1 Introduction
The purpose of this work is to determine the asymptotic behaviour of an
elastic material periodically reinforced by means of identical fibers filled
in with some isotropic and homogeneous elastic material. In the first part,
the fibers are longitudinally distributed inside the elastic material. The
limit law is derived, studying the convergence of the elastic energy, and we
exhibit a critical size of the fibers and a critical size of the Lamé
coefficients of the reinforcing fibers. In the last part of this work, we
suppose that the fibers are transversally distributed and we exhibit the
limit law, which still involves a critical size and a critical size of the
Lamé coefficients of the fibers, but working in a different limit
functional space. These configurations intend to modelize, for example, the
behaviour of a strap reinforced by means of identical fibers which are
longitudinally or transversally disposed inside the strap.
Let ω \omega be a bounded, smooth and open subset of 𝐑 2 \mathbf{R}^{2} and Ω = ω × ] 0 , L [ ⊂ 𝐑 3 \Omega=\omega\times\left]0,L\right[\subset\mathbf{R}^{3} , where L L
is positive. Γ 1 \Gamma_{1} denotes the lower basis of Ω \Omega : Γ 1 = ω × { 0 } \Gamma_{1}=\omega\times\left\{0\right\} , Γ 2 \Gamma_{2} its upper basis : Γ 2 = ω × { L } \Gamma_{2}=\omega\times\left\{L\right\} and Σ \Sigma its lateral
surface : Σ = ∂ ω × ] 0 , L [ \Sigma=\partial\omega\times\left]0,L\right[ .
Let ε \varepsilon be some positive real. In the first part of this work,
we dispose inside Ω \Omega longitudinal fibers. More precisely, for every k = ( k 1 , k 2 ) k=\left(k_{1},k_{2}\right) in 𝐙 2 \mathbf{Z}^{2} , we define the square : Y ε k = ( ε k 1 , ε k 2 ) + ] − ε / 2 , ε / 2 [ 2 Y_{\varepsilon}^{k}=\left(\varepsilon k_{1},\varepsilon k_{2}\right)+\left]-\varepsilon/2,\varepsilon/2\right[^{2} . Then we denote by Y ε Y_{\varepsilon} the union of all the ε \varepsilon -cells Y ε k Y_{\varepsilon}^{k} included in ω \omega : Y ε = ∪ k ∈ K ( ε ) Y ε k Y_{\varepsilon}=\cup_{k\in K(\varepsilon)}Y_{\varepsilon}^{k} . Choosing a parameter r ε r_{\varepsilon} smaller
than ε \varepsilon , we consider the disk D ε k D_{\varepsilon}^{k} of radius r ε r_{\varepsilon} contained in Y ε k Y_{\varepsilon}^{k} and the cylinder T ε k = D ε k × ] 0 , L [ T_{\varepsilon}^{k}=D_{\varepsilon}^{k}\times\left]0,L\right[ . T ε T_{\varepsilon} denotes the union ∪ k T ε k \cup_{k}T_{\varepsilon}^{k} of the
cylinders T ε k T_{\varepsilon}^{k} contained in Ω \Omega . Thus T ε ¯ ∩ Σ \overline{T_{\varepsilon}}\cap\Sigma is empty. The total number of such cylinders
contained in Ω \Omega (that is the cardinal of K ( ε ) K\left(\varepsilon\right) ) is equivalent to | ω | / ε 2 \left|\omega\right|/\varepsilon^{2} , with | ω | = a r e a ( ω ) \left|\omega\right|=area\left(\omega\right) . The domain Ω ε = Ω \ T ε ¯ \Omega_{\varepsilon}=\Omega\backslash\overline{T_{\varepsilon}} is
supposed to be the reference configuration of some linear elastic,
homogeneous and isotropic material, thus satisfying the following Hooke’s
law
σ i j ( u ) = λ e m m ( u ) δ i j + 2 μ e i j ( u ) , i , j , m = 1 , 2 , 3 , \sigma_{ij}\left(u\right)=\lambda e_{mm}\left(u\right)\delta_{ij}+2\mu e_{ij}\left(u\right),\text{\qquad}i\text{, }j\text{, }m=1,2,3,
(1)
where the summation convention has been used with respect to repeated
indices, λ \lambda and μ \mu are the Lamé coefficients of the
material, satisfying : μ > 0 \mu>0 and λ ≥ 0 \lambda\geq 0 , δ i j \delta_{ij} is
Kronecker’s symbol and e ( u ) e\left(u\right) is the linearized deformation
tensor, the components of which are given by : e i j ( u ) = 1 2 ( ∂ u j ∂ x i + ∂ u i ∂ x j ) e_{ij}\left(u\right)=\frac{1}{2}\left(\frac{\partial u_{j}}{\partial x_{i}}+\frac{\partial u_{i}}{\partial x_{j}}\right) .
Figure 1: The
domain Ω \Omega and the cylinders T ε k T_{\varepsilon}^{k} .
We suppose that T ε T_{\varepsilon} is the reference configuration of some
linear elastic, homogeneous and isotropic material satisfying Hooke’s law
σ i j ε ( u ) = λ ε e m m ( u ) δ i j + 2 μ ε e i j ( u ) , i , j , m = 1 , 2 , 3 , \sigma_{ij}^{\varepsilon}\left(u\right)=\lambda^{\varepsilon}e_{mm}\left(u\right)\delta_{ij}+2\mu^{\varepsilon}e_{ij}\left(u\right),\text{\qquad}i\text{, }j\text{, }m=1,2,3,
(2)
where the Lamé coefficients λ ε ≥ 0 \lambda^{\varepsilon}\geq 0 and μ ε > 0 \mu^{\varepsilon}>0 depend on ε \varepsilon and satisfy
∃ c > 0 , ∀ ε > 0 : μ ε ≥ c . \exists c>0,\text{ }\forall\varepsilon>0:\mu^{\varepsilon}\geq c.
(3)
The structure Ω \Omega built with these two elastic materials is submitted
to some volumic forces the density of which f = ( f 1 , f 2 , f 3 ) f=\left(f_{1},f_{2},f_{3}\right)
belongs to L 2 ( Ω , 𝐑 3 ) L^{2}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) . We suppose that the
structure is held fixed along Γ 1 \Gamma_{1} and that the tractions are equal
to 0 on the rest of the boundary : σ i j ( u ε ) n j = 0 \sigma_{ij}\left(u^{\varepsilon}\right)n_{j}=0 , i , j = 1 , 2 , 3 i,j=1,2,3 , where n n is the unit outer normal to the boundary. Let
us introduce the functional F ε F^{\varepsilon} defined on H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) by:
F ε ( u ) = { ∫ Ω ε σ i j ( u ) e i j ( u ) 𝑑 x + ∫ T ε σ i j ε ( u ) e i j ( u ) 𝑑 x if u ∈ H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) + ∞ otherwise, F^{\varepsilon}\left(u\right)=\left\{\begin{array}[]{ll}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx+\mathop{\displaystyle\int}_{T_{\varepsilon}}\sigma_{ij}^{\varepsilon}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx&\text{if }u\in H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)\\
+\infty&\text{otherwise,}\end{array}\right.
(4)
with : H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) = { u ∈ H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) ∣ u = 0 on Γ 1 } H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)=\left\{u\in H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)\mid u=0\text{ on }\Gamma_{1}\right\} . The problem under consideration can be associated to the minimization
problem involving the functional F ε F^{\varepsilon} , as indicated in the
following
Lemma 1
1.
The minimization problem:
min u ∈ H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) { F ε ( u ) − 2 ∫ Ω f . u d x } , \underset{u\in H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)}{\min}\left\{F^{\varepsilon}\left(u\right)-2\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}f.udx\right\},
(5)
admits a unique solution u ε u^{\varepsilon} belonging to H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) and which satisfies the
variational formulation:
∫ Ω ε σ i j ( u ε ) e i j ( u ) 𝑑 x + ∫ T ε σ i j ε ( u ε ) e i j ( u ) 𝑑 x = ∫ Ω f . u 𝑑 x , ∀ u ∈ H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) \mathop{\displaystyle\int}_{\Omega_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(u^{\varepsilon}\right)e_{ij}\left(u\right)dx+\mathop{\displaystyle\int}_{T_{\varepsilon}}\sigma_{ij}^{\varepsilon}\left(u^{\varepsilon}\right)e_{ij}\left(u\right)dx=\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}f.udx,\quad\forall u\in H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)
(6)
and is a weak solution of the problem:
{ − σ i j , j ( u ε ) = f i in Ω ε − σ i j , j ε ( u ε ) = f i in T ε u ε = 0 on Γ 1 σ i j ( u ε ) n j = 0 on ∂ Ω ∖ Γ 1 . \left\{\begin{array}[]{rcll}-\sigma_{ij,j}\left(u^{\varepsilon}\right)&=&f_{i}&\text{in }\Omega_{\varepsilon}\\
-\sigma_{ij,j}^{\varepsilon}\left(u^{\varepsilon}\right)&=&f_{i}&\text{in }T_{\varepsilon}\\
u^{\varepsilon}&=&0&\text{on }\Gamma_{1}\\
\sigma_{ij}\left(u^{\varepsilon}\right)n_{j}&=&0&\text{on }\partial\Omega\setminus\Gamma_{1}.\end{array}\right.
(7)
2.
The sequence ( u ε ) ε \left(u^{\varepsilon}\right)_{\varepsilon} is
bounded in H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) .
3.
Assume that : sup ε ( − ε 2 ln ( r ε ) ) < + ∞ \sup_{\varepsilon}\left(-\varepsilon^{2}\ln\left(r_{\varepsilon}\right)\right)<+\infty . Then, sup ε ( ( ∫ T ε | u ε | 2 𝑑 x ) / | T ε | ) \sup_{\varepsilon}\left(\left(\int_{T_{\varepsilon}}\left|u^{\varepsilon}\right|^{2}dx\right)/\left|T_{\varepsilon}\right|\right) is finite
and if R ε ( u ε ) R^{\varepsilon}\left(u^{\varepsilon}\right) is the rescaled
restriction of u ε u^{\varepsilon} to the fibers defined by:
R ε ( u ε ) = | Ω | | T ε | u ε 𝟏 T ε , R^{\varepsilon}\left(u^{\varepsilon}\right)=\dfrac{\left|\Omega\right|}{\left|T_{\varepsilon}\right|}u^{\varepsilon}\mathbf{1}_{T_{\varepsilon}},
(8)
where | Ω | \left|\Omega\right| means the volume of Ω \Omega and 𝟏 T ε \mathbf{1}_{T_{\varepsilon}} denotes the characteristic function of T ε T_{\varepsilon} , the sequence ( R ε ( u ε ) ) ε \left(R^{\varepsilon}\left(u^{\varepsilon}\right)\right)_{\varepsilon} is bounded in L 1 ( 𝐑 3 , 𝐑 3 ) L^{1}\left(\mathbf{R}^{3},\mathbf{R}^{3}\right) .
Proof. 1. Because λ ε \lambda^{\varepsilon} is nonnegative, we write for
every u u in H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)
F ε ( u ) ≥ inf ( 2 μ , 2 μ ε ) ∫ Ω e i j ( u ) e i j ( u ) 𝑑 x ≥ C inf ( 2 μ , 2 μ ε ) ∫ Ω | ∇ u | 2 𝑑 x , F^{\varepsilon}\left(u\right)\geq\inf\left(2\mu,2\mu^{\varepsilon}\right)\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}e_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx\geq C\inf\left(2\mu,2\mu^{\varepsilon}\right)\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left|\nabla u\right|^{2}dx,
using the classical Korn’s inequality, because u u vanishes on Γ 1 \Gamma_{1} . The hypothesis (3 ) and this inequality imply that F ε F^{\varepsilon} is coercive on H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) . Moreover, F ε F^{\varepsilon} is lower semi-continuous for the weak
topology of H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) and
is not identically equal to + ∞ +\infty . Thus, classical convex analysis
results imply the existence and the uniqueness of a minimizer u ε u^{\varepsilon} of F ε F^{\varepsilon} on H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) , which satisfies the variational formulation (6 ) and, thus, is a weak solution of (7 ).
2. We observe that : F ε ( u ε ) − 2 ∫ Ω f . u ε 𝑑 x ≤ F ε ( 0 ) = 0 F^{\varepsilon}\left(u^{\varepsilon}\right)-2\int_{\Omega}f.u^{\varepsilon}dx\leq F^{\varepsilon}\left(0\right)=0 , which implies, using the preceding
inequality, that
C inf ( 2 μ , 2 μ ε ) ∫ Ω | ∇ u ε | 2 𝑑 x ≤ 2 ‖ f ‖ L 2 ( Ω ) ‖ u ε ‖ L 2 ( Ω ) . C\inf\left(2\mu,2\mu^{\varepsilon}\right)\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left|\nabla u^{\varepsilon}\right|^{2}dx\leq 2\left\|f\right\|_{L^{2}\left(\Omega\right)}\left\|u^{\varepsilon}\right\|_{L^{2}\left(\Omega\right)}.
Using Poincaré’s inequality, we thus deduce that ( u ε ) ε \left(u^{\varepsilon}\right)_{\varepsilon} is bounded in H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) .
3. Before proving this assertion, let us first recall the
following estimate, which has been proved in [6 ]
Lemma 2
There exists some positive constant C C such that, for every u u
in H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) , one has :
1 | T ε | ∫ T ε u 2 𝑑 x ≤ C ( ∫ Ω | ∇ u | 2 𝑑 x − ε 2 ln ( r ε ) + ε 2 ) . \dfrac{1}{\left|T_{\varepsilon}\right|}\mathop{\displaystyle\int}_{T_{\varepsilon}}u^{2}dx\leq C\left(\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left|\nabla u\right|^{2}dx-\varepsilon^{2}\ln\left(r_{\varepsilon}\right)+\varepsilon^{2}\right).
(9)
Proof. We first define : u ′ ( r , θ , z ) := u ( ε k 1 + r cos ( θ ) , ε k 2 + r cos ( θ ) , z ) u^{\prime}\left(r,\theta,z\right):=u\left(\varepsilon k_{1}+r\cos\left(\theta\right),\varepsilon k_{2}+r\cos\left(\theta\right),z\right) , in the fiber centred at ( ε k 1 , ε k 2 ) \left(\varepsilon k_{1},\varepsilon k_{2}\right) . Then, we observe that, for
every r 1 ≤ r 2 < ε / 2 r_{1}\leq r_{2}<\varepsilon/2
u ′ ( r 2 , θ , z ) − u ′ ( r 1 , θ , z ) = ( r 2 − r 1 ) ∫ 0 1 ∂ u ′ ∂ r ( ( 1 − t ) r 1 + t r 2 ) ( 1 − t ) r 1 + t r 2 ( 1 − t ) r 1 + t r 2 𝑑 t ⇒ ( u ′ ( r 2 , θ , z ) − u ′ ( r 1 , θ , z ) ) 2 ≤ ( ln ( r 2 ) − ln ( r 1 ) ) ∫ r 1 r 2 ( ∂ u ′ ∂ r ) 2 r d r . \begin{array}[]{c}u^{\prime}\left(r_{2},\theta,z\right)-u^{\prime}\left(r_{1},\theta,z\right)=\left(r_{2}-r_{1}\right)\mathop{\displaystyle\int}_{0}^{1}\dfrac{\partial u^{\prime}}{\partial r}\left(\left(1-t\right)r_{1}+tr_{2}\right)\dfrac{\sqrt{\left(1-t\right)r_{1}+tr_{2}}}{\sqrt{\left(1-t\right)r_{1}+tr_{2}}}dt\\
\Rightarrow\left(u^{\prime}\left(r_{2},\theta,z\right)-u^{\prime}\left(r_{1},\theta,z\right)\right)^{2}\leq\left(\ln\left(r_{2}\right)-\ln\left(r_{1}\right)\right)\mathop{\displaystyle\int}_{r_{1}}^{r_{2}}\left(\dfrac{\partial u^{\prime}}{\partial r}\right)^{2}rdr.\end{array}
Defining : f ( r ) = ∑ k ∈ K ( ε ) ∫ 0 L ∫ 0 2 π ( u ′ ) 2 ( r , θ , z ) 𝑑 θ 𝑑 z f\left(r\right)=\sum_{k\in K\left(\varepsilon\right)}\int_{0}^{L}\int_{0}^{2\pi}\left(u^{\prime}\right)^{2}\left(r,\theta,z\right)d\theta dz , the previous inequality implies : f ( r 1 ) ≤ 2 f ( r 2 ) + 2 ‖ ∇ u ‖ L 2 ( Ω , 𝐑 3 ) 2 ln ( r 2 / r 1 ) f\left(r_{1}\right)\leq 2f\left(r_{2}\right)+2\left\|\nabla u\right\|_{L^{2}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)}^{2}\ln\left(r_{2}/r_{1}\right) , which implies, for every r 2 r_{2} in [ ε / 4 , ε / 2 ] \left[\varepsilon/4,\varepsilon/2\right]
1 | T ε | ∫ T ε u 2 𝑑 x = 1 | T ε | ∫ 0 r ε f ( r ) r 𝑑 r ≤ 2 | T ε | ∫ 0 r ε ( f ( r 2 ) + ‖ ∇ u ‖ L 2 ( Ω , 𝐑 3 ) 2 ( ln ( r 2 ) − ln ( r ) ) ) r 𝑑 r ≤ C ε 2 ( r ε ) 2 ( f ( r 2 ) ( r ε ) 2 + ‖ ∇ u ‖ L 2 ( Ω , 𝐑 3 ) 2 ( ( r ε ) 2 − ( r ε ) 2 2 ln ( r ε ) + ( r ε ) 2 4 ) ) ≤ C ( f ( r 2 ) ε 2 + ‖ ∇ u ‖ L 2 ( Ω , 𝐑 3 ) 2 ε 2 − ε 2 2 ln ( r ε ) + ε 2 4 ) ≤ C ( 4 f ( r 2 ) ε r 2 + ‖ ∇ u ‖ L 2 ( Ω , 𝐑 3 ) 2 ε 2 − ε 2 2 ln ( r ε ) + ε 2 4 ) \begin{array}[]{ccl}\dfrac{1}{\left|T_{\varepsilon}\right|}\mathop{\displaystyle\int}_{T_{\varepsilon}}u^{2}dx&=&\dfrac{1}{\left|T_{\varepsilon}\right|}\mathop{\displaystyle\int}_{0}^{r_{\varepsilon}}f\left(r\right)rdr\\
&\leq&\dfrac{2}{\left|T_{\varepsilon}\right|}\mathop{\displaystyle\int}_{0}^{r_{\varepsilon}}\left(f\left(r_{2}\right)+\left\|\nabla u\right\|_{L^{2}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)}^{2}\left(\ln\left(r_{2}\right)-\ln\left(r\right)\right)\right)rdr\\
&\leq&\dfrac{C\varepsilon^{2}}{\left(r_{\varepsilon}\right)^{2}}\left(f\left(r_{2}\right)\left(r_{\varepsilon}\right)^{2}+\left\|\nabla u\right\|_{L^{2}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)}^{2}\left(\left(r_{\varepsilon}\right)^{2}-\dfrac{\left(r_{\varepsilon}\right)^{2}}{2}\ln\left(r_{\varepsilon}\right)+\dfrac{\left(r_{\varepsilon}\right)^{2}}{4}\right)\right)\\
&\leq&C\left(f\left(r_{2}\right)\varepsilon^{2}+\left\|\nabla u\right\|_{L^{2}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)}^{2}\varepsilon^{2}-\dfrac{\varepsilon^{2}}{2}\ln\left(r_{\varepsilon}\right)+\dfrac{\varepsilon^{2}}{4}\right)\\
&\leq&C\left(4f\left(r_{2}\right)\varepsilon r_{2}+\left\|\nabla u\right\|_{L^{2}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)}^{2}\varepsilon^{2}-\dfrac{\varepsilon^{2}}{2}\ln\left(r_{\varepsilon}\right)+\dfrac{\varepsilon^{2}}{4}\right)\end{array}
and then, taking the mean value of this inequality with respect to r 2 r_{2}
in [ ε / 4 , ε / 2 ] \left[\varepsilon/4,\varepsilon/2\right]
1 | T ε | ∫ T ε u 2 𝑑 x ≤ C ( 16 ∫ ε / 4 ε / 2 f ( r ) r d r + ‖ ∇ u ‖ L 2 ( Ω , 𝐑 3 ) 2 ε 2 − ε 2 2 ln ( r ε ) + ε 2 4 ) ≤ C ( ( 16 + ε 2 ) ‖ ∇ u ‖ L 2 ( Ω , 𝐑 3 ) 2 − ε 2 2 ln ( r ε ) + ε 2 4 ) . □ \begin{array}[]{ccl}\dfrac{1}{\left|T_{\varepsilon}\right|}\mathop{\displaystyle\int}_{T_{\varepsilon}}u^{2}dx&\leq&C\left(16\mathop{\displaystyle\int}_{\varepsilon/4}^{\varepsilon/2}f\left(r\right)rdr+\left\|\nabla u\right\|_{L^{2}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)}^{2}\varepsilon^{2}-\dfrac{\varepsilon^{2}}{2}\ln\left(r_{\varepsilon}\right)+\dfrac{\varepsilon^{2}}{4}\right)\\
&\leq&C\left(\left(16+\varepsilon^{2}\right)\left\|\nabla u\right\|_{L^{2}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)}^{2}-\dfrac{\varepsilon^{2}}{2}\ln\left(r_{\varepsilon}\right)+\dfrac{\varepsilon^{2}}{4}\right).\qquad\square\end{array}
Coming back to the proof of Lemma 1 , we observe that Lemma 2
implies that sup ε ( ( ∫ T ε | u ε | 2 𝑑 x ) / | T ε | ) \sup_{\varepsilon}\left(\left(\int_{T_{\varepsilon}}\left|u^{\varepsilon}\right|^{2}dx\right)/\left|T_{\varepsilon}\right|\right) is finite, as soon as sup ε ( − ε 2 ln ( r ε ) ) < + ∞ \sup_{\varepsilon}\left(-\varepsilon^{2}\ln\left(r_{\varepsilon}\right)\right)<+\infty . Then, using Cau- chy-Schwarz inequality, we
finally prove that the quantity ( ∫ 𝐑 3 | R ε ( u ε ) | 𝑑 x ) ε \left(\int_{\mathbf{R}^{3}}\left|R^{\varepsilon}\left(u^{\varepsilon}\right)\right|dx\right)_{\varepsilon} is bounded, which ends the proof of Lemma 1 . □ \square
In the sequel, we will assume that the hypothesis sup ε ( − ε 2 ln ( r ε ) ) < + ∞ \sup_{\varepsilon}\left(-\varepsilon^{2}\ln\left(r_{\varepsilon}\right)\right)<+\infty is
always satisfied.
Our purpose is to describe the asymptotic behaviour of ( u ε ) ε \left(u^{\varepsilon}\right)_{\varepsilon} and that of ( R ε ( u ε ) ) ε \left(R^{\varepsilon}\left(u^{\varepsilon}\right)\right)_{\varepsilon} , when ε \varepsilon
goes to 0. This will be obtained using epi-convergence arguments, that is
studying the asymptotic behaviour of the sequence ( F ε ) ε \left(F^{\varepsilon}\right)_{\varepsilon} , when ε \varepsilon goes to 0. We will first
suppose that the coefficients λ o \lambda_{o} and μ o \mu_{o} , defined by
λ o = lim ε → 0 λ ε ( r ε ) 2 ε 2 , μ o = lim ε → 0 μ ε ( r ε ) 2 ε 2 . \lambda_{o}=\ \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\dfrac{\lambda^{\varepsilon}\left(r_{\varepsilon}\right)^{2}}{\varepsilon^{2}}\text{,
}\mu_{o}=\text{ }\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\dfrac{\mu^{\varepsilon}\left(r_{\varepsilon}\right)^{2}}{\varepsilon^{2}}.
(10)
are finite and μ o \mu_{o} is positive. Thanks to the properties of the
epi-convergence, we then derive the asymptotic behaviour of the solution in
many other cases.
This kind of reinforcement problems follows earlier works like [2 ] , [3 ] , [6 ] , for example. However, the works [2 ] and [3 ] were dealing with scalar problems (also
involving the p p -laplacian operator). The work [6 ] is dealing
with linear elasticity problems but assuming another scaling of the
coefficients, which will be described later on in the present work. The work
[4 ] deals with the homogenization of composite media evoking the
vectorial case. See also [5 ] for similar phenomena in a quite general
situation.
2 Construction and study of the test-functions
We define
D = { ( y 1 , y 2 ) ∈ 𝐑 2 ∣ ( y 1 ) 2 + ( y 2 ) 2 < 1 } D ( r , r ′ ) = { ( y 1 , y 2 ) ∈ 𝐑 2 ∣ r 2 < ( y 1 ) 2 + ( y 2 ) 2 < r ′ 2 } S r = { ( y 1 , y 2 ) ∈ 𝐑 2 ∣ ( y 1 ) 2 + ( y 2 ) 2 = r 2 } \begin{array}[]{rcl}D&=&\left\{\left(y_{1},y_{2}\right)\in\mathbf{R}^{2}\mid\left(y_{1}\right)^{2}+\left(y_{2}\right)^{2}<1\right\}\\
D\left(r,r^{\prime}\right)&=&\left\{\left(y_{1},y_{2}\right)\in\mathbf{R}^{2}\mid r^{2}<\left(y_{1}\right)^{2}+\left(y_{2}\right)^{2}<r^{\prime 2}\right\}\\
S_{r}&=&\left\{\left(y_{1},y_{2}\right)\in\mathbf{R}^{2}\mid\left(y_{1}\right)^{2}+\left(y_{2}\right)^{2}=r^{2}\right\}\end{array}
for 0 < r < r ′ 0<r<r^{\prime} , and for every k = ( k 1 , k 2 ) k=\left(k_{1},k_{2}\right) in 𝐙 2 \mathbf{Z}^{2}
B ε k = { ( x 1 , x 2 , x 3 ) ∣ ( x 1 − k 1 ε ) 2 + ( x 2 − k 2 ε ) 2 < ( s ε ) 2 , x 3 ∈ ] 0 , L [ } C ε k = { ( x 1 , x 2 , x 3 ) ∣ ( r ε ) 2 < ( x 1 − k 1 ε ) 2 + ( x 2 − k 2 ε ) 2 < ( s ε ) 2 , x 3 ∈ ] 0 , L [ } , \begin{array}[]{rcl}B_{\varepsilon}^{k}&=&\left\{\left(x_{1},x_{2},x_{3}\right)\mid\left(x_{1}-k_{1}\varepsilon\right)^{2}+\left(x_{2}-k_{2}\varepsilon\right)^{2}<\left(s_{\varepsilon}\right)^{2}\text{, }x_{3}\in\left]0,L\right[\right\}\\
C_{\varepsilon}^{k}&=&\left\{\left(x_{1},x_{2},x_{3}\right)\mid\left(r_{\varepsilon}\right)^{2}<\left(x_{1}-k_{1}\varepsilon\right)^{2}+\left(x_{2}-k_{2}\varepsilon\right)^{2}<\left(s_{\varepsilon}\right)^{2}\text{, }x_{3}\in\left]0,L\right[\right\},\end{array}
choosing s ε s_{\varepsilon} such that
lim ε → 0 s ε ε = 0 = lim ε → 0 r ε s ε = 0 = lim ε → 0 ε 2 ln 2 s ε . \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\dfrac{s_{\varepsilon}}{\varepsilon}=0=\ \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\dfrac{r_{\varepsilon}}{s_{\varepsilon}}=0=\ \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\varepsilon^{2}\ln^{2}s_{\varepsilon}.
Finally, we denote: B ε = ∪ k B ε k B_{\varepsilon}=\cup_{k}B_{\varepsilon}^{k} , C ε = ∪ k C ε k C_{\varepsilon}=\cup_{k}C_{\varepsilon}^{k} .
We introduce the solution w m = ( w 1 m , w 2 m ) w^{m}=\left(w_{1}^{m},w_{2}^{m}\right) , m = 1 , 2 m=1,2 , of the linear plane elasticity problems
{ σ i j , j ( w m ) ( y ) = 0 ∀ y ∈ 𝐑 2 \ D ¯ , i , j = 1 , 2 w m ( y ) = 0 on S 1 w m m ( y ) ≃ − ln | y | + C t e when | y | → ∞ | w p m | ( y ) ≤ C t e when { p = 2 if m = 1 p = 1 if m = 2 , \left\{\begin{array}[]{rcll}\sigma_{ij,j}\left(w^{m}\right)\left(y\right)&=&0&\forall y\in\mathbf{R}^{2}\backslash\overline{D}\text{, }i\text{, }j=1,2\\
w^{m}\left(y\right)&=&0&\text{on }S_{1}\\
w_{m}^{m}\left(y\right)&\simeq&-\ln\left|y\right|+Cte&\text{when }\left|y\right|\rightarrow\infty\\
\left|w_{p}^{m}\right|\left(y\right)&\leq&Cte&\text{when }\left\{\begin{array}[]{l}p=2\text{ if }m=1\\
p=1\text{ if }m=2,\end{array}\right.\end{array}\right.
(11)
where: σ i j ( w m ) = λ e i j ( w m ) + 2 μ e i j ( w m ) \sigma_{ij}\left(w^{m}\right)=\lambda e_{ij}\left(w^{m}\right)+2\mu e_{ij}\left(w^{m}\right) . Thanks to the potential theory methods,
described for example in [7 ] , the solution w m w^{m} of (11 ) can
be computed as
{ w 1 1 ( y 1 , y 2 ) = − ln | y | + ( y 2 ) 2 − ( y 1 ) 2 2 κ | y | 2 − ( y 2 ) 2 − ( y 1 ) 2 2 κ | y | 4 w 2 1 ( y 1 , y 2 ) = y 2 y 1 κ | y | 2 − y 2 y 1 κ | y | 4 w 1 2 ( y 1 , y 2 ) = y 2 y 1 κ | y | 2 − y 2 y 1 | y | 4 w 2 2 ( y 1 , y 2 ) = − ln | y | − ( y 2 ) 2 − ( y 1 ) 2 2 κ | y | 2 + ( y 2 ) 2 − ( y 1 ) 2 2 κ | y | 4 , \left\{\begin{array}[]{ccl}w_{1}^{1}\left(y_{1},y_{2}\right)&=&-\ln\left|y\right|+\dfrac{\left(y_{2}\right)^{2}-\left(y_{1}\right)^{2}}{2\kappa\left|y\right|^{2}}-\dfrac{\left(y_{2}\right)^{2}-\left(y_{1}\right)^{2}}{2\kappa\left|y\right|^{4}}\\
w_{2}^{1}\left(y_{1},y_{2}\right)&=&\dfrac{y_{2}y_{1}}{\kappa\left|y\right|^{2}}-\dfrac{y_{2}y_{1}}{\kappa\left|y\right|^{4}}\\
w_{1}^{2}\left(y_{1},y_{2}\right)&=&\dfrac{y_{2}y_{1}}{\kappa\left|y\right|^{2}}-\dfrac{y_{2}y_{1}}{\left|y\right|^{4}}\\
w_{2}^{2}\left(y_{1},y_{2}\right)&=&-\ln\left|y\right|-\dfrac{\left(y_{2}\right)^{2}-\left(y_{1}\right)^{2}}{2\kappa\left|y\right|^{2}}+\dfrac{\left(y_{2}\right)^{2}-\left(y_{1}\right)^{2}}{2\kappa\left|y\right|^{4}},\end{array}\right.
with : κ = ( λ + 3 μ ) / ( λ + μ ) \kappa=\left(\lambda+3\mu\right)/\left(\lambda+\mu\right) .
We also introduce the function w ( y 1 , y 2 ) = − ln | y | w(y_{1},y_{2})=-\ln\left|y\right| , which is harmonic in 𝐑 2 ∖ { 0 } \mathbf{R}^{2}\setminus\left\{0\right\} and
verifies the following properties
w ∣ S 1 = 0 , lim | y | → ∞ w ( y 1 , y 2 ) ln | y | = − 1 , ∫ S 1 ∂ w ∂ n d σ = 2 π . w_{\mid S_{1}}=0\text{, }\underset{\left|y\right|\rightarrow\infty}{\lim}\dfrac{w\left(y_{1},y_{2}\right)}{\ln\left|y\right|}=-1\text{, }\mathop{\displaystyle\int}_{S_{1}}\dfrac{\partial w}{\partial n}d\sigma=2\pi.
Lemma 3
One has the following convergences:
1.
lim R → + ∞ 1 ln R ∫ D ( 1 , R ) σ i j ( w m ) e i j ( w l ) 𝑑 y = 2 π μ ( 1 + κ ) κ δ l m . \underset{R\rightarrow+\infty}{\lim}\dfrac{1}{\ln R}\mathop{\displaystyle\int}_{D\left(1,R\right)}\sigma_{ij}\left(w^{m}\right)e_{ij}\left(w^{l}\right)dy=\dfrac{2\pi\mu\left(1+\kappa\right)}{\kappa}\delta_{lm}.
2.
lim R → + ∞ 1 ln R ∫ D ( 1 , R ) | ∇ w | 2 𝑑 y = 2 π \underset{R\rightarrow+\infty}{\lim}\dfrac{1}{\ln R}\mathop{\displaystyle\int}_{D\left(1,R\right)}\left|\nabla w\right|^{2}dy=2\pi ,
Proof. The proof is trivial. □ \square
Using the solutions of these plane problems, we now build the functions w ε m k w_{\varepsilon}^{mk} , for every k = ( k 1 , k 2 ) k=\left(k_{1},k_{2}\right) as
w ε α k ( x 1 , x 2 ) = − 1 ln r ε ( w 1 α ( x 1 − k 1 ε r ε , x 2 − k 2 ε r ε ) w 2 α ( x 1 − k 1 ε r ε , x 2 − k 2 ε r ε ) 0 ) w ε 3 k ( x 1 , x 2 ) = − 1 ln r ε ( 0 0 w ( x 1 − k 1 ε r ε , x 2 − k 2 ε r ε ) ) , \begin{array}[]{rcl}w_{\varepsilon}^{\alpha k}\left(x_{1},x_{2}\right)&=&\dfrac{-1}{\ln r_{\varepsilon}}\left(\begin{array}[]{c}w_{1}^{\alpha}\left(\dfrac{x_{1}-k_{1}\varepsilon}{r_{\varepsilon}},\dfrac{x_{2}-k_{2}\varepsilon}{r_{\varepsilon}}\right)\\
w_{2}^{\alpha}\left(\dfrac{x_{1}-k_{1}\varepsilon}{r_{\varepsilon}},\dfrac{x_{2}-k_{2}\varepsilon}{r_{\varepsilon}}\right)\\
0\end{array}\right)\\
w_{\varepsilon}^{3k}\left(x_{1},x_{2}\right)&=&\dfrac{-1}{\ln r_{\varepsilon}}\left(\begin{array}[]{c}0\\
0\\
w\left(\dfrac{x_{1}-k_{1}\varepsilon}{r_{\varepsilon}},\dfrac{x_{2}-k_{2}\varepsilon}{r_{\varepsilon}}\right)\end{array}\right),\end{array}
α = 1 \alpha=1 , 2 2 . These functions w ε m k w_{\varepsilon}^{mk} satisfy the
following properties.
Lemma 4
There exist two positive constants C 0 C_{0} and C 1 C_{1} ,
independant of ε \varepsilon , such that:
1.
| e m − w ε m k | 2 ≤ C 0 ln 2 ( R ε k ) + 1 ln 2 ( r ε ) \left|e_{m}-w_{\varepsilon}^{mk}\right|^{2}\leq C_{0}\dfrac{\ln^{2}\left(R_{\varepsilon}^{k}\right)+1}{\ln^{2}\left(r_{\varepsilon}\right)} , in B ε k , B_{\varepsilon}^{k},
2.
| ∂ w ε m k ∂ x i | 2 ≤ C 1 ( R ε k ) 2 ln 2 ( r ε ) \left|\dfrac{\partial w_{\varepsilon}^{mk}}{\partial x_{i}}\right|^{2}\leq\dfrac{C_{1}}{\left(R_{\varepsilon}^{k}\right)^{2}\ln^{2}\left(r_{\varepsilon}\right)} , in B ε k B_{\varepsilon}^{k} , i = 1 , 2 , 3 i=1,2,3 ,
where e m e_{m} is the m m -th vector of the canonical basis of 𝐑 3 \mathbf{R}^{3} and
( R ε k ) 2 = ( x 1 − k 1 ε ) 2 + ( x 2 − k 2 ε ) 2 . \left(R_{\varepsilon}^{k}\right)^{2}=\left(x_{1}-k_{1}\varepsilon\right)^{2}+\left(x_{2}-k_{2}\varepsilon\right)^{2}.
Proof. Immediate, thanks to the expression of w ε m k w_{\varepsilon}^{mk} . □ \square
Lemma 5
If γ := lim ε → 0 ( − 1 / ( ε 2 ln r ε ) ) \gamma:=\lim_{\varepsilon\rightarrow 0}\left(-1/\left(\varepsilon^{2}\ln r_{\varepsilon}\right)\right) is finite, then:
1.
For every m m and l l , one has
lim ε → 0 ∫ B ε σ i j ( w ε m k ) e i j ( w ε l k ) 𝑑 x = { 2 π γ μ ( 1 + κ ) κ | Ω | δ l m m , l = 1 , 2 0 l = 3 , m = 1 , 2 2 π γ μ | Ω | m , l = 3 . \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{B_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{lk}\right)dx=\left\{\begin{array}[]{ll}\dfrac{2\pi\gamma\mu\left(1+\kappa\right)}{\kappa}\left|\Omega\right|\delta_{lm}&m,l=1,2\\
0&l=3\text{, }m=1,2\\
2\pi\gamma\mu\left|\Omega\right|&m,l=3.\end{array}\right.
2.
Let φ \varphi be any element of C 1 ( Ω ¯ ) C^{1}\left(\overline{\Omega}\right) . Then
lim ε → 0 ∫ B ε σ i j ( w ε m k ) e i j ( w ε l k ) φ 𝑑 x = { 2 π γ μ ( 1 + κ ) κ δ l m ∫ Ω φ 𝑑 x m , l = 1 , 2 0 l = 3 , m = 1 , 2 2 π γ μ ∫ Ω φ 𝑑 x m , l = 3 . \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{B_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{lk}\right)\varphi dx=\left\{\begin{array}[]{ll}\dfrac{2\pi\gamma\mu\left(1+\kappa\right)}{\kappa}\delta_{lm}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\varphi dx&m,l=1,2\\
0&l=3\text{, }m=1,2\\
2\pi\gamma\mu\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\varphi dx&m,l=3.\end{array}\right.
3.
Let φ ε k \varphi_{\varepsilon}^{k} be the truncation function defined
by
φ ε k ( x ) = φ ε k ( x 1 , x 2 ) = { − 4 3 ( s ε ) 2 ( ( R ε k ) 2 − ( s ε ) 2 ) if s ε 2 ≤ R ε k ≤ s ε 1 if R ε k ≤ s ε 2 0 if R ε k ≥ s ε \varphi_{\varepsilon}^{k}\left(x\right)=\varphi_{\varepsilon}^{k}\left(x_{1},x_{2}\right)=\left\{\begin{array}[]{ll}\dfrac{-4}{3\left(s_{\varepsilon}\right)^{2}}\left(\left(R_{\varepsilon}^{k}\right)^{2}-\left(s_{\varepsilon}\right)^{2}\right)&\text{if }\dfrac{s_{\varepsilon}}{2}\leq R_{\varepsilon}^{k}\leq s_{\varepsilon}\\
1&\text{if }R_{\varepsilon}^{k}\leq\dfrac{s_{\varepsilon}}{2}\\
0&\text{if }R_{\varepsilon}^{k}\geq s_{\varepsilon}\end{array}\right.
(12)
and z ε m z_{\varepsilon}^{m} the function defined by
z ε m ( x ) = { φ ε k ( x ) ( e m − w ε m k ) ( x ) ∀ x ∈ B ε k , ∀ k 0 ∀ x ∈ Ω \ B ε ¯ . z_{\varepsilon}^{m}\left(x\right)=\left\{\begin{array}[]{ll}\varphi_{\varepsilon}^{k}\left(x\right)\left(e_{m}-w_{\varepsilon}^{mk}\right)\left(x\right)&\forall x\in B_{\varepsilon}^{k}\text{, }\forall k\\
0&\forall x\in\Omega\backslash\overline{B_{\varepsilon}}.\end{array}\right.
(13)
Then ( z ε m ) ∣ T ε = e m \left(z_{\varepsilon}^{m}\right)_{\mid T_{\varepsilon}}=e_{m} , ( z ε m ) ε \left(z_{\varepsilon}^{m}\right)_{\varepsilon} converges to 0 in the
weak topology of H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) and
lim ε → 0 ∫ Ω σ i j ( z ε m ) e i j ( z ε l ) 𝑑 x = { 2 π γ μ ( 1 + κ ) κ | Ω | δ l m if m , l = 1 , 2 0 if l = 3 , m = 1 , 2 2 π γ μ | Ω | if m , l = 3 . \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\Omega}\sigma_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\right)e_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{l}\right)dx=\left\{\begin{array}[]{ll}\dfrac{2\pi\gamma\mu\left(1+\kappa\right)}{\kappa}\left|\Omega\right|\delta_{lm}&\text{if }m,l=1,2\\
0&\text{if }l=3\text{, }m=1,2\\
2\pi\gamma\mu\left|\Omega\right|&\text{if }m,l=3.\end{array}\right.
Proof. 1 . Using Hooke’s law, the above expression of w ε m k w_{\varepsilon}^{mk} and the estimates given in Lemma 4 , one has, for m , l = 1 , 3 m,l=1,3
lim ε → 0 ∫ C ε σ i j ( w ε m k ) e i j ( w ε l k ) 𝑑 x = | Ω | ε 2 ln 2 r ε ∫ D ( 1 , s ε / r ε ) σ i j ( w m ) e i j ( w l ) d y 1 d y 2 + o ε , \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{lk}\right)dx=\dfrac{\left|\Omega\right|}{\varepsilon^{2}\ln^{2}r_{\varepsilon}}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{D\left(1,s_{\varepsilon}/r_{\varepsilon}\right)}\sigma_{ij}\left(w^{m}\right)e_{ij}\left(w^{l}\right)dy_{1}dy_{2}+o_{\varepsilon},
where: y 1 = ( x 1 − k 1 ε ) / r ε y_{1}=\left(x_{1}-k_{1}\varepsilon\right)/r_{\varepsilon} , y 2 = ( x 2 − k ε ) / r ε y_{2}=\left(x_{2}-k\varepsilon\right)/r_{\varepsilon} , σ i j \sigma_{ij}
and e i j e_{ij} respectively denote the stress and the deformation tensors in
the plane, with the Lamé coefficients λ \lambda and μ \mu and lim ε → 0 o ε = 0 \lim_{\varepsilon\rightarrow 0}o_{\varepsilon}=0 . One deduces from Lemma 3 , through the definition of s ε s_{\varepsilon} that
lim ε → 0 − 1 ln r ε ∫ D ( 1 , s ε / r ε ) σ i j ( w m ) e i j ( w l ) d y 1 d y 2 = 2 π μ ( 1 + κ ) κ δ m l , \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\dfrac{-1}{\ln r_{\varepsilon}}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{D\left(1,s_{\varepsilon}/r_{\varepsilon}\right)}\sigma_{ij}\left(w^{m}\right)e_{ij}\left(w^{l}\right)dy_{1}dy_{2}=\dfrac{2\pi\mu\left(1+\kappa\right)}{\kappa}\delta_{ml},
the other cases being treated in a similar way. We conclude, using the
definition of γ \gamma .
2 . The smoothness of φ \varphi implies that for every ( x 1 , x 2 , x 3 ) \left(x_{1},x_{2},x_{3}\right) in C ε k C_{\varepsilon}^{k} we have : φ ( x 1 , x 2 , x 3 ) = φ ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) + O ( R ε k ) \varphi\left(x_{1},x_{2},x_{3}\right)=\varphi\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)+O\left(R_{\varepsilon}^{k}\right) ,
which implies
∫ C ε σ i j ( w ε m k ) e i j ( w ε l k ) φ 𝑑 x = 1 ε 2 ln 2 r ε ( ∫ D ( 1 , s ε / r ε ) σ i j ( w m ) e i j ( w l ) d y 1 d y 2 ( ∑ k ε 2 ∫ 0 L φ ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) d x 3 ) ) + o ε . \begin{array}[]{l}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{lk}\right)\varphi dx\\
=\dfrac{1}{\varepsilon^{2}\ln^{2}r_{\varepsilon}}\left(\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{D\left(1,s_{\varepsilon}/r_{\varepsilon}\right)}\sigma_{ij}\left(w^{m}\right)e_{ij}\left(w^{l}\right)dy_{1}dy_{2}\left(\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\varepsilon^{2}\mathop{\displaystyle\int}_{0}^{L}\varphi\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)dx_{3}\right)\right)+o_{\varepsilon}.\end{array}
But the smoothness of φ \varphi also implies
lim ε → 0 ∑ k ε 2 ∫ 0 L φ ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) d x 3 = ∫ Ω φ 𝑑 x , \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\varepsilon^{2}\mathop{\displaystyle\int}_{0}^{L}\varphi\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)dx_{3}=\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\varphi dx,
from which we conclude, using the first assertion.
3 . We observe that φ ε k ≡ 0 \varphi_{\varepsilon}^{k}\equiv 0
in Ω ∖ B ε ¯ \Omega\setminus\overline{B_{\varepsilon}} and w ε m k ≡ 0 w_{\varepsilon}^{mk}\equiv 0 in T ε T_{\varepsilon} . Then we compute
∫ Ω σ i j ( z ε m ) e i j ( z ε l ) 𝑑 x = ∑ k ∫ C ε k σ i j ( w ε m k ) e i j ( w ε l k ) ( φ ε k ) 2 𝑑 x − 2 ∑ k ∫ C ε k ∩ { s ε / 2 < R ε k < s ε } σ i j ( w ε m k ) ∂ φ ε k ∂ x i ( e l − w ε l k ) j d x + ∑ k ∫ C ε k ∩ { s ε / 2 < R ε k < s ε } ( e m − w ε m k ) i ∂ φ ε k ∂ x i ( e l − w ε l k ) j ∂ φ ε k ∂ x j d x . \begin{array}[]{ccl}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\Omega}\sigma_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\right)e_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{l}\right)dx&=&\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{lk}\right)\left(\varphi_{\varepsilon}^{k}\right)^{2}dx\\
&&-2\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}\cap\left\{s_{\varepsilon}/2<R_{\varepsilon}^{k}<s_{\varepsilon}\right\}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)\dfrac{\partial\varphi_{\varepsilon}^{k}}{\partial x_{i}}\left(e_{l}-w_{\varepsilon}^{lk}\right)_{j}dx\\
&&+\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}\cap\left\{s_{\varepsilon}/2<R_{\varepsilon}^{k}<s_{\varepsilon}\right\}}\left(e_{m}-w_{\varepsilon}^{mk}\right)_{i}\dfrac{\partial\varphi_{\varepsilon}^{k}}{\partial x_{i}}\left(e_{l}-w_{\varepsilon}^{lk}\right)_{j}\dfrac{\partial\varphi_{\varepsilon}^{k}}{\partial x_{j}}dx.\end{array}
Thanks to Lemma 4 and to the definition of φ ε k \varphi_{\varepsilon}^{k} , one can prove that the two last sums are respectively bounded by : C | ln s ε | / ( ε 2 ln 2 r ε ) C\left|\ln s_{\varepsilon}\right|/\left(\varepsilon^{2}\ln^{2}r_{\varepsilon}\right) and C ln 2 s ε / ( ε 2 ln 2 r ε ) C\ln^{2}s_{\varepsilon}/\left(\varepsilon^{2}\ln^{2}r_{\varepsilon}\right) . These two upper bounds
converge to 0 0 , because γ \gamma is finite and thanks to the choice of s ε s_{\varepsilon} . Moreover, the first term of the preceding equality can be
computed as
∫ C ε k σ i j ( w ε m k ) e i j ( w ε l k ) ( φ ε k ) 2 𝑑 x = ∫ C ε k σ i j ( w ε m k ) e i j ( w ε l k ) 𝑑 x + ∫ C ε k ∩ { s ε / 2 < R ε k < s ε } σ i j ( w ε m k ) e i j ( w ε l k ) ( ( φ ε k ) 2 − 1 ) d x \begin{array}[]{r}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{lk}\right)\left(\varphi_{\varepsilon}^{k}\right)^{2}dx=\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{lk}\right)dx\\
+\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}\cap\left\{s_{\varepsilon}/2<R_{\varepsilon}^{k}<s_{\varepsilon}\right\}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{lk}\right)\left(\left(\varphi_{\varepsilon}^{k}\right)^{2}-1\right)dx\end{array}
and using the definition (12 ) of φ ε k \varphi_{\varepsilon}^{k} we
get
| ∫ C ε k ∩ { s ε / 2 < R ε k < s ε } σ i j ( w ε m k ) e i j ( w ε l k ) ( ( φ ε k ) 2 − 1 ) d x | ≤ ∫ C ε k ∩ { s ε / 2 < R ε k < s ε } σ i j ( w ε m k ) e i j ( w ε l k ) d x . \begin{array}[]{r}\left|\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}\cap\left\{s_{\varepsilon}/2<R_{\varepsilon}^{k}<s_{\varepsilon}\right\}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{lk}\right)\left(\left(\varphi_{\varepsilon}^{k}\right)^{2}-1\right)dx\right|\\
\leq\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}\cap\left\{s_{\varepsilon}/2<R_{\varepsilon}^{k}<s_{\varepsilon}\right\}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{lk}\right)dx.\end{array}
Thanks to the estimates of Lemma 4 , we deduce
lim ε → 0 ∑ k ∫ C ε k ∩ { s ε / 2 < R ε k < s ε } σ i j ( w ε m k ) e i j ( w ε l k ) d x = 0 , \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}\cap\left\{s_{\varepsilon}/2<R_{\varepsilon}^{k}<s_{\varepsilon}\right\}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{lk}\right)dx=0,
which implies
lim ε → 0 ∫ Ω σ i j ( z ε m ) e i j ( z ε l ) 𝑑 x = lim ε → 0 ∫ C ε σ i j ( w ε m k ) e i j ( w ε l k ) 𝑑 x . \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\Omega}\sigma_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\right)e_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{l}\right)dx=\ \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{lk}\right)dx.
One concludes using the first assertion. Because ( z ε m ) ∣ Γ 1 = 0 \left(z_{\varepsilon}^{m}\right)_{\mid\Gamma_{1}}=0 , there exists some positive constant C C
such that
∫ Ω | ∇ z ε m | 2 𝑑 x ≤ C ∫ Ω σ i j ( z ε m ) e i j ( z ε m ) 𝑑 x . \mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\Omega}\left|\nabla z_{\varepsilon}^{m}\right|^{2}dx\leq C\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\Omega}\sigma_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\right)e_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\right)dx.
Hence ( z ε m ) ε \left(z_{\varepsilon}^{m}\right)_{\varepsilon} is bounded in H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) , which implies that a
subsequence still denoted ( z ε m ) ε \left(z_{\varepsilon}^{m}\right)_{\varepsilon} converges to some z ∗ z^{\ast} in the weak topology of H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) and in the strong topology of L 2 ( Ω , 𝐑 3 ) L^{2}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) . We observe that z ε m = 0 z_{\varepsilon}^{m}=0 in Ω \ B ε ¯ \Omega\backslash\overline{B_{\varepsilon}} and because the sequence of
characteristic functions of Ω \ B ε ¯ \Omega\backslash\overline{B_{\varepsilon}}
converges to 1 1 in the strong topology of L 2 ( Ω ) L^{2}\left(\Omega\right) , we
infer that z ∗ = 0 z^{\ast}=0 . Hence ( z ε m ) ε \left(z_{\varepsilon}^{m}\right)_{\varepsilon} converges to 0 in the weak topology of H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) . □ \square
3 Convergence
We define the topology τ \tau which will be used throughout this paragraph
as
u ε ⇀ ε → 0 𝜏 ( u , v ) ⇔ { u ε ⇀ ε → 0 w - H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) u and : ∀ φ ∈ C 0 0 ( 𝐑 3 ) : ∫ Ω R ε ( u ε ) φ d x → ε → 0 ∫ Ω v φ d x , u_{\varepsilon}\overset{\tau}{\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\rightharpoonup}}\left(u,v\right)\Leftrightarrow\left\{\begin{array}[]{l}u_{\varepsilon}\overset{w\text{-}H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)}{\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\rightharpoonup}}u\\
\text{and : }\forall\varphi\in C_{0}^{0}\left(\mathbf{R}^{3}\right):\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}R^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}\right)\varphi dx\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\rightarrow}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}v\varphi dx,\end{array}\right.
where w w -H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) stands for the weak
topology of H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) and R ε R^{\varepsilon} is
the rescaled restriction operator defined in (8 ).
Our main result reads as follows
Theorem 6
Suppose that γ = lim ε → 0 ( − 1 / ( ε 2 ln r ε ) ) \gamma=\lim_{\varepsilon\rightarrow 0}\left(-1/\left(\varepsilon^{2}\ln r_{\varepsilon}\right)\right) is finite, λ o \lambda_{o} and μ o \mu_{o} are finite and μ o \mu_{o} is positive. Then,
the sequence ( F ε ) ε \left(F^{\varepsilon}\right)_{\varepsilon} epi-converges
in the topology τ \tau to the functional F o F^{o} defined on H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) × L 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)\times L^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) by:
F o ( u , v ) = { ∫ Ω σ i j ( u ) e i j ( u ) d x + 2 π γ ∫ Ω ( v − u ) t A ( v − u ) d x + π E o ∫ Ω ( e 33 ( v ) ) 2 d x , if ( u , v ) ∈ H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) × V + ∞ otherwise, F^{o}\left(u,v\right)=\left\{\begin{array}[]{l}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\sigma_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx+2\pi\gamma\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(v-u\right)^{t}A\left(v-u\right)dx+\pi E_{o}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(e_{33}\left(v\right)\right)^{2}dx,\\
\hfill\text{if }\left(u,v\right)\in H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)\times V\\
+\infty\hfill\text{otherwise,}\end{array}\right.
(14)
using the summation convention with respect to repeated indices and where A A
is the diagonal matrix with : A 11 = μ ( 1 + κ ) / κ = A 22 A_{11}=\mu\left(1+\kappa\right)/\kappa=A_{22} and A 33 = μ A_{33}=\mu , where κ = ( λ + 3 μ ) / ( λ + μ ) \kappa=\left(\lambda+3\mu\right)/\left(\lambda+\mu\right) , E o = μ o ( 3 λ o + 2 μ o ) / ( λ o + μ o ) E_{o}=\mu_{o}\left(3\lambda_{o}+2\mu_{o}\right)/\left(\lambda_{o}+\mu_{o}\right) and V V denotes the
subspace
V = { v ∈ L 2 ( Ω , 𝐑 3 ) ∣ v 3 | Γ 1 = 0 , e 33 ( v ) ∈ L 2 ( Ω ) } . V=\left\{v\in L^{2}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)\mid v_{3\mid\Gamma_{1}}=0\text{, }e_{33}\left(v\right)\in L^{2}\left(\Omega\right)\right\}.
As a consequence of this theorem and of the properties of the
epi-convergence (see [1 ] for a definition and the main properties of
this notion of convergence well-fitted to the description of the asymptotic
behaviour of the solution of minimization problems), one gets the following
asymptotic behaviour, when ε \varepsilon goes to 0, of the solution u ε u^{\varepsilon} of (5 )
Corollary 7
Under the hypotheses of Theorem 6 , the solution u ε u^{\varepsilon} of (5 ) converges, in the topology τ \tau , to
the solution ( u o , v o ) \left(u^{o},v^{o}\right) in the space H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) × V H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)\times V of the following
problem
{ − σ i j , j ( u o ) − 2 γ π A i j ( v o − u o ) j = f i in Ω , i = 1 , 2 , 3 u o = 0 on Γ 1 σ i j ( u o ) n j = 0 on ∂ ω × ] 0 , L [ ∪ Γ 2 i , j = 1 , 2 , 3 E o ∂ ∂ x 3 ( e 33 ( v o ) ) = 2 γ μ ( v o − u o ) 3 in Ω v o = 0 on Γ 1 ( u o ) α = ( v o ) α in Ω , α = 1 , 2 e 33 ( v o ) = 0 on Γ 2 . \left\{\begin{array}[]{rcll}-\sigma_{ij,j}\left(u^{o}\right)-2\gamma\pi A_{ij}\left(v^{o}-u^{o}\right)_{j}&=&f_{i}&\text{in }\Omega\text{, }i=1,2,3\\
u^{o}&=&0&\text{on }\Gamma_{1}\\
\sigma_{ij}\left(u^{o}\right)n_{j}&=&0&\text{on }\partial\omega\times\left]0,L\right[\cup\Gamma_{2}\\
&&&\qquad i,j=1,2,3\\
E_{o}\dfrac{\partial}{\partial x_{3}}\left(e_{33}\left(v^{o}\right)\right)&=&2\gamma\mu\left(v^{o}-u^{o}\right)_{3}&\text{in }\Omega\\
v^{o}&=&0&\text{on }\Gamma_{1}\\
\left(u^{o}\right)_{\alpha}&=&\left(v^{o}\right)_{\alpha}&\text{in }\Omega\text{, }\alpha=1,2\\
e_{33}\left(v^{o}\right)&=&0&\text{on }\Gamma_{2}.\end{array}\right.
(15)
( u o , v o ) \left(u^{o},v^{o}\right) is the unique solution of the minimization
problem
min { F o ( u , v ) − 2 ∫ Ω f . u d x ∣ u ∈ H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) , v ∈ V } . \min\left\{F^{o}\left(u,v\right)-2\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}f.udx\mid u\in H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right),\text{ }v\in V\right\}.
Moreover, the convergence of the linked energies : lim ε → 0 F ε ( u ε ) = F o ( u o , v o ) \lim_{\varepsilon\rightarrow 0}F^{\varepsilon}\left(u^{\varepsilon}\right)=F^{o}\left(u^{o},v^{o}\right) holds true.
of Theorem 6 .
This proof will be decomposed in two main parts, corresponding to the
verification of the two assertions of the epi-convergence. As a first step,
let us verify : For every u u in H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) and for every v v in V V , there exists a sequence ( u ε o ) ε \left(u_{\varepsilon}^{o}\right)_{\varepsilon} of elements of H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) converging to ( u , v ) \left(u,v\right) in the topology τ \tau and such that
: lim sup ε → 0 F ε ( u ε o ) ≤ F o ( u , v ) . \lim\sup_{\varepsilon\rightarrow 0}F^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}^{o}\right)\leq F^{o}\left(u,v\right).
Let us first choose any element u u of C 1 ( Ω ¯ , 𝐑 3 ) ∩ H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) C^{1}\left(\overline{\Omega},\mathbf{R}^{3}\right)\cap H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) and any element v v of C 2 ( Ω ¯ , 𝐑 3 ) ∩ V C^{2}\left(\overline{\Omega},\mathbf{R}^{3}\right)\cap V . For every k = ( k 1 , k 2 ) k=\left(k_{1},k_{2}\right) , we define
the function ℛ ε ( v ) \mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right) in B ε k B_{\varepsilon}^{k} by its three components as follows:
{ ( ℛ ε ( v ) ) α ( x 1 , x 2 , x 3 ) = v α ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) − λ ε 2 ( μ ε + λ ε ) ( x α − k α ε ) ∂ v 3 ∂ x 3 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) ( ℛ ε ( v ) ) 3 ( x 1 , x 2 , x 3 ) = v 3 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) − ( x 1 − k 1 ε ) ∂ v 1 ∂ x 3 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) − ( x 2 − k 2 ε ) ∂ v 2 ∂ x 3 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) . \left\{\begin{array}[]{rcl}\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)_{\alpha}\left(x_{1},x_{2},x_{3}\right)&=&v_{\alpha}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
&&\qquad-\dfrac{\lambda^{\varepsilon}}{2\left(\mu^{\varepsilon}+\lambda^{\varepsilon}\right)}\left(x_{\alpha}-k_{\alpha}\varepsilon\right)\dfrac{\partial v_{3}}{\partial x_{3}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)_{3}\left(x_{1},x_{2},x_{3}\right)&=&v_{3}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)-\left(x_{1}-k_{1}\varepsilon\right)\dfrac{\partial v_{1}}{\partial x_{3}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
&&\qquad-\left(x_{2}-k_{2}\varepsilon\right)\dfrac{\partial v_{2}}{\partial x_{3}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right).\end{array}\right.
Let us choose some smooth function ψ ε \psi_{\varepsilon} identically equal
to 1 (resp. to 0) in Ω ∖ Σ 2 ε ¯ \Omega\setminus\overline{\Sigma_{2\varepsilon}}
(resp. in Σ ε \Sigma_{\varepsilon} ), with : Σ ε = { x ∈ Ω ∣ d ( x , Γ 1 ) < ε } \Sigma_{\varepsilon}=\left\{x\in\Omega\mid d\left(x,\Gamma_{1}\right)<\varepsilon\right\} . We
define:
u ε o = ( 1 − ψ ε ) u + ψ ε ( ( e m − z ε m ) u m + z ε m ( ℛ ε ( v ) ) m ) = u − ψ ε z ε m ( u m − ( ℛ ε ( v ) ) m ) , \begin{array}[]{ccl}u_{\varepsilon}^{o}&=&\left(1-\psi_{\varepsilon}\right)u+\psi_{\varepsilon}\left(\left(e_{m}-z_{\varepsilon}^{m}\right)u_{m}+z_{\varepsilon}^{m}\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)_{m}\right)\\
&=&u-\psi_{\varepsilon}z_{\varepsilon}^{m}\left(u_{m}-\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)_{m}\right),\end{array}
(16)
where u m u_{m} and ( ℛ ε ( v ) ) m \left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)_{m} are the m m -th components of u u and ℛ ε ( v ) \mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right) in the canonical basis ( e m ) m = 1 , 2 , 3 \left(e_{m}\right)_{m=1,2,3} of 𝐑 3 \mathbf{R}^{3} and z ε m z_{\varepsilon}^{m} is defined in (13 ). One
has the following estimates.
Lemma 9
1.
There exists some positive constant C C independant of ε \varepsilon
such that
| u ε o | ( x ) ≤ C ∀ x ∈ Ω | ∇ ℛ ε ( v ) | ( x ) ≤ C ∀ x ∈ B ε | ℛ ε ( v ) − v | ( x ) ≤ C r ε ∀ x ∈ T ε | ℛ ε ( v ) − v | ( x ) ≤ C s ε ∀ x ∈ B ε . \begin{array}[]{rcll}\left|u_{\varepsilon}^{o}\right|\left(x\right)&\leq&C&\forall x\in\Omega\\
\left|\nabla\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right|\left(x\right)&\leq&C&\forall x\in B_{\varepsilon}\\
\left|\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)-v\right|\left(x\right)&\leq&Cr_{\varepsilon}&\forall x\in T_{\varepsilon}\\
\left|\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)-v\right|\left(x\right)&\leq&Cs_{\varepsilon}&\forall x\in B_{\varepsilon}.\end{array}
2.
u ε o u_{\varepsilon}^{o} belongs to H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) , ( u ε o ) ε \left(u_{\varepsilon}^{o}\right)_{\varepsilon}
converges to ( u , v ) \left(u,v\right) in the above defined topology τ \tau .
Proof. 1 . Because v v belongs to L ∞ ( Ω , 𝐑 3 ) L^{\infty}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) , together with its first order derivatives, we get, in every B ε k B_{\varepsilon}^{k} : | ℛ ε ( v ) | ≤ C \left|\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right|\leq C and | ∇ ℛ ε ( v ) | ≤ C ′ \left|\nabla\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right|\leq C^{\prime} , where C C and C ′ C^{\prime}
are positive constants. Using Lemma 4 , we get : | u ε o | ≤ C \left|u_{\varepsilon}^{o}\right|\leq C , in Ω \Omega . One has, for every k = ( k 1 , k 2 ) k=\left(k_{1},k_{2}\right)
| ( ℛ ε ( v ) − v ) α | ∣ T ε k ≤ | v α ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) − v α ( x 1 , x 2 , x 3 ) | + λ ε 2 ( μ ε + λ ε ) | ( x α − k α ε ) ∂ v 3 ∂ x 3 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) | ≤ C r ε , \begin{array}[]{ccl}\left|\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)-v\right)_{\alpha}\right|_{\mid T_{\varepsilon}^{k}}&\leq&\left|v_{\alpha}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)-v_{\alpha}\left(x_{1},x_{2},x_{3}\right)\right|\\
&&\qquad+\dfrac{\lambda^{\varepsilon}}{2\left(\mu^{\varepsilon}+\lambda^{\varepsilon}\right)}\left|\left(x_{\alpha}-k_{\alpha}\varepsilon\right)\dfrac{\partial v_{3}}{\partial x_{3}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\right|\\
&\leq&Cr_{\varepsilon},\end{array}
because v v belongs to C 1 ( Ω ¯ , 𝐑 3 ) C^{1}\left(\overline{\Omega},\mathbf{R}^{3}\right) and using the hypotheses on λ ε \lambda^{\varepsilon} and μ ε \mu^{\varepsilon} . Similarly, we have : | ( ℛ ε ( v ) − v ) 3 | ∣ T ε k ≤ C r ε \left|\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)-v\right)_{3}\right|_{\mid T_{\varepsilon}^{k}}\leq Cr_{\varepsilon} , and : | ℛ ε ( v ) − v | ∣ B ε k ≤ C s ε \left|\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)-v\right|_{\mid B_{\varepsilon}^{k}}\leq Cs_{\varepsilon} , for every k k .
2 . Observe that u ε o u_{\varepsilon}^{o} belongs to H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) because u u vanishes on Γ 1 \Gamma_{1} and ψ ε \psi_{\varepsilon} also vanishes on Γ 1 \Gamma_{1} .
Furthermore, there exists some constant C m C_{m} such that one has in B ε B_{\varepsilon}
| ∇ u ε o | ≤ | ∇ u m ( e m − z ε m ) + z ε m ∇ ( ℛ ε ( v ) ) m + ( ( ℛ ε ( v ) ) m − u m ) ∇ z ε m | ≤ C m ( | ∇ u m | + ε | ∇ z ε m | + | ∇ z ε m | | v m − u m | ) , \begin{array}[]{ccl}\left|\nabla u_{\varepsilon}^{o}\right|&\leq&\left|\nabla u_{m}\left(e_{m}-z_{\varepsilon}^{m}\right)+z_{\varepsilon}^{m}\nabla\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)_{m}+\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)_{m}-u_{m}\right)\nabla z_{\varepsilon}^{m}\right|\\
&\leq&C_{m}\left(\left|\nabla u_{m}\right|+\varepsilon\left|\nabla z_{\varepsilon}^{m}\right|+\left|\nabla z_{\varepsilon}^{m}\right|\left|v_{m}-u_{m}\right|\right),\end{array}
(17)
for some constant C m C_{m} , thanks to the preceding estimates. We then
compute
∫ Ω | ∇ u ε o | 2 𝑑 x = ∫ Ω \ B ε ¯ | ∇ u ε o | 2 𝑑 x + ∫ B ε | ∇ u ε o | 2 𝑑 x \mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left|\nabla u_{\varepsilon}^{o}\right|^{2}dx=\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega\backslash\overline{B_{\varepsilon}}}\left|\nabla u_{\varepsilon}^{o}\right|^{2}dx+\mathop{\displaystyle\int}_{B_{\varepsilon}}\left|\nabla u_{\varepsilon}^{o}\right|^{2}dx
(18)
Thanks to (17 ) and to Lemma 5 one has
∫ B ε | ∇ u ε o | 2 𝑑 x ≤ C m ′ ( ∫ B ε | ∇ u m | 2 d x + ε ∫ B ε | ∇ z ε m | 2 d x + ∫ B ε | v m − u m | 2 | ∇ z ε m | 2 d x ) ≤ C , \begin{array}[]{ccl}\mathop{\displaystyle\int}_{B_{\varepsilon}}\left|\nabla u_{\varepsilon}^{o}\right|^{2}dx&\leq&C_{m}^{\prime}\left(\mathop{\displaystyle\int}_{B_{\varepsilon}}\left|\nabla u_{m}\right|^{2}dx+\varepsilon\mathop{\displaystyle\int}_{B_{\varepsilon}}\left|\nabla z_{\varepsilon}^{m}\right|^{2}dx+\mathop{\displaystyle\int}_{B_{\varepsilon}}\left|v_{m}-u_{m}\right|^{2}\left|\nabla z_{\varepsilon}^{m}\right|^{2}dx\right)\\
&\leq&C,\end{array}
where C C is some positive constant independant of ε \varepsilon .
Furthermore, because z ε m z_{\varepsilon}^{m} outside B ε B_{\varepsilon}
∫ Ω \ B ε ¯ | ∇ u ε o | 2 𝑑 x → ε → 0 ∫ Ω | ∇ u | 2 𝑑 x . \mathop{\displaystyle\int}_{\Omega\backslash\overline{B_{\varepsilon}}}\left|\nabla u_{\varepsilon}^{o}\right|^{2}dx\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\rightarrow}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\Omega}\left|\nabla u\right|^{2}dx.
This proves that ( u ε o ) ε \left(u_{\varepsilon}^{o}\right)_{\varepsilon}
converges to u u in the weak topology of H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) . Let φ \varphi be any element of C 0 1 ( 𝐑 3 , 𝐑 3 ) C_{0}^{1}\left(\mathbf{R}^{3},\mathbf{R}^{3}\right) . We have, because : ( z ε m ) ∣ T ε = e m \left(z_{\varepsilon}^{m}\right)_{\mid T_{\varepsilon}}=e_{m}
∫ Ω φ R ε ( u ε o ) 𝑑 x = | Ω | | T ε | ∫ T ε φ u ε o 𝑑 x = | Ω | | T ε | ∫ T ε φ ℛ ε ( v ) 𝑑 x = | Ω | | T ε k ∩ ω | | T ε | ε 2 ∑ k ε 2 ∫ 0 L φ ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) v ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) d x 3 + o ε , \begin{array}[]{ccl}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\Omega}\varphi R^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}^{o}\right)dx&=&\dfrac{\left|\Omega\right|}{\left|T_{\varepsilon}\right|}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{T_{\varepsilon}}\varphi u_{\varepsilon}^{o}dx\\
&=&\dfrac{\left|\Omega\right|}{\left|T_{\varepsilon}\right|}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{T_{\varepsilon}}\varphi\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)dx\\
&=&\dfrac{\left|\Omega\right|\left|T_{\varepsilon}^{k}\cap\omega\right|}{\left|T_{\varepsilon}\right|\varepsilon^{2}}\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\varepsilon^{2}\mathop{\displaystyle\int}_{0}^{L}\varphi\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)v\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)dx_{3}+o_{\varepsilon},\end{array}
φ \varphi and v v being continuously differentiable and | T ε k ∩ ω | \left|T_{\varepsilon}^{k}\cap\omega\right| being independant of k k . We
have, thanks to the smoothness of φ \varphi and v v
lim ε → 0 ∑ k ε 2 ∫ 0 L φ ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) v ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) d x 3 = ∫ Ω φ v 𝑑 x \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\varepsilon^{2}\mathop{\displaystyle\int}_{0}^{L}\varphi\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)v\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)dx_{3}=\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\varphi vdx
and we observe that : lim ε → 0 ( | Ω | | T ε k ∩ ω | ) / ( | T ε | ε 2 ) = 1 \lim_{\varepsilon\rightarrow 0}\left(\left|\Omega\right|\left|T_{\varepsilon}^{k}\cap\omega\right|\right)/\left(\left|T_{\varepsilon}\right|\varepsilon^{2}\right)=1 . This proves that the sequence ( u ε o ) ε \left(u_{\varepsilon}^{o}\right)_{\varepsilon} converges to ( u , v ) \left(u,v\right) in the above
defined topology τ \tau . □ \square
For every u u in C 1 ( Ω ¯ , 𝐑 3 ) ∩ H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) C^{1}\left(\overline{\Omega},\mathbf{R}^{3}\right)\cap H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) and every v v in C 1 ( Ω ¯ , 𝐑 3 ) C^{1}\left(\overline{\Omega},\mathbf{R}^{3}\right) , we compute
F ε ( u ε o ) = ∫ Ω ∖ C ε ∪ T ε ¯ σ i j ( u ) e i j ( u ) 𝑑 x + ∫ C ε σ i j ( u ε o ) e i j ( u ε o ) 𝑑 x + ∫ T ε σ i j ε ( ℛ ε ( v ) ) e i j ( ℛ ε ( v ) ) d x . \begin{array}[]{r}F^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}^{o}\right)=\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega\setminus\overline{C_{\varepsilon}\cup T_{\varepsilon}}}\sigma_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx+\mathop{\displaystyle\int}_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(u_{\varepsilon}^{o}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}^{o}\right)dx\\
+\mathop{\displaystyle\int}_{T_{\varepsilon}}\sigma_{ij}^{\varepsilon}\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)e_{ij}\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)dx.\end{array}
(19)
Because the characteristic function of Ω \ C ε ∪ T ε ¯ \Omega\backslash\overline{C_{\varepsilon}\cup T_{\varepsilon}} converges to 1 in the strong topology of
L 2 ( Ω ) L^{2}\left(\Omega\right) , the first integral of (19 )
immediately leads to
lim ε → 0 ∫ Ω ∖ C ε ∪ T ε ¯ σ i j ( u ) e i j ( u ) 𝑑 x = ∫ Ω σ i j ( u ) e i j ( u ) 𝑑 x . \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\int_{\Omega\setminus\overline{C_{\varepsilon}\cup T_{\varepsilon}}}\sigma_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx=\int_{\Omega}\sigma_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx.
(20)
Let us study the second integral of (19 ). One has, using the
definition (16 ) of the test-function u ε o u_{\varepsilon}^{o}
∫ C ε σ i j ( u ε o ) e i j ( u ε o ) 𝑑 x = ∫ C ε σ i j ( u ) e i j ( u ) 𝑑 x + 2 ∫ C ε σ i j ( u ) e i j ( z ε m ( ( ℛ ε ( v ) ) m − u m ) ) 𝑑 x + ∫ C ε σ i j ( z ε m ( ( ℛ ε ( v ) ) m − u m ) ) e i j ( z ε l ( ( ℛ ε ( v ) ) l − u l ) ) d x . \begin{array}[]{l}\mathop{\displaystyle\int}_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(u_{\varepsilon}^{o}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}^{o}\right)dx\\
\qquad=\mathop{\displaystyle\int}_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx+2\mathop{\displaystyle\int}_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)_{m}-u_{m}\right)\right)dx\\
\hfill+\mathop{\displaystyle\int}_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)_{m}-u_{m}\right)\right)e_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{l}\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)_{l}-u_{l}\right)\right)dx.\end{array}
(21)
The second integral of the right hand side of (21 ) converges to 0,
because ( z ε m ) ε \left(z_{\varepsilon}^{m}\right)_{\varepsilon} converges to 0 0
in the weak topology of H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) and thanks to the estimates of Lemma 8 . The third
integral of this right hand side of (21 ) can be computed as
∫ C ε σ i j ( z ε m ( v m − u m ) ) e i j ( z ε l ( v l − u l ) ) 𝑑 x + 2 ∫ C ε σ i j ( z ε m ( ( ℛ ε ( v ) ) m − u m ) ) e i j ( z ε l ( v l − u l ) ) d x + ∫ C ε σ i j ( z ε m ( ( ℛ ε ( v ) ) m − v m ) ) e i j ( z ε l ( ( ℛ ε ( v ) ) l − v l ) ) d x . \begin{array}[]{l}\mathop{\displaystyle\int}_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\left(v_{m}-u_{m}\right)\right)e_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{l}\left(v_{l}-u_{l}\right)\right)dx\\
\qquad+2\mathop{\displaystyle\int}_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)_{m}-u_{m}\right)\right)e_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{l}\left(v_{l}-u_{l}\right)\right)dx\\
\qquad+\mathop{\displaystyle\int}_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)_{m}-v_{m}\right)\right)e_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{l}\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)_{l}-v_{l}\right)\right)dx.\end{array}
(22)
Thanks to Lemmas 5 and 9 , the two last integrals of (22 ) converge to 0 0 and the first integral of (22 ) is equal to
∫ Ω σ i j ( z ε m ) e i j ( z ε l ) ( v m − u m ) ( v l − u l ) 𝑑 x + o ε , \mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\Omega}\sigma_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\right)e_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{l}\right)\left(v_{m}-u_{m}\right)\left(v_{l}-u_{l}\right)dx+o_{\varepsilon},
with lim ε → 0 o ε = 0 \lim_{\varepsilon\rightarrow 0}o_{\varepsilon}=0 , because ( z ε m ) ε \left(z_{\varepsilon}^{m}\right)_{\varepsilon} converges to 0 0 in the weak
topology of H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) . One
deduces from Lemma 5 and the smoothness of u u and v v that
lim ε → 0 ∫ Ω σ i j ( z ε m ) e i j ( z ε l ) ( v m − u m ) ( v l − u l ) 𝑑 x = 2 π γ ∫ Ω ( v − u ) t A ( v − u ) 𝑑 x . \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\Omega}\sigma_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\right)e_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{l}\right)\left(v_{m}-u_{m}\right)\left(v_{l}-u_{l}\right)dx=2\pi\gamma\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(v-u\right)^{t}A\left(v-u\right)dx.
(23)
In order to study the third integral of (19 ), one observes that
the above expression of ℛ ε ( v ) \mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right) implies
T r ( e ( ℛ ε ( v ) ) ) = μ ε μ ε + λ ε ∂ v 3 ∂ x 3 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) − ( x α − k α ε ) ∂ 2 v α ∂ x 3 2 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) σ 11 ε ( ℛ ε ( v ) ) = − λ ε ( x α − k α ε ) ∂ 2 v α ∂ x 3 2 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) σ 22 ε ( ℛ ε ( v ) ) = − λ ε ( x α − k α ε ) ∂ 2 v α ∂ x 3 2 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) σ 12 ε ( ℛ ε ( v ) ) = 0 σ 33 ε ( ℛ ε ( v ) ) = μ ε 2 μ ε + 3 λ ε μ ε + λ ε ∂ v 3 ∂ x 3 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) − ( 2 μ ε + λ ε ) ( x α − k α ε ) ∂ 2 v α ∂ x 3 2 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) σ α 3 ε ( ℛ ε ( v ) ) = − μ ε ( x α − k α ε ) ∂ 2 v α ∂ x 3 2 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) . \begin{array}[]{rcl}Tr\left(e\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)\right)&=&\dfrac{\mu^{\varepsilon}}{\mu^{\varepsilon}+\lambda^{\varepsilon}}\dfrac{\partial v_{3}}{\partial x_{3}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)-\left(x_{\alpha}-k_{\alpha}\varepsilon\right)\dfrac{\partial^{2}v_{\alpha}}{\partial x_{3}^{2}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
\sigma_{11}^{\varepsilon}\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)&=&-\lambda^{\varepsilon}\left(x_{\alpha}-k_{\alpha}\varepsilon\right)\dfrac{\partial^{2}v_{\alpha}}{\partial x_{3}^{2}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
\sigma_{22}^{\varepsilon}\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)&=&-\lambda^{\varepsilon}\left(x_{\alpha}-k_{\alpha}\varepsilon\right)\dfrac{\partial^{2}v_{\alpha}}{\partial x_{3}^{2}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
\sigma_{12}^{\varepsilon}\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)&=&0\\
\sigma_{33}^{\varepsilon}\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)&=&\mu^{\varepsilon}\dfrac{2\mu^{\varepsilon}+3\lambda^{\varepsilon}}{\mu^{\varepsilon}+\lambda^{\varepsilon}}\dfrac{\partial v_{3}}{\partial x_{3}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
&&\qquad-\left(2\mu^{\varepsilon}+\lambda^{\varepsilon}\right)\left(x_{\alpha}-k_{\alpha}\varepsilon\right)\dfrac{\partial^{2}v_{\alpha}}{\partial x_{3}^{2}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
\sigma_{\alpha 3}^{\varepsilon}\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)&=&-\mu^{\varepsilon}\left(x_{\alpha}-k_{\alpha}\varepsilon\right)\dfrac{\partial^{2}v_{\alpha}}{\partial x_{3}^{2}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right).\end{array}
One easily proves that all the terms of the third integral of (19 ) converge to 0 except the following one
∫ T ε σ 33 ε ( ℛ ε ( v ) ) e 33 ( ℛ ε ( v ) ) 𝑑 x = π μ ε ( r ε ) 2 ε 2 2 μ ε + 3 λ ε μ ε + λ ε ∑ k ε 2 ∫ 0 L ( ∂ v 3 ∂ x 3 ) 2 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) d x 3 + o ε → ε → 0 π E o ∫ Ω ( e 33 ( v ) ) 2 d x , \begin{array}[]{l}\mathop{\displaystyle\int}_{T_{\varepsilon}}\sigma_{33}^{\varepsilon}\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)e_{33}\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)dx\\
\qquad\begin{array}[]{cl}=&\dfrac{\pi\mu^{\varepsilon}\left(r_{\varepsilon}\right)^{2}}{\varepsilon^{2}}\dfrac{2\mu^{\varepsilon}+3\lambda^{\varepsilon}}{\mu^{\varepsilon}+\lambda^{\varepsilon}}\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\varepsilon^{2}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{0}^{L}\left(\dfrac{\partial v_{3}}{\partial x_{3}}\right)^{2}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)dx_{3}+o_{\varepsilon}\\
\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\rightarrow}&\pi E_{o}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(e_{33}\left(v\right)\right)^{2}dx,\end{array}\end{array}
with the above definition of E o E_{o} . Thus, we get, for this third integral of
(19 )
lim ε → 0 ∫ T ε σ i j ε ( ℛ ε ( v ) ) e i j ( ℛ ε ( v ) ) 𝑑 x = π E o ∫ Ω ( e 33 ( v ) ) 2 𝑑 x . \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{T_{\varepsilon}}\sigma_{ij}^{\varepsilon}\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)e_{ij}\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v\right)\right)dx=\pi E_{o}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(e_{33}\left(v\right)\right)^{2}dx.
(24)
From (20 ), (23 ) and (24 ), we thus derive : lim ε → 0 F ε ( u ε o ) = F o ( u , v ) . \lim_{\varepsilon\rightarrow 0}F^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}^{o}\right)=F^{o}\left(u,v\right).
We conclude the verification of this first assertion, using a density
argument and the diagonalization argument contained in [1 , Corollary 1.18] . Indeed, for every u u in H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) , H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right), there exists a sequence ( u n , v n ) n \left(u^{n},v^{n}\right)_{n} in ( C 1 ( Ω ¯ , 𝐑 3 ) ∩ H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) ) × ( C 2 ( Ω ¯ , 𝐑 3 ) ∩ V ) \left(C^{1}\left(\overline{\Omega},\mathbf{R}^{3}\right)\cap H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)\right)\times\left(C^{2}\left(\overline{\Omega},\mathbf{R}^{3}\right)\cap V\right)
converging to ( u , v ) \left(u,v\right) in the strong topology of the space H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) × V H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)\times V . Thanks to Lemma 9 , ( ( u n ) ε o ) ε \left(\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)_{\varepsilon} converges to ( u n , v n ) \left(u^{n},v^{n}\right) in the topology τ \tau and
lim n → + ∞ lim ε → 0 F ε ( ( u n ) ε o ) = lim n → + ∞ F o ( u n , v n ) = F o ( u , v ) . \underset{n\rightarrow+\infty}{\lim}\ \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}F^{\varepsilon}\left(\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)=\ \underset{n\rightarrow+\infty}{\lim}F^{o}\left(u^{n},v^{n}\right)=F^{o}\left(u,v\right).
The space H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) × L 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)\times L^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) is metrizable for the topology τ \tau . One
deduces from [1 , Corollary 1.18] , the existence of a subsequence ( ( u n ( ε ) ) ε o ) ε \left(\left(u^{n\left(\varepsilon\right)}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)_{\varepsilon} converging to u u in the weak topology of H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) , such that ( R ε ( v n ( ε ) ) ) ε \left(R^{\varepsilon}\left(v^{n\left(\varepsilon\right)}\right)\right)_{\varepsilon} converges to v v in the weak∗ topology of L 1 ( Ω , 𝐑 3 ) L^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) and : lim sup ε → 0 F ε ( ( u n ( ε ) ) ε o ) ≤ F o ( u , v ) \lim\sup_{\varepsilon\rightarrow 0}F^{\varepsilon}\left(\left(u^{n\left(\varepsilon\right)}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)\leq F^{o}\left(u,v\right) . This ends
the verification of the first assertion.
Let us now prove the second assertion of the epi-convergence, that is :
For every sequence ( u ε ) ε \left(u_{\varepsilon}\right)_{\varepsilon} of elements of H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) , converging to ( u , v ) \left(u,v\right) in the
topology τ \tau , then v v belongs to V V ,
satisfies : v = 0 v=0 , on Γ 1 \Gamma_{1} , and : lim inf ε → 0 F ε ( u ε ) ≥ F o ( u , v ) \lim\inf_{\varepsilon\rightarrow 0}F^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}\right)\geq F^{o}\left(u,v\right) .
Let ( u n ) n \left(u^{n}\right)_{n} be any sequence of smooth functions in C 1 ( Ω ¯ , 𝐑 3 ) ∩ H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) C^{1}\left(\overline{\Omega},\mathbf{R}^{3}\right)\cap H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) converging to u u in the
strong topology of H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) and ( v n ) n \left(v^{n}\right)_{n} be any sequence of smooth functions in C 2 ( Ω ¯ , 𝐑 3 ) ∩ V C^{2}\left(\overline{\Omega},\mathbf{R}^{3}\right)\cap V converging to v v in the
strong topology of V V . Let us suppose that sup ε F ε ( u ε ) < + ∞ \sup_{\varepsilon}F^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}\right)<+\infty , otherwise the
assertion is trivially satisfied. Under these hypotheses, one proves
Lemma 10
( u ε ) ε \left(u_{\varepsilon}\right)_{\varepsilon} is bounded in H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) and the sequence ( R ε ( u ε ) ) ε \left(R^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}\right)\right)_{\varepsilon} converges in the weak∗ topology of L 1 ( Ω , 𝐑 3 ) L^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) to some v v belonging to V V .
Proof. We use some argument similar to [2 , Lemme A1] , defining:
Φ ε = e 33 ( u ε ) , δ ε = | Ω | | T ε | 𝟏 T ε d x , δ = 𝟏 Ω d x . \Phi_{\varepsilon}=e_{33}\left(u_{\varepsilon}\right)\text{, }\delta_{\varepsilon}=\dfrac{\left|\Omega\right|}{\left|T_{\varepsilon}\right|}\mathbf{1}_{T_{\varepsilon}}dx\text{, }\delta=\mathbf{1}_{\Omega}dx.
δ ε \delta_{\varepsilon} and δ \delta are two bounded Radon measures such
that ( δ ε ) ε \left(\delta_{\varepsilon}\right)_{\varepsilon} converges weakly
to δ \delta in the sense of measures. We then compute
∫ 𝐑 3 | Φ ε | δ ε ≤ ( ∫ 𝐑 3 | Φ ε | 2 δ ε ) 1 / 2 | T ε | ≤ C | T ε | ( ∫ T ε | Φ ε | 2 d x ) 1 / 2 ≤ C ( sup 𝜀 F ε ( u ε ) ) 1 / 2 < + ∞ , \begin{array}[]{rcl}\mathop{\displaystyle\int}_{\mathbf{R}^{3}}\left|\Phi_{\varepsilon}\right|\delta_{\varepsilon}&\leq&\left(\mathop{\displaystyle\int}_{\mathbf{R}^{3}}\left|\Phi_{\varepsilon}\right|^{2}\delta_{\varepsilon}\right)^{1/2}\sqrt{\left|T_{\varepsilon}\right|}\\
&\leq&\dfrac{C}{\sqrt{\left|T_{\varepsilon}\right|}}\left(\mathop{\displaystyle\int}_{T_{\varepsilon}}\left|\Phi_{\varepsilon}\right|^{2}dx\right)^{1/2}\leq C\left(\underset{\varepsilon}{\sup}F^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}\right)\right)^{1/2}<+\infty,\end{array}
because ( λ ε | T ε | ) ε \left(\lambda^{\varepsilon}\left|T_{\varepsilon}\right|\right)_{\varepsilon} and ( μ ε | T ε | ) ε \left(\mu^{\varepsilon}\left|T_{\varepsilon}\right|\right)_{\varepsilon} have finite
limits. Hence, the sequence ( Φ ε δ ε ) ε \left(\Phi_{\varepsilon}\delta_{\varepsilon}\right)_{\varepsilon} of measures has uniformly bounded variations. One
can extract some subsequence, still denoted by ( Φ ε δ ε ) ε \left(\Phi_{\varepsilon}\delta_{\varepsilon}\right)_{\varepsilon} , which converges to some
measure Φ \Phi . For every φ \varphi in C c o ( 𝐑 3 ) C_{c}^{o}\left(\mathbf{R}^{3}\right) , we write Fenchel’s inequality
∫ 𝐑 3 | Φ ε | 2 δ ε ≥ 2 ∫ 𝐑 3 Φ ε φ δ ε − ∫ 𝐑 3 φ 2 δ ε , \mathop{\displaystyle\int}_{\mathbf{R}^{3}}\left|\Phi_{\varepsilon}\right|^{2}\delta_{\varepsilon}\geq 2\mathop{\displaystyle\int}_{\mathbf{R}^{3}}\Phi_{\varepsilon}\varphi\delta_{\varepsilon}-\mathop{\displaystyle\int}_{\mathbf{R}^{3}}\varphi^{2}\delta_{\varepsilon},
which implies
lim inf ε → 0 ∫ 𝐑 3 | Φ ε | 2 δ ε ≥ 2 ⟨ Φ , φ ⟩ − ∫ 𝐑 3 φ 2 δ , \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim\inf}\mathop{\displaystyle\int}_{\mathbf{R}^{3}}\left|\Phi_{\varepsilon}\right|^{2}\delta_{\varepsilon}\geq 2\left\langle\Phi,\varphi\right\rangle-\mathop{\displaystyle\int}_{\mathbf{R}^{3}}\varphi^{2}\delta,
where ⟨ . , . ⟩ \left\langle.,.\right\rangle means the duality product between
measures and functions, from which we deduce that : sup { ⟨ Φ , φ ⟩ ∣ φ ∈ C c o ( 𝐑 3 ) , ‖ φ ‖ L 2 ( Ω ) ≤ 1 } < + ∞ . \sup\left\{\left\langle\Phi,\varphi\right\rangle\mid\varphi\in C_{c}^{o}\left(\mathbf{R}^{3}\right)\text{, }\left\|\varphi\right\|_{L^{2}\left(\Omega\right)}\leq 1\right\}<+\infty. Riesz’s representation theorem
implies the existence of some χ \chi in L δ 2 ( Ω ) L_{\delta}^{2}\left(\Omega\right) such that for every φ \varphi in C c o ( 𝐑 3 ) C_{c}^{o}\left(\mathbf{R}^{3}\right) : ⟨ Φ , φ ⟩ = ∫ 𝐑 3 χ φ δ = ∫ Ω χ φ 𝑑 x \left\langle\Phi,\varphi\right\rangle=\int_{\mathbf{R}^{3}}\chi\varphi\delta=\int_{\Omega}\chi\varphi dx . For every φ \varphi in C 0 1 ( Ω ) C_{0}^{1}\left(\Omega\right) , one has
lim ε → 0 | Ω | | T ε | ∫ T ε e 33 ( u ε ) φ 𝑑 x = ∫ Ω χ φ 𝑑 x = − lim ε → 0 | Ω | | T ε | ∫ T ε ∂ φ ∂ x 3 ( u ε ) 3 d x → ε → 0 − ∫ Ω ∂ φ ∂ x 3 v 3 d x = ∫ Ω φ e 33 ( v ) d x . \begin{array}[]{ccl}\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\dfrac{\left|\Omega\right|}{\left|T_{\varepsilon}\right|}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{T_{\varepsilon}}e_{33}\left(u_{\varepsilon}\right)\varphi dx&=&\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\Omega}\chi\varphi dx\\
&=&-\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\dfrac{\left|\Omega\right|}{\left|T_{\varepsilon}\right|}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{T_{\varepsilon}}\dfrac{\partial\varphi}{\partial x_{3}}\left(u_{\varepsilon}\right)_{3}dx\\
&\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\rightarrow}&-\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\Omega}\dfrac{\partial\varphi}{\partial x_{3}}v_{3}dx=\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\Omega}\varphi e_{33}\left(v\right)dx.\end{array}
We thus get : ∫ Ω ( χ φ − φ e 33 ( v ) ) 𝑑 x = 0 \int\nolimits_{\Omega}\left(\chi\varphi-\varphi e_{33}\left(v\right)\right)dx=0 , which implies that e 33 ( v ) e_{33}\left(v\right) (= χ =\chi ) belongs to L 2 ( Ω ) L^{2}\left(\Omega\right) .
In order to prove that v i v_{i} belongs to L 2 ( Ω ) L^{2}\left(\Omega\right) , for
i = 1 , 2 , 3 i=1,2,3 , we repeat the above argument with Φ ε , i = ( u ε ) i \Phi_{\varepsilon,i}=\left(u_{\varepsilon}\right)_{i} instead of Φ ε = e 33 ( u ε ) \Phi_{\varepsilon}=e_{33}\left(u_{\varepsilon}\right) and we use the estimates of Lemma 1 3.
In order to prove that v 3 v_{3} is equal to 0 on Γ 1 \Gamma_{1} , let us take
any function φ \varphi in C 1 ( Ω ¯ ) C^{1}\left(\overline{\Omega}\right) taking
the form: φ ( x ) = θ ( x 1 , x 2 ) ψ ( x 3 ) \varphi\left(x\right)=\theta\left(x_{1},x_{2}\right)\psi\left(x_{3}\right) , with ψ ( 0 ) = 1 \psi\left(0\right)=1 , ψ ( L ) = 0 \psi\left(L\right)=0 , θ \theta in C ∞ ( ω ) C^{\infty}\left(\omega\right) . We first compute
∫ Ω ∂ v 3 ∂ x 3 φ 𝑑 x = − ∫ Ω ∂ φ ∂ x 3 v 3 d x + lim ε → 0 | Ω | | T ε | ∫ T ε ( ( φ ( u ε ) 3 ) ( x 1 , x 2 , L ) − ( φ ( u ε ) 3 ) ( x 1 , x 2 , 0 ) ) d x 1 d x 2 = − ∫ Ω ∂ φ ∂ x 3 v 3 d x , \begin{array}[]{l}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\dfrac{\partial v_{3}}{\partial x_{3}}\varphi dx\\
\qquad\begin{array}[]{ll}=&-\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\dfrac{\partial\varphi}{\partial x_{3}}v_{3}dx+\ \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\dfrac{\left|\Omega\right|}{\left|T_{\varepsilon}\right|}\mathop{\displaystyle\int}_{T_{\varepsilon}}\left(\begin{array}[]{l}\left(\varphi\left(u_{\varepsilon}\right)_{3}\right)\left(x_{1},x_{2},L\right)\\
-\left(\varphi\left(u_{\varepsilon}\right)_{3}\right)\left(x_{1},x_{2},0\right)\end{array}\right)dx_{1}dx_{2}\\
=&-\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\dfrac{\partial\varphi}{\partial x_{3}}v_{3}dx,\end{array}\end{array}
thanks to the boundary conditions verified by φ \varphi and u ε u_{\varepsilon} . Moreover, using Green’s formula, we get
∫ Ω ∂ v 3 ∂ x 3 φ d x = − ∫ Ω ∂ φ ∂ x 3 v 3 d x + ∫ ω θ ( x 1 , x 2 ) v 3 ( x 1 , x 2 , 0 ) d x 1 d x 2 , \mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\dfrac{\partial v_{3}}{\partial x_{3}}\varphi dx=-\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\dfrac{\partial\varphi}{\partial x_{3}}v_{3}dx+\mathop{\displaystyle\int}_{\omega}\theta\left(x_{1},x_{2}\right)v_{3}\left(x_{1},x_{2},0\right)dx_{1}dx_{2},
which implies
∫ ω θ ( x 1 , x 2 ) v 3 ( x 1 , x 2 , 0 ) d x 1 d x 2 = 0 ⇒ v 3 ( x 1 , x 2 , 0 ) = 0 . \mathop{\displaystyle\int}_{\omega}\theta\left(x_{1},x_{2}\right)v_{3}\left(x_{1},x_{2},0\right)dx_{1}dx_{2}=0\Rightarrow v_{3}\left(x_{1},x_{2},0\right)=0.
Thus v v belongs to V V . □ \square
In order to prove this second assertion, we write the subdifferential
inequality for the first term of F ε ( u ε ) F^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}\right)
∫ Ω \ C ε ∪ T ε ¯ σ i j ( u ε ) e i j ( u ε ) 𝑑 x ≥ ∫ Ω \ C ε ∪ T ε ¯ σ i j ( ( u n ) ε o ) e i j ( ( u n ) ε o ) 𝑑 x + 2 ∫ Ω \ C ε ∪ T ε ¯ σ i j ( u n ) e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) d x , \begin{array}[]{r}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega\backslash\overline{C_{\varepsilon}\cup T_{\varepsilon}}}\sigma_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)dx\geq\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega\backslash\overline{C_{\varepsilon}\cup T_{\varepsilon}}}\sigma_{ij}\left(\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)e_{ij}\left(\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx\\
+2\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega\backslash\overline{C_{\varepsilon}\cup T_{\varepsilon}}}\sigma_{ij}\left(u^{n}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx,\end{array}
where ( u n ) ε o \left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o} is associated to u n u^{n}
through (16 ). The sequence ( ( u n ) ε o ) ε \left(\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)_{\varepsilon} converges to u n u^{n} in the weak
topology of H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) , thanks to Lemma 9 , and coincides with u n u_{n} in Ω \ C ε ∪ T ε ¯ \Omega\backslash\overline{C_{\varepsilon}\cup T_{\varepsilon}} . Thus, ( e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) ) ε \left(e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)\right)_{\varepsilon} converges to e i j ( u − u n ) e_{ij}\left(u-u^{n}\right) in the weak
topology of L 2 ( Ω ) L^{2}\left(\Omega\right) , for i , j = 1 , 2 , 3 i,j=1,2,3 . The sequence of
characteristic functions of Ω \ C ε ∪ T ε ¯ \Omega\backslash\overline{C_{\varepsilon}\cup T_{\varepsilon}} converges to 1 1 in the strong topology of L 2 ( Ω ) L^{2}\left(\Omega\right) . This implies the following convergence
lim inf ε → 0 ∫ Ω \ C ε ∪ T ε ¯ σ i j ( u ε ) e i j ( u ε ) 𝑑 x ≥ ∫ Ω σ i j ( u n ) e i j ( u n ) 𝑑 x + 2 ∫ Ω σ i j ( u n ) e i j ( u − u n ) d x . \begin{array}[]{r}\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim\inf}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega\backslash\overline{C_{\varepsilon}\cup T_{\varepsilon}}}\sigma_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)dx\geq\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\sigma_{ij}\left(u^{n}\right)e_{ij}\left(u^{n}\right)dx\\
+2\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\sigma_{ij}\left(u^{n}\right)e_{ij}\left(u-u^{n}\right)dx.\end{array}
Letting n n increase to + ∞ +\infty we get, using the convergence of ( u n ) n \left(u^{n}\right)_{n} to u u in the strong topology of H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)
lim inf ε → 0 ∫ Ω \ C ε ∪ T ε ¯ σ i j ( u ε ) e i j ( u ε ) 𝑑 x ≥ ∫ Ω σ i j ( u ) e i j ( u ) 𝑑 x . \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim\inf}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega\backslash\overline{C_{\varepsilon}\cup T_{\varepsilon}}}\sigma_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)dx\geq\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\sigma_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx.
(25)
We then write the subdifferential inequality for the second term of F ε ( u ε ) F^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}\right)
∫ C ε σ i j ( u ε ) e i j ( u ε ) 𝑑 x ≥ ∫ C ε σ i j ( ( u n ) ε o ) e i j ( ( u n ) ε o ) 𝑑 x + 2 ∫ C ε σ i j ( ( u n ) ε o ) e i j ( u ε − ( u ε n ) ε o ) d x , \begin{array}[]{r}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)dx\geq\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)e_{ij}\left(\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx\\
+2\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u_{\varepsilon}^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx,\end{array}
with
2 ∫ C ε σ i j ( ( u n ) ε o ) e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) 𝑑 x = 2 ∫ C ε σ i j ( u n ) e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) 𝑑 x + 2 ∫ C ε σ i j ( z ε m ( ( ℛ ε ( v n ) ) m − ( u n ) m ) ) e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) d x . \begin{array}[]{r}2\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx=2\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(u^{n}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx\\
+2\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v^{n}\right)\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx.\end{array}
We immediately get : lim ε → 0 ∫ C ε σ i j ( u n ) e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) 𝑑 x = 0 , \lim_{\varepsilon\rightarrow 0}\int\nolimits_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(u^{n}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx=0, because the
sequence ( e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) ) ε \left(e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)\right)_{\varepsilon} converges to e i j ( u − u n ) e_{ij}\left(u-u^{n}\right)
in the weak topology of L 2 ( Ω ) L^{2}\left(\Omega\right) , for i , j = 1 , 2 , 3 i,j=1,2,3 and the
sequence of characteristic functions of C ε C_{\varepsilon} converges to 0 in
the strong topology of L 2 ( Ω ) L^{2}\left(\Omega\right) . The second term of the
last equality can be computed as
∫ C ε σ i j ( z ε m ( ( ℛ ε ( v n ) ) m − ( u n ) m ) ) e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) 𝑑 x = ∫ C ε σ i j ( z ε m ) ( ( ℛ ε ( v n ) ) m − ( u n ) m ) e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) 𝑑 x + ∫ C ε a i j s t ( z ε m ) s ∂ ( ( ℛ ε ( v n ) ) m − ( u n ) m ) ∂ x t e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) d x , \begin{array}[]{l}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v^{n}\right)\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx\\
\qquad=\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\right)\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v^{n}\right)\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx\\
\qquad\qquad+\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}a_{ijst}\left(z_{\varepsilon}^{m}\right)_{s}\dfrac{\partial\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v^{n}\right)\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)}{\partial x_{t}}e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx,\end{array}
writing : σ i j = a i j s t e s t \sigma_{ij}=a_{ijst}e_{st} . We observe that
lim ε → 0 ∫ C ε a i j s t ( z ε m ) s ∂ ( ( ℛ ε ( v n ) ) m − ( u n ) m ) ∂ x t e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) 𝑑 x = 0 , \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}a_{ijst}\left(z_{\varepsilon}^{m}\right)_{s}\dfrac{\partial\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v^{n}\right)\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)}{\partial x_{t}}e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx=0,
because ( z ε m ) ε \left(z_{\varepsilon}^{m}\right)_{\varepsilon} converges to 0 0 in
the strong topology of L 2 ( Ω , 𝐑 3 ) L^{2}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) , | ∇ ( ℛ ε ( v n ) − u n ) | ≤ C n \left|\nabla\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v^{n}\right)-u^{n}\right)\right|\leq C_{n} , in C ε C_{\varepsilon} , and ( e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) ) ε \left(e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)\right)_{\varepsilon} converges
to e i j ( u − u n ) e_{ij}\left(u-u^{n}\right) in the weak topology of L 2 ( Ω ) L^{2}\left(\Omega\right) , for i , j = 1 , 2 , 3 i,j=1,2,3 . Then, we compute, using the definition of z ε m z_{\varepsilon}^{m}
∫ C ε σ i j ( z ε m ) ( ( ℛ ε ( v n ) ) m − ( u n ) m ) e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) 𝑑 x = − ∑ k ∫ C ε k σ i j ( w ε m k ) e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) ( ( ℛ ε ( v n ) ) m − ( u n ) m ) φ ε k d x + ∑ k ∫ C ε k a i j s t ( ( ℛ ε ( v n ) ) m − ( u n ) m ) ( e m − w ε m k ) s ∂ φ ε k ∂ x t e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) d x . \begin{array}[]{l}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(z_{\varepsilon}^{m}\right)\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v^{n}\right)\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx\\
\quad=-\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v^{n}\right)\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)\varphi_{\varepsilon}^{k}dx\\
\qquad+\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}}a_{ijst}\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v^{n}\right)\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)\left(e_{m}-w_{\varepsilon}^{mk}\right)_{s}\dfrac{\partial\varphi_{\varepsilon}^{k}}{\partial x_{t}}e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx.\end{array}
But, for every k k , one has, thanks to the definition (12 ) of φ ε k \varphi_{\varepsilon}^{k} and using Lemmas 4 and 9
assertion 1 .
| ∫ C ε k ( ( ℛ ε ( v n ) ) m − ( u n ) m ) ( e m − w ε m k ) s ∂ φ ε k ∂ x t e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) d x | ≤ C n | ln s ε | ε 2 | ln r ε | ∫ C ε k ∩ { s ε / 2 < R ε k < s ε } R ε k | ∇ ( u ε − ( u n ) ε o ) | d x . \begin{array}[]{r}\left|\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}}\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v^{n}\right)\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)\left(e_{m}-w_{\varepsilon}^{mk}\right)_{s}\dfrac{\partial\varphi_{\varepsilon}^{k}}{\partial x_{t}}e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx\right|\\
\leq\dfrac{C_{n}\left|\ln s_{\varepsilon}\right|}{\varepsilon^{2}\left|\ln r_{\varepsilon}\right|}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}\cap\left\{s_{\varepsilon}/2<R_{\varepsilon}^{k}<s_{\varepsilon}\right\}}R_{\varepsilon}^{k}\left|\nabla\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)\right|dx.\end{array}
This implies, because ( u ε ) ε \left(u_{\varepsilon}\right)_{\varepsilon} and ( ( u n ) ε o ) ε \left(\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)_{\varepsilon} are
bounded in H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)
lim sup ε → 0 | ∑ k ∫ C ε k a i j s t ( ( ℛ ε ( v n ) ) m − ( u n ) m ) ( e m − w ε m k ) s ∂ φ ε k ∂ x t e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) d x | ≤ lim sup ε → 0 C n | ln s ε | ε | ln r ε | ( ∫ Ω | ∇ ( u ε − ( u n ) ε o ) | 2 d x ) 1 / 2 = 0 , \begin{array}[]{r}\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim\sup}\left|\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}}a_{ijst}\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v^{n}\right)\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)\left(e_{m}-w_{\varepsilon}^{mk}\right)_{s}\dfrac{\partial\varphi_{\varepsilon}^{k}}{\partial x_{t}}e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)dx\right|\\
\leq\ \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim\sup}\dfrac{C_{n}\left|\ln s_{\varepsilon}\right|}{\varepsilon\left|\ln r_{\varepsilon}\right|}\left(\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\Omega}\left|\nabla\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)\right|^{2}dx\right)^{1/2}=0,\end{array}
because γ \gamma is finite and using the properties of s ε s_{\varepsilon} . Similarly, we estimate, using Lemma 4
| ∑ k ∫ C ε k σ i j ( w ε m k ) e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) ( ( ℛ ε ( v n ) ) m − ( v n ) m ) φ ε k d x | ≤ C n s ε | ln ( r ε ) | ( ∫ Ω | ∇ ( u ε − ( u n ) ε o ) | 2 d x ) 1 / 2 → ε → 0 0 , \begin{array}[]{r}\left|\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)\left(\left(\mathcal{R}_{\varepsilon}\left(v^{n}\right)\right)_{m}-\left(v^{n}\right)_{m}\right)\varphi_{\varepsilon}^{k}dx\right|\\
\leq\dfrac{C_{n}\sqrt{s_{\varepsilon}}}{\left|\ln\left(r_{\varepsilon}\right)\right|}\left(\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\Omega}\left|\nabla\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)\right|^{2}dx\right)^{1/2}\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\rightarrow}0,\end{array}
because γ \gamma is finite. We then have to compute the limit of the
remaining term
∑ k ∫ C ε k σ i j ( w ε m k ) e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) ( ( v n ) m − ( u n ) m ) φ ε k 𝑑 x = − ∑ k ∫ C ε k σ i j , j ( w ε m k ) ( u ε − ( u n ) ε o ) i ( ( v n ) m − ( u n ) m ) φ ε k d x − ∑ k ∫ C ε k σ i j ( w ε m k ) ( u ε − ( u n ) ε o ) i ∂ ( ( ( v n ) m − ( u n ) m ) φ ε k ) ∂ x j d x + ∑ k ∫ ∂ T ε k σ i j ( w ε m k ) n j ( u ε − ( u n ) ε o ) i ( ( v n ) m − ( u n ) m ) d x . \begin{array}[]{l}\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)\left(\left(v^{n}\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)\varphi_{\varepsilon}^{k}dx\\
\qquad\begin{array}[]{ll}=&-\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}}\sigma_{ij,j}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)_{i}\left(\left(v^{n}\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)\varphi_{\varepsilon}^{k}dx\\
&-\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)_{i}\dfrac{\partial\left(\left(\left(v^{n}\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)\varphi_{\varepsilon}^{k}\right)}{\partial x_{j}}dx\\
&+\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{\partial T_{\varepsilon}^{k}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)n_{j}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)_{i}\left(\left(v^{n}\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)dx.\end{array}\end{array}
Using the estimates of Lemma 4 , we prove that the second term above
converges to 0. Using the properties of w ε m k w_{\varepsilon}^{mk} , the first
term above is equal to 0. Then, the properties of w ε m k w_{\varepsilon}^{mk}
and the convergence of ( u ε − ( u n ) ε o ) ε \left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)_{\varepsilon} to u − u n u-u^{n} in the weak
topology of H 1 ( Ω , 𝐑 3 ) H^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right) imply
lim ε → 0 ∑ k ∫ C ε k σ i j ( w ε m k ) e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) ( ( v n ) m − ( u n ) m ) φ ε k 𝑑 x = 2 π γ ∫ Ω ( v n − u n ) t A ( u − u n ) d x . \begin{array}[]{r}\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim}\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)\left(\left(v^{n}\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)\varphi_{\varepsilon}^{k}dx\\
=2\pi\gamma\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(v^{n}-u^{n}\right)^{t}A\left(u-u^{n}\right)dx.\end{array}
We let n n increase to + ∞ +\infty and get
lim inf ε → 0 ∑ k ∫ C ε k σ i j ( w ε m k ) e i j ( u ε − ( u n ) ε o ) ( ( v n ) m − ( u n ) m ) φ ε k 𝑑 x ≥ 0 , \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim\inf}\mathop{\displaystyle\sum}\limits_{k}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}^{k}}\sigma_{ij}\left(w_{\varepsilon}^{mk}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}-\left(u^{n}\right)_{\varepsilon}^{o}\right)\left(\left(v^{n}\right)_{m}-\left(u^{n}\right)_{m}\right)\varphi_{\varepsilon}^{k}dx\geq 0,
which implies, using the computations of the first assertion
lim inf ε → 0 ∫ C ε σ i j ( u ε ) e i j ( u ε ) 𝑑 x ≥ 2 π γ ∫ Ω ( v − u ) t A ( v − u ) 𝑑 x . \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim\inf}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)dx\geq 2\pi\gamma\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(v-u\right)^{t}A\left(v-u\right)dx.
(26)
We finally observe that for the third term of F ε ( u ε ) F^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}\right) , one has
∫ T ε σ i j ε ( u ε ) e i j ( u ε ) 𝑑 x ≥ μ ε 2 μ ε + 3 λ ε μ ε + λ ε ∫ T ε ( e 33 ( u ε ) ) 2 𝑑 x . \mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{T_{\varepsilon}}\sigma_{ij}^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)dx\geq\mu^{\varepsilon}\dfrac{2\mu^{\varepsilon}+3\lambda^{\varepsilon}}{\mu^{\varepsilon}+\lambda^{\varepsilon}}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{T_{\varepsilon}}\left(e_{33}\left(u_{\varepsilon}\right)\right)^{2}dx.
Indeed, one can easily verify that for every x x , y y , z z in 𝐑 \mathbf{R} ,
one has
λ ε ( x + y + z ) 2 + 2 μ ε ( x 2 + y 2 + z 2 ) ≥ μ ε 2 μ ε + 3 λ ε μ ε + λ ε z 2 . \lambda^{\varepsilon}\left(x+y+z\right)^{2}+2\mu^{\varepsilon}\left(x^{2}+y^{2}+z^{2}\right)\geq\mu^{\varepsilon}\dfrac{2\mu^{\varepsilon}+3\lambda^{\varepsilon}}{\mu^{\varepsilon}+\lambda^{\varepsilon}}z^{2}.
We then use the computations given in Lemma 10 , which imply, because μ o \mu_{o} and λ o \lambda_{o} are finite
lim inf ε → 0 ∫ T ε σ i j ε ( u ε ) e i j ( u ε ) 𝑑 x ≥ π E o ∫ Ω ( e 33 ( v ) ) 2 𝑑 x . \underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim\inf}\mathop{\displaystyle\int}\nolimits_{T_{\varepsilon}}\sigma_{ij}^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)dx\geq\pi E_{o}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(e_{33}\left(v\right)\right)^{2}dx.
(27)
One deduces from (25 )-(27 )
lim inf ε → 0 F ε ( u ε ) ≥ ∫ Ω σ i j ( u ) e i j ( u ) 𝑑 x + 2 π γ ∫ Ω ( v − u ) t A ( v − u ) 𝑑 x + π E o ∫ Ω ( e 33 ( v ) ) 2 d x , \begin{array}[]{r}\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\lim\inf}F^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}\right)\geq\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\sigma_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx+2\pi\gamma\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(v-u\right)^{t}A\left(v-u\right)dx\\
+\pi E_{o}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(e_{33}\left(v\right)\right)^{2}dx,\end{array}
which concludes the proof. □ \square
3.1 Other situations
The other situations given by different values of the parameters γ \gamma
or λ o \lambda_{o} or μ o \mu_{o} are summarized in the
Proposition 11
1.
If λ o \lambda_{o} and μ o \mu_{o} are equal to 0 , 0, then ( u ε ) ε \left(u^{\varepsilon}\right)_{\varepsilon} converges in the topology τ \tau
to the solution ( u o o , v o o ) \left(u_{o}^{o},v_{o}^{o}\right) of the minimization
problem associated to the functional F o o F_{o}^{o} defined in a similar way
than ( 14 ), but with λ o = μ o = 0 \lambda_{o}=\mu_{o}=0 .
2.
If γ \gamma is equal to + ∞ +\infty , one obtains u o ∞ = v o ∞ u^{o\infty}=v^{o\infty} in Ω \Omega and F o ∞ F^{o\infty} only depends on u u
F o ∞ ( u ) = ∫ Ω σ i j ( u ) e i j ( u ) 𝑑 x + π E o ∫ Ω ( e 33 ( u ) ) 2 𝑑 x . F^{o\infty}\left(u\right)=\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\sigma_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx+\pi E_{o}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(e_{33}\left(u\right)\right)^{2}dx.
Proof. 1 . This case corresponds to a situation where the Lamé
coefficients λ ε \lambda^{\varepsilon} and μ ε \mu^{\varepsilon} of the
reinforcing material are smaller than the critical ones given in (10 ), that is given by
λ c ε = c ε 2 ( r ε ) 2 , μ c ε = c ε 2 ( r ε ) 2 , \lambda_{c}^{\varepsilon}=\dfrac{c\varepsilon^{2}}{\left(r_{\varepsilon}\right)^{2}}\text{, }\mu_{c}^{\varepsilon}=\dfrac{c\varepsilon^{2}}{\left(r_{\varepsilon}\right)^{2}},
for every positive and small c c , but preserving the critical radius r ε r_{\varepsilon} of the fibers given through γ \gamma . Let F c ε F_{c}^{\varepsilon} be the functional defined in (4 ) but with
these critical Lamé coefficients. Thanks to the property of the
epi-convergence, we get, for every ( u , v ) \left(u,v\right) in H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) × V H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)\times V
F o o ( u , v ) ≤ F c o ( u , v ) = ∫ Ω σ i j ( u ) e i j ( u ) 𝑑 x + π c E o ∫ Ω ( e 33 ( v ) ) 2 𝑑 x + 2 π γ ∫ Ω ( v − u ) t A ( v − u ) d x . \begin{array}[]{r}F_{o}^{o}\left(u,v\right)\leq F_{c}^{o}\left(u,v\right)=\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\sigma_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx+\pi cE_{o}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(e_{33}\left(v\right)\right)^{2}dx\\
+2\pi\gamma\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(v-u\right)^{t}A\left(v-u\right)dx.\end{array}
This inequality being true for every positive c c , we get, letting c c go to
0
F o o ( u , v ) ≤ ∫ Ω σ i j ( u ) e i j ( u ) 𝑑 x + 2 π γ ∫ Ω ( v − u ) t A ( v − u ) 𝑑 x . F_{o}^{o}\left(u,v\right)\leq\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\sigma_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx+2\pi\gamma\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(v-u\right)^{t}A\left(v-u\right)dx.
In order to establish the reverse inequality, we observe that, for every
sequence ( u ε ) ε \left(u_{\varepsilon}\right)_{\varepsilon} converging to ( u , v ) \left(u,v\right) in the above-defined topology τ \tau , one has
F ε ( u ε ) ≥ ∫ Ω \ B ε ¯ σ i j ( u ε ) e i j ( u ε ) 𝑑 x + ∫ C ε σ i j ( u ε ) e i j ( u ε ) 𝑑 x , F^{\varepsilon}\left(u_{\varepsilon}\right)\geq\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega\backslash\overline{B_{\varepsilon}}}\sigma_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)dx+\mathop{\displaystyle\int}_{C_{\varepsilon}}\sigma_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)e_{ij}\left(u_{\varepsilon}\right)dx,
thus omitting the integral involving the fibers T ε T_{\varepsilon} . We then
adapt the proof of the second assertion in the Theorem 6 in order to
conclude
2 . We again observe that this situation corresponds to a
case where the Lamé coefficients of the reinforcing material are still
given by (10 ) but where the radius of the fibers is larger than
the critical one, that is r ε ≥ exp ( − 1 / C ε 2 ) r_{\varepsilon}\geq\exp\left(-1/C\varepsilon^{2}\right) , for every positive C C . The functional F ε F^{\varepsilon} is
thus larger than the functional F ε C F^{\varepsilon C} given by (4 ),
but with the radius exp ( − 1 / C ε 2 ) \exp\left(-1/C\varepsilon^{2}\right) . The
comparison principle implies that for every ( u , v ) \left(u,v\right) in H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) × V H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)\times V
F o ∞ ( u , v ) ≥ F o C ( u , v ) = ∫ Ω σ i j ( u ) e i j ( u ) 𝑑 x + π E o ∫ Ω ( e 33 ( v ) ) 2 𝑑 x + 2 π γ C ∫ Ω ( v − u ) t A ( v − u ) d x . \begin{array}[]{r}F^{o\infty}\left(u,v\right)\geq F^{oC}\left(u,v\right)=\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\sigma_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx+\pi E_{o}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(e_{33}\left(v\right)\right)^{2}dx\\
+2\pi\gamma C\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(v-u\right)^{t}A\left(v-u\right)dx.\end{array}
Letting C C increase to + ∞ +\infty , we observe that F o ∞ ( u , v ) F^{o\infty}\left(u,v\right) is finite if and only if the integral ∫ Ω ( v − u ) t A ( v − u ) 𝑑 x = 0 \int_{\Omega}\left(v-u\right)^{t}A\left(v-u\right)dx=0 , which implies : u = v u=v , in Ω \Omega . The reverse inequality is still obtained adapting the proof of Theorem 6 (first part) but with v = u v=u . □ \square
Let us now examine the special case when λ o = μ o = + ∞ \lambda_{o}=\mu_{o}=+\infty .
As a special subcase, [6 ] have considered the case when γ = + ∞ \gamma=+\infty and
λ ε ( r ε ) 4 ε 2 → ε → 0 λ 1 , μ ε ( r ε ) 4 ε 2 → ε → 0 μ 1 , \dfrac{\lambda^{\varepsilon}\left(r_{\varepsilon}\right)^{4}}{\varepsilon^{2}}\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\rightarrow}\lambda_{1}\text{, }\dfrac{\mu^{\varepsilon}\left(r_{\varepsilon}\right)^{4}}{\varepsilon^{2}}\underset{\varepsilon\rightarrow 0}{\rightarrow}\mu_{1}\text{,}
(28)
with positive and finite λ 1 \lambda_{1} and μ 1 \mu_{1} . We now adapt
their result considering
Proposition 12
Suppose that the above hypothesis (28 ) holds true and γ \gamma belongs to ] 0 , + ∞ ] \left]0,+\infty\right] . Then, the sequence ( u ε ) ε \left(u^{\varepsilon}\right)_{\varepsilon} converges in the topology τ \tau ,
to the solution ( u 1 , v 1 ) \left(u^{1},v^{1}\right) of
min H Γ 1 1 ( Ω , 𝐑 3 ) × V ′ ( ∫ Ω σ i j ( u ) e i j ( u ) 𝑑 x + 2 π γ ∫ Ω ( v − u ) t A ( v − u ) 𝑑 x + π E 1 4 ∫ Ω ( ( ∂ 2 v 1 ∂ x 3 2 ) 2 + ( ∂ 2 v 2 ∂ x 3 2 ) 2 ) d x ) , \underset{H_{\Gamma_{1}}^{1}\left(\Omega,\mathbf{R}^{3}\right)\times V^{\prime}}{\min}\left(\begin{array}[]{r}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\sigma_{ij}\left(u\right)e_{ij}\left(u\right)dx+2\pi\gamma\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(v-u\right)^{t}A\left(v-u\right)dx\\
+\dfrac{\pi E_{1}}{4}\mathop{\displaystyle\int}_{\Omega}\left(\left(\dfrac{\partial^{2}v_{1}}{\partial x_{3}^{2}}\right)^{2}+\left(\dfrac{\partial^{2}v_{2}}{\partial x_{3}^{2}}\right)^{2}\right)dx\end{array}\right),
with E 1 = μ 1 ( 3 λ 1 + 2 μ 1 ) / ( λ 1 + μ 1 ) E_{1}=\mu_{1}\left(3\lambda_{1}+2\mu_{1}\right)/\left(\lambda_{1}+\mu_{1}\right) and
V ′ = { v α ∈ L 2 ( ω , H 2 ( 0 , L ) ) ∣ v ∣ Γ 1 = 0 , v 3 = 0 } . V^{\prime}=\left\{v_{\alpha}\in L^{2}\left(\omega,H^{2}\left(0,L\right)\right)\mid v_{\mid\Gamma_{1}}=0\text{, }v_{3}=0\right\}.
Proof. We proceed in a similar way to [6 ] . Indeed, we first follow their
method in order to prove the following estimates
1 | T ε | ∫ T ε | u ε | 𝑑 x < C , 1 | T ε | ∫ T ε | u ε | 2 𝑑 x < C , 1 ( r ε ) 2 | T ε | ∫ T ε | e i j ( u ε ) | 2 𝑑 x < C , \dfrac{1}{\left|T_{\varepsilon}\right|}\mathop{\displaystyle\int}_{T_{\varepsilon}}\left|u^{\varepsilon}\right|dx<C\text{, }\dfrac{1}{\left|T_{\varepsilon}\right|}\mathop{\displaystyle\int}_{T_{\varepsilon}}\left|u^{\varepsilon}\right|^{2}dx<C\text{, }\dfrac{1}{\left(r_{\varepsilon}\right)^{2}\left|T_{\varepsilon}\right|}\mathop{\displaystyle\int}_{T_{\varepsilon}}\left|e_{ij}\left(u^{\varepsilon}\right)\right|^{2}dx<C,
where C C is independant of ε \varepsilon . For every smooth v v in C 2 ( Ω ¯ , 𝐑 3 ) ∩ V ′ C^{2}\left(\overline{\Omega},\mathbf{R}^{3}\right)\cap V^{\prime} , we
set
{ ( ℛ ε 1 ( v ) ) 1 ( x 1 , x 2 , x 3 ) = v 1 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) − λ ε 2 ( μ ε + λ ε ) ( x 1 − k 1 ε ) 2 − ( x 2 − k 2 ε ) 2 2 ∂ 2 v 1 ∂ x 3 2 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) − λ ε 2 ( μ ε + λ ε ) ( x 1 − k 1 ε ) ( x 2 − k 2 ε ) 2 ∂ 2 v 2 ∂ x 3 2 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) ( ℛ ε 1 ( v ) ) 2 ( x 1 , x 2 , x 3 ) = v 2 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) − λ ε 2 ( μ ε + λ ε ) ( x 1 − k 1 ε ) 2 − ( x 2 − k 2 ε ) 2 2 ∂ 2 v 2 ∂ x 3 2 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) − λ ε 2 ( μ ε + λ ε ) ( x 1 − k 1 ε ) ( x 2 − k 2 ε ) 2 ∂ 2 v 1 ∂ x 3 2 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) ( ℛ ε 1 ( v ) ) 3 ( x 1 , x 2 , x 3 ) = − ( x 1 − k 1 ε ) ∂ v 1 ∂ x 3 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) − ( x 2 − k 2 ε ) ∂ v 2 ∂ x 3 ( k 1 ε , k 2 ε , x 3 ) . \left\{\begin{array}[]{l}\left(\mathcal{R}_{\varepsilon 1}\left(v\right)\right)_{1}\left(x_{1},x_{2},x_{3}\right)=v_{1}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
\qquad-\dfrac{\lambda^{\varepsilon}}{2\left(\mu^{\varepsilon}+\lambda^{\varepsilon}\right)}\dfrac{\left(x_{1}-k_{1}\varepsilon\right)^{2}-\left(x_{2}-k_{2}\varepsilon\right)^{2}}{2}\dfrac{\partial^{2}v_{1}}{\partial x_{3}^{2}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
\qquad-\dfrac{\lambda^{\varepsilon}}{2\left(\mu^{\varepsilon}+\lambda^{\varepsilon}\right)}\dfrac{\left(x_{1}-k_{1}\varepsilon\right)\left(x_{2}-k_{2}\varepsilon\right)}{2}\dfrac{\partial^{2}v_{2}}{\partial x_{3}^{2}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
\left(\mathcal{R}_{\varepsilon 1}\left(v\right)\right)_{2}\left(x_{1},x_{2},x_{3}\right)=v_{2}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
\qquad-\dfrac{\lambda^{\varepsilon}}{2\left(\mu^{\varepsilon}+\lambda^{\varepsilon}\right)}\dfrac{\left(x_{1}-k_{1}\varepsilon\right)^{2}-\left(x_{2}-k_{2}\varepsilon\right)^{2}}{2}\dfrac{\partial^{2}v_{2}}{\partial x_{3}^{2}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
\qquad-\dfrac{\lambda^{\varepsilon}}{2\left(\mu^{\varepsilon}+\lambda^{\varepsilon}\right)}\dfrac{\left(x_{1}-k_{1}\varepsilon\right)\left(x_{2}-k_{2}\varepsilon\right)}{2}\dfrac{\partial^{2}v_{1}}{\partial x_{3}^{2}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
\left(\mathcal{R}_{\varepsilon 1}\left(v\right)\right)_{3}\left(x_{1},x_{2},x_{3}\right)=-\left(x_{1}-k_{1}\varepsilon\right)\dfrac{\partial v_{1}}{\partial x_{3}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right)\\
\qquad-\left(x_{2}-k_{2}\varepsilon\right)\dfrac{\partial v_{2}}{\partial x_{3}}\left(k_{1}\varepsilon,k_{2}\varepsilon,x_{3}\right).\end{array}\right.
The verification of the first assertion of the epi-convergence is obtained
computing the energy of the test-function associated to this ℛ ε 1 ( v ) \mathcal{R}_{\varepsilon 1}\left(v\right) . The verification of the second assertion
follows the same lines as in Theorem 6 . □ \square