跳到论文正文
W Papers独立论文阅读器 arXiv:2006.01829 论文正文 计算阅读时间 · 0%
引用这篇论文根据当前论文元数据生成,正式投稿前建议核对。

    
  
License: arXiv.org perpetual non-exclusive license
arXiv:2006.01829v1 [math.CA] 02 Jun 2020

Решение обыкновенного дифференциального уравнения с дробной степенью оператора Бесселя

Ситник С.М., Шишкина Э.Л.

1 Введение

В этой статье рассмотрим дифференциальное уравнение с дробной степенью оператора Бесселя, где оператор Бесселя имеет вид

Bγ=d2d​x2+γx​dd​x,γ≥0.B_{\gamma}=\frac{d^{2}}{dx^{2}}+\frac{\gamma}{x}\frac{d}{dx},\qquad\gamma\geq 0. (1)

Первые явные формулы для дробных степеней оператора Бесселя на отрезке в терминах гипергеометрических функций Гаусса приведены в статье Иды Шпринхайзен-Купер [1]. Более подробная теория дробных степеней (1) на отрезке и полуоси содержится в [2, 5, 3, 4, 6]. Дробные степени гипер-бесселевого оператора вида

𝐁α0,α1,…,αm=xα0​dd​x​xα1​dd​x​…​xαm−1​dd​x​xαm\mathbf{B}_{\alpha_{0},\alpha_{1},...,\alpha_{m}}=x^{\alpha_{0}}\frac{d}{dx}x^{\alpha_{1}}\frac{d}{dx}...x^{\alpha_{m-1}}\frac{d}{dx}x^{\alpha_{m}}

с вещественными параметрами α0,…,αm\alpha_{0},...,\alpha_{m} были представлены Адамом Макбрайдом в [7]. Их изучение было продолжено в [8, 9, 10, 11]. Оператор Бесселя (1) соответствует 𝐁α0,α1,…,αm\mathbf{B}_{\alpha_{0},\alpha_{1},...,\alpha_{m}} при

m=2,α0=−1,α1=2−γ,α2=γ−1,m=2,\,\alpha_{0}=-1,\,\alpha_{1}=2-\gamma,\,\alpha_{2}=\gamma-1,

или

m=2,α0=−γ,α1=γ,α2=0.m=2,\,\alpha_{0}=-\gamma,\,\alpha_{1}=\gamma,\,\alpha_{2}=0.

Уравнения с дробными производными Бесселя ранее не изучались из-за отсутствия подходящих инструментов для их изучения. Первой целью статьи является представление одного из таких инструментов, а именно интегрального преобразования Мейера. Такое преобразование играет ту же роль для левосторонней дробной производной Бесселя на полуоси, что и преобразование Лапласа для левой дробной производной Герасимова-Капуто на полуоси. Другая цель состоит в том, чтобы показать, что степенные функции, умноженные на функции Фокса-Райта, являются фундаментальной системой решений левосторонней дробной производной Бесселя типа Герасимова-Капуто на полуоси. Уравнения с дробными производными Бесселя чрезвычайно интересны с теоретической точки зрения, но возникают и в приложениях, например, в задачах случайного блуждания частицы [12, 13].

В [14], на стр. 312 метод преобразования Лапласа был применен для получения явного решения однородного уравнения вида

(G​CD0+αf)(x)=λf(x),x>0,l−1<α≤l,l∈ℕ,λ∈ℝ,(\,^{GC}D^{\alpha}_{0+}f)(x)=\lambda f(x),\qquad x>0,\qquad l-1<\alpha\leq l,\qquad l\in\mathbb{N},\qquad\lambda\in\mathbb{R}, (2)

где для нецелого α>0\alpha>0

(G​CD0+αf)(x)=1Γ⁡(n−α)∫0xf(n)​(t)​d​t(x−t)α+1−n,x∈[0,∞)(\,^{GC}D^{\alpha}_{0+}f)(x)=\frac{1}{\Gamma(n-\alpha)}\int\limits_{0}^{x}\frac{f^{(n)}(t)dt}{(x-t)^{\alpha+1-n}},\qquad x\in[0,\infty) (3)

— левосторонняя дробная производная Герасимова-Капуто на полуоси ([15], [14], стр. 97, формула 2.4.47). Для α=n=0,1,2,…\alpha=n=0,1,2,...

(G​CD0+nf)(x)=f(n)(x).(\,^{GC}D^{n}_{0+}f)(x)=f^{(n)}(x).

Герасимов в [15] вывел и решил уравнения с частными производными дробного порядка с производной (3) для прикладных задач механики в 1948 году.

Условия вида

fk(0+)=dk,k=0,1,…,l−1,dk∈ℝf^{k}(0+)=d_{k},\qquad k=0,1,...,l-1,\qquad d_{k}\in\mathbb{R} (4)

могут быть добавлены к уравнению (2). Решение задачи (2)–(4) имеет вид (см. [14], стр. 312)

f⁡(x)=∑k=0l−1dk​xk​Eα,k+1​(λ​xα),f(x)=\sum\limits_{k=0}^{l-1}d_{k}\,x^{k}\,E_{\alpha,k+1}(\lambda x^{\alpha}), (5)

где Eα,βE_{\alpha,\beta} — функция Миттаг–Леффлера (15).

В этой статье мы, при помощи преобразования Мейера, получим точное решение ff однородного уравнения вида

(ℬγ,0+α​f)​(x)=λ​f​(x),(\mathcal{B}_{\gamma,0+}^{\alpha}f)(x)=\lambda f(x),

где положительная вещественная степень оператора (1) определена формулой (26).

2 Основные определения

2.1 Специальные функции

Приведем определения специальных функций, которые будем использовать.

Модифицированные функции Бесселя (или гиперболические функции Бесселя) первого и второго рода Iα​(x)I_{\alpha}(x) и Kα​(x)K_{\alpha}(x) определяются формулами (см. [16, 17, 18, 19])

Iα​(x)=i−α​Jα​(i​x)=∑m=0∞1m!​Γ​(m+α+1)​(x2)2​m+α,I_{\alpha}(x)=i^{-\alpha}J_{\alpha}(ix)=\sum_{m=0}^{\infty}{\frac{1}{m!\,\Gamma(m+\alpha+1)}}\left({\frac{x}{2}}\right)^{2m+\alpha}, (6)
Kα​(x)=π2​I−α​(x)−Iα​(x)sin⁡(α​π),K_{\alpha}(x)={\frac{\pi}{2}}{\frac{I_{-\alpha}(x)-I_{\alpha}(x)}{\sin(\alpha\pi)}}, (7)

где α\alpha — нецелое. Для целого α\alpha используется предельный переход в (6),(7). Очевидно, что Kα​(x)=K−α​(x)K_{\alpha}(x)=K_{-\alpha}(x). Для мальньких значений аргумента 0<|r|≪ν+10<|r|\ll\sqrt{\nu+1}, имеем

Kν​(r)∼{−ln⁡(r2)−ϑ​if ​ν=0,Γ⁡(ν)21−ν​r−ν​if ​ν>0,K_{\nu}(r)\sim{\begin{cases}-\ln\left({\dfrac{r}{2}}\right)-\vartheta\,\,\,{\text{if }}\nu=0,\\ \frac{\Gamma(\nu)}{2^{1-\nu}}r^{-\nu}\,\,\,{\text{if }}\nu>0,\end{cases}} (8)

где

ϑ=limn→∞(−ln⁡n+∑k=1n1k)=∫1∞(−1x+1⌊x⌋)​𝑑x\vartheta=\lim_{n\to\infty}\left(-\ln n+\sum_{k=1}^{n}{\frac{1}{k}}\right)=\int\limits_{1}^{\infty}\left(-{\frac{1}{x}}+{\frac{1}{\lfloor x\rfloor}}\right)\,dx

— постоянная Эйлера-Маскерони [20].

Ядром преобразования Мейера является нормированная модифицированная функция Бесселя второго рода kνk_{\nu}, определенная формулой

kν​(x)=2ν​Γ​(ν+1)xν​Kν​(x),k_{\nu}(x)=\frac{2^{\nu}\Gamma(\nu+1)}{x^{\nu}}\,\,K_{\nu}(x), (9)

где KνK_{\nu} — модифицированная функция Бесселя второго рода (7).

Нормированная модифицированная функция Бесселя второго рода обладает свойствами

limx→0kν​(x)=Γ⁡(−ν)22​ν+1​Γ​(1+ν),ν<0,−ν∉ℕ,\lim\limits_{x\rightarrow 0}k_{\nu}(x)=\frac{\Gamma(-\nu)}{2^{2\nu+1}\Gamma(1+\nu)},\qquad\nu<0,\qquad-\nu\notin\mathbb{N}, (10)
limx→0xα​k0​(x)=0,α>0,limx→01ln⁡x​k0​(x)=−1,\lim\limits_{x\rightarrow 0}x^{\alpha}k_{0}(x)=0,\qquad\alpha>0,\qquad\lim\limits_{x\rightarrow 0}\frac{1}{\ln{x}}k_{0}(x)=-1, (11)
limx→0x2​ν​kν​(x)=12​ν,ν>0,\lim\limits_{x\rightarrow 0}x^{2\nu}k_{\nu}(x)=\frac{1}{2\nu},\qquad\nu>0, (12)
limx→0x2​ν+1​d​kν​(x)d​x=−1,ν>−1.\lim\limits_{x\rightarrow 0}x^{2\nu+1}\frac{dk_{\nu}(x)}{dx}=-1,\qquad\nu>-1. (13)

Ядром левосторонней дробной производной Бесселя на полуоси является гипергеометрическая функция Гаусса, которая внутри круга |z|<1|z|{<}1, определяется как сумма гипергеометрического ряда (см. [20], стр. 373, формула 15.3.1)

2F1(a,b;c;z)=F(a,b,c;z)=∑k=0∞(a)k​(b)k(c)kzkk!,\,_{2}F_{1}(a,b;c;z)=F(a,b,c;z)=\sum\limits_{k=0}^{\infty}\frac{(a)_{k}(b)_{k}}{(c)_{k}}\frac{z^{k}}{k!}, (14)

а для |z|≥1|z|\geq 1 получается аналитическим продолжением этого ряда. В (14) параметры a,b,ca,b,c и переменная zz могут быть комплексными, c≠0,−1,−2,…c{\neq}0,{-}1,{-}2,{\dots}. Множитель (a)k(a)_{k} — это символ Похгаммера: (z)n=z⁡(z+1)​…​(z+n−1),(z)_{n}=z(z+1)...(z+n-1), n=1,2,…,n=1,2,..., (z)0≡1(z)_{0}\equiv 1.

Функция Миттаг–Леффлёра Eα,β​(z)E_{\alpha,\beta}(z) — это целая функция порядка 1/α1/\alpha определяется следующим рядом, в случае когда вещественная часть α\alpha строго положительна

Eα,β(z)=∑n=0∞znΓ⁡(α​n+β),z∈ℂ,α,β∈ℂ,Reα>0,Reβ>0.E_{\alpha,\beta}(z)=\sum_{n=0}^{\infty}\frac{z^{n}}{\Gamma(\alpha n+\beta)},\;\;z\in\mathbb{C},\;\alpha,\beta\in\mathbb{C},\;{\rm Re}\,\alpha>0,\;{\rm Re}\,\beta>0. (15)

Функция (15) была введена Гестой Миттаг–Леффлёром в 1903 году для α=1\alpha{=}1 и А. Виманом в 1905 году в общем случае. Первыми приложениями этих функций Миттаг–Леффлёра и Вимана были приложения в комплексном анализе (нетривиальные примеры целых функций с нецелыми порядками роста и обобщенные методы суммирования). В СССР эти функции стали в основном известны после публикации знаменитой монографии М. М. Джрбашяна [21] (см. также его более позднюю монографию [22]). Наиболее известным применением функций Миттаг–Леффлёра в теории интегро-дифференциальных уравнений и дробного исчисления является тот факт, что резольвента дробного интеграла Римана–Лиувилля явно выражается через них в соответствии со знаменитой формулой Хилле–Тамаркина–Джрбашяна [23], стр. 78. Ввиду многочисленных приложений к решению дифференциальных уравнений с дробными производными эта функция была заслуженно названа в [24] была заслуженно названа "Королевской функцией дробного исчисления".

Функция Фокса-Райта Ψqp​(z){}_{p}\Psi_{q}(z) для z∈ℂz\in\mathbb{C}, al,bj∈ℂa_{l},b_{j}\in\mathbb{C}, αl,βj∈ℝ\alpha_{l},\beta_{j}\in\mathbb{R}, l=1,…,p;l=1,...,p; j=1,…,qj=1,...,q определяется рядом вида (см. [25, 26])

pΨq(z)=pΨq[​(al,αl)1,p​​(bj,βj)1,q​|z]=∑k=0∞∏l=1pΓ⁡(al+αl​k)∏j=1qΓ⁡(bj+βj​k)zkk!.\,_{p}\Psi_{q}(z)=\,_{p}\Psi_{q}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$(a_{l},\alpha_{l})_{1,p}$$\\ $$(b_{j},\beta_{j})_{1,q}$$\\ \end{array}\right|z\right]=\sum\limits_{k=0}^{\infty}\frac{\prod\limits_{l=1}^{p}\Gamma(a_{l}+\alpha_{l}k)}{\prod\limits_{j=1}^{q}\Gamma(b_{j}+\beta_{j}k)}\frac{z^{k}}{k!}. (16)

При условии

∑j=1qβj−∑l=1pαl>−1\sum\limits_{j=1}^{q}\beta_{j}-\sum\limits_{l=1}^{p}\alpha_{l}>-1

ряд в (16) сходится для всех z∈ℂz\in\mathbb{C}. Пусть

δ=∏l=1p|αl|−αl​∏j=1q|βj|βj,\delta=\prod\limits_{l=1}^{p}|\alpha_{l}|^{-\alpha_{l}}\prod\limits_{j=1}^{q}|\beta_{j}|^{\beta_{j}},
μ=∑j=1qbj−∑l=1pal+p−q2.\mu=\sum\limits_{j=1}^{q}b_{j}-\sum\limits_{l=1}^{p}a_{l}+\frac{p-q}{2}.

Если

∑j=1qβj−∑l=1pαl=−1,\sum\limits_{j=1}^{q}\beta_{j}-\sum\limits_{l=1}^{p}\alpha_{l}=-1,

то ряд в (16) сходится абсолютно для |z|<δ|z|<\delta и для |z|=δ|z|=\delta, когда Re​μ>12{\rm Re}\,\mu>\frac{1}{2}. Функция Фокса-Райта для дробных степеней оператора Бесселя играет ту же роль, что функция Миттаг-Леффлера для обыкновенного дробного исчисления.

Используя функцию Фокса-Райта (16), мы можем записать функцию Миттаг–Леффлёра в виде

Eα,β(z)=1Ψ1[​(1,1)​​(β,α)​|z].E_{\alpha,\beta}(z)=\,_{1}\Psi_{1}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$(1,1)$$\\ $$(\beta,\alpha)$$\\ \end{array}\right|z\right]. (17)

2.2 Интегральные преобразования и оператор Пуассона

В этом пункте мы представляем интегральные преобразования Лапласа и Мейера и их связь с оператором преобразования Пуассона.

Преобразование Лапласа функции f⁡(t)f(t), определенной для всех вещественных чисел t>0t>0, — это функция F⁡(s)F(s), представимая равенством

ℒ⁡[f]​(s)=F⁡(s)=∫0∞f⁡(t)​e−s​t​𝑑t,\mathcal{L}[f](s)=F(s)=\int\limits_{0}^{\infty}f(t)e^{-st}\,dt, (18)

где ss — комплексное число s=σ+i​ωs=\sigma+i\omega, σ\sigma и ω\omega — вещественные.

Пусть ℰa\mathscr{E}_{a}, a∈ℝa\in\mathbb{R} — пространство функций f:ℝ→ℂf:\mathbb{R}\rightarrow\mathbb{C}, f∈L1l​o​c​(ℝ)f\in L_{1}^{loc}(\mathbb{R}), таких, что ∫0∞|f⁡(t)|​e−a​t​𝑑t<∞\int\limits_{0}^{\infty}|f(t)|e^{-at}dt<\infty и f⁡(t)f(t) обращается в нуль, если t<0t<0.

Пусть f∈ℰaf\in\mathscr{E}_{a}. Тогда интеграл Лапласа (18) сходится абсолютно и равномерно на H¯a={p:p∈ℂ,Rep≥a}\bar{H}_{a}=\{p:p\in\mathbb{C},{\rm Re}\,p\geq a\}. Преобразование Лапласа функции f∈ℰaf\in\mathscr{E}_{a} ограничено на H¯a\bar{H}_{a} и является аналитической функцией на Ha={p:p∈ℂ,Rep>a}{H}_{a}=\{p:p\in\mathbb{C},{\rm Re}\,p>a\} (см. [27], стр. 28).

Пусть f∈ℰaf\in\mathscr{E}_{a} и гладкая на каждом интервале (a,b)∈ℝ+(a,b)\in\mathbb{R}_{+}. Тогда в точках tt непрерывности этой функции определено обратное преобразование Лапласа:

ℒ−1​[F]​(t)=f⁡(t)=12​π​i​∫c−i​∞c+i​∞F⁡(s)​et​s​𝑑s,c>a.\mathcal{L}^{-1}[F](t)=f(t)=\frac{1}{2\pi i}\int\limits_{c-i\infty}^{c+i\infty}F(s)e^{ts}ds,\qquad c>a.

(см. [27], стр. 37).

Преобразование Лапласа функции Миттаг–Леффлера, умноженной на степенную функцию имеет вид (см. [14], стр. 47, формула 1.9.13, где ρ=1\rho=1)

ℒ⁡[xβ−1​Eα,β​(λ​xα)]​(s)=sα−βsα−λ.\mathcal{L}[x^{\beta-1}E_{\alpha,\beta}(\lambda x^{\alpha})](s)=\frac{s^{\alpha-\beta}}{s^{\alpha}-\lambda}. (19)

Для функции ff интегральное преобразование, содержащее функцию kγ−12k_{\frac{\gamma-1}{2}}, γ≥1\gamma\geq 1 в качестве ядра называется преобразованием Мейера. Оно определяется формулой

𝒦γ​[f]​(ξ)=F⁡(ξ)=∫0∞kγ−12​(x​ξ)​f​(x)​xγ​𝑑x.\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)=F(\xi)=\int\limits_{0}^{\infty}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,f(x)x^{\gamma}\,dx. (20)

Преобразование (20) — это модификация KK–преобразования из [27], стр. 93, формула 1.8.48 и поэтому имеет те же свойства, но другое асимптотическое поведение.

Пусть β\beta такое число, что

β>γ2−2​если​γ>1​и​β>−1​если​γ=1​и​β>−1−γ2​если​ 0<γ<1.\beta>\frac{\gamma}{2}-2\,{\text{если}}\,\gamma>1\,{\text{и}}\,\beta>-1\,{\text{если}}\,\gamma=1\,{\text{и}}\,\ \beta>-1-\frac{\gamma}{2}\,{\text{если}}\,0<\gamma<1.

Определим класс функций

ℳγa​(ℝ+)={f∈L1l​o​c​(ℝ+):f⁡(t)=o⁡(tβ−γ2)​при​t→+0​и​f​(t)=O⁡(ea​t)​при​t→+∞}.\mathscr{M}_{\gamma}^{a}(\mathbb{R}_{+})=\biggl\{f\in L^{loc}_{1}(\mathbb{R}_{+}):f(t)=o\left(t^{\beta-\frac{\gamma}{2}}\right)\,\text{при}\,t\rightarrow+0\,\text{и}\,f(t)=O(e^{at})\,\text{при}\,t\rightarrow+\infty\biggr\}.

Преобразование Мейера функции f∈ℳγa​(ℝ+)f\in\mathscr{M}_{\gamma}^{a}(\mathbb{R}_{+}) существует почти всюду для Re​ξ>a{\rm Re}\,\xi>a (см. [27], стр. 94).

Если 0<γ<20<\gamma<2 и F⁡(ξ)F(\xi) — аналитическая на полуплоскости Ha={p∈ℂ:Re​p≥a}H_{a}=\{p\in\mathbb{C}:{\rm Re}\,p\geq a\}, a≤0a\leq 0 и sγ2−1​F​(ξ)→0s^{\frac{\gamma}{2}-1}F(\xi)\rightarrow 0, |ξ|→+∞|\xi|\rightarrow+\infty равномерно по arg​s{\rm arg}\,s, то для любого числа cc, c>ac>a обратное 𝒦γ−1\mathcal{K}_{\gamma}^{-1} имеет вид (см. [27], стр. 94)

𝒦γ−1​[f^]​(x)=f⁡(x)=1π​i​∫c−i​∞c+i​∞f^​(ξ)​iγ−12​(x​ξ)​ξγ​𝑑ξ.\mathcal{K}_{\gamma}^{-1}[\widehat{f}](x)=f(x)=\frac{1}{\pi i}\int\limits_{c-i\infty}^{c+i\infty}\widehat{f}(\xi)i_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\xi^{\gamma}d\xi. (21)

Формула обращения (21) не удобна для расчетов и имеет условие 0<γ<20{<}\gamma{<}2. Здесь мы представим другую формулу обращения с использованием оператора преобразования Пуассона.

Пусть γ>0\gamma{>}0. Одномерный оператор Пуассона определен для интегрируемых функций ff равенством

𝒫xγ​f​(x)=2​C​(γ)xγ−1​∫0x(x2−t2)γ2−1​f​(t)​𝑑t,C⁡(γ)=Γ⁡(γ+12)π​Γ​(γ2).\mathcal{P}_{x}^{\gamma}f(x)=\frac{2C(\gamma)}{x^{\gamma-1}}\int\limits_{0}^{x}\left(x^{2}-t^{2}\right)^{\frac{\gamma}{2}-1}f(t)\,dt,\qquad C(\gamma)=\frac{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}\,\Gamma\left(\frac{\gamma}{2}\right)}. (22)

Постоянная C⁡(γ)C(\gamma) выбрана так, чтобы 𝒫xγ​[1]=1\mathcal{P}_{x}^{\gamma}[1]=1 (см. [28], стр. 50).

Левый обратный оператор для (22) при γ>0\gamma>0 для функции H⁡(x)H(x) определяется формулой (см. [23])

(𝒫xγ)−1​H​(x)=2​π​xΓ⁡(γ+12)​Γ​(n−γ2)​(d2​x​d​x)n​∫0xH⁡(z)​(x2−z2)n−γ2−1​zγ​𝑑z,(\mathcal{P}^{\gamma}_{x})^{-1}H(x)=\frac{2\sqrt{\pi}x}{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)\Gamma\left(n-\frac{\gamma}{2}\right)}\left(\frac{d}{2xdx}\right)^{n}\int\limits_{0}^{x}H(z)(x^{2}-z^{2})^{n-\frac{\gamma}{2}-1}z^{\gamma}dz, (23)

где n=[γ2]+1.n=\left[\frac{\gamma}{2}\right]+1.

Для того чтобы найти f⁡(x)f(x) из равенства

𝒦γ​[f]​(ξ)=(ℒ​F​(z))​(ξ)=g⁡(ξ)\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)=(\mathcal{L}F(z))(\xi)=g(\xi)

представим ядро преобразования (20) по формуле

Kα(xξ)=Γ⁡(12)Γ⁡(α+12)(x​ξ2)α∫1∞e−x​ξ​t(t2−1)α−12dt={xt=z}=K_{\alpha}(x\xi)=\frac{\Gamma\left(\frac{1}{2}\right)}{\Gamma\left(\alpha+\frac{1}{2}\right)}\left(\frac{x\xi}{2}\right)^{\alpha}\int\limits_{1}^{\infty}e^{-x\xi t}(t^{2}-1)^{\alpha-\frac{1}{2}}dt=\{xt=z\}=
=πΓ⁡(α+12)​(ξ2​x)α​∫x∞e−ξ​z​(z2−x2)α−12​𝑑z=\frac{\sqrt{\pi}}{\Gamma\left(\alpha+\frac{1}{2}\right)}\left(\frac{\xi}{2x}\right)^{\alpha}\int\limits_{x}^{\infty}e^{-\xi z}(z^{2}-x^{2})^{\alpha-\frac{1}{2}}dz

из [16], стр. 190, формула (4). Тогда

kγ−12​(x​ξ)=21−γ2Γ⁡(γ+12)​(x​ξ)γ−12​Kγ−12​(x​ξ)={k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)=\frac{2^{\frac{1-\gamma}{2}}}{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)(x\xi)^{\frac{\gamma-1}{2}}}K_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)=
=21−γ2Γ⁡(γ+12)​(x​ξ)γ−12​πΓ⁡(γ2)​(ξ2​x)γ−12​∫x∞e−ξ​z​(z2−x2)γ2−1​𝑑z==\frac{2^{\frac{1-\gamma}{2}}}{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)(x\xi)^{\frac{\gamma-1}{2}}}\frac{\sqrt{\pi}}{\Gamma\left(\frac{\gamma}{2}\right)}\left(\frac{\xi}{2x}\right)^{\frac{\gamma-1}{2}}\int\limits_{x}^{\infty}e^{-\xi z}(z^{2}-x^{2})^{\frac{\gamma}{2}-1}dz=
=21−γ​πxγ−1​Γ​(γ+12)​Γ​(γ2)​∫x∞e−ξ​z​(z2−x2)γ2−1​𝑑z.=\frac{2^{1-\gamma}\sqrt{\pi}}{x^{\gamma-1}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)\Gamma\left(\frac{\gamma}{2}\right)}\int\limits_{x}^{\infty}e^{-\xi z}(z^{2}-x^{2})^{\frac{\gamma}{2}-1}dz.

Следовательно,

𝒦γ​[f]​(ξ)=f^​(ξ)=∫0∞kγ−12​(x​ξ)​f​(x)​xγ​𝑑x=\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)=\widehat{f}(\xi)=\int\limits_{0}^{\infty}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,f(x)x^{\gamma}\,dx=
=21−γ​πΓ⁡(γ+12)​Γ​(γ2)​∫0∞f⁡(x)​x​𝑑x​∫x∞e−ξ​z​(z2−x2)γ2−1​𝑑z==\frac{2^{1-\gamma}\sqrt{\pi}}{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)\Gamma\left(\frac{\gamma}{2}\right)}\int\limits_{0}^{\infty}f(x)x\,dx\int\limits_{x}^{\infty}e^{-\xi z}(z^{2}-x^{2})^{\frac{\gamma}{2}-1}dz=
=21−γ​πΓ⁡(γ+12)​Γ​(γ2)​∫0∞e−ξ​z​𝑑z​∫0zf⁡(x)​(z2−x2)γ2−1​x​𝑑x.=\frac{2^{1-\gamma}\sqrt{\pi}}{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)\Gamma\left(\frac{\gamma}{2}\right)}\int\limits_{0}^{\infty}e^{-\xi z}dz\int\limits_{0}^{z}f(x)(z^{2}-x^{2})^{\frac{\gamma}{2}-1}xdx.

Используя оператор Пуассона (22) и преобразование Лапласа (18), получим

𝒦γ​[f]​(ξ)=∫0∞e−ξ​z​F​(z)​𝑑z=(ℒ​F​(z))​(ξ),\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)=\int\limits_{0}^{\infty}e^{-\xi z}F(z)dz=(\mathcal{L}F(z))(\xi),

где

F⁡(z)=Aγ​zγ−1​𝒫zγ​z​f​(z),Aγ=π2γ​Γ2​(γ+12).F(z)=A_{\gamma}z^{\gamma-1}\mathcal{P}_{z}^{\gamma}zf(z),\qquad A_{\gamma}=\frac{\pi}{2^{\gamma}\Gamma^{2}\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}.

Таким образом, для того чтобы найти f⁡(x)f(x) из равенства

𝒦γ​[f]​(ξ)=(ℒ​Aγ​zγ−1​𝒫zγ​z​f​(z))​(ξ)=g⁡(ξ)\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)=(\mathcal{L}A_{\gamma}z^{\gamma-1}\mathcal{P}_{z}^{\gamma}zf(z))(\xi)=g(\xi)

мы должны сначала обратить преобразование Лапласа, а затем обратить оператор Пуассона. Формула обращения для функции gg, такой что (ℒ−1​g)​(x)(\mathcal{L}^{-1}g)(x) существует, имеет вид

f⁡(x)=𝒦γ−1​[g]​(x)=1Aγ​x​(𝒫xγ)−1​x1−γ​(ℒ−1​g)​(x),g=𝒦γ​[f],Aγ=π2γ​Γ2​(γ+12).f(x)=\mathcal{K}_{\gamma}^{-1}[g](x)=\frac{1}{A_{\gamma}x}(\mathcal{P}_{x}^{\gamma})^{-1}x^{1-\gamma}(\mathcal{L}^{-1}g)(x),\quad g=\mathcal{K}_{\gamma}[f],\quad A_{\gamma}=\frac{\pi}{2^{\gamma}\Gamma^{2}\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}. (24)

3 Левосторонние дробные интегралы и производные Бесселя на полуоси

3.1 Определения левосторонних дробных интегралов и производных Бесселя на полуоси

Пусть α>0\alpha>0, γ>0\gamma>0. Левосторонний дробный интеграл Бесселя на полуоси Bγ,0+−αB_{\gamma,0+}^{-\alpha} для f∈L[0,∞)f{\in}L[0,\infty) определяется формулой

(Bγ,0+−α​f)​(x)=(I​Bγ,0+α​f)​(x)=(B_{\gamma,0+}^{-\alpha}f)(x)=(IB_{\gamma,0+}^{\alpha}\,f)(x)=
=1Γ⁡(2​α)​∫0x(yx)γ​(x2−y22​x)22​α−1​F1​(α+γ−12,α,2​α,1−y2x2)​f​(y)​𝑑y.=\frac{1}{\Gamma(2\alpha)}\int\limits_{0}^{x}\left(\frac{y}{x}\right)^{\gamma}\left(\frac{x^{2}{-}y^{2}}{2x}\right)^{2\alpha-1}\,_{2}F_{1}\left(\alpha{+}\frac{\gamma{-}1}{2},\alpha;2\alpha;1{-}\frac{y^{2}}{x^{2}}\right)f(y)dy. (25)

Для α<0\alpha<0 формула (25) может быть продолжена аналитически, а(Bγ,0+0​f)​(x)=f⁡(x)(B_{\gamma,0+}^{0}f)(x)=f(x).

В [7] были представлены пространства, адаптированные для работы с операторами вида Bγ,0+αB_{\gamma,0+}^{\alpha}, α∈ℝ\alpha\in\mathbb{R}. Эти пространства имеют вид:

Fp={φ∈C∞(0,∞):xkdk​φd​xk∈Lp(0,∞)fork=0,1,2,…},1≤p<∞,F_{p}=\left\{\varphi\in C^{\infty}(0,\infty):x^{k}\frac{d^{k}\varphi}{dx^{k}}\in L^{p}(0,\infty)\,{\text{for}}\,k=0,1,2,...\right\},\qquad 1\leq p<\infty,
F∞={φ∈C∞(0,∞):xkdk​φd​xk→0asx→0+and asx→∞fork=0,1,2,…}F_{\infty}=\left\{\varphi\in C^{\infty}(0,\infty):x^{k}\frac{d^{k}\varphi}{dx^{k}}\rightarrow 0\,{\text{as}}\,x\rightarrow 0+\,{\text{and\,as}}\,x\rightarrow\infty\,{\text{for}}\,k=0,1,2,...\right\}

и

Fp,μ={φ:x−μ​φ​(x)∈Fp},1≤p≤∞,μ∈ℂ.F_{p,\mu}=\left\{\varphi:x^{-\mu}\varphi(x)\in F_{p}\right\},\qquad 1\leq p\leq\infty,\qquad\mu\in\mathbb{C}.

Мы приведем здесь теорему, которая является частным случаем теорем из [7].

Теорема 1.

Пусть α∈ℝ\alpha{\in}\mathbb{R}. Для всех p,μp,\mu и γ>0\gamma>0 таких, что μ≠1p−2​m\mu{\neq}\frac{1}{p}{-}2m, γ≠1p−μ−2​m+1\gamma{\neq}\frac{1}{p}{-}\mu{-}2m{+}1, m=1,2​…m{=}1,2{...} оператор Bγ,0+αB_{\gamma,0+}^{\alpha} является непрерывным линейным отображением из Fp,μF_{p},\mu в Fp,μ−2​αF_{p,\mu-2\alpha}. Если, кроме того, 2​α≠μ−1p+2​m2\alpha\neq\mu-\frac{1}{p}+2m и γ−2​α≠1p−μ−2​m+1\gamma-2\alpha\neq\frac{1}{p}-\mu-2m+1, m=1,2​…m=1,2..., то Bγ,0+αB_{\gamma,0+}^{\alpha} гомеоморфизм из Fp,μF_{p},\mu на Fp,μ−2​αF_{p,\mu-2\alpha} с обратным оператором Bγ,0+−αB_{\gamma,0+}^{-\alpha}.

Сравним дробный интеграл Бесселя Bγ,0+−αB_{\gamma,0+}^{-\alpha} с известным дробным интегралом Римана-Лиувилля I0+2​αI_{0+}^{2\alpha}. Для этого положим γ=0\gamma=0:

(B0,0+−α​f)​(x)=1Γ⁡(2​α)​∫ax(x2−y22​x)22​α−1​F1​(α−12,α,2​α,1−y2x2)​f​(y)​𝑑y=(B_{0,0+}^{-\alpha}f)(x){=}\frac{1}{\Gamma(2\alpha)}\int\limits_{a}^{x}\left(\frac{x^{2}-y^{2}}{2x}\right)^{2\alpha-1}\,_{2}F_{1}\left(\alpha-\frac{1}{2},\alpha;2\alpha;1-\frac{y^{2}}{x^{2}}\right)f(y)dy{=}
=1Γ⁡(2​α)​∫0x(x2−y22​x)2​α−1​[2​xx+y]2​α−1​f​(y)​𝑑y==\frac{1}{\Gamma(2\alpha)}\int\limits_{0}^{x}\left(\frac{x^{2}-y^{2}}{2x}\right)^{2\alpha-1}\left[\frac{2x}{x+y}\right]^{2\alpha-1}f(y)dy=
=1Γ⁡(2​α)​∫0x(x−y)2​α−1​f​(y)​𝑑y=(I0+2​α​f)​(x).=\frac{1}{\Gamma(2\alpha)}\int\limits_{0}^{x}(x-y)^{2\alpha-1}f(y)dy=(I_{0+}^{2\alpha}f)(x).

Теперь выпишем явную формулу для дробной производной Бесселя BγαB_{\gamma}^{\alpha}, α>0\alpha>0. Для приложений лучше использовать обобщение дробной производной Герасимова–Капуто (3).

Определение 1.

Пусть n=[α]+1n{=}[\alpha]{+}1, f∈L[0,∞)f{\in}L[0,\infty), I​Bγ,b−n−α​f,I​Bγ,b−n−α​f∈Ce​v2​n​(0,∞)IB_{\gamma,b-}^{n-\alpha}f,IB_{\gamma,b-}^{n-\alpha}f{\in}C^{2n}_{ev}(0,\infty). Левосторонняя дробная производная Бесселя на полуоси типа Герасимова-Капуто определяется равенством

(ℬγ,0+α​f)​(x)=(I​Bγ,0+n−α​Bγn​f)​(x).(\mathcal{B}_{\gamma,0+}^{\alpha}f)(x)=(IB_{\gamma,0+}^{n-\alpha}B_{\gamma}^{n}f)(x). (26)

Легко видеть, что

(ℬ0,0+αf)(x)=(CD0+2​αf)(x),(\mathcal{B}_{0,0+}^{\alpha}f)(x){=}(\,^{C}D^{2\alpha}_{0+}f)(x),

где (G​CD0+2​αf)(x)(\,^{GC}D^{2\alpha}_{0+}f)(x) определено формулой (3).

Следуя [1] и [7] приведем следующие результаты. Пусть Re⁡(2​η+μ)+2>1/p{\rm Re}\,(2\eta+\mu)+2>1/p, и φ∈Fp,μ\varphi\in F_{p,\mu}. Для Re​α>0{\rm Re}\,\alpha>0, мы определим I2η,α​φI_{2}^{\eta,\alpha}\varphi формулой

I2η,α​φ​(x)=2Γ⁡(α)​x−2​η−2​α​∫0x(x2−u2)α−1​u2​η+1​φ​(u)​𝑑u.I_{2}^{\eta,\alpha}\varphi(x)=\frac{2}{\Gamma(\alpha)}\,x^{-2\eta-2\alpha}\int\limits_{0}^{x}(x^{2}-u^{2})^{\alpha-1}u^{2\eta+1}\varphi(u)du. (27)

Выражение I2η,αI_{2}^{\eta,\alpha} продолжается на значения Re​α≤0{\rm Re}\,\alpha\leq 0 по формуле

I2η,α​φ=(η+α+1)​I2η,α+1​φ+12​I2η,α+1​x​d​φd​x.I_{2}^{\eta,\alpha}\varphi=(\eta+\alpha+1)I_{2}^{\eta,\alpha+1}\varphi+\frac{1}{2}I_{2}^{\eta,\alpha+1}\,x\frac{d\varphi}{dx}. (28)
Теорема 2.

Для (25) справедлива следующая факторизация

(Bγ,0+−α​φ)​(x)=(x2)2​α​I2γ−12,α​I20,α​φ,(B_{\gamma,0+}^{-\alpha}\varphi)(x)=\left(\frac{x}{2}\right)^{2\alpha}\,I_{2}^{\frac{\gamma-1}{2},\alpha}I_{2}^{0,\alpha}\varphi, (29)

где

I20,α​φ​(x)=2Γ⁡(α)​x−2​α​∫0x(x2−u2)α−1​u​φ​(u)​𝑑u,I_{2}^{0,\alpha}\varphi(x)=\frac{2}{\Gamma(\alpha)}\,x^{-2\alpha}\int\limits_{0}^{x}(x^{2}-u^{2})^{\alpha-1}u\varphi(u)du,
I2γ−12,α​φ​(x)=2Γ⁡(α)​x1−γ−2​α​∫0x(x2−u2)α−1​uγ​φ​(u)​𝑑u.I_{2}^{\frac{\gamma-1}{2},\alpha}\varphi(x)=\frac{2}{\Gamma(\alpha)}\,x^{1-\gamma-2\alpha}\int\limits_{0}^{x}(x^{2}-u^{2})^{\alpha-1}u^{\gamma}\varphi(u)du.
Доказательство.

Имеем

(Bγ,0+−α​φ)​(x)=(B_{\gamma,0+}^{-\alpha}\varphi)(x)=
=1Γ⁡(2​α)​∫0x(ux)γ​(x2−u22​x)22​α−1​F1​(α+γ−12,α,2​α,1−u2x2)​φ​(u)​𝑑u==\frac{1}{\Gamma(2\alpha)}\int\limits_{0}^{x}\left(\frac{u}{x}\right)^{\gamma}\left(\frac{x^{2}-u^{2}}{2x}\right)^{2\alpha-1}\,_{2}F_{1}\left(\alpha+\frac{\gamma-1}{2},\alpha;2\alpha;1-\frac{u^{2}}{x^{2}}\right)\varphi(u)du=
=2−2​α​x2​α​I2γ−12,α​I20,α​φ==2^{-2\alpha}x^{2\alpha}I_{2}^{\frac{\gamma-1}{2},\alpha}I_{2}^{0,\alpha}\varphi=
=21−2​α​x2​αΓ⁡(α)​I2γ−12,α​y−2​α​∫0y(y2−u2)α−1​u​φ​(u)​𝑑u==\frac{2^{1-2\alpha}x^{2\alpha}}{\Gamma(\alpha)}I_{2}^{\frac{\gamma-1}{2},\alpha}y^{-2\alpha}\int\limits_{0}^{y}(y^{2}-u^{2})^{\alpha-1}u\varphi(u)du=
=22−2​α​x2​αΓ2​(α)​x−γ+1−2​α​∫0x(x2−y2)α−1​yγ−2​α​𝑑y​∫0y(y2−u2)α−1​u​φ​(u)​𝑑u==\frac{2^{2-2\alpha}x^{2\alpha}}{\Gamma^{2}(\alpha)}x^{-\gamma+1-2\alpha}\int\limits_{0}^{x}(x^{2}-y^{2})^{\alpha-1}y^{\gamma-2\alpha}dy\int\limits_{0}^{y}(y^{2}-u^{2})^{\alpha-1}u\varphi(u)du=
=22−2​αΓ2​(α)​x1−γ​∫0xu​φ​(u)​𝑑u​∫ux(y2−u2)α−1​(x2−y2)α−1​yγ−2​α​𝑑y.=\frac{2^{2-2\alpha}}{\Gamma^{2}(\alpha)}x^{1-\gamma}\int\limits_{0}^{x}u\varphi(u)du\int\limits_{u}^{x}(y^{2}-u^{2})^{\alpha-1}(x^{2}-y^{2})^{\alpha-1}y^{\gamma-2\alpha}dy.

Найдем

∫ux(y2−u2)α−1(x2−y2)α−1yγ−2​αdy={y2=t}=12∫u2x2(t−u2)α−1(x2−t)α−1tγ−12−αdt=\int\limits_{u}^{x}(y^{2}-u^{2})^{\alpha-1}(x^{2}-y^{2})^{\alpha-1}y^{\gamma-2\alpha}dy=\{y^{2}=t\}=\frac{1}{2}\int\limits_{u^{2}}^{x^{2}}(t-u^{2})^{\alpha-1}(x^{2}-t)^{\alpha-1}t^{\frac{\gamma-1}{2}-\alpha}dt=
=π​Γ​(α)22​α​Γ​(α+12)​(x2−u2)2​α−1​u2−2​α+γ−1​F1​(α+1−γ2,α,2​α,1−x2u2).=\frac{\sqrt{\pi}\Gamma(\alpha)}{2^{2\alpha}\Gamma\left(\alpha+\frac{1}{2}\right)}\,\left(x^{2}-u^{2}\right)^{2\alpha-1}\,u^{-2\alpha+\gamma-1}\,_{2}F_{1}\left(\alpha+\frac{1-\gamma}{2},\alpha;2\alpha;1-\frac{x^{2}}{u^{2}}\right).

Используя формулу (см. [20])

F12​(a,b,c,z)=(1−z)2−a​F1​(a,c−b,c,zz−1),\,{}_{2}F_{1}(a,b;c;z)=(1-z)^{-a}\,_{2}F_{1}\left(a,c-b;c;\frac{z}{z-1}\right),

получим

F12(α+1−γ2,α;2α;1−x2u2)=2F1(α,α+1−γ2;2α;1−x2u2)=\,{}_{2}F_{1}\left(\alpha+\frac{1-\gamma}{2},\alpha;2\alpha;1-\frac{x^{2}}{u^{2}}\right)=\,_{2}F_{1}\left(\alpha,\alpha+\frac{1-\gamma}{2};2\alpha;1-\frac{x^{2}}{u^{2}}\right)=
=(x2u2)2−α​F1​(α,α+γ−12,2​α,1−u2x2)==\left(\frac{x^{2}}{u^{2}}\right)^{-\alpha}\,_{2}F_{1}\left(\alpha,\alpha+\frac{\gamma-1}{2};2\alpha;1-\frac{u^{2}}{x^{2}}\right)=
=(x2u2)2−α​F1​(α+γ−12,α,2​α,1−u2x2)=\left(\frac{x^{2}}{u^{2}}\right)^{-\alpha}\,_{2}F_{1}\left(\alpha+\frac{\gamma-1}{2},\alpha;2\alpha;1-\frac{u^{2}}{x^{2}}\right)

и

∫ux(y2−u2)α−1(x2−y2)α−1yγ−2​αdy=π​Γ​(α)22​α​Γ​(α+12)×\int\limits_{u}^{x}(y^{2}-u^{2})^{\alpha-1}(x^{2}-y^{2})^{\alpha-1}y^{\gamma-2\alpha}dy=\frac{\sqrt{\pi}\Gamma(\alpha)}{2^{2\alpha}\Gamma\left(\alpha+\frac{1}{2}\right)}\times
×(x2−u2)2​α−1​u−2​α+γ−1​(x2u2)2−α​F1​(α,α+γ−12,2​α,1−u2x2)=\times\left(x^{2}-u^{2}\right)^{2\alpha-1}\,u^{-2\alpha+\gamma-1}\left(\frac{x^{2}}{u^{2}}\right)^{-\alpha}\,_{2}F_{1}\left(\alpha,\alpha+\frac{\gamma-1}{2};2\alpha;1-\frac{u^{2}}{x^{2}}\right)=
=π​Γ​(α)22​α​Γ​(α+12)​(x2−u2)2​α−1​uγ−1​x2−2​α​F1​(α,α+γ−12,2​α,1−u2x2).=\frac{\sqrt{\pi}\Gamma(\alpha)}{2^{2\alpha}\Gamma\left(\alpha+\frac{1}{2}\right)}\,\left(x^{2}-u^{2}\right)^{2\alpha-1}\,u^{\gamma-1}x^{-2\alpha}\,_{2}F_{1}\left(\alpha,\alpha+\frac{\gamma-1}{2};2\alpha;1-\frac{u^{2}}{x^{2}}\right).

Наконец,

(Bγ,0+−αφ)(x)=22​(1−2​α)​πΓ⁡(α)​Γ​(α+12)x1−γ−2​α×(B_{\gamma,0+}^{-\alpha}\varphi)(x)=\frac{2^{2(1-2\alpha)}\sqrt{\pi}}{\Gamma(\alpha)\Gamma\left(\alpha+\frac{1}{2}\right)}\,x^{1-\gamma-2\alpha}\times
×∫0x(x2−u2)2​α−1​u2γ​F1​(α+γ−12,α,2​α,1−u2x2)​φ​(u)​𝑑u.\times\int\limits_{0}^{x}\,\left(x^{2}-u^{2}\right)^{2\alpha-1}\,u^{\gamma}\,_{2}F_{1}\left(\alpha+\frac{\gamma-1}{2},\alpha;2\alpha;1-\frac{u^{2}}{x^{2}}\right)\varphi(u)du.

Применяя формулу удвоения вида

Γ⁡(α)​Γ​(α+12)=21−2​α​π​Γ​(2​α),\Gamma(\alpha)\Gamma\left(\alpha+\frac{1}{2}\right)=2^{1-2\alpha}\sqrt{\pi}\Gamma(2\alpha),

получим

(Bγ,0+−αφ)(x)=21−2​αΓ⁡(2​α)x1−γ−2​α×(B_{\gamma,0+}^{-\alpha}\varphi)(x)=\frac{2^{1-2\alpha}}{\Gamma(2\alpha)}\,x^{1-\gamma-2\alpha}\times
×∫0x(x2−u2)2​α−1​u2γ​F1​(α+γ−12,α,2​α,1−u2x2)​φ​(u)​𝑑u=\times\int\limits_{0}^{x}\,\left(x^{2}-u^{2}\right)^{2\alpha-1}\,u^{\gamma}\,_{2}F_{1}\left(\alpha+\frac{\gamma-1}{2},\alpha;2\alpha;1-\frac{u^{2}}{x^{2}}\right)\varphi(u)du=
=1Γ⁡(2​α)​∫0x(x2−u22​x)2​α−1​(ux)2γ​F1​(α+γ−12,α,2​α,1−u2x2)​φ​(u)​𝑑u.=\frac{1}{\Gamma(2\alpha)}\int\limits_{0}^{x}\,\left(\frac{x^{2}-u^{2}}{2x}\right)^{2\alpha-1}\,\left(\frac{u}{x}\right)^{\gamma}\,_{2}F_{1}\left(\alpha+\frac{\gamma-1}{2},\alpha;2\alpha;1-\frac{u^{2}}{x^{2}}\right)\varphi(u)du.

Что и дает (29). Доказательство закончено. ∎

3.2 Преобразование Мейера левосторонных дробных интегралов и производных Бесселя на полуоси

В этом разделе мы применим преобразование Мейера к левосторонним дробным интегралам и производным Бесселя на полуоси, а затем, в разделе 4, мы будем использовать эти результаты для построения явных решений линейного дифференциального уравнения, включающего левостороннюю дробную производную Бесселя на полуоси типа Герасимова–Капуто с постоянными коэффициентами.

Теорема 3.

Пусть α>0\alpha>0. Преобразование Мейера Bγ,0+−α​f∈ℳγa​(ℝ+)B_{\gamma,0+}^{-\alpha}f\in\mathscr{M}_{\gamma}^{a}(\mathbb{R}_{+}) имеет вид

𝒦γ​[(Bγ,0+−α​φ)​(x)]​(ξ)=ξ−2​α​𝒦γ​φ​(ξ).\mathcal{K}_{\gamma}[(B_{\gamma,0+}^{-\alpha}\varphi)(x)](\xi)=\xi^{-2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}\varphi(\xi). (30)
Доказательство.

Начнем с (30). Пусть g⁡(x)=I20,α​φ​(x)g(x)=I_{2}^{0,\alpha}\varphi(x). Используя факторизацию (29), получим

𝒦γ​[(Bγ,0+−α​φ)​(x)]​(ξ)=∫0∞kγ−12​(x​ξ)​(Bγ,0+−α​φ)​(x)​xγ​𝑑x=\mathcal{K}_{\gamma}[(B_{\gamma,0+}^{-\alpha}\varphi)(x)](\xi)=\int\limits_{0}^{\infty}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,(B_{\gamma,0+}^{-\alpha}\varphi)(x)x^{\gamma}\,dx=
=122​α​∫0∞kγ−12​(x​ξ)​I2γ−12,α​I20,α​φ​(x)​x2​α+γ​𝑑x==\frac{1}{2^{2\alpha}}\int\limits_{0}^{\infty}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,\,I_{2}^{\frac{\gamma-1}{2},\alpha}I_{2}^{0,\alpha}\varphi(x)x^{2\alpha+\gamma}\,dx=
=122​α​∫0∞kγ−12​(x​ξ)​I2γ−12,α​g​(x)​x2​α+γ​𝑑x==\frac{1}{2^{2\alpha}}\int\limits_{0}^{\infty}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,\,I_{2}^{\frac{\gamma-1}{2},\alpha}g(x)x^{2\alpha+\gamma}\,dx=
=122​α−1​Γ​(α)​∫0∞kγ−12​(x​ξ)​x​𝑑x​∫0x(x2−u2)α−1​uγ​g​(u)​𝑑u==\frac{1}{2^{2\alpha-1}\Gamma(\alpha)}\,\int\limits_{0}^{\infty}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,x\,dx\int\limits_{0}^{x}(x^{2}-u^{2})^{\alpha-1}u^{\gamma}g(u)du=
=122​α−1​Γ​(α)​∫0∞uγ​g​(u)​𝑑u​∫u∞(x2−u2)α−1​kγ−12​(x​ξ)​x​𝑑x.=\frac{1}{2^{2\alpha-1}\Gamma(\alpha)}\,\int\limits_{0}^{\infty}u^{\gamma}g(u)du\int\limits_{u}^{\infty}(x^{2}-u^{2})^{\alpha-1}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,x\,dx.

Рассмотрим внутренний интеграл. Применяя формулу 2.16.3.7 из [31] вида

∫a∞x1±ρ​(x2−a2)β−1​Kρ​(c​x)​𝑑x=2β−1​aβ±ρ​c−β​Γ​(β)​Kρ±β​(a​c),a,c,β>0\int\limits_{a}^{\infty}x^{1\pm\rho}(x^{2}-a^{2})^{\beta-1}K_{\rho}(cx)dx=2^{\beta-1}a^{\beta\pm\rho}c^{-\beta}\Gamma(\beta)K_{\rho\pm\beta}(ac),\qquad a,c,\beta>0 (31)

будем иметь

∫u∞(x2−u2)α−1​kγ−12​(x​ξ)​x​𝑑x=2γ−12​Γ​(γ+12)ξγ−12​∫u∞(x2−u2)α−1​Kγ−12​(x​ξ)​x1−γ−12​𝑑x=\int\limits_{u}^{\infty}(x^{2}-u^{2})^{\alpha-1}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,x\,dx=\frac{2^{\frac{\gamma-1}{2}}\Gamma\left({\frac{\gamma+1}{2}}\right)}{\xi^{\frac{\gamma-1}{2}}}\int\limits_{u}^{\infty}(x^{2}-u^{2})^{\alpha-1}K_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,x^{1-\frac{\gamma-1}{2}}\,dx=
=2γ−12​Γ​(γ+12)ξγ−12⋅2α−1​uα−γ−12​ξ−α​Γ​(α)​Kγ−12−α​(u​ξ)=\frac{2^{\frac{\gamma-1}{2}}\Gamma\left({\frac{\gamma+1}{2}}\right)}{\xi^{\frac{\gamma-1}{2}}}\cdot 2^{\alpha-1}u^{\alpha-\frac{\gamma-1}{2}}\xi^{-\alpha}\Gamma(\alpha)K_{\frac{\gamma-1}{2}-\alpha}(u\xi)

и

𝒦γ​[(Bγ,0+−α​φ)​(x)]​(ξ)=2γ−12−α​Γ​(γ+12)ξγ−12+α​∫0∞uα+γ+12​Kγ−12−α​(u​ξ)​g​(u)​𝑑u=\mathcal{K}_{\gamma}[(B_{\gamma,0+}^{-\alpha}\varphi)(x)](\xi)=\frac{2^{\frac{\gamma-1}{2}-\alpha}\Gamma\left({\frac{\gamma+1}{2}}\right)}{\xi^{\frac{\gamma-1}{2}+\alpha}}\int\limits_{0}^{\infty}u^{\alpha+\frac{\gamma+1}{2}}K_{\frac{\gamma-1}{2}-\alpha}(u\xi)g(u)du=
=2γ+12−α​Γ​(γ+12)Γ⁡(α)​ξγ−12+α​∫0∞uγ+12−α​Kγ−12−α​(u​ξ)​𝑑u​∫0u(u2−t2)α−1​t​φ​(t)​𝑑t==\frac{2^{\frac{\gamma+1}{2}-\alpha}\Gamma\left({\frac{\gamma+1}{2}}\right)}{\Gamma(\alpha)\xi^{\frac{\gamma-1}{2}+\alpha}}\,\int\limits_{0}^{\infty}u^{\frac{\gamma+1}{2}-\alpha}K_{\frac{\gamma-1}{2}-\alpha}(u\xi)du\int\limits_{0}^{u}(u^{2}-t^{2})^{\alpha-1}t\varphi(t)dt=
=2γ+12−α​Γ​(γ+12)Γ⁡(α)​ξγ−12+α​∫0∞t​φ​(t)​𝑑t​∫t∞(u2−t2)α−1​uγ+12−α​Kγ−12−α​(u​ξ)​𝑑u.=\frac{2^{\frac{\gamma+1}{2}-\alpha}\Gamma\left({\frac{\gamma+1}{2}}\right)}{\Gamma(\alpha)\xi^{\frac{\gamma-1}{2}+\alpha}}\,\int\limits_{0}^{\infty}t\varphi(t)dt\int\limits_{t}^{\infty}(u^{2}-t^{2})^{\alpha-1}u^{\frac{\gamma+1}{2}-\alpha}K_{\frac{\gamma-1}{2}-\alpha}(u\xi)du.

Используя снова (31), запишем

∫t∞(u2−t2)α−1​uγ+12−α​Kγ−12−α​(u​ξ)​𝑑u=2α−1​tγ−12​ξ−α​Γ​(α)​Kγ−12​(t​ξ)\int\limits_{t}^{\infty}(u^{2}-t^{2})^{\alpha-1}u^{\frac{\gamma+1}{2}-\alpha}K_{\frac{\gamma-1}{2}-\alpha}(u\xi)du=2^{\alpha-1}t^{\frac{\gamma-1}{2}}\xi^{-\alpha}\Gamma(\alpha)K_{\frac{\gamma-1}{2}}(t\xi)

и

𝒦γ[(Bγ,0+−αφ)(x)](ξ)=2γ+12−α​Γ​(γ+12)Γ⁡(α)​ξγ−12+α⋅2α−1ξ−αΓ(α)∫0∞φ(t)Kγ−12(tξ)tγ+12dt=\mathcal{K}_{\gamma}[(B_{\gamma,0+}^{-\alpha}\varphi)(x)](\xi)=\frac{2^{\frac{\gamma+1}{2}-\alpha}\Gamma\left({\frac{\gamma+1}{2}}\right)}{\Gamma(\alpha)\xi^{\frac{\gamma-1}{2}+\alpha}}\,\cdot 2^{\alpha-1}\xi^{-\alpha}\Gamma(\alpha)\int\limits_{0}^{\infty}\varphi(t)K_{\frac{\gamma-1}{2}}(t\xi)t^{\frac{\gamma+1}{2}}dt=
=ξ−2​α​∫0∞φ⁡(t)​kγ−12​(t​ξ)​tγ​𝑑t=ξ−2​α​𝒦γ​φ.=\xi^{-2\alpha}\int\limits_{0}^{\infty}\varphi(t)k_{\frac{\gamma-1}{2}}(t\xi)t^{\gamma}dt=\xi^{-2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}\varphi.

Доказательство закончено. ∎

Лемма 1.

Пусть n∈ℕn\in\mathbb{N} и Bγn​f∈ℳγa​(ℝ+)B_{\gamma}^{n}f\in\mathscr{M}_{\gamma}^{a}(\mathbb{R}_{+}), тогда для 0≤γ<10\leq\gamma<1

𝒦γ​[Bγn​f]​(ξ)=ξ2​n​𝒦γ​[f]​(ξ)−\mathcal{K}_{\gamma}[B_{\gamma}^{n}f](\xi)=\xi^{2n}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-
−∑k=1nξ2​k−1−γBγn−kf(0+)−Γ⁡(1−γ2)2γ​Γ​(γ+12)limx→0+∑k=1nξ2​k−2xγdd​x[Bγn−kf(x)],-\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{n-k}f(0+)-\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2k-2}x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-k}f(x)], (32)

для γ=1\gamma=1

𝒦γ​[Bγn​f]​(ξ)=ξ2​n​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=1nξ2​k−1−γ​Bγn−k​f​(0+)+limx→0+∑k=1nξ2​k−2​ln⁡x​ξ​dd​x​[Bγn−k​f​(x)],\mathcal{K}_{\gamma}[B_{\gamma}^{n}f](\xi)=\xi^{2n}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{n-k}f(0+)+\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2k-2}\ln{x\xi}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-k}f(x)], (33)

для 1<γ1<\gamma

𝒦γ​[Bγn​f]​(ξ)=\mathcal{K}_{\gamma}[B_{\gamma}^{n}f](\xi)=
=ξ2​n​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=1nξ2​k−1−γ​Bγn−k​f​(0+)−1γ−1​limx→0+∑k=1nξ2​k−1−γ​x​dd​x​[Bγn−k​f​(x)],=\xi^{2n}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{n-k}f(0+)-\frac{1}{\gamma-1}\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2k-1-\gamma}x\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-k}f(x)], (34)

где

Bγn−k​f​(0+)=limx→+0Bγn−k​f​(x).B_{\gamma}^{n-k}f(0+)=\lim\limits_{x\rightarrow+0}B_{\gamma}^{n-k}f(x).
Доказательство.

Найдем 𝒦γ​[Bγn​f]​(ξ)\mathcal{K}_{\gamma}[B_{\gamma}^{n}f](\xi):

𝒦γ​[Bγn​f]​(ξ)=∫0∞kγ−12​(x​ξ)​[Bγn​f​(x)]​xγ​𝑑x=∫0∞kγ−12​(x​ξ)​dd​x​xγ​dd​x​[Bγn−1​f​(x)]​𝑑x=\mathcal{K}_{\gamma}[B_{\gamma}^{n}f](\xi)=\int\limits_{0}^{\infty}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,[B_{\gamma}^{n}f(x)]\,x^{\gamma}\,dx=\int\limits_{0}^{\infty}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,\frac{d}{dx}x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-1}f(x)]\,dx=
=kγ−12​(x​ξ)​xγ​dd​x​[Bγn−1​f​(x)]|x=0∞−∫0∞xγ​dd​x​kγ−12​(x​ξ)​dd​x​[Bγn−1​f​(x)]​𝑑x=={k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-1}f(x)]\biggr|_{x=0}^{\infty}-\int\limits_{0}^{\infty}x^{\gamma}\frac{d}{dx}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-1}f(x)]\,dx=
=−kγ−12​(x​ξ)​xγ​dd​x​[Bγn−1​f​(x)]|x=0+(xγ​dd​x​kγ−12​(x​ξ))​[Bγn−1​f​(x)]|x=0+=-{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-1}f(x)]\biggr|_{x=0}+\left(x^{\gamma}\frac{d}{dx}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\right)\,[B_{\gamma}^{n-1}f(x)]\biggr|_{x=0}+
+∫0∞[Bγkγ−12(xξ)][Bγn−1f(x)]xγdx=−kγ−12(xξ)xγdd​x[Bγn−1f(x)]|x=0++\int\limits_{0}^{\infty}[B_{\gamma}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)]\,[B_{\gamma}^{n-1}f(x)]x^{\gamma}\,dx=-{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-1}f(x)]\biggr|_{x=0}+
+(xγ​dd​x​kγ−12​(x​ξ))​[Bγn−1​f​(x)]|x=0+ξ2​∫0∞kγ−12​(x​ξ)​[Bγn−1​f​(x)]​xγ​𝑑x=…+\left(x^{\gamma}\frac{d}{dx}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\right)\,[B_{\gamma}^{n-1}f(x)]\biggr|_{x=0}+\xi^{2}\int\limits_{0}^{\infty}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,[B_{\gamma}^{n-1}f(x)]x^{\gamma}\,dx=...
...=ξ2​n∫0∞kγ−12(xξ)f(x)xγdx+...=\xi^{2n}\int\limits_{0}^{\infty}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,f(x)x^{\gamma}\,dx+
+∑k=0n−1ξ2​k((xγdd​xkγ−12(xξ))[Bγn−1−kf(x)]−kγ−12(xξ)xγdd​x[Bγn−1−kf(x)])|x=0.+\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2k}\left(\left(x^{\gamma}\frac{d}{dx}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\right)\,[B_{\gamma}^{n-1-k}f(x)]-{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-1-k}f(x)]\right)\biggr|_{x=0}.

Пусть 0≤γ<10\leq\gamma<1, тогда используя (10), получим

limx→0+kγ−12​(x​ξ)​xγ​dd​x​[Bγn−1−k​f​(x)]=Γ⁡(1−γ2)2γ​Γ​(γ+12)​limx→0+xγ​dd​x​[Bγn−1−k​f​(x)].\lim\limits_{x\rightarrow 0+}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-1-k}f(x)]=\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\lim\limits_{x\rightarrow 0+}x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-1-k}f(x)].

Для γ=1\gamma=1, применяя (11), будем иметь

limx→0+k0(xξ)dd​x[Bγn−1−kf(x)]=−limx→0+lnxξdd​x[Bγn−1−kf(x)].\lim\limits_{x\rightarrow 0+}{k}_{0}(x\xi)\,\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-1-k}f(x)]=-\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\ln{x\xi}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-1-k}f(x)].

Когда 1<γ1<\gamma, используя (12), получим

limx→0+kγ−12​(x​ξ)​xγ​dd​x​[Bγn−1−k​f​(x)]=1γ−1​limx→0+x​ξ1−γ​dd​x​[Bγn−1−k​f​(x)].\lim\limits_{x\rightarrow 0+}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\,x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-1-k}f(x)]=\frac{1}{\gamma-1}\lim\limits_{x\rightarrow 0+}x\xi^{1-\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-1-k}f(x)].

Затем запишем

dd​x​kγ−12​(x​ξ)=−21−γ2​ξ3−γ2​x1−γ2Γ⁡(γ+12)​Kγ+12​(x​ξ)\frac{d}{dx}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)=-\frac{2^{\frac{1-\gamma}{2}}\xi^{\frac{3-\gamma}{2}}x^{\frac{1-\gamma}{2}}}{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}K_{\frac{\gamma+1}{2}}(x\xi)

и, применяя (8) для близких к нулю xx, будем иметь

xγ​dd​x​kγ−12​(x​ξ)=−21−γ2Γ⁡(γ+12)​xγ+12​ξ3−γ2​Kγ+12​(x​ξ)∼x^{\gamma}\frac{d}{dx}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)=-\frac{2^{\frac{1-\gamma}{2}}}{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}x^{\frac{\gamma+1}{2}}\xi^{\frac{3-\gamma}{2}}K_{\frac{\gamma+1}{2}}(x\xi)\sim
∼−21−γ2Γ⁡(γ+12)​xγ+12​ξ3−γ2​Γ⁡(γ+12)21−γ+12​(ξ​x)−γ+12=−ξ1−γ,x→0+,\sim-\frac{2^{\frac{1-\gamma}{2}}}{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}x^{\frac{\gamma+1}{2}}\xi^{\frac{3-\gamma}{2}}\frac{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{2^{1-\frac{\gamma+1}{2}}}(\xi x)^{-\frac{\gamma+1}{2}}=-\xi^{1-\gamma},\qquad x\rightarrow 0+,

следовательно

limx→0+(xγ​dd​x​kγ−12​(x​ξ))​[Bγn−1−k​f​(x)]=−ξ1−γ​Bγn−1−k​f​(0+)\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\left(x^{\gamma}\frac{d}{dx}{k}_{\frac{\gamma-1}{2}}(x\xi)\right)\,[B_{\gamma}^{n-1-k}f(x)]=-\xi^{1-\gamma}B_{\gamma}^{n-1-k}f(0+)

и для 0≤γ<10\leq\gamma<1

𝒦γ​[Bγn​f]​(ξ)=ξ2​n​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=0n−1ξ2​k+1−γ​Bγn−1−k​f​(0+)−\mathcal{K}_{\gamma}[B_{\gamma}^{n}f](\xi)=\xi^{2n}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2k+1-\gamma}B_{\gamma}^{n-1-k}f(0+)-
−Γ⁡(1−γ2)2γ​Γ​(γ+12)∑k=0n−1ξ2​klimx→0+xγdd​x[Bγn−1−kf(x)]=-\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2k}\lim\limits_{x\rightarrow 0+}x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-1-k}f(x)]=
=ξ2​n​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=1nξ2​k−1−γ​Bγn−k​f​(0+)−Γ⁡(1−γ2)2γ​Γ​(γ+12)​limx→0+∑k=1nξ2​k−2​xγ​dd​x​[Bγn−k​f​(x)],=\xi^{2n}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{n-k}f(0+)-\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2k-2}x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-k}f(x)],

для γ=1\gamma=1

𝒦γ​[Bγn​f]​(ξ)=ξ2​n​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=1nξ2​k−1−γ​Bγn−k​f​(0+)+limx→0+∑k=1nξ2​k−2​ln⁡x​ξ​dd​x​[Bγn−k​f​(x)],\mathcal{K}_{\gamma}[B_{\gamma}^{n}f](\xi)=\xi^{2n}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{n-k}f(0+)+\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2k-2}\ln{x\xi}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-k}f(x)],

для 1<γ1<\gamma

𝒦γ​[Bγn​f]​(ξ)=\mathcal{K}_{\gamma}[B_{\gamma}^{n}f](\xi)=
=ξ2​n​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=1nξ2​k−1−γ​Bγn−k​f​(0+)−1γ−1​limx→0+∑k=1nξ2​k−1−γ​x​dd​x​[Bγn−k​f​(x)].=\xi^{2n}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{n-k}f(0+)-\frac{1}{\gamma-1}\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2k-1-\gamma}x\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-k}f(x)].

∎

Замечание 1.

Пусть n∈ℕn\in\mathbb{N}, dd​x​[Bγn−k​f​(x)]\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-k}f(x)] ограничено и Bγn​f∈ℳγa​(ℝ+)B_{\gamma}^{n}f\in\mathscr{M}_{\gamma}^{a}(\mathbb{R}_{+}) и γ≠1\gamma\neq 1, тогда

𝒦γ​[Bγn​f]​(ξ)=ξ2​n​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=1nξ2​k−1−γ​Bγn−k​f​(0+).\mathcal{K}_{\gamma}[B_{\gamma}^{n}f](\xi)=\xi^{2n}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{n-k}f(0+). (35)

Если dd​x​[Bγn−k​f​(x)]∼xη\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-k}f(x)]\sim x^{\eta}, η>0\eta>0 при x→0+x\rightarrow 0+, то (35) справедливо для γ=1\gamma=1.

Замечание 2.

Поскольку k−12​(x)=e−x,k_{-\frac{1}{2}}(x)=e^{-x}, то

𝒦0​[f]​(ξ)=ℒ⁡[f]​(ξ),\mathcal{K}_{0}[f](\xi)=\mathcal{L}[f](\xi),

где ℒ⁡[f]\mathcal{L}[f] — преобразование Лапласа функции ff. Известно, что

ℒ⁡[f′′]​(ξ)=ξ2​ℒ​[f]​(ξ)−ξ​f​(0)−f′​(0).\mathcal{L}[f^{\prime\prime}](\xi)=\xi^{2}\mathcal{L}[f](\xi)-\xi f(0)-f^{\prime}(0).

С другой стороны,

Γ⁡(1−γ2)2γ​Γ​(γ+12)|γ=0=1,∑k=1nxγ​dd​x​[Bγn−k​f​(x)]|γ=0,n=1=f′​(x)\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\biggr|_{\gamma=0}=1,\qquad\sum\limits_{k=1}^{n}x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-k}f(x)]\biggr|_{\gamma=0,n=1}=f^{\prime}(x)

и

𝒦0​[B0​f]​(ξ)=L​f′′​(ξ)=ξ2​𝒦0​[f]​(ξ)−ξ​f​(0)−f′​(0)=ℒ⁡[f′′]​(ξ).\mathcal{K}_{0}[B_{0}f](\xi)=Lf^{\prime\prime}(\xi)=\xi^{2}\mathcal{K}_{0}[f](\xi)-\xi f(0)-f^{\prime}(0)=\mathcal{L}[f^{\prime\prime}](\xi).

Аналогичная ситуация справедлива и для 𝒦0​[B0n​f]​(ξ)\mathcal{K}_{0}[B_{0}^{n}f](\xi).

Теорема 4.

Пусть n=[α]+1n=[\alpha]+1 для нецелого α\alpha и n=αn=\alpha для α∈ℕ\alpha\in\mathbb{N} и ℬγ,0+α​f∈ℳγa​(ℝ+)\mathcal{B}_{\gamma,0+}^{\alpha}f\in\mathscr{M}_{\gamma}^{a}(\mathbb{R}_{+}), тогда

при 0≤γ<10\leq\gamma<1

𝒦γ​[ℬγ,0+α​f]​(ξ)=\mathcal{K}_{\gamma}[\mathcal{B}_{\gamma,0+}^{\alpha}f](\xi)=
=ξ2​α​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=0n−1ξ2​α−2​k−1−γ​Bγk​f​(0+)−Γ⁡(1−γ2)2γ​Γ​(γ+12)​limx→0+∑k=0n−1ξ2​α−2​k−2​xγ​dd​x​[Bγk​f​(x)],=\xi^{2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{k}f(0+)-\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-2}x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{k}f(x)], (36)

при γ=1\gamma=1

𝒦γ​[ℬγ,0+α​f]​(ξ)\mathcal{K}_{\gamma}[\mathcal{B}_{\gamma,0+}^{\alpha}f](\xi)
=ξ2​α​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=0n−1ξ2​α−2​k−1−γ​Bγk​f​(0+)+limx→0+∑k=0n−1ξ2​α−2​k−2​ln⁡x​ξ​dd​x​[Bγk​f​(x)],=\xi^{2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{k}f(0+)+\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-2}\ln{x\xi}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{k}f(x)], (37)

при 1<γ1<\gamma

𝒦γ​[ℬγ,0+α​f]​(ξ)=\mathcal{K}_{\gamma}[\mathcal{B}_{\gamma,0+}^{\alpha}f](\xi)=
=ξ2​α​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=0n−1ξ2​α−2​k−1−γ​Bγk​f​(0+)−1γ−1​limx→0+∑k=0n−1ξ2​α−2​k−1−γ​x​dd​x​[Bγk​f​(x)],=\xi^{2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{k}f(0+)-\frac{1}{\gamma-1}\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}x\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{k}f(x)], (38)

где

Bγ,0+α−k​f​(0+)=limx→+0Bγ,0+α−k​f​(x).B_{\gamma,0+}^{\alpha-k}f(0+)=\lim\limits_{x\rightarrow+0}B_{\gamma,0+}^{\alpha-k}f(x).
Доказательство.

Используя (30) и (35) для 0≤γ<10\leq\gamma<1, получим

𝒦γ​[ℬγ,0+α​f]​(ξ)=𝒦γ​[(I​Bγ,0+n−α​Bγn​f)​(x)]​(ξ)=ξ2​α−2​n​𝒦γ​[Bγn​f]​(ξ)=ξ2​α​𝒦γ​[f]​(ξ)−\mathcal{K}_{\gamma}[\mathcal{B}_{\gamma,0+}^{\alpha}f](\xi)=\mathcal{K}_{\gamma}[(IB_{\gamma,0+}^{n-\alpha}B_{\gamma}^{n}f)(x)](\xi)=\xi^{2\alpha-2n}\mathcal{K}_{\gamma}[B_{\gamma}^{n}f](\xi)=\xi^{2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-
−∑k=1nξ2​α−2​n+2​k−1−γBγn−kf(0+)−Γ⁡(1−γ2)2γ​Γ​(γ+12)limx→0+∑k=1nξ2​α−2​n+2​k−2xγdd​x[Bγn−kf(x)]=-\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2\alpha-2n+2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{n-k}f(0+)-\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2\alpha-2n+2k-2}x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-k}f(x)]=
=ξ2​α​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=0n−1ξ2​α−2​k−1−γ​Bγk​f​(0+)−Γ⁡(1−γ2)2γ​Γ​(γ+12)​limx→0+∑k=0n−1ξ2​α−2​k−2​xγ​dd​x​[Bγk​f​(x)],=\xi^{2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{k}f(0+)-\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-2}x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{k}f(x)],

где

Bγ,0+k​f​(0+)=limx→+0Bγ,0+k​f​(x).B_{\gamma,0+}^{k}f(0+)=\lim\limits_{x\rightarrow+0}B_{\gamma,0+}^{k}f(x).

Аналогично при γ=1\gamma=1 будем иметь

𝒦γ​[ℬγ,0+α​f]​(ξ)=𝒦γ​[(I​Bγ,0+n−α​Bγn​f)​(x)]​(ξ)=ξ2​α−2​n​𝒦γ​[Bγn​f]​(ξ)=ξ2​α​𝒦γ​[f]​(ξ)−\mathcal{K}_{\gamma}[\mathcal{B}_{\gamma,0+}^{\alpha}f](\xi)=\mathcal{K}_{\gamma}[(IB_{\gamma,0+}^{n-\alpha}B_{\gamma}^{n}f)(x)](\xi)=\xi^{2\alpha-2n}\mathcal{K}_{\gamma}[B_{\gamma}^{n}f](\xi)=\xi^{2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-
−∑k=1nξ2​α−2​n+2​k−1−γBγn−kf(0+)+limx→0+∑k=1nξ2​α−2​n+2​k−2lnxξdd​x[Bγn−kf(x)]=-\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2\alpha-2n+2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{n-k}f(0+)+\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=1}^{n}\xi^{2\alpha-2n+2k-2}\ln{x\xi}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{n-k}f(x)]=
=ξ2​α​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=0n−1ξ2​α−2​k−1−γ​Bγk​f​(0+)+limx→0+∑k=0n−1ξ2​α−2​k−2​ln⁡x​ξ​dd​x​[Bγk​f​(x)]=\xi^{2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{k}f(0+)+\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-2}\ln{x\xi}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{k}f(x)]

и при γ>1\gamma>1

𝒦γ​[ℬγ,0+α​f]​(ξ)=𝒦γ​[(I​Bγ,0+n−α​Bγn​f)​(x)]​(ξ)=ξ2​α−2​n​𝒦γ​[Bγn​f]​(ξ)=\mathcal{K}_{\gamma}[\mathcal{B}_{\gamma,0+}^{\alpha}f](\xi)=\mathcal{K}_{\gamma}[(IB_{\gamma,0+}^{n-\alpha}B_{\gamma}^{n}f)(x)](\xi)=\xi^{2\alpha-2n}\mathcal{K}_{\gamma}[B_{\gamma}^{n}f](\xi)=
=ξ2​α​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=0n−1ξ2​α−2​k−1−γ​Bγk​f​(0+)−1γ−1​limx→0+∑k=0n−1ξ2​α−2​k−1−γ​x​dd​x​[Bγk​f​(x)].=\xi^{2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{k}f(0+)-\frac{1}{\gamma-1}\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}x\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{k}f(x)].

∎

Замечание 3.

Пусть k∈ℕk\in\mathbb{N}, dd​x​[Bγk​f​(x)]\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{k}f(x)] ограничена, ℬγ,0+α​f∈ℳγa​(ℝ+)\mathcal{B}_{\gamma,0+}^{\alpha}f\in\mathscr{M}_{\gamma}^{a}(\mathbb{R}_{+}) и γ≠1\gamma\neq 1, тогда

𝒦γ​[ℬγ,0+α​f]​(ξ)=ξ2​α​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=0n−1ξ2​α−2​k−1−γ​Bγk​f​(0+).\mathcal{K}_{\gamma}[\mathcal{B}_{\gamma,0+}^{\alpha}f](\xi)=\xi^{2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{k}f(0+). (39)

Если dd​x​[Bγk​f​(x)]∼xη\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{k}f(x)]\sim x^{\eta}, η>0\eta>0 при x→0+x\rightarrow 0+, то (39) справедливо и для γ=1\gamma=1.

4 Метод преобразования Мейера для решения однородного уравнения с левосторонней дробной производной Бесселя на полуоси типа Герасимова–Капуто

4.1 Общий случай

Используя преобразование Мейера (общая схема применения интегральных преобразований к уравнениям дробного порядка изложена в [29] и [30]) решим уравнение

(ℬγ,0+α​f)​(x)=λ​f​(x),α>0,λ∈ℝ(\mathcal{B}_{\gamma,0+}^{\alpha}f)(x)=\lambda f(x),\qquad\alpha>0,\qquad\lambda\in\mathbb{R} (40)

с левосторонними дробными производными Бесселя на полуоси типа Герасимова–Капуто с постоянным коэффициентом при γ≠1\gamma\neq 1.

Пусть m−12<α≤m2\frac{m-1}{2}<\alpha\leq\frac{m}{2}, m∈ℕm\in\mathbb{N}. К уравнению (40) нужно добавить mm условий, которые для 0≤γ<10\leq\gamma<1 имеют вид

(Bγ,0+kf)(0+)=a2​k,limx→0+xγdd​xBγ,0+kf(x)=a2​k+1,a2​k,a2​k+1∈ℝ,(B_{\gamma,0+}^{k}f)(0+)=a_{2k},\qquad\lim\limits_{x\rightarrow 0+}x^{\gamma}\frac{d}{dx}B_{\gamma,0+}^{k}f(x)=a_{2k+1},\qquad a_{2k},a_{2k+1}\in\mathbb{R}, (41)

а для γ>1\gamma>1 условия примет вид

(Bγ,0+kf)(0+)=b2​k,limx→0+xdd​xBγ,0+kf(x)=b2​k+1,b2​k,b2​k+1∈ℝ,(B_{\gamma,0+}^{k}f)(0+)=b_{2k},\qquad\lim\limits_{x\rightarrow 0+}x\frac{d}{dx}B_{\gamma,0+}^{k}f(x)=b_{2k+1},\qquad b_{2k},b_{2k+1}\in\mathbb{R}, (42)

где k∈ℕ∪{0}k\in\mathbb{N}\cup\{0\}, такое, что выполняются неравенства

0≤2k≤m−1,1≤2k+1≤m−2еслиm— нечетное,0\leq 2k\leq m-1,\qquad 1\leq 2k+1\leq m-2\qquad\text{если}\,\,m\,\,\text{--- нечетное},

и

1≤2k+1≤m−1,0≤2k≤m−2еслиm— четное.1\leq 2k+1\leq m-1,\qquad 0\leq 2k\leq m-2\qquad\text{если}\,\,m\,\,\text{--- четное}.

Это означает, что для нечетного mm последнее условие имеет вид (Bγ,0+k​f)​(0+)=am−1(B_{\gamma,0+}^{k}f)(0+){=}a_{m-1} или (Bγ,0+k​f)​(0+)=bm−1(B_{\gamma,0+}^{k}f)(0+){=}b_{m-1}, а для четного mm последнее условие имеет вид limx→0+xγ​dd​x​Bγ,0+k​f​(x)=am−1\lim\limits_{x\rightarrow 0+}x^{\gamma}\frac{d}{dx}B_{\gamma,0+}^{k}f(x){=}a_{m-1} или limx→0+x​dd​x​Bγ,0+k​f​(x)=bm−1\lim\limits_{x\rightarrow 0+}x\frac{d}{dx}B_{\gamma,0+}^{k}f(x){=}b_{m-1}.

Пример 1.

При m=1m=1 имеем, что k=0k=0 и при m=1m=1 к (40) добавляется только одно условие

f⁡(0+)=a0при0≤γ<1иf⁡(0+)=b0приγ>1.f(0+)=a_{0}\quad\text{при}\quad 0\leq\gamma<1\quad\text{и}\quad f(0+)=b_{0}\quad\text{при}\quad\gamma>1.

При m=2m=2 также имеем, что k=0k=0, но к (40) добавляются два условия

f(0+)=a0,limx→0+xγd​fd​x=a1при0≤γ<1иf(0+)=a_{0},\quad\lim\limits_{x\rightarrow 0+}x^{\gamma}\frac{df}{dx}=a_{1}\quad\text{при}\quad 0\leq\gamma<1\quad\text{и}
f(0+)=b0,limx→0+xd​fd​x=b1приγ>1.f(0+)=b_{0},\quad\lim\limits_{x\rightarrow 0+}x\frac{df}{dx}=b_{1}\quad\text{при}\quad\gamma>1.
Теорема 5.

При 0≤γ<10\leq\gamma<1 решение задачи (40)–(41)

в случае нечетного mm имеет вид

f(x)=2γ​Γ​(γ+12)π∑k=0m−12a2​kx22​kΨ2[​(k+1+γ2,α),(1,1)​​(k+1,α),(2​k+γ+1,2​α)​|λx2​α]+f(x)=\frac{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-1}{2}}a_{2k}\,\,x^{2k}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(k+1+\frac{\gamma}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(k+1,\alpha\right),\left(2k+\gamma+1,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right]+
+Γ⁡(1−γ2)π∑k=0m−32a2​k+1x22​k+1−γΨ2[​(k+32,α),(1,1)​​(k+3−γ2,α),(2​k+2,2​α)​|λx2​α],+\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{\sqrt{\pi}}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-3}{2}}a_{2k+1}\,\,x^{2k+1-\gamma}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(k+\frac{3}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(k+\frac{3-\gamma}{2},\alpha\right),\left(2k+2,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right], (43)

где вторая сумма исчезает при m−32<0\frac{m-3}{2}<0, то есть при m=1m=1,

в случае четного mm имеет вид

f(x)=2γ​Γ​(γ+12)π∑k=0m−22a2​kx22​kΨ2[​(k+1+γ2,α),(1,1)​​(k+1,α),(2​k+γ+1,2​α)​|λx2​α]+f(x)=\frac{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-2}{2}}a_{2k}\,\,x^{2k}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(k+1+\frac{\gamma}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(k+1,\alpha\right),\left(2k+\gamma+1,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right]+
+Γ⁡(1−γ2)π∑k=0m−22a2​k+1x22​k+1−γΨ2[​(k+32,α),(1,1)​​(k+3−γ2,α),(2​k+2,2​α)​|λx2​α].+\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{\sqrt{\pi}}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-2}{2}}a_{2k+1}\,\,x^{2k+1-\gamma}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(k+\frac{3}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(k+\frac{3-\gamma}{2},\alpha\right),\left(2k+2,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right]. (44)

Для γ>1\gamma>1 решение (40)–(42)

в случае нечетного mm имеет вид

f(x)=2γ​Γ​(γ+12)π∑k=0m−12b2​kx22​kΨ2[​(k+1+γ2,α),(1,1)​​(k+1,α),(2​k+γ+1,2​α)​|λx2​α]+f(x)=\frac{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-1}{2}}b_{2k}\,\,x^{2k}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(k+1+\frac{\gamma}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(k+1,\alpha\right),\left(2k+\gamma+1,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right]+
+2γ​Γ​(γ+12)π​(γ−1)∑k=0m−32b2​k+1x22​kΨ2[​(k+1+γ2,α),(1,1)​​(k+1,α),(2​k+γ+1,2​α)​|λx2​α],+\frac{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}(\gamma-1)}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-3}{2}}b_{2k+1}\,\,x^{2k}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(k+1+\frac{\gamma}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(k+1,\alpha\right),\left(2k+\gamma+1,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right], (45)

где вторая сумма исчезает при m−32<0\frac{m-3}{2}<0, то есть при m=1m=1,

в случае четного mm имеет вид

f(x)=2γ​Γ​(γ+12)π∑k=0m−22b2​kx22​kΨ2[​(k+1+γ2,α),(1,1)​​(k+1,α),(2​k+γ+1,2​α)​|λx2​α]+f(x)=\frac{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-2}{2}}b_{2k}\,\,x^{2k}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(k+1+\frac{\gamma}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(k+1,\alpha\right),\left(2k+\gamma+1,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right]+
+2γ​Γ​(γ+12)π​(γ−1)∑k=0m−22b2​k+1x22​kΨ2[​(k+1+γ2,α),(1,1)​​(k+1,α),(2​k+γ+1,2​α)​|λx2​α].+\frac{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}(\gamma-1)}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-2}{2}}b_{2k+1}\,\,x^{2k}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(k+1+\frac{\gamma}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(k+1,\alpha\right),\left(2k+\gamma+1,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right]. (46)

Здесь Ψqp​(z){}_{p}\Psi_{q}(z) — функция Райта–Фокса (16).

Доказательство.

Рассмотрим сначала случай 0≤γ<10\leq\gamma<1. Применяя преобразование Мейера (20) к обеим частям (40) и используя (36), получим

ξ2​α​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=0n−1ξ2​α−2​k−1−γ​Bγk​f​(0+)−Γ⁡(1−γ2)2γ​Γ​(γ+12)​limx→0+∑k=0n−1ξ2​α−2​k−2​xγ​dd​x​[Bγk​f​(x)]=λ​𝒦γ​[f]​(ξ),\xi^{2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{k}f(0+)-\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-2}x^{\gamma}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{k}f(x)]=\lambda\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi),

где n∈ℕn\in\mathbb{N}, n−1<α≤nn-1<\alpha\leq n. Принимая во внимание условия (41), будем иметь

для случая нечетного mm будем иметь

ξ2​α​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=0m−12a2​k​ξ2​α−2​k−1−γ−Γ⁡(1−γ2)2γ​Γ​(γ+12)​∑k=0m−32a2​k+1​ξ2​α−2​k−2=λ​𝒦γ​[f]​(ξ),\xi^{2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-1}{2}}a_{2k}\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}-\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-3}{2}}a_{2k+1}\xi^{2\alpha-2k-2}=\lambda\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi),

где вторая сумма исчезает при m−32<0\frac{m-3}{2}<0, то есть при m=1m=1,

для случая четного mm будем иметь

ξ2​α​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=0m−22a2​k​ξ2​α−2​k−1−γ−Γ⁡(1−γ2)2γ​Γ​(γ+12)​∑k=0m−22a2​k−1​ξ2​α−2​k−2=λ​𝒦γ​[f]​(ξ).\xi^{2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-2}{2}}a_{2k}\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}-\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-2}{2}}a_{2k-1}\xi^{2\alpha-2k-2}=\lambda\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi).

Следовательно,

для случая нечетного mm будем иметь

f⁡(x)=∑k=0m−12a2​k​𝒦γ−1​[ξ2​α−2​k−1−γξ2​α−λ]​(x)+Γ⁡(1−γ2)2γ​Γ​(γ+12)​∑k=0m−32a2​k+1​𝒦γ−1​[ξ2​α−2​k−2ξ2​α−λ]​(x),f(x)=\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-1}{2}}a_{2k}\,\mathcal{K}_{\gamma}^{-1}\left[\frac{\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}}{\xi^{2\alpha}-\lambda}\right](x)+\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-3}{2}}a_{2k+1}\,\mathcal{K}_{\gamma}^{-1}\left[\frac{\xi^{2\alpha-2k-2}}{\xi^{2\alpha}-\lambda}\right](x),

для случая четного mm будем иметь

f⁡(x)=∑k=0m−22a2​k​𝒦γ−1​[ξ2​α−2​k−1−γξ2​α−λ]​(x)+Γ⁡(1−γ2)2γ​Γ​(γ+12)​∑k=0m−22a2​k+1​𝒦γ−1​[ξ2​α−2​k−2ξ2​α−λ]​(x).f(x)=\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-2}{2}}a_{2k}\,\mathcal{K}_{\gamma}^{-1}\left[\frac{\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}}{\xi^{2\alpha}-\lambda}\right](x)+\frac{\Gamma\left(\frac{1-\gamma}{2}\right)}{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-2}{2}}a_{2k+1}\,\mathcal{K}_{\gamma}^{-1}\left[\frac{\xi^{2\alpha-2k-2}}{\xi^{2\alpha}-\lambda}\right](x).

Для того чтобы найти явное выражение для ff, будем использовать формулу (24). Итак, сначала найдем обратное преобразования Лапласа с учетом формулы (19):

ℒ−1​[ξ2​α−2​k−2ξ2​α−λ]​(x)=x2​k+1​E2​α,2​k+2​(λ​x2​α),\mathcal{L}^{-1}\left[\frac{\xi^{2\alpha-2k-2}}{\xi^{2\alpha}-\lambda}\right](x)=x^{2k+1}E_{2\alpha,2k+2}(\lambda x^{2\alpha}),
ℒ−1​[ξ2​α−2​k−1−γξ2​α−λ]​(x)=x2​k+γ​E2​α,2​k+γ+1​(λ​x2​α).\mathcal{L}^{-1}\left[\frac{\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}}{\xi^{2\alpha}-\lambda}\right](x)=x^{2k+\gamma}E_{2\alpha,2k+\gamma+1}(\lambda x^{2\alpha}).

Теперь найдем

(𝒫xγ)−1​xβ−γ​E2​α,β​(λ​x2​α).(\mathcal{P}_{x}^{\gamma})^{-1}x^{\beta-\gamma}E_{2\alpha,\beta}(\lambda x^{2\alpha}).

Используя (23), запишем

(𝒫xγ)−1​xβ−γ​E2​α,β​(λ​x2​α)=2​π​xΓ⁡(γ+12)​Γ​(p−γ2)​(d2​x​d​x)p​∫0xzβ​E2​α,β​(λ​z2​α)​(x2−z2)p−γ2−1​𝑑z,(\mathcal{P}_{x}^{\gamma})^{-1}x^{\beta-\gamma}E_{2\alpha,\beta}(\lambda x^{2\alpha})=\frac{2\sqrt{\pi}x}{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)\Gamma\left(p-\frac{\gamma}{2}\right)}\left(\frac{d}{2xdx}\right)^{p}\int\limits_{0}^{x}z^{\beta}E_{2\alpha,\beta}(\lambda z^{2\alpha})(x^{2}-z^{2})^{p-\frac{\gamma}{2}-1}dz,

где

p=[γ2]+1.p=\left[\frac{\gamma}{2}\right]+1.

Получим

E2​α,β​(λ​z2​α)=∑m=0∞λm​z2​m​αΓ⁡(2​α​m+β)E_{2\alpha,\beta}(\lambda z^{2\alpha})=\sum_{m=0}^{\infty}\frac{\lambda^{m}z^{2m\alpha}}{\Gamma(2\alpha m+\beta)}

и

∫0xzβ​E2​α,β​(λ​z2​α)​(x2−z2)p−γ2−1​𝑑z=∑m=0∞λmΓ⁡(2​α​m+β)​∫0xz2​m​α+β​(x2−z2)p−γ2−1​𝑑z=\int\limits_{0}^{x}z^{\beta}E_{2\alpha,\beta}(\lambda z^{2\alpha})(x^{2}-z^{2})^{p-\frac{\gamma}{2}-1}dz=\sum_{m=0}^{\infty}\frac{\lambda^{m}}{\Gamma(2\alpha m+\beta)}\int\limits_{0}^{x}z^{2m\alpha+\beta}(x^{2}-z^{2})^{p-\frac{\gamma}{2}-1}dz=
=∑m=0∞λmΓ⁡(2​α​m+β)​Γ⁡(m​α+β+12)​Γ​(p−γ2)2​Γ​(m​α+p+β−γ+12)​x2​m​α+2​p+β−γ−1.=\sum_{m=0}^{\infty}\frac{\lambda^{m}}{\Gamma(2\alpha m+\beta)}\,\frac{\Gamma\left(m\alpha+\frac{\beta+1}{2}\right)\Gamma\left(p-\frac{\gamma}{2}\right)}{2\Gamma\left(m\alpha+p+\frac{\beta-\gamma+1}{2}\right)}x^{2m\alpha+2p+\beta-\gamma-1}.

Следовательно,

(𝒫xγ)−1​xβ−γ​E2​α,β​(λ​x2​α)=π​xΓ⁡(γ+12)​(d2​x​d​x)p​∑m=0∞λmΓ⁡(2​α​m+β)​Γ⁡(m​α+β+12)Γ⁡(m​α+p+β−γ+12)​x2​m​α+2​p+β−γ−1.(\mathcal{P}_{x}^{\gamma})^{-1}x^{\beta-\gamma}E_{2\alpha,\beta}(\lambda x^{2\alpha})=\frac{\sqrt{\pi}x}{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\left(\frac{d}{2xdx}\right)^{p}\sum_{m=0}^{\infty}\frac{\lambda^{m}}{\Gamma(2\alpha m+\beta)}\,\frac{\Gamma\left(m\alpha+\frac{\beta+1}{2}\right)}{\Gamma\left(m\alpha+p+\frac{\beta-\gamma+1}{2}\right)}x^{2m\alpha+2p+\beta-\gamma-1}.

Используя формулу

(d2​x​d​x)n​x2​μ+2​n=Γ⁡(μ+n+1)Γ⁡(μ+1)​x2​μ,\left(\frac{d}{2xdx}\right)^{n}x^{2\mu+2n}=\frac{\Gamma(\mu+n+1)}{\Gamma(\mu+1)}x^{2\mu},

запишем

(𝒫xγ)−1​xβ−γ​E2​α,β​(λ​x2​α)=π​xβ−γΓ⁡(γ+12)​∑m=0∞Γ⁡(m​α+β+12)Γ⁡(2​α​m+β)​Γ​(m​α+β−γ+12)​(λ​x2​α)m.(\mathcal{P}_{x}^{\gamma})^{-1}x^{\beta-\gamma}E_{2\alpha,\beta}(\lambda x^{2\alpha})=\frac{\sqrt{\pi}x^{\beta-\gamma}}{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\sum_{m=0}^{\infty}\frac{\Gamma\left(m\alpha+\frac{\beta+1}{2}\right)}{\Gamma(2\alpha m+\beta)\Gamma\left(m\alpha+\frac{\beta-\gamma+1}{2}\right)}(\lambda x^{2\alpha})^{m}.

Принимая во внимание вид функции Фокса–Райта (16), мы можем записать

(𝒫xγ)−1xβ−γE2​α,β(λx2​α)=π​xβ−γΓ⁡(γ+12)2Ψ2[​(β+12,α),(1,1)​​(β−γ+12,α),(β,2​α)​|λx2​α].(\mathcal{P}_{x}^{\gamma})^{-1}x^{\beta-\gamma}E_{2\alpha,\beta}(\lambda x^{2\alpha})=\frac{\sqrt{\pi}x^{\beta-\gamma}}{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(\frac{\beta+1}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(\frac{\beta-\gamma+1}{2},\alpha\right),\left(\beta,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right].

Тогда

𝒦γ−1​[ξ2​α−2​k−2ξ2​α−λ]​(x)=1Aγ​x​(𝒫xγ)−1​x1−γ​(ℒ−1​[ξ2​α−2​k−2ξ2​α−λ])​(x)=\mathcal{K}_{\gamma}^{-1}\left[\frac{\xi^{2\alpha-2k-2}}{\xi^{2\alpha}-\lambda}\right](x)=\frac{1}{A_{\gamma}x}(\mathcal{P}_{x}^{\gamma})^{-1}x^{1-\gamma}\left(\mathcal{L}^{-1}\left[\frac{\xi^{2\alpha-2k-2}}{\xi^{2\alpha}-\lambda}\right]\right)(x)=
=1Aγ​x​(𝒫xγ)−1​x2​k+2−γ​E2​α,2​k+2​(λ​x2​α)==\frac{1}{A_{\gamma}x}(\mathcal{P}_{x}^{\gamma})^{-1}x^{2k+2-\gamma}E_{2\alpha,2k+2}(\lambda x^{2\alpha})=
=2γ​Γ​(γ+12)πx22​k+1−γΨ2[​(k+32,α),(1,1)​​(k+3−γ2,α),(2​k+2,2​α)​|λx2​α],=\frac{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}}\,x^{2k+1-\gamma}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(k+\frac{3}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(k+\frac{3-\gamma}{2},\alpha\right),\left(2k+2,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right],
𝒦γ−1[ξ2​α−2​k−1−γξ2​α−λ](x)=2γ​Γ​(γ+12)πx22​kΨ2[​(k+1+γ2,α),(1,1)​​(k+1,α),(2​k+γ+1,2​α)​|λx2​α].\mathcal{K}_{\gamma}^{-1}\left[\frac{\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}}{\xi^{2\alpha}-\lambda}\right](x)=\frac{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}}\,x^{2k}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(k+1+\frac{\gamma}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(k+1,\alpha\right),\left(2k+\gamma+1,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right]. (47)

Таким образом, для случая нечетного mm получим (43), а для случая четного mm — (44).

Для γ>1\gamma>1, применяя преобразование Мейера (20) к обеим частям (40) и используя (38), получим

ξ2​α​𝒦γ​[f]​(ξ)−∑k=0n−1ξ2​α−2​k−1−γ​Bγk​f​(0+)−1γ−1​limx→0+∑k=0n−1ξ2​α−2​k−1−γ​x​dd​x​[Bγk​f​(x)]=λ​𝒦γ​[f]​(ξ),\xi^{2\alpha}\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi)-\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}B_{\gamma}^{k}f(0+)-\frac{1}{\gamma-1}\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\sum\limits_{k=0}^{n-1}\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}x\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{k}f(x)]=\lambda\mathcal{K}_{\gamma}[f](\xi),

где n∈ℕn\in\mathbb{N}, n−1<α≤nn-1<\alpha\leq n. Принимая во внимание условия (42), получим

для случая нечетного mm будем иметь

f⁡(x)=∑k=0m−12b2​k​𝒦γ−1​[ξ2​α−2​k−1−γξ2​α−λ]​(x)+1γ−1​∑k=0m−32b2​k+1​𝒦γ−1​[ξ2​α−2​k−1−γξ2​α−λ]​(x),f(x)=\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-1}{2}}b_{2k}\,\mathcal{K}_{\gamma}^{-1}\left[\frac{\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}}{\xi^{2\alpha}-\lambda}\right](x)+\frac{1}{\gamma-1}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-3}{2}}b_{2k+1}\,\mathcal{K}_{\gamma}^{-1}\left[\frac{\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}}{\xi^{2\alpha}-\lambda}\right](x),

для случая четного mm будем иметь

f⁡(x)=∑k=0m−22b2​k​𝒦γ−1​[ξ2​α−2​k−1−γξ2​α−λ]​(x)+1γ−1​∑k=0m−22b2​k+1​𝒦γ−1​[ξ2​α−2​k−1−γξ2​α−λ]​(x).f(x)=\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-2}{2}}b_{2k}\,\mathcal{K}_{\gamma}^{-1}\left[\frac{\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}}{\xi^{2\alpha}-\lambda}\right](x)+\frac{1}{\gamma-1}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-2}{2}}b_{2k+1}\,\mathcal{K}_{\gamma}^{-1}\left[\frac{\xi^{2\alpha-2k-1-\gamma}}{\xi^{2\alpha}-\lambda}\right](x).

Следовательно, применяя (47), получим (45) и (46), соответственно.

∎

4.2 Частные случаи и примеры

В этом разделе сначала рассмотрим уравнение (40), в случае, когда выполняются условия замечания 3. Затем приведем несколько примеров.

Теорема 6.

Пусть m∈ℕm\in\mathbb{N}, k∈ℕ∪{0}k\in\mathbb{N}\cup\{0\}, m−12<α≤m2\frac{m-1}{2}<\alpha\leq\frac{m}{2}, dd​x​[Bγk​f​(x)]\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{k}f(x)] ограничена для 0<γ0<\gamma, γ≠1\gamma\neq 1 и dd​x​[Bγk​f​(x)]∼xβ\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{k}f(x)]\sim x^{\beta}, β>0\beta>0 при x→0+x\rightarrow 0+ в случае γ=1\gamma=1, тогда решение уравнения

(ℬγ,0+α​f)​(x)=λ​f​(x),α>0,λ∈ℝ(\mathcal{B}_{\gamma,0+}^{\alpha}f)(x)=\lambda f(x),\qquad\alpha>0,\qquad\lambda\in\mathbb{R} (48)

с mm условиями для 0≤γ<10\leq\gamma<1 вида

(Bγ,0+k​f)​(0+)=a2​k,limx→0+xγ​dd​x​Bγ,0+k​f​(x)=0,(B_{\gamma,0+}^{k}f)(0+)=a_{2k},\qquad\lim\limits_{x\rightarrow 0+}x^{\gamma}\frac{d}{dx}B_{\gamma,0+}^{k}f(x)=0, (49)

с mm условиями для γ=1\gamma=1 вида

(Bγ,0+k​f)​(0+)=a2​k,limx→0+ln⁡x​dd​x​[Bγk​f​(x)]=0,(B_{\gamma,0+}^{k}f)(0+)=a_{2k},\qquad\lim\limits_{x\rightarrow 0+}\ln{x}\frac{d}{dx}[B_{\gamma}^{k}f(x)]=0, (50)

с mm условиями для γ>1\gamma>1 вида

(Bγ,0+k​f)​(0+)=a2​k,limx→0+x​dd​x​Bγ,0+k​f​(x)=0,(B_{\gamma,0+}^{k}f)(0+)=a_{2k},\qquad\lim\limits_{x\rightarrow 0+}x\frac{d}{dx}B_{\gamma,0+}^{k}f(x)=0, (51)

где a2​k∈ℝa_{2k}\in\mathbb{R} и kk такие, что следующие неравенства верны

0≤2k≤m−1,1≤2k+1≤m−2еслиm— нечетное,0\leq 2k\leq m-1,\qquad 1\leq 2k+1\leq m-2\qquad\text{если}\,\,m\,\,\text{--- нечетное},

и

1≤2k+1≤m−1,0≤2k≤m−2еслиm— четное.1\leq 2k+1\leq m-1,\qquad 0\leq 2k\leq m-2\qquad\text{если}\,\,m\,\,\text{--- четное}.

Для случая нечетного mm решение примет вид

f(x)=2γ​Γ​(γ+12)π∑k=0m−12a2​kx22​kΨ2[​(k+1+γ2,α),(1,1)​​(k+1,α),(2​k+γ+1,2​α)​|λx2​α],f(x)=\frac{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-1}{2}}a_{2k}\,\,x^{2k}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(k+1+\frac{\gamma}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(k+1,\alpha\right),\left(2k+\gamma+1,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right], (52)

а для случая четного mm решение примет вид

f(x)=2γ​Γ​(γ+12)π∑k=0m−22a2​kx22​kΨ2[​(k+1+γ2,α),(1,1)​​(k+1,α),(2​k+γ+1,2​α)​|λx2​α].f(x)=\frac{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}}\sum\limits_{k=0}^{\frac{m-2}{2}}a_{2k}\,\,x^{2k}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(k+1+\frac{\gamma}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(k+1,\alpha\right),\left(2k+\gamma+1,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right]. (53)

Здесь Ψqp​(z){}_{p}\Psi_{q}(z) — функция Райта–Фокса (16).

Пример 2.

Рассмотрим общий случай для задачи (40)–(41) при 0<α≤120<\alpha\leq\frac{1}{2}, 0≤γ<10\leq\gamma<1. В этом случае m=1m=1, 2​k=02k=0 используя (43), получим, что решение задачи

(ℬγ,0+α​f)​(x)=λ​f​(x),α>0,λ∈ℝ,(\mathcal{B}_{\gamma,0+}^{\alpha}f)(x)=\lambda f(x),\qquad\alpha>0,\qquad\lambda\in\mathbb{R},
f⁡(0+)=a0,a1∈ℝf(0+)=a_{0},\qquad a_{1}\in\mathbb{R}

имеет вид

f(x)=2γ​Γ​(γ+12)πa0Ψ22[​(1+γ2,α),(1,1)​​(1,α),(γ+1,2​α)​|λx2​α].f(x)=\frac{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}}a_{0}\,\,{}_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(1+\frac{\gamma}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(1,\alpha\right),\left(\gamma+1,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right]. (54)

Легко видеть, что для γ>1\gamma>1 и для 0<α≤120<\alpha\leq\frac{1}{2} решение имеет такой же вид. На рисунке 1 представлен график ff при γ=13\gamma=\frac{1}{3} и при γ=5\gamma=5 когда α=12\alpha=\frac{1}{2}, λ=1\lambda=1.

Refer to caption
Рис. 1: График решения (54) при γ=13\gamma=\frac{1}{3} и при γ=5\gamma=5 когда α=12\alpha=\frac{1}{2}, λ=1\lambda=1.

Когда γ=0\gamma=0 мы получим

(G​CD0+2​αf)(x)=λf(x),0<2α≤1,λ∈ℝ,(\,^{GC}D_{0+}^{2\alpha}f)(x)=\lambda f(x),\qquad 0<2\alpha\leq 1,\qquad\lambda\in\mathbb{R},
f⁡(0+)=a1,a1∈ℝf(0+)=a_{1},\qquad a_{1}\in\mathbb{R}

и, используя (17), запишем

f(x)=a0Ψ22[​(1,α),(1,1)​​(1,α),(1,2​α)​|λx2​α]=a0Ψ11[​(1,1)​​(1,2​α)​|λx2​α]=a0E2​α,1(λx2​α),f(x)=a_{0}\,{}_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(1,\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(1,\alpha\right),\left(1,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right]=a_{0}\,{}_{1}\Psi_{1}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$(1,1)$$\\ $$\left(1,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right]=a_{0}\,E_{2\alpha,1}(\lambda x^{2\alpha}),

что совпадает с (5) если l=1l=1 и 2​α2\alpha взято вместо α\alpha.

Пример 3.

Рассмотрим случай, представленный в Теореме 6 при α=1\alpha=1, b0=1b_{0}=1, λ=−1\lambda=-1. В этом случае m=2m=2, 2​k=02k=0, 2​k+1=12k+1=1, что означает k=0k=0. Используя (53), получим, что решение задачи

Bγ​f​(x)=−f⁡(x),λ∈ℝ,{B}_{\gamma}f(x)=-f(x),\qquad\lambda\in\mathbb{R},
f⁡(0+)=1,f′​(0+)=0f(0+)=1,\qquad f^{\prime}(0+)=0

имеет вид

f(x)=2γ​Γ​(γ+12)π2Ψ2[​(1+γ2,1),(1,1)​​(1,1),(γ+1,2)​|−x2]=2γ​Γ​(γ+12)π2Ψ2[​(1+γ2,1)​​(γ+1,2)​|−x2]=f(x)=\frac{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(1+\frac{\gamma}{2},1\right),(1,1)$$\\ $$\left(1,1\right),\left(\gamma+1,2\right)$$\\ \end{array}\right|-x^{2}\right]=\frac{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}}\,_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(1+\frac{\gamma}{2},1\right)$$\\ $$\left(\gamma+1,2\right)$$\\ \end{array}\right|-x^{2}\right]=
=2γ​Γ​(γ+12)π​∑m=0∞(−1)m​Γ​(1+γ2+m)Γ⁡(γ+1+2​m)​x2​mm!.=\frac{2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{\sqrt{\pi}}\sum\limits_{m=0}^{\infty}\frac{(-1)^{m}\Gamma\left(1+\frac{\gamma}{2}+m\right)}{\Gamma\left(\gamma+1+2m\right)}\frac{x^{2m}}{m!}.

Использование формулы удвоения Лежандра вида

Γ⁡(2​z)=22​z−1π​Γ​(z)​Γ​(z+12)\Gamma(2z)=\frac{2^{2z-1}}{\sqrt{\pi}}\Gamma(z)\Gamma\left(z+\frac{1}{2}\right)

получим

f⁡(x)=2γ​Γ​(γ+12)​∑m=0∞(−1)m​Γ​(1+γ2+m)2γ+2​m​Γ​(1+γ2+m)​Γ​(γ+12+m)​x2​mm!=f(x)=2^{\gamma}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)\sum\limits_{m=0}^{\infty}\frac{(-1)^{m}\Gamma\left(1+\frac{\gamma}{2}+m\right)}{2^{\gamma+2m}\Gamma\left(1+\frac{\gamma}{2}+m\right)\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}+m\right)}\frac{x^{2m}}{m!}=
=2γ−12​Γ​(γ+12)xγ−12​∑m=0∞(−1)mΓ⁡(γ+12+m)​1m!​(x2)2​m+γ−12=jγ−12​(x),=\frac{2^{\frac{\gamma-1}{2}}\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}\right)}{x^{\frac{\gamma-1}{2}}}\sum\limits_{m=0}^{\infty}\frac{(-1)^{m}}{\Gamma\left(\frac{\gamma+1}{2}+m\right)}\frac{1}{m!}\left(\frac{x}{2}\right)^{2m+\frac{\gamma-1}{2}}=j_{\frac{\gamma-1}{2}}(x), (55)

где

jν​(x)=2ν​Γ​(ν+1)xν​Jν​(x).j_{\nu}(x)=\frac{2^{\nu}\Gamma(\nu+1)}{x^{\nu}}\,\,J_{\nu}(x).

Для jγ−12​(x)j_{\frac{\gamma-1}{2}}(x) имеем

Bγ​jγ−12​(τ​x)=−τ2​jγ−12​(τ​x).B_{\gamma}{j}_{\frac{\gamma-1}{2}}(\tau x)=-\tau^{2}{j}_{\frac{\gamma-1}{2}}(\tau x).

Следовательно, функция

Ψ22[​(1+γ2,α),(1,1)​​(1,α),(γ+1,2​α)​|λx2​α]\,{}_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(1+\frac{\gamma}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(1,\alpha\right),\left(\gamma+1,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda x^{2\alpha}\right]

может быть рассмотрена как обобщение jγ−12j_{\frac{\gamma-1}{2}}.

Пример 4.

Легко видеть, что при γ=1\gamma=1 оператор Бесселя есть двумерный оператор Лапласа в полярных координатах x=r​cos⁡φx=r\cos\varphi, y=r​sin⁡φy=r\sin\varphi, действующий на радиальную функцию f=f⁡(r)f=f(r):

Δ​f=∂2f∂x2+∂2f∂y2=d2​fd​r2+1r​d​fd​r.\Delta f=\frac{\partial^{2}f}{\partial x^{2}}+\frac{\partial^{2}f}{\partial y^{2}}=\frac{d^{2}f}{dr^{2}}+\frac{1}{r}\frac{df}{dr}.

Тогда уравнение (40) примет вид

(d2d​r2+1r​dd​r)α​f​(r)=λ​f​(r),\left(\frac{d^{2}}{dr^{2}}+\frac{1}{r}\frac{d}{dr}\right)^{\alpha}f(r)=\lambda f(r), (56)

где (d2d​r2+1r​dd​r)α\left(\frac{d^{2}}{dr^{2}}+\frac{1}{r}\frac{d}{dr}\right)^{\alpha} понимается в смысле определения 1.

Пусть m∈ℕm\in\mathbb{N}, k∈ℕ∪{0}k\in\mathbb{N}\cup\{0\}, m−12<α≤m2\frac{m-1}{2}<\alpha\leq\frac{m}{2}. Если dd​r​[B1k​f​(r)]∼rβ\frac{d}{dr}[B_{1}^{k}f(r)]\sim r^{\beta}, β>0\beta>0 при r→0+r\rightarrow 0+, то к (56) добавляются mm условий

limr→0+(d2d​r2+1r​dd​r)k​f​(r)=a2​k,limr→0+ln⁡r​dd​r​[(d2d​r2+1r​dd​r)k​f​(r)]=0,\lim\limits_{r\rightarrow 0+}\left(\frac{d^{2}}{dr^{2}}+\frac{1}{r}\frac{d}{dr}\right)^{k}f(r)=a_{2k},\qquad\lim\limits_{r\rightarrow 0+}\ln{r}\frac{d}{dr}\left[\left(\frac{d^{2}}{dr^{2}}+\frac{1}{r}\frac{d}{dr}\right)^{k}f(r)\right]=0, (57)

k∈ℕ∪{0}k\in\mathbb{N}\cup\{0\}, такие, что следующие неравенства верны

0≤2k≤m−1,1≤2k+1≤m−2еслиm— нечетное,0\leq 2k\leq m-1,\qquad 1\leq 2k+1\leq m-2\qquad\text{если}\,\,m\,\,\text{--- нечетное},

и

1≤2k+1≤m−1,0≤2k≤m−2еслиm— четное.1\leq 2k+1\leq m-1,\qquad 0\leq 2k\leq m-2\qquad\text{если}\,\,m\,\,\text{--- четное}.

При 0<α≤120<\alpha\leq\frac{1}{2} решение уравнения (56) при условии

limr→0+f⁡(r)=b0\lim\limits_{r\rightarrow 0+}f(r)=b_{0}

имеет вид

f(r)=2πb0Ψ22[​(1+12,α),(1,1)​​(1,α),(2,2​α)​|λr2​α].f(r)=\frac{2}{\sqrt{\pi}}b_{0}\,\,{}_{2}\Psi_{2}\left[\left.\begin{array}[]{c}$$\left(1+\frac{1}{2},\alpha\right),(1,1)$$\\ $$\left(1,\alpha\right),\left(2,2\alpha\right)$$\\ \end{array}\right|\lambda r^{2\alpha}\right]. (58)

Решение для λ=2\lambda=2, b0=1b_{0}=1, α=0,1;0,3;0,5\alpha=0,1;0,3;0,5 представлены на рисунке 2

Refer to caption
Рис. 2: График решения (58) при λ=2\lambda=2, b0=1b_{0}=1, α=0,1;0,3;0,5\alpha=0,1;0,3;0,5.

5 Заключение

В данной статье предлагается новый подход для решения обыкновенных дифференциальных уравнений с левосторонней дробной производной Бесселя на полуоси типа Герасимова–Капуто на основе метод интегрального преобразования Мейера. Также приведено несколько иллюстративных примеров.

Список литературы

  • [1] Sprinkhuizen-Kuyper, I. G. A fractional integral operator corresponding to negative powers of a certain second-order differential operator, J. Math. Analysis and Applications 1979, 72, 674–702.
  • [2] Катрахов, В. В., Ситник, С. М. Метод операторов преобразования и краевые задачи для сингулярных эллиптических уравнений, Современная математика. Фундаментальные направления 2018, 64:2, 211–426.
  • [3] Shishkina, E. L., Sitnik, S. M. On fractional powers of Bessel operators, Journal of Inequalities and Special Functions, Special issue To honor Prof. Ivan Dimovski’s contributions 2017, 8:1, 49–67.
  • [4] Шишкина, Э. Л., Ситник, С. М. О дробных степенях оператора Бесселя на полуоси, Сибирские электронные математические известия 2018, 15, 1–10.
  • [5] Shishkina, E. L., Sitnik, S. M. A Fractional Equation with Left-Sided Fractional Bessel Derivatives of Gerasimov–Caputo Type, Mathematics 2019, 7:12, 1-21.
  • [6] Shishkina, E. L., Sitnik, S. M. Fractional Bessel Integrals and Derivatives on Semi-axes, Transmutation Operators and Applications, Birkhäuser, Cham 2020, 615-651.
  • [7] McBride A. C. Fractional powers of a class of ordinary differential operators, Proc. London Math. Soc. 1982, 3:45, 519–546.
  • [8] Dimovski, I. Operational calculus for a class of differential operators, C. R. Acad. Bulg. Sci. 1966, 19:12, 1111–1114.
  • [9] Dimovski, I. On an operational calculus for a differential operator, C. R. Acad. Bulg. Sci. 1968, 21:6, 513–516.
  • [10] Dimovski, I. H., Kiryakova, V. S. Transmutations, convolutions and fractional powers of Bessel-type operators via Meijer’s GG-function, ‘‘Complex Analysis and Applications ’83’’ (Proc. Intern. Conf. Varna 1983), Sofia, 1985, 45–66.
  • [11] Kiryakova, V. Generalized Fractional Calculus and Applications, Pitman Res. Notes Math., Longman Scientific & Technical, Harlow, Co-publ. John Wiley, New York, 301, 1994; 388 p.
  • [12] Garra, R., Orsingher, E. Random flights related to the Euler-Poisson-Darboux equation, Markov processes and related fields 2016, 22, 87–110.
  • [13] Garra, R., Orsingher, E., Polito, F. Fractional Klein–Gordon Equations and Related Stochastic Processes, Journal of Statistical Physics 2014, 155, 777–809.
  • [14] Kilbas, A. A., Srivastava, H. M., Trujillo, J. J. Theory and applications of fractional differential equations, Amsterdam: Elsevier, 2006; 523 p.
  • [15] Gerasimov, A. N. A generalization of linear laws of deformation and its application to problems of internal friction, Akad. Nauk SSSR, Prikl. Mat. Mekh. 1948, 12, 251–259.
  • [16] Watson, G. N. A Treatise on the Theory of Bessel Functions, Cambridge: University Press, 1922; 804 p.
  • [17] Bowman, F. Introduction to Bessel functions, Courier Corporation, 2012; 285 p.
  • [18] Kreh, M. Bessel functions, Lecture Notes, Penn State-G?ttingen Summer School on Number Theory 2012, 82, 161–162.
  • [19] Luke, Y. L. Integrals of Bessel functions, Courier Corporation, 2014; 419 p.
  • [20] Abramowitz, M., Stegun, I. A. Handbook of Mathematical Functions with Formulas, Graphs and Mathematical Tables, Dover Publ., Inc., New York. 1972; 1060 p.
  • [21] Dzhrbashyan, M. M. Integral Transforms and Representations of Functions in Complex Plane, Moscow, Nauka, 1966; 672 p.
  • [22] Dzhrbashyan, M. M. Harmonic Analysis and Boundary Value Problems in the Complex Domain, Birkhauser, 1993; 256 p.
  • [23] Samko, S. G., Kilbas, A. A., Marichev, O. L. Fractional integrals and derivatives, Amsterdam: Gordon and Breach Science Publishers, 1993; 976 p.
  • [24] Gorenflo, R., Mainardi, F. Fractional Calculus. Fractals and Fractional Calculus in Continuum Mechanics. International Centre for Mechanical Sciences (Courses and Lectures) 1997, 378, 223–278.
  • [25] Fox, C. The G and H functions as symmetrical Fourier kernels. Trans. Amer. Math. Soc. 1961, 98, 395–429.
  • [26] Wright, E. M. The asymptotic expansion of the generalized hypergeometric function. J. London Math. Soc. 1935, 10, 286–293.
  • [27] Glaeske, H. J., Prudnikov and Skornik K. A. Operational calculus and related topics, Chapman and Hall/CRC, USA, 2006; 424 p.
  • [28] Ситник, С. М., Шишкина, Э. Л. Метод операторов преобразования для дифференциальных уравнений с операторами, Бесселя, Физматлит, Москва, 2019, 224 с.
  • [29] Luchko, Y. Some Schemata for Applications of the Integral Transforms of Mathematical Physics. Mathematics 2019, 7:3, 254, 1–18.
  • [30] Thakur, A. K., Kumar, R., Sahu, G. Application of Laplace Transform on Solution of Fractional Differential Equation. Journal of Computer and Mathematical Sciences 2018, 9:5, 478–484.
  • [31] Prudnikov, A. P., Brychkov, Yu. A. and Marichev, O. I. Integrals and Series, Vol. 2, Special Functions, Gordon & Breach Sci. Publ., New York, 1992; 808 p.