跳到论文正文
W Papers独立论文阅读器 arXiv:1312.6175 论文正文 计算阅读时间 · 0%
引用这篇论文根据当前论文元数据生成,正式投稿前建议核对。

    
  
License: arXiv.org perpetual non-exclusive license
arXiv:1312.6175v1 [math.CA] 20 Dec 2013

Оцiнки знизу колмогоровських поперечникiв класiв згорток з ядром Неймана

В. В. Боденчук

Iнститут математики НАН України, Київ

1. Постановка задачi. Через L=L1L=L_{1} позначимо простiр 2​π2\pi-перiодичних сумовних функцiй ff з нормою ‖f‖1=∫−ππ|f⁡(t)|​𝑑t\|f\|_{1}=\int\limits_{-\pi}^{\pi}|f(t)|dt, через L∞L_{\infty} — простiр 2​π2\pi-перiодичних вимiрних i суттєво обмежених функцiй з нормою ‖f‖∞=ess​supt∈ℝ⁡|f⁡(t)|,\|f\|_{\infty}=\mathop{\rm ess\,sup}\limits_{t\in\mathbb{R}\ }|f(t)|, а через CC — простiр 2​π2\pi-перiодичних неперервних функцiй ff, у якому норма задається рiвнiстю ‖f‖C=maxt∈ℝ⁡|f⁡(t)|\|f\|_{C}=\max\limits_{t\in\mathbb{R}}|f(t)|.

Позначимо через Cβ,pψC_{\beta,p}^{\psi}, p=1,∞p=1,\infty, клас 2​π2\pi-перiодичних функцiй ff, що зображуються у виглядi згортки

f⁡(x)=A+1π​∫−ππΨβ​(x−t)​φ​(t)​𝑑t=A+(Ψβ∗φ)​(x),A∈ℝ,f(x)=A+\dfrac{1}{\pi}\int\limits_{-\pi}^{\pi}\Psi_{\beta}(x-t)\varphi(t)dt=A+\left(\Psi_{\beta}\ast\varphi\right)(x),\;A\in\mathbb{R}, (1)

де

Ψβ​(t)=∑k=1∞ψ⁡(k)​cos⁡(k​t−β​π2),ψ⁡(k)>0,∑k=1∞ψ⁡(k)<∞,β∈ℝ,\Psi_{\beta}(t)=\sum\limits_{k=1}^{\infty}\psi(k)\cos\left(kt-\dfrac{\beta\pi}{2}\right),\,\psi(k)>0,\,\sum\limits_{k=1}^{\infty}\psi(k)<\infty,\,\beta\in\mathbb{R}, (2)

та

‖φ‖p⩽1,φ⟂1.\|\varphi\|_{p}\leqslant 1,\,\varphi\perp 1.

Функцiю φ\varphi в рiвностi (1) називають (ψ,β)(\psi,\beta)-похiдною функцiї ff i позначають через fβψf_{\beta}^{\psi}. Поняття (ψ,β)(\psi,\beta)-похiдної введене О.I. Степанцем (див., наприклад, [1, § 7–8]).

Якщо ψ⁡(k)=qkkr\psi(k)=\dfrac{q^{k}}{k^{r}}, q∈(0,1)q\in(0,1), r∈ℕr\in\mathbb{N}, то класи Cβ,pψC_{\beta,p}^{\psi}, p=1,∞p=1,\infty, позначають через Cβ,pq,rC_{\beta,p}^{q,r}. При r=1r=1 класи Cβ,pq,rC_{\beta,p}^{q,r} є класами згорток з ядром Неймана

Nq,β​(t)=∑k=1∞qkk​cos⁡(k​t−β​π2),q∈(0,1),β∈ℝ.N_{q,\beta}(t)=\sum\limits_{k=1}^{\infty}\dfrac{q^{k}}{k}\cos\left(kt-\dfrac{\beta\pi}{2}\right),q\in(0,1),\beta\in\mathbb{R}.

Нехай 𝔑\mathfrak{N} — центрально-симетрична пiдмножина банахового простору XX. mm-вимiрним поперечником за Колмогоровим множини 𝔑\mathfrak{N} в просторi XX називається величина вигляду

dm​(𝔑,X)=infFm⊂Xsupf∈𝔑infg∈Fm‖f−g‖X,d_{m}(\mathfrak{N},X)=\inf_{F_{m}\subset X}\sup_{f\in\mathfrak{N}}\inf_{g\in F_{m}}\|f-g\|_{X}, (3)

де зовнiшнiй inf\inf береться по всiх mm-вимiрних лiнiйних пiдпросторах FmF_{m} iз XX.

Розв’язанням задачi про знаходження оцiнок колмогоровських поперечникiв функцiональних класiв займались багато математикiв, iз результатами яких можна ознайомитись, наприклад, по монографiях [2, 3, 4].

У данiй роботi розв’язується задача знаходження точних значень поперечникiв d2​n​(Cβ,∞q,1,C)d_{2n}(C_{\beta,\infty}^{q,1},C), d2​n−1​(Cβ,∞q,1,C)d_{2n-1}(C_{\beta,\infty}^{q,1},C) та d2​n−1​(Cβ,1q,1,L)d_{2n-1}(C_{\beta,1}^{q,1},L) для усiх q∈(0,1)q\in(0,1), β∈ℝ\beta\in\mathbb{R} та натуральних nn, бiльших деякого номера, залежного лише вiд qq.

Для отримання оцiнок поперечникiв зверху достатньо розглянути величину найкращого наближення класiв Cβ,pψC_{\beta,p}^{\psi}, де p=1p=1 або p=∞p=\infty, в метриках просторiв X=LX=L або X=CX=C вiдповiдно пiдпростором 𝒯2​n−1\mathcal{T}_{2n-1} тригонометричних полiномiв tn−1t_{n-1} порядку n−1n-1, тобто величини вигляду

En​(Cβ,pψ)X=supf∈Cβ,pψinftn−1∈𝒯2​n−1‖f−tn−1‖X.E_{n}(C_{\beta,p}^{\psi})_{X}=\sup_{f\in C_{\beta,p}^{\psi}}\inf_{t_{n-1}\in\mathcal{T}_{2n-1}}\|f-t_{n-1}\|_{X}. (4)

Очевидно, що для величин вигляду (3) i (4) мають мiсце нерiвностi

d2​n−1​(Cβ,1ψ,L)⩽En​(Cβ,1ψ)L.d_{2n-1}(C_{\beta,1}^{\psi},L)\leqslant E_{n}(C_{\beta,1}^{\psi})_{L}. (5)
d2​n−1​(Cβ,∞ψ,C)⩽En​(Cβ,∞ψ)C.d_{2n-1}(C_{\beta,\infty}^{\psi},C)\leqslant E_{n}(C_{\beta,\infty}^{\psi})_{C}. (6)

Як випливає з [5], для ψ⁡(k)=qkk\psi(k)=\dfrac{q^{k}}{k} при довiльних q∈(0,1)q\in(0,1), β∈ℝ\beta\in\mathbb{R} i n∈ℕn\in\mathbb{N} мають мiсце рiвностi

En​(Cβ,∞q,1)C=En​(Cβ,1q,1)L=‖Nq,β∗φn‖C=E_{n}(C_{\beta,\infty}^{q,1})_{C}=E_{n}(C_{\beta,1}^{q,1})_{L}=\|N_{q,\beta}\ast\varphi_{n}\|_{C}=
=4π​|∑ν=0∞q(2​ν+1)​nn​(2​ν+1)2​sin⁡((2​ν+1)​θn​π−β​π2)|,=\dfrac{4}{\pi}\left|\sum\limits_{\nu=0}^{\infty}\dfrac{q^{(2\nu+1)n}}{n(2\nu+1)^{2}}\sin\left((2\nu+1)\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2}\right)\right|, (7)

де

φn​(t)=sign​sin⁡n​t,\varphi_{n}(t)=\textnormal{sign}\sin nt, (8)

а θn=θn​(q,β)\theta_{n}=\theta_{n}(q,\beta) — єдиний на [0,1)[0,1) корiнь рiвняння

∑ν=0∞q2​ν​n2​ν+1​cos⁡((2​ν+1)​θn​π−β​π2)=0\sum\limits_{\nu=0}^{\infty}\dfrac{q^{2\nu n}}{2\nu+1}\cos\left((2\nu+1)\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2}\right)=0 (9)

(при β∈ℤ\beta\in\mathbb{Z} рiвностi (7) випливають з [7, 6]).

Згiдно з (5), (6) i (7) задача про знаходження точних значень поперечникiв d2​n​(Cβ,∞q,1,C)d_{2n}(C_{\beta,\infty}^{q,1},C), d2​n−1​(Cβ,∞q,1,C)d_{2n-1}(C_{\beta,\infty}^{q,1},C) та d2​n−1​(Cβ,1q,1,L)d_{2n-1}(C_{\beta,1}^{q,1},L) зводиться до встановлення справедливостi оцiнок знизу

d2​n​(Cβ,∞q,1,C)⩾‖Nq,β∗φn‖C,d_{2n}(C_{\beta,\infty}^{q,1},C)\geqslant\|N_{q,\beta}\ast\varphi_{n}\|_{C}, (10)
d2​n−1​(Cβ,1q,1,L)⩾‖Nq,β∗φn‖C.d_{2n-1}(C_{\beta,1}^{q,1},L)\geqslant\|N_{q,\beta}\ast\varphi_{n}\|_{C}. (11)

При q∈(0,1/7]q\in(0,1/7], β∈ℤ\beta\in\mathbb{Z} нерiвностi (10) та (11) випливають з результатiв О.К. Кушпеля [8] та [9], а при q∈(0, 0,2]q\in(0,\,0{,}2], β∈ℤ\beta\in\mathbb{Z} i q∈(0, 0,193864]q\in(0,\,0{,}193864], β∈ℝ∖ℤ{\beta\in\mathbb{R\setminus Z}} — з роботи О.I. Степанця та А.С. Сердюка [10]. У вказаних випадках нерiвностi (10) та (11) доведено для усiх n∈ℕn\in\mathbb{N}.

2. Основнi результати. Для кожного фiксованого q∈(0,1)q\in(0,1) позначимо через nqn_{q} найменший з номерiв n⩾2n\geqslant 2, для яких виконуються нерiвностi

qn1−q2​n⩽min⁡{2​qn15​n2,83​n2​(2​n−17​(n−1)2−π28​n2)},\dfrac{q^{n}}{1-q^{2n}}\leqslant\min\{\dfrac{2q^{\sqrt{n}}}{15n^{2}},\dfrac{8}{3n^{2}}\left(\dfrac{2n-1}{7(n-1)^{2}}-\dfrac{\pi^{2}}{8n^{2}}\right)\}, (12)
245​(1−q)​qn+16063​2​n−1n⁡(n−1)​q(1−q)2⩽(12+2​q(1+q2)​(1−q))​(1−q1+q)41−q2.\dfrac{24}{5(1-q)}q^{\sqrt{n}}+\dfrac{160}{63}\dfrac{2\sqrt{n}-1}{n(\sqrt{n}-1)}\;\dfrac{q}{(1-q)^{2}}\leqslant\left(\dfrac{1}{2}+\dfrac{2q}{(1+q^{2})(1-q)}\right)\left(\dfrac{1-q}{1+q}\right)^{\frac{4}{1-q^{2}}}. (13)

У прийнятих позначеннях має мiсце наступне твердження.

Теорема 1. Нехай q∈(0,1)q\in(0,1). Тодi для довiльного β∈ℝ\beta\in\mathbb{R} i всiх номерiв n⩾nqn\geqslant n_{q} виконуються нерiвностi (10) i (11).

Як було вiдмiчено вище, з роботи О.I. Степанця та А.С. Сердюка [10] випливає, що при q∈(0, 0,2]q\in(0,\,0{,}2], β∈ℤ\beta\in\mathbb{Z} i q∈(0, 0,193864]q\in(0,\,0{,}193864], β∈ℝ∖ℤ{\beta\in\mathbb{R\setminus Z}} нерiвностi (10) i (11) вiрнi для усiх n∈ℕn\in\mathbb{N}. Тодi, позначивши

nq,β={1,якщо q∈(0, 0,2] i β∈ℤ або q∈(0, 0,193864] i β∈ℝ∖ℤ,nq,якщо q∈(0,2, 1) i β∈ℤ або q∈(0,193864, 1) i β∈ℝ∖ℤn_{q,\beta}\hskip-3.0pt=\hskip-3.0pt\begin{cases}1,&\hskip-9.0pt\text{\T2A\cyrya\T2A\cyrk\T2A\cyrshch\T2A\cyro $q\in(0,\,0{,}2]$ \T2A\cyrii $\beta\in\mathbb{Z}$ \T2A\cyra\T2A\cyrb\T2A\cyro $q\in(0,\,0{,}193864]$ \T2A\cyrii $\beta\in\mathbb{R\setminus Z}$,}\\ n_{q},&\hskip-9.0pt\text{\T2A\cyrya\T2A\cyrk\T2A\cyrshch\T2A\cyro $q\in(0{,}2,\,1)$ \T2A\cyrii $\beta\in\mathbb{Z}$ \T2A\cyra\T2A\cyrb\T2A\cyro $q\in(0{,}193864,\,1)$ \T2A\cyrii $\beta\in\mathbb{R\setminus Z}$}\end{cases}

одержимо iстиннiсть нерiвностей (10) i (11) для усiх номерiв n⩾nq,βn\geqslant n_{q,\beta}. Об’єднавши нерiвностi (5), (6), (10), (11) з рiвностями (7) отримуємо наступне твердження.

Теорема 2. Нехай q∈(0,1)q\in(0,1) i β∈ℝ\beta\in\mathbb{R}. Тодi для довiльного β∈ℝ\beta\in\mathbb{R} та усiх номерiв n⩾nq,βn\geqslant n_{q,\beta} мають мiсце рiвностi

d2​n​(Cβ,∞q,1,C)=d2​n−1​(Cβ,∞q,1,C)=d2​n−1​(Cβ,1q,1,L)=d_{2n}(C_{\beta,\infty}^{q,1},C)=d_{2n-1}(C_{\beta,\infty}^{q,1},C)=d_{2n-1}(C_{\beta,1}^{q,1},L)=
=En​(Cβ,∞q,1)C=En​(Cβ,1q,1)L=‖Nq,β∗φn‖C==E_{n}(C_{\beta,\infty}^{q,1})_{C}=E_{n}(C_{\beta,1}^{q,1})_{L}=\|N_{q,\beta}\ast\varphi_{n}\|_{C}=
=4π​|∑ν=0∞q(2​ν+1)​nn​(2​ν+1)2​sin⁡((2​ν+1)​θn​π−β​π2)|,=\dfrac{4}{\pi}\left|\sum\limits_{\nu=0}^{\infty}\dfrac{q^{(2\nu+1)n}}{n(2\nu+1)^{2}}\sin\left((2\nu+1)\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2}\right)\right|, (14)

де θn=θn​(q,β)\theta_{n}=\theta_{n}(q,\beta) — єдиний на [0,1)[0,1) корiнь рiвняння (9).

Теорема 2 дозволяє оцiнити асимптотичну при n→∞{n\to\infty} поведiнку поперечникiв d2​n​(Cβ,∞q,1,C)d_{2n}(C_{\beta,\infty}^{q,1},C), d2​n−1​(Cβ,∞q,1,C)d_{2n-1}(C_{\beta,\infty}^{q,1},C) та d2​n−1​(Cβ,1q,1,L)d_{2n-1}(C_{\beta,1}^{q,1},L).

Теорема 3. Нехай q∈(0,1)q\in(0,1) та β∈ℝ\beta\in\mathbb{R}. Тодi при n⩾nq,βn\geqslant n_{q,\beta}

d2​n​(Cβ,∞q,1,C)=d2​n−1​(Cβ,∞q,1,C)=d2​n−1​(Cβ,1q,1,L)=En​(Cβ,∞q,1)C=d_{2n}(C_{\beta,\infty}^{q,1},C)=d_{2n-1}(C_{\beta,\infty}^{q,1},C)=d_{2n-1}(C_{\beta,1}^{q,1},L)=E_{n}(C_{\beta,\infty}^{q,1})_{C}=
=En​(Cβ,1q,1)L=qnn​(4π+γn​q2​n1−q2​n),=E_{n}(C_{\beta,1}^{q,1})_{L}=\dfrac{q^{n}}{n}\left(\dfrac{4}{\pi}+\gamma_{n}\frac{q^{2n}}{1-q^{2n}}\right), (15)

де |γn|⩽169​π|\gamma_{n}|\leqslant\dfrac{16}{9\pi}.

Дiйсно, знайдемо двостороннi оцiнки правої частини формули (14). З (9) отримуємо

|cos⁡(θn​π−β​π2)|=|∑ν=1∞q2​ν​n2​ν+1​cos⁡((2​ν+1)​θn​π−β​π2)|⩽\left|\cos\left(\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2}\right)\right|=\left|\sum\limits_{\nu=1}^{\infty}\frac{q^{2\nu n}}{2\nu+1}\cos\left((2\nu+1)\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2}\right)\right|\leqslant
⩽13​∑ν=1∞q2​ν​n=q2​n3​(1−q2​n).\leqslant\frac{1}{3}\sum\limits_{\nu=1}^{\infty}q^{2\nu n}=\dfrac{q^{2n}}{3(1-q^{2n})}. (16)

З (16) випливає, що

0⩽1−|sin⁡(θn​π−β​π2)|⩽|cos⁡(θn​π−β​π2)|⩽q2​n3​(1−q2​n).0\leqslant 1-|\sin(\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2})|\leqslant|\cos(\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2})|\leqslant\dfrac{q^{2n}}{3(1-q^{2n})}. (17)

Оскiльки,

|∑ν=1∞q(2​ν+1)​nn​(2​ν+1)2​sin⁡((2​ν+1)​θn​π−β​π2)|⩽\left|\sum\limits_{\nu=1}^{\infty}\dfrac{q^{(2\nu+1)n}}{n(2\nu+1)^{2}}\sin\left((2\nu+1)\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2}\right)\right|\leqslant
⩽∑ν=1∞q(2​ν+1)​nn​(2​ν+1)2⩽19​n​q3​n1−q2​n,n∈ℕ,\leqslant\sum\limits_{\nu=1}^{\infty}\dfrac{q^{(2\nu+1)n}}{n(2\nu+1)^{2}}\leqslant\frac{1}{9n}\frac{q^{3n}}{1-q^{2n}},\;n\in\mathbb{N},

то, враховуючи (17), одержуємо для довiльних n∈ℕn\in\mathbb{N}, q∈(0,1)q\in(0,1) i β∈ℝ\beta\in\mathbb{R}

|∑ν=0∞q(2​ν+1)​nn​(2​ν+1)2​sin⁡((2​ν+1)​θn​π−β​π2)|⩾qnn−qnn​(1−|sin⁡(θn​π−β​π2)|)−\left|\sum\limits_{\nu=0}^{\infty}\dfrac{q^{(2\nu+1)n}}{n(2\nu+1)^{2}}\sin\left((2\nu+1)\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2}\right)\right|\geqslant\dfrac{q^{n}}{n}-\dfrac{q^{n}}{n}\left(1-|\sin(\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2})|\right)-
−|∑ν=1∞q(2​ν+1)​nn​(2​ν+1)2​sin⁡((2​ν+1)​θn​π−β​π2)|⩾-\left|\sum\limits_{\nu=1}^{\infty}\dfrac{q^{(2\nu+1)n}}{n(2\nu+1)^{2}}\sin\left((2\nu+1)\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2}\right)\right|\geqslant
⩾qnn​(1−49​q2​n1−q2​n),\geqslant\dfrac{q^{n}}{n}\left(1-\frac{4}{9}\frac{q^{2n}}{1-q^{2n}}\right), (18)
|∑ν=0∞q(2​ν+1)​nn​(2​ν+1)2​sin⁡((2​ν+1)​θn​π−β​π2)|⩽qnn+qnn​(1−|sin⁡(θn​π−β​π2)|)+\left|\sum\limits_{\nu=0}^{\infty}\dfrac{q^{(2\nu+1)n}}{n(2\nu+1)^{2}}\sin\left((2\nu+1)\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2}\right)\right|\leqslant\dfrac{q^{n}}{n}+\dfrac{q^{n}}{n}\left(1-|\sin(\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2})|\right)+
+|∑ν=1∞q(2​ν+1)​nn​(2​ν+1)2​sin⁡((2​ν+1)​θn​π−β​π2)|⩽+\left|\sum\limits_{\nu=1}^{\infty}\dfrac{q^{(2\nu+1)n}}{n(2\nu+1)^{2}}\sin\left((2\nu+1)\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2}\right)\right|\leqslant
⩽qnn​(1+49​q2​n1−q2​n),\leqslant\dfrac{q^{n}}{n}\left(1+\frac{4}{9}\frac{q^{2n}}{1-q^{2n}}\right), (19)

З теореми 2 та оцiнок (18) i (19) випливає, що при n⩾nq,βn\geqslant n_{q,\beta} виконується (15).

Зазначимо, що оцiнки (10) i (11) для довiльних q∈(0,1)q\in(0,1) неможливо встановити, використовуючи методи знаходження оцiнок знизу для колмогоровських поперечникiв класiв згорток iз ядрами, що не збiльшують осциляцiї розробленi А. Пiнкусом [11], оскiльки ядра Неймана Nq,β​(t)N_{q,\beta}(t) можуть збiльшувати осциляцiю. Проiлюструємо це на прикладi ядер Неймана Nq,0​(t)N_{q,0}(t) та Nq,1​(t)N_{q,1}(t) при q=0,21q=0{,}21.

Означення 1. 2​π2\pi-перiодичну функцiю K⁡(⋅)K(\cdot) називають CVD2​n\textnormal{\text{CVD}}_{2n}-ядром (ядром, що не збiльшує осциляцiї) i позначають K∈CVD2​nK\in\textnormal{\text{CVD}}_{2n}, якщо для довiльної функцiї f∈Cf\in C такої, що ν⁡(f)⩽2​n{\nu(f)\leqslant 2n}, виконується нерiвнiсть

ν⁡(K∗f)⩽ν⁡(f),\nu(K\ast f)\leqslant\nu(f),

де ν⁡(g)\nu(g)— число змiн знаку функцiї g∈Cg\in C на [0,2​π)[0,2\pi).

Для встановлення факту, чи деяке ядро ϕ⁡(x)\phi(x) є CVD2​n\text{CVD}_{2n}-ядром зручно користуватись наступним твердженням, що належить Мерхюберу, Шонбергу та Вiльямсону [12] (див. також [2, с. 67]).

Нехай ϕ⁡(x)∈C\phi(x)\in C та ϕ⁡(x)\phi(x) має ранг не менший за 2​n+2{2n+2}, тобто iснує розбиття tit_{i}, i=1,2​n+2¯i=\overline{1,2n+2}, промiжка [0,2​π)[0,2\pi) таке, що 0⩽t1<⋯<t2​n+2<2​π0\leqslant t_{1}<\dots<t_{2n+2}<2\pi i для якого dim(span​{ϕ⁡(x−ti)}i=12​n+2)==2​n+2\dim(\textnormal{\text{span}}\{\phi(x-t_{i})\}_{i=1}^{2n+2})=\linebreak=2n+2. Тодi ϕ⁡(x)∈CVD2​n\phi(x)\in\textnormal{\text{CVD}}_{2n} тодi i тiльки тодi, коли

D2​l+1​(𝐱,𝐲)=det(ε​ϕ​(xi−yj))i,j=12​l+1⩾0,D_{2l+1}(\mathbf{x},\mathbf{y})=\det(\varepsilon\phi(x_{i}-y_{j}))_{i,j=1}^{2l+1}\geqslant 0,
0⩽x1<⋯<x2​l+1<2π,  0⩽y1<⋯<y2​l+1<2π,l=0,1,…,n,0\leqslant x_{1}<\dots<x_{2l+1}<2\pi,\;\;0\leqslant y_{1}<\dots<y_{2l+1}<2\pi,\;\;l=0,1,\dots,n,

для деякого фiксованого ε=±1\varepsilon=\pm 1.

Як випливає iз леми 1.3 роботи [13], система функцiй {Nq,β​(x−yi)}i=12​n+2{\{N_{q,\beta}(x-y_{i})\}_{i=1}^{2n+2}} лiнiйно незалежна i, отже, dim(span​{Nq,β​(x−yi)}i=12​n+2)=2​n+2{\dim(\text{span}\{N_{q,\beta}(x-y_{i})\}_{i=1}^{2n+2})=2n+2}. Тому, щоб довести, що ядра Неймана Nq,β​(t)N_{q,\beta}(t) при q=0,21q=0{,}21 i β=0\beta=0 або β=1\beta=1 не є CVD2​n\text{CVD}_{2n}-ядрами нi при яких n∈ℕn\in\mathbb{N}, достатньо показати, що знайдуться вектори 𝐱=(x1,x2,x3)\mathbf{x}=(x_{1},x_{2},x_{3}), 0⩽x1<x2<x3<2​π0\leqslant x_{1}<x_{2}<x_{3}<2\pi, та 𝐲=(y1,y2,y3)\mathbf{y}=(y_{1},y_{2},y_{3}), 0⩽y1<y2<y3<2​π0\leqslant y_{1}<y_{2}<y_{3}<2\pi, для яких детермiнант D3​(𝐱,𝐲)D_{3}(\mathbf{x},\mathbf{y}) змiнює знак. Виберемо вектори 𝐱(k)=(x1(k),x2(k),x3(k))\mathbf{x}^{(k)}=(x_{1}^{(k)},x_{2}^{(k)},x_{3}^{(k)}) та 𝐲(k)=(y1(k),y2(k),y3(k))\mathbf{y}^{(k)}=(y_{1}^{(k)},y_{2}^{(k)},y_{3}^{(k)}), k=1,2k=1,2, наступним чином:

x1(1)=π18,x2(1)=π9,x3(1)=π6,y1(1)=13​π36,y2(1)=11​π30,y3(1)=67​π180,x_{1}^{(1)}=\frac{\pi}{18},\;x_{2}^{(1)}=\frac{\pi}{9},\;x_{3}^{(1)}=\frac{\pi}{6},\;y_{1}^{(1)}=\frac{13\pi}{36},\;y_{2}^{(1)}=\frac{11\pi}{30},\;y_{3}^{(1)}=\frac{67\pi}{180},
x1(2)=π18,x2(2)=π9,x3(2)=π6,y1(2)=13​π30,y2(2)=10​π9,y3(2)=7​π6.x_{1}^{(2)}=\frac{\pi}{18},\;x_{2}^{(2)}=\frac{\pi}{9},\;x_{3}^{(2)}=\frac{\pi}{6},\;y_{1}^{(2)}=\frac{13\pi}{30},\;y_{2}^{(2)}=\frac{10\pi}{9},\;y_{3}^{(2)}=\frac{7\pi}{6}.

Обчислення показують, що для ядра Nq,0N_{q,0}

D3​(𝐱(1),𝐲(1))<−2,74⋅10−10,D3​(𝐱(2),𝐲(2))>1,09⋅10−6,D_{3}(\mathbf{x}^{(1)},\mathbf{y}^{(1)})<-2{,}74\cdot 10^{-10},\;D_{3}(\mathbf{x}^{(2)},\mathbf{y}^{(2)})>1{,}09\cdot 10^{-6},

а для ядра Nq,1N_{q,1}

D3​(𝐱(1),𝐲(1))<−2,26⋅10−8,D3​(𝐱(2),𝐲(2))>2,09⋅10−6.D_{3}(\mathbf{x}^{(1)},\mathbf{y}^{(1)})<-2{,}26\cdot 10^{-8},\;D_{3}(\mathbf{x}^{(2)},\mathbf{y}^{(2)})>2{,}09\cdot 10^{-6}.

Отже, для будь-яких n∈ℕn\in\mathbb{N} при q=0,21q=0{,}21  Nq,0​(t)∉CVD2​nN_{q,0}(t)\not\in\text{CVD}_{2n} i Nq,1​(t)∉CVD2​nN_{q,1}(t)\not\in\text{CVD}_{2n}.

3. Означення i допомiжнi твердження. Для отримання оцiнок (10) та (11) при довiльних β∈ℝ\beta\in\mathbb{R} i q∈(0,1)q\in(0,1) в данiй роботi буде використовуватись започаткований О.К. Кушпелем [8] метод оцiнки знизу поперечникiв класiв згорток iз твiрними ядрами Ψβ\Psi_{\beta}, що задовольняють так звану умову Cy,2​nC_{y,2n}. Наведемо необхiднi означення та допомiжнi твердження.

Нехай Δ2​n={0=x0<x1<⋯<x2​n=2π}\Delta_{2n}=\{0=x_{0}<x_{1}<\dots<x_{2n}=2\pi\}, xk=k​π/nx_{k}=k\pi/n — розбиття промiжку [0,2​π][0,2\pi]. Розглянемо функцiю

Ψβ,1​(t)=(Ψβ∗B1)​(t)=∑k=1∞ψ⁡(k)k​cos⁡(k​t−(β+1)​π2),\Psi_{\beta,1}(t)=(\Psi_{\beta}\ast B_{1})(t)=\sum\limits_{k=1}^{\infty}\frac{\psi(k)}{k}\cos\left(kt-\dfrac{(\beta+1)\pi}{2}\right),

де B1​(t)=∑k=1∞k−1​sin⁡k​tB_{1}(t)=\sum\limits_{k=1}^{\infty}k^{-1}\sin kt — ядро Бернуллi. Через S​Ψβ,1​(Δ2​n)S\Psi_{\beta,1}(\Delta_{2n}) позначатимемо простiр S​KSK-сплайнiв S​Ψβ,1​(⋅)S\Psi_{\beta,1}(\cdot) за розбиттям Δ2​n\Delta_{2n}, тобто множину функцiй виду

SΨβ,1(⋅)=α0+∑k=12​nαkΨβ,1(⋅−xk),∑k=12​nαk=0,S\Psi_{\beta,1}(\cdot)=\alpha_{0}+\sum\limits_{k=1}^{2n}\alpha_{k}\Psi_{\beta,1}(\cdot-x_{k}),\;\sum\limits_{k=1}^{2n}\alpha_{k}=0, (20)
αk∈ℝ,k=0,1,…,2n.\alpha_{k}\in\mathbb{R},\;k=0,1,\dots,2n.

Фундаментальним S​KSK-сплайном називають функцiю S​Ψ¯β,1​(⋅)=S​Ψ¯β,1​(y,⋅)\overline{S\Psi}_{\beta,1}(\cdot)=\overline{S\Psi}_{\beta,1}(y,\cdot) виду (20), що задовольняє спiввiдношення

S​Ψ¯β,1​(y,yk)=δ0,k={0,k=1,2​n−1¯,1,k=0,\overline{S\Psi}_{\beta,1}(y,y_{k})=\delta_{0,k}=\begin{cases}0,&k=\overline{1,2n-1},\\ 1,&k=0,\end{cases}

де yk=xk+yy_{k}=x_{k}+y, xk=k​π/nx_{k}=k\pi/n, y∈[0,πn)y\in[0,\dfrac{\pi}{n}). Оскiльки серед (ψ,β)(\psi,\beta)-похiдних будь-якого сплайна виду (20) iснує функцiя, яка є сталою на кожному iнтервалi (xk,xk+1)(x_{k},x_{k+1}), то надалi саме таку функцiю будемо розумiти пiд записом (S​Ψ¯β,1​(⋅))βψ(\overline{S\Psi}_{\beta,1}(\cdot))_{\beta}^{\psi}.

Означення 2. Будемо казати, що для деякого дiйсного числа yy i розбиття Δ2​n\Delta_{2n} ядро Ψβ​(⋅)\Psi_{\beta}(\cdot) вигляду (2) задовольняє умову Cy,2​nC_{y,2n} (i записувати Ψβ∈Cy,2​n\Psi_{\beta}\in C_{y,2n}), якщо для цього ядра iснує єдиний фундаментальний сплайн S​Ψ¯β,1​(y,⋅)\overline{S\Psi}_{\beta,1}(y,\cdot) i для нього виконуються рiвностi

sign​(S​Ψ¯β,1​(y,tk))βψ=(−1)k​ε​ek,k=0,2​n−1¯,\textrm{sign}(\overline{S\Psi}_{\beta,1}(y,t_{k}))_{\beta}^{\psi}=(-1)^{k}\varepsilon e_{k},\,k=\overline{0,2n-1},

де tk=(xk+xk+1)/2,t_{k}=(x_{k}+x_{k+1})/2, eke_{k} дорiвнює або 0, або 1, а ε\varepsilon приймає значення ±1\pm 1 i не залежить вiд kk.

Наступна теорема дозволяє знаходити оцiнки знизу колмогоровських поперечникiв класiв згорток, породжених ядрами, що задовольняють умову Cy,2​nC_{y,2n}.

Теорема 4 (О.К. Кушпель [8, 9]). Нехай при деякому n∈ℕn\in\mathbb{N} функцiя Ψβ\Psi_{\beta} вигляду (2), що породжує класи Cβ,pψC_{\beta,p}^{\psi}, p=1,∞p=1,\infty, задовольняє умову Cy,2​nC_{y,2n}, коли yy — точка, в якiй функцiя |(Ψβ∗φn)​(t)||(\Psi_{\beta}\ast\varphi_{n})(t)|, φn​(t)=sign​sin⁡n​t\varphi_{n}(t)=\textnormal{sign}\sin nt, приймає максимальне значення. Тодi

d2​n​(Cβ,∞ψ,C)⩾‖Ψβ∗φn‖C,d_{2n}(C_{\beta,\infty}^{\psi},C)\geqslant\|\Psi_{\beta}\ast\varphi_{n}\|_{C},
d2​n−1​(Cβ,1ψ,L)⩾‖Ψβ∗φn‖C.d_{2n-1}(C_{\beta,1}^{\psi},L)\geqslant\|\Psi_{\beta}\ast\varphi_{n}\|_{C}.

У роботах [8, 14, 10, 5] були встановленi достатнi умови включення Ψβ∈Cy,2​n\Psi_{\beta}\in C_{y,2n} для ядер виду (2). Це дозволило авторам зазначених робiт застосувати теорему 4 i одержати в рядi нових випадкiв точнi оцiнки поперечникiв dm​(Cβ,∞ψ,C)d_{m}(C_{\beta,\infty}^{\psi},C) та dm​(Cβ,1ψ,L)d_{m}(C_{\beta,1}^{\psi},L).

Лема 1. Нехай β∈ℝ\beta\in\mathbb{R}, ∑k=1∞ψ⁡(k)<∞\sum\limits_{k=1}^{\infty}\psi(k)<\infty i

|λl​(y)|≠0,l=1,n¯,|\lambda_{l}(y)|\not=0,\;l=\overline{1,n}, (21)

де

λl​(y)=1n​∑ν=12​nei​l​ν​π/n​Ψβ,1​(y−ν​πn).\lambda_{l}(y)=\dfrac{1}{n}\sum_{\nu=1}^{2n}e^{il\nu\pi/n}\Psi_{\beta,1}(y-\dfrac{\nu\pi}{n}). (22)

Тодi для довiльного t∈((k−1)​πn,k​πn){t\in(\dfrac{(k-1)\pi}{n},\dfrac{k\pi}{n})}, k=1,2​n¯k=\overline{1,2n}, виконується рiвнiсть

(S​Ψ¯β,1(y,t))βψ=(−1)k+1π4​n​ψ​(n)×(\overline{S\Psi}_{\beta,1}(y,t))_{\beta}^{\psi}=(-1)^{k+1}\frac{\pi}{4n\psi(n)}\times
×((12+2​ψ⁡(n)n​∑j=1n−1cos⁡j⁡(tk−y)|λn−j​(y)|​cos⁡j​π2​n)​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+γ1​(y)+γ2​(y)),\times\Bigg(\bigg(\dfrac{1}{2}+2\dfrac{\psi(n)}{n}\sum_{j=1}^{n-1}\dfrac{\cos j(t_{k}-y)}{|\lambda_{n-j}(y)|\cos\dfrac{j\pi}{2n}}\bigg)\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+\gamma_{1}(y)+\gamma_{2}(y)\Bigg), (23)

в якiй tk=k​πn−π2​nt_{k}=\dfrac{k\pi}{n}-\dfrac{\pi}{2n}, а

γ1​(y)=γ1​(ψ,β,k,y)=\gamma_{1}(y)=\gamma_{1}(\psi,\beta,k,y)=
=ψ⁡(n)n​(z0​(y)|λn​(y)|2+2​∑j=1n−1zj​(y)|λn−j​(y)|2​cos⁡j​π2​n),=\frac{\psi(n)}{n}\left(\dfrac{z_{0}(y)}{|\lambda_{n}(y)|^{2}}+2\sum_{j=1}^{n-1}\dfrac{z_{j}(y)}{|\lambda_{n-j}(y)|^{2}\cos\dfrac{j\pi}{2n}}\right), (24)
γ2(y)=γ2(ψ,β,y)=−R0​(y)​nψ⁡(n)2​(2+R0​(y)​nψ⁡(n))signsin(ny−β​π2),\gamma_{2}(y)=\gamma_{2}(\psi,\beta,y)=-\dfrac{R_{0}(y)\dfrac{n}{\psi(n)}}{2(2+R_{0}(y)\dfrac{n}{\psi(n)})}\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2}), (25)
zj​(y)=zj​(ψ,β,k,y)=|rj​(y)|​cos⁡(j⁡(tk−y)+arg⁡(rj​(y)))−z_{j}(y)=z_{j}(\psi,\beta,k,y)=|r_{j}(y)|\cos(j(t_{k}-y)+\arg(r_{j}(y)))-
−Rj(y)cos(j(tk−y))signsin(ny−β​π2),j=0,n−1¯,-R_{j}(y)\cos(j(t_{k}-y))\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2}),\;j=\overline{0,n-1}, (26)
Rj​(y)=Rj​(ψ,β,y)=|λn−j​(y)|−ψ⁡(n−j)n−j−ψ⁡(n+j)n+j,j=0,n−1¯,R_{j}(y)=R_{j}(\psi,\beta,y)=|\lambda_{n-j}(y)|-\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}-\dfrac{\psi(n+j)}{n+j},\;j=\overline{0,n-1}, (27)
rj​(y)=∑ν=13rj(ν)​(y),j=0,n−1¯,\displaystyle r_{j}(y)=\sum_{\nu=1}^{3}r_{j}^{(\nu)}(y),\;j=\overline{0,n-1}, (28)
rj(1)​(y)=rj(1)​(ψ,β,y)=ψ⁡(3​n−j)​ei⁡(3​n​y−(β+1)​π2)3​n−j+\displaystyle r_{j}^{(1)}(y)=r_{j}^{(1)}(\psi,\beta,y)=\dfrac{\psi(3n-j)e^{i(3ny-\frac{(\beta+1)\pi}{2})}}{3n-j}+
+∑m=2∞(ψ⁡((2​m+1)​n−j)​ei⁡((2​m+1)​n​y−(β+1)​π2)(2​m+1)​n−j+\displaystyle\phantom{r_{j}^{(1)}(y)=}+\sum\limits_{m=2}^{\infty}\left(\dfrac{\psi((2m+1)n-j)e^{i((2m+1)ny-\frac{(\beta+1)\pi}{2})}}{(2m+1)n-j}+\right.
OPEN+ψ⁡((2​m−1)​n+j)​e−i⁡((2​m−1)​n​y−(β+1)​π2)(2​m−1)​n+j),\displaystyle\phantom{r_{j}^{(1)}(y)=}\left.+\dfrac{\psi((2m-1)n+j)e^{-i((2m-1)ny-\frac{(\beta+1)\pi}{2})}}{(2m-1)n+j}\right), (29)
rj(2)​(y)=rj(2)​(ψ,β,y)=i⁡(ψ⁡(n+j)n+j−ψ⁡(n−j)n−j)​cos⁡(n​y−β​π2),\displaystyle r_{j}^{(2)}(y)=r_{j}^{(2)}(\psi,\beta,y)=i\left(\dfrac{\psi(n+j)}{n+j}-\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}\right)\cos(ny-\frac{\beta\pi}{2}), (30)
rj(3)(y)=rj(3)(ψ,β,y)=(ψ⁡(n−j)n−j+ψ⁡(n+j)n+j)×\displaystyle r_{j}^{(3)}(y)=r_{j}^{(3)}(\psi,\beta,y)=\left(\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}+\dfrac{\psi(n+j)}{n+j}\right)\times
×(|sin⁡(n​y−β​π2)|−1)​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2).\displaystyle\phantom{r_{j}^{(3)}(y)=}\times(|\sin(ny-\dfrac{\beta\pi}{2})|-1)\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\dfrac{\beta\pi}{2}). (31)

Доведення. Будемо виходити iз отриманого у роботi [10] зображення функцiї (S​Ψ¯β,1​(y,t))βψ(\overline{S\Psi}_{\beta,1}(y,t))_{\beta}^{\psi}, згiдно з яким за умови |λj​(y)|≠0|\lambda_{j}(y)|\not=0, j=1,n¯j=\overline{1,n}, для довiльного t∈(xk−1,xk)t\in(x_{k-1},x_{k}) виконується рiвнiсть

(S​Ψ¯β,1​(y,t))βψ=π4​n2​(2​∑j=1n−1sin⁡j​tk⋅ρj​(y)−cos⁡j​tk⋅σj​(y)|λj​(y)|2​sin⁡j​π2​n+(−1)k+1​ρn​(y)|λn​(y)|2),(\overline{S\Psi}_{\beta,1}(y,t))_{\beta}^{\psi}=\frac{\pi}{4n^{2}}\left(2\sum_{j=1}^{n-1}\dfrac{\sin jt_{k}\cdot\rho_{j}(y)-\cos jt_{k}\cdot\sigma_{j}(y)}{|\lambda_{j}(y)|^{2}\sin\dfrac{j\pi}{2n}}+\dfrac{(-1)^{k+1}\rho_{n}(y)}{|\lambda_{n}(y)|^{2}}\right), (32)

де

λj(⋅)=1n∑ν=12​nei​j​ν​π/nΨβ,1(⋅−ν​πn),\lambda_{j}(\cdot)=\dfrac{1}{n}\sum_{\nu=1}^{2n}e^{ij\nu\pi/n}\Psi_{\beta,1}(\cdot-\dfrac{\nu\pi}{n}),

ii — уявна одиниця, ρj​(⋅)=Re⁡(λj​(⋅))\rho_{j}(\cdot)=\mathop{\text{Re}}(\lambda_{j}(\cdot)), σj​(⋅)=Im⁡(λj​(⋅))\sigma_{j}(\cdot)=\mathop{\text{Im}}(\lambda_{j}(\cdot)), tk=k​πn−π2​nt_{k}=\dfrac{k\pi}{n}-\dfrac{\pi}{2n}.

Змiнивши порядок пiдсумовування доданкiв у сумi в правiй частинi рiвностi (32), маємо

∑j=1n−1sin⁡j​tk⋅ρj​(y)−cos⁡j​tk⋅σj​(y)|λj​(y)|2​sin⁡j​π2​n=\sum_{j=1}^{n-1}\dfrac{\sin jt_{k}\cdot\rho_{j}(y)-\cos jt_{k}\cdot\sigma_{j}(y)}{|\lambda_{j}(y)|^{2}\sin\dfrac{j\pi}{2n}}=
=∑j=1n−1sin⁡(n−j)​tk⋅ρn−j​(y)−cos⁡(n−j)​tk⋅σn−j​(y)|λn−j​(y)|2​sin⁡(n−j)​π2​n==\sum_{j=1}^{n-1}\dfrac{\sin(n-j)t_{k}\cdot\rho_{n-j}(y)-\cos(n-j)t_{k}\cdot\sigma_{n-j}(y)}{|\lambda_{n-j}(y)|^{2}\sin\dfrac{(n-j)\pi}{2n}}=
=(−1)k+1​∑j=1n−1cos⁡j​tk⋅ρn−j​(y)−sin⁡j​tk⋅σn−j​(y)|λn−j​(y)|2​cos⁡j​π2​n.=(-1)^{k+1}\sum_{j=1}^{n-1}\dfrac{\cos jt_{k}\cdot\rho_{n-j}(y)-\sin jt_{k}\cdot\sigma_{n-j}(y)}{|\lambda_{n-j}(y)|^{2}\cos\dfrac{j\pi}{2n}}. (33)

З урахуванням (32) i (33) для фундаментального S​KSK-сплайна S​Ψ¯β,1​(y,t)\overline{S\Psi}_{\beta,1}(y,t), за умови |λj​(y)|≠0|\lambda_{j}(y)|\not=0, j=1,n¯j=\overline{1,n}, одержуємо зображення

(S​Ψ¯β,1​(y,t))βψ=(\overline{S\Psi}_{\beta,1}(y,t))_{\beta}^{\psi}=
=(−1)k+1​π4​n2​(2​∑j=1n−1cos⁡j​tk⋅ρn−j​(y)−sin⁡j​tk⋅σn−j​(y)|λn−j​(y)|2​cos⁡j​π2​n+ρn​(y)|λn​(y)|2).=\frac{(-1)^{k+1}\pi}{4n^{2}}\left(2\sum_{j=1}^{n-1}\dfrac{\cos jt_{k}\cdot\rho_{n-j}(y)-\sin jt_{k}\cdot\sigma_{n-j}(y)}{|\lambda_{n-j}(y)|^{2}\cos\dfrac{j\pi}{2n}}+\dfrac{\rho_{n}(y)}{|\lambda_{n}(y)|^{2}}\right). (34)

Покажемо, що величини λn−j​(y)\lambda_{n-j}(y) виду (22) при j=0,n−1¯j=\overline{0,n-1} можна виразити наступним чином:

λn−j​(y)=e−i​j​y​((ψ⁡(n−j)n−j+ψ⁡(n+j)n+j)​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+rj​(y)),\lambda_{n-j}(y)=e^{-ijy}\left(\left(\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}+\dfrac{\psi(n+j)}{n+j}\right)\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\dfrac{\beta\pi}{2})+r_{j}(y)\right), (35)

де величини rj​(y)r_{j}(y) задаються рiвностями (28).

Перепишемо ядро Ψβ,1\Psi_{\beta,1} у комплекснiй формi

Ψβ,1​(t)=(Ψβ∗B1)​(t)=∑k=1∞ψ⁡(k)k​cos⁡(k​t−(β+1)​π2)=12​∑′k=−∞′∞′​ck​ei​k​t,\Psi_{\beta,1}(t)=(\Psi_{\beta}\ast B_{1})(t)=\sum_{k=1}^{\infty}\frac{\psi(k)}{k}\cos(kt-\frac{(\beta+1)\pi}{2})=\dfrac{1}{2}\sideset{}{{}^{\prime}}{\sum}\limits_{k=-\infty}^{\infty}c_{k}e^{ikt},

де

ck=ψ⁡(k)k​e−i​(β+1)​π2,c−k=ψ⁡(k)k​ei​(β+1)​π2,k∈ℕ,c_{k}=\dfrac{\psi(k)}{k}e^{-i\frac{(\beta+1)\pi}{2}},\;c_{-k}=\dfrac{\psi(k)}{k}e^{i\frac{(\beta+1)\pi}{2}},\;k\in\mathbb{N}, (36)

а штрих бiля знака суми означає, що при пiдсумовуваннi вiдсутнiй доданок з нульовим номером.

Пiдставивши у (22) замiсть ядра Ψβ,1\Psi_{\beta,1} його розклад у комплексний ряд Фур’є, одержимо

λl​(y)=1n​∑ν=12​nei​l​ν​π/n​12​∑′k=−∞′∞′​ck​ei​k​(y−ν​π/n)=\lambda_{l}(y)=\dfrac{1}{n}\sum_{\nu=1}^{2n}e^{il\nu\pi/n}\dfrac{1}{2}\sideset{}{{}^{\prime}}{\sum}\limits_{k=-\infty}^{\infty}c_{k}e^{ik(y-\nu\pi/n)}=
=12​n​∑ν=12​n∑′k=−∞′∞′​ck​ei⁡(k​y+(l−k)​ν​π/n)==\dfrac{1}{2n}\sum_{\nu=1}^{2n}\sideset{}{{}^{\prime}}{\sum}\limits_{k=-\infty}^{\infty}c_{k}e^{i(ky+(l-k)\nu\pi/n)}=
=12​n​∑′k=−∞′∞′​ck​ei​k​y​∑ν=12​nei⁡((l−k)​ν​π/n).=\dfrac{1}{2n}\sideset{}{{}^{\prime}}{\sum}\limits_{k=-\infty}^{\infty}c_{k}e^{iky}\sum_{\nu=1}^{2n}e^{i((l-k)\nu\pi/n)}. (37)

Неважко переконатись, що

∑ν=12​nei⁡((l−k)​ν​π/n)={0,якщо k≠l−2mn,m∈ℤ;2​n,якщо k=l−2mn,m∈ℤ.\sum_{\nu=1}^{2n}e^{i((l-k)\nu\pi/n)}=\begin{cases}0,&\text{\T2A\cyrya\T2A\cyrk\T2A\cyrshch\T2A\cyro }k\not=l-2mn,m\in\mathbb{Z};\\ 2n,&\text{\T2A\cyrya\T2A\cyrk\T2A\cyrshch\T2A\cyro }k=l-2mn,m\in\mathbb{Z}.\end{cases} (38)

З (37) та (38) при l=1,n¯l=\overline{1,n} випливає наступне представлення:

λl​(y)=∑m=−∞+∞cl−2​m​n​ei⁡(l−2​m​n)​y=∑m=−∞+∞c2​m​n+l​ei⁡(2​m​n+l)​y.\lambda_{l}(y)=\sum\limits_{m=-\infty}^{+\infty}c_{l-2mn}e^{i(l-2mn)y}=\sum\limits_{m=-\infty}^{+\infty}c_{2mn+l}e^{i(2mn+l)y}.

Звiдси при l=n−jl=n-j\,, j=0,n−1¯j=\overline{0,n-1}, отримуємо

λn−j​(y)=∑m=−∞+∞c(2​m+1)​n−j​ei⁡((2​m+1)​n−j)​y=\lambda_{n-j}(y)=\sum\limits_{m=-\infty}^{+\infty}c_{(2m+1)n-j}e^{i((2m+1)n-j)y}=
=e−i​j​y​(cn−j​ei​n​y+c−(n+j)​e−i​n​y+rj(1)​(y)).=e^{-ijy}(c_{n-j}e^{iny}+c_{-(n+j)}e^{-iny}+r_{j}^{(1)}(y)). (39)

З урахуванням (36) перетворимо першi два доданки в (39) наступним чином:

cn−j​ei​n​y+c−(n+j)​e−i​n​y=c_{n-j}e^{iny}+c_{-(n+j)}e^{-iny}=
=ψ⁡(n−j)n−j​ei⁡(n​y−(β+1)​π2)+ψ⁡(n+j)n+j​e−i⁡(n​y−(β+1)​π2)==\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}e^{i(ny-\frac{(\beta+1)\pi}{2})}+\dfrac{\psi(n+j)}{n+j}e^{-i(ny-\frac{(\beta+1)\pi}{2})}=
=(ψ⁡(n−j)n−j+ψ⁡(n+j)n+j)​cos⁡(n​y−(β+1)​π2)+=\left(\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}+\dfrac{\psi(n+j)}{n+j}\right)\cos(ny-\frac{(\beta+1)\pi}{2})+
+i⁡(ψ⁡(n−j)n−j−ψ⁡(n+j)n+j)​sin⁡(n​y−(β+1)​π2)=+i\left(\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}-\dfrac{\psi(n+j)}{n+j}\right)\sin(ny-\frac{(\beta+1)\pi}{2})=
=(ψ⁡(n−j)n−j+ψ⁡(n+j)n+j)​sin⁡(n​y−β​π2)+rj(2)​(y).=\left(\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}+\dfrac{\psi(n+j)}{n+j}\right)\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+r_{j}^{(2)}(y). (40)

Записавши sin⁡(n​y−β​π2)\sin(ny-\dfrac{\beta\pi}{2}) у виглядi

sin⁡(n​y−β​π2)=|sin⁡(n​y−β​π2)|​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2),\sin\left(ny-\dfrac{\beta\pi}{2}\right)=|\sin(ny-\dfrac{\beta\pi}{2})|\,\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\dfrac{\beta\pi}{2}),

з (40) маємо

cn−j​ei​n​y+c−(n+j)​e−i​n​y=(ψ⁡(n−j)n−j+ψ⁡(n+j)n+j)​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+c_{n-j}e^{iny}+c_{-(n+j)}e^{-iny}=\left(\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}+\dfrac{\psi(n+j)}{n+j}\right)\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+
+(ψ⁡(n−j)n−j+ψ⁡(n+j)n+j)(|sin(ny−β​π2)|−1)signsin(ny−β​π2)+rj(2)(y)=+\left(\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}+\dfrac{\psi(n+j)}{n+j}\right)(|\sin(ny-\dfrac{\beta\pi}{2})|-1)\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\dfrac{\beta\pi}{2})+r_{j}^{(2)}(y)=
=(ψ⁡(n−j)n−j+ψ⁡(n+j)n+j)​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+rj(2)​(y)+rj(3)​(y).=\left(\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}+\dfrac{\psi(n+j)}{n+j}\right)\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+r_{j}^{(2)}(y)+r_{j}^{(3)}(y). (41)

Рiвностi (39) та (41) доводять формулу (35).

Перетворимо чисельник кожного доданка в правiй частинi рiвностi (34). Для цього, з урахуванням (35), запишемо

ρn−j​(y)=Re⁡(λn−j​(y))=\rho_{n-j}(y)=\mathop{\text{Re}}(\lambda_{n-j}(y))=
=(ψ⁡(n−j)n−j+ψ⁡(n+j)n+j)​cos⁡j​y​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+Re⁡(e−i​j​y​rj​(y));=\left(\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}+\dfrac{\psi(n+j)}{n+j}\right)\cos jy\;\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+\mathop{\text{Re}}(e^{-ijy}r_{j}(y)); (42)
σn−j​(y)=Im⁡(λn−j​(y))=\sigma_{n-j}(y)=\mathop{\text{Im}}(\lambda_{n-j}(y))=
=−(ψ⁡(n−j)n−j+ψ⁡(n+j)n+j)sinjysignsin(ny−β​π2)+Im(e−i​j​yrj(y)).=-\left(\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}+\dfrac{\psi(n+j)}{n+j}\right)\sin jy\;\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+\mathop{\text{Im}}(e^{-ijy}r_{j}(y)). (43)

Застосовуючи (42) та (43), отримуємо

cos⁡j​tk⋅ρn−j​(y)−sin⁡j​tk⋅σn−j​(y)=\cos jt_{k}\cdot\rho_{n-j}(y)-\sin jt_{k}\cdot\sigma_{n-j}(y)=
=(ψ⁡(n−j)n−j+ψ⁡(n+j)n+j)​cos⁡(j⁡(tk−y))​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+=\left(\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}+\dfrac{\psi(n+j)}{n+j}\right)\cos(j(t_{k}-y))\,\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+
+cosjtk⋅Re(e−i​j​yrj(y))−sinjtk⋅Im(e−i​j​yrj(y))=+\cos jt_{k}\cdot\mathop{\text{Re}}(e^{-ijy}r_{j}(y))-\sin jt_{k}\cdot\mathop{\text{Im}}(e^{-ijy}r_{j}(y))=
=(ψ⁡(n−j)n−j+ψ⁡(n+j)n+j+Rj​(y))​cos⁡(j⁡(tk−y))​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+=\left(\dfrac{\psi(n-j)}{n-j}+\dfrac{\psi(n+j)}{n+j}+R_{j}(y)\right)\cos(j(t_{k}-y))\,\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+
+zj​(y)=|λn−j​(y)|​cos⁡(j⁡(tk−y))​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+zj​(y),+z_{j}(y)=|\lambda_{n-j}(y)|\cos(j(t_{k}-y))\,\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+z_{j}(y), (44)

де

zj​(y)=cos⁡j​tk⋅Re⁡(e−i​j​y​rj​(y))−sin⁡j​tk⋅Im⁡(e−i​j​y​rj​(y))−z_{j}(y)=\cos jt_{k}\cdot\mathop{\text{Re}}(e^{-ijy}r_{j}(y))-\sin jt_{k}\cdot\mathop{\text{Im}}(e^{-ijy}r_{j}(y))-
−Rj(y)cos(j(tk−y))signsin(ny−β​π2),-R_{j}(y)\cos(j(t_{k}-y))\,\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2}),

а Rj​(y)R_{j}(y) означенi у (27).

В силу очевидної рiвностi

e−i​j​y​rj​(y)=|rj​(y)|​(cos⁡(arg⁡(rj​(y))−j​y)+i​sin⁡(arg⁡(rj​(y))−j​y))e^{-ijy}r_{j}(y)=|r_{j}(y)|(\cos(\arg(r_{j}(y))-jy)+i\sin(\arg(r_{j}(y))-jy))

величину zj​(y)z_{j}(y) можна зобразити у виглядi (26).

При j=0j=0 формула (35) перетворюється в наступну рiвнiсть:

λn​(y)=2​ψ⁡(n)n​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+r0​(y),\lambda_{n}(y)=2\dfrac{\psi(n)}{n}\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+r_{0}(y), (45)

де r0​(y)r_{0}(y) визначається формулою (28), у якiй

r0(1)​(y)=2​∑m=2∞ψ⁡((2​m−1)​n)(2​m−1)​n​cos⁡((2​m−1)​n​y−(β+1)​π2),r_{0}^{(1)}(y)=2\sum\limits_{m=2}^{\infty}\dfrac{\psi((2m-1)n)}{(2m-1)n}\cos((2m-1)ny-\frac{(\beta+1)\pi}{2}), (46)
r0(2)​(y)=0,r_{0}^{(2)}(y)=0, (47)
r0(3)​(y)=2​ψ⁡(n)n​(|sin⁡(n​y−β​π2)|−1)​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2).r_{0}^{(3)}(y)=2\dfrac{\psi(n)}{n}(|\sin(ny-\dfrac{\beta\pi}{2})|-1)\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2}). (48)

З (45)–(48) випливає, що σn​(y)=0\sigma_{n}(y)=0 i тому

ρn​(y)=λn​(y)=2​ψ⁡(n)n​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+r0​(y).\rho_{n}(y)=\lambda_{n}(y)=2\dfrac{\psi(n)}{n}\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+r_{0}(y).

Звiдси, враховуючи (26) та (27), можна записати

ρn​(y)=(2​ψ⁡(n)n+R0​(y))​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+z0​(y)=\rho_{n}(y)=\left(2\dfrac{\psi(n)}{n}+R_{0}(y)\right)\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+z_{0}(y)=
=|λn​(y)|​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+z0​(y),=|\lambda_{n}(y)|\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+z_{0}(y), (49)

де

z0​(y)=r0​(y)−R0​(y)​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2).z_{0}(y)=r_{0}(y)-R_{0}(y)\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2}).

Iз зображення (34) i рiвностей (44) та (49) отримуємо

(S​Ψ¯β,1​(y,t))βψ=(\overline{S\Psi}_{\beta,1}(y,t))_{\beta}^{\psi}=
=(−1)k+1​π4​n​ψ​(n)​(sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)​(2​ψ⁡(n)n​∑j=1n−1cos⁡j⁡(tk−y)|λn−j​(y)|​cos⁡j​π2​n+ψ⁡(n)n​|λn​(y)|)+CLOSE=\frac{(-1)^{k+1}\pi}{4n\psi(n)}\left(\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})\left(2\frac{\psi(n)}{n}\sum_{j=1}^{n-1}\dfrac{\cos j(t_{k}-y)}{|\lambda_{n-j}(y)|\cos\dfrac{j\pi}{2n}}+\dfrac{\psi(n)}{n|\lambda_{n}(y)|}\right)+\right.
+2ψ⁡(n)n∑j=1n−1zj​(y)|λn−j​(y)|2​cos⁡j​π2​n+ψ⁡(n)​z0​(y)n​|λn​(y)|2)=\left.+2\frac{\psi(n)}{n}\sum_{j=1}^{n-1}\dfrac{z_{j}(y)}{|\lambda_{n-j}(y)|^{2}\cos\dfrac{j\pi}{2n}}+\dfrac{\psi(n)z_{0}(y)}{n|\lambda_{n}(y)|^{2}}\right)=
=(−1)k+1​π4​n​ψ​(n)(signsin(ny−β​π2)×=\frac{(-1)^{k+1}\pi}{4n\psi(n)}\Bigg(\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})\Bigg.\times
×(2ψ⁡(n)n∑j=1[n]cos⁡j⁡(tk−y)|λn−j​(y)|​cos⁡j​π2​n+ψ⁡(n)n​|λn​(y)|)+γ1(y)).\times\Bigg.\Bigg(2\frac{\psi(n)}{n}\sum_{j=1}^{[\sqrt{n}]}\dfrac{\cos j(t_{k}-y)}{|\lambda_{n-j}(y)|\cos\dfrac{j\pi}{2n}}+\dfrac{\psi(n)}{n|\lambda_{n}(y)|}\Bigg)+\gamma_{1}(y)\Bigg). (50)

В силу (27)

ψ⁡(n)​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)n​|λn​(y)|=sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)2+R0​(y)​nψ⁡(n)=\dfrac{\psi(n)\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\dfrac{\beta\pi}{2})}{n|\lambda_{n}(y)|}=\dfrac{\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\dfrac{\beta\pi}{2})}{2+R_{0}(y)\dfrac{n}{\psi(n)}}=
=(12−R0​(y)​nψ⁡(n)2​(2+R0​(y)​nψ⁡(n)))​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)==\Bigg(\dfrac{1}{2}-\dfrac{R_{0}(y)\dfrac{n}{\psi(n)}}{2(2+R_{0}(y)\dfrac{n}{\psi(n)})}\Bigg)\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})=
=12​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+γ2​(y).=\dfrac{1}{2}\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+\gamma_{2}(y). (51)

Iз (50) та (51) отримуємо (23). Лему доведено.

Лема 2. Нехай коефiцiєнти ψ⁡(k)>0\psi(k)>0 ядра Ψβ\Psi_{\beta} задовiльняють умову

limk→∞ψ⁡(k+1)ψ⁡(k)=q,q∈(0,1),\lim_{k\to\infty}\dfrac{\psi(k+1)}{\psi(k)}=q,q\in(0,1),

та β∈ℝ\beta\in\mathbb{R}. Тодi при виконаннi умови (21) для довiльного t∈((k−1)​πn,k​πn){t\in(\dfrac{(k-1)\pi}{n},\dfrac{k\pi}{n})}, k=1,2​n¯k=\overline{1,2n}, справедлива рiвнiсть

(S​Ψ¯β,1​(y,t))βψ=(−1)k+1​π4​n​ψ​(n)​(𝒫q​(tk−y)​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+∑m=15γm​(y)),(\overline{S\Psi}_{\beta,1}(y,t))_{\beta}^{\psi}=(-1)^{k+1}\frac{\pi}{4n\psi(n)}\;\bigg(\mathcal{P}_{q}(t_{k}-y)\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+\sum_{m=1}^{5}\gamma_{m}(y)\bigg), (52)

в якiй tk=k​πn−π2​nt_{k}=\dfrac{k\pi}{n}-\dfrac{\pi}{2n}, 𝒫q​(t)\mathcal{P}_{q}(t) — ядро аналiтично продовжуваних в смугу функцiй,

𝒫q​(t)=12+2​∑j=1∞cos⁡j​tqj+q−j,\mathcal{P}_{q}(t)=\dfrac{1}{2}+2\sum_{j=1}^{\infty}\dfrac{\cos jt}{q^{j}+q^{-j}},

величини γ1​(y)\gamma_{1}(y) та γ2​(y)\gamma_{2}(y) заданi рiвностями (24) i (25) вiдповiдно, а

γ3​(y)=γ3​(ψ,β,k,y)=2​∑j=[n]+1n−1cos⁡j⁡(tk−y)nψ⁡(n)​|λn−j​(y)|​cos⁡j​π2​n​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2),\gamma_{3}(y)=\gamma_{3}(\psi,\beta,k,y)=2\sum_{j=[\sqrt{n}]+1}^{n-1}\dfrac{\cos j(t_{k}-y)}{\dfrac{n}{\psi(n)}|\lambda_{n-j}(y)|\cos\dfrac{j\pi}{2n}}\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2}), (53)
γ4(y)=γ4(ψ,β,k,y)=−2∑j=1[n]δj​(y)​cos⁡j⁡(tk−y)nψ⁡(n)​|λn−j​(y)|​cos⁡j​π2​nsignsin(ny−β​π2),\gamma_{4}(y)=\gamma_{4}(\psi,\beta,k,y)=-2\sum_{j=1}^{[\sqrt{n}]}\dfrac{\delta_{j}(y)\cos j(t_{k}-y)}{\dfrac{n}{\psi(n)}|\lambda_{n-j}(y)|\cos\dfrac{j\pi}{2n}}\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2}), (54)
γ5(y)=γ5(q,β,k,y)=−2∑j=[n]+1∞cos⁡j⁡(tk−y)qj+q−jsignsin(ny−β​π2),\gamma_{5}(y)=\gamma_{5}(q,\beta,k,y)=-2\sum\limits_{j=[\sqrt{n}]+1}^{\infty}\dfrac{\cos j(t_{k}-y)}{q^{j}+q^{-j}}\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2}), (55)
δj​(y)=δj​(ψ,y)=n​|λn−j​(y)|​cos⁡j​π2​n(q−j+qj)​ψ​(n)−1,j=1,[n]¯,\delta_{j}(y)=\delta_{j}(\psi,y)=\dfrac{n|\lambda_{n-j}(y)|\cos\dfrac{j\pi}{2n}}{(q^{-j}+q^{j})\psi(n)}-1,\;j=\overline{1,[\sqrt{n}]}, (56)

[a][a] — цiла частина числа aa.

Доведення. Згiдно з (53)

2​ψ⁡(n)n​∑j=1n−1cos⁡j⁡(tk−y)|λn−j​(y)|​cos⁡j​π2​n​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)=2\frac{\psi(n)}{n}\sum_{j=1}^{n-1}\dfrac{\cos j(t_{k}-y)}{|\lambda_{n-j}(y)|\cos\dfrac{j\pi}{2n}}\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})=
=2​ψ⁡(n)n​∑j=1[n]cos⁡j⁡(tk−y)|λn−j​(y)|​cos⁡j​π2​n​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+γ3​(y).=2\frac{\psi(n)}{n}\sum_{j=1}^{[\sqrt{n}]}\dfrac{\cos j(t_{k}-y)}{|\lambda_{n-j}(y)|\cos\dfrac{j\pi}{2n}}\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+\gamma_{3}(y). (57)

Далi в силу формул (54)–(56) можна записати рiвностi

2​ψ⁡(n)n​∑j=1[n]cos⁡j⁡(tk−y)|λn−j​(y)|​cos⁡j​π2​n​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)=2\dfrac{\psi(n)}{n}\sum_{j=1}^{[\sqrt{n}]}\dfrac{\cos j(t_{k}-y)}{|\lambda_{n-j}(y)|\cos\dfrac{j\pi}{2n}}\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})=
=2​∑j=1[n]cos⁡j⁡(tk−y)(qj+q−j)​(1+δj​(y))​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)==2\sum_{j=1}^{[\sqrt{n}]}\dfrac{\cos j(t_{k}-y)}{(q^{j}+q^{-j})(1+\delta_{j}(y))}\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})=
=(2​∑j=1[n]cos⁡j⁡(tk−y)qj+q−j−2​∑j=1[n]δj​(y)​cos⁡j⁡(tk−y)(qj+q−j)​(1+δj​(y)))​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)==\left(2\sum_{j=1}^{[\sqrt{n}]}\dfrac{\cos j(t_{k}-y)}{q^{j}+q^{-j}}-2\sum_{j=1}^{[\sqrt{n}]}\dfrac{\delta_{j}(y)\cos j(t_{k}-y)}{(q^{j}+q^{-j})(1+\delta_{j}(y))}\right)\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})=
=(𝒫q​(tk−y)−12)​sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)+γ4​(y)+γ5​(y),=\left(\mathcal{P}_{q}(t_{k}-y)-\frac{1}{2}\right)\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})+\gamma_{4}(y)+\gamma_{5}(y), (58)

Iз (23), (57) та (58) отримуємо (52). Лему доведено.

4. Доведення теореми 1. Вiдповiдно до теореми 4 для доведення (10) i (11) достатньо показати, що для довiльних q∈(0,1)q\in(0,1), β∈ℝ\beta\in\mathbb{R} i всiх номерiв n⩾nqn\geqslant n_{q} ядра Неймана Nq,β​(t)N_{q,\beta}(t) задовольняють умову Cy0,2​nC_{y_{0},2n}, де y0y_{0} — точка, в якiй функцiя |Φq,β,n​(⋅)||\Phi_{q,\beta,n}(\cdot)|, де Φq,β,n​(⋅)=(Nq,β∗φn)​(⋅)\Phi_{q,\beta,n}(\cdot)=(N_{q,\beta}\ast\varphi_{n})(\cdot), а φn​(⋅)\varphi_{n}(\cdot) задана рiвнiстю (8), досягає найбiльшого значення, тобто

|Φq,β,n​(y0)|=|(Nq,β∗φn)​(y0)|=‖Nq,β∗φn‖C.|\Phi_{q,\beta,n}(y_{0})|=|(N_{q,\beta}\ast\varphi_{n})(y_{0})|=\|N_{q,\beta}\ast\varphi_{n}\|_{C}.

Функцiя

Φq,β,n​(t)=(Nq,β∗φn)​(t)=4π​∑ν=0∞q(2​ν+1)​nn​(2​ν+1)2​sin⁡((2​ν+1)​n​t−β​π2),\Phi_{q,\beta,n}(t)=(N_{q,\beta}\ast\varphi_{n})(t)=\dfrac{4}{\pi}\sum\limits_{\nu=0}^{\infty}\dfrac{q^{(2\nu+1)n}}{n(2\nu+1)^{2}}\sin\left((2\nu+1)nt-\dfrac{\beta\pi}{2}\right),

перiодична з перiодом 2​π/n2\pi/n i така, що Φq,β,n​(t+πn)=−Φq,β,n​(t)\Phi_{q,\beta,n}(t+\dfrac{\pi}{n})=-\Phi_{q,\beta,n}(t). Тому максимальне значення π/n\pi/n-перiодичної функцiї |Φq,β,n​(⋅)||\Phi_{q,\beta,n}(\cdot)| на [0,πn)[0,\dfrac{\pi}{n}) досягається у точцi y0=y0​(n,q,β)=θn​πny_{0}=y_{0}(n,q,\beta)=\dfrac{\theta_{n}\pi}{n}, де θn\theta_{n} — корiнь рiвняння (9), θn∈[0,1)\theta_{n}\in[0,1). Зауважимо, що цей корiнь єдиний на [0,1)[0,1). Дiйсно, розглянемо функцiї

Gq​(x)=∑ν=0∞q(2​ν+1)​n(2​ν+1)​n​cos⁡(2​ν+1)​x=14​ln⁡1+2​qn​cos⁡x+q2​n1−2​qn​cos⁡x+q2​n,G_{q}(x)=\sum\limits_{\nu=0}^{\infty}\dfrac{q^{(2\nu+1)n}}{(2\nu+1)n}\cos(2\nu+1)x=\frac{1}{4}\ln\dfrac{1+2q^{n}\cos x+q^{2n}}{1-2q^{n}\cos x+q^{2n}}, (59)
Hq​(x)=∑ν=0∞q(2​ν+1)​n(2​ν+1)​n​sin⁡(2​ν+1)​x=12​arctg2​qn​sin⁡x1−q2​n.H_{q}(x)=\sum\limits_{\nu=0}^{\infty}\dfrac{q^{(2\nu+1)n}}{(2\nu+1)n}\sin(2\nu+1)x=\frac{1}{2}\mathop{\mathrm{arctg}}\dfrac{2q^{n}\sin x}{1-q^{2n}}. (60)

З (59) випливає, що функцiя Gq​(x)G_{q}(x) спадає на (0,π)(0,\pi), зростає на (π,2​π)(\pi,2\pi) та

Gq​(x)>0,x∈(0,π2)∪(3​π2,2​π),G_{q}(x)>0,\;x\in(0,\dfrac{\pi}{2})\cup(\dfrac{3\pi}{2},2\pi),
Gq​(x)<0,x∈(π2,3​π2).G_{q}(x)<0,\;x\in(\dfrac{\pi}{2},\dfrac{3\pi}{2}).

В силу (60) функцiя Hq​(x)H_{q}(x) додатна на (0,π)(0,\pi) i вiд’ємна на (π,2​π)(\pi,2\pi). Оскiльки

∑ν=0∞q(2​ν+1)​n(2​ν+1)​n​cos⁡((2​ν+1)​θn​π−β​π2)=Gq​(θn​π)​cos⁡β​π2+Hq​(θn​π)​sin⁡β​π2,\sum\limits_{\nu=0}^{\infty}\dfrac{q^{(2\nu+1)n}}{(2\nu+1)n}\cos\left((2\nu+1)\theta_{n}\pi-\dfrac{\beta\pi}{2}\right)=G_{q}(\theta_{n}\pi)\cos\dfrac{\beta\pi}{2}+H_{q}(\theta_{n}\pi)\sin\dfrac{\beta\pi}{2},

то, враховуючи зазначенi вище властивостi функцiй Gq​(x)G_{q}(x) та Hq​(x)H_{q}(x) та рiвнiсть (9), отримуємо єдинiсть кореня θn\theta_{n} на [0,1)[0,1) та наступнi включення:

n​y0∈[π2,π)​ при ​β∈[0,1)∪[2,3),ny_{0}\in[\dfrac{\pi}{2},\pi)\text{ \T2A\cyrp\T2A\cyrr\T2A\cyri }\beta\in[0,1)\cup[2,3), (61)
n​y0∈[0,π2)​ при ​β∈[1,2)∪[3,4).ny_{0}\in[0,\dfrac{\pi}{2})\text{ \T2A\cyrp\T2A\cyrr\T2A\cyri }{\beta\in[1,2)\cup[3,4)}. (62)

Згiдно з рiвностями (61), (62), рiвнiстю (19) роботи [15] i лемою 2 з [15] для ядер Ψβ​(t)=Nq,β​(t)\Psi_{\beta}(t)=N_{q,\beta}(t) виконується умова |λj​(y0)|≠0|\lambda_{j}(y_{0})|\not=0, j=1,n¯{j=\overline{1,n}}. Тому для фундаментального S​KSK-сплайна S​Ψ¯β,1​(y,t)=S​N¯q,β,1​(y,t)\overline{S\Psi}_{\beta,1}(y,t)=\overline{SN}_{q,\beta,1}(y,t), породженого ядром Неймана Nq,β​(t)N_{q,\beta}(t), має мiсце представлення (52). Наступне твердження мiстить оцiнку зверху суми ∑l=15|γl​(y0)|\sum\limits_{l=1}^{5}|\gamma_{l}(y_{0})| для ядер Nq,β​(t)N_{q,\beta}(t).

Лема 3. Нехай величини γl​(y0)\gamma_{l}(y_{0}), l=1,5¯l=\overline{1,5}, задаються рiвностями (24), (25), (53)–(55), в яких ψ⁡(n)=qnn\psi(n)=\dfrac{q^{n}}{n}, q∈(0,1)q\in(0,1), β∈ℝ\beta\in\mathbb{R}. Тодi при n⩾2n\geqslant 2 та виконаннi умов (12) справедлива оцiнка

∑l=15|γl​(y0)|⩽245​(1−q)​qn+16063​2​n−1n⁡(n−1)​q(1−q)2.\sum\limits_{l=1}^{5}|\gamma_{l}(y_{0})|\leqslant\dfrac{24}{5(1-q)}q^{\sqrt{n}}+\dfrac{160}{63}\dfrac{2\sqrt{n}-1}{n(\sqrt{n}-1)}\;\dfrac{q}{(1-q)^{2}}.

Доведення. Для оцiнки кожного з доданкiв |γl​(y0)||\gamma_{l}(y_{0})|, l=1,5¯l=\overline{1,5}, нам будуть потрiбнi оцiнки зверху величин |rj​(y0)||r_{j}(y_{0})| та |Rj​(y0)||R_{j}(y_{0})| при j=0,n−1¯j=\overline{0,n-1}. Знайдемо їх. З (29) маємо

|rj(1)​(y0)|⩽q3​n−j(3​n−j)2+∑m=2∞(q(2​m+1)​n−j((2​m+1)​n−j)2+q(2​m−1)​n+j((2​m−1)​n+j)2)=|r_{j}^{(1)}(y_{0})|\leqslant\dfrac{q^{3n-j}}{(3n-j)^{2}}+\sum\limits_{m=2}^{\infty}\left(\dfrac{q^{(2m+1)n-j}}{((2m+1)n-j)^{2}}+\dfrac{q^{(2m-1)n+j}}{((2m-1)n+j)^{2}}\right)=
=∑m=1∞(q(2​m+1)​n−j((2​m+1)​n−j)2+q(2​m+1)​n+j((2​m+1)​n+j)2).=\sum\limits_{m=1}^{\infty}\left(\dfrac{q^{(2m+1)n-j}}{((2m+1)n-j)^{2}}+\dfrac{q^{(2m+1)n+j}}{((2m+1)n+j)^{2}}\right). (63)

Оскiльки послiдовнiсть qkk2\dfrac{q^{k}}{k^{2}} опукла, то виконується нерiвнiсть qk−j(k−j)2+qk+j(k+j)2<qk−n(k−n)2+qk+n(k+n)2{\dfrac{q^{k-j}}{(k-j)^{2}}+\dfrac{q^{k+j}}{(k+j)^{2}}<\dfrac{q^{k-n}}{(k-n)^{2}}+\dfrac{q^{k+n}}{(k+n)^{2}}}, k>nk>n, j=0,n−1¯j=\overline{0,n-1}. Тому з (63) знаходимо

|rj(1)​(y0)|⩽∑m=1∞(q2​m​n(2​m​n)2+q2​(m+1)​n(2​(m+1)​n)2)=|r_{j}^{(1)}(y_{0})|\leqslant\sum\limits_{m=1}^{\infty}\left(\dfrac{q^{2mn}}{(2mn)^{2}}+\dfrac{q^{2(m+1)n}}{(2(m+1)n)^{2}}\right)=
=q2​n4​n2+∑m=2∞q2​m​n2​m2​n2⩽14​n2​∑m=1∞q2​m​n=q2​n4​n2​(1−q2​n).=\dfrac{q^{2n}}{4n^{2}}+\sum\limits_{m=2}^{\infty}\dfrac{q^{2mn}}{2m^{2}n^{2}}\leqslant\dfrac{1}{4n^{2}}\sum\limits_{m=1}^{\infty}q^{2mn}=\dfrac{q^{2n}}{4n^{2}(1-q^{2n})}. (64)

З (16) та (30) маємо

|rj(2)​(y0)|⩽|cos⁡(n​y0−β​π2)|​(qn−j(n−j)2−qn+j(n+j)2)⩽|r_{j}^{(2)}(y_{0})|\leqslant|\cos(ny_{0}-\frac{\beta\pi}{2})|\left(\dfrac{q^{n-j}}{(n-j)^{2}}-\dfrac{q^{n+j}}{(n+j)^{2}}\right)\leqslant
⩽q2​n3​(1−q2​n)​(q−q2​n−1(2​n−1)2).\leqslant\dfrac{q^{2n}}{3(1-q^{2n})}\left(q-\dfrac{q^{2n-1}}{(2n-1)^{2}}\right). (65)

Iз (17) та (31) знаходимо

|rj(3)​(y0)|⩽q2​n3​(1−q2​n)​(q+q2​n−1(2​n−1)2).|r_{j}^{(3)}(y_{0})|\leqslant\dfrac{q^{2n}}{3(1-q^{2n})}\left(q+\dfrac{q^{2n-1}}{(2n-1)^{2}}\right). (66)

Об’єднавши (64), (65) та (66), для величини rj​(y0)r_{j}(y_{0}) отримуємо оцiнку

|rj​(y0)|⩽|∑ν=13rj(ν)​(y0)|⩽q2​n1−q2​n​(2​q3+14​n2)⩽34​q2​n1−q2​n,j=0,n−1¯.|r_{j}(y_{0})|\leqslant|\sum\limits_{\nu=1}^{3}r_{j}^{(\nu)}(y_{0})|\leqslant\dfrac{q^{2n}}{1-q^{2n}}\left(\frac{2q}{3}+\dfrac{1}{4n^{2}}\right)\leqslant\frac{3}{4}\dfrac{q^{2n}}{1-q^{2n}},j=\overline{0,n-1}. (67)

При j=0j=0 оцiнку (67) можна покращити. Дiйсно, в силу (46) маємо

|r0(1)​(y0)|⩽2​∑m=2∞q(2​m−1)​n((2​m−1)​n)2⩽29​n2​∑m=2∞q(2​m−1)​n=29​n2​q3​n1−q2​n,|r_{0}^{(1)}(y_{0})|\leqslant 2\sum\limits_{m=2}^{\infty}\dfrac{q^{(2m-1)n}}{((2m-1)n)^{2}}\leqslant\dfrac{2}{9n^{2}}\sum\limits_{m=2}^{\infty}q^{(2m-1)n}=\dfrac{2}{9n^{2}}\dfrac{q^{3n}}{1-q^{2n}},

а з (48) та (17)

|r0(3)​(y0)|⩽23​n2​q3​n1−q2​n.\left|r_{0}^{(3)}(y_{0})\right|\leqslant\dfrac{2}{3n^{2}}\dfrac{q^{3n}}{1-q^{2n}}.

Тодi, враховуючи (47),

|r0​(y0)|⩽|r0(1)​(y0)+r0(3)​(y0)|⩽89​n2​q3​n1−q2​n.|r_{0}(y_{0})|\leqslant|r_{0}^{(1)}(y_{0})+r_{0}^{(3)}(y_{0})|\leqslant\dfrac{8}{9n^{2}}\dfrac{q^{3n}}{1-q^{2n}}. (68)

Iз (35) для величини |λn−j​(y0)||\lambda_{n-j}(y_{0})| отримуємо зображення

|λn−j​(y0)|=|sign⁡sin⁡(n​y−β​π2)​(qn−j(n−j)2+qn+j(n+j)2)+rj​(y0)|,|\lambda_{n-j}(y_{0})|=\left|\mathop{\text{sign}}\sin(ny-\frac{\beta\pi}{2})\left(\dfrac{q^{n-j}}{(n-j)^{2}}+\dfrac{q^{n+j}}{(n+j)^{2}}\right)+r_{j}(y_{0})\right|,

з якого безпосередньо випливає оцiнка

|λn−j​(y0)|⩽qn−j(n−j)2+qn+j(n+j)2+|rj​(y0)|.|\lambda_{n-j}(y_{0})|\leqslant\dfrac{q^{n-j}}{(n-j)^{2}}+\dfrac{q^{n+j}}{(n+j)^{2}}+|r_{j}(y_{0})|. (69)

Оскiльки внаслiдок (61) i (62)

sin⁡(n​y0−β​π2)=sin⁡n​y0​cos⁡β​π2−cos⁡n​y0​sin⁡β​π2≠0.\sin(ny_{0}-\dfrac{\beta\pi}{2})=\sin ny_{0}\cos\dfrac{\beta\pi}{2}-\cos ny_{0}\sin\dfrac{\beta\pi}{2}\not=0. (70)

то отримуємо також оцiнку

|λn−j​(y0)|⩾qn−j(n−j)2+qn+j(n+j)2−|rj​(y0)|.|\lambda_{n-j}(y_{0})|\geqslant\dfrac{q^{n-j}}{(n-j)^{2}}+\dfrac{q^{n+j}}{(n+j)^{2}}-|r_{j}(y_{0})|. (71)

В силу (27), (69) та (71)

|Rj​(y0)|⩽|rj​(y0)|,j=0,n−1¯.|R_{j}(y_{0})|\leqslant|r_{j}(y_{0})|,\;j=\overline{0,n-1}. (72)

Перейдемо до оцiнки величини |γ1​(y0)||\gamma_{1}(y_{0})|. Взявши до уваги оцiнки (71) та (67), маємо

|λn−j​(y0)|⩾|\lambda_{n-j}(y_{0})|\geqslant
⩾qn−j(n−j)2+qn+j(n+j)2−34​q2​n1−q2​n=\geqslant\dfrac{q^{n-j}}{(n-j)^{2}}+\dfrac{q^{n+j}}{(n+j)^{2}}-\frac{3}{4}\dfrac{q^{2n}}{1-q^{2n}}=
=qn(n−j)2​(q−j+(n−j)2(n+j)2​qj−3​(n−j)24​qn1−q2​n).=\dfrac{q^{n}}{(n-j)^{2}}\left(q^{-j}+\dfrac{(n-j)^{2}}{(n+j)^{2}}q^{j}-\frac{3(n-j)^{2}}{4}\dfrac{q^{n}}{1-q^{2n}}\right). (73)

Оскiльки при j=0,n−1¯j=\overline{0,n-1}\; 215​(n−j)2​q−j>215​n2>2​qn15​n2\dfrac{2}{15(n-j)^{2}}q^{-j}>\dfrac{2}{15n^{2}}>\dfrac{2q^{\sqrt{n}}}{15n^{2}}, то з умови (12) випливає нерiвнiсть

215​(n−j)2​q−j>qn1−q2​n,\dfrac{2}{15(n-j)^{2}}q^{-j}>\dfrac{q^{n}}{1-q^{2n}},

яка еквiвалентна наступнiй нерiвностi:

q−j10>3​(n−j)24​qn1−q2​n,j=0,n−1¯.\dfrac{q^{-j}}{10}>\frac{3(n-j)^{2}}{4}\dfrac{q^{n}}{1-q^{2n}},\;j=\overline{0,n-1}. (74)

В силу (74) виконуються оцiнки

q−j+(n−j)2(n+j)2​qj−3​(n−j)24​qn1−q2​n=q^{-j}+\dfrac{(n-j)^{2}}{(n+j)^{2}}q^{j}-\frac{3(n-j)^{2}}{4}\dfrac{q^{n}}{1-q^{2n}}=
=9​q−j10+q−j10+(n−j)2(n+j)2​qj−3​(n−j)24​qn1−q2​n>=\dfrac{9q^{-j}}{10}+\dfrac{q^{-j}}{10}+\dfrac{(n-j)^{2}}{(n+j)^{2}}q^{j}-\frac{3(n-j)^{2}}{4}\dfrac{q^{n}}{1-q^{2n}}>
>9​q−j10,j=0,n−1¯.>\dfrac{9q^{-j}}{10},\;j=\overline{0,n-1}. (75)

Об’єднуючи (73) та (75), маємо

|λn−j​(y0)|⩾9​qn−j10​(n−j)2.|\lambda_{n-j}(y_{0})|\geqslant\dfrac{9q^{n-j}}{10(n-j)^{2}}. (76)

Враховуючи, що для x∈[0,π2)x\in[0,\dfrac{\pi}{2}) справджується нерiвнiсть cos⁡x⩾1−2​xπ>0\cos x\geqslant 1-\dfrac{2x}{\pi}>0, отримуємо

cos⁡j​π2​n⩾1−jn=n−jn,j=0,n−1¯.\cos\dfrac{j\pi}{2n}\geqslant 1-\dfrac{j}{n}=\dfrac{n-j}{n},\;j=\overline{0,n-1}. (77)

З (76) та (77) маємо

n2qn​|λn−j​(y0)|2​cos⁡j​π2​n>81​n100​(n−j)3​qn−2​j.\dfrac{n^{2}}{q^{n}}|\lambda_{n-j}(y_{0})|^{2}\cos\dfrac{j\pi}{2n}>\dfrac{81n}{100(n-j)^{3}}q^{n-2j}. (78)

З (26) i (72) випливає, що |zj​(y0)|⩽2​|rj​(y0)||z_{j}(y_{0})|\leqslant 2|r_{j}(y_{0})|. Тому враховуючи (67), (78) та умову (12), з (24) одержуємо

|γ1​(y0)|⩽40081​max0⩽j⩽n−1​|rj​(y0)|​1qn​∑j=0n−1(n−j)3n​q2​j<100​n2​qn27​(1−q2​n)​∑j=0∞q2​j⩽\left|\gamma_{1}(y_{0})\right|\leqslant\dfrac{400}{81}\max_{0\leqslant j\leqslant n-1}|r_{j}(y_{0})|\dfrac{1}{q^{n}}\sum_{j=0}^{n-1}\dfrac{(n-j)^{3}}{n}q^{2j}<\dfrac{100\,n^{2}q^{n}}{27(1-q^{2n})}\sum_{j=0}^{\infty}q^{2j}\leqslant
⩽4081​qn​11−q2.\leqslant\dfrac{40}{81}q^{\sqrt{n}}\;\dfrac{1}{1-q^{2}}. (79)

Оцiнимо |γ2​(y0)||\gamma_{2}(y_{0})|. З умови (12) при n⩾2n\geqslant 2 випливає нерiвнiсть

q2​n≤1900.q^{2n}\leq\dfrac{1}{900}.

Тодi з (25), (72), (68) i (12) отримуємо

|γ2​(y0)|⩽8​q2​n9​(1−q2​n)2​|2−8​q2​n9​(1−q2​n)|=2​q2​n9−13​q2​n=1−q2​n9−13​q2​n​2​q2​n1−q2​n=|\gamma_{2}(y_{0})|\leqslant\dfrac{\dfrac{8q^{2n}}{9(1-q^{2n})}}{2\left|2-\dfrac{8q^{2n}}{9(1-q^{2n})}\right|}=\dfrac{2q^{2n}}{9-13q^{2n}}=\dfrac{1-q^{2n}}{9-13q^{2n}}\;\dfrac{2q^{2n}}{1-q^{2n}}=
=(113+413​(9−13​q2​n))​2​q2​n1−q2​n<=\left(\dfrac{1}{13}+\dfrac{4}{13(9-13q^{2n})}\right)\dfrac{2q^{2n}}{1-q^{2n}}<
<326​2​q2​n1−q2​n<2​qn+n65​n2.<\dfrac{3}{26}\dfrac{2q^{2n}}{1-q^{2n}}<\dfrac{2q^{n+\sqrt{n}}}{65n^{2}}. (80)

Оцiнимо величину |γ3​(y0)||\gamma_{3}(y_{0})|. Взявши до уваги оцiнки (67), (71), (77) та (75), маємо

n2qn​|λn−j​(y0)|​cos⁡j​π2​n⩾n2qn​(qn−j(n−j)2+qn+j(n+j)2−34​q2​n1−q2​n)​n−jn=\dfrac{n^{2}}{q^{n}}|\lambda_{n-j}(y_{0})|\cos\dfrac{j\pi}{2n}\geqslant\dfrac{n^{2}}{q^{n}}\left(\dfrac{q^{n-j}}{(n-j)^{2}}+\dfrac{q^{n+j}}{(n+j)^{2}}-\frac{3}{4}\dfrac{q^{2n}}{1-q^{2n}}\right)\dfrac{n-j}{n}=
=n​q−jn−j+n⁡(n−j)(n+j)2​qj−3​n​(n−j)4​qn1−q2​n>9​n​q−j10​(n−j).=\dfrac{nq^{-j}}{n-j}+\dfrac{n(n-j)}{(n+j)^{2}}q^{j}-\frac{3n(n-j)}{4}\dfrac{q^{n}}{1-q^{2n}}>\dfrac{9nq^{-j}}{10(n-j)}. (81)

Тому, взявши до уваги (81), з (53) знаходимо

|γ3​(y0)|<209​∑j=[n]+1n−1n−jn​qj<\left|\gamma_{3}(y_{0})\right|<\dfrac{20}{9}\sum_{j=[\sqrt{n}]+1}^{n-1}\dfrac{n-j}{n}q^{j}<
<209​∑j=[n]+1n−1qj=20​(q[n]+1−qn−1)9​(1−q)⩽20​qn9​(1−q).<\dfrac{20}{9}\sum_{j=[\sqrt{n}]+1}^{n-1}q^{j}=\dfrac{20(q^{[\sqrt{n}]+1}-q^{n-1})}{9(1-q)}\leqslant\dfrac{20q^{\sqrt{n}}}{9(1-q)}. (82)

Щоб оцiнити величину |γ4​(y0)||\gamma_{4}(y_{0})| спочатку оцiнимо зверху величину |δj​(y0)||\delta_{j}(y_{0})| вигляду (56). В силу (27)

n2qn​|λn−j​(y0)|​cos⁡j​π2​n=\dfrac{n^{2}}{q^{n}}|\lambda_{n-j}(y_{0})|\cos\dfrac{j\pi}{2n}=
=(n2(n−j)2​qn−jqn+n2(n+j)2​qn+jqn+Rj​(y0)​n2qn)​cos⁡j​π2​n==\left(\dfrac{n^{2}}{(n-j)^{2}}\dfrac{q^{n-j}}{q^{n}}+\dfrac{n^{2}}{(n+j)^{2}}\dfrac{q^{n+j}}{q^{n}}+R_{j}(y_{0})\dfrac{n^{2}}{q^{n}}\right)\cos\dfrac{j\pi}{2n}=
=((1+j⁡(2​n−j)(n−j)2)​q−j+(1−j⁡(2​n+j)(n+j)2)​qj+Rj​(y0)​n2qn)​cos⁡j​π2​n==\left((1+\dfrac{j(2n-j)}{(n-j)^{2}})q^{-j}+(1-\dfrac{j(2n+j)}{(n+j)^{2}})q^{j}+R_{j}(y_{0})\dfrac{n^{2}}{q^{n}}\right)\cos\dfrac{j\pi}{2n}=
=(q−j+qj)​(1−2​sin2⁡j​π4​n)+=(q^{-j}+q^{j})(1-2\sin^{2}\dfrac{j\pi}{4n})+
+(j⁡(2​n−j)(n−j)2​q−j−j⁡(2​n+j)(n+j)2​qj+Rj​(y0)​n2qn)​cos⁡j​π2​n.+\left(\dfrac{j(2n-j)}{(n-j)^{2}}q^{-j}-\dfrac{j(2n+j)}{(n+j)^{2}}q^{j}+R_{j}(y_{0})\dfrac{n^{2}}{q^{n}}\right)\cos\dfrac{j\pi}{2n}. (83)

З (56), (67), (72), (83) iз врахуванням опуклостi послiдовностi qkq^{k} для величин |δj​(y0)||\delta_{j}(y_{0})| випливають нерiвностi

|δj​(y0)|⩽2​sin2⁡j​π4​n+1q−j+qj​(j⁡(2​n−j)(n−j)2​q−j+j⁡(2​n−j)(n−j)2​qj+|Rj​(y0)|​n2qn)⩽|\delta_{j}(y_{0})|\leqslant 2\sin^{2}\dfrac{j\pi}{4n}+\dfrac{1}{q^{-j}+q^{j}}\left(\dfrac{j(2n-j)}{(n-j)^{2}}q^{-j}+\dfrac{j(2n-j)}{(n-j)^{2}}q^{j}+|R_{j}(y_{0})|\dfrac{n^{2}}{q^{n}}\right)\leqslant
⩽2​(j​π4​n)2+j⁡(2​n−j)(n−j)2+n2​|rj​(y0)|qn−j+qn+j⩽j2​π28​n2+j⁡(2​n−j)(n−j)2+3​n28​qn1−q2​n=\leqslant 2\left(\dfrac{j\pi}{4n}\right)^{2}+\dfrac{j(2n-j)}{(n-j)^{2}}+\dfrac{n^{2}|r_{j}(y_{0})|}{q^{n-j}+q^{n+j}}\leqslant\dfrac{j^{2}\pi^{2}}{8n^{2}}+\dfrac{j(2n-j)}{(n-j)^{2}}+\frac{3n^{2}}{8}\dfrac{q^{n}}{1-q^{2n}}=
=8​j​(2​n−j)7​(n−j)2+(j2​π28​n2+3​n28​qn1−q2​n−j⁡(2​n−j)7​(n−j)2).=\dfrac{8j(2n-j)}{7(n-j)^{2}}+\left(\dfrac{j^{2}\pi^{2}}{8n^{2}}+\frac{3n^{2}}{8}\dfrac{q^{n}}{1-q^{2n}}-\dfrac{j(2n-j)}{7(n-j)^{2}}\right). (84)

При кожному фiксованому nn функцiя fn​(j)=j⁡(2​n−j)7​(n−j)2−j2​π28​n2f_{n}(j)=\dfrac{j(2n-j)}{7(n-j)^{2}}-\dfrac{j^{2}\pi^{2}}{8n^{2}} зростає. Дiйсно

dd​j​(j⁡(2​n−j)7​(n−j)2−j2​π28​n2)=2​n27​(n−j)3−j​π24​n2=\frac{d}{dj}\left(\dfrac{j(2n-j)}{7(n-j)^{2}}-\dfrac{j^{2}\pi^{2}}{8n^{2}}\right)=\dfrac{2n^{2}}{7(n-j)^{3}}-\dfrac{j\pi^{2}}{4n^{2}}=
=8​n4−7​j​π2​(n−j)328​n2​(n−j)3>0=\dfrac{8n^{4}-7j\pi^{2}(n-j)^{3}}{28n^{2}(n-j)^{3}}>0

(оскiльки функцiя gn​(x)=8​n4−7​x​π2​(n−x)3g_{n}(x)=8n^{4}-7x\pi^{2}(n-x)^{3} в точцi мiнiмуму x=14​nx=\frac{1}{4}n набуває додатне значення). Тому, з врахуванням (12), при j=1,[n]¯j=\overline{1,[\sqrt{n}]} та n⩾2n\geqslant 2 отримуємо

j⁡(2​n−j)7​(n−j)2−j2​π28​n2⩾2​n−17​(n−1)2−π28​n2>3​n28​qn1−q2​n.\dfrac{j(2n-j)}{7(n-j)^{2}}-\dfrac{j^{2}\pi^{2}}{8n^{2}}\geqslant\dfrac{2n-1}{7(n-1)^{2}}-\dfrac{\pi^{2}}{8n^{2}}>\frac{3n^{2}}{8}\dfrac{q^{n}}{1-q^{2n}}.

Отже, вираз у дужках в правiй частинi (84) вiд’ємний. Тодi з (84) випливає, що

|δj​(y0)|⩽8​j​(2​n−j)7​(n−j)2.|\delta_{j}(y_{0})|\leqslant\dfrac{8j(2n-j)}{7(n-j)^{2}}. (85)

Формули (54), (81) та (85) дозволяють одержати при n⩾2n\geqslant 2 наступну оцiнку величини γ4​(y0)\gamma_{4}(y_{0}):

|γ4​(y0)|⩽2​∑j=1[n]8​j​(2​n−j)7​(n−j)29​n​q−j10​(n−j)=16063​n​∑j=1[n]j⁡(2​n−j)n−j​qj⩽|\gamma_{4}(y_{0})|\leqslant 2\sum_{j=1}^{[\sqrt{n}]}\dfrac{\dfrac{8j(2n-j)}{7(n-j)^{2}}}{\dfrac{9nq^{-j}}{10(n-j)}}=\frac{160}{63n}\sum_{j=1}^{[\sqrt{n}]}\dfrac{j(2n-j)}{n-j}q^{j}\leqslant
⩽16063​2​n−nn⁡(n−n)​∑j=1[n]j​qj<16063​2​n−1n⁡(n−1)​∑j=1∞j​qj<\leqslant\dfrac{160}{63}\dfrac{2n-\sqrt{n}}{n(n-\sqrt{n})}\sum_{j=1}^{[\sqrt{n}]}jq^{j}<\dfrac{160}{63}\dfrac{2\sqrt{n}-1}{n(\sqrt{n}-1)}\sum_{j=1}^{\infty}jq^{j}<
<16063​2​n−1n⁡(n−1)​q(1−q)2.<\dfrac{160}{63}\dfrac{2\sqrt{n}-1}{n(\sqrt{n}-1)}\;\dfrac{q}{(1-q)^{2}}. (86)

В силу (55) для величини |γ5​(y0)||\gamma_{5}(y_{0})| маємо

|γ5​(y0)|⩽2​∑j=[n]+1∞qj=2​q[n]+11−q<2​qn1−q.\left|\gamma_{5}(y_{0})\right|\leqslant 2\sum\limits_{j=[\sqrt{n}]+1}^{\infty}q^{j}=2\dfrac{q^{[\sqrt{n}]+1}}{1-q}<2\dfrac{q^{\sqrt{n}}}{1-q}. (87)

Об’єднавши оцiнки (79), (80), (82), (86) та (87), при n⩾2n\geqslant 2 одержимо

∑k=15|γk​(y0)|<\sum_{k=1}^{5}|\gamma_{k}(y_{0})|<
<4081​qn​11−q2+2​qn+n65​n2+20​qn9​(1−q)+16063​2​n−1n⁡(n−1)​q(1−q)2+2​qn1−q<<\dfrac{40}{81}q^{\sqrt{n}}\;\dfrac{1}{1-q^{2}}+\dfrac{2q^{n+\sqrt{n}}}{65n^{2}}+\dfrac{20q^{\sqrt{n}}}{9(1-q)}+\dfrac{160}{63}\dfrac{2\sqrt{n}-1}{n(\sqrt{n}-1)}\;\dfrac{q}{(1-q)^{2}}+\dfrac{2q^{\sqrt{n}}}{1-q}<
<qn1−q​(0,494+0,008+2,223+2)+16063​2​n−1n⁡(n−1)​q(1−q)2<<\dfrac{q^{\sqrt{n}}}{1-q}(0{,}494+0{,}008+2{,}223+2)+\dfrac{160}{63}\dfrac{2\sqrt{n}-1}{n(\sqrt{n}-1)}\;\dfrac{q}{(1-q)^{2}}<
<245​(1−q)​qn+16063​2​n−1n⁡(n−1)​q(1−q)2.<\dfrac{24}{5(1-q)}q^{\sqrt{n}}+\dfrac{160}{63}\dfrac{2\sqrt{n}-1}{n(\sqrt{n}-1)}\;\dfrac{q}{(1-q)^{2}}.

Лему доведено.

Згiдно з лемою 2 роботи [16] для довiльного x∈ℝx\in\mathbb{R} i довiльного q∈(0,1)q\in(0,1)

𝒫q​(x)>(12+2​q(1+q2)​(1−q))​(1−q1+q)41−q2.\mathcal{P}_{q}(x)>\left(\dfrac{1}{2}+\dfrac{2q}{(1+q^{2})(1-q)}\right)\left(\dfrac{1-q}{1+q}\right)^{\frac{4}{1-q^{2}}}. (88)

Тому з леми 3 та нерiвностi (88) випливає, що при n⩾2n\geqslant 2 за умов (13) та (12)

𝒫q​(tk−y0)+∑m=15γm​(y0)​sign⁡sin⁡(n​y0−β​π2)⩾0.\mathcal{P}_{q}(t_{k}-y_{0})+\sum\limits_{m=1}^{5}\gamma_{m}(y_{0})\mathop{\text{sign}}\sin(ny_{0}-\frac{\beta\pi}{2})\geqslant 0. (89)

В силу зображення (52), а також (70) i нерiвностi (89) робимо висновок, що при n⩾2n\geqslant 2 за умов (13) та (12) справедливе включення Nq,β​(t)∈Cy0,2​nN_{q,\beta}(t)\in C_{y_{0},2n}. Теорему доведено.

  • 1. Степанец А.И. Методы теории приближений: В 2 ч. // Працi Iнституту математики НАН України. — 2002. — T. 40. — Ч. 1. — 427 c.
  • 2. Pinkus A. n-widths in approximation theory. — Springer-Verlag. — 1985. — 291 p.
  • 3. Тихомиров В.М. Некоторые вопросы теории приближений. — М. : Изд-во МГУ, 1976. — 304 c.
  • 4. Корнейчук Н.П. Точные константы в теории приближения. — М. : Наука, Гл. ред. физ.-мат. лит., 1987. — 424 с.
  • 5. Сердюк А.С. Поперечники та найкращi наближення класiв згорток перiодичних функцiй // Укр. мат. журн. — 1999. — 51, № 5. — С. 674–687.
  • 6. Nagy B. Uber gewisse Extremalfragen bei transformierten trigonometrischen Entwicklungen, I, Periodischer Fall, Berichte der Math.-Phys. Kl. Akad. der Wiss. zu Leipzig. — 1938. — 90. — P. 103–134.
  • 7. Никольский С.М. Приближения функций тригонометрическими полиномами в среднем // Изв. АН СССР, сер. матем. — 1946. — 10. — С. 207–256.
  • 8. Кушпель А.К. Точные оценки поперечников классов сверток // Изв. АН СССР. Сер. мат. — 1988. — 52, № 6. — С. 1305–1322.
  • 9. Кушпель А.К. Оценки поперечников классов сверток в пространствах CC и LL // Укр. мат. журн. — 1989. — 41, № 8. — С. 1070–1076.
  • 10. Степанец А.И., Сердюк А.С. Оценки снизу поперечников классов сверток периодических функций в метриках CC и LL // Укр. мат. журн. — 1995. — 47, № 8. — С. 1112–1121.
  • 11. Pinkus A. On nn-widths of periodic functions // J. Analyse Math. — 1979. — 35. — P. 209–235.
  • 12. Mairhuber J.C., Shoenberg I.J., Williamson R.E. On variation diminising transformations on the circle // Rend. Circ. Mathem. Palermo. — 1959. — 8. № 2. — P. 241–270.
  • 13. Кушпель А.К. S​KSK-сплайны и точные оценки поперечников функциональных классов в пространстве C2​πC_{2\pi}. — К.: Ин-т математики АН УССР, 1985. — 47 с. — (Препринт / АН УССР, Ин-т математики ; 85.51).
  • 14. Сердюк А.С. Оцiнки поперечникiв та найкращих наближень класiв згорток перiодичних функцiй // Ряди Фур’є: теорiя i застосування / Працi Iнституту математики НАН України. Т. 20. — К. : Iн-т математики НАН України, 1998. — С. 286–299.
  • 15. Степанец А.И., Сердюк А.С. О существовании интерполяционных S​KSK-сплайнов // Укр. мат. журн. — 1994. — 46, № 11. — С. 1546–1554.
  • 16. Serdyuk A.S., Bodenchuk V.V. Exact values of Kolmogorov widths of classes of Poisson integrals // Journal of Approximation Theory. — 2013. — 173. — P. 89–109.
Анотацiя

We obtain exact lower bounds for Kolmogorov nn-widths in spaces CC and LL of classes of convolutions with Neumann kernel Nq,β​(t)=∑k=1∞qkk​cos⁡(k​t−β​π2)N_{q,\beta}(t)=\sum\limits_{k=1}^{\infty}\dfrac{q^{k}}{k}\cos\left(kt-\dfrac{\beta\pi}{2}\right), q∈(0,1){q\in(0,1)}, β∈ℝ{\beta\in\mathbb{R}}, for all natural nn greater some number which depend only on qq. The obtained estimates coincide with the best uniform approximations by trigonometric polynomials of mentioned classes. It made possible to obtain exact values for widths of these classes.

Встановлено точнi оцiнки знизу колмогоровських nn-поперечникiв в просторах CC i LL класiв згорток з ядром Неймана Nq,β​(t)=∑k=1∞qkk​cos⁡(k​t−β​π2)N_{q,\beta}(t)=\sum\limits_{k=1}^{\infty}\dfrac{q^{k}}{k}\cos\left(kt-\dfrac{\beta\pi}{2}\right), q∈(0,1){q\in(0,1)}, β∈ℝ{\beta\in\mathbb{R}}, для усiх натуральних nn, бiльших деякого номера, залежного лише вiд qq. Отриманi оцiнки спiвпали з найкращими рiвномiрними наближеннями зазначених класiв тригонометричними полiномами, що дозволило знайти точнi значення поперечникiв цих класiв.