ ∈ italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT we write σ 1 ( k ) subscript 𝜎 1 𝑘 \sigma_{1}(k) italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ) for
min { { 0 , … , i } ∩ { σ ( k ) , … , σ ( i + j + 1 ) } } 0 … 𝑖 𝜎 𝑘 … 𝜎 𝑖 𝑗 1 \min\{\{0,\ldots,i\}\cap\{\sigma(k),\ldots,\sigma(i+j+1)\}\} roman_min { { 0 , … , italic_i } ∩ { italic_σ ( italic_k ) , … , italic_σ ( italic_i + italic_j + 1 ) } }
and σ 2 ( k ) subscript 𝜎 2 𝑘 \sigma_{2}(k) italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ) for
min { { i + 1 , … , i + j + 1 } ∩ { σ ( k ) , … , σ ( i + j + 1 ) } } 𝑖 1 … 𝑖 𝑗 1 𝜎 𝑘 … 𝜎 𝑖 𝑗 1 \min\{\{i+1,\ldots,i+j+1\}\cap\{\sigma(k),\ldots,\sigma(i+j+1)\}\} roman_min { { italic_i + 1 , … , italic_i + italic_j + 1 } ∩ { italic_σ ( italic_k ) , … , italic_σ ( italic_i + italic_j + 1 ) } }
where we consider the minimum over the empty set as − ∞ -\infty - ∞ .
Setting c − ∞ = c − ∞ ′ = 0 ^ subscript 𝑐 subscript superscript 𝑐 ′ ^ 0 c_{-\infty}=c^{\prime}_{-\infty}=\hat{0} italic_c start_POSTSUBSCRIPT - ∞ end_POSTSUBSCRIPT = italic_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT - ∞ end_POSTSUBSCRIPT = over^ start_ARG 0 end_ARG we get
that
τ ( ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) σ ) = ( c σ 1 ( 0 ) ∨ c σ 2 ( 0 ) ′ ≥ ⋯ ≥ c σ 1 ( i + j + 1 ) ∨ c σ 2 ( i + j + 1 ) ′ ) . 𝜏 subscript ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 subscript 𝑐 subscript 𝜎 1 0 subscript superscript 𝑐 ′ subscript 𝜎 2 0 ⋯ subscript 𝑐 subscript 𝜎 1 𝑖 𝑗 1 subscript superscript 𝑐 ′ subscript 𝜎 2 𝑖 𝑗 1 \tau\big{(}\,(\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{\prime})_{\sigma}\,\big{)}=(c_{%
\sigma_{1}(0)}\vee c^{\prime}_{\sigma_{2}(0)}\geq\cdots\geq c_{\sigma_{1}(i+j+%
1)}\vee c^{\prime}_{\sigma_{2}(i+j+1)}). italic_τ ( ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT ) = ( italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT ∨ italic_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT ≥ ⋯ ≥ italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_i + italic_j + 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ∨ italic_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_i + italic_j + 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ) .
Assuming ( ℓ , σ ) ∈ A 1 i , j ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
1 (\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{1} ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , we note that the sets { σ ( k ) , … , σ ( i + j + 1 ) } 𝜎 𝑘 … 𝜎 𝑖 𝑗 1 \{\sigma(k),\ldots,\sigma(i+j+1)\} { italic_σ ( italic_k ) , … , italic_σ ( italic_i + italic_j + 1 ) } and { ( σ ∘ τ ℓ ) ( k ) , … , ( σ ∘ τ ℓ ) ( i + j + 1 ) } 𝜎 subscript 𝜏 ℓ 𝑘 … 𝜎 subscript 𝜏 ℓ 𝑖 𝑗 1 \{(\sigma\circ\tau_{\ell})(k),\ldots,(\sigma\circ\tau_{\ell})(i+j+1)\} { ( italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_k ) , … , ( italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_i + italic_j + 1 ) } coincide for all k ≠ ℓ 𝑘 ℓ k\neq\ell italic_k ≠ roman_ℓ . This is because ( σ ∘ τ ℓ ) ( j ) = σ ( j ) 𝜎 subscript 𝜏 ℓ 𝑗 𝜎 𝑗 (\sigma\circ\tau_{\ell})(j)=\sigma(j) ( italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ) ( italic_j ) = italic_σ ( italic_j ) for j ≠ ℓ − 1 , ℓ 𝑗 ℓ 1 ℓ
j\neq\ell-1,\ell italic_j ≠ roman_ℓ - 1 , roman_ℓ , while ( σ ∘ τ ℓ ) ( ℓ − 1 ) = σ ( ℓ ) 𝜎 subscript 𝜏 ℓ ℓ 1 𝜎 ℓ (\sigma\circ\tau_{\ell})(\ell-1)=\sigma(\ell) ( italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ) ( roman_ℓ - 1 ) = italic_σ ( roman_ℓ ) and
( σ ∘ τ ℓ ) ( ℓ ) = σ ( ℓ − 1 ) 𝜎 subscript 𝜏 ℓ ℓ 𝜎 ℓ 1 (\sigma\circ\tau_{\ell})(\ell)=\sigma(\ell-1) ( italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ) ( roman_ℓ ) = italic_σ ( roman_ℓ - 1 ) . Consequently, σ 1 ( k ) = ( σ ∘ τ ℓ ) 1 ( k ) subscript 𝜎 1 𝑘 subscript 𝜎 subscript 𝜏 ℓ 1 𝑘 \sigma_{1}(k)=(\sigma\circ\tau_{\ell})_{1}(k) italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ) = ( italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ) and σ 2 ( k ) = ( σ ∘ τ ℓ ) 2 ( k ) subscript 𝜎 2 𝑘 subscript 𝜎 subscript 𝜏 ℓ 2 𝑘 \sigma_{2}(k)=(\sigma\circ\tau_{\ell})_{2}(k) italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ) = ( italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ) for all k ≠ ℓ 𝑘 ℓ k\neq\ell italic_k ≠ roman_ℓ .
This means that τ ( ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) σ ∘ τ ℓ ) 𝜏 subscript ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 subscript 𝜏 ℓ \tau\big{(}\,(\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{\prime})_{\sigma\circ\tau_{\ell}}%
\,\big{)} italic_τ ( ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) coincides with τ ( ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) σ ) 𝜏 subscript ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 \tau\big{(}\,(\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{\prime})_{\sigma}\,\big{)} italic_τ ( ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT ) , except for the entry corresponding to ℓ ℓ \ell roman_ℓ . Removing this entry implies the equality in (iii).
∎
Lemma 2.3 .
The map Ω i , j : A 3 i , j → { 0 , … , i } × S i − 1 , j : subscript Ω 𝑖 𝑗
→ subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 0 … 𝑖 subscript 𝑆 𝑖 1 𝑗
\Omega_{i,j}:A^{i,j}_{3}\rightarrow\{0,\ldots,i\}\times S_{i-1,j} roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT : italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT → { 0 , … , italic_i } × italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 , italic_j end_POSTSUBSCRIPT defined by
(2)
Ω i , j ( ℓ , σ ) = ( m , ϕ ) iff the pair ( m , ϕ ) solves ϕ ∘ ∂ i + j + 1 ( m ) = ∂ i + j + 1 ( ℓ ) ∘ σ subscript Ω 𝑖 𝑗
ℓ 𝜎 𝑚 italic-ϕ iff the pair ( m , ϕ ) solves italic-ϕ superscript subscript 𝑖 𝑗 1 𝑚 superscript subscript 𝑖 𝑗 1 ℓ 𝜎 \Omega_{i,j}(\ell,\sigma)=(m,\phi)\ \text{\emph{iff the pair $(m,\phi)$ solves%
}}\ \phi\circ\partial_{i+j+1}^{(m)}=\partial_{i+j+1}^{(\ell)}\circ\sigma roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( roman_ℓ , italic_σ ) = ( italic_m , italic_ϕ ) iff the pair ( italic_m , italic_ϕ ) solves italic_ϕ ∘ ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUPERSCRIPT = ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( roman_ℓ ) end_POSTSUPERSCRIPT ∘ italic_σ
satisfies the following:
(i)
Ω i , j subscript Ω 𝑖 𝑗
\Omega_{i,j} roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT is a bijection.
(ii)
For every ( ℓ , σ ) ∈ A 3 i , j ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 (\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{3} ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , we have that ( − 1 ) ℓ sgn ( σ ) = ( − 1 ) m sgn ( ϕ ) superscript 1 ℓ sgn 𝜎 superscript 1 𝑚 sgn italic-ϕ (-1)^{\ell}\operatorname{sgn}(\sigma)=(-1)^{m}\operatorname{sgn}(\phi) ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT roman_sgn ( italic_σ ) = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT roman_sgn ( italic_ϕ ) , where ( m , ϕ ) = Ω i , j ( ℓ , σ ) 𝑚 italic-ϕ subscript Ω 𝑖 𝑗
ℓ 𝜎 (m,\phi)=\Omega_{i,j}(\ell,\sigma) ( italic_m , italic_ϕ ) = roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( roman_ℓ , italic_σ ) .
(iii)
For every 𝔠 ∈ ℒ i + 1 , 𝔠 ′ ∈ ℒ j + 1 formulae-sequence 𝔠 superscript ℒ 𝑖 1 superscript 𝔠 ′ superscript ℒ 𝑗 1 \mathfrak{c}\in\mathcal{L}^{i+1},\mathfrak{c}^{\prime}\in\mathcal{L}^{j+1} fraktur_c ∈ caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUPERSCRIPT , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_j + 1 end_POSTSUPERSCRIPT and ( ℓ , σ ) ∈ A 3 i , j ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 (\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{3} ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT we have that
∂ i + j + 1 ( ℓ ) [ τ ( ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) σ ) ] = τ ( ∂ i + j + 1 ( ℓ ) [ ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) ) σ ] ) = τ ( ( ∂ i + j + 1 ( m ) ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) ϕ ) \partial_{i+j+1}^{(\ell)}\left[\tau\big{(}\,(\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{%
\prime})_{\sigma}\,\big{)}\right]=\tau\big{(}\partial_{i+j+1}^{(\ell)}\left[(%
\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{\prime}))_{\sigma}\right]\big{)}=\tau\big{(}(%
\partial_{i+j+1}^{(m)}(\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{\prime})_{\phi}\big{)} ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( roman_ℓ ) end_POSTSUPERSCRIPT [ italic_τ ( ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT ) ] = italic_τ ( ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( roman_ℓ ) end_POSTSUPERSCRIPT [ ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT ] ) = italic_τ ( ( ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ end_POSTSUBSCRIPT )
where ( m , ϕ ) = Ω i , j ( ℓ , σ ) 𝑚 italic-ϕ subscript Ω 𝑖 𝑗
ℓ 𝜎 (m,\phi)=\Omega_{i,j}(\ell,\sigma) ( italic_m , italic_ϕ ) = roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( roman_ℓ , italic_σ ) .
Proof.
To see that this yields a well defined bijection, assume ( ℓ , σ ) ∈ A 3 i , j ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 (\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{3} ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT are given and compute
( ∂ i + j + 1 ( ℓ ) ∘ σ ) ( 0 , … , i + j + 1 ) = ( σ ( 0 ) , … , σ ( ℓ ) ^ , … , σ ( i + j + 1 ) ) . superscript subscript 𝑖 𝑗 1 ℓ 𝜎 0 … 𝑖 𝑗 1 𝜎 0 … ^ 𝜎 ℓ … 𝜎 𝑖 𝑗 1 (\partial_{i+j+1}^{(\ell)}\circ\sigma)(0,\ldots,i+j+1)=(\sigma(0),\ldots,%
\widehat{\sigma(\ell)},\ldots,\sigma(i+j+1)). ( ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( roman_ℓ ) end_POSTSUPERSCRIPT ∘ italic_σ ) ( 0 , … , italic_i + italic_j + 1 ) = ( italic_σ ( 0 ) , … , over^ start_ARG italic_σ ( roman_ℓ ) end_ARG , … , italic_σ ( italic_i + italic_j + 1 ) ) .
The only element missing is σ ( ℓ ) 𝜎 ℓ \sigma(\ell) italic_σ ( roman_ℓ ) , so we must have m = σ ( ℓ ) ∈ { 0 , … , i } 𝑚 𝜎 ℓ 0 … 𝑖 m=\sigma(\ell)\in\{0,\ldots,i\} italic_m = italic_σ ( roman_ℓ ) ∈ { 0 , … , italic_i } by the definition of A 3 i , j subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 A^{i,j}_{3} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT . Then, ϕ italic-ϕ \phi italic_ϕ can be uniquely determined by
(3)
( 0 , … , m ^ , … , i + j + 1 ) ϕ = ( σ ( 0 ) , … , σ ( ℓ ) ^ , … , σ ( i + j + 1 ) ) subscript 0 … ^ 𝑚 … 𝑖 𝑗 1 italic-ϕ 𝜎 0 … ^ 𝜎 ℓ … 𝜎 𝑖 𝑗 1 (0,\ldots,\hat{m},\ldots,i+j+1)_{\phi}=(\sigma(0),\ldots,\widehat{\sigma(\ell)%
},\ldots,\sigma(i+j+1)) ( 0 , … , over^ start_ARG italic_m end_ARG , … , italic_i + italic_j + 1 ) start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_σ ( 0 ) , … , over^ start_ARG italic_σ ( roman_ℓ ) end_ARG , … , italic_σ ( italic_i + italic_j + 1 ) )
and it is clearly an ( i − 1 , j ) 𝑖 1 𝑗 (i-1,j) ( italic_i - 1 , italic_j ) -shuffle because σ 𝜎 \sigma italic_σ is an ( i , j ) 𝑖 𝑗 (i,j) ( italic_i , italic_j ) -shuffle.
Conversely, assume ( m , ϕ ) ∈ { 0 , … , i } × S i − 1 , j 𝑚 italic-ϕ 0 … 𝑖 subscript 𝑆 𝑖 1 𝑗
(m,\phi)\in\{0,\ldots,i\}\times S_{i-1,j} ( italic_m , italic_ϕ ) ∈ { 0 , … , italic_i } × italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 , italic_j end_POSTSUBSCRIPT are given. By the previous step, any solution ( ℓ , σ ) ∈ A 3 i , j ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 (\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{3} ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT of ( satisfies σ ( ℓ ) = m 𝜎 ℓ 𝑚 \sigma(\ell)=m italic_σ ( roman_ℓ ) = italic_m . To determine the value of ℓ ℓ \ell roman_ℓ , note that σ ( ℓ ) 𝜎 ℓ \sigma(\ell) italic_σ ( roman_ℓ ) has only one position it can be placed in the given ( 0 , … , m ^ , … , i + j + 1 ) ϕ subscript 0 … ^ 𝑚 … 𝑖 𝑗 1 italic-ϕ (0,\ldots,\hat{m},\ldots,i+j+1)_{\phi} ( 0 , … , over^ start_ARG italic_m end_ARG , … , italic_i + italic_j + 1 ) start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ end_POSTSUBSCRIPT so that the resulting permutation belongs to A 3 i , j subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 A^{i,j}_{3} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT : Exactly after the largest element less than m 𝑚 m italic_m . Then, σ 𝜎 \sigma italic_σ can be uniquely determined by ( .
(ii)
Let ( ℓ , σ ) ∈ A 3 i , j ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 (\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{3} ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT and Ω i , j ( ℓ , σ ) = ( m , ϕ ) ∈ { 0 , … , i } × S i − 1 , j subscript Ω 𝑖 𝑗
ℓ 𝜎 𝑚 italic-ϕ 0 … 𝑖 subscript 𝑆 𝑖 1 𝑗
\Omega_{i,j}(\ell,\sigma)=(m,\phi)\in\{0,\ldots,i\}\times S_{i-1,j} roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( roman_ℓ , italic_σ ) = ( italic_m , italic_ϕ ) ∈ { 0 , … , italic_i } × italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 , italic_j end_POSTSUBSCRIPT . We look at the permutation in ( and place the element m = σ ( ℓ ) 𝑚 𝜎 ℓ m=\sigma(\ell) italic_m = italic_σ ( roman_ℓ ) in the leftmost spot of both sides, thus creating a permutation in S i + j + 1 subscript 𝑆 𝑖 𝑗 1 S_{i+j+1} italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT . The stated equality then follows by computing the sign of this permutation in two ways: If we count the number of inversions, on the left hand side yields the sign ( − 1 ) m sgn ( ϕ ) superscript 1 𝑚 sgn italic-ϕ (-1)^{m}\operatorname{sgn}(\phi) ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT roman_sgn ( italic_ϕ ) , whereas the right hand side yields ( − 1 ) ℓ sgn ( σ ) superscript 1 ℓ sgn 𝜎 (-1)^{\ell}\operatorname{sgn}(\sigma) ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT roman_sgn ( italic_σ ) .
(iii) We use the same notation as in the proof of Lemma 2.2 : For ( ℓ , σ ) ∈ A 3 i , j ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 (\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{3} ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT , 𝔠 ∈ ℒ i + 1 𝔠 superscript ℒ 𝑖 1 \mathfrak{c}\in\mathcal{L}^{i+1} fraktur_c ∈ caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUPERSCRIPT and 𝔠 ′ ∈ ℒ j + 1 superscript 𝔠 ′ superscript ℒ 𝑗 1 \mathfrak{c}^{\prime}\in\mathcal{L}^{j+1} fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ caligraphic_L start_POSTSUPERSCRIPT italic_j + 1 end_POSTSUPERSCRIPT we write
τ ( ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) σ ) = ( c σ 1 ( 0 ) ∨ c σ 2 ( 0 ) ′ ≥ ⋯ ≥ c σ 1 ( i + j + 1 ) ∨ c σ 2 ( i + j + 1 ) ′ ) . 𝜏 subscript ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 subscript 𝑐 subscript 𝜎 1 0 subscript superscript 𝑐 ′ subscript 𝜎 2 0 ⋯ subscript 𝑐 subscript 𝜎 1 𝑖 𝑗 1 subscript superscript 𝑐 ′ subscript 𝜎 2 𝑖 𝑗 1 \tau\big{(}\,(\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{\prime})_{\sigma}\,\big{)}=(c_{%
\sigma_{1}(0)}\vee c^{\prime}_{\sigma_{2}(0)}\geq\cdots\geq c_{\sigma_{1}(i+j+%
1)}\vee c^{\prime}_{\sigma_{2}(i+j+1)}). italic_τ ( ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT ) = ( italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT ∨ italic_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( 0 ) end_POSTSUBSCRIPT ≥ ⋯ ≥ italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_i + italic_j + 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ∨ italic_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_i + italic_j + 1 ) end_POSTSUBSCRIPT ) .
We first observe that the element σ ( ℓ ) 𝜎 ℓ \sigma(\ell) italic_σ ( roman_ℓ ) plays no role in the calculation of σ 2 ( k ) = min { { i + 1 , … , i + j + 1 } ∩ { σ ( k ) , … , σ ( i + j + 1 ) } } subscript 𝜎 2 𝑘 𝑖 1 … 𝑖 𝑗 1 𝜎 𝑘 … 𝜎 𝑖 𝑗 1 \sigma_{2}(k)=\min\{\{i+1,\ldots,i+j+1\}\cap\{\sigma(k),\ldots,\sigma(i+j+1)\}\} italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ) = roman_min { { italic_i + 1 , … , italic_i + italic_j + 1 } ∩ { italic_σ ( italic_k ) , … , italic_σ ( italic_i + italic_j + 1 ) } } , since ( ℓ , σ ) ∈ A 3 i , j ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 (\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{3} ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT implies σ ( ℓ ) ∈ { 0 , … , i } 𝜎 ℓ 0 … 𝑖 \sigma(\ell)\in\{0,\ldots,i\} italic_σ ( roman_ℓ ) ∈ { 0 , … , italic_i } . For k > ℓ 𝑘 ℓ k>\ell italic_k > roman_ℓ , the same clearly holds for σ 1 ( k ) subscript 𝜎 1 𝑘 \sigma_{1}(k) italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ) , since the sets { σ ( k ) , … , σ ( i + j + 1 ) } 𝜎 𝑘 … 𝜎 𝑖 𝑗 1 \{\sigma(k),\ldots,\sigma(i+j+1)\} { italic_σ ( italic_k ) , … , italic_σ ( italic_i + italic_j + 1 ) } do not contain σ ( ℓ ) 𝜎 ℓ \sigma(\ell) italic_σ ( roman_ℓ ) . For k < ℓ 𝑘 ℓ k<\ell italic_k < roman_ℓ , the element σ ( ℓ ) 𝜎 ℓ \sigma(\ell) italic_σ ( roman_ℓ ) is again irrelevant to the calculation of σ 1 ( k ) subscript 𝜎 1 𝑘 \sigma_{1}(k) italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ) .
To see this, note that ( ℓ , σ ) ∈ A 3 i , j ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 (\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{3} ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT implies σ ( ℓ − 1 ) , σ ( ℓ ) ∈ { 0 , … , i } 𝜎 ℓ 1 𝜎 ℓ
0 … 𝑖 \sigma(\ell-1),\sigma(\ell)\in\{0,\ldots,i\} italic_σ ( roman_ℓ - 1 ) , italic_σ ( roman_ℓ ) ∈ { 0 , … , italic_i } and also σ ∈ S i , j 𝜎 subscript 𝑆 𝑖 𝑗
\sigma\in S_{i,j} italic_σ ∈ italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT . Thus, σ ( ℓ − 1 ) < σ ( ℓ ) 𝜎 ℓ 1 𝜎 ℓ \sigma(\ell-1)<\sigma(\ell) italic_σ ( roman_ℓ - 1 ) < italic_σ ( roman_ℓ ) by the shuffle condition, which means σ 1 ( k ) ≤ σ ( ℓ − 1 ) subscript 𝜎 1 𝑘 𝜎 ℓ 1 \sigma_{1}(k)\leq\sigma(\ell-1) italic_σ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_k ) ≤ italic_σ ( roman_ℓ - 1 ) .
All in all, the effect of σ ( ℓ ) 𝜎 ℓ \sigma(\ell) italic_σ ( roman_ℓ ) appears only on the element of the chain τ ( ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) σ ) 𝜏 subscript ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 \tau\big{(}\,(\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{\prime})_{\sigma}\,\big{)} italic_τ ( ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT ) corresponding to the index ℓ ℓ \ell roman_ℓ . Hence, τ ( ∂ i + j + 1 ( ℓ ) [ ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) σ ] ) 𝜏 superscript subscript 𝑖 𝑗 1 ℓ delimited-[] subscript ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 \tau\big{(}\,\partial_{i+j+1}^{(\ell)}\left[(\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{%
\prime})_{\sigma}\right]\,\big{)} italic_τ ( ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( roman_ℓ ) end_POSTSUPERSCRIPT [ ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT ] ) is the same as τ ( ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) σ ) 𝜏 subscript ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 \tau\big{(}\,(\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{\prime})_{\sigma}\,\big{)} italic_τ ( ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT ) with the element corresponding to the index ℓ ℓ \ell roman_ℓ removed. This is precisely the first equality in (iii). The second equality follows directly from ( or the definition of Ω i , j subscript Ω 𝑖 𝑗
\Omega_{i,j} roman_Ω start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT in ( .
∎
We now go on to prove the main result of this section:
Proposition 2.0 .
For n ≥ 0 𝑛 0 n\geq 0 italic_n ≥ 0 and α ∈ D n ( ℒ ) 𝛼 subscript 𝐷 𝑛 ℒ \alpha\in D_{n}(\mathcal{L}) italic_α ∈ italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) we have
∂ n ( \shuffle ( α ) ) = \shuffle ( δ n ( α ) ) . subscript 𝑛 \shuffle 𝛼 \shuffle subscript 𝛿 𝑛 𝛼 \partial_{n}(\shuffle(\alpha))=\shuffle(\delta_{n}(\alpha)). ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( ( italic_α ) ) = ( italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( italic_α ) ) .
Proof.
It suffices to check the identity for
α = 𝔠 ⊗ 𝔠 ′ 𝛼 tensor-product 𝔠 superscript 𝔠 ′ \alpha=\mathfrak{c}\otimes\mathfrak{c}^{\prime} italic_α = fraktur_c ⊗ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT where 𝔠 𝔠 \mathfrak{c} fraktur_c is an i 𝑖 i italic_i -multichain,
𝔠 ′ superscript 𝔠 ′ \mathfrak{c}^{\prime} fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT a j 𝑗 j italic_j -multichain and i + j = n + 1 𝑖 𝑗 𝑛 1 i+j=n+1 italic_i + italic_j = italic_n + 1 .
Let 𝔠 = ( c 0 ≥ ⋯ ≥ c i ) 𝔠 subscript 𝑐 0 ⋯ subscript 𝑐 𝑖 \mathfrak{c}=(c_{0}\geq\cdots\geq c_{i}) fraktur_c = ( italic_c start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ≥ ⋯ ≥ italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT )
and 𝔠 ′ = ( c i + 1 ≥ ⋯ ≥ c i + j + 1 ) superscript 𝔠 ′ subscript 𝑐 𝑖 1 ⋯ subscript 𝑐 𝑖 𝑗 1 \mathfrak{c}^{\prime}=(c_{i+1}\geq\cdots\geq c_{i+j+1}) fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = ( italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUBSCRIPT ≥ ⋯ ≥ italic_c start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT ) .
Then,
𝔠 \shuffle 𝔠 ′ = ∑ σ ∈ S i , j sgn ( σ ) τ ( ( c ⋅ c ′ ) σ ) 𝔠 \shuffle superscript 𝔠 ′ subscript 𝜎 subscript 𝑆 𝑖 𝑗
sgn 𝜎 𝜏 subscript ⋅ 𝑐 superscript 𝑐 ′ 𝜎 \mathfrak{c}\shuffle\mathfrak{c}^{\prime}=\sum_{\sigma\in S_{i,j}}%
\operatorname{sgn}(\sigma)\,\tau\big{(}\,(c\cdot c^{\prime})_{\sigma}\,\big{)} fraktur_c fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_σ ∈ italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT roman_sgn ( italic_σ ) italic_τ ( ( italic_c ⋅ italic_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT )
and
∂ i + j + 1 ( 𝔠 \shuffle 𝔠 ′ ) = ∑ ( ℓ , σ ) ∈ X i , j ( − 1 ) ℓ sgn ( σ ) ∂ i + j + 1 ( ℓ ) [ τ ( ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) σ ) ] subscript 𝑖 𝑗 1 𝔠 \shuffle superscript 𝔠 ′ subscript ℓ 𝜎 superscript 𝑋 𝑖 𝑗
superscript 1 ℓ sgn 𝜎 superscript subscript 𝑖 𝑗 1 ℓ delimited-[] 𝜏 subscript ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 \partial_{i+j+1}(\mathfrak{c}\shuffle\mathfrak{c}^{\prime})=\sum_{(\ell,\sigma%
)\in X^{i,j}}(-1)^{\ell}\operatorname{sgn}(\sigma)\,\partial_{i+j+1}^{(\ell)}%
\left[\tau\big{(}\,(\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{\prime})_{\sigma}\,\big{)}\right] ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_X start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT roman_sgn ( italic_σ ) ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( roman_ℓ ) end_POSTSUPERSCRIPT [ italic_τ ( ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT ) ]
To make the notation cleaner, we set ∂ i + j + 1 ( ℓ ) [ τ ( ( 𝔠 ⋅ 𝔠 ′ ) σ ) ] = g ℓ ( 𝔠 , 𝔠 ′ , σ ) superscript subscript 𝑖 𝑗 1 ℓ delimited-[] 𝜏 subscript ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 subscript 𝑔 ℓ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 \partial_{i+j+1}^{(\ell)}\left[\tau\big{(}\,(\mathfrak{c}\cdot\mathfrak{c}^{%
\prime})_{\sigma}\,\big{)}\right]=g_{\ell}(\mathfrak{c},\mathfrak{c}^{\prime},\sigma) ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( roman_ℓ ) end_POSTSUPERSCRIPT [ italic_τ ( ( fraktur_c ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_σ end_POSTSUBSCRIPT ) ] = italic_g start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_σ ) .
We may decompose this sum as
(4)
∑ ( ℓ , σ ) ∈ X i , j ( − 1 ) ℓ sgn ( σ ) g ℓ ( 𝔠 , 𝔠 ′ , σ ) = ∑ s = 1 4 ∑ ( ℓ , σ ) ∈ A s i , j ( − 1 ) ℓ sgn ( σ ) g ℓ ( 𝔠 , 𝔠 ′ , σ ) . subscript ℓ 𝜎 superscript 𝑋 𝑖 𝑗
superscript 1 ℓ sgn 𝜎 subscript 𝑔 ℓ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 superscript subscript 𝑠 1 4 subscript ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
𝑠 superscript 1 ℓ sgn 𝜎 subscript 𝑔 ℓ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 \sum_{(\ell,\sigma)\in X^{i,j}}(-1)^{\ell}\operatorname{sgn}(\sigma)g_{\ell}(%
\mathfrak{c},\mathfrak{c}^{\prime},\sigma)=\sum_{s=1}^{4}\sum_{(\ell,\sigma)%
\in A^{i,j}_{s}}(-1)^{\ell}\operatorname{sgn}(\sigma)g_{\ell}(\mathfrak{c},%
\mathfrak{c}^{\prime},\sigma). ∑ start_POSTSUBSCRIPT ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_X start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT roman_sgn ( italic_σ ) italic_g start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_σ ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_s = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 4 end_POSTSUPERSCRIPT ∑ start_POSTSUBSCRIPT ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT roman_sgn ( italic_σ ) italic_g start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_σ ) .
We now analyze the terms appearing on the right hand side of (
for s = 1 , 2 , 3 , 4 𝑠 1 2 3 4
s=1,2,3,4 italic_s = 1 , 2 , 3 , 4 :
(s = 1 , 2 𝑠 1 2
s=1,2 italic_s = 1 , 2 ) The term corresponding to A 1 i , j ∪ A 2 i , j subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
1 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
2 A^{i,j}_{1}\cup A^{i,j}_{2} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∪ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT vanishes, meaning that
∑ s = 1 2 ∑ ( ℓ , σ ) ∈ A s i , j ( − 1 ) ℓ sgn ( σ ) g ℓ ( 𝔠 , 𝔠 ′ , σ ) = 0 . superscript subscript 𝑠 1 2 subscript ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
𝑠 superscript 1 ℓ sgn 𝜎 subscript 𝑔 ℓ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 0 \sum_{s=1}^{2}\sum_{(\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{s}}(-1)^{\ell}\operatorname{sgn}%
(\sigma)g_{\ell}(\mathfrak{c},\mathfrak{c}^{\prime},\sigma)=0. ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_s = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ∑ start_POSTSUBSCRIPT ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT roman_sgn ( italic_σ ) italic_g start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_σ ) = 0 .
Indeed, by Lemma 2.2 we have g ℓ ( 𝔠 , 𝔠 ′ , σ ∘ τ ℓ ) = g ℓ ( 𝔠 , 𝔠 ′ , σ ) subscript 𝑔 ℓ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 subscript 𝜏 ℓ subscript 𝑔 ℓ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 g_{\ell}(\mathfrak{c},\mathfrak{c}^{\prime},\sigma\circ\tau_{\ell})=g_{\ell}(%
\mathfrak{c},\mathfrak{c}^{\prime},\sigma) italic_g start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_g start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_σ ) and sgn ( σ ) = sgn ( σ ∘ τ ℓ ) sgn 𝜎 sgn 𝜎 subscript 𝜏 ℓ \operatorname{sgn}(\sigma)=\operatorname{sgn}(\sigma\circ\tau_{\ell}) roman_sgn ( italic_σ ) = roman_sgn ( italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ) for τ ℓ subscript 𝜏 ℓ \tau_{\ell} italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT the transposition appearing in the definition of the bijection T i , j subscript 𝑇 𝑖 𝑗
T_{i,j} italic_T start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUBSCRIPT . Thus,
∑ s = 1 2 ∑ ( ℓ , σ ) ∈ A s i , j ( − 1 ) ℓ sgn ( σ ) g ℓ ( 𝔠 , 𝔠 ′ , σ ) = superscript subscript 𝑠 1 2 subscript ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
𝑠 superscript 1 ℓ sgn 𝜎 subscript 𝑔 ℓ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 absent \displaystyle\sum_{s=1}^{2}\sum_{(\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{s}}(-1)^{\ell}%
\operatorname{sgn}(\sigma)g_{\ell}(\mathfrak{c},\mathfrak{c}^{\prime},\sigma)= ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_s = 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 2 end_POSTSUPERSCRIPT ∑ start_POSTSUBSCRIPT ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_s end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT roman_sgn ( italic_σ ) italic_g start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_σ ) =
= ∑ ( ℓ , σ ) ∈ A 1 i , j ( − 1 ) ℓ ( sgn ( σ ) g ℓ ( 𝔠 , 𝔠 ′ , σ ) + sgn ( σ ∘ τ ℓ ) g ℓ ( 𝔠 , 𝔠 ′ , σ ∘ τ ℓ ) ) absent subscript ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
1 superscript 1 ℓ sgn 𝜎 subscript 𝑔 ℓ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 sgn 𝜎 subscript 𝜏 ℓ subscript 𝑔 ℓ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 subscript 𝜏 ℓ \displaystyle=\sum_{(\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{1}}(-1)^{\ell}\big{(}%
\operatorname{sgn}(\sigma)g_{\ell}(\mathfrak{c},\mathfrak{c}^{\prime},\sigma)+%
\operatorname{sgn}(\sigma\circ\tau_{\ell})g_{\ell}(\mathfrak{c},\mathfrak{c}^{%
\prime},\sigma\circ\tau_{\ell})\big{)} = ∑ start_POSTSUBSCRIPT ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_sgn ( italic_σ ) italic_g start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_σ ) + roman_sgn ( italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ) italic_g start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_σ ∘ italic_τ start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ) )
= ∑ ( ℓ , σ ) ∈ A 1 i , j ( − 1 ) ℓ ( sgn ( σ ) g ℓ ( 𝔠 , 𝔠 ′ , σ ) − sgn ( σ ) g ℓ ( 𝔠 , 𝔠 ′ , σ ) ) = 0 . absent subscript ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
1 superscript 1 ℓ sgn 𝜎 subscript 𝑔 ℓ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 sgn 𝜎 subscript 𝑔 ℓ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 0 \displaystyle=\sum_{(\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{1}}(-1)^{\ell}\big{(}%
\operatorname{sgn}(\sigma)g_{\ell}(\mathfrak{c},\mathfrak{c}^{\prime},\sigma)-%
\operatorname{sgn}(\sigma)g_{\ell}(\mathfrak{c},\mathfrak{c}^{\prime},\sigma)%
\big{)}=0. = ∑ start_POSTSUBSCRIPT ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT ( roman_sgn ( italic_σ ) italic_g start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_σ ) - roman_sgn ( italic_σ ) italic_g start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_σ ) ) = 0 .
(s = 3 𝑠 3 s=3 italic_s = 3 ) The term corresponding to A 3 i , j subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 A^{i,j}_{3} italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT coincides with ∂ i ( 𝔠 ) \shuffle 𝔠 ′ = \shuffle ( ∂ i ( 𝔠 ) ⊗ 𝔠 ′ ) subscript 𝑖 𝔠 \shuffle superscript 𝔠 ′ \shuffle subscript 𝑖 tensor-product 𝔠 superscript 𝔠 ′ \partial_{i}(\mathfrak{c})\shuffle\mathfrak{c}^{\prime}=\shuffle(\partial_{i}(%
\mathfrak{c})\otimes\mathfrak{c}^{\prime}) ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c ) fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = ( ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c ) ⊗ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) .
Indeed, by (iii) of Lemma 2.3 we can write
∑ ( ℓ , σ ) ∈ A 3 i , j ( − 1 ) ℓ sgn ( σ ) g ℓ ( 𝔠 , 𝔠 ′ , σ ) = ∑ ( ℓ , σ ) ∈ A 3 i , j ( m , ϕ ) = Ω ( ℓ , σ ) ( − 1 ) ℓ sgn ( σ ) τ ( ( ∂ i + j + 1 ( m ) ( 𝔠 ) ⋅ 𝔠 ′ ) ϕ ) subscript ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 superscript 1 ℓ sgn 𝜎 subscript 𝑔 ℓ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 subscript FRACOP ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 𝑚 italic-ϕ Ω ℓ 𝜎 superscript 1 ℓ sgn 𝜎 𝜏 subscript superscript subscript 𝑖 𝑗 1 𝑚 ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ italic-ϕ \sum_{(\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{3}}(-1)^{\ell}\operatorname{sgn}(\sigma)g_{%
\ell}(\mathfrak{c},\mathfrak{c}^{\prime},\sigma)=\sum_{\genfrac{}{}{0.0pt}{}{(%
\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{3}}{(m,\phi)=\Omega(\ell,\sigma)}}(-1)^{\ell}%
\operatorname{sgn}(\sigma)\tau\big{(}(\partial_{i+j+1}^{(m)}(\mathfrak{c})%
\cdot\mathfrak{c}^{\prime})_{\phi}\big{)} ∑ start_POSTSUBSCRIPT ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT roman_sgn ( italic_σ ) italic_g start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_σ ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT FRACOP start_ARG ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG ( italic_m , italic_ϕ ) = roman_Ω ( roman_ℓ , italic_σ ) end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT roman_sgn ( italic_σ ) italic_τ ( ( ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_c ) ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ end_POSTSUBSCRIPT )
and then by (i), (ii) of the same Lemma this equals
∑ ( ℓ , σ ) ∈ A 3 i , j ( m , ϕ ) = Ω ( ℓ , σ ) ( − 1 ) ℓ sgn ( σ ) τ ( ( ∂ i + j + 1 ( m ) ( 𝔠 ) ⋅ 𝔠 ′ ) ϕ ) subscript FRACOP ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
3 𝑚 italic-ϕ Ω ℓ 𝜎 superscript 1 ℓ sgn 𝜎 𝜏 subscript superscript subscript 𝑖 𝑗 1 𝑚 ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ italic-ϕ \displaystyle\sum_{\genfrac{}{}{0.0pt}{}{(\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{3}}{(m,\phi%
)=\Omega(\ell,\sigma)}}(-1)^{\ell}\operatorname{sgn}(\sigma)\tau\big{(}(%
\partial_{i+j+1}^{(m)}(\mathfrak{c})\cdot\mathfrak{c}^{\prime})_{\phi}\big{)} ∑ start_POSTSUBSCRIPT FRACOP start_ARG ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT end_ARG start_ARG ( italic_m , italic_ϕ ) = roman_Ω ( roman_ℓ , italic_σ ) end_ARG end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT roman_sgn ( italic_σ ) italic_τ ( ( ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_c ) ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ end_POSTSUBSCRIPT )
= ∑ ( m , ϕ ) ∈ { 0 , … , i } × S i − 1 , j ( − 1 ) m sgn ( ϕ ) τ ( ( ∂ i + j + 1 ( m ) ( 𝔠 ) ⋅ 𝔠 ′ ) ϕ ) . absent subscript 𝑚 italic-ϕ 0 … 𝑖 subscript 𝑆 𝑖 1 𝑗
superscript 1 𝑚 sgn italic-ϕ 𝜏 subscript superscript subscript 𝑖 𝑗 1 𝑚 ⋅ 𝔠 superscript 𝔠 ′ italic-ϕ \displaystyle=\sum_{(m,\phi)\in\{0,\ldots,i\}\times S_{i-1,j}}(-1)^{m}%
\operatorname{sgn}(\phi)\tau\big{(}(\partial_{i+j+1}^{(m)}(\mathfrak{c})\cdot%
\mathfrak{c}^{\prime})_{\phi}\big{)}. = ∑ start_POSTSUBSCRIPT ( italic_m , italic_ϕ ) ∈ { 0 , … , italic_i } × italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 , italic_j end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_m end_POSTSUPERSCRIPT roman_sgn ( italic_ϕ ) italic_τ ( ( ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUPERSCRIPT ( fraktur_c ) ⋅ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) start_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ end_POSTSUBSCRIPT ) .
This last sum is of course ∂ i ( 𝔠 ) \shuffle 𝔠 ′ subscript 𝑖 𝔠 \shuffle superscript 𝔠 ′ \partial_{i}(\mathfrak{c})\shuffle\mathfrak{c}^{\prime} ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c ) fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT .
(s = 4 𝑠 4 s=4 italic_s = 4 ) By an argument completely analogous to the case s = 3 𝑠 3 s=3 italic_s = 3 , we get
∑ ( ℓ , σ ) ∈ A 4 i , j ( − 1 ) ℓ sgn ( σ ) g ℓ ( 𝔠 , 𝔠 ′ , σ ) = ( − 1 ) i + 1 𝔠 \shuffle ∂ j ( 𝔠 ′ ) . subscript ℓ 𝜎 subscript superscript 𝐴 𝑖 𝑗
4 superscript 1 ℓ sgn 𝜎 subscript 𝑔 ℓ 𝔠 superscript 𝔠 ′ 𝜎 superscript 1 𝑖 1 𝔠 \shuffle subscript 𝑗 superscript 𝔠 ′ \sum_{(\ell,\sigma)\in A^{i,j}_{4}}(-1)^{\ell}\operatorname{sgn}(\sigma)\,g_{%
\ell}(\mathfrak{c},\mathfrak{c}^{\prime},\sigma)=(-1)^{i+1}\mathfrak{c}%
\shuffle\partial_{j}(\mathfrak{c}^{\prime}). ∑ start_POSTSUBSCRIPT ( roman_ℓ , italic_σ ) ∈ italic_A start_POSTSUPERSCRIPT italic_i , italic_j end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUPERSCRIPT roman_sgn ( italic_σ ) italic_g start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c , fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_σ ) = ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_c ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) .
Summing all contributions in ( , we finally get ∂ n ( \shuffle ( 𝔠 ⊗ 𝔠 ′ ) ) = \shuffle ( δ n ( 𝔠 ⊗ 𝔠 ′ ) ) . subscript 𝑛 \shuffle tensor-product 𝔠 superscript 𝔠 ′ \shuffle subscript 𝛿 𝑛 tensor-product 𝔠 superscript 𝔠 ′ \partial_{n}(\shuffle(\mathfrak{c}\otimes\mathfrak{c}^{\prime}))=\shuffle(%
\delta_{n}(\mathfrak{c}\otimes\mathfrak{c}^{\prime})). ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( ( fraktur_c ⊗ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ) = ( italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c ⊗ fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ) .
The following boundary formula spells out the exact signs implicit in
Proposition 2.0 .
Corollary 2.0 .
For 𝔠 ∈ M ~ i ( ℒ ) 𝔠 subscript ~ 𝑀 𝑖 ℒ \mathfrak{c}\in\widetilde{M}_{i}(\mathcal{L}) fraktur_c ∈ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) and 𝔠 ′ ∈ M ~ j ( ℒ ) superscript 𝔠 ′ subscript ~ 𝑀 𝑗 ℒ \mathfrak{c}^{\prime}\in\widetilde{M}_{j}(\mathcal{L}) fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L )
we have
∂ i + j + 1 ( 𝔠 \shuffle 𝔠 ′ ) = ∂ i ( 𝔠 ) \shuffle 𝔠 ′ + ( − 1 ) i + 1 𝔠 \shuffle ∂ j ( 𝔠 ′ ) . subscript 𝑖 𝑗 1 𝔠 \shuffle superscript 𝔠 ′ subscript 𝑖 𝔠 \shuffle superscript 𝔠 ′ superscript 1 𝑖 1 𝔠 \shuffle subscript 𝑗 superscript 𝔠 ′ \partial_{i+j+1}(\mathfrak{c}\shuffle\mathfrak{c}^{\prime})=\partial_{i}(%
\mathfrak{c})\shuffle\mathfrak{c}^{\prime}+(-1)^{i+1}\,\mathfrak{c}\shuffle%
\partial_{j}(\mathfrak{c}^{\prime}). ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) = ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c ) fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT + ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUPERSCRIPT fraktur_c ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) .
Let π : M ~ ∗ ( 𝒫 ) → C ~ ∗ ( 𝒫 ) : 𝜋 → subscript ~ 𝑀 𝒫 subscript ~ 𝐶 𝒫 \pi:\widetilde{M}_{*}(\mathcal{P})\rightarrow\widetilde{C}_{*}(\mathcal{P}) italic_π : over~ start_ARG italic_M end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) → over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) be the map from
Lemma 2.1 . By Lemma 2.1 the map π 𝜋 \pi italic_π induces a chain
homotopy equivalence and in particular it is a chain map.
This implies the following corollary, which further justifies that we
ignore actual multichains in our calculations, i.e. we implicitly always apply
π 𝜋 \pi italic_π to shuffles.
Corollary 2.0 .
For 𝔠 ∈ C ~ i ( ℒ ) 𝔠 subscript ~ 𝐶 𝑖 ℒ \mathfrak{c}\in\widetilde{C}_{i}(\mathcal{L}) fraktur_c ∈ over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) and 𝔠 ′ ∈ C ~ j ( ℒ ) superscript 𝔠 ′ subscript ~ 𝐶 𝑗 ℒ \mathfrak{c}^{\prime}\in\widetilde{C}_{j}(\mathcal{L}) fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L )
we have
∂ i + j + 1 ( π ( 𝔠 \shuffle 𝔠 ′ ) ) = π ( ∂ i ( 𝔠 ) \shuffle 𝔠 ′ ) + ( − 1 ) i + 1 π ( 𝔠 \shuffle ∂ j ( 𝔠 ′ ) ) . subscript 𝑖 𝑗 1 𝜋 𝔠 \shuffle superscript 𝔠 ′ 𝜋 subscript 𝑖 𝔠 \shuffle superscript 𝔠 ′ superscript 1 𝑖 1 𝜋 𝔠 \shuffle subscript 𝑗 superscript 𝔠 ′ \partial_{i+j+1}\big{(}\,\pi(\mathfrak{c}\shuffle\mathfrak{c}^{\prime})\,\big{%
)}=\pi\big{(}\,\partial_{i}(\mathfrak{c})\shuffle\mathfrak{c}^{\prime}\,\big{)%
}+(-1)^{i+1}\,\pi\big{(}\,\mathfrak{c}\shuffle\partial_{j}(\mathfrak{c}^{%
\prime})\,\big{)}. ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i + italic_j + 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_π ( fraktur_c fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ) = italic_π ( ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c ) fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) + ( - 1 ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_i + 1 end_POSTSUPERSCRIPT italic_π ( fraktur_c ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( fraktur_c start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) ) .
3. The synor complex
For this section we return to the situation where 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P is a poset, and
we consider an efficient way to understand the homology of all lower
intervals through a subcomplex of its simplicial chain complex.
We do so using the following notions.
An i 𝑖 i italic_i -synor is an element x 𝑥 x italic_x in 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P such that 𝒫 < x subscript 𝒫 absent 𝑥 \mathcal{P}_{<x} caligraphic_P start_POSTSUBSCRIPT < italic_x end_POSTSUBSCRIPT has
non-trivial ( i − 1 ) 𝑖 1 (i-1) ( italic_i - 1 ) st (reduced) homology, and a synor is an element
that is an i 𝑖 i italic_i -synor for some i 𝑖 i italic_i . It is not hard to see that
𝒫 synors subscript 𝒫 synors \mathcal{P}_{\mathrm{synors}} caligraphic_P start_POSTSUBSCRIPT roman_synors end_POSTSUBSCRIPT , the subposet of synors, and 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P are
homologically equivalent, that is, the inclusion induces an isomorphism
of homology groups (this is a trivial consequence of
a homological version of Quillen’s Theorem A (see e.g., [BWW05 , Corollary 4.3] ).)
Let us be more explicit, and construct the
synor complex 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) subscript 𝒮 𝒫 \mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}) caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) associated with 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P . Eventually, we will think of 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) subscript 𝒮 𝒫 \mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}) caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P )
as a subcomplex of
the reduced simplicial chain complex ( C ~ ∗ ( 𝒫 ) , ∂ ∗ ) subscript ~ 𝐶 𝒫 subscript (\widetilde{C}_{*}(\mathcal{P}),\partial_{*}) ( over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) of 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P .
In particular, the boundary operator of the synor complex will
coincide with the simplicial boundary operator.
However, we first develop the ideas more abstractly:
Let 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P be a poset.
A 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded complex ( C ∗ , ∂ ∗ ) subscript 𝐶 subscript (C_{*},\partial_{*}) ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) is a complex of
vector spaces over a field 𝕂 𝕂 \mathbb{K} blackboard_K
such that
•
C i = ⨁ x ∈ 𝒫 C i ( x ) subscript 𝐶 𝑖 subscript direct-sum 𝑥 𝒫 superscript subscript 𝐶 𝑖 𝑥 C_{i}=\bigoplus_{x\in\mathcal{P}}C_{i}^{(x)} italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_x ∈ caligraphic_P end_POSTSUBSCRIPT italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT for i ≥ 0 𝑖 0 i\geq 0 italic_i ≥ 0 ,
•
∂ i ( C i ( x ) ) ⊆ ⨁ y ≤ x C i − 1 ( y ) subscript 𝑖 superscript subscript 𝐶 𝑖 𝑥 subscript direct-sum 𝑦 𝑥 superscript subscript 𝐶 𝑖 1 𝑦 \partial_{i}\big{(}\,C_{i}^{(x)}\big{)}\subseteq\bigoplus_{y\leq x}C_{i-1}^{(y)} ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT ) ⊆ ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_y ≤ italic_x end_POSTSUBSCRIPT italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) end_POSTSUPERSCRIPT for i ≥ 1 𝑖 1 i\geq 1 italic_i ≥ 1 and
•
C − 1 = 𝕂 subscript 𝐶 1 𝕂 C_{-1}=\mathbb{K} italic_C start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT = blackboard_K .
We call a 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded complex strictly 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded if
∂ i ( C i ( x ) ) ⊆ ⨁ y < x C i − 1 ( y ) subscript 𝑖 superscript subscript 𝐶 𝑖 𝑥 subscript direct-sum 𝑦 𝑥 superscript subscript 𝐶 𝑖 1 𝑦 \partial_{i}\big{(}\,C_{i}^{(x)}\,\big{)}\subseteq\bigoplus_{y<x}C_{i-1}^{(y)} ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT ) ⊆ ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_y < italic_x end_POSTSUBSCRIPT italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) end_POSTSUPERSCRIPT for i ≥ 1 𝑖 1 i\geq 1 italic_i ≥ 1 .
The reduced simplicial chain complex ( C ~ ∗ ( 𝒫 ) , ∂ ∗ ) subscript ~ 𝐶 𝒫 subscript (\widetilde{C}_{*}(\mathcal{P}),\partial_{*}) ( over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) of a poset 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P is 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded with C ~ i ( 𝒫 ) ( x ) subscript ~ 𝐶 𝑖 superscript 𝒫 𝑥 \widetilde{C}_{i}(\mathcal{P})^{(x)} over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT , i ≥ 0 𝑖 0 i\geq 0 italic_i ≥ 0 ,
being the 𝕂 𝕂 \mathbb{K} blackboard_K -vector space spanned by the order chains of cardinality i + 1 𝑖 1 i+1 italic_i + 1
and largest element x 𝑥 x italic_x . We also have, C ~ ( 𝒫 ) − 1 = 𝕂 ~ 𝐶 subscript 𝒫 1 𝕂 \widetilde{C}(\mathcal{P})_{-1}=\mathbb{K} over~ start_ARG italic_C end_ARG ( caligraphic_P ) start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT = blackboard_K .
Note that except for trivial cases this chain complex is not strictly 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded.
Let ( C ∗ , ∂ ) subscript 𝐶 (C_{*},\partial) ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , ∂ ) be a 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded chain complex and 𝒥 ⊆ 𝒫 𝒥 𝒫 \mathcal{J}\subseteq\mathcal{P} caligraphic_J ⊆ caligraphic_P
an order ideal.
We set C i 𝒥 = ⨁ x ∈ 𝒥 C i ( x ) superscript subscript 𝐶 𝑖 𝒥 subscript direct-sum 𝑥 𝒥 superscript subscript 𝐶 𝑖 𝑥 C_{i}^{\mathcal{J}}=\bigoplus_{x\in\mathcal{J}}C_{i}^{(x)} italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_J end_POSTSUPERSCRIPT = ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_x ∈ caligraphic_J end_POSTSUBSCRIPT italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT , i ≥ 0 𝑖 0 i\geq 0 italic_i ≥ 0 and
C − 1 J = 𝕂 superscript subscript 𝐶 1 𝐽 𝕂 C_{-1}^{J}=\mathbb{K} italic_C start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_J end_POSTSUPERSCRIPT = blackboard_K . Then the differential ∂ ∗ subscript \partial_{*} ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT restricts to a differential
on C ∗ 𝒥 subscript superscript 𝐶 𝒥 C^{\mathcal{J}}_{*} italic_C start_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_J end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT and therefore the following holds.
Lemma 3.1 .
If ( C ∗ , ∂ ∗ ) subscript 𝐶 subscript (C_{*},\partial_{*}) ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) is a 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded complex and
𝒥 ⊆ 𝒫 𝒥 𝒫 \mathcal{J}\subseteq\mathcal{P} caligraphic_J ⊆ caligraphic_P is an order ideal in 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P , then
( C ∗ 𝒥 , ∂ ∗ | C ∗ 𝒥 ) superscript subscript 𝐶 𝒥 evaluated-at subscript superscript subscript 𝐶 𝒥 (C_{*}^{\mathcal{J}},\partial_{*}|_{C_{*}^{\mathcal{J}}}) ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_J end_POSTSUPERSCRIPT , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_C start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT caligraphic_J end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) is a 𝒥 𝒥 \mathcal{J} caligraphic_J -graded complex.
If ( C ∗ , ∂ ∗ ) subscript 𝐶 subscript (C_{*},\partial_{*}) ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) and ( D ∗ , δ ∗ ) subscript 𝐷 subscript 𝛿 (D_{*},\delta_{*}) ( italic_D start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) are two 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded complexes,
then a 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded chain map ϕ : ( C ∗ , ∂ ∗ ) → ( D ∗ , δ ∗ ) : italic-ϕ → subscript 𝐶 subscript subscript 𝐷 subscript 𝛿 \phi:(C_{*},\partial_{*})\rightarrow(D_{*},\delta_{*}) italic_ϕ : ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) → ( italic_D start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) between
𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded complexes is a map ϕ italic-ϕ \phi italic_ϕ of chain complexes that satisfies
ϕ ( C i ( x ) ) ⊆ D i ( x ) italic-ϕ superscript subscript 𝐶 𝑖 𝑥 superscript subscript 𝐷 𝑖 𝑥 \phi(C_{i}^{(x)})\subseteq D_{i}^{(x)} italic_ϕ ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT ) ⊆ italic_D start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT for all x ∈ 𝒫 , i ≥ 0 formulae-sequence 𝑥 𝒫 𝑖 0 x\in\mathcal{P},i\geq 0 italic_x ∈ caligraphic_P , italic_i ≥ 0 and also ϕ ( C − 1 ) = D − 1 italic-ϕ subscript 𝐶 1 subscript 𝐷 1 \phi(C_{-1})=D_{-1} italic_ϕ ( italic_C start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_D start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT .
A synor complex ( 𝒮 ( 𝒫 ) ∗ , δ ∗ ) 𝒮 subscript 𝒫 subscript 𝛿 (\mathcal{S}(\mathcal{P})_{*},\delta_{*}) ( caligraphic_S ( caligraphic_P ) start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) for the poset 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P is a
strictly 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded complex together with an injective 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded chain map
ϕ : ( 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) , δ ∗ ) → ( C ~ ∗ ( 𝒫 ) , ∂ ∗ ) : italic-ϕ → subscript 𝒮 𝒫 subscript 𝛿 subscript ~ 𝐶 𝒫 subscript \phi:(\mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}),\delta_{*})\rightarrow(\widetilde{C}_{*}(%
\mathcal{P}),\partial_{*}) italic_ϕ : ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) → ( over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) such that
(S1)
dim 𝕂 𝒮 i ( 𝒫 ) ( x ) = dim 𝕂 H ~ i − 1 ( 𝒫 < x ) subscript dimension 𝕂 subscript 𝒮 𝑖 superscript 𝒫 𝑥 subscript dimension 𝕂 subscript ~ 𝐻 𝑖 1 subscript 𝒫 absent 𝑥 \dim_{\mathbb{K}}\mathcal{S}_{i}(\mathcal{P})^{(x)}=\dim_{\mathbb{K}}%
\widetilde{H}_{i-1}(\mathcal{P}_{<x}) roman_dim start_POSTSUBSCRIPT blackboard_K end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT = roman_dim start_POSTSUBSCRIPT blackboard_K end_POSTSUBSCRIPT over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P start_POSTSUBSCRIPT < italic_x end_POSTSUBSCRIPT ) for every x ∈ 𝒫 𝑥 𝒫 x\in\mathcal{P} italic_x ∈ caligraphic_P .
(S2)
for every order ideal J 𝐽 J italic_J in 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P the restriction
of ϕ italic-ϕ \phi italic_ϕ to 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) J subscript 𝒮 superscript 𝒫 𝐽 \mathcal{S}_{*}(\mathcal{P})^{J} caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_J end_POSTSUPERSCRIPT induces an isomorphism between
H ∗ ( 𝒮 ( 𝒫 ) J ) subscript 𝐻 𝒮 superscript 𝒫 𝐽 H_{*}(\mathcal{S}(\mathcal{P})^{J}) italic_H start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_S ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_J end_POSTSUPERSCRIPT ) and H ~ ∗ ( J ) subscript ~ 𝐻 𝐽 \widetilde{H}_{*}(J) over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J ) .
We first prove the existence of such objects. We should mention that uniqueness is not guaranteed in general.
Proposition 3.0 .
For every poset 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P there exists a synor complex ( 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) , δ ∗ ) subscript 𝒮 𝒫 subscript 𝛿 (\mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}),\delta_{*}) ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT )
for 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P .
Proof.
We prove the claim by induction on | 𝒫 | 𝒫 |\mathcal{P}| | caligraphic_P | .
If | 𝒫 | ≤ 1 𝒫 1 |\mathcal{P}|\leq 1 | caligraphic_P | ≤ 1 then we can take as
( 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) , δ ∗ ) subscript 𝒮 𝒫 subscript 𝛿 (\mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}),\delta_{*}) ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) the reduced simplicial chain complex of
𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P and set ϕ italic-ϕ \phi italic_ϕ to be
the identity.
Now assume | 𝒫 | ≥ 2 𝒫 2 |\mathcal{P}|\geq 2 | caligraphic_P | ≥ 2 . Let x 𝑥 x italic_x be a maximal element of 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P . By induction there exists a synor complex
( 𝒮 ∗ ( 𝒫 − x ) , δ ∗ ) subscript 𝒮 𝒫 𝑥 subscript 𝛿 (\mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}-x),\delta_{*}) ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P - italic_x ) , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) for 𝒫 − x 𝒫 𝑥 \mathcal{P}-x caligraphic_P - italic_x together with a map ϕ : ( 𝒮 ∗ ( 𝒫 − x ) , δ ∗ ) → ( C ~ ∗ ( 𝒫 − x ) , ∂ ∗ ) : italic-ϕ → subscript 𝒮 𝒫 𝑥 subscript 𝛿 subscript ~ 𝐶 𝒫 𝑥 subscript \phi:(\mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}-x),\delta_{*})\rightarrow(\widetilde{C}_{*}(%
\mathcal{P}-x),\partial_{*}) italic_ϕ : ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P - italic_x ) , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) → ( over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P - italic_x ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) inducing an isomorphism in homology.
We now set 𝒮 ( 𝒫 ) i ( x ) 𝒮 superscript subscript 𝒫 𝑖 𝑥 \mathcal{S}(\mathcal{P})_{i}^{(x)} caligraphic_S ( caligraphic_P ) start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT to be the
𝕂 𝕂 \mathbb{K} blackboard_K -vector space with basis indexed by symbols { x ⋆ ζ : ζ ∈ Z i } conditional-set ⋆ 𝑥 𝜁 𝜁 subscript 𝑍 𝑖 \{x\star\zeta:\zeta\in Z_{i}\} { italic_x ⋆ italic_ζ : italic_ζ ∈ italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT } , where Z i subscript 𝑍 𝑖 Z_{i} italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT denotes a basis of H i ( 𝒮 ( 𝒫 ) ) subscript 𝐻 𝑖 𝒮 𝒫 H_{i}(\mathcal{S}(\mathcal{P})) italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_S ( caligraphic_P ) ) .
Thus 𝒮 ( 𝒫 ) i ( x ) 𝒮 superscript subscript 𝒫 𝑖 𝑥 \mathcal{S}(\mathcal{P})_{i}^{(x)} caligraphic_S ( caligraphic_P ) start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT satisfies
(S1).
We extend ϕ italic-ϕ \phi italic_ϕ to 𝒮 ( 𝒫 ) i ( x ) 𝒮 superscript subscript 𝒫 𝑖 𝑥 \mathcal{S}(\mathcal{P})_{i}^{(x)} caligraphic_S ( caligraphic_P ) start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT by defining
ϕ ( x ⋆ ζ ) italic-ϕ ⋆ 𝑥 𝜁 \phi(x\star\zeta) italic_ϕ ( italic_x ⋆ italic_ζ ) as x ∗ ϕ ( ζ ) 𝑥 italic-ϕ 𝜁 x*\phi(\zeta) italic_x ∗ italic_ϕ ( italic_ζ ) .
Define 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) subscript 𝒮 𝒫 \mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}) caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) as the sum of 𝒮 ∗ ( 𝒫 − x ) subscript 𝒮 𝒫 𝑥 \mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}-x) caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P - italic_x ) and 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) ( x ) subscript 𝒮 superscript 𝒫 𝑥 \mathcal{S}_{*}(\mathcal{P})^{(x)} caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT
and extend the differential by
δ i ( x ⋆ ζ ) = ζ ∈ 𝒮 i − 1 ( 𝒫 − x ) subscript 𝛿 𝑖 ⋆ 𝑥 𝜁 𝜁 subscript 𝒮 𝑖 1 𝒫 𝑥 \delta_{i}(x\star\zeta)=\zeta\in\mathcal{S}_{i-1}(\mathcal{P}-x) italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ⋆ italic_ζ ) = italic_ζ ∈ caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P - italic_x ) . It
follows that ϕ italic-ϕ \phi italic_ϕ is
a 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded chain map
( 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) , δ ∗ ) → ( C ~ ∗ ( 𝒫 ) , ∂ ∗ ) → subscript 𝒮 𝒫 subscript 𝛿 subscript ~ 𝐶 𝒫 subscript (\mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}),\delta_{*})\rightarrow(\widetilde{C}_{*}(%
\mathcal{P}),\partial_{*}) ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) → ( over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) .
Now assume that we are given an order ideal J 𝐽 J italic_J in 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P . If the order
ideal does not contain x 𝑥 x italic_x then 𝒮 ∗ ( 𝒫 − x ) J = 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) J subscript 𝒮 superscript 𝒫 𝑥 𝐽 subscript 𝒮 superscript 𝒫 𝐽 \mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}-x)^{J}=\mathcal{S}_{*}(\mathcal{P})^{J} caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P - italic_x ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_J end_POSTSUPERSCRIPT = caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_J end_POSTSUPERSCRIPT and (S2)
follows by induction.
Let J 𝐽 J italic_J be an order ideal containing x 𝑥 x italic_x .
Consider the quotient complex ( 𝒮 ∗ ( J , J − x ) , δ ∗ ) subscript 𝒮 𝐽 𝐽 𝑥 subscript 𝛿 (\mathcal{S}_{*}(J,J-x),\delta_{*}) ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J , italic_J - italic_x ) , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) with 𝒮 i ( J , J − x ) = 𝒮 i ( J ) / 𝒮 i ( J − x ) ≅ 𝒮 i ( 𝒫 ) ( x ) subscript 𝒮 𝑖 𝐽 𝐽 𝑥 subscript 𝒮 𝑖 𝐽 subscript 𝒮 𝑖 𝐽 𝑥 subscript 𝒮 𝑖 superscript 𝒫 𝑥 \mathcal{S}_{i}(J,J-x)=\mathcal{S}_{i}(J)/\mathcal{S}_{i}(J-x)\cong\mathcal{S}%
_{i}(\mathcal{P})^{(x)} caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J , italic_J - italic_x ) = caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J ) / caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J - italic_x ) ≅ caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT .
The induced map ϕ ′ : ( 𝒮 ∗ ( J , J − x ) , δ ∗ ) → ( C ~ ∗ ( J , J − x ) , ∂ ∗ ) : superscript italic-ϕ ′ → subscript 𝒮 𝐽 𝐽 𝑥 subscript 𝛿 subscript ~ 𝐶 𝐽 𝐽 𝑥 subscript \phi^{\prime}:(\mathcal{S}_{*}(J,J-x),\delta_{*})\rightarrow(\widetilde{C}_{*}%
(J,J-x),\partial_{*}) italic_ϕ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT : ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J , italic_J - italic_x ) , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) → ( over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J , italic_J - italic_x ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) defined by
ϕ ′ ( x ⋆ ζ + 𝒮 i ( J − x ) ) = ϕ ( x ⋆ ζ ) + C ~ i ( J − x ) = x ∗ ζ + C ~ i ( J − x ) superscript italic-ϕ ′ ⋆ 𝑥 𝜁 subscript 𝒮 𝑖 𝐽 𝑥 italic-ϕ ⋆ 𝑥 𝜁 subscript ~ 𝐶 𝑖 𝐽 𝑥 ∗ 𝑥 𝜁 subscript ~ 𝐶 𝑖 𝐽 𝑥 \phi^{\prime}(x\star\zeta+\mathcal{S}_{i}(J-x))=\phi(x\star\zeta)+\widetilde{C%
}_{i}(J-x)=x\ast\zeta+\widetilde{C}_{i}(J-x) italic_ϕ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ⋆ italic_ζ + caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J - italic_x ) ) = italic_ϕ ( italic_x ⋆ italic_ζ ) + over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J - italic_x ) = italic_x ∗ italic_ζ + over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J - italic_x )
for every i 𝑖 i italic_i , induces an isomorphism in homology: Since the boundary maps of the complexes ( 𝒮 ∗ ( J , J − x ) , δ ∗ ) subscript 𝒮 𝐽 𝐽 𝑥 subscript 𝛿 (\mathcal{S}_{*}(J,J-x),\delta_{*}) ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J , italic_J - italic_x ) , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) and ( C ~ ∗ ( J , J − x ) , ∂ ∗ ) subscript ~ 𝐶 𝐽 𝐽 𝑥 subscript (\widetilde{C}_{*}(J,J-x),\partial_{*}) ( over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J , italic_J - italic_x ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) are both trivial, this is the same as saying that ϕ ′ : 𝒮 i ( J , J − x ) ≅ 𝒮 i ( 𝒫 ) ( x ) → C ~ i ( J , J − x ) : superscript italic-ϕ ′ subscript 𝒮 𝑖 𝐽 𝐽 𝑥 subscript 𝒮 𝑖 superscript 𝒫 𝑥 → subscript ~ 𝐶 𝑖 𝐽 𝐽 𝑥 \phi^{\prime}:\mathcal{S}_{i}(J,J-x)\cong\mathcal{S}_{i}(\mathcal{P})^{(x)}%
\rightarrow\widetilde{C}_{i}(J,J-x) italic_ϕ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT : caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J , italic_J - italic_x ) ≅ caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT → over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J , italic_J - italic_x ) is an isomorphism for every i. The set Z i subscript 𝑍 𝑖 Z_{i} italic_Z start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT considered as a set of cycles in C ~ i ( J − x ) subscript ~ 𝐶 𝑖 𝐽 𝑥 \widetilde{C}_{i}(J-x) over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J - italic_x ) is a basis of H ~ i − 1 ( J − x ) subscript ~ 𝐻 𝑖 1 𝐽 𝑥 \widetilde{H}_{i-1}(J-x) over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J - italic_x ) ,
hence the x ∗ ζ + C ~ i ( J − x ) 𝑥 𝜁 subscript ~ 𝐶 𝑖 𝐽 𝑥 x*\zeta+\widetilde{C}_{i}(J-x) italic_x ∗ italic_ζ + over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J - italic_x ) form a basis of H ~ i ( J , J − x ) subscript ~ 𝐻 𝑖 𝐽 𝐽 𝑥 \widetilde{H}_{i}(J,J-x) over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J , italic_J - italic_x ) .
Thus ϕ ′ : 𝒮 i ( J , J − x ) ≅ 𝒮 i ( 𝒫 ) ( x ) → C ~ i ( J , J − x ) : superscript italic-ϕ ′ subscript 𝒮 𝑖 𝐽 𝐽 𝑥 subscript 𝒮 𝑖 superscript 𝒫 𝑥 → subscript ~ 𝐶 𝑖 𝐽 𝐽 𝑥 \phi^{\prime}:\mathcal{S}_{i}(J,J-x)\cong\mathcal{S}_{i}(\mathcal{P})^{(x)}%
\rightarrow\widetilde{C}_{i}(J,J-x) italic_ϕ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT : caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J , italic_J - italic_x ) ≅ caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT → over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J , italic_J - italic_x ) sends a basis to a basis, so it is indeed an isomorphism.
0 0 {0} S i ( J − x ) subscript 𝑆 𝑖 𝐽 𝑥 {S_{i}(J-x)} italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J - italic_x ) S i ( J ) subscript 𝑆 𝑖 𝐽 {S_{i}(J)} italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J ) S i ( J , J − x ) subscript 𝑆 𝑖 𝐽 𝐽 𝑥 {S_{i}(J,J-x)} italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J , italic_J - italic_x ) 0 0 {0} 0 0 {0} C ~ i ( J − x ) subscript ~ 𝐶 𝑖 𝐽 𝑥 {\widetilde{C}_{i}(J-x)} over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J - italic_x ) C ~ i ( J ) subscript ~ 𝐶 𝑖 𝐽 {\widetilde{C}_{i}(J)} over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J ) C ~ i ( J , J − x ) subscript ~ 𝐶 𝑖 𝐽 𝐽 𝑥 {\widetilde{C}_{i}(J,J-x)} over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J , italic_J - italic_x ) 0 0 {0} ϕ italic-ϕ \scriptstyle{\phi} italic_ϕ ϕ italic-ϕ \scriptstyle{\phi} italic_ϕ ϕ ′ superscript italic-ϕ ′ \scriptstyle{\phi^{\prime}} italic_ϕ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT
Figure 1. Commutative diagram with exact rows
H i ( 𝒮 ( J − x ) ) subscript 𝐻 𝑖 𝒮 𝐽 𝑥 {H_{i}(\mathcal{S}(J-x))} italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_S ( italic_J - italic_x ) ) H i ( 𝒮 ( J ) ) subscript 𝐻 𝑖 𝒮 𝐽 {H_{i}(\mathcal{S}(J))} italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_S ( italic_J ) ) H i ( 𝒮 ( J , J − x ) ) subscript 𝐻 𝑖 𝒮 𝐽 𝐽 𝑥 {H_{i}(\mathcal{S}(J,J-x))} italic_H start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_S ( italic_J , italic_J - italic_x ) ) H ~ i ( J − x ) subscript ~ 𝐻 𝑖 𝐽 𝑥 {\widetilde{H}_{i}(J-x)} over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J - italic_x ) H ~ i ( J ) subscript ~ 𝐻 𝑖 𝐽 {\widetilde{H}_{i}(J)} over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J ) H ~ i ( J , J − x ) subscript ~ 𝐻 𝑖 𝐽 𝐽 𝑥 {\widetilde{H}_{i}(J,J-x)} over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J , italic_J - italic_x ) ϕ italic-ϕ \scriptstyle{\phi} italic_ϕ ϕ italic-ϕ \scriptstyle{\phi} italic_ϕ ϕ ′ superscript italic-ϕ ′ \scriptstyle{\phi^{\prime}} italic_ϕ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT
Figure 2. Induced commutative diagram of long exact sequences
Figure 1 induces the diagram Figure 2 of long exact sequences.
Since the ϕ italic-ϕ \phi italic_ϕ and ϕ ′ superscript italic-ϕ ′ \phi^{\prime} italic_ϕ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT are isomorphisms, it follows by the five lemma that the
middle ϕ italic-ϕ \phi italic_ϕ is an isomorphism as well.
Now (S2) follows.
∎
The next corollary is now immediate.
Corollary 3.0 .
Let 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P be a poset and 𝒥 ⊆ 𝒫 𝒥 𝒫 \mathcal{J}\subseteq\mathcal{P} caligraphic_J ⊆ caligraphic_P an order ideal.
For a synor complex ( 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) , δ ∗ ) subscript 𝒮 𝒫 subscript 𝛿 (\mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}),\delta_{*}) ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) for 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P the inclusion
of 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) subscript 𝒮 𝒫 \mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}) caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) into C ~ ∗ ( 𝒫 ) subscript ~ 𝐶 𝒫 \widetilde{C}_{*}(\mathcal{P}) over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) induces an isomorphism in
homology of H ∗ ( 𝒮 ( 𝒫 ) , 𝒮 ( 𝒥 ) ) subscript 𝐻 𝒮 𝒫 𝒮 𝒥 H_{*}(\mathcal{S}(\mathcal{P}),\mathcal{S}(\mathcal{J})) italic_H start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_S ( caligraphic_P ) , caligraphic_S ( caligraphic_J ) ) and H ~ ∗ ( 𝒫 , 𝒥 ) subscript ~ 𝐻 𝒫 𝒥 \widetilde{H}_{*}(\mathcal{P},\mathcal{J}) over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P , caligraphic_J ) .
Proof.
Consider the following commutative diagram of chain groups with exact rows.
0 0 {0} S i ( 𝒥 ) subscript 𝑆 𝑖 𝒥 {S_{i}(\mathcal{J})} italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_J ) S i ( 𝒫 ) subscript 𝑆 𝑖 𝒫 {S_{i}(\mathcal{P})} italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) S i ( 𝒫 , 𝒥 ) subscript 𝑆 𝑖 𝒫 𝒥 {S_{i}(\mathcal{P},\mathcal{J})} italic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P , caligraphic_J ) 0 0 {0} 0 0 {0} C ~ i ( J ) subscript ~ 𝐶 𝑖 𝐽 {\widetilde{C}_{i}(J)} over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J ) C ~ i ( 𝒫 ) subscript ~ 𝐶 𝑖 𝒫 {\widetilde{C}_{i}(\mathcal{P})} over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) C ~ i ( 𝒫 , J ) subscript ~ 𝐶 𝑖 𝒫 𝐽 {\widetilde{C}_{i}(\mathcal{P},J)} over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P , italic_J ) 0 0 {0} ϕ italic-ϕ \scriptstyle{\phi} italic_ϕ ϕ italic-ϕ \scriptstyle{\phi} italic_ϕ ϕ ′ superscript italic-ϕ ′ \scriptstyle{\phi^{\prime}} italic_ϕ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT
The two leftmost vertical arrows induce isomorphisms in homology
by Proposition 3.0 . By the five-lemma this then implies that the rightmost map
induces an isomorphism of H ∗ ( 𝒮 ( 𝒫 ) , 𝒮 ( 𝒥 ) ) subscript 𝐻 𝒮 𝒫 𝒮 𝒥 H_{*}(\mathcal{S}(\mathcal{P}),\mathcal{S}(\mathcal{J})) italic_H start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_S ( caligraphic_P ) , caligraphic_S ( caligraphic_J ) ) and H ∗ ( C ( 𝒫 ) , C ( 𝒥 ) ) subscript 𝐻 𝐶 𝒫 𝐶 𝒥 H_{*}(C(\mathcal{P}),C(\mathcal{J})) italic_H start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_C ( caligraphic_P ) , italic_C ( caligraphic_J ) ) .
∎
The following property of a synor complex is obviously true in the case of
the synor complex constructed in the
proof of Proposition 3.0 . But the lemma guarantees that it must in fact hold
for any synor complex. To state it, we set up some some notation that will appear frequently from now on.
For x ∈ 𝒫 𝑥 𝒫 x\in\mathcal{P} italic_x ∈ caligraphic_P we call an element of 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) ( x ) subscript 𝒮 superscript 𝒫 𝑥 \mathcal{S}_{*}(\mathcal{P})^{(x)} caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT a
principal synor chain of 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P .
For a principal synor chain γ ∈ 𝒮 i ( 𝒫 ) ( x ) 𝛾 subscript 𝒮 𝑖 superscript 𝒫 𝑥 \gamma\in\mathcal{S}_{i}(\mathcal{P})^{(x)} italic_γ ∈ caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT it follows
that ϕ ( γ ) italic-ϕ 𝛾 \phi(\gamma) italic_ϕ ( italic_γ ) is a linear combination of order chains
c = ( x = x 0 > ⋯ > x i ) 𝑐 𝑥 subscript 𝑥 0 ⋯ subscript 𝑥 𝑖 c=(x=x_{0}>\cdots>x_{i}) italic_c = ( italic_x = italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT > ⋯ > italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) .
For 0 ≤ ℓ ≤ i 0 ℓ 𝑖 0\leq\ell\leq i 0 ≤ roman_ℓ ≤ italic_i we write
X ℓ γ superscript subscript 𝑋 ℓ 𝛾 X_{\ell}^{\gamma} italic_X start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_γ end_POSTSUPERSCRIPT for the collection of all order chains
( x 0 > ⋯ > x ℓ ) subscript 𝑥 0 ⋯ subscript 𝑥 ℓ (x_{0}>\cdots>x_{\ell}) ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT > ⋯ > italic_x start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT ) for which there is a chain
c = ( x 0 > ⋯ > x ℓ > ⋯ > x i ) 𝑐 subscript 𝑥 0 ⋯ subscript 𝑥 ℓ ⋯ subscript 𝑥 𝑖 c=(x_{0}>\cdots>x_{\ell}>\cdots>x_{i}) italic_c = ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT > ⋯ > italic_x start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT > ⋯ > italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) in the support
of ϕ ( γ ) italic-ϕ 𝛾 \phi(\gamma) italic_ϕ ( italic_γ ) . For any chain c = ( x 0 > ⋯ > x i ) 𝑐 subscript 𝑥 0 ⋯ subscript 𝑥 𝑖 c=(x_{0}>\cdots>x_{i}) italic_c = ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT > ⋯ > italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ) we write min ( c ) 𝑐 \min(c) roman_min ( italic_c ) for x i subscript 𝑥 𝑖 x_{i} italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT .
Lemma 3.2 .
Let x ∈ 𝒫 𝑥 𝒫 x\in\mathcal{P} italic_x ∈ caligraphic_P and let γ ∈ 𝒮 i ( 𝒫 ) ( x ) 𝛾 subscript 𝒮 𝑖 superscript 𝒫 𝑥 \gamma\in\mathcal{S}_{i}(\mathcal{P})^{(x)} italic_γ ∈ caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT be a principal synor chain.
Then for 0 ≤ ℓ ≤ i 0 ℓ 𝑖 0\leq\ell\leq i 0 ≤ roman_ℓ ≤ italic_i we can write
ϕ ( γ ) = ∑ χ ∈ X ℓ γ χ ∗ ϕ ( ζ χ ) italic-ϕ 𝛾 subscript 𝜒 superscript subscript 𝑋 ℓ 𝛾 𝜒 italic-ϕ subscript 𝜁 𝜒 \phi(\gamma)=\sum_{\chi\in X_{\ell}^{\gamma}}\chi*\phi(\zeta_{\chi}) italic_ϕ ( italic_γ ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ ∈ italic_X start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_γ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_χ ∗ italic_ϕ ( italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ end_POSTSUBSCRIPT ) for
cycles ζ χ ∈ ⨁ y < m i n ( χ ) 𝒮 i − ℓ − 1 ( 𝒫 ) ( y ) subscript 𝜁 𝜒 subscript direct-sum 𝑦 𝑚 𝑖 𝑛 𝜒 subscript 𝒮 𝑖 ℓ 1 superscript 𝒫 𝑦 \zeta_{\chi}\in\bigoplus_{y<min(\chi)}\mathcal{S}_{i-\ell-1}(\mathcal{P})^{(y)} italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ end_POSTSUBSCRIPT ∈ ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_y < italic_m italic_i italic_n ( italic_χ ) end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i - roman_ℓ - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) end_POSTSUPERSCRIPT .
Proof.
We proceed by induction on ℓ ℓ \ell roman_ℓ . If ℓ = 0 ℓ 0 \ell=0 roman_ℓ = 0 then
by ϕ ( γ ) ∈ C ~ i ( 𝒫 ) ( x ) italic-ϕ 𝛾 subscript ~ 𝐶 𝑖 superscript 𝒫 𝑥 \phi(\gamma)\in\widetilde{C}_{i}(\mathcal{P})^{(x)} italic_ϕ ( italic_γ ) ∈ over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUPERSCRIPT it follows that
ϕ ( γ ) = x ∗ ζ italic-ϕ 𝛾 𝑥 𝜁 \phi(\gamma)=x*\zeta italic_ϕ ( italic_γ ) = italic_x ∗ italic_ζ and X 1 γ = { ( x ) } superscript subscript 𝑋 1 𝛾 𝑥 X_{1}^{\gamma}=\{\,(x)\,\} italic_X start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_γ end_POSTSUPERSCRIPT = { ( italic_x ) } . We then have
ϕ ( δ i ( γ ) ) = ∂ i ( ϕ ( γ ) ) = ∂ i ( x ∗ ζ ) = ζ − x ∗ ∂ i − 1 ( ζ ) . italic-ϕ subscript 𝛿 𝑖 𝛾 subscript 𝑖 italic-ϕ 𝛾 subscript 𝑖 𝑥 𝜁 𝜁 𝑥 subscript 𝑖 1 𝜁 \phi(\delta_{i}(\gamma))=\partial_{i}(\phi(\gamma))=\partial_{i}(x*\zeta)=%
\zeta-x*\partial_{i-1}(\zeta). italic_ϕ ( italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_γ ) ) = ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ϕ ( italic_γ ) ) = ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ∗ italic_ζ ) = italic_ζ - italic_x ∗ ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ζ ) .
Since the synor complex is strictly 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded and ϕ italic-ϕ \phi italic_ϕ is a 𝒫 𝒫 \mathcal{P} caligraphic_P -graded chain map, it follows
that ∂ i − 1 ( ζ ) = 0 subscript 𝑖 1 𝜁 0 \partial_{i-1}(\zeta)=0 ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ζ ) = 0 and thus ϕ ( γ ) = x ∗ ζ = x ∗ ϕ ( δ i ( γ ) ) italic-ϕ 𝛾 𝑥 𝜁 𝑥 italic-ϕ subscript 𝛿 𝑖 𝛾 \phi(\gamma)=x*\zeta=x*\phi(\delta_{i}(\gamma)) italic_ϕ ( italic_γ ) = italic_x ∗ italic_ζ = italic_x ∗ italic_ϕ ( italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_γ ) ) is precisely of the desired form, because the cycle δ i ( γ ) = ζ ( x ) ′ subscript 𝛿 𝑖 𝛾 subscript superscript 𝜁 ′ 𝑥 \delta_{i}(\gamma)=\zeta^{\prime}_{(x)} italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_γ ) = italic_ζ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT ( italic_x ) end_POSTSUBSCRIPT is clearly in ⨁ y < x 𝒮 i − 1 ( 𝒫 ) ( y ) subscript direct-sum 𝑦 𝑥 subscript 𝒮 𝑖 1 superscript 𝒫 𝑦 \bigoplus_{y<x}\mathcal{S}_{i-1}(\mathcal{P})^{(y)} ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_y < italic_x end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) end_POSTSUPERSCRIPT .
Now assume that for some ℓ < i ℓ 𝑖 \ell<i roman_ℓ < italic_i we have
ϕ ( γ ) = ∑ χ ∈ X ℓ γ χ ∗ ϕ ( ζ χ ) italic-ϕ 𝛾 subscript 𝜒 superscript subscript 𝑋 ℓ 𝛾 𝜒 italic-ϕ subscript 𝜁 𝜒 \phi(\gamma)=\sum_{\chi\in X_{\ell}^{\gamma}}\chi*\phi(\zeta_{\chi}) italic_ϕ ( italic_γ ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ ∈ italic_X start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_γ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_χ ∗ italic_ϕ ( italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ end_POSTSUBSCRIPT ) ,
where each
ζ χ subscript 𝜁 𝜒 \zeta_{\chi} italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ end_POSTSUBSCRIPT is a cycle in ⨁ y < min ( χ ) 𝒮 i − ℓ − 1 ( 𝒫 ) ( y ) subscript direct-sum 𝑦 𝜒 subscript 𝒮 𝑖 ℓ 1 superscript 𝒫 𝑦 \bigoplus_{y<\min(\chi)}\mathcal{S}_{i-\ell-1}(\mathcal{P})^{(y)} ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_y < roman_min ( italic_χ ) end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i - roman_ℓ - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) end_POSTSUPERSCRIPT . It follows that
ϕ ( ζ χ ) = ∑ y < m i n ( χ ) ϕ ( γ χ , y ) italic-ϕ subscript 𝜁 𝜒 subscript 𝑦 𝑚 𝑖 𝑛 𝜒 italic-ϕ subscript 𝛾 𝜒 𝑦
\phi(\zeta_{\chi})=\sum_{y<min(\chi)}\phi(\gamma_{\chi,y}) italic_ϕ ( italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ end_POSTSUBSCRIPT ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_y < italic_m italic_i italic_n ( italic_χ ) end_POSTSUBSCRIPT italic_ϕ ( italic_γ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ , italic_y end_POSTSUBSCRIPT ) , where each γ χ , y subscript 𝛾 𝜒 𝑦
\gamma_{\chi,y} italic_γ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ , italic_y end_POSTSUBSCRIPT is a principal
( i − ℓ − 1 ) 𝑖 ℓ 1 (i-\ell-1) ( italic_i - roman_ℓ - 1 ) -synor chain in 𝒮 i − ℓ − 1 ( 𝒫 ) ( y ) subscript 𝒮 𝑖 ℓ 1 superscript 𝒫 𝑦 \mathcal{S}_{i-\ell-1}(\mathcal{P})^{(y)} caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i - roman_ℓ - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) end_POSTSUPERSCRIPT . By the induction basis we have that ϕ ( γ χ , y ) = y ∗ ζ χ , y italic-ϕ subscript 𝛾 𝜒 𝑦
𝑦 subscript 𝜁 𝜒 𝑦
\phi(\gamma_{\chi,y})=y*\zeta_{\chi,y} italic_ϕ ( italic_γ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ , italic_y end_POSTSUBSCRIPT ) = italic_y ∗ italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ , italic_y end_POSTSUBSCRIPT for some ( i − ℓ − 2 ) 𝑖 ℓ 2 (i-\ell-2) ( italic_i - roman_ℓ - 2 ) -cycle ζ χ , y ∈ ⨁ z < y 𝒮 i − ℓ − 2 ( 𝒫 ) ( z ) subscript 𝜁 𝜒 𝑦
subscript direct-sum 𝑧 𝑦 subscript 𝒮 𝑖 ℓ 2 superscript 𝒫 𝑧 \zeta_{\chi,y}\in\bigoplus_{z<y}\mathcal{S}_{i-\ell-2}(\mathcal{P})^{(z)} italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ , italic_y end_POSTSUBSCRIPT ∈ ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_z < italic_y end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i - roman_ℓ - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_z ) end_POSTSUPERSCRIPT . Injectivity of ϕ italic-ϕ \phi italic_ϕ easily implies that
X ℓ + 1 γ = { χ ∗ y | χ ∈ X ℓ γ , ζ χ , y ≠ 0 } superscript subscript 𝑋 ℓ 1 𝛾 conditional-set 𝜒 𝑦 formulae-sequence 𝜒 superscript subscript 𝑋 ℓ 𝛾 subscript 𝜁 𝜒 𝑦
0 X_{\ell+1}^{\gamma}=\big{\{}\,\chi*y~{}\big{|}~{}\chi\in X_{\ell}^{\gamma},%
\zeta_{\chi,y}\neq 0\,\big{\}} italic_X start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_γ end_POSTSUPERSCRIPT = { italic_χ ∗ italic_y | italic_χ ∈ italic_X start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_γ end_POSTSUPERSCRIPT , italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ , italic_y end_POSTSUBSCRIPT ≠ 0 } .
But then
ϕ ( γ ) = ∑ χ ∈ X ℓ γ χ ∗ ( ∑ y < min ( χ ) y ∗ ϕ ( ζ χ , y ) ) . italic-ϕ 𝛾 subscript 𝜒 superscript subscript 𝑋 ℓ 𝛾 𝜒 subscript 𝑦 𝜒 𝑦 italic-ϕ subscript 𝜁 𝜒 𝑦
\phi(\gamma)=\sum_{\chi\in X_{\ell}^{\gamma}}\chi*\big{(}\sum_{y<\min(\chi)}y*%
\phi(\zeta_{\chi,y})\,\big{)}. italic_ϕ ( italic_γ ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ ∈ italic_X start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_γ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_χ ∗ ( ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_y < roman_min ( italic_χ ) end_POSTSUBSCRIPT italic_y ∗ italic_ϕ ( italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ , italic_y end_POSTSUBSCRIPT ) ) .
Setting ζ χ ′ = ζ χ , y subscript 𝜁 superscript 𝜒 ′ subscript 𝜁 𝜒 𝑦
\zeta_{\chi^{\prime}}=\zeta_{\chi,y} italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT = italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ , italic_y end_POSTSUBSCRIPT for χ ′ = χ ∗ y superscript 𝜒 ′ 𝜒 𝑦 \chi^{\prime}=\chi*y italic_χ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT = italic_χ ∗ italic_y
then yields
ϕ ( γ ) = ∑ χ ′ ∈ X ℓ + 1 γ χ ′ ∗ ϕ ( ζ χ ′ ) italic-ϕ 𝛾 subscript superscript 𝜒 ′ superscript subscript 𝑋 ℓ 1 𝛾 superscript 𝜒 ′ italic-ϕ subscript 𝜁 superscript 𝜒 ′ \phi(\gamma)=\sum_{\chi^{\prime}\in X_{\ell+1}^{\gamma}}\chi^{\prime}*\phi(%
\zeta_{\chi^{\prime}}) italic_ϕ ( italic_γ ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ italic_X start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ + 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_γ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_χ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∗ italic_ϕ ( italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT )
where the ζ χ ′ subscript 𝜁 superscript 𝜒 ′ \zeta_{\chi^{\prime}} italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT are clearly of the desired form.
This completes the induction step.
∎
We call a representation ϕ ( γ ) = ∑ χ ∈ X ℓ γ χ ∗ ϕ ( ζ χ ) italic-ϕ 𝛾 subscript 𝜒 superscript subscript 𝑋 ℓ 𝛾 𝜒 italic-ϕ subscript 𝜁 𝜒 \phi(\gamma)=\sum_{\chi\in X_{\ell}^{\gamma}}\chi*\phi(\zeta_{\chi}) italic_ϕ ( italic_γ ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ ∈ italic_X start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_γ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_χ ∗ italic_ϕ ( italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ end_POSTSUBSCRIPT ) of a principal synor chain γ 𝛾 \gamma italic_γ an ℓ ℓ \ell roman_ℓ -representation of γ 𝛾 \gamma italic_γ .
Shifting our attention away from the embedding ϕ italic-ϕ \phi italic_ϕ , we may identify the synor complex ( 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) , δ ∗ ) subscript 𝒮 𝒫 subscript 𝛿 (\mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}),\delta_{*}) ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) with its image under ϕ italic-ϕ \phi italic_ϕ . Thus,
from now on we will always consider ( 𝒮 ∗ ( 𝒫 ) , δ ∗ ) subscript 𝒮 𝒫 subscript 𝛿 (\mathcal{S}_{*}(\mathcal{P}),\delta_{*}) ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) as a
subcomplex of ( C ~ ∗ ( 𝒫 ) , ∂ ∗ ) subscript ~ 𝐶 𝒫 subscript (\widetilde{C}_{*}(\mathcal{P}),\partial_{*}) ( over~ start_ARG italic_C end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) . Then, an
ℓ ℓ \ell roman_ℓ -representation of the principal synor chain γ 𝛾 \gamma italic_γ can be written as
γ = ∑ χ ∈ X ℓ γ χ ∗ ζ χ 𝛾 subscript 𝜒 superscript subscript 𝑋 ℓ 𝛾 𝜒 subscript 𝜁 𝜒 \gamma=\sum_{\chi\in X_{\ell}^{\gamma}}\chi*\zeta_{\chi} italic_γ = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ ∈ italic_X start_POSTSUBSCRIPT roman_ℓ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_γ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT italic_χ ∗ italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ end_POSTSUBSCRIPT where each ζ χ subscript 𝜁 𝜒 \zeta_{\chi} italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_χ end_POSTSUBSCRIPT is a cycle in ⨁ y < m i n ( χ ) 𝒮 i − ℓ − 1 ( 𝒫 ) ( y ) subscript direct-sum 𝑦 𝑚 𝑖 𝑛 𝜒 subscript 𝒮 𝑖 ℓ 1 superscript 𝒫 𝑦 \bigoplus_{y<min(\chi)}\mathcal{S}_{i-\ell-1}(\mathcal{P})^{(y)} ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_y < italic_m italic_i italic_n ( italic_χ ) end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i - roman_ℓ - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_P ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_y ) end_POSTSUPERSCRIPT .
6. Applications
Let us give two more applications of Theorem 5.0 to
the Betti table β i j ( S / ℑ ) subscript 𝛽 𝑖 𝑗 𝑆 ℑ \beta_{ij}(S/\mathfrak{I}) italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i italic_j end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) of a monomial ideal
ℑ ℑ \mathfrak{I} fraktur_I .
First we introduce multigraded Betti numbers
β i , m ( S / ℑ ) = dim 𝕂 Tor i S ( S / ℑ , 𝕂 ) m subscript 𝛽 𝑖 𝑚
𝑆 ℑ subscript dimension 𝕂 subscript superscript Tor 𝑆 𝑖 subscript 𝑆 ℑ 𝕂 𝑚 \beta_{i,m}(S/\mathfrak{I})=\dim_{\mathbb{K}}\mathrm{Tor}^{S}_{i}(S/\mathfrak{%
I},\mathbb{K})_{m} italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_m end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) = roman_dim start_POSTSUBSCRIPT blackboard_K end_POSTSUBSCRIPT roman_Tor start_POSTSUPERSCRIPT italic_S end_POSTSUPERSCRIPT start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I , blackboard_K ) start_POSTSUBSCRIPT italic_m end_POSTSUBSCRIPT
for m ∈ lcm ( ℑ ) ¯ 𝑚 ¯ lcm ℑ m\in\overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})} italic_m ∈ over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG .
Recall that by [GPW99 ] we have
β i , m ( S / ℑ ) = dim 𝕂 H ~ i − 2 ( ( 1 , m ) ) subscript 𝛽 𝑖 𝑚
𝑆 ℑ subscript dimension 𝕂 subscript ~ 𝐻 𝑖 2 1 𝑚 \beta_{i,m}(S/\mathfrak{I})=\dim_{\mathbb{K}}\widetilde{H}_{i-2}\big{(}\,(1,m)\,) italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_m end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) = roman_dim start_POSTSUBSCRIPT blackboard_K end_POSTSUBSCRIPT over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( ( 1 , italic_m ) ) .
We set
a i ( S / ℑ ) = | { m | β i , m ( S / ℑ ) ≠ 0 } | . subscript 𝑎 𝑖 𝑆 ℑ conditional-set 𝑚 subscript 𝛽 𝑖 𝑚
𝑆 ℑ 0 a_{i}(S/\mathfrak{I})=\big{|}\{m~{}|~{}\beta_{i,m}(S/\mathfrak{I})\neq 0\}\big%
{|}. italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) = | { italic_m | italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_m end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) ≠ 0 } | .
Theorem 6.0 .
Let ℑ ℑ \mathfrak{I} fraktur_I be a monomial ideal in S 𝑆 S italic_S and 0 ≤ i 1 , i 2 , k 0 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 𝑘
0\leq i_{1},i_{2},k 0 ≤ italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_k
numbers such that k ≤ min { i 1 , i 2 } 𝑘 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 k\leq\min\{i_{1},i_{2}\} italic_k ≤ roman_min { italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } .
If 1 ≤ i 1 , i 2 1 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2
1\leq i_{1},i_{2} 1 ≤ italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT
then for any m ∈ lcm ( ℑ ) 𝑚 lcm ℑ m\in\mathrm{lcm}(\mathfrak{I}) italic_m ∈ roman_lcm ( fraktur_I ) of degree
t i 1 + i 2 − k subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 𝑘 t_{i_{1}+i_{2}-k} italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k end_POSTSUBSCRIPT there are n 1 , n 2 ≤ m subscript 𝑛 1 subscript 𝑛 2
𝑚 n_{1},n_{2}\leq m italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_m in lcm ( ℑ ) lcm ℑ \mathrm{lcm}(\mathfrak{I}) roman_lcm ( fraktur_I )
such that m = lcm ( n 1 , n 2 ) 𝑚 lcm subscript 𝑛 1 subscript 𝑛 2 m=\mathrm{lcm}(n_{1},n_{2}) italic_m = roman_lcm ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) , n 1 subscript 𝑛 1 n_{1} italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT is of degree t i 1 subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 t_{i_{1}} italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT and
n 2 subscript 𝑛 2 n_{2} italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT of degree t i 2 subscript 𝑡 subscript 𝑖 2 t_{i_{2}} italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT such that β i 1 , n 1 ( S / ℑ ) ≠ 0 subscript 𝛽 subscript 𝑖 1 subscript 𝑛 1
𝑆 ℑ 0 \beta_{i_{1},n_{1}}(S/\mathfrak{I})\neq 0 italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) ≠ 0 and β i 2 , n 2 ( S / ℑ ) ≠ 0 subscript 𝛽 subscript 𝑖 2 subscript 𝑛 2
𝑆 ℑ 0 \beta_{i_{2},n_{2}}(S/\mathfrak{I})\neq 0 italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) ≠ 0 .
In particular, we have for all 0 ≤ i 1 , i 2 0 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2
0\leq i_{1},i_{2} 0 ≤ italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT
(i)
t i 1 + i 2 − k ( S / ℑ ) ≤ t i 1 ( S / ℑ ) + t i 2 ( S / ℑ ) . subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 𝑘 𝑆 ℑ subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 𝑆 ℑ subscript 𝑡 subscript 𝑖 2 𝑆 ℑ t_{i_{1}+i_{2}-k}(S/\mathfrak{I})\leq t_{i_{1}}(S/\mathfrak{I})+t_{i_{2}}(S/%
\mathfrak{I}). italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) ≤ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) + italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) .
(ii)
a i 1 + i 2 ( S / ℑ ) ≤ a i 1 ( S / ℑ ) ⋅ a i 2 ( S / ℑ ) . subscript 𝑎 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 𝑆 ℑ ⋅ subscript 𝑎 subscript 𝑖 1 𝑆 ℑ subscript 𝑎 subscript 𝑖 2 𝑆 ℑ a_{i_{1}+i_{2}}(S/\mathfrak{I})\leq a_{i_{1}}(S/\mathfrak{I})\cdot a_{i_{2}}(S%
/\mathfrak{I}). italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) ≤ italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) ⋅ italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) .
Proof.
We may assume that t i 1 + i 2 − k ( S / ℑ ) > 0 subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 𝑘 𝑆 ℑ 0 t_{i_{1}+i_{2}-k}(S/\mathfrak{I})>0 italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) > 0 .
Then there is m ∈ lcm ( ℑ ) 𝑚 lcm ℑ m\in\mathrm{lcm}(\mathfrak{I}) italic_m ∈ roman_lcm ( fraktur_I ) of degree t i 1 + i 2 − k ( S / ℑ ) subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 𝑘 𝑆 ℑ t_{i_{1}+i_{2}-k}(S/\mathfrak{I}) italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) such that
β i , m ( S / ℑ ) = H ~ i 1 + i 2 − k − 2 ( ( 1 , m ) ) ≠ 0 . subscript 𝛽 𝑖 𝑚
𝑆 ℑ subscript ~ 𝐻 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 𝑘 2 1 𝑚 0 \beta_{i,m}(S/\mathfrak{I})=\widetilde{H}_{i_{1}+i_{2}-k-2}\big{(}\,(1,m)\,%
\big{)}\neq 0. italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i , italic_m end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) = over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( ( 1 , italic_m ) ) ≠ 0 .
Now apply Theorem 5.0 to ℒ = [ 1 , m ] ℒ 1 𝑚 \mathcal{L}=[1,m] caligraphic_L = [ 1 , italic_m ]
to obtain an ( i 1 − 1 ) subscript 𝑖 1 1 (i_{1}-1) ( italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - 1 ) -synor n 1 subscript 𝑛 1 n_{1} italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT and an ( i 2 − 1 ) subscript 𝑖 2 1 (i_{2}-1) ( italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 1 ) -synor n 2 subscript 𝑛 2 n_{2} italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT in ℒ ℒ \mathcal{L} caligraphic_L such that m = n 1 ∨ n 2 = lcm ( n 1 , n 2 ) 𝑚 subscript 𝑛 1 subscript 𝑛 2 lcm subscript 𝑛 1 subscript 𝑛 2 m=n_{1}\vee n_{2}=\mathrm{lcm}(n_{1},n_{2}) italic_m = italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ∨ italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = roman_lcm ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) . Thus
β i 1 , n 1 ( S / ℑ ) = H ~ i 1 − 2 ( ( 1 , n 1 ) ) ≠ 0 subscript 𝛽 subscript 𝑖 1 subscript 𝑛 1
𝑆 ℑ subscript ~ 𝐻 subscript 𝑖 1 2 1 subscript 𝑛 1 0 \beta_{i_{1},n_{1}}(S/\mathfrak{I})=\widetilde{H}_{i_{1}-2}\big{(}\,(1,n_{1})%
\,)\neq 0 italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) = over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( ( 1 , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ) ≠ 0 and β i 2 , n 2 ( S / ℑ ) = H ~ i 2 − 2 ( ( 1 , n 2 ) ) ≠ 0 subscript 𝛽 subscript 𝑖 2 subscript 𝑛 2
𝑆 ℑ subscript ~ 𝐻 subscript 𝑖 2 2 1 subscript 𝑛 2 0 \beta_{i_{2},n_{2}}(S/\mathfrak{I})=\widetilde{H}_{i_{2}-2}\big{(}\,(1,n_{2})%
\,)\neq 0 italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) = over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - 2 end_POSTSUBSCRIPT ( ( 1 , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) ≠ 0 . This concludes the first part of the proof.
It remains to verify (i) and (ii). If i 1 = 0 subscript 𝑖 1 0 i_{1}=0 italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = 0 or i 2 = 0 subscript 𝑖 2 0 i_{2}=0 italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 0 then
both are trivial. Assume 1 ≤ i 1 , i 2 1 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2
1\leq i_{1},i_{2} 1 ≤ italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT .
For assertion (i) observe that
deg ( n 1 ) ≤ t i 1 ( S / ℑ ) degree subscript 𝑛 1 subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 𝑆 ℑ \deg(n_{1})\leq t_{i_{1}}(S/\mathfrak{I}) roman_deg ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) ≤ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) and
deg ( n 2 ) ≤ t i 2 ( S / ℑ ) degree subscript 𝑛 2 subscript 𝑡 subscript 𝑖 2 𝑆 ℑ \deg(n_{2})\leq t_{i_{2}}(S/\mathfrak{I}) roman_deg ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ≤ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) .
This concludes the proof of (i) by
t i 1 + i 2 − k ( S / ℑ ) subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 𝑘 𝑆 ℑ \displaystyle t_{i_{1}+i_{2}-k}(S/\mathfrak{I}) italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT - italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I )
= deg ( m ) = deg ( lcm ( n 1 , n 2 ) ) ≤ deg ( n 1 ) + deg ( n 2 ) absent degree 𝑚 degree lcm subscript 𝑛 1 subscript 𝑛 2 degree subscript 𝑛 1 degree subscript 𝑛 2 \displaystyle=\deg(m)=\deg(\mathrm{lcm}(n_{1},n_{2}))\leq\deg(n_{1})+\deg(n_{2}) = roman_deg ( italic_m ) = roman_deg ( roman_lcm ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) ) ≤ roman_deg ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ) + roman_deg ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT )
≤ t i 1 ( S / ℑ ) + t i 2 ( S / ℑ ) . absent subscript 𝑡 subscript 𝑖 1 𝑆 ℑ subscript 𝑡 subscript 𝑖 2 𝑆 ℑ \displaystyle\leq t_{i_{1}}(S/\mathfrak{I})+t_{i_{2}}(S/\mathfrak{I}). ≤ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) + italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) .
For assertion (ii) set k = 0 𝑘 0 k=0 italic_k = 0 . Then observe that an pair
n 1 , n 2 subscript 𝑛 1 subscript 𝑛 2
n_{1},n_{2} italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT for which β i 1 , n 1 ( S / ℑ ) ≠ 0 subscript 𝛽 subscript 𝑖 1 subscript 𝑛 1
𝑆 ℑ 0 \beta_{i_{1},n_{1}}(S/\mathfrak{I})\neq 0 italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) ≠ 0
and
β i 1 , n 1 ( S / ℑ ) ≠ 0 subscript 𝛽 subscript 𝑖 1 subscript 𝑛 1
𝑆 ℑ 0 \beta_{i_{1},n_{1}}(S/\mathfrak{I})\neq 0 italic_β start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) ≠ 0 can only contribute
the single m = lcm ( n 1 , n 2 ) 𝑚 lcm subscript 𝑛 1 subscript 𝑛 2 m=\mathrm{lcm}(n_{1},n_{2}) italic_m = roman_lcm ( italic_n start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_n start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT ) to the count of a i 1 + i 2 ( S / ℑ ) subscript 𝑎 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 𝑆 ℑ a_{i_{1}+i_{2}}(S/\mathfrak{I}) italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) .
Thus we obtain the desired inequality a i 1 ( S / ℑ ) ≥ a i 2 ( S / ℑ ) ≥ a i 1 + i 2 ( S / ℑ ) subscript 𝑎 subscript 𝑖 1 𝑆 ℑ subscript 𝑎 subscript 𝑖 2 𝑆 ℑ subscript 𝑎 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 𝑆 ℑ a_{i_{1}}(S/\mathfrak{I})\geq a_{i_{2}}(S/\mathfrak{I})\geq a_{i_{1}+i_{2}}(S/%
\mathfrak{I}) italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) ≥ italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) ≥ italic_a start_POSTSUBSCRIPT italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) .
Apply Theorem 6.0 (i) in the case k = 0 𝑘 0 k=0 italic_k = 0 .
∎
We note that subadditivity is a sharp inequality. For example for a natural number a ≥ 1 𝑎 1 a\geq 1 italic_a ≥ 1 the ideals
ℑ a = ( x 1 a , … , x n a ) subscript ℑ 𝑎 superscript subscript 𝑥 1 𝑎 … superscript subscript 𝑥 𝑛 𝑎 \mathfrak{I}_{a}=\big{(}\,x_{1}^{a},\ldots,x_{n}^{a}\,\big{)} fraktur_I start_POSTSUBSCRIPT italic_a end_POSTSUBSCRIPT = ( italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_a end_POSTSUPERSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_a end_POSTSUPERSCRIPT ) in S 𝑆 S italic_S
satisfy t k ( S / ℑ ) = a k subscript 𝑡 𝑘 𝑆 ℑ 𝑎 𝑘 t_{k}(S/\mathfrak{I})=ak italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_k end_POSTSUBSCRIPT ( italic_S / fraktur_I ) = italic_a italic_k for all 0 ≤ k ≤ pd ( S / ℑ a ) 0 𝑘 pd 𝑆 subscript ℑ 𝑎 0\leq k\leq\text{pd}(S/\mathfrak{I}_{a}) 0 ≤ italic_k ≤ pd ( italic_S / fraktur_I start_POSTSUBSCRIPT italic_a end_POSTSUBSCRIPT ) .
Example 6.0 .
Consider the ideal
I = ( a f , b f , c f , d f , e f , a b c d e ) 𝐼 𝑎 𝑓 𝑏 𝑓 𝑐 𝑓 𝑑 𝑓 𝑒 𝑓 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 𝑒 I=\big{(}af,bf,cf,df,ef,abcde) italic_I = ( italic_a italic_f , italic_b italic_f , italic_c italic_f , italic_d italic_f , italic_e italic_f , italic_a italic_b italic_c italic_d italic_e ) in the polynomial ring
𝕂 [ a , b , c , d , e , f ] 𝕂 𝑎 𝑏 𝑐 𝑑 𝑒 𝑓
\mathbb{K}[a,b,c,d,e,f] blackboard_K [ italic_a , italic_b , italic_c , italic_d , italic_e , italic_f ] .
Then Macaulay2 will spit out the following Betti-table
(which can also be easily verified using ( )
from which we obtain
t 0 = 0 subscript 𝑡 0 0 t_{0}=0 italic_t start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = 0 , t 1 = 5 subscript 𝑡 1 5 t_{1}=5 italic_t start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = 5 , t 2 = 6 subscript 𝑡 2 6 t_{2}=6 italic_t start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 6 , t 3 = 4 subscript 𝑡 3 4 t_{3}=4 italic_t start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT = 4 , t 4 = 5 subscript 𝑡 4 5 t_{4}=5 italic_t start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT = 5 , t 5 = 6 subscript 𝑡 5 6 t_{5}=6 italic_t start_POSTSUBSCRIPT 5 end_POSTSUBSCRIPT = 6 .
Theorem 1.0 for i 1 + i 2 = 4 subscript 𝑖 1 subscript 𝑖 2 4 i_{1}+i_{2}=4 italic_i start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT + italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 4 yields
5 = t 4 5 subscript 𝑡 4 \displaystyle 5=t_{4} 5 = italic_t start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT
≤ min { t 3 + t 1 , t 2 + t 2 } = min { 12 , 16 } = 12 absent subscript 𝑡 3 subscript 𝑡 1 subscript 𝑡 2 subscript 𝑡 2 12 16 12 \displaystyle\leq\min\{\,t_{3}+t_{1},t_{2}+t_{2}\,\}=\min\{\,12,16\,\}=12 ≤ roman_min { italic_t start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT + italic_t start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , italic_t start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_t start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT } = roman_min { 12 , 16 } = 12
whereas by Theorem 6.0 (i) for i i = i 2 = 3 subscript 𝑖 𝑖 subscript 𝑖 2 3 i_{i}=i_{2}=3 italic_i start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = italic_i start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = 3 and k = 2 𝑘 2 k=2 italic_k = 2
we get
5 = t 4 5 subscript 𝑡 4 \displaystyle 5=t_{4} 5 = italic_t start_POSTSUBSCRIPT 4 end_POSTSUBSCRIPT
≤ t 3 + t 3 = 10 . absent subscript 𝑡 3 subscript 𝑡 3 10 \displaystyle\leq t_{3}+t_{3}=10. ≤ italic_t start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT + italic_t start_POSTSUBSCRIPT 3 end_POSTSUBSCRIPT = 10 .
Let us take a look into a class of ideals that extends the above example. We start by gluing a hollow p 𝑝 p italic_p -simplex to a hollow q 𝑞 q italic_q -simplex along a vertex, where p > q ≥ 2 𝑝 𝑞 2 p>q\geq 2 italic_p > italic_q ≥ 2 . The resulting simplicial complex K p , q subscript 𝐾 𝑝 𝑞
K_{p,q} italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_p , italic_q end_POSTSUBSCRIPT yields a face lattice which is of course atomic. By [Phan06 ] , there is a corresponding monomial ideal I p , q subscript 𝐼 𝑝 𝑞
I_{p,q} italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_p , italic_q end_POSTSUBSCRIPT whose LCM-lattice coincides with the face lattice of K p , q subscript 𝐾 𝑝 𝑞
K_{p,q} italic_K start_POSTSUBSCRIPT italic_p , italic_q end_POSTSUBSCRIPT . Carrying out the correspondence, it turns out that I p , q subscript 𝐼 𝑝 𝑞
I_{p,q} italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_p , italic_q end_POSTSUBSCRIPT can be taken to be an ideal living in K [ x 0 , x 1 , … , x p , y 0 , y 1 , … , y q ] 𝐾 subscript 𝑥 0 subscript 𝑥 1 … subscript 𝑥 𝑝 subscript 𝑦 0 subscript 𝑦 1 … subscript 𝑦 𝑞
K[x_{0},x_{1},\ldots,x_{p},y_{0},y_{1},\ldots,y_{q}] italic_K [ italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_p end_POSTSUBSCRIPT , italic_y start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT , italic_y start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_q end_POSTSUBSCRIPT ] and generated by the following families of monomials:
•
x 0 y 0 subscript 𝑥 0 subscript 𝑦 0 x_{0}y_{0} italic_x start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT italic_y start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT
•
Y ⋅ x i ⋅ 𝑌 subscript 𝑥 𝑖 Y\cdot x_{i} italic_Y ⋅ italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT , for i = 1 , … , p 𝑖 1 … 𝑝
i=1,\ldots,p italic_i = 1 , … , italic_p
•
X ⋅ y j ⋅ 𝑋 subscript 𝑦 𝑗 X\cdot y_{j} italic_X ⋅ italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT , for j = 1 , … , q 𝑗 1 … 𝑞
j=1,\ldots,q italic_j = 1 , … , italic_q
where X = ∏ i = 0 p x i 𝑋 superscript subscript product 𝑖 0 𝑝 subscript 𝑥 𝑖 X=\prod_{i=0}^{p}x_{i} italic_X = ∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_i = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_p end_POSTSUPERSCRIPT italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT and Y = ∏ j = 0 q y j 𝑌 superscript subscript product 𝑗 0 𝑞 subscript 𝑦 𝑗 Y=\prod_{j=0}^{q}y_{j} italic_Y = ∏ start_POSTSUBSCRIPT italic_j = 0 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT italic_q end_POSTSUPERSCRIPT italic_y start_POSTSUBSCRIPT italic_j end_POSTSUBSCRIPT .
The sequence of maximal shifts of I p , q subscript 𝐼 𝑝 𝑞
I_{p,q} italic_I start_POSTSUBSCRIPT italic_p , italic_q end_POSTSUBSCRIPT is then t 0 = 0 , t 1 = p + 2 , t 2 = p + 3 , … , t q + 1 = p + q + 2 , t q + 2 = 2 q + 3 , t q + 3 = 2 q + 4 , … t p + 1 = p + q + 2 formulae-sequence subscript 𝑡 0 0 formulae-sequence subscript 𝑡 1 𝑝 2 formulae-sequence subscript 𝑡 2 𝑝 3 …
formulae-sequence subscript 𝑡 𝑞 1 𝑝 𝑞 2 formulae-sequence subscript 𝑡 𝑞 2 2 𝑞 3 formulae-sequence subscript 𝑡 𝑞 3 2 𝑞 4 … subscript 𝑡 𝑝 1 𝑝 𝑞 2 t_{0}=0,t_{1}=p+2,t_{2}=p+3,\ldots,t_{q+1}=p+q+2,t_{q+2}=2q+3,t_{q+3}=2q+4,%
\ldots t_{p+1}=p+q+2 italic_t start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = 0 , italic_t start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_p + 2 , italic_t start_POSTSUBSCRIPT 2 end_POSTSUBSCRIPT = italic_p + 3 , … , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_q + 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_p + italic_q + 2 , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_q + 2 end_POSTSUBSCRIPT = 2 italic_q + 3 , italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_q + 3 end_POSTSUBSCRIPT = 2 italic_q + 4 , … italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_p + 1 end_POSTSUBSCRIPT = italic_p + italic_q + 2 where the computation is an easy application of ( . One should note that the two maxima in the sequence correspond exactly to the dimensions of the holes of the two simplices.
By Theorem 6.0 , we get the inequality t q + 3 ≤ t q + 2 + t q + 2 = 4 q + 6 subscript 𝑡 𝑞 3 subscript 𝑡 𝑞 2 subscript 𝑡 𝑞 2 4 𝑞 6 t_{q+3}\leq t_{q+2}+t_{q+2}=4q+6 italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_q + 3 end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_q + 2 end_POSTSUBSCRIPT + italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_q + 2 end_POSTSUBSCRIPT = 4 italic_q + 6 , while the best inequality attained by Theorem 1.0 is t q + 3 ≤ p + 2 q + 5 subscript 𝑡 𝑞 3 𝑝 2 𝑞 5 t_{q+3}\leq p+2q+5 italic_t start_POSTSUBSCRIPT italic_q + 3 end_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_p + 2 italic_q + 5 . Hence, by fixing the value of q 𝑞 q italic_q and increasing p 𝑝 p italic_p , we see that generalized subadditivity gives a constant bound, while the k = 0 𝑘 0 k=0 italic_k = 0 case gives a bound growing linearly in p 𝑝 p italic_p .
Next we show that a synor complex of lcm ( ℑ ) ¯ ¯ lcm ℑ \overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})} over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG
can be used to construct a minimal free
resolution of ℑ ℑ \mathfrak{I} fraktur_I .
Consider lcm ( ℑ ) lcm ℑ \mathrm{lcm}(\mathfrak{I}) roman_lcm ( fraktur_I ) be the LCM-lattice of the monomial ideal ℑ ℑ \mathfrak{I} fraktur_I in the polynomial ring S 𝑆 S italic_S and ( 𝒮 ∗ ( lcm ( ℑ ) ¯ ) , ∂ ∗ ) subscript 𝒮 ¯ lcm ℑ subscript \big{(}\,\mathcal{S}_{*}(\,\overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})}\,),\partial_{%
*}\,\big{)} ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT )
a synor-complex for lcm ( ℑ ) ¯ = lcm ( ℑ ) ∖ { 0 ^ } = lcm ( ℑ ) ∖ { 1 } ¯ lcm ℑ lcm ℑ ^ 0 lcm ℑ 1 \overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})}=\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})\setminus\{%
\hat{0}\}=\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})\setminus\{1\} over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG = roman_lcm ( fraktur_I ) ∖ { over^ start_ARG 0 end_ARG } = roman_lcm ( fraktur_I ) ∖ { 1 } where as usual
we consider 1 1 1 1 as the monomial 1 = x 1 0 ⋯ x n 0 1 superscript subscript 𝑥 1 0 ⋯ superscript subscript 𝑥 𝑛 0 1=x_{1}^{0}\cdots x_{n}^{0} 1 = italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ⋯ italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT .
For a number i ≥ − 1 𝑖 1 i\geq-1 italic_i ≥ - 1 and a monomial m ∈ lcm ( ℑ ) ¯ 𝑚 ¯ lcm ℑ m\in\overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})} italic_m ∈ over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG set
F i = ⨁ m ∈ lcm ( ℑ ) ¯ 𝒮 i − 1 ( lcm ( ℑ ) ¯ ) ( m ) ⊗ S ( − m ) . subscript 𝐹 𝑖 subscript direct-sum 𝑚 ¯ lcm ℑ tensor-product subscript 𝒮 𝑖 1 superscript ¯ lcm ℑ 𝑚 𝑆 𝑚 F_{i}=\bigoplus_{m\in\overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})}}\mathcal{S}_{i-1}%
\big{(}\,\overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})}\,\big{)}^{(m)}\otimes S(-m). italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT = ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_m ∈ over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUPERSCRIPT ⊗ italic_S ( - italic_m ) .
Here
we consider 𝒮 − 1 ( lcm ( ℑ ) ¯ ) subscript 𝒮 1 ¯ lcm ℑ \mathcal{S}_{-1}\big{(}\,\overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})}\,\big{)} caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG ) as concentrated in multidegree
1 = x 1 0 ⋯ x n 0 1 superscript subscript 𝑥 1 0 ⋯ superscript subscript 𝑥 𝑛 0 1=x_{1}^{0}\cdots x_{n}^{0} 1 = italic_x start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT ⋯ italic_x start_POSTSUBSCRIPT italic_n end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT 0 end_POSTSUPERSCRIPT and write S ( − m ) 𝑆 𝑚 S(-m) italic_S ( - italic_m ) for the multigraded
rank 1 1 1 1 free S 𝑆 S italic_S -module where
the multidegree of a monomial m ′ superscript 𝑚 ′ m^{\prime} italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT is m m ′ 𝑚 superscript 𝑚 ′ mm^{\prime} italic_m italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT .
For i ≥ 1 𝑖 1 i\geq 1 italic_i ≥ 1 we define δ i : F i → F i − 1 : subscript 𝛿 𝑖 → subscript 𝐹 𝑖 subscript 𝐹 𝑖 1 \delta_{i}:F_{i}\rightarrow F_{i-1} italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT : italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT → italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT in the
following way.
Let ζ ∈ 𝒮 i ( lcm ( ℑ ) ¯ ) ( m ) 𝜁 subscript 𝒮 𝑖 superscript ¯ lcm ℑ 𝑚 \zeta\in\mathcal{S}_{i}\big{(}\,\overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})}\,\big{)}%
^{(m)} italic_ζ ∈ caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUPERSCRIPT be a synor chain.
Since a synor complex of lcm ( ℑ ) ¯ ¯ lcm ℑ \overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})} over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG is strictly
lcm ( ℑ ) ¯ ¯ lcm ℑ \overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})} over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG -graded we have that
∂ i ( ζ ) = ∑ m ′ ∈ lcm ( ℑ ) < m ¯ ζ m ′ subscript 𝑖 𝜁 subscript superscript 𝑚 ′ ¯ lcm subscript ℑ absent 𝑚 subscript 𝜁 superscript 𝑚 ′ \partial_{i}(\zeta)=\sum_{m^{\prime}\in\overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})_{<%
m}}}\zeta_{m^{\prime}} ∂ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ζ ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) start_POSTSUBSCRIPT < italic_m end_POSTSUBSCRIPT end_ARG end_POSTSUBSCRIPT italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT
for chains ζ m ′ ∈ 𝒮 i − 1 ( lcm ( ℑ ) ¯ ) ( m ′ ) subscript 𝜁 superscript 𝑚 ′ subscript 𝒮 𝑖 1 superscript ¯ lcm ℑ superscript 𝑚 ′ \zeta_{m^{\prime}}\in\mathcal{S}_{i-1}\big{(}\,\overline{\mathrm{lcm}(%
\mathfrak{I})}\,\big{)}^{(m^{\prime})} italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ∈ caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ) end_POSTSUPERSCRIPT . We then set
δ i ( ζ ⊗ 1 ) = ∑ m ′ ∈ lcm ( ℑ ) ¯ < m m m ′ ζ m ′ ⊗ 1 . subscript 𝛿 𝑖 tensor-product 𝜁 1 subscript superscript 𝑚 ′ subscript ¯ lcm ℑ absent 𝑚 tensor-product 𝑚 superscript 𝑚 ′ subscript 𝜁 superscript 𝑚 ′ 1 \delta_{i}(\zeta\otimes 1)=\sum_{m^{\prime}\in\overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak%
{I})}_{<m}}\frac{m}{m^{\prime}}\,\zeta_{m^{\prime}}\otimes 1. italic_δ start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT ( italic_ζ ⊗ 1 ) = ∑ start_POSTSUBSCRIPT italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG start_POSTSUBSCRIPT < italic_m end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT divide start_ARG italic_m end_ARG start_ARG italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_ARG italic_ζ start_POSTSUBSCRIPT italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ⊗ 1 .
Note, the fact that ( 𝒮 ∗ ( lcm ( ℑ ) ¯ ) , ∂ ∗ ) subscript 𝒮 ¯ lcm ℑ subscript \big{(}\,\mathcal{S}_{*}\big{(}\,\overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})}\,\big{)%
},\partial_{*}\,\big{)} ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG ) , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) is strictly lcm ( ℑ ) ¯ ¯ lcm ℑ \overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})} over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG -graded
implies that δ ∗ subscript 𝛿 \delta_{*} italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT is a well defined homomorphism of
multigraded free S 𝑆 S italic_S -modules.
We call ( F ∗ , δ ∗ ) subscript 𝐹 subscript 𝛿 (F_{*},\delta_{*}) ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) a synor-resolution of S / ℑ 𝑆 ℑ S/\mathfrak{I} italic_S / fraktur_I .
Theorem 6.0 .
A synor-resolution of a monomial ideal ℑ ℑ \mathfrak{\mathfrak{I}} fraktur_I is a
minimal free resolution of S / ℑ 𝑆 ℑ S/\mathfrak{I} italic_S / fraktur_I .
Proof.
First we must show that the synor-resolution ( F ∗ , δ ∗ ) subscript 𝐹 subscript 𝛿 (F_{*},\delta_{*}) ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) is a resolution of ℑ ℑ \mathfrak{I} fraktur_I .
We have seen that ( F ∗ , δ ∗ ) subscript 𝐹 subscript 𝛿 (F_{*},\delta_{*}) ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) is a sequence of
homomorphisms of multigraded free S 𝑆 S italic_S -modules. To prove that it
indeed is an exact complex of multigraded modules it suffices
to verify for each monomial, or equivalently mulidegree, m 𝑚 m italic_m ,
that the m 𝑚 m italic_m -graded part ( F ∗ ( m ) , δ ∗ | F ∗ ( m ) ) superscript subscript 𝐹 𝑚 evaluated-at subscript 𝛿 superscript subscript 𝐹 𝑚 (F_{*}^{(m)},\delta_{*}|_{F_{*}^{(m)}}) ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUPERSCRIPT , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT | start_POSTSUBSCRIPT italic_F start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT ) of
( F ∗ , δ ∗ ) subscript 𝐹 subscript 𝛿 (F_{*},\delta_{*}) ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT , italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) is an
exact sequence of
homomorphisms of vector spaces.
From F i ( m ) ≅ ⨁ m ′ ∈ lcm ( ℑ ) ¯ ≤ m ′ 𝒮 i − 1 ( lcm ( ℑ ) ¯ ) ( m ) superscript subscript 𝐹 𝑖 𝑚 subscript direct-sum superscript 𝑚 ′ subscript ¯ lcm ℑ absent superscript 𝑚 ′ subscript 𝒮 𝑖 1 superscript ¯ lcm ℑ 𝑚 F_{i}^{(m)}\cong\displaystyle{\bigoplus_{m^{\prime}\in\overline{\mathrm{lcm}(%
\mathfrak{I})}_{\leq m^{\prime}}}}\mathcal{S}_{i-1}(\overline{\mathrm{lcm}(%
\mathfrak{I})})^{(m)} italic_F start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUPERSCRIPT ≅ ⨁ start_POSTSUBSCRIPT italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT ∈ over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_m start_POSTSUPERSCRIPT ′ end_POSTSUPERSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT end_POSTSUBSCRIPT caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT italic_i - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUPERSCRIPT
and the construction of δ ∗ subscript 𝛿 \delta_{*} italic_δ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT we deduce that ( F ∗ ( m ) , δ ) superscript subscript 𝐹 𝑚 𝛿 (F_{*}^{(m)},\delta) ( italic_F start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUPERSCRIPT , italic_δ )
is an exact
sequence if any only if for J = lcm ( ℑ ) ¯ ≤ m 𝐽 subscript ¯ lcm ℑ absent 𝑚 J=\overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})}_{\leq m} italic_J = over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ≤ italic_m end_POSTSUBSCRIPT we have that
( 𝒮 ∗ ( ℒ ) J , ∂ ∗ ) subscript 𝒮 superscript ℒ 𝐽 subscript (\mathcal{S}_{*}(\mathcal{L})^{J},\partial_{*}) ( caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) start_POSTSUPERSCRIPT italic_J end_POSTSUPERSCRIPT , ∂ start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ) is exact.
The the latter is satisfied by (S2) and the fact that
H ~ ∗ ( J ) = 0 subscript ~ 𝐻 𝐽 0 \widetilde{H}_{*}(J)=0 over~ start_ARG italic_H end_ARG start_POSTSUBSCRIPT ∗ end_POSTSUBSCRIPT ( italic_J ) = 0 since J 𝐽 J italic_J is a cone over m 𝑚 m italic_m .
Is remains to verify that the cokernel of δ 0 subscript 𝛿 0 \delta_{0} italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT is S / 𝔍 𝑆 𝔍 S/\mathfrak{J} italic_S / fraktur_J .
Let m 1 , … , m r subscript 𝑚 1 … subscript 𝑚 𝑟
m_{1},\ldots,m_{r} italic_m start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT , … , italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_r end_POSTSUBSCRIPT be the minimal monomial generators
of I 𝐼 I italic_I . These then are also the
minimal elements of lcm ( ℑ ) ¯ ¯ lcm ℑ \overline{\mathrm{lcm}(\mathfrak{I})} over¯ start_ARG roman_lcm ( fraktur_I ) end_ARG . It follows that
𝒮 0 ( ℒ ) ( m ) = 𝕂 subscript 𝒮 0 superscript ℒ 𝑚 𝕂 \mathcal{S}_{0}(\mathcal{L})^{(m)}=\mathbb{K} caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) start_POSTSUPERSCRIPT ( italic_m ) end_POSTSUPERSCRIPT = blackboard_K if m = m i 𝑚 subscript 𝑚 𝑖 m=m_{i} italic_m = italic_m start_POSTSUBSCRIPT italic_i end_POSTSUBSCRIPT for some i 𝑖 i italic_i
and 0 0 otherwise. For
1 ∈ 𝒮 0 ( m ) 1 subscript 𝒮 0 𝑚 1\in\mathcal{S}_{0}{(m)} 1 ∈ caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT ( italic_m ) we have ∂ 1 ( 1 ) = 1 subscript 1 1 1 \partial_{1}(1)=1 ∂ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) = 1 and
hence δ 1 ( 1 ) = m ( 1 ⊗ 1 ) subscript 𝛿 1 1 𝑚 tensor-product 1 1 \delta_{1}(1)=m(1\otimes 1) italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT ( 1 ) = italic_m ( 1 ⊗ 1 ) . It follows
that the image of δ 1 subscript 𝛿 1 \delta_{1} italic_δ start_POSTSUBSCRIPT 1 end_POSTSUBSCRIPT in
F 0 = 𝒮 − 1 ( ℒ ) ⊗ S ( − 1 ) ≅ S subscript 𝐹 0 tensor-product subscript 𝒮 1 ℒ 𝑆 1 𝑆 F_{0}=\mathcal{S}_{-1}(\mathcal{L})\otimes S(-1)\cong S italic_F start_POSTSUBSCRIPT 0 end_POSTSUBSCRIPT = caligraphic_S start_POSTSUBSCRIPT - 1 end_POSTSUBSCRIPT ( caligraphic_L ) ⊗ italic_S ( - 1 ) ≅ italic_S is ℑ ℑ \mathfrak{I} fraktur_I . This completes the proof.
∎
The preceding proof uses arguments very similar to the proof of Proposition 1.2 in [BS98 ] . On the other hand the setting here is purely homological and there does not have to be a cellular complex whose cellular chain complex is
the synor complex.