跳到论文正文
W Papers独立论文阅读器 arXiv:0912.1229 论文正文 计算阅读时间 · 0%
引用这篇论文根据当前论文元数据生成,正式投稿前建议核对。

    
  
License: arXiv.org perpetual non-exclusive license
arXiv:0912.1229v1 [physics.gen-ph] 07 Dec 2009

Doppleraj efikoj ĉe Schwarzschild

F.M. Paiva Affiliation: Departamento de Física, Unidade Humaitá II, Colégio Pedro II Affiliation: Rua Humaitá 80, 22261-040 Rio de Janeiro-RJ, Brasil; fmpaiva@cbpf.br Affiliation: A.F.F. Teixeira Affiliation: Centro Brasileiro de Pesquisas Físicas Affiliation: 22290-180 Rio de Janeiro-RJ, Brasil; teixeira@cbpf.br
Resumo

Movado de korpoj kaj lumo estas studitaj en gravita kampo de Schwarzschild. Pluraj Doppleraj efikoj estas priskribitaj.

1 Enkonduko

En [1]–[6] ni studis la tempon ĉe la special-relativeco. Alia artikolo [7] nia estas finiĝanta, zorgante pri difinojn de pluraj malsamaj intertempoj ĉe la ĝeneral-relativeco. Ni nun prezentas specifigon de [7] por spacotempo de Schwarzschild,

d​s2=(1−ρr)​(c​d​t)2−(1−ρr)−1​(d​r)2−r2​(d​θ)2−r2​sin2⁡θ​(d​φ)2;ρ:=2​G​mc2.\displaystyle\mathrm{d}s^{2}=\left(1-\frac{\rho}{r}\right)(c\,\mathrm{d}t)^{2}-\left(1-\frac{\rho}{r}\right)^{-1}(\mathrm{d}r)^{2}-r^{2}(\mathrm{d}\theta)^{2}-r^{2}{\sin}^{2}\theta\,(\mathrm{d}\varphi)^{2}\,\mathchar 59\relax\hskip 8.53581pt\rho:=\frac{2\,Gm}{c^{2}}\,. (1)

Ni zorgos pri pluraj movadoj en kampo (1), en ebeno θ=π/2\theta=\pi/2 de regiono r>ρr>\rho.

Memoru ke movado de materio havas d​s2\mathrm{d}s^{2} pozitivan kaj tiuokaze oni difinas infiniteziman propran intertempon d​τ\mathrm{d}\tau kiel d​s=c​d​τ\mathrm{d}s=c\,\mathrm{d}\tau; alie, movado de lumo havas d​s=0\mathrm{d}s=0.

En sekcio 2 ni priskribas konstruadon de koordinathorloĝoj de metriko (1). En sekcio 3 ni difinas Doppleran efikon kaj prezentas la nemikse gravitan Doppleran faktoron en tiu metriko. En sekcio 4 ni skribas la diferencialajn ekvaciojn de geodezoj, kaj emfazas la gravecon de konstantoj EE kaj hh de integro. En sekcio 5 ni studas cirklajn geodezojn, kaj sekcio 6 studas aliajn cirklajn movadojn. Sekcio 7 montras, ke propratempo de cirkle moviĝanta korpo fluas malpli rapide ol tio de korpo restanta en la sama radiuso. Ĝi priskribas ankaŭ Doppleran efikon inter du korpoj cirkle moviĝantaj en la sama ebeno, kaj kun la sama rotacirapido. Sekcio 8 pririgardas interesan specialan okazon de lasta sistemo, prezentante nulan Doppleran efikon. En sekcio 9 ni komparas la fluon de propratempo de radiuse geodeze moviĝanta korpo kun tio de ripozanta korpo, kaj sekcio 10 kalkulas Doppleran faktoron en tiu movado. Fine, sekcio 11 aplikas niajn rezultojn al movado de satelitoj orbitante Teron.

2 Koordinathorloĝoj

Ĉar la koeficiento g00g_{00} de metriko (1) pendas de rr, tial du koordinathorloĝoj de (1) estas identikaj nur se ili estas en sama radiusa pozicio. Krome nur la koordinathorloĝoj de infinito (kie g00=1g_{00}=1) estas normhorloĝoj. Se normhorloĝo (kiu montras d​τd\tau) estas fiksata ĉe koordinathorloĝo (kiu montras d​tdt) en finhava radiusa pozicio, dτ=g00​d​t\tau=\sqrt{g_{00}}\,\mathrm{d}t; ĉar g00<1g_{00}<1, tial normhorloĝo marŝas malpli rapide ol loka koordinathorloĝo.

Demando: kiel estas konstruitaj la koordinathorloĝoj de metriko (1)? Respondo: (formala) ebleco estas unue fiksi unu normhorloĝon en ĉiu punkto [r​;​θ​;​φ][r\mathord{\mathchar 59\relax}\theta\mathord{\mathchar 59\relax}\varphi] de spaca teksaĵo; poste, uzante la rilaton d​τ=g00​(r)​d​t\mathrm{d}\tau=\sqrt{g_{00}(r)}\,\mathrm{d}t, rapidigi la marŝon de ĉiu horloĝo laŭ ĝia radiusa pozicio rr. Alterne, la mekanismo de ĉiu horloĝo estas neŝanĝata, sed la ciferplato estas konvene ŝanĝata por kompensi la fakton, ke d​t>d​τ.\mathrm{d}t>\mathrm{d}\tau. Fine sinkronigi ilin laŭ Einstein [1].

Refer to caption

Figuro 1: Fonto restanta en pozicio r=ar=a eligas lumon en kampo de Schwarzschild (1); tiu lumo estas perceptata kun Dopplera faktoro (4), per observanto restanta en pozicio r=br=b.

3 Nemikse gravita Dopplera efiko

Frekvenco estas grava eco de luma ondo. Se frekvenco de lumo ricevata estas malsimila al tio de lumo eligita ni diras, ke okazas Dopplera efiko. Tiu efiko estas mezurata per la Dopplera faktoro, difinata kiel

Da→b:=νbνa;\displaystyle D_{a\rightarrow b}:=\frac{\nu_{\,b}}{\nu_{a}}\,\mathchar 59\relax (2)

estante νa\nu_{a} kaj νb\nu_{\,b} la propraj frekvencoj de lumo igita el aa kaj observata en bb, respektive. La efiko nomiĝas ruĝiĝo se D<1D<1, kaj violiĝo se D>1D>1.

Simpla maniero por kalkuli DD estas fari, ke fonto eligu du sinsekvajn lumajn signalojn, apartitajn de infinitezima propra intertempo d​τa\mathrm{d}\tau_{a}. Se tiuj signaloj estas ricevataj kun infinitezima propra intertempo d​τb\mathrm{d}\tau_{b} , la Dopplera faktoro estas

Da→b=d​τad​τb.\displaystyle D_{a\rightarrow b}=\frac{\mathrm{d}\tau_{a}}{\mathrm{d}\tau_{b}}\,. (3)

Frekvencŝanĝo pendas de interrapido de fonto-observanto, kaj ankaŭ de gravito. Speciale, se ambaŭ lumfonto kaj observanto restas, kaj gravito estas neŝanĝinta (gμ​νg_{\mu\nu} ne pendas de tempa koordinato), ni kalkulas la Doppleran faktoron tre facile. Fakte, tiuokaze la koordinata intertempo d​t\mathrm{d}t inter la eligitaj signaloj kaj la ricevataj estas samaj [8, paĝo 416]. Ĉar por la du restantaj korpoj okazas d​τa=g00​(a)​d​t\mathrm{d}\tau_{a}=\sqrt{g_{00}(a)}\,\mathrm{d}t kaj d​τb=g00​(b)​d​t\mathrm{d}\tau_{b}=\sqrt{g_{00}(b)}\,\mathrm{d}t , tial la (3) kaj (1) faras (vidu figuron 1)

Da→b=1−ρ/a1−ρ/b.\displaystyle D_{a\rightarrow b}=\sqrt{\frac{1-\rho/a}{1-\rho/b}}\,. (4)

Se a<ba<b do D<1D<1, indikante ruĝiĝon; kaj se a>ba>b do D>1D>1, indikante violiĝon. Se a=ba=b do D=1D=1, indikante neeston de Dopplera efiko. Atentu, ke la angulaj pozicioj de kaj fonto kaj observanto restantaj ne gravas por (4).

4 Geodezaj ekvacioj

Ĉar la metrikaj koeficientoj de (1) ne pendas de tt, tial la tempa geodeza ekvacio generas g00​d​t/d​τ=konstg_{00}\mathrm{d}t/\mathrm{d}\tau={\rm konst}, kaj do

d​τg​e​o​d=1E​(1−ρ/r)​d​t;E=konst.\displaystyle\mathrm{d}\tau_{geod}=\frac{1}{E}(1-\rho/r)\,\mathrm{d}t\,\mathchar 59\relax\hskip 8.53581ptE={\rm konst}\,\mathbf{.} (5)

Ĉar ili ankaŭ ne pendas de φ\varphi, tial la azimuta geodeza ekvacio generas gφ​φ​d​φ/d​τ=konstg_{\varphi\varphi}\mathrm{d}\varphi/\mathrm{d}\tau={\rm konst}, kaj do, en ebeno θ=π/2\theta=\pi/2 ,

d​φg​e​o​d=c​ρ​hr2​(1−ρ/r)​d​t;h=konst.\displaystyle\mathrm{d}\varphi_{geod}=\frac{c\rho h}{r^{2}}\,(1-\rho/r)\,\mathrm{d}t\,\mathchar 59\relax\hskip 8.53581pth={\rm konst}\,. (6)

Konstantoj EE kaj hh estas nedimensiaj, kaj kvalite priskribas iun ajn geodezan movadon de materio (movadon de tempa tipo) en ebeno θ=π/2\theta=\pi/2 . Fakte, iuj ajn du tiel trajektorioj kun samaj valoroj de EE kaj hh estas surmeteblaj per spaca rotacio en la ebeno.

Fine, por venonta uzo en sekcio 5 ni prezentas la duagrade diferencialan geodezan ekvacion por rr :

d2​rd​τ2−ρ2​r2​(1−ρ/r)​(d​rd​τ)2=r⁡(1−ρ/r)​(d​φd​τ)2−ρ​c2​(1−ρ/r)2​r2​(d​td​τ)2.\displaystyle\frac{\mathrm{d}^{2}r}{\mathrm{d}\tau^{2}}-\frac{\rho}{2r^{2}(1-\rho/r)}\left(\frac{\mathrm{d}r}{\mathrm{d}\tau}\right)^{2}=r(1-\rho/r)\left(\frac{\mathrm{d}\varphi}{\mathrm{d}\tau}\right)^{2}-\frac{\rho c^{2}(1-\rho/r)}{2r^{2}}\left(\frac{\mathrm{d}t}{\mathrm{d}\tau}\right)^{2}\,. (7)

Por kompreni la rolon de konstanto EE en (5), konsideru normhorloĝon moviĝantan geodeze. Ĝi pasas preter punkto en radiusa pozicio rr en loka momento tt, kaj pasas preter najbara punkto en loka momento t+d​tt+\mathrm{d}t . Do ĝia montrilo antaŭeniras dτg​e​o​d\tau_{geod} kiel en (5), inter la du pozicioj. Atentu, ke la rilato d​τg​e​o​d/d​t\mathrm{d}\tau_{geod}/\mathrm{d}t ne pendas de la direkto de movado de horloĝo.

Praktika esprimo de konstanto EE estas havita el (1) kaj (5),

E=1−ρ/r1−v2/c2;\displaystyle E=\sqrt{\frac{1-\rho/r}{1-v^{2}/c^{2}}}\,\mathchar 59\relax (8)

kie vv estas funkcio pendanta de movado (geodeza aŭ ne) de korpo en ebeno θ=π/2\theta=\pi/2 ,

v:=(d​r/d​t)2(1−ρ/r)2+r2​(d​φ/d​t)21−ρ/r.\displaystyle v:=\sqrt{\frac{(\mathrm{d}r/\mathrm{d}t)^{2}}{(1-\rho/r)^{2}}+\frac{r^{2}(\mathrm{d}\varphi/\mathrm{d}t)^{2}}{1-\rho/r}}\,. (9)

Ni ofte perceptos, ke tiu vv tre bone ĝeneraligas la skalaran rapidon de speciala relativeco, kaj la skalaran Newtonan rapidon de korpo, en ebeno θ=π/2\theta=\pi/2. Ekzemple, la Newtona rapido de eskapo ekde distanco rr de centra maso mm estas bonkonate 2​G​m/r\sqrt{2Gm/r} ; kaj la responda relativeca, ekde la radiusa pozicio rr, estas havebla el (8) kun E=1E=1, kaj estas v=c​ρ/r≡2​G​m/rv=c\sqrt{\rho/r}\equiv\sqrt{2Gm/r}. Do, ni nomos vv kiel rapido. Vere, vv rezultas el pli ĝenerala formulo, kiun ni prezentos en estonta artikolo [7].

Atentu en (8), ke se korpo kun geodeza movado atingas r→∞r\rightarrow\infty kun v∞≠0v_{\infty}\neq 0, do E=1/1−v∞2/c2E=1/\sqrt{1-{v_{\infty}}^{2}/c^{2}}, kaj do E>1E>1; ankaŭ atentu, ke restado en senlima radiusa pozicio (v∞=0)(v_{\infty}=0) estas geodezo kun E=1E=1. Kaj se geodeze moviĝanta korpo momente restas en iu limhava radiusa pozicio r=br=b, do E=1−ρ/bE=\sqrt{1-\rho/b} , kaj do E<1E<1 ; tiu pozicio estas tio de maksimuma distanco de korpo al centra maso.

Interesas rimarki, ke esprimo E−1E-1 similas al Newtona totala energio. Fakte, en Newtona gravito ni difinas la totalan energion EtE_{t} de korpo kiel la algebra adicio de ĝia kinetika energio (pozitiva) kun ĝia potenciala energio (malpozitiva). Se Et≥0E_{t}\geq 0 (E≥1E\geq 1 relativece), la korpo povas foriĝi ĝis ∞\infty, tamen se Et<0E_{t}<0 (0<E<10<E<1 relativece), la korpo trakuras nur regionoj kun r<∞r<\infty.

5 Cirklaj geodezoj

Por studi cirklajn geodezojn de Schwarzschilda metriko (1) en ebeno θ=π/2\theta=\pi/2, ni konsideras r=konstr={\rm konst} en (7) kaj ricevas la tempe konstantan rotacirapidon ω:=d​φ/d​t\omega:=\mathrm{d}\varphi/\mathrm{d}t ,

ωg​e​o​dc​i​r​k​(r)=±c​ρ2​r3;r=konst;\displaystyle\omega_{geod}^{cirk}(r)=\pm\,c\sqrt{\frac{\rho}{2\,{r}^{3}}}\,\mathchar 59\relax\hskip 14.22636ptr={\rm konst}\,; (10)

ĉar ρ=2​G​m/c2\rho=2Gm/c^{2} tial ni konstatas, ke ωg​e​o​dc​i​r​k​(r)\omega_{geod}^{cirk}(r) formale koincidas kun la Newtona geodeza rezulto ±G​m/r3\pm\sqrt{Gm/r^{3}}. Vidu kurbon GG en figuro 2.

Uzante (6) kaj (10) ni vidas, ke la konstanto hh de cirkla geodeza movado valoras

hg​e​o​dc​i​r​k​(r)=±r/(2​ρ)1−ρ/r;r=konst;\displaystyle h_{geod}^{cirk}(r)=\pm\,\frac{\sqrt{r/(2\rho)}}{1-\rho/r}\,\mathchar 59\relax\hskip 14.22636ptr={\rm konst}\mathchar 59\relax (11)

kaj uzante (1) kaj (5) kaj (11), ni ricevas

Eg​e​o​dc​i​r​k​(r)=1−ρ/r1−3​ρ/(2​r);r=konst.\displaystyle E_{geod}^{cirk}(r)=\frac{1-\rho/r}{\sqrt{1-3\rho/(2r)}}\,\mathchar 59\relax\hskip 14.22636ptr={\rm konst}. (12)

Atentu en (12), ke cirkla geodezo de korpo havas Eg​e​o​dc​i​r​k<1E_{geod}^{cirk}\!<\!1, kaj ekzistas nur se r>3​ρ/2r\!>\!3\rho/2.

Fine, uzante (9) kun d​r/d​t=0\mathrm{d}r/\mathrm{d}t=0 , kaj (10), ni ricevas la tangentan rapidon de geodeza cirkla movado kun radiuso rr:

vg​e​o​dc​i​r​k​(r)=c​ρ2​(r−ρ);r=konst.\displaystyle v_{geod}^{cirk}(r)=c\sqrt{\frac{\rho}{2(r-\rho)}}\,\mathchar 59\relax\hskip 14.22636ptr={\rm konst}. (13)

Ni vidas, ke vg​e​o​dc​i​r​k​(r)→cv_{geod}^{cirk}(r)\rightarrow c se r→3​ρ/2r\rightarrow 3\rho/2. Tio signifas, ke nur lumo moviĝas geodeze en cirklo kun tiu radiuso.

6 Cirklaj movadoj

Refer to caption

Figuro 2: Strekata kurbo GG montras la rotacirapidon ω\omega de korpo kun cirkla geodeza movado kun radiuso rr , kiel (10). Plena kurbo LL montras la plej grandan rotacirapidon ω\omega de korpo en cirkla movado kun radiuso rr, kiel (14). Maksimumo punkto M=[3/2;2/27]M=[3/2\mathchar 59\relax 2/\sqrt{27}] de kurbo LL indikas bonkonatan geodezan cirklan movadon de lumo.

Ni studos movadojn, geodezajn aŭ ne, kun θ=π/2\theta=\pi/2 kaj r=konstr={\rm konst}, en Schwarzschilda metriko (1). Malsimile al la Newtona kinematiko, la relativeca teorio limigas la rotacirapidon de tiuj movadoj. Fakte, en cirkla movado kun radiuso rr, la kondiĉo d​s2>0\mathrm{d}s^{2}>0 por movado de korpo faras, ke la rotacirapido ω:=d​φ/d​t\omega:=\mathrm{d}\varphi/\mathrm{d}t havu modulon plieta ol

ωl​i​m​o​(r):=cr​1−ρ/r.\displaystyle\omega_{limo}(r):=\frac{c}{r}\,\sqrt{1-\rho/r}\,. (14)

Tio estus la ω\omega de lumo vojaĝanta kun rapido cc en cirklo kun radiuso rr. Kurbo LL en figuro 2 montras la interesan funkcion (14). Atentu, ke paroj [r;ω][r\mathchar 59\relax\omega] donante cirklan movadon de korpo ekzistas nur sub kurbo LL. Tiu kurbo ankaŭ montras, ke duo de valoroj de radiuso rr de la cirklo havas saman ωl​i​m​o\omega_{limo}. Por la sola radiuso r=3​ρ/2r=3\rho/2 , ωl​i​m​o​(r)\omega_{limo}(r) atingas maksimuman valoron

ωm​a​k​s:=227​cρ.\displaystyle\omega_{maks}:=\frac{2}{\sqrt{27}}\,\frac{c}{\rho}\,. (15)

Vidu punkton M=[3/2;2/27]M=[3/2\mathchar 59\relax 2/\sqrt{27}] en figuro 2 . Ĉar (10) kun r=3​ρ/2r=3\rho/2 faras |ωg​e​o​dc​i​r​k|=(2/27)​(c/ρ)|\omega_{geod}^{cirk}|=(2/\sqrt{27})(c/\rho) same kiel (15), tial punkto MM indikas luman geodezon. Indas komenti, ke en ordinaraj fizikaj sistemoj tiu relativeca limigo |ω|≤ωm​a​k​s|\omega|\leq\omega_{maks} ordinare ne gravas, ĉar la materio generanta graviton ordinare okupas tiun radiusan pozicion 3​ρ/23\rho/2.

Refer to caption

Figuro 3: (a) Ĉiu kurbo montras parojn [r;ω][r\mathchar 59\relax\omega] por cirkla movado kun la indikata tangenta rapido. La horizonta streko indikas stangon rotaciantan kun rotacirapido ω=0​;​125​c/ρ\omega=0\mathord{\mathchar 59\relax}125\,c/\rho ĉirkaŭe la centra maso, kaj kuŝante inter radiusaj pozicioj rm​i​n=1​;​016​ρr_{min}=1\mathord{\mathchar 59\relax}016\rho kaj rm​a​x=7​;​25​ρr_{max}=7\mathord{\mathchar 59\relax}25\rho . (b) Rapido (16) de punktoj de stango en antaŭa figuro. Ambaŭ ekstremoj havas rapidon v→cv\rightarrow c, kaj la pli eta rapido okazas en r=3​ρ/2r=3\rho/2 .

Newtone, stango povas rotacii kun iu ajn rotacirapido ω\omega ĉirkaŭ unu el ĝiaj ekstremoj, kaj povas esti iom ajn longa. Tamen special relativeco limigas la longon al maksimuma valoro c/ωc/\omega tial, ke la ekstera ekstremo ne havu rapidon pli granda ol cc. Plua limigo estas ĉe Schwarzschild tial, ke la ena ekstremo ne havu rapidon cc .

Fakte, la tangenta rapido de punkto rr de stango kun rotacirapido ω\omega estas

vc​i​r​k​(r)=r​ω1−ρ/r;\displaystyle v_{cirk}(r)=\frac{r\omega}{\sqrt{1-\rho/r}}\,\mathchar 59\relax (16)

do la limigo v<cv<c (ekvivalente d​s2>0\mathrm{d}s^{2}>0 en (1)) generas limigojn rm​i​n​(ω)<r<rm​a​x​(ω)r_{min}(\omega)<r<r_{max}(\omega) . Figuro 3.a montras kurbojn kies paroj [r;ω][r\mathchar 59\relax\omega] havas la indikatan tangentan rapidon vv. Ĝi ankaŭ montras stangon radiuse kuŝantan inter radiusaj pozicioj rm​i​nr_{min} kaj rm​a​xr_{max}, kiun rotacias kun ω=0​;​125​c/ρ\omega=0\mathord{\mathchar 59\relax}125\,c/\rho . Figuro 3.b montras rapidon (16) de punktoj de stango.

7 Komparo de propratempoj – cirkle

Ni komparas la tempan fluon de du normhorloĝoj malsimile moviĝantaj. La unua moviĝas cirkle kun radiuso rr kaj rotacirapido d​φ/d​t=ω=konst\mathrm{d}\varphi/\mathrm{d}t=\omega={\rm konst}, supozata pozitiva. Laŭ (1), la propra intertempo post unu kompleta turno estas

Δ​τm​o​v=(2​π/ω)​1−ρ/r−ω2​r2/c2.\displaystyle\Delta\tau_{mov}=(2\pi/\omega)\sqrt{1-\rho/r-\omega^{2}r^{2}/c^{2}}\,. (17)

La alia normhorloĝo, restanta en tiu radiusa pozicio rr dum la sama koordinata intertempo Δ​t=2​π/ω\Delta t=2\pi/\omega, montras propran intertempon

Δ​τr​i​p=(2​π/ω)​1−ρ/r.\displaystyle\Delta\tau_{rip}=(2\pi/\omega)\sqrt{1-\rho/r}\,. (18)

Esprimoj (17) kaj (18) simpliĝas se ni uzas v=ω​r/1−ρ/rv=\omega r/\sqrt{1-\rho/r}, la rapidon (16) de cirkle moviĝanta horloĝo. Tiuokaze,

Δ​τm​o​v=2​π​rv​γ;Δ​τr​i​p=2​π​rv;\displaystyle\Delta\tau_{mov}=\frac{2\pi r}{v\gamma}\,\mathchar 59\relax\hskip 8.53581pt\Delta\tau_{rip}=\frac{2\pi r}{v}\,\mathchar 59\relax (19)

estante γ:=1/1−v2/c2\gamma:=1/\sqrt{1-v^{2}/c^{2}} . Ĉar γ>1\gamma>1, tial Δ​τm​o​v<Δ​τr​i​p\Delta\tau_{mov}<\Delta\tau_{rip} , tio estas, la tempo de la moviĝanta normhorloĝo fluis pli malrapide ol la tempo de la restanta normhorloĝo.

Tiu rezulto koincidas kun tio de special-relativeco, ke Δ​τ\Delta\tau de moviĝanta horloĝo estas plieta ol tio de restanta horloĝo, poste unu kompleta turno. Certe, la fakto ke la du horloĝoj estas en gravita potencialo kun sama valoro estas baza por tiu koincido. Krome, ne gravas se la movado estas geodeza, aŭ ne.

El ekvacio (17) oni povas kalkuli Doppleran faktoron inter du korpoj, cirkle moviĝantaj en la sama ebeno, kun sama konstanta rotacirapido kaj malsamaj radiusoj. Fakte, dividante (17) per ĝi mem kun malsamaj radiusoj, oni ricevas

Da→b=1−ρ/ra−ω2​ra2/c21−ρ/rb−ω2​rb2/c2.\displaystyle D_{a\rightarrow b}=\sqrt{\frac{1-\rho/r_{a}-\omega^{2}{r_{a}}^{2}/c^{2}}{1-\rho/r_{b}-\omega^{2}{r_{b}}^{2}/c^{2}}}\,. (20)

8 Kunaj cirklaj movadoj

Konsideru du normhorloĝojn cirkle moviĝantajn kun sama rotacirapido ω:=d​φ/d​t=konst\omega:=\mathrm{d}\varphi/\mathrm{d}t={\rm konst} en ebeno θ=π/2\theta=\pi/2 de metriko (1), sed en malsamaj radiusoj r1r_{1} kaj r2r_{2}. Laŭ la Newtona kinematiko, la horloĝo en cirklo kun plieta radiuso havas plietan tangentan rapidon. Laŭ la special-relativeco, tiu fakto farus ke ĝia propratempo fluu pli rapide ol tiu de la alia. Sed ĝi trakuras regionojn kun plieta g00g_{00}; laŭ la ĝeneral-relativeco, tiu alia fakto farus ke ĝia propratempo fluu malpli rapide ol tiu de la alia. Ni demandas: ĉu la du efikoj povas ekzakte ekvilibri?

La respondo estas jes. Por ĉiu valoro de ω\omega, ni trovos ne-nombreblan kvanton da paroj de radiusoj (r1​;​r2)(r_{1}\mathord{\mathchar 59\relax}r_{2}) tiel ke la propraj intertempoj Δ​τ1\Delta\tau_{1} kaj Δ​τ2\Delta\tau_{2} de la horloĝoj estas samaj, post unu kompleta turno. La graveco de tiu rezulto estas, ke lumaj signaloj igitaj el unu horloĝo al la alia ne havas Doppleran efikon.

Fakte, ekvacio (1) kun d​r=0\mathrm{d}r=0 faras (d​τ1)2=(1−ρ/r1)​(d​t)2−(r12/c2)​(d​φ)2(\mathrm{d}\tau_{1})^{2}=(1-\rho/r_{1})(\mathrm{d}t)^{2}-(r_{1}^{2}/c^{2})(\mathrm{d}\varphi)^{2} kaj (d​τ2)2=(1−ρ/r2)​(d​t)2−(r22/c2)​(d​φ)2(\mathrm{d}\tau_{2})^{2}=(1-\rho/r_{2})(\mathrm{d}t)^{2}-(r_{2}^{2}/c^{2})(\mathrm{d}\varphi)^{2} . Uzante d​τ1=d​τ2\mathrm{d}\tau_{1}=\mathrm{d}\tau_{2} kaj ω:=d​φ/d​t\omega:=\mathrm{d}\varphi/\mathrm{d}t okazas

r1​r2​(r1+r2)=ρ​c2ω2.\displaystyle r_{1}r_{2}(r_{1}+r_{2})=\frac{\rho c^{2}}{\omega^{2}}\,. (21)

Atentu, ke oni ankaŭ povus ricevi (21) farante Da→b=1D_{a\rightarrow b}=1 en (20). Ekvacio (21) estas simetria per ŝanĝo r1↔r2r_{1}\leftrightarrow r_{2} . Solvata, ĝi prezentas radiuson r2r_{2} kiel funkcio de radiuso r1r_{1} laŭ

r2=r12​(1+4​c2​ρω2​r13−1).\displaystyle r_{2}=\frac{r_{1}}{2}\left(\sqrt{1+\frac{4c^{2}\rho}{\omega^{2}r_{1}^{3}}}-1\right)\,. (22)

Uzante (10) en (21) ni konstatas, ke se movado kun radiuso r1r_{1} estas geodeza, do r2=r1r_{2}=r_{1}. Ni ankaŭ atentas en (21), ke se r1r_{1} pliiĝas, do r2r_{2} plietiĝas, kaj reciproke. Oni konkludas ke, se r1r_{1} estas plieta ol la geodeza radiuso, do r2r_{2} estas pligranda ol la geodeza radiuso. Figuro 4 remontras kurbojn LL kaj GG el figuro 2 kaj iom da paroj de radiusoj por speciala rotacirapido ω=0​;​125​c/ρ\omega=0\mathord{\mathchar 59\relax}125\,c/\rho . Oni povas montri, ke rapido (16) de korpo en ekstera cirklo estas ĉiam pligranda ol de korpo en ena cirklo, same kiel la parolado de la unua paragrafo de ĉi tiu sekcio.

Refer to caption

Figuro 4: Kurboj LL kaj GG el figuro 2 kaj kvar paroj (∘;⊗;⊕;∙\circ\mathchar 59\relax\otimes\mathchar 59\relax\oplus\mathchar 59\relax\bullet) de korpoj en radiusoj (r1;r2)(r_{1}\,\mathchar 59\relax r_{2}) el ekvacio (22), kun rotacirapido ω=0​;​125​c/ρ\omega=0\mathord{\mathchar 59\relax}125\,c/\rho; por ĉiu paro, la propratempoj de korpoj fluas same. Speciale, atentu liman paron (∘\circ) kun rapido cc , kaj atentu paron r1=r2r_{1}=r_{2} (∙\bullet) kun geodeza movado.

9 Komparo de propratempoj – radiuse

Normhorloĝo komence ripozanta en r=a>ρr=a>\rho estas subite ĵetata radiuse, eksteren, en geodeza movado. Ĝi moviĝas ĝis la maksimuma radiusa pozicio r=b>ar=b>a, kaj revenas al pozicio r=ar=a. Alia normhorloĝo restas en radiuso r=ar=a dum la tuta tempo.

Ni demandas: en renkonto, kiu horloĝo prezentas pligrandan varion Δ​τ\Delta\tau de propratempo? La fakto, ke la geodeza horloĝo moviĝas, dume la ne geodeza ĉiam restas, favoras ke Δ​τg​e​o​d\Delta\tau_{geod} estu plieta. Sed la fakto, ke la geodeza horloĝo trakuras regionojn kun pligranda g00g_{00} favoras ke Δ​τg​e​o​d\Delta\tau_{geod} estu pligranda. Do la demando ne posedas tujan evidentan respondon.

Ĉar la geodeze moviĝanta horloĝo momente restas en r=br=b, tial vb=0v_{b}=0 , kaj do (8) faras E=1−ρ/bE=\sqrt{1-\rho/b} por ĝia movado. Tio en (5) okazigas (1−ρ/b)​(d​τ)2=(1−ρ/r)2​(d​t)2(1-\rho/b)(\mathrm{d}\tau)^{2}=(1-\rho/r)^{2}(\mathrm{d}t)^{2} , ke uzata en metriko (1) faras (memoru, ke d​s2=c2​(d​τ)2\mathrm{d}s^{2}=c^{2}(\mathrm{d}\tau)^{2})

(d​r)2ρ/r−ρ/b=(c​d​τg​e​o​d)2;\displaystyle\frac{(\mathrm{d}r)^{2}}{\rho/r-\rho/b}=(c\,\mathrm{d}\tau_{geod})^{2}\,; (23)

integrante duapotencan radikon de (23) de r=ar=a ĝis r=br=b aperigas Δ​τg​e​o​d​(ρ​;​a​;​b)\Delta\tau_{geod}(\rho\mathord{\mathchar 59\relax}a\mathord{\mathchar 59\relax}b):

c​Δ​τg​e​o​d=b/ρ​(a⁡(b−a)+b​cos−1​a/b).\displaystyle c\Delta\tau_{geod}=\sqrt{b/\rho}\left(\sqrt{a(b-a)}+b\,{\rm cos}^{-1}\sqrt{a/b}\,\right)\,. (24)

Dum tiu intertempo, la montro de la normhorloĝo restanta en r=ar=a antaŭeniras, laŭ sekcio 2,

Δ​τr​i​p=1−ρ/a​Δ​t;\displaystyle\Delta\tau_{rip}=\sqrt{1-\rho/a}\,\Delta t\,\mathchar 59\relax (25)

estante Δ​t\Delta t la koordinata intertempo dum la forirado de la vojaĝanta horloĝo. Simile al (23), praviĝas

(d​r)2(1−ρ/r)2​(ρ/r−ρ/b)=(c​d​t)21−ρ/b;\displaystyle\frac{(\mathrm{d}r)^{2}}{(1-\rho/r)^{2}(\rho/r-\rho/b)}=\frac{(c\mathrm{d}t)^{2}}{1-\rho/b}\,\mathchar 59\relax (26)

kio interrilatas tempan kaj radiusan koordinatojn de moviĝanta horloĝo. Integrante la duapotencan radikon de (26) de r=ar=a ĝis r=br=b oni malkovras la intertempon Δ​t\Delta t . Uzante tiun Δ​t\Delta t en (25) rezultigas la propran intertempon de la ripozanta horloĝo

c​Δ​τr​i​p=−ρ/a​(b/ρ−1​(a⁡(b−a)+(b+2​ρ)​cos−1​a/b)+2​ρ​tanh−1​b/a−1b/ρ−1).\displaystyle c\Delta\tau_{rip}=\sqrt{1\!-\!\rho/a}\left(\sqrt{b/\rho\!-\!1}\left(\sqrt{a(b\!-\!a)}+(b\!+\!2\rho)\,{\rm cos}^{-1}\sqrt{a/b}\,\right)+2\rho\,{\rm tanh}^{-1}\!\sqrt{\frac{b/a-1}{b/\rho-1}}\,\right)\!. (27)

Atentu, ke se b=a>ρb=a>\rho do ne estas movado, kaj do Δ​τr​i​p=0\Delta\tau_{rip}=0. Atentu ankaŭ, ke se la ejo de ĵeto estas tre proksima al la radiuso de Schwarzschild, t.e., se a→ρa\rightarrow\rho , do Δ​τr​i​p→0\Delta\tau_{rip}\rightarrow 0 kvankam Δ​t→∞\Delta t\rightarrow\infty .

Intertempoj (27) kaj (24) estas nelonge prezentitaj per Grøn kaj Braeck [9]. Nek ili nek ni sukcesis montri algebre, ke Δ​τg​e​o​d>Δ​τr​i​p\Delta\tau_{geod}>\Delta\tau_{rip} por iuj ajn valoroj de ρ<a<b\rho<a<b. Tamen, numeraj kalkuloj kaj tridimensiaj grafikaĵoj indikas tiun rezulton. Tio montras, ke la efikoj akumulitaj per gravito en ĉi tiu movado estas pli fortaj ol la efikoj akumulitaj per rapido, kontraŭe al okazo de sekcio 7.

10 Dopplera faktoro en radiusaj movadoj

Luma fonto moviĝas radiuse en spacotempo (1), kaj eligas lumon el radiusa pozicio a>ρa>\rho. Tiu lumo estas perceptata per observanto restanta en radiusa pozicio b>ρb\!>\!\rho. Ambaŭ okazoj a>ba\!>\!b kaj a<ba\!<\!b estas pripensindaj. La angulaj valoroj θ\theta kaj φ\varphi de pozicioj de eligo kaj percepto estas samaj. Ni scivolas la Doppleran faktoron de percepto.

Same kiel en sekcio 3 ni faras, ke fonto eligu du sinsekvajn lumajn signalojn, en koordinatmomentoj t1t_{1} kaj t1+da​tt_{1}+\mathrm{d}_{a}t , estante fonto en radiusaj pozicioj aa kaj a+da​ra+\mathrm{d}_{a}r, respektive; kaj da​t>0\mathrm{d}_{a}t>0 . Ĉar la fonto moviĝas aŭ eksteren aŭ enen, tial ambaŭ okazoj da​r>0\mathrm{d}_{a}r>0 kaj da​r<0\mathrm{d}_{a}r<0 estas konsiderindaj. Observanto restas en radiusa pozicio bb, kaj ricevas la signalojn en koordinatmomentoj t2t_{2} kaj t2+db​tt_{2}+\mathrm{d}_{b}t, respektive. Por uzo en esprimo (3) de Dopplera faktoro, ni kalkulas la proprajn intertempojn d​τa\mathrm{d}\tau_{a} kaj d​τb\mathrm{d}\tau_{b} , respondajn al d​ta\mathrm{d}t_{a} kaj d​tb\mathrm{d}t_{b} , respektive.

Uzante (1) kaj (9) kun d​φ=0\mathrm{d}\varphi=0 kaj d​θ=0\mathrm{d}\theta=0 oni ricevas, por moviĝanta fonto,

d​τa=1−va2/c2​1−ρ/a​da​t.\displaystyle\mathrm{d}\tau_{a}=\sqrt{1-{v_{a}}^{2}/c^{2}}\sqrt{1-\rho/a}\,\mathrm{d}_{a}t\,. (28)

Simile, por la restanta observanto en radiusa pozicio bb, la intertempo d​τb\mathrm{d}\tau_{b} estas

d​τb=1−ρ/b​db​t.\displaystyle\mathrm{d}\tau_{b}=\sqrt{1-\rho/b}\,\mathrm{d}_{b}t\,. (29)

Ni bezonas rilatigi db​t\mathrm{d}_{b}t al da​t\mathrm{d}_{a}t . La ekvacio de movado de luma signalo en radiusa movado estas havebla farante d​s2=0\mathrm{d}s^{2}=0 en linia elemento (1) kaj konsiderante d​θ=0\mathrm{d}\theta=0 kaj d​φ=0\mathrm{d}\varphi=0. Rezultas

c​d​t=ϵγ​d​r1−ρ/r;\displaystyle c\,\mathrm{d}t=\epsilon_{\gamma}\frac{\mathrm{d}r}{1-\rho/r}\,\mathchar 59\relax (30)

estante ϵγ=+1\epsilon_{\gamma}=+1 se signalo moviĝas en pozitiva direkto de rr , kaj ϵγ=−1\epsilon_{\gamma}=-1 kontraŭe. Ni integras (30) por la unua signalo,

c​∫t1t2𝑑t=ϵγ​∫abd​r1−ρ/r;\displaystyle c\int_{t_{1}}^{t_{2}}\mathrm{d}t=\epsilon_{\gamma}\int_{a}^{b}\frac{\mathrm{d}r}{1-\rho/r}\,\mathchar 59\relax (31)

kaj ankaŭ por la dua signalo,

c​∫t1+da​tt2+db​t𝑑t=ϵγ​∫a+da​rbd​r1−ρ/r.\displaystyle c\int_{t_{1}+\mathrm{d}_{a}t}^{t_{2}+\mathrm{d}_{b}t}\mathrm{d}t=\epsilon_{\gamma}\int_{a+\mathrm{d}_{a}r}^{b}\frac{\mathrm{d}r}{1-\rho/r}\,. (32)

Subtrahante (31) de (32) fariĝas

c(dbt−dat)=ϵγ(∫a+da​rb−∫ab)d​r1−ρ/r≡−ϵγ∫aa+da​rd​r1−ρ/r;\displaystyle c(\mathrm{d}_{b}t-\mathrm{d}_{a}t)=\epsilon_{\gamma}\left(\int_{a+\mathrm{d}_{a}r}^{b}-\int_{a}^{b}\right)\frac{\mathrm{d}r}{1-\rho/r}\equiv-\epsilon_{\gamma}\int_{a}^{a+\mathrm{d}_{a}r}\frac{\mathrm{d}r}{1-\rho/r}\,\mathchar 59\relax (33)

tio estas,

db​t=da​t−ϵγc​da​r1−ρ/a.\displaystyle\mathrm{d}_{b}t=\mathrm{d}_{a}t-\frac{\epsilon_{\gamma}}{c}\frac{\mathrm{d}_{a}r}{1-\rho/a}\,. (34)

Ni povas skribi da​r\mathrm{d}_{a}r kiel funkcio de da​t\mathrm{d}_{a}t uzante vv difinata en (9) kun d​φ/d​t=0\mathrm{d}\varphi/\mathrm{d}t=0:

va=ϵa​11−ρ/a​da​rda​t;\displaystyle v_{a}=\epsilon_{a}\frac{1}{1-\rho/a}\frac{\mathrm{d}_{a}r}{\mathrm{d}_{a}t}\,\mathchar 59\relax (35)

estante ϵa=+1\epsilon_{a}=+1 se la fonto moviĝas en la pozitiva direkto de rr en momento de eligo, kaj ϵa=−1\epsilon_{a}=-1 kontraŭe, por ke va≥0v_{a}\geq 0. Portante da​r\mathrm{d}_{a}r de (35) al (34), ĉi tiu ekvacio fariĝas

da​tdb​t=1(1+ϵ​va/c);ϵ:=−ϵa​ϵγ.\displaystyle\frac{\mathrm{d}_{a}t}{\mathrm{d}_{b}t}=\frac{1}{(1+\epsilon\,v_{a}/c)}\,\mathchar 59\relax\hskip 8.53581pt\epsilon:=-\epsilon_{a}\epsilon_{\gamma}\,. (36)

Kuna analizo de ϵa\epsilon_{a} kaj ϵγ\epsilon_{\gamma} montras, ke ϵ=+1\epsilon=+1 se la fonto foriĝas de radiusa pozicio r=br=b en momento de eligo de signaloj, kaj ϵ=−1\epsilon=-1 kontraŭe. Kunigante (28), (29), kaj (36), ni fine ricevas

D=1−ρ/a1−ρ/b​1−ϵ​va/c1−va2/c2.\displaystyle D=\sqrt{\frac{1-\rho/a}{1-\rho/b}}\frac{1-\epsilon v_{a}/c}{\sqrt{1-{v_{a}}^{2}/c^{2}}}\,. (37)

Ni vidas en (37), ke se gravito ne estas, t.e., se ρ=0\rho=0, okazas

Ds​r=1−ϵ​V/c1+ϵ​V/c;V:=|da​r/d​t|;\displaystyle D_{sr}=\sqrt{\frac{1-\epsilon V/c}{1+\epsilon V/c}}\,\mathchar 59\relax\hskip 8.53581ptV:=|\mathrm{d}_{a}r/\mathrm{d}t|\,; (38)

ĉi tiu estas la rezulto proponita por special-relativeco.

Ekvacio (37) antaŭdiras, ke kuna ago de va≠0v_{a}\neq 0 kaj gravito povas malaperigi Doppleran efikon; fakte, se a>ba>b do povas okazi D=1D=1 se ϵ=+1\epsilon=+1, tio estas, se la fonto foriras de pozicio r=br=b en momento de eligo. Kontraŭe, se a<ba<b do povas okazi D=1D=1 se ϵ=−1\epsilon=-1, tio estas, se la fonto proksimiĝas al pozicio r=br=b en momento de eligo.

Ni nun kalkulas la Doppleran faktoron se la fonto estas tuje antaŭ bb, aŭ tuje post. Por tio ni faras a=ba=b en (37) kaj ricevas

D=1−ϵ​va/c1+ϵ​va/c.\displaystyle D=\sqrt{\frac{1-\epsilon v_{a}/c}{1+\epsilon v_{a}/c}}\,. (39)

Ruĝiĝo (D<1D<1) okazas se la fonto foriras de ricevanto (ϵ=+1\epsilon=+1) kaj violiĝo (D>1D>1) okazas se ĝi alproksimiĝas (ϵ=−1\epsilon=-1). Ekvacio (39) similas al (38) de special-relativeco se vav_{a} estas la rapido VV de fonto laŭ la special-relativeco.

Se la fonto moviĝas geodeze kaj radiuse, kaj se a>ba>b, do (37) estas skribebla multe pli kompakte. Tiuokaze, nomu vbv_{b} la rapido de fonto kiam ĝi pasas preter bb, kaj nomu vav_{a} la rapido kiam ĝi pasas preter aa. Ĉar la konstanteco de EE en (8) implicas

1−ρ/a1−va2/c2=1−ρ/b1−vb2/c2;\displaystyle\frac{\sqrt{1-\rho/a}}{\sqrt{1-{v_{a}}^{2}/c^{2}}}=\frac{\sqrt{1-\rho/b}}{\sqrt{1-{v_{b}}^{2}/c^{2}}}\,\mathchar 59\relax (40)

tial (37) simpliĝas al

D=γb​(1−ϵ​va/c);γb:=1/1−vb2/c2.\displaystyle D=\gamma_{b}(1-\epsilon v_{a}/c)\,\mathchar 59\relax\hskip 8.53581pt\gamma_{b}:=1/\sqrt{1-{v_{b}}^{2}/c^{2}}\,. (41)

Ekvacio (41) validas ankaŭ se a<ba<b, kondiĉe ke (1−ρ/a)/(1−ρ/b)≥1−va2/c2\sqrt{(1-\rho/a)/(1-\rho/b)}\geq\sqrt{1-{v_{a}}^{2}/c^{2}} ; ĉi tiu estas necesa kondiĉo por ke fonto pasu tra la radiusa pozicio r=br=b.

Ni ĝeneraligas (37) por okazo de ankaŭ observanto radiuse moviĝanta. Kalkulante kiel antaŭe ni ricevas

D=1−ρ/a1−ρ/b​1−ϵ​va/c1+ϵ​va/c​1−ϵ′​vb/c1+ϵ′​vb/c;\displaystyle D=\sqrt{\frac{1-\rho/a}{1-\rho/b}}\sqrt{\frac{1-\epsilon v_{a}/c}{1+\epsilon v_{a}/c}}\sqrt{\frac{1-\epsilon^{\prime}v_{b}/c}{1+\epsilon^{\prime}v_{b}/c}}\,\mathchar 59\relax (42)

estante ϵ′=+1\epsilon^{\prime}=+1 se observanto foriras de radiusa pozicio r=ar=a en momento de recepto de signaloj, aŭ ϵ′=−1\epsilon^{\prime}=-1 kontraŭe, kaj estante vbv_{b} la rapido (9) de observanto en momento de recepto.

11 Apliko al Tero

Ni aplikas nun iom da niaj teoriaj rezultoj al movado de satelitoj orbitante Teron. Unue, ni kalkulas radiuson de orbito de geodeze Tero-staranta satelito. Ĉar Tera rotacirapido estas ωT=(2​π/86.400)​r​a​d/s\omega_{T}=(2\pi/86.400)\,rad/s, kaj Schwarzschilda radiuso de Tero estas ρT=2​G​mT/c2=9×10−3​m\rho_{T}=2Gm_{T}/c^{2}=9\times 10^{-3}\,m, tial el (10) oni ricevas rg​e​o​d=42×106​mr_{geod}=42\times 10^{6}\,m. Uzante tiun rezulton kaj (20) oni povas kalkuli la Doppleran efikon observatan en Tero (rT=6×106​mr_{T}=6\times 10^{6}\,m) el geodeze Tero-staranta satelito: Ds→T≈1+6×10−10D_{s\rightarrow T}\approx 1+6\times 10^{-10}  (violiĝon).

Nun ni kalkulas radiuson de orbito de ne-geodeza satelito kun la sama rotacirapido de Tero kaj sen Dopplera efiko kiam vidata de Tero. Uzante la superajn valorojn en (22) oni ricevas r2=151×106​mr_{2}=151\times 10^{6}\,m. Atentu, ke esperinde tio estas pli granda ol radiuso de geodeze Tero-staranta orbito; ankaŭ rimarku, ke tio estas pli eta ol la distanco Tero-Luno.

Du freŝdataj artikoloj enhavas kelkajn el niaj rezultoj. Fakte, iom da cirklaj movadoj en nia sekcio 7 estas ankaŭ priskribitaj en [10], kaj la radiusaj movadoj en nia sekcio 9 estas studitaj en [9]. Same kiel ni, tiuj artikoloj komparas Δ​τ\Delta\tau, sed ĉi tie ni plu analizas Dopplerajn efikojn.

En estonta artikolo [7] ni studos plurajn difinojn de intertempo en arbitraj spacotempoj en ĝeneral-relativeco, kaj generaligas iom da rezultoj de ĉi tiu artikolo. Estas interesa ankaŭ detale studi malkune la kontribuojn de special-relativeco kaj de ĝeneral-relativeco al rezultoj de ĉi tiu artikolo.

Citaĵoj

  • [1] F.M. Paiva, A.F.F. Teixeira, La relativeca tempo – I, arXiv/physics/0603053; CBPF-NF-006/06.
  • [2] F.M. Paiva, A.F.F. Teixeira, Relativeca Dopplera efekto ĉe unuforme akcelata movo – I, arXiv/physics/0701092; CBPF-NF-002/07.
  • [3] F.M. Paiva, A.F.F. Teixeira, Relativeca Dopplera efekto ĉe unuforme akcelata movo – II, arXiv:0704.1130; CBPF-NF-011/07.
  • [4] F.M. Paiva, A.F.F. Teixeira, Relativeca Dopplera efiko inter du akcelataj korpoj – I, arXiv:0801.2290; CBPF-NF-001/08.
  • [5] F.M. Paiva, A.F.F. Teixeira, Relativeca Dopplera efiko ĉe unuforme akcelata movo – III, arXiv:0808.0126; CBPF-NF-018/08.
  • [6] F.M. Paiva, A.F.F. Teixeira, Dopplera efiko de luma ebeno vidata per akcelata observanto, arXiv:0810.2776; CBPF-NF-022/08.
  • [7] F.M. Paiva, A.F.F. Teixeira, La relativeca tempo – II, baldaŭ aperonta en arXiv(physics).
  • [8] J.L. Anderson, Principles of relativity physics, Academic Press (1967).
  • [9] Ø. Grøn, S. Braeck, A cosmic solution to the twin paradox, arXiv:0909.5364.
  • [10] M.A. Abramowicz, S. Bajtłik, Adding to the paradox: the accelerated twin is older, arXiv:0905.2428.